ช่วยด้วย!
- เหลือเวลาแค่ไหน - สองนาที 43 วินาที
แม่ง!
ช่วยด้วย
ให้ตายสิ
เปิดแล้ว เปิดได้แล้ว!
- บ้าไปแล้วเหรอ - ฉันจะไม่ปล่อยให้มันหนีไปได้อีก
ในนั้นเป็นยังไงไม่รู้...
ไม่สําคัญ! โลกนี้ไม่เหลืออะไรให้ฉันแล้ว
- คิดว่าเลย์ตันจะตามเรามาไหม - ตาม
คิดว่าโลกของคุณอยู่หลังประตูพวกนี้สักบานไหม
ตามทฤษฎีนะ
งั้นเราจะหาเจอได้ยังไง
ไม่รู้เลยเหมือนกัน
ผมเดินนับอยู่ เราผ่านประตูมา 220 บานแล้ว
แต่ละบานห่างกันประมาณสามเมตรครึ่ง
เท่ากับเดินมาประมาณ 800 เมตร
ใช่ เราอาจอยู่ในที่เปลี่ยนผ่าน
เปลี่ยนผ่าน หมายถึงไม่ใช่สถานที่จริงเหรอ
ไม่ๆ มันมีอยู่จริง จริงแท้ๆ เลย
แต่คิดว่าภาพจิตของเรา สร้างขึ้นเพื่อพยายามอธิบาย
สิ่งที่สมองมนุษย์ยังไม่พัฒนาพอที่จะเข้าใจถ่องแท้
- สภาวะทับซ้อน - ใช่เลย
ผมว่าทางเดินนี้คือรอยต่อ ของความจริงทั้งหมดที่อาจเป็นไปได้
ออกไปจากตรงนี้กัน
ลองดูว่าจะรู้อะไรเพิ่มได้บ้าง
ทําให้เขาหาตัวเราได้ยากขึ้น
ขอผมดูหน่อย
นี่
อะไรวะเนี่ย
ขี้เถ้า
คุณพระช่วย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
ไม่รู้
ให้ตาย
หนีกันเถอะ
ให้ตาย
คุณเป็นอะไรไหม
อะไรวะนั่น เวรเอ๊ย
(สร้างจากนวนิยายโดย เบลค เคร้าช์)
(แม็กซ์)
รถคันนี้มันห่วยเนอะ
คือมันก็ไม่ได้สุดยอดอะไร
อาจจะต้องแก้ไขกันหน่อยแล้ว
- อย่าชะลอ เร่งไปเลย - ผม... แน่ใจเหรอ
ใช่ๆ ฝ่าได้
เด็ด เออ
- อะไร - ไม่มีอะไร
ปกติพ่อชอบบอกให้ชะลอตอนถึงแยกนั้น
ไฟแดงนั่นยังมีความเหลืองอยู่เยอะ
อายุ 16 แล้วเป็นยังไงบ้าง
ไม่รู้สิ มันก็เหมือนเมื่อวาน
ผมว่าคงรู้สึกเต็ม 16 จริงๆ ตอนได้ใบขับขี่
ใช่ ต้องฉลอง
คืนนี้เราจะทําอะไรกันดี
ก็น่าจะเหมือนเดิมแหละครับ
ฉลองกันง่ายๆ
ฟังนะ ต้องฟังพ่อให้ดี
วันนี้ยังเป็นวันของลูก
ขอบคุณครับ
นับได้ 50 หลอด
ตอนนี้เหลือ 48 แล้ว
จีพีเอสใช้ได้
ดาวเทียมยังโคจรรอบโลกสินะ
ฉันว่าเราอยู่พิกัดเดียวกับเวโลซิตี้ในโลกของฉัน
โอเค แปลว่าพิกัดของบ็อกซ์ไม่เปลี่ยน
ก็มีเหตุผล... ที่เปลี่ยนคือโลกภายนอก
ใช่ เข้าใจ
ไม่เอาน่า
หาอะไรอยู่
หาวิธีควบคุมไอ้กล่องนี่
มีแต่ที่จับประตู
มันก็เป็นแค่กล่อง
นี่น่ะเหรอ
หมายความว่าไง เป็นแค่กล่อง
- มันทํางานยังไง - ฉันไม่รู้ คุณสิอธิบาย
คุณเป็นคนสร้างขึ้นมา
ขอโทษที
คุณดันได้องค์ที่เป็นอาจารย์มหาลัยสอนฟิสิกส์
เครื่องฉีดพร้อมแล้ว
ไม่น่าจะรุนแรงเท่าครั้งแรก
ร่างกายเราปรับตัวเข้ากับยาได้เร็ว
คุณโอเคไหม
ทางเดินมันจะไปถึงไหน
ถ้าเราเดินไปเรื่อยๆ จะไปหยุดที่ตรงไหน
พหุภพมันมากมายไร้ที่สิ้นสุด
เดินไปยังไงก็คงไม่สุดทาง
เจสัน!
อแมนด้า!
เจสัน!
เอาบทเรียนวันนี้ขึ้นให้แล้วค่ะ
ขอบคุณ แต่ไม่ต้องใช้หรอก
เอ้า ทุกคน เอาสมุดออกมา
วันนี้เราจะมีควิซ
ฉีกกระดาษออกมาจากสมุด เขียนชื่อที่มุม
แล้วก็เขียนเลขหนึ่งถึงสิบที่ขอบกระดาษ
เอ่อ อะไร
เดี๋ยวนี้ไม่มีใครพกสมุดแล้ว ผมเอามาแต่แลปท็อป
ตอนนี้บนจอมีอะไร
จอเขาเปิดอะไรอยู่
ยูทูบครับ
ถือว่านายตก
- เอาจริงเหรอ - อ่าฮะ
ผมก็เอามาแต่แลปท็อป
แล้วดูอะไรอยู่
ตกเหมือนกัน
ทุกคนที่มีแต่แลปท็อป หรือเครื่องอะไรสักอย่าง ตกหมด
เอาใหม่นะ เดี๋ยว
โชคดีละกัน
เดี๋ยว! จะไปไหน... ดร.เดสเซน
เจสัน
ผู้ช่วยสอนส่งข้อความมาบอกว่า คุณปาขวดแล้วก็ปึงปังออกจากห้อง
ไม่ได้ปึงปัง ผมเดินออกมาเฉยๆ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย
อยู่ในนั้นก็เหมือนเป็นผีตายซาก ผมออกดีกว่า
ทําไม่ได้นะ
ทําได้สิ
ที่จริง ผมจะทําอะไรก็ได้
พิกัดเดิมใช่ไหม
ใช่
โอเค
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าความเชื่อมโยงของประตู
กับโลกต่างๆ นี้จะเหมือนเดิม ในช่วงที่ยาออกฤทธิ์แต่ละครั้ง
โลกนั้นไม่มีชั้นบรรยากาศ
ไม่จริงแน่ๆ มันไม่จริงหรอก
อแมนด้า นี่
เฮ้ย!
อแมนด้า นี่!
หยุดก่อน!
อแมนด้า!
มันต้องมีจุดสิ้นสุด
บอกแล้วไงว่าไม่มี
ทําไมเราเจอแต่โลกเฮงซวย
เพราะมันเป็นพหุภพ
อะไรก็ตามที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ มันจะเกิดขึ้น
หลังประตูบนทางเดินนี้ จะต้องมีคุณกับผมอีกเวอร์ชั่น
ที่ไม่ได้เข้ามาในบ็อกซ์ตอนที่คุณช่วยผมหนี
มีความเป็นไปได้มากมายไม่อาจนับ
ไม่อาจนับได้
ยาโดสนี้จะหมดฤทธิ์แล้ว
ใช่ เราถึงต้องเริ่มแก้ปัญหาไปทีละเปลาะ
เดี๋ยวเราจะต้องการน้ําและอาหาร
เพราะงั้นเริ่มจากลองเปิดประตูไปเรื่อยๆ
แล้วหวังว่ามีสักบานที่ดูเหมือนบ้านเรา
คิดว่ามาถึงแล้วนะ
คุณพาเราออกไปได้ไหม
ไม่รู้ ลองดูก็ได้ ทางนี้
- เจสัน หยุดนะ - เดี๋ยว... เดี๋ยวก่อน เลห์ตัน
เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย
จริงเหรอ
ผมบีบเธอ ผมบังคับให้เธอทํา
- บังคับเหรอ - ใช่
เพราะผมรู้จักคุณมานานมาก
ผมไม่เคยเห็นใครบังคับคุณทําอะไรได้ทั้งนั้น
ฉันจะไม่ยอมให้คุณทําร้ายใครอีก เลห์ตัน
อแมนด้า
พอกันที
เลห์ตัน
เราต้องไปแล้ว
ถ้าอย่างนั้น...
ไม่นะ!
มาเร็ว
อแมนด้า
นี่ ไม่เป็นไรนะ
คุณปลอดภัยแล้ว เมื่อกี้ไม่ใช่คุณ
นั่นเป็นฉันจนกระทั่งเมื่อสามชั่วโมงก่อน
อแมนด้า นั่นมันอแมนด้าคนละคน เจสันคนละคนกัน
เวอร์ชั่นนั้นคงจะหนีหลังจากเราหลายชั่วโมง
ต้องลองต่อไป
มันไม่มีตรรกะอะไรเลย
ต้องมีสิ
เราแค่ยังไม่รู้
เจสันของคุณ ไม่เคยคิดทฤษฎีไว้เหรอว่าจะบังคับมันยังไง
ไม่ แต่ถ้าเขารู้ เขาก็ไม่ได้บอกฉัน
ช่างแม่งแล้ว
นี่ อแมนด้า
อแมนด้า!
เอ้า!
อแมนด้า!
จะไปไหนน่ะ
หยุดนะ!
หยุด!
ฉันอยู่ในนั้นต่อไม่ได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว
เราจะหนาวตาย
เราต้องกลับไป!
มองอะไรไม่เห็นเลย
มาเร็ว ต้องหาที่หลบลมก่อน เร็วเข้า
มาเร็ว
อึดไว้
อย่าหลับนะ
เราต้องทําให้ร่างกายอบอุ่น
โอเคนะ
โอเค
เอานะ
เดี๋ยวผมมา
สวัสดีครับ
มีใครอยู่ไหม
แม่งเอ๊ย
(ไม้ขีดไฟ)
เจสัน!
โว้ย!
ขอที
ไม่รู้จะไป...
นั่นนายเหรอ เจย์
เป็นไงบ้างเพื่อน
อย่าสนบ้านรก นี่ยังเมาค้างจากที่ฉลองเมื่อคืนอยู่
- เอ้า ดูนายสิ - ไง
เออ
แปลกใจที่เห็นข้อความนาย
ไม่เชื่อเหรอว่าฉันคิดถึงเพื่อนเก่าสมัยมหาลัย
ไม่เชื่อ
เหล้ามะ
- มีอะไรจะเสีย - เนอะ
เบื่อบ้านมั่งรึยัง
ส่วนใหญ่ไม่ได้สังเกตด้วยซ้ํา
ดื่มเลย คิง
- ดื่ม - อือ
ฉันเสียใจจริงๆ ที่ได้ข่าวเรื่องคุณปู่นาย
ขอบใจ
ธุรกิจของตระกูลเป็นไง
เรื่องนั้นต้องไปถามพ่อฉันว่ะ
เวโลซิตี้มันเรื่องของพ่อ
พ่อลูกยังไม่คุยกันสินะ
เออ ไม่ได้คุยกับไอ้ชั่วนั่นมาห้าปีละ
แต่นั่นแหละ ถือว่านายก็จัดการชีวิตตัวเองได้ดี
เรียกว่ากองทุนมรดกจัดให้ดีกว่า
- เออ - เฮ้อ เลห์ตัน...
ดีใจจริงๆ ที่เจอนาย
เหรอ
ดีใจที่เจอนายเหมือนกัน
แล้วมาทําหอกอะไรเนี่ย
เพิ่งลาออกจากงานสอน
อยากกลับไปทําเรื่องที่ทําค้างไว้
เราก็อยากกันทุกคน
นั่นหมายถึงทําอะไรล่ะ
อยากมีเวลากับครอบครัวมากขึ้น นั่นเรื่องหนึ่ง
นั่นก็ดีนะ
ดีเลย
ดีๆ ช่วงนี้เจอไรอัน โฮลเดอร์บ้างไหม
- เจอบ้าง - เหรอ
คือปีนี้ปีเฮงของมัน
เออ โผล่มาที่นี่เมื่อสามเดือนก่อน
หาเงินไปลงกับธุรกิจร่วมทุนอันใหม่
เพราะงั้นฉันจะบอกนายตรงๆ นะ
ฉันเชื่อว่าสิ่งที่นายทําอยู่มันสุดยอด
ถ้าอยากนั่งคุย ไต่ถามสารทุกข์สุกดิบ ฉันพร้อมเสมอ
แต่ตอนนี้ฉันไม่คิดจะลงทุนกับอะไรใหม่แล้ว
โดยเฉพาะกับเพื่อน อย่าถือนะ มันวุ่นวาย
เข้าใจนะ
คือนายมาเพราะงั้นใช่ไหมล่ะ
ในที่สุดก็คิดจะตั้งบริษัทของตัวเอง
บอกหน่อย วันนี้นายคิดจะทําอะไร
ไม่ทํา ฉันไม่มีแผนนอกจากตายไปเฉยๆ
ฉันมีของที่อยากพานายไปดู
ซวยแล้ว
ไม่ต้องห่วง
ไม่ได้วางแผนแยบยลจะฆ่านาย...
หรืออาจใช่
ขํามาก
เออ ฉันบอกแล้วไง ไม่ว่านี่คืออะไร ฉันไม่ลงทุนด้วย เพราะงั้น...
อ้าวๆ สวัสดี นี่อะไร
นี่คือยากระตุ้นประสาทชนิดพิเศษมาก
ขอดูหน่อย
กระตุ้นประสาท
แล้วมันออกฤทธิ์ยังไง
มีทางเดียวที่จะรู้
ก็ได้ ซาลูด
โอเค ไปกันเลย เหลือเวลาไม่เยอะ
- โอ๊ะๆ - ใจเย็นๆ ค่อยๆ
แม่งไรวะ
ผลจากยา
รอบแรกก็แรงหน่อย
- เหรอ - เออ
เอ้า
แค่นั้นเหรอ
นั่นแค่ส่วนเริ่ม
- เหรอ - เอาละ มาเลย
นั่นมันอะไรวะ
กล่องของฉันไง
นายสร้างมันไว้ตรงนี้น่ะนะ
มันซับซ้อนกว่านั้นนิดนึง
แล้วมันทําอะไรได้
พาไปดูเลยง่ายกว่า
นี่อํากูใช่มะ
เปล่าเลย
เข้ามาสิ
เอ้า
ขอบคุณค่ะ
บ็อกซ์หายไปแล้ว
โดนพายุกลบมิด
ฉันฝึกคนบังคับบ็อกซ์ให้ไม่สติแตก ให้คุมตัวเองได้ตลอดเวลา
แต่ฉันไม่ได้ทําทั้งสองอย่าง
ขอโทษนะ
รู้ไหม ตอนฉันเด็กๆ เวลาหน้าหนาว เราจะไปเล่นสกีกันที่อาร์เจนตินา
พ่อชอบมาก
ที่นั่นก็มีพายุหิมะถล่มแบบนี้เหมือนกัน
พ่อจะขับรถไป หิมะจะเริ่มตกหนักมาก
จนต้องจอดข้างทาง
นั่งอยู่ในรถหนาวๆ
เหมือนทั้งโลกหายไป
หรือว่าคุณกําลังคิดถึงเรื่องนั้นตอนอยู่ในทางเดิน
คิดอะไร
คิดเรื่องที่ติดอยู่ในพายุหิมะ
ใช่ คิด
ฉันรู้สึกติดอยู่กับที่ ทําอะไรไม่ได้ เหมือนตอนติดพายุหิมะ
คิดเมื่อไหร่แน่
ก่อนจะเดินออกจากประตูเข้ามาในโลกนี้เลย
ถามทําไม
เรารู้ว่าประตูที่เรียงอยู่ตามทางเดิน
เป็นจุดเชื่อมไปยังเอกภพคู่ขนานนับไม่ถ้วน ที่ดูเผินๆ เหมือนสุ่มเอา
ทั้งไม่เกี่ยวข้องกันและไม่อาจควบคุมได้
แต่ถ้าจิตของเราเป็นตัวกําหนดจุดเชื่อมนั้นล่ะ
ถ้าสุดท้ายแล้วไม่ได้สุ่มเลย
ถ้ามัน...
เหมือนเราเป็นคนเลือกโลกเหล่านี้เองล่ะ
ฉันไม่ได้เลือกโลกนี้แน่ๆ นะ
ไม่ได้ตั้งใจหรอก แต่...
ถ้าแต่ละโลกมันสะท้อน สภาพอารมณ์ของเราในขณะนั้น
ในจังหวะที่เราเปิดประตู
เจสัน...
เมื่อวาน ตอนคุณพูดถึงพหุภพ
คุณบอกว่าทุกอย่าง ที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ มันจะเกิดขึ้น
จะต้องมีคุณกับฉัน เวอร์ชั่นที่ไม่เคยเข้าไปในบ็อกซ์
- แล้วคุณก็เปิดประตูไปสู่เวโลซิตี้... - แล้วประตูนั่น
เราเห็นเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา
อุตส่าห์คิดหัวแทบแตกว่าจะคุมไอ้กล่องนี่ยังไง
เรานี่แหละตัวควบคุม
อาจจะใช่ ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราก็ไปได้ทุกที่
เรากลับบ้านกันได้
โอเค กล่องเปล่าๆ
ไอเดียห้องเก็บของสุดบรรเจิด
นายพอใจกับชีวิตนี้หรือไม่
เอ่อ นี่ชักจะประหลาดเกินไปละ...
หยุด หยุดแล้วฟังก่อน
ฉันจะทําให้นายเห็น
สิ่งที่แม้แต่อภิมหาเศรษฐีของโลกก็เข้าไม่ถึง
เหรอ อะไร
เส้นทางที่เราไม่ได้เลือก
เฮ้ย เปิดประตู ไม่งั้นกูจะอัดมึงให้น่วม
ใช่
อ้าว นี่
นี่ฉันกําลังหลอนยารึเปล่า
ไม่เชิงนะ ไม่ใช่
เลห์ตัน นายต้องฟังฉันให้ดี
- ประตูพวกนี้เปิดไปที่ไหน - เลห์ตัน เฮ้ย เลห์ตัน
- เฮ้ย เดี๋ยวก่อน - ใจเย็นๆ
- หยุด หยุดเลย - ใจเย็น
ฟังก่อน ถ้าเกิดความคิดผิดๆ ขึ้นมาในนี้
เราทั้งคู่อาจตายได้
ฉันไม่อยากขู่ให้นายกลัว แต่เรื่องนี้สําคัญมาก เข้าใจไหม
โอเค
ทีนี้ ฉันจะเปิดประตูบานหนึ่ง
ฉันพอคุมได้ว่าอีกด้านจะมีอะไร
แต่ความคิดของนายก็ส่งผลกับโลกนั้นด้วย
- พูดไรวะเนี่ย - เอาใหม่ ฟังนะ
ฉันคงทําให้สับสนละ โอเค เอาว่า...
นายเคยนั่งสมาธิไหม
เคยครั้งหนึ่ง ไม่ได้เรื่องเลย
หยุดคิดไม่ได้
โอเค ไม่เป็นไร
จะทําให้สมองให้ว่างได้นานๆ ต้องฝึกกันหลายปี
ข่าวดีคือ ฉันขอแค่อย่าฟุ้งซ่านสักห้าวินาที
โอเค จะทําได้ยังไง
ตั้งสมาธิกับการสูดลมหายใจเข้าลึกๆ
แล้วค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกช้าๆ
ทีนี้ หลับตาลง
หายใจเข้าออกต่อไป
เข้า สอง สาม
ออก สอง สาม กําหนดลมหายใจ
เข้า
บ็อกซ์น่าจะอยู่ทางนั้น
พร้อมหรือยัง
ขอบคุณ
โอเค ไปหากัน
ขออ่านค่าให้ชัดๆ กว่านี้
แม่งเอ๊ย
เครื่องจีพีเอสไม่ทํางานแล้ว
อากาศคงจะเย็นเกิน
ถ้าไม่มีเครื่องเราจะหากล่องไม่เจอ
ต้องเจอ ไม่งั้นโลกนี้เอาเราตาย
ติดสิ
หันหลัง
มีอะไร
บ็อกซ์จะอยู่ในจุดภูมิศาสตร์เดิมทุกโลกใช่ไหม
ต่อให้สภาพแวดล้อมจะเปลี่ยนไป
พิกัดจีพีเอสต้องเหมือนเดิมเสมอ
มองเห็นตึกเซียร์สรึเปล่า
นั่นทิศใต้
ทีนี้ลองดูเข็มทิศ
มันควรชี้ไปทางนั้น ควรชี้ไปทางเหนือ
ทิศเหนือของสนามแม่เหล็ก แต่มันกลับชี้ไปทางนั้น
สนามพลังแม่เหล็กของบ็อกซ์ ผลักให้เข็มเบนทิศ
เราเกือบถึงแล้ว ใกล้มากๆ
ทางนี้
- เห็นไหม - เห็น
เย้!
แม่งเอ๊ย!
พร้อมหรือยัง
พ่อไปไหน
ไม่รู้จ้ะ
แม่ทั้งโทรและส่งข้อความไปแล้ว
ให้รอไหม
ไม่ต้อง ไม่เป็นไร เดี๋ยวมืด ไปกันเลย
ขอบคุณนะที่ไม่ปล่อยให้ฉัน หนาวตายอยู่ข้างนอกนั่น
งั้นเราก็หายกันแล้วนะ
ไม่เลย
อย่าลืมว่าทั้งหมดนี้ยังเป็นความผิดของคุณ
ใช่เลย อย่าลืม
ผมเพิ่งนึกได้...
วันนี้วันเกิดลูกชาย
กี่ขวบแล้ว
สิบหก
เสียใจด้วยนะที่คุณพลาด
เล่าเรื่องเดิมหน่อยสิ
ได้
ตอนอัลตร้าซาวด์ครั้งแรก
เราได้ยินเสียงหัวใจสองดวง
จากที่รู้สึกแสนสุขใจ...
กลายเป็นความกลัวสุดขั้ว
แล้วก็กลับมาปริ่มเปรมทั้งใจ
ตอนนั้นเราไม่พร้อมจะเป็นพ่อแม่ด้วยซ้ํา
มีใครบ้างที่พร้อม
เหมือนต้องฝึกหัดกันหน้างาน
ต้องดําผุดดําว่ายกันตรงนั้น
นัดตรวจครั้งต่อไป หมอบอกว่าเสียงหัวใจหนึ่งปกติดี
ความอปกติ
นั่นเป็นคําไม่ธรรมดาจริงๆ
แต่โห เขาเป็นนักสู้
ออกมาก่อนเลยด้วย
กล้าหาญมาก
เข้มแข็งเจิดจ้าจริงๆ
แต่การผ่าตัดหลายๆ ครั้งต่างหาก ที่ทําให้... เขาทนไม่ไหว
เขาไม่รอดจากการผ่าตัดครั้งที่สาม
เสียใจด้วยนะ
ลูกสองคนตัวติดกันแจมาตั้งแต่แรกเกิด
แม่คิดถึงเขาทีไร...
เขาก็ยังอยู่กับลูกเสมอ
สองสามเดือนท้ายๆ ในโรงพยาบาล ชาร์ลีไม่ยอมห่างจากพี่เลย
ตอนนี้ยังทําใจยากอยู่ไหม
ยากสิ แต่ลูกไม่ค่อยพูดถึงหรอก
เราปลูกต้นไม้
แล้วเอาเถ้าที่เผาศพลูกผสมไปในดิน
ทุกปีในวันเกิดของลูก
เราจะไปนั่งเป็นเพื่อนเขาตอนพลบค่ํา
แต่วันนี้ผมไม่ได้อยู่ด้วย
เขายังไม่ตาย
ยังใช้ชีวิต หายใจอยู่
ใช่ ฉันรู้
ต้องทําความเข้าใจเยอะหน่อย
นั่นมันงดงามที่สุดเท่าที่ฉันเคยได้เห็น
เจสัน มันงดงามที่สุดเท่าที่เคยได้เห็น
มัน...
นายจะพาใครมาดูก็ได้
แล้วก็ได้ทุกอย่างที่ต้องการไป ทําไมถึงเลือกฉัน
เพราะฉันไม่ได้ไว้ใจทุกคน
แต่รู้แน่ว่าไว้ใจนายได้
นายแทบไม่รู้จักฉันด้วยซ้ํานะ
ไม่ได้รู้จักจริงๆ
ในโลกที่ฉันจากมา
พ่อแม่นายตายไปแล้ว
ปู่เป็นคนที่เลี้ยงนายมา
เขาส่งมอบเวโลซิตี้ให้นาย ทันทีที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัย
ในโลกนั้น หลังจากที่ฉันได้รางวัลพาเวีย นายเป็นฝ่ายมาหาฉัน
ถามว่าฉันมีไอเดียอะไรให้นายลงทุนบ้าง
แล้วฉันก็มี
เราสองคน ร่วมมือกันอยู่ประมาณสิบปี
เราสร้างบ็อกซ์ต้นแบบขึ้นมา
ตรงนี้ ที่นี่เลย
ผิดแต่ในโลกนั้นมันเป็นโรงเก็บเครื่องบิน
เอาไว้ทดสอบเครื่องยนต์เจ็ต
อ้อ
แปลว่าเราสองคนสนิทกัน
ใช่
นาย เอ่อ... เขาเป็นเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่งของฉัน
ฉันไว้ใจเลห์ตันคนนั้น
ฉันรู้ดีว่าเขาทําอะไรได้บ้าง
ฉันเลยไว้ใจนาย
แปลว่านายไม่ได้มาจากโลกนี้
นายมาทําไม
ฉันมาแก้ไขเรื่องที่ทําพลาดไป
คําถามคือ นายจะไปจากโลกนี้ไหม ถ้าไปได้
ไปเริ่มใหม่ที่ไหนสักแห่ง
ทําโดยไม่ลังเลเลย
นายยอมแลกอะไรเพื่อให้ได้โอกาสนั้น
ฉันยอมแลกอะไรเหรอ
ใช่
ทุกอย่าง
งั้น...
นั่นแหละตั๋วของนาย
ว้าว
อะไร
สีหน้าของคุณเมื่อกี้
เมื่อกี้
ขมวดคิ้วนิดๆ มองเหม่อไปข้างหน้า
เมื่อก่อนคุณทําหน้าแบบนั้นตลอดเวลา
เหมือนเป็นบ้า
ผมทําให้คุณคิดถึงเขาสินะ
ใช่
ในหลายทางมากๆ
เขามีความสุขรึเปล่า
เอาน่ะ
เอาน่ะ บอกผมได้ เราก็เหมือนคนคนเดียวกัน
มีความสุขไหม
ไม่
ฉันคงไม่เรียกว่ามีความสุข
เขาทําแต่งาน
เป็นคนจริงจังรุนแรง
เป็นมนุษย์ที่ตั้งใจแน่วแน่ที่สุดเท่าที่เคยรู้จัก
รู้ใช่ไหมว่าเขาเป็นคนทําแบบนี้กับผม
หมายความว่าไง
ใช้กล่องตามหาโลกของผม
ลักพาตัวผมมา
พาผมมาอยู่โลกของเขา
เขาเป็นคนทํา
เขาทําแบบนั้นทําไม
ผมไม่รู้ คุณเคยอยู่กับเขา คุณบอกมาสิ
ความเสียดาย
ถ้าเขาต้องการชีวิตของผม...
เขาแค่... ฆ่าผมทิ้งก็ได้
ไม่หรอก
ทําไมต้องจัดการอะไรมากมาย เพื่อลากผมไปที่โลกของเขา
เขาไม่ใช่ปีศาจ เขาไม่ทําอะไรแบบนั้นหรอก
- ถ้าเขาทําแบบนี้กับคุณ... - ผมรู้เขาทําแน่
เขาคงหาเหตุผลให้ตัวเอง
ในโลกของคุณ คุณเป็นอาจารย์ใช่ไหม
ใช่
คุณรวยรึเปล่า
ไม่เลย
ไม่
เจสันของฉันอาจบอกตัวเองว่า
เขากําลังมอบโอกาสครั้งสําคัญในชีวิตให้คุณ
ให้โอกาสเดินในทางที่ไม่ได้เลือก
ทั้งต่อตัวเขาและตัวคุณเอง
แต่ทําไมถึงเลือกชีวิตของผม
มีเจสันเป็นพันๆ ล้านคน ทําไมต้องเป็นผม
อะไรคือสิ่งที่คุณมี แต่เขาไม่มี
ดาเนียล่ากับชาร์ลี
ไม่จริง
- อย่ามาว่าแม่ - แม่ทําผิดนี่นา
- มันต้องออกมาดี - ขอดูหน่อย
- แกล้งทําได้จนกว่าจะทําจริงสินะ - โอเค อะไรประมาณนั้น
แม่ว่า พ่อกําลังเจอจุดเปลี่ยนในชีวิตรึเปล่า
หมายความว่าไง
ก็ไม่รู้สิ ช่วงหลังๆ ดูพ่อแปลกไป
นึกออกไหม
สวัสดี ครอบครัว
โห หอมจัง
ครับ กําลังทําสปาเก็ตตี้มีตบอล
ของโปรดของแม็กซ์ไง
พ่อพลาดจังหวะกับต้นไม้
ใช่ พ่อรู้ๆ คืองี้ พ่อขอโทษ
แต่พ่อได้รับมอบหมายให้ไปทําภารกิจลับสุดยอด
ที่จริงเป็นภารกิจเกี่ยวกับเจ้าของวันเกิด
แหม งั้นเรากลับไปที่ต้นไม้ด้วยกันก็ได้นะ
ถ้าคุณอยากไป
อยาก ไปสิ แต่เดี๋ยวก่อน
ข้างหลังซ่อนอะไรไว้
ขอบคุณค่ะ
ให้ลูก
อันนี้ให้เรา
เพราะวันนี้...
เป็นวันสําคัญมากของครอบครัวนี้
ไม่เปิดกล่องของขวัญเหรอ
อะไรเนี่ย
สุขสันต์วันเกิด เพื่อนยาก
จากแม่และพ่อ
เอาจริงเหรอเนี่ย
จอดอยู่หน้าบ้าน
ให้ตายสิ!
เจสัน อะไรวะเนี่ย
ฟังนะ วันนี้ผมลาออกจากงาน
อะไรนะ
ผมยืนหน้าห้อง มองพวกนักศึกษา
ในหัวคิดวนไปวนมาแค่ว่า...
ผมควรต้องทําอะไรยิ่งใหญ่กว่านั้น
ออกโดยไม่ปรึกษาน่ะนะ
ใช่ ผมรู้ ผมขอโทษ
- แต่ผมสอนต่อไม่ไหวแล้ว - โอเค
แต่งานฉันคนเดียวยังหาเงินได้ไม่พอใช้ นี่ถึงขั้นซื้อรถใหม่เลยนะ
ผมว่าคุณก็ควรลาออกจากงาน แล้วกลับไปวาดรูป
งั้นเหรอ แล้วจะทําได้ยังไง
ก่อนชาร์ลีเกิด ผมทํางานวิจัยชิ้นหนึ่งอยู่
จําเจ้ากล่องเล็กๆ นั่นได้ไหม
จําได้
เป็นงานสําคัญมากของผม
แต่ผมเลิกไปเพราะอยากมาจดจ่อกับคุณและลูก
ตอนนี้ผมได้ผู้ลงทุนแล้ว
ไง!
ขอบคุณครับพ่อ
ขอบคุณครับ
เราไปขับรถเล่นกันได้ไหม
- ได้ มาเลย - ได้เหรอ
ได้สิ
จากนี้ไปไม่ต้องกังวลเรื่องเงินแล้ว
อยากนั่งหน้าไหม
แม่ ไปด้วยกันไหม
ไปจ้ะ
ขอไว้อาลัยแด่เพื่อนของเรา หัวหน้าผู้ดูแลพืชพันธุ์ อาร์ตูโร กามิโน
คําบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม