எனக்கு உதவி செய்யுங்க!
- நேர கணக்கு என்ன? - இரு நிமிடங்கள், 43 வினாடிகள்.
ச்சே!
எனக்கு உதவி செய்யுங்க.
கடவுளே.
அது திறந்து இருக்கு! திறந்து இருக்கு!
- உனக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிடுச்சா? - நான் இன்னொரு முறை அவனை தப்பிக்க விட மாட்டேன்.
உனக்கு என்னவென்று தெரியாது...
பரவாயில்லை! இந்த உலகத்தில் எனக்கு அனுபவிக்க எதுவும் பாக்கியில்லை.
- லெய்டன் துரத்திகிட்டு வருவான்னு நினைக்கிறாயா? - ஆமாம்.
இந்த கதவுகளில் ஏதோ ஒன்றின் பின்னால்தான் உன் உலகம் இருப்பதாக நினைக்கிறாயா?
கருத்துப்படி பார்த்தால் அப்படித்தான்.
எனவே, எப்படி அதை எப்படி கண்டுபிடிப்பது?
எனக்குத் தெரியாது.
இப்போ, நான் எண்ணி கொண்டிருந்தேன், அது நாம் கடந்து வந்துள்ள 220-வது கதவு.
அவை 12 அடிகள் வித்தியாசத்தில் உள்ளன.
எனவே, நாம் இப்போதே சுமார் அரை மைல் கடந்துவிட்டோம்.
ஆம். ஒருவேளை நாம் ஏதோ ஒரு வகையான முடிவற்ற சங்கம வெளியில் இருக்கலாம்.
முடிவற்ற சங்கம வெளி என்றால் அது உண்மையில்லை என்கிறாயா?
இல்லை, இது உண்மை. இது மிகவும் உண்மையானது.
பரிணாம வளர்ச்சியில் இன்னும் முழுமை பெறாத நம் மூளைக்கு, காட்சிகளின் மூலமாக சிலவற்றை
விளக்க முயலும் மனதின் ஒரு வெளிப்பாடு என்று நான் நினைக்கிறேன்.
- சூப்பர்பொசிஷன். - அதே தான்.
உண்மையாக இருக்கக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகளின் சங்கம குறுக்குப் பாதைகள் தான் அவை, என நினைக்கிறேன்.
நாம் இங்கிருந்து வெளியே போவோம்.
நாம் அதிலிருந்து என்ன கற்க முடியும் எனப் பார்க்கலாம்.
நம்மை கண்டுபிடிப்பது இன்னும் கடினமாகும்.
நான் அதைப் பார்க்கிறேன்.
ஹே.
என்ன கண்றாவி?
சாம்பல்.
அடக் கடவுளே.
இங்கே என்ன நடந்திருக்கு?
எனக்குத் தெரியலையே.
அடப் பாவமே.
போகலாம்.
அடக், கடவுளே.
நீ நல்லா இருக்கயா?
என்ன கண்றாவி? ஓ, ச்சே.
பிளேக் கிரௌச்சின் நாவலை அடிப்படையாகக் கொண்டது
மேக்ஸ்
இந்த மாதிரியான கார், நல்லாயில்லை, இல்ல?
ஆம். அதாவது, கண்டிப்பாக இது அற்புதமானதில்லை.
நாம அதைப்பத்தி ஏதாவது செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
- வேகத்தைக் குறைக்காதே. இல்லை, வேகத்தை கூட்டு. - நான்... நிச்சயமாவா?
ஆமாம், ஆமாம். உன்னால் தாண்டிவிட முடியும்.
நல்லது. நல்லது.
- என்ன? - ஒன்றுமில்லை.
இல்லை, நீங்க எப்போதும் ஜங்ஷன்ல மெதுவா போகச் சொல்வது வழக்கம்.
சரி, சில சமயம் வேகமா போயிடலாம்.
எனவே, உனக்கு இப்போ 16 வயசு, நீ எப்படி உணர்கிறாய்?
தெரியலை. நேத்து இருந்ததுப் போலதான் இன்னிக்கும் இருக்கு.
என் லைசன்ஸ் கைக்கு வந்த பிறகு அது உண்மைன்னு தோணும்னு நினைக்கிறேன்.
ஆம். கொண்டாடு.
இன்றிரவு எங்கே போக ஆசைப்படற, ஹம்?
வழக்கமா செய்யறதையே செய்யலாம்.
அதாவது, எளிமையா வச்சுக்கலாம்.
பாரு, நான் சொல்றதை கவனமாகக் கேளு, சரியா?
இன்றைய தினம் இன்னும் உன் கையிலதான் இருக்கு.
நன்றி.
அதுல 50 இருக்கு.
சரி, இப்போ 48 தான் இருக்கு.
ஜிபிஎஸ் வேலை செய்யுது.
சாட்டிலைட்டுகள் இன்னும் சுத்திட்டு தான் இருக்குன்னு நினைக்கிறேன்.
என் உலகில் வெலாசிட்டி இருக்கும் அதே இடத்துலதான் நாம இருக்கோம்னு நினைக்கிறேன்.
சரிதான். எனவே, அப்போ நாம இன்னொரு உலகத்துல இருந்தாலும்...
த பாக்ஸின் குறிப்பெண்கள் மாறாது... அது சரின்னுதான் தோணுது.
ஆமாம். ஆம்.
வா, போகலாம்.
நீ எதைத் தேடுற?
கட்டுப்படுத்தும் வழி ஏதாவது இருக்கான்னு பார்க்கிறேன்.
கதவு திறக்கும் பிடி ஒன்றுதான் இருக்கு.
இது வெறும் ஒரு பெட்டிதான்.
இதுவா?
இது வெறும் ஒரு பெட்டித்தான்னா என்ன அர்த்தம்?
- இது எப்படி செயல்படுது? - எனக்குத் தெரியாது. நீ சொல்லு எனக்கு.
நீதானே இதை உருவாக்கின.
என்னை மன்னிச்சிடு.
உன் முன் இப்போது இருப்பவன், கல்லூரியில இயற்பியல் கற்றுத் தருபவன்.
இன்ஜேக்டர் தயாராயிடுச்சு.
முதல் முறையைப் போல அவ்வளவு மோசமா இருக்காது.
நம்ம உடம்பு அதுக்கு வேகமா பழக்கமாயிடும்.
நீ நலமா?
இது எங்கே கொண்டு செல்லும்?
நாம நடந்துட்டே இருந்தால், எங்கே போய் சேரும்?
சரி, இது மல்டிவர்ஸ், அது முடிவற்றது.
இதுக்கு முடிவே இல்லைன்னு நினைக்கிறேன்.
ஜேசன்!
அமாண்டா! அமாண்டா!
ஜேசன்!
இன்றைய பாடம் முடிவடைகிறது.
மிக்க நன்றி. நமக்கு அது தேவைப்படாது.
சரிதான், மக்களே, அனைவரும் உங்க நோட்டு புத்தகங்களை வெளியே எடுங்க.
எனவே, இன்று ஒரு திடீர் குவிஸை நடத்தப் போகிறேன்.
உங்க நோட்டு புத்தகங்களிலிருந்து ஒரு பேப்பரைக் கிழித்து எடுத்து உங்க பெயரை மேலே எழுதுங்க,
மற்றம் ஒண்ணிலிருந்து பத்து வரை எண்களையும் எழுதிடுங்க.
ஆம்.
யாரும் இப்போதெல்லாம் நோட்டு புத்தகங்களை பயன்படுத்துவதில்லை. என்னிடம் லேப்டாப் தான் இருக்கு.
உன் திரையில இப்போது என்ன இருக்கு?
அவனுடைய திரையில் என்ன இருக்கு?
யூடியூப்.
நீ ஃபெய்ல்.
- உண்மையாவா சொல்றீங்க? - ம்ம்-ஹம்ம்.
நானும், லேப்டாப் மட்டும்தான் கொண்டு வந்திருக்கேன்.
நீ என்ன பார்த்துட்டு இருக்க?
நீ பெய்ல்.
யாரிடமெல்லாம் வெறும் லேப்டாப்போ அல்லது ஒரு கருவி மட்டும் இருக்கோ, அவங்க பெய்ல்.
என்ன தெரியுமா? பொறுங்க.
நல் வாழ்த்துகள்.
பொறுங்க! நீங்க எங்கிருந்து வர்றீங்க... டாக்டர் டெஸ்ஸன்?
ஜேசன்.
வகுப்புல பாட்டிலை உடைச்சுட்டு, கோபமா போனன்னு டீச்சிங் அசிஸ்டெண்ட் இப்போதுதான் தகவல் அனுப்பினான்.
கோபமா போகலை. நான் வெளியே வந்துட்டேன்.
என்னதான் நடக்குது இங்கே?
இங்கே மெதுவா செத்துகிட்டு இருப்பதா தோணுச்சு, அதனால ராஜினாமா பண்ணிட்டேன்.
நீ அப்படிச் செய்ய முடியாது.
ஆமாம், என்னால முடியும்.
உண்மையில, எனக்கு என்ன வேண்டுமோ, என்னால அதைச் செய்ய முடியும்.
அதே குறிப்பெண்களா?
ஆமாம்.
சரி.
எனவே, ஒரு முறை அந்த மருந்தைப் போட்டுக்கொண்டால், அந்த கதவுகளுக்கும்
இந்த உலகங்களுக்குமான தொடர்பு, அந்த மருந்து உடம்பில் உள்ள வரைத் தொடருகிறது என்பது தெரியுது.
அங்கே காற்று மண்டலமே இல்லை.
இது உண்மையாக இருக்க முடியாது. இது உண்மையாக இருக்கவே முடியாது.
அமாண்டா. அமாண்டா. ஹே.
ஹே!
அமாண்டா! ஹே!
நில்!
அமாண்டா!
அதுக்கு ஒரு முடிவு வேண்டும்.
நான்தான் உன்னிடம் சொல்கிறேனே, இதுக்கு முடிவே கிடையாது!
நாம ஏன் இப்படி சேதப்பட்டுள்ள உலகங்களை பார்க்கிறோம்?
ஏன்னா அது ஒரு மல்டிவர்ஸ்,
அதனால, என்னவெல்லாம் அதில் நடக்கலாமோ, அதெல்லாம் நடக்கும்.
அதாவது, அந்தத் தாழ்வாரத்துல எங்கேயோ, உன்னுடைய மற்றும் என்னுடைய மற்றொரு பிரதிகள் உள்ளனர்
த பாக்ஸைப் பற்றியோ, நீ எனக்கு தப்பிக்க உதவியதைப் பற்றியோ அவர்களுக்குத் தெரியாது.
முடிவற்ற சாத்தியக்கூறுகள்.
முடிவற்றது.
இந்த மருந்தின் விளைவு தீரும் நேரம் அருகில் வருகிறது.
ஆம். அதனால்தான் நாம் ஒவ்வொரு பிரச்சினையாக தீர்த்துக்கொண்டே வர வேண்டும்.
சீக்கிரமே நமக்கு உணவும் நீரும் தேவைப்படும்.
எனவே, நாம அந்த கதவுகளை திறக்க ஆரம்பிக்கலாம்,
அதில் ஏதோ ஒன்று நாம் தேடும் உலகமாக இருக்கும் என்று நம்பிக்கையுடன் அதை செய்வோம்.
நாம வந்து சேர்ந்துட்டோம்.
ஹே, உன்னால் நம்மை வெளியே கொண்டு வர முடியுமா?
தெரியலை. முயற்சி செய்கிறேன். இந்த வழி.
- ஜேசன், நில்லு. - பொறு, லெய்டன்.
அவளுக்கும் இதுக்கும் எந்த வகையிலும் சம்பந்தம் இல்லை.
நிஜமாவா?
நான்தான் அவளை கட்டாயப் படுத்தினேன். அவளை நிர்பந்தப் படுத்தினேன்.
- அவன் உன்னை நிர்பந்தப்படுத்தினானா? - ஆமாம்.
ஏன்னா எனக்கு உன்னை ரொம்ப நாட்களா தெரியும்,
யாரும் உன்னை கட்டாயப்படுத்தி எதையும் செய்ய வைக்க முடியாது.
நீ இப்படி எல்லோரையும் காயப்படுத்துவதை என்னால அனுமதிக்க முடியாது, லெய்டன்.
அமாண்டா.
எனக்கு போதும் என்றாகிவிட்டது.
லெய்டன்.
நாம போகணும்.
சரி, அப்படின்னா...
இல்லை!
போகலாம்.
அமாண்டா.
ஹே. பரவாயில்லை.
நீ பத்திரமா இருக்க. அது நீ இல்லை.
சுமார் மூன்று மணிநேரத்துக்கு முன்னாடி அதுவும் நானாகத்தான் இருந்தது.
அமாண்டா, அது வேற அமாண்டா, வேற ஜேசன்.
நாம தப்பிச்சு சில மணிநேரத்துக்குப் பிறகுதான் அவங்க தப்பிச்சிருப்பாங்க.
நாம முயற்சி செய்துகிட்டே இருக்கணும்.
அதுல எந்த அர்த்தமும் இல்லை.
ஏதோ விளக்கம் இருக்கணும்.
நாமதான் அதை புரிந்துகொள்ளவில்லை.
உன்னுடைய ஜேசனிடம் அதை எப்படி கட்டுப்படுத்த வேண்டும் என்று விளக்கம் ஏதும் இருக்கவில்லையா?
இல்லை. அவனுக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், அவன் என்னிடம் சொல்லவில்லை.
நாசமா போச்சு.
ஹே. அமாண்டா.
அமாண்டா!
ஹே!
அமாண்டா!
நீ எங்கே போற?
நில்!
நில்லு!
இன்னும் ஒரு வினாடி கூட என்னால அந்தத் தாழ்வாரத்துல இருக்க முடியாது!
நாம உறைஞ்சிடுவோம்!
நாம திரும்பிப் போகணும்!
என்னால எதையுமே பார்க்க முடியலை.
வா. நாம ஒரு தங்குமிடத்தைத் தேடணும். வா போகலாம்!
கமான்.
பொறு.
முழிச்சுக்கோ.
உன்னை முதல்ல கதகதப்பாக்கணும்.
சரிதான்.
சரி.
சரிதான்.
இதோ உடனே திரும்பி வருகிறேன்.
ஹலோ?
யாராவது இருக்கீங்களா?
ச்சே.
தீக்குச்சிகள்
ஜேசன்!
ச்சே!
பிளீஸ்.
எனக்கு எந்த கண்றாவியும் தெரியலை...
அது நீயா, ஜே?
எப்படி இருக்க, நண்பா?
இந்த அலங்கோலத்தை எல்லாம் பார்க்காதே. நேத்து நடந்த கொண்டாட்டத்திலிருந்து இன்னும் தெளியலை.
- ஹே. உன்னைப் பாரு, ஹம்? - ஹே.
ஆமாம்.
என்னன்னா, உன்னுடைய டெக்ஸ்ட் கிடைச்சதும் எனக்குக் கொஞ்சம் ஆச்சரியமா இருந்தது.
நான் என் பழைய கல்லூரி நண்பனை மிஸ் பண்ணினேன்னு சொன்னா நம்புவயா?
மாட்டேன்.
ஸ்ப்ளாஷா?
- ஏன் நம்ப மாட்ட? - ஆமாம்.
உனக்கு இதெல்லாம் பழக்கமாகிவிட்டதா?
பெரும்பாலான நாட்களில், நான் அதையெல்லாம் பார்க்கக் கூட மாட்டேன்.
சியர்ஸ், கிங்.
- சியர்ஸ். - ஆம்.
ஹே, உன் தாத்தாவைப் பற்றி தெரிந்தது, ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.
நன்றி.
எனவே, குடும்ப பிசினஸ் எப்படிப் போகுது?
சரி, நீ அதை என் தந்தையிடம்தான் கேட்கணும்.
எப்போதுமே அவருக்குத்தான் வெலாசிட்டியில ஈடுபாடு.
எனவே, நீங்க இருவரும் இன்னும் சற்று விளிம்பில்தான் இருக்கிறீர்களா?
ஆம். நான் அந்த கேடுகெட்டவனுடன் பேசி ஐந்து வருடமாச்சு.
சரி, இருந்தாலும், நீயே நல்லாதானே சம்பாதிக்கிற.
சரி, எனக்காக போட்டு வச்சது நல்லாதான் போகுது.
- ஆம். - ஓ, லெய்டன்...
உன்னை பார்த்ததுல சந்தோஷம்.
அப்படியா?
எனக்கும் உன்னை பார்த்ததுல சந்தோஷம்தான், நண்பா.
எனவே, நீ இங்கே என்ன செய்துட்டு இருக்க?
நான் கல்லூரியில கற்பிப்பதை விட்டுவிட்டேன்.
நான் முதலிலிருந்து ஆரம்பிக்க விரும்புறேன்.
நாம் எல்லோருமே அதைத்தானே விரும்புறோம்?
எனவே, உனக்கு அது என்னவாக இருக்கம்?
முதல்ல, என் குடும்பத்துடன் இன்னும் அதிக நேரத்தை கழிக்க விரும்புறேன்.
சரி. அது நல்லதுதான்.
அது நல்லது.
நல்லது, நல்லது, நல்லது. நீ சமீபத்துல ரயன் ஹோல்டரைப் பார்த்தாயா?
- அதிகமா இல்லை. - அப்படியா?
அதாவது, அவனுக்கு இந்த வருடம் நிறைய நடந்ததுள்ளது.
ஆமாம், மூன்று மாதங்களுக்கு முன் இங்கே வந்தான்.
அவனுடைய புதிய பிசினஸுக்கு முதலீடு வேணும்னு வந்தான்.
எனவே, நான் உங்கிட்ட உண்மையைச் சொல்லப் போறேன், சரியா?
நிச்சயமா நீ உருவாக்குவது அற்புதமான விஷயம்தான்னு எனக்குத் தெரியும்.
நீ என்னுடன் சுத்தணும், என்ஜாய் செய்யணும்னா, நான் தயார்.
ஆனால் இந்தத் தருணத்துல, நான் எதிலும் முதலீடு செய்ய தயாரா இல்லை.
குறிப்பாக நண்பர்களுக்கு. தப்பா நினைக்காதே. அது சரிபடுவதில்லை.
சரியா?
அதாவது, நீ இங்கே வந்தது அதுக்காகதான், இல்லையா?
ஒருவழியா நீயே தனியா ஒன்றை ஆரம்பிக்க தீர்மானம் செய்திருக்க.
சொல்லு, இன்னைக்கு உன் திட்டம் என்ன?
ஒன்றுமில்லை. மீதம் உள்ள என் வாழ்வுக்கும் எந்தத் திட்டமும் இல்லை.
நான் உனக்கு ஒன்றை காட்ட விரும்புறேன்.
ச்சே.
கவலைப்படாதே.
இது உன்னைக் கொல்லுவதற்காகத் தீட்டப்பட்ட ஒரு சதியில்ல...
இல்ல, அதுதானா?
வேடிக்கையா இருக்கு.
ஆமாம், அது என்னவாக இருந்தாலும் சரி, நான் மூதலீடு செய்ய மாட்டேன், எனவே...
ஹலோ. இது என்னது?
இது ரொம்ப ஸ்பெஷலான சைக்கோ ஆக்டிவ் மருந்து.
எனக்கு அதைக் காட்டு.
சைக்கோ ஆக்டிவ்.
ஆம். அது என்ன செய்யும்?
அதைக் கண்டுபிடிக்க ஒரே வழிதான்.
சரிதான், சல்யூட்.
சரிதான். போகலாம். அதிக நேரம் இருக்காது.
மெதுவா. நிதானம்.
இது என்ன கண்றாவி?
இது ஒரு மருந்து.
முதல் முறை ரொம்ப கடுமையா இருக்கும்.
- அப்படியா? - ஆமாம்.
ஹே.
அவ்வளவுதானா?
ஆமாம், அதுவும் இதுல ஒரு பகுதி.
- சரி. - சரிதான். வா போகலாம்.
அது என்ன கண்றாவி?
இது என் பெட்டி.
நீ இதை இங்கே கட்டினாயா?
அதை அவ்வளவு எளிதா விளக்கிச் சொல்ல முடியாது.
எனவே, அது என்ன செய்யும்?
உனக்கு அதை காட்டுவதுதான் இன்னும் எளிய முறை.
நீ என்னுடன் சும்மா விளையாடற, சரிதானே?
இல்லை.
உள்ளே வா.
இந்தா.
மிக்க நன்றி.
பெட்டி போயிடுச்சு.
புயல்ல புதைஞ்சு போச்சு.
த பாக்ஸ் பைலட்டுகளை சம நிலையில் இருக்க நான் பயிற்சி கொடுத்தேன். கட்டுப்பாட்டில் இருக்க.
ஆனால் நானே அதை செய்யவில்லை.
மன்னிக்கவும்.
என்னுடைய சிறுவயதுல, ஒவ்வொரு குளிர்காலத்திலும் அர்ஜென்டீனாவில நாங்க ஸ்கீயிங் போவோம்.
என் தந்தை அதை நேசித்தார்.
அப்போது அந்த பனிப் புயல் வந்தது.
அவர் ஓட்ட ஆரம்பிப்பார், பனி ரொம்ப கடுமையா பொழியும்,
அதனால நிறுத்த வேண்டி வரும்.
குளிருடன் அந்த கார்லயே உட்கார வேண்டியிருந்தது.
உலகம் மறைந்த மாறியிருந்தது.
ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்துல நீ அதை நேத்து யோசித்தாயா? அந்த தாழ்வாரத்துல?
என்ன யோசனை?
அந்த பனி புயல்ல மாட்டிக்கொண்டதைப் பத்தி யோசித்தாயா.
ஆமாம். ஆமாம்.
அந்த பனிப் புயல்ல நடப்பது போல, நான் செயலிழந்து, எதுவும் செய்ய முடியாம சிக்கியது போல தோன்றியது.
துல்லியமா, இது எப்போ நடந்தது?
நாம இந்த உலகத்துல வரும்போது அந்த கதவு வழியா உள்ளே வருவதுக்கு முன்னாடி.
ஏன்?
அந்தத் தாழ்வாரத்துல உள்ள கதவுகள்,
சம்பந்தம் இல்லாத, இணையான, முடிவற்ற அண்டங்களுக்குள் தொடர்பை ஏற்படுத்துவதுன்னு நமக்குத் தெரியும்.
முற்றிலும் சம்பந்தமில்லாதது, கட்டுப்பாடில்லாதது.
ஆனால் நமது மனங்கள்தான் அந்த தொடர்புகளை ஏற்படுத்துகின்றன என்று இருக்கமுடியுமா?
அவை சம்பந்தம் இல்லாதவையே இல்லை என்றால்?
அவை...
எப்படியோ நாமே இந்த உலகங்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறோமா?
நிச்சயமா நான் இந்த உலகை தேர்ந்தெடுக்கவில்லை.
இல்லை. நான் மனமறிந்து செய்யவில்லை, ஆனால்...
நாம் அந்த கதவைத் திறக்கும் தருணத்தில் நம்முடைய உணர்வுகளின் நிலைப்பாட்டைப்
பிரதிபலிப்பதாக இந்த உலகங்கள் அமைந்திருக்குமோ?
ஜேசன்...
நேத்திக்கு நீ மல்டிவர்ஸைப் பத்தி சொன்ன.
நடக்க சாத்தியமானதெல்லாம் நடக்கும் என்றாய்.
அந்தப் பெட்டிக்குள் வர முடியாத, உன்னுடைய மற்றும் என்னுடைய பிரதிகள் எங்கேயோ இருக்கிறார்கள் என்றாய்.
- பிறகு வெலாசிட்டியின் கதவைத் திறந்தாய்... - பிறகு அந்தக் கதவு...
அதே காட்சி நம் கண் முன் நடப்பதைப் பார்க்கிறோம்.
அப்போது நான் "த பாக்ஸை எப்படி கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவருவது?" என்றே நான் யோசித்தேன்.
நாம்தான் அவற்றை கட்டுப்படுத்துறோம்.
இருக்கலாம். அது உண்மையென்றால், நாம் விரும்பிய இடத்துக்குப் போகலாமே.
நாம் வீடு திரும்பலாம்.
சரி. ஒரு காலி பெட்டியா?
இது புத்திசாலித்தனமான யோசனை ஒரு ஸ்டோர் செய்யும் வெற்றிடம்.
உன் வாழ்வில் நீ சந்தோஷமா இருக்கிறாயா?
ஆம், உண்மையில இது எனக்கு ரொம்ப விசித்திரமானது...
நிறுத்து. நிறுத்தி நான் சொல்றதைக் கேளு.
பல கோடிகளை வைத்திருக்கும் கோடீசுவர்களாலும்
எட்ட முடியாத ஒன்றை நான் உனக்குக் காட்டப் போறேன்.
அப்படியா? அது என்னது?
அதுதான் நாம் செல்லாத பாதை.
ஹே. கதவைத் திற இல்ல நான் உன்னை அடிச்சிடுவேன்.
சரி.
ஹே. ஹே.
நான் காண்பது ஏதாவது மாயமா?
அதெல்லாம் இல்லை, இல்ல.
லெய்டன், நான் சொல்றதை நீ கவனமாகக் கேட்கணும்.
- இந்தக் கதவுகள் எங்கே போகுது? - ஹே, லெய்டன். ஹே, லெய்டன்.
- ஹே. பொறு, பொறு, பொறு. - நிதானம், நிதானம்.
- நிறுத்து. நிறுத்து. நிறுத்து. - நிதானம்.
பாரு, இங்கே நீ ஏதாவது தப்பா நினைச்சா,
நாம இருவருமே இறந்துபோகலாம்.
நான் உன்னை பயமுறுத்த விரும்பலை, ஆனால் அது சூப்பர் முக்கியம், சரியா?
சரி.
இப்போ, நான் ஒரு கதவைத் திறக்கப் போறேன்,
அந்தப் பக்கம் என்ன இருக்கும் என்பதைப் பத்தி, என்னால ஓரளவு கட்டுபடுத்த முடியும்.
ஆனால் நீ என்ன நினைக்கிற என்பதும் அதை பாதிக்கும்.
- நீ எதைப் பத்தி என்னிடம் பேசுகிறாய்? - சரிதான், கேளு.
நான் உன்னை குழப்பறேன், சரி. வெறுமனே...
நீ தியான பயிற்சி செய்யவதுண்டா?
ஒரு முறை செய்திருக்கேன். பயங்கரமா இருந்தது.
என்னால யோசிக்கிறதை நிறுத்தவே முடியலை.
சரி. அது பரவாயில்லை.
பல வருடங்களாக மனசுக்குப் பயிற்சி கொடுத்திருந்தால் தான், தியானத்தில் நெடுநேரம் இருக்க முடியும்.
நல்ல விஷயம் என்னன்னா, ஐந்து வினாடிகளுக்கு நீ உன் மனதை தெளிவாக்கிட்டாப் போதும்.
சரிதான். எனவே, நான் அதை எப்படி செய்வது?
வெறுமனே உன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, ஆழமாக மூச்சை உள்ளே இழுத்து,
பின்னர் அதை நிதானமா வெளியே விடு.
இப்போது உன் கண்களை மூடு.
மூச்சு விட்டுகிட்டே இரு.
உள்ளே. இரண்டு. மூன்று.
அவுட். இரண்டு, மூன்று. உன் மூச்சின் மீது மட்டும் கவனம் செலுத்து.
உள்ளே.
த பாக்ஸ் இங்கேதான் எங்கேயோ இருக்கணும்.
நீ ரெடியா?
மிக்க நன்றி.
சரிதான். நாம் போய் அதை கண்டுபிடிப்போம்.
எனக்கு இன்னும் நல்ல சிக்னல் கிடைக்கட்டும்.
ச்சே.
ஜிபிஎஸ் செயல்படவில்லை.
அது உறைஞ்சு போயிடுச்சா?
இது இல்லாமலேயே நாம அதை கண்டுபிடிக்கலாம்.
கண்டுபிடிக்கணும். இந்த உலகம் நம்மை அழிச்சிடும்.
வா போகலாம்.
திரும்பிப் பார்.
அது என்னது?
இந்த உலகங்கள் எல்லத்திலும், த பாக்ஸ் அதே புவியியலுக்குரிய இடத்தில்தானே இருக்கும்?
அதைச் சுற்றியுள்ள உலகம் எவ்வளவு வேறுபட்டாலும்,
அந்த ஜிபிஎஸ் குறியெண்கள் ஒருபோதும் மாறாது.
உன்னால் ஸியர்ஸ் டவரைப் பார்க்க முடியுதா?
அதுதான் தெற்கு.
இப்போ அந்த காம்பஸைப் பார்.
முள் அது அந்த பக்கமா காட்டணும். அது வடக்கு பக்கமா காட்டணும்.
அதாவது காந்தத்தின் வடக்கு, ஆனால் அது அந்த திசையில காட்டுது.
த பாக்ஸுடைய காந்த மண்டலம் இந்த முள்ளை தள்ளுகிறது.
அப்படின்னா, நாம ரொம்ப நெருங்கியிருக்கோம். பக்கத்துல இருக்கோம்.
இந்த வழி.
- உன்னால பார்க்க முடியுதா? - ஆமாம்.
ஆம்!
அப்பாடி!
நீ ரெடியா?
அப்பா எங்கே?
எனக்குத் தெரியாது.
நான் கூப்பிட்டு பார்த்தேன், டெக்ஸ்ட்டும் செய்து பார்த்தேன்.
நாம காத்திருக்கணுமா?
இல்லை. இல்லை, பரவாயில்லை. இப்போ இருட்டுது. நாம போகலாம்.
என்னை குளிர்ல இறக்க விடாம காப்பாதினதுக்கு நன்றி.
எனவே, அப்போ நானும் நீயும் சமமா ஆயிட்டோமா?
ச்சே, இல்லை.
அடிப்படையில இதெல்லாம் உன்னுடைய தவறுதாங்கிறதை மறக்க வேண்டாம்.
ஓ, ஆம். அதை மறக்க வேண்டாம்.
நான் இப்போதுதான் உணர்ந்தேன்...
இன்னைக்குத்தான் என் மகனின் பிறந்தநாள்.
என்ன வயது?
பதினாறு.
அதை நீ மிஸ் பண்ணுவது ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.
எனக்குக் அந்தக் கதையை சொல்லுங்க.
ஆம்.
நாங்க முதல் அல்ட்ராசவுண்டு எடுத்தபோது...
ரெண்டு இதயத் துடிப்புகள் தான் கேட்டது.
நாங்க அதிகபட்ச சந்தோஷத்திலிருந்து...
...அழ்ந்த பயம் வரை எல்லாத்தையும் உணர்ந்தோம்.
அப்புறம் இறுதியா, மீண்டும் ஆழ்ந்த இன்பம்.
நாங்க பெற்றோர்களா ஆகத் தயாரா இருக்கலை.
ஆனால் யார்தான் இருக்காங்க?
அது நாம அந்தப் பொறுப்புல தள்ளப்படுகிறோம்.
அதர பாதாளத்துல போறது போல.
எங்களுடைய அடுத்த விசிட்டுல, டாக்டர் ஒரு இதயத் துடிப்பு சாதாரணமா இருப்பதாகச் சொன்னார்.
அசாதாரன விஷயங்கள்.
அதாவது, அதை அப்படித்தான் சொல்லணும்.
அவன் போராடினான்.
அவன்தான் முதல்ல பிறந்தான்.
ரொம்ப தைரியசாலி.
எப்போதும் பிரகாசமா இருப்பான்.
அவனால அந்த ஆபரேஷன்களைதான் அவற்றைதான் அவனால தாங்க முடியலை.
மூன்றாவது ஆபரேஷன் நடந்தபோது இறந்துவிட்டான்.
ரொம்ப வருத்தமா இருக்கு.
முதலிலிருந்தே உங்க இருவரையும் பிரிக்கவே முடியாது.
நான் அவனைப் பத்தி நினைக்கும்போது...
அவன் உன்னுடன்தான் இருக்கிறான்.
அவன் மருத்துவமனையில் இருந்த கடைசி மாதங்களில் சார்லி அவனைவிட்டு அசைய மாட்டான்.
அவன் அதைப் பத்தி இன்னும் வேதனைபடறானா?
ஓ, ஆம். ஆனால் அதைப் பத்தி அவன் பேசவே மாட்டான்.
தெரியுமா, நாங்க அவனுடைய அஸ்தியை
மண்ணுல கலந்து, அதுல ஒரு மரத்தை நட்டு வச்சோம்.
ஒவ்வொரு வருடமும், அவனுடைய பிறந்தநாளில்,
அவனுடன் பொழுது சாயும் வரை அங்கே உட்கார்ந்திருப்போம்.
ஆனால் இப்போது நான் அங்கே இல்லை.
அவன் உயிருடன் இருந்தான்.
உயிருடன் இருந்தான். சுவாசித்தான்.
ஆமாம். எனக்குத் தெரியும்.
அதைப் புரிந்துகொள்வது மிகவும் கஷ்டம்.
நான் பார்த்ததிலேயே அதுதான் மிக அற்புதமான விஷயம்.
ஜேசன், நான் பார்த்ததிலேயே மிக அற்புதமான விஷயம்.
அது...
நீ இதை யாரிடம் வேண்டுமானாலும் காட்டியிருக்கலாம்.
உனக்கு என்ன வேணுமானாலும் அதற்கு பதிலாக கிடைச்சிருக்கும். ஏன் என்னை தேர்ந்தெடுத்தாய்?
ஏன்னா என்னால யாரையும் நம்ப முடியலை.
உன்னை நம்பலாம்னு எனக்குத் தெரியும்.
உனக்கு என்னை சரியா தெரியாது, சகோ!
உண்மையா தெரியாது!
நான் இருக்கும் உலகத்துல,
உன் பெற்றோர்கள் இறந்துவிட்டனர்.
உன் தாத்தாதான் உன்னை வளர்த்தார்,
அவர்தான் நீ கல்லூரிப் படிப்பை முடிச்சுட்டு வந்தவுடன் வெலாசிட்டி லேப்ஸை உன்னிடம் கொடுத்தார்.
அதோட அந்த உலகத்துல, நான் பாவியா விருதைப் பெற்றவுடன், நீ என்னைத் தேடி வந்த,
பணம் முதலீடு செய்யற மாதிரியான யோசனை ஏதாவது என்னிடம் இருக்கான்னு நீ கேட்ட.
என்னிடம் இருந்தது.
அதனால நானும் நீயும், பத்து வருடம் ஒண்ணா வேலை செய்தோம்.
இந்த பெட்டியின் ஒரிஜினல் வர்ஷனை நாம உருவாக்கினோம்.
இப்போது நாம நிற்கும் இதே இடத்துலதான்.
அந்த உலகத்துல அது ஒரு விமான கிடங்கா இருந்தது.
அவங்க ஜெட் என்ஜின்களை சோதனை செய்தாங்க.
சரி.
எனவே நானும் நீயும் நெருக்கமா இருந்தோமா?
ஆமாம்.
நீ... சரி, அவன் என்னுடைய நெருங்கிய நண்பர்களில் ஒருவன்.
நான் அந்த லெய்டனை நம்பினேன்.
அவனுடைய ஆற்றல் என்னவென்று எனக்குத் துல்லியமாகத் தெரியும்.
அதனால்தான் நான் உன்னை நம்புகிறேன்.
எனவே, நீ இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்தவனில்லையா?
நீ எதற்காக இங்கே வந்தாய்?
நான் சொதப்பிவிட்ட ஒன்றை சரிசெய்ய வந்தேன்.
எனவே, கேள்வி என்னவென்றால், உன்னால் முடியும் என்றால் நீ இந்த உலகைவிட்டு செல்வாயா?
வேறு எங்காவது மீண்டும் முதலிலிருந்து தொடங்கலாமே?
ஒரு இதயத்துடிப்பில் தொடங்கலாம்.
அந்த வாய்ப்பை பெற நீ எதைத் தியாகம் செய்ய தயாராக இருக்கிறாய்?
நான் எதைத் தியாகம் செய்வேனா?
ஆம்.
எல்லாத்தையும் தருவேன்.
சரி...
அப்போ அதுதான் டிக்கெட்.
அருமை.
என்ன?
நீ இப்போது பார்த்தாயே, அந்தப் பார்வை.
அதோ அங்கே.
கண்ணை இடுக்கிக்கொண்டு, வெட்டவெளியைப் பார்த்தாயே, அந்தப் பார்வை.
நீ எப்போதுமே வழக்கமாக அப்படிச் செய்வாய்.
அதை நம்ப முடியவில்லை.
நான் அவனை நினைவுப்படுத்தறேனா?
ஆமாம்.
பல வழிகளில்.
அவன் சந்தோஷமாக இருந்தானா?
கமான்.
பாரு. உன்னால எனக்கு சொல்ல முடியும். அதாவது, நாங்கள் இருவரும் ஒருவர் போலதான்.
சந்தோஷமாதான் இருந்தானா?
இல்லை.
அவன் சந்தோஷமாக இருந்தான்னு சொல்ல மாட்டேன்.
அவன் எப்போதும் வேலை செய்தான்.
அவனுக்கு மன உறுதி இருந்தது.
எனக்குத் தெரிஞ்ச மனிதர்களிலேயே அவன்தான் மிகக் கடினமான உழைப்பாளி.
அவதான் என்னை இந்த நிலையில் தள்ளியிருக்கான்னு உனக்கு தெரியும்தானே?
நீ என்ன சொல்ற?
த பாக்ஸை உபயோகித்து என் உலகத்தை கண்டுபிடித்தான்.
அவன் என்னைக் கடத்திச் சென்றான்.
இந்த உலகத்தினுள் கொண்டு வந்தான்.
அவன்தான் அதை செய்தான்.
அவன் ஏன் அப்படி செய்ய வேண்டும்?
எனக்குத் தெரியவில்லை. நீதான் அவனுடன் வாழ்ந்துள்ளாய். நீயே சொல்.
வருத்தம்.
அவன் என் வாழ்வை விரும்பியிருந்தால்...
அவன் என்னை... கொன்றிருக்கலாமே.
இல்லை.
எதற்காக இவ்வளவு சிரமப்பட்டு என்னை அவன் உலகிற்கு கொண்டு வர வேண்டும்?
அவன் ஒரு அரக்கன் இல்லை. அவன் அப்படிச் செய்ய மாட்டான்.
- அவன் உனக்கு இதைச் செய்ய முடியுமெனில்... - அவன்தான் செய்தான் எனத் தெரியும்.
...அவன் அதை தீர யோசித்திருப்பான்.
உன் உலகத்தில் நீ ஒரு ஆசிரியர்தானே?
ஆமாம்.
நீ பணக்காரனா?
இல்லை.
என் ஜேசன், வாழ்வில் மிக அரிதாகப் பெறும்
ஒரு வாய்ப்பை உனக்குக் கொடுப்பதாக நினைத்திருப்பான்.
நாம் சென்றிராத பாதையில் போக முயற்சி செய்வது.
உனக்கும் சரி அவனுக்கும் அதேதான்.
ஆனால் எதற்காக என் வாழ்வு?
கோடிக்கணக்கில் அவ்வளவு ஜேசன்கள் இருக்கையில், ஏன் என்னை தேர்ந்தெடுக்கணும்?
அவனிடம் இல்லாத, ஆனால் உன்னிடம் இருந்த ஒரே விஷயத்திற்காக என்று இருக்கலாமா?
டேனியேலா மற்றும் சார்லி.
இல்லை.
- சும்மா பொய் சொல்லாதே. - நீங்க தப்பா செய்யறீங்க.
- எல்லாம் சிறப்பா வரப் போகுது. - எங்கே எனக்குக் காட்டுங்க.
- அது சரியாயிருப்பது போல நடிக்கணும். ஹம்ம்? - சரி. அது போலதான்னு வச்சுக்கோயேன்.
அப்பா ஏதோ மருந்துகளை எடுத்துகொள்கிறார்னு நினைக்கிறீங்களா?
நீ என்ன சொல்ற?
சரி, எனக்குத் தெரியலை. அவர் சமீப காலமா வேற மாதிரி இருக்கார்.
தெரியுமா?
ஹே, குடும்பமே.
அற்புதமான வாசனை.
ஆமாம். நாங்க ஸ்பாகெட்டியும் மீட்பால்ஸும் பண்ணிட்டு இருக்கோம்.
அதுதான் மேக்ஸுக்கு ரொம்ப பிடித்த உணவு.
அவனுடைய மரத்தின் கீழ் நாம உட்காரும் நேரத்தை நீங்க மிஸ் பண்ணிட்டீங்களே.
ஆமாம், தெரியும். எனக்குத் தெரியும். நான்... பாரு, என்னை மன்னிச்சிடுங்க.
ஆனால் நான் ஒரு மிக ரகசியமான வேலையில் மாட்டிக் கொண்டேன்.
உண்மையில் ஒரு பிறந்தநாள் கொண்டாடும் பையனுடன் சம்பந்தப்பட்ட வேலைதான்.
சரி, நாம அப்போ திரும்பவும் பின்னாடி மரத்தின் கீழே போகலாமே.
நீங்க விரும்பினால்?
ஆம். கண்டிப்பாக. ஆம். இதோ வர்றேன்.
இங்கே இருக்கே, இதென்ன?
நன்றி.
உனக்கு.
நமக்கும்.
ஏன்னா இன்னைக்கு...
இந்தக் குடும்பத்திற்கு மிகப் பெரிய தினம்.
நீ அந்த பெட்டியைத் திறக்கப் போறதில்லையா?
என்ன?
பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள், நண்பா.
எங்களிடமிருந்து உனக்கு.
நீங்க நிஜமாவா சொல்றீங்க?
வெளியே நின்னுட்டு இருக்கு.
அடப் பாவமே!
ஜேசன், என்ன இதெல்லாம்?
பாரு, நான் இன்னைக்கு என் வேலையை ராஜினாமா செய்துட்டேன்.
என்ன?
நான் அங்கே நின்னு வகுப்பை பார்த்துகிட்டு இருந்தேன்,
அப்போ இந்த ஒரு நினைப்பு என் மனசுக்குள்ள திரும்பத் திரும்ப ஒலிச்சுட்டே இருந்தது, அது...
நான் இதைவிட இன்னும் அதிகமா சாதிக்கணும்னு தோணுச்சு.
என்னுடன் கலந்து பேசாமலா?
ஆம். எனக்குத் தெரியும். மன்னிச்சிடு.
- ஆனால் என்னால அதை இனி செய்ய முடியாது. - சரி.
ஆனால் கார் வாங்குறதெல்லாம் இருக்கட்டும், என் வேலை நம்ம குடும்பம் நடத்தவே பத்தாது.
நீ உன் வேலையை ராஜினாமா செய்துட்டு, ஓவியம் தீட்ட ஆரம்பிக்கணும்னு நான் நினைக்கிறேன்.
ஓ, அப்படியா? நான் எப்படி அதை செய்ய முடியும்?
சார்லி பிறக்கும் முன் நான் ஒன்றை செய்துகொண்டு இருந்தேன்.
அந்தக் குட்டிப் பெட்டி ஒன்று இருக்குமே, நினைவிருக்கா.
ஆமாம்?
அது எனக்கு மிக முக்கியமான ஒன்று,
ஆனால் நான் ராஜினாமா செய்தது, நான் உங்க இருவருடனும் முழு நேரமும் இருக்கணும்னுதான்.
எனக்கு ஒரு முதலீட்டாளர் கிடைச்சுட்டார்.
ஹே!
ரொம்ப நன்றி, அப்பா.
நன்றி.
நாம ஒரு சுத்து கார்ல போயிட்டு வரலாமா?
- ஆமாம். வாங்க போகலாம். - அப்படியா?
நிச்சயமா.
இனிமேல் பணத்தைப் பற்றி கவலைப்பட வேண்டாம்.
நீங்க முன்னாடி சீட்டுல உட்கார்ந்து வர விரும்புறீங்களா?
அம்மா, வர்றீங்களா?
வரேன்.
நமது நண்பர் மற்றும் கிரீன்ஸ்ஃபோர்மன், ஆர்டூரோகாமீனோ-வுக்கு நினைவு அஞ்சலி.
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்