Yardım edin!
- Süre? - İki dakika 43 saniye.
Siktir!
Yardım edin.
Tanrım.
Açık!
- Delirdin mi? - Yine kaçamaz, izin veremem.
Bilmiyorsun...
Önemi yok! Bu dünyada benim için hiçbir şey kalmadı.
- Leighton peşimize düşer mi sence? - Evet.
Sence senin dünyan bu kapılardan birinin arkasında mı?
- Teorik olarak. - Peki nasıl bulacağız?
Hiçbir fikrim yok.
Saydım, bu geçtiğimiz 220. kapı.
Mesafeleri yaklaşık 3,4 metre.
Yani neredeyse 0,8 km yol geldik.
Evet. Belki de bir çeşit liminal alandayızdır.
- Liminal, yani gerçek değil mi? - Hayır, gerçek. Çok gerçek.
Bence zihnin bir dışa vurumu. Çünkü beynimizin kavrayacak kadar
gelişmediği bir şeyi görsel olarak açıklamaya çalışıyor.
- Süperpozisyon. - Kesinlikle.
Sanırım koridor, olası gerçekliklerin bir kesiti.
Hadi çıkalım buradan.
Ne öğrenebileceğiz, bakalım.
Bizi bulmalarını zorlaştıralım.
Şuna bir bakayım.
Hey.
Ne oluyor be?
Kül.
Tanrım.
Ne olmuş burada?
Bilmiyorum.
Kahretsin.
Gidelim.
Tanrım.
Sen iyi misin?
Ne oluyor? Lanet olsun.
BLAKE CROUCH'UN ROMANINA DAYANMAKTADIR
Bu araba çok berbat, değil mi?
Evet. Yani kesinlikle muhteşem değil.
Belki bu konuda bir şeyler yapmamız gerekir.
- Yavaşlama. Hayır, hızlan. - Ben... Emin misin?
Evet. Başarabilirsin.
Güzel.
- Ne? - Hiç.
Bana hep, kavşağa yaklaşırken yavaşla, dersin.
O kırmızının içinde çok fazla sarı var.
Peki 16 yaş şu ana kadar nasıl gidiyor?
Bilmem. Dünle aynı.
Sanırım ehliyetimi aldığımda nihayet gerçek gibi hissedeceğim.
Evet. Kutlama.
Bu gece ne yapacağız?
Muhtemelen her zamanki şeyi.
Basit tutarız.
Dinle, beni dinle, tamam mı? Bugün hâlâ senin günün.
Sağ ol.
Elli.
Şimdi 48.
GPS çalışıyor.
Sanırım uydular hâlâ yörüngede.
Benim dünyamdaki Velocity ile aynı yerdeyiz sanırım.
Peki. Yani kutunun koordinatları değişmiyor da...
mantıklı... sadece dışarıdaki dünya değişiyor.
Evet. Evet.
Hadi.
Ne arıyorsun?
Bir çeşit kontrol aracı arıyorum.
Yalnızca kapı kolu var.
Sadece bir kutu.
Bu mu?
Ne demek bu sadece bir kutu?
- Nasıl çalışıyor? - Bilmiyorum. Sen söyle.
- Bu şeyi sen yaptın. - Üzgünüm.
Üniversitede fizik öğretmeni olan geldi.
Enjektör hazır.
İlk seferki kadar kötü olmayacak.
Vücut çabuk alışıyor.
İyi misin?
Nereye gidiyor?
Yürümeye devam edersek nereye varırız?
Çoklu evren sonsuzdur.
Sanırım sonu yok.
Jason!
Amanda!
Jason!
- Bugünkü ders hazır. - Sağ ol. Buna ihtiyacımız olmayacak.
Pekâlâ millet, defterlerinizi çıkarın.
Bugün sürpriz test yapacağız.
Defterlerinizden bir parça kağıt koparın, en üstüne adınızı yazın.
Kenara birden 10'a kadar sayıları yazın.
Evet.
Kimse defter kullanmıyor. Sadece laptop'ım var.
Şu anda ekranında ne var?
Ekranında ne var?
YouTube.
Kaldın.
Ciddi misiniz?
- Ben de sadece laptop getirdim. - Sen ne izliyorsun?
Sen de kaldın.
Yanında sadece laptop'ı veya telefonu olan herkes kaldı.
Ne diyeceğim? Durun.
İyi şanslar.
Durun! Nereye... Dr. Dessen?
Jason.
Asistanın az önce sınıfta şişe kırdığını, dersi terk ettiğini yazdı.
Dersi terk etmedim. Çıkıp gittim.
Ne halt oluyor?
İçeride yaşam yoktu, ben de bıraktım.
Bunu yapamazsın.
Evet, yapabilirim.
Aslında ne istersem onu yapabilirim.
Aynı koordinatlar mı?
Evet.
Tamam.
Artık kapılarla bu dünyalar arasındaki bağlantının
ilacın belli bir seansı sırasında oluştuğunu biliyoruz.
Atmosfer yoktu.
Bu gerçek olamaz. Bu gerçek olamaz.
Amanda. Hey.
Hey!
Amanda! Hey!
Dur!
Amanda!
Bir sonu olmalı.
Dedim ya, sonu yok!
Neden bu berbat hâldeki dünyaları görüyoruz?
Çünkü bu bir çoklu evren
ve gerçekleşebilecek her şey gerçekleşir.
Yani koridorun aşağısında bir yerlerde ikimizin bir versiyonu var,
kaçmama yardım ettiğinde kutuya asla giremeyen.
Sonsuz olasılıklar.
Sonsuz.
İlacın bu dozunun süresi azalıyor.
Evet. Bu yüzden sorunları teker teker çözmemiz lazım.
Yakında yiyecek ve suya ihtiyacımız olacak.
Kapıları açmaya başlayalım
ve bir tanesinin evimiz olmasını umalım.
Sanırım başardık.
Bizi çıkarabilir misin?
Bilmem. Denerim. Bu taraftan.
- Jason, dur. - Dur Leighton.
- Bununla hiçbir ilgisi yok. - Gerçekten mi?
Ben yaptırdım. Ben zorladım.
- Zorladı mı? - Evet.
Seni uzun zamandır tanırım
ve sana bir şey yaptıracak birini hiç tanımadım.
İnsanları incitmene izin vermem Leighton.
Amanda.
Ben artık yokum.
Leighton.
Gitmemiz lazım.
Peki, o hâlde...
Hayır!
Gidelim.
Amanda.
Hey. Geçti.
Güvendesin. Sen değildin.
Yaklaşık üç saat öncesine kadar bendim.
Amanda, o farklı bir Amanda'ydı, farklı bir Jason'dı.
Biz kaçtıktan saatler sonrasına kadar kaçmamışlar.
Denemeye devam etmeliyiz.
Hiçbir mantığı yok.
Olmalı.
Sadece görmüyoruz.
Jason'ın nasıl kontrol edeceğine dair bir teorisi yok muydu?
Hayır. Biliyorsa da bana söylemedi.
Siktir.
Hey. Amanda.
Amanda!
Hey!
Amanda!
Nereye gidiyorsun?
Dur!
O koridorda bir saniye daha kalamam!
Donacağız!
Geri dönmeliyiz!
Hiçbir şey göremiyorum.
Hadi. Sığınacak bir yer bulmalıyız. Hadi!
Hadi.
Dayan.
Uyanık kal.
Seni ısıtmamız lazım.
Pekâlâ.
Tamam.
Pekâlâ.
Hemen dönerim.
Merhaba?
Kimse var mı?
Siktir.
KİBRİT
Jason!
Siktir!
Lütfen.
Nereye gideceğimi bilmiyorum...
Sen misin Jay?
Nasılsın dostum?
Dağınıklığa aldırma. Dün geceden sonra akşamdan kalmayım.
- Hey. Şu hâline bak? - Hey.
Evet.
Mesajını aldığımda şaşırdım.
Eski üniversite arkadaşımı özlediğime inanmadın mı?
Hayır.
Biraz?
- Neden olmasın? - Evet.
İnsan buna alışıyor mu?
Çoğu zaman görmüyorum bile.
Şerefe, kral.
- Şerefe. - Evet.
Hey, büyükbabanın haberini aldım, çok üzüldüm.
Sağ ol.
Peki aile işi nasıl gidiyor?
Bunu babama sorman gerekecek.
- Velocity hep onun olayı oldu. - Aranız hâlâ açık demek?
Evet. Pislik adamla beş yıldır konuşmadım.
Peki, yine de çok iyi idare ediyorsun.
Vakıf fonum idare etti.
- Evet. - Leighton...
...seni görmek güzel.
Öyle mi?
Seni görmek de güzel dostum.
Peki burada ne halt ediyorsun?
Öğretmenliği bıraktım. Başladığım şeye geri dönmek istedim.
Hepimiz istemez miyiz? Peki bu senin için ne anlama geliyor?
Başlangıç olarak ailemle daha fazla vakit geçirmek.
Evet. Güzel.
Güzel.
Güzel. Yakınlarda Ryan Holder'ı çok gördün mü?
- Biraz. - Öyle mi?
Çok güzel bir yıl geçiriyor.
Evet, üç ay önce buraya geldi.
Yeni girişimi için biraz para arıyormuş.
Sana karşı dürüst olacağım, tamam mı?
Eminim üzerinde çalıştığın şey muhteşemdir.
Takılmak, arayı kapatmak için müsaitim.
Ama şu anda hiçbir şeye yatırım yapmıyorum.
Özellikle arkadaşlarla. Alınma. Karmaşıklaşıyor.
Tamam mı?
Yani bu yüzden geldin, değil mi?
Sonunda kendi işini kurmaya karar verdin.
Söylesene, bugün ne işin var?
Hiçbir şey. Hayatımın geri kalanı için hiçbir planım yok.
Bir şey göstermek istiyorum.
Siktir.
Merak etme.
Seni öldürmek için hazırlanmış bir komplo değil...
...ya da öyle mi?
Komik.
Evet, sana söyledim ya. Bu her neyse, yatırım yapmıyorum işte...
Merhaba. Bu ne?
Çok özel bir psikoaktif ilaç.
Bir bakayım.
Psikoaktif.
Evet. Ne işe yarıyor?
Öğrenmenin tek bir yolu var.
Pekâlâ, salud.
Peki. Gidelim. Çok fazla zamanımız yok.
Yavaş. Yavaş ol.
Bu ne ya?
Uyuşturucu. İlk sefer çok sert vuruyor.
- Öyle mi? - Evet.
Hey.
Bu kadar mı?
Evet, bir kısmı.
- Evet. - Pekâlâ. Hadi.
Bu kahrolası şey de ne?
Kutum.
Bunu sen mi inşa ettin?
Ondan biraz daha karmaşık.
Peki ne işe yarıyor?
Göstersem daha kolay anlarsın.
Benimle dalga geçiyorsun, değil mi?
Hayır.
İçeri gir.
Al.
Teşekkür ederim.
Kutu gitmiş.
Fırtınada gömülmüş.
Kutu pilotlarını kafayı yememeleri, kontrolde kalmaları için eğitirdim.
Hiçbirini yapmadım.
Üzgünüm.
Ben küçükken her kış Arjantin'e kayak yapmaya giderdik.
Babam bayılırdı.
Manyak kar fırtınaları olurdu.
O arabayı kullanırken kar o kadar sert esmeye başlardı ki...
...kenara çekmemiz gerekirdi.
Soğuk arabada otururduk.
Sanki dünya yok olmuş gibi olurdu.
Dün koridorda bunu düşünmüş olma ihtimalin var mı?
- Neyi? - Bir kar fırtınasında mahsur kalmayı.
Evet.
Kendimi o kar fırtınalarındaki gibi kapana kısılmış ve çaresiz hissettim.
Tam olarak ne zaman?
Bu dünyaya açılan kapıdan içeri girmeden hemen önce.
Neden?
Koridordaki kapıların rastgele gibi görünen
sonsuz sayıda paralel evrene bağlantılar olduğunu biliyoruz.
Tamamen bağlantısız ve kontrolsüz.
Peki ya bu bağlantıları zihinlerimiz tanımlıyorsa?
Hiç de rastgele değillerse?
Onlar...
- Bu dünyaları bir şekilde biz seçiyorsak? - Bu dünyayı kesinlikle ben seçmedim.
Hayır. Bilerek değil ama
ya bu dünyalar kapıyı açtığımız andaki duygusal durumumuzun
bir yansımasıysa?
Jason...
...dün çoklu evrenden bahsediyordun.
Gerçekleşebilecek her şeyin gerçekleşeceğinden.
Bir yerlerde ikimizin kutuya asla giremeyen versiyonu var dedin.
- Sonra Velocity'nin kapısını açtın... - Sonra kapı...
Aynı senaryonun gerçekleştiğini gördük.
Başından beri "Kutuyu nasıl kontrol edeceğiz?" diye düşündüm.
Kontrol biziz.
Belki. Ve eğer durum buysa istediğimiz yere gidebiliriz.
Eve gidebiliriz.
Tamam. Boş bir kutu mu?
Parlak fikrin, depolama alanıymış.
Hayatından memnun musun?
Evet, bu benim için çok tuhaf...
Dur. Dur ve beni dinle.
Dünyadaki milyarderlerin bile erişemediği bir şey göstereceğim.
Öyle mi? Neymiş o?
Seçmediğin yol.
Hey. Kapıyı açmazsan seni fena hâlde benzetirim.
Evet.
Hey.
Kafam mı iyi?
Tam olarak değil, hayır.
Leighton, beni dinlemen lazım.
- Bu kapılar nereye çıkıyor? - Hey, Leighton.
- Hey. Bekle. - Sakin.
- Dur. - Sakin ol.
Dinle, burada yanlış bir şey düşünürsen
o zaman ikimiz de ölebiliriz.
Seni korkutmak istemiyorum ama bu çok önemli, tamam mı?
Tamam.
Şimdi kapılardan birini açacağım,
diğer tarafta olanlar üzerinde biraz kontrolüm var.
Ama senin düşündüklerin de etkileyebilir.
- Sen neden bahsediyorsun? - Peki, dinle.
Kafanı karıştırıyorum, evet. Sadece...
Meditasyon yapıyor musun?
Bir kere yaptım. Çok kötüydüm.
Düşünmeden duramadım.
Tamam. Sorun yok.
Zihnini uzun süre boşaltmak için yıllarca pratik lazım.
İyi haber şu, zihnini beş saniye boşaltmana ihtiyacım var.
Tamam. Peki bunu nasıl yapacağım?
Sadece uzun, derin bir nefes almaya
ve yavaşça bırakmaya odaklan.
Şimdi gözlerini kapat.
Nefes almaya devam et.
Al. İki. Üç.
Ver. İki, üç. Sadece nefesine odaklan.
Al.
Kutu şurada olmalı.
Hazır mısın?
Teşekkür ederim.
Pekâlâ. Hadi gidip bulalım.
Şunu daha iyi okuyayım.
Siktir.
GPS çalışmıyor.
Belki de donmuştur.
Bu olmadan bulamayız.
Mecburuz. Bu dünya bizi öldürür.
Hadi.
Arkanı dön.
Ne oldu?
Kutu tüm bu dünyalarda aynı coğrafi konumda duruyor, değil mi?
Çevresindeki dünya ne kadar değişirse değişsin
GPS koordinatları her zaman aynı.
Sears Kulesi'ni gördün mü? Güneyde.
Şimdi pusulaya bak.
Bu tarafı, kuzeyi işaret ediyor olmalı.
Manyetik kuzeyi. Ama o yönü işaret ediyor.
Kutunun manyetik alanı iğneyi itiyor.
Yaklaştık.
Bu taraftan.
- Görüyor musun? - Evet.
Evet!
Kahretsin!
Hazır mısın?
Babam nerede?
Bilmiyorum.
Aradım, mesaj attım.
Bekleyelim mi?
Hayır. Hayır, sorun değil. Karanlık oluyor. Gidelim.
Orada donarak ölmeme izin vermediğin için teşekkür ederim.
O zaman ödeştik mi?
Asla.
Hepsi senin suçundu, unutmayalım.
Evet. Unutmayalım.
Fark ettim de...
...bugün oğlumun doğum günü.
Kaç yaşında?
On altı.
Kaçırdığın için üzgünüm.
Hikâyeyi anlat.
Tabii.
İlk ultrasonda...
...iki kalp atışı duyduk.
Saf mutluluktan...
...saf dehşete geçtik.
Ve sonuçta saf mutluluğa.
Ebeveyn olmaya pek hazır değildik.
Yani kim hazırdır ki?
İçine atıldığın bir şey.
Dipsiz kuyuya atılmak gibi.
Doktor bir sonraki ziyaretimizde kalp atışlarından biri normal dedi.
Anomaliler.
Ne kelime ama.
O bir savaşçıydı.
İlk doğan oydu.
Çok cesurdu.
Öyle ışık doluydu ki.
Kaldıramadığı ameliyatlar oldu.
Üçüncüyü atlatamadı.
Çok üzgünüm.
En başından beri hiç ayrılmadınız.
Onu düşündüğümde...
...hep senin yanında.
Hastanelerde geçen son aylarda Charlie onun yanından ayrılmadı.
Ona hâlâ zor geliyor mu?
Evet. Ama bu konuda pek konuşmuyor.
Bir ağaç diktik ve küllerinin bir kısmını toprağa karıştırdık.
Ve her yıl doğum gününde...
...gün batımında onunla oturuyoruz.
Ama şimdi orada değilim.
Hayattaydı.
Yaşıyordu. Nefes alıyordu.
Evet. Biliyorum.
Sindirecek çok şey var.
Şimdiye kadar gördüğüm en güzel şeydi.
Jason, şimdiye kadar gördüğüm en güzel şey.
Bu...
Bunu herkese gösterebilirdin.
İstediğini alıp, çıkıp gidebilirdin. Neden ben?
Çünkü kimseye güvenemem.
- Ve sana güvenebileceğimi biliyorum. - Beni tanımıyorsun bile kardeşim!
Pek değil!
Geldiğim dünyada...
...annenle baban ölmüştü.
Seni büyükbaban büyüttü
ve üniversiteden mezun olur olmaz sana Velocity Laboratuvarları'nı devretti.
Ve o dünyada ben Pavia Ödülünü kazandıktan sonra sen bana gelip
yatırım yapabileceğim bir fikrimin olup olmadığını sordun.
Benim de vardı. Yaklaşık 10 yıl boyunca birlikte çalıştık.
Bu kutunun orijinal versiyonunu yaptık.
Tam olarak bu noktada.
Sadece orada bir hangar vardı.
Jet motorlarını test ediyorlardı.
Evet.
Yani ikimiz yakın mıydık?
Evet.
Sen... Yani o, en yakın arkadaşlarımdan biriydi.
O Leighton'a güveniyordum.
Neler yapabileceğini tam olarak biliyordum.
O yüzden sana güveniyorum.
Yani sen bu dünyadan değil misin?
Neden buradasın?
Batırdığım bir şeyi düzeltmek için geldim.
Öyleyse soru şu: Mümkün olsaydı bu dünyayı terk eder miydin?
Başka bir yerde yeniden başlar mıydın?
Anında.
Bu fırsat için neleri verirdin?
Ne mi verirdim?
Evet.
Her şeyi.
Peki...
...bileti bu.
Vay canına.
Ne?
Az önce attığın bakış.
İşte bu.
Yan yan, boşluğa bakan.
Onu her zaman yapardın.
Çılgınca.
Sana onu mu hatırlatıyorum?
Evet.
Pek çok açıdan.
Mutlu muydu?
Hadi.
Hadi. Bana söyleyebilirsin. Yani aynı kişi sayılırız.
Mutlu muydu?
Hayır.
Mutlu olduğunu söyleyemem.
Tek yaptığı çalışmaktı.
Sert bir tarafı vardı.
Tanıdığım en azimli insandı.
Bunu bana o yaptı, biliyorsun, değil mi?
Ne demek istiyorsun?
Dünyamı bulmak için kutuyu kullandı.
Beni kaçırdı.
Beni kendi dünyasına getirdi.
Oydu.
Bunu neden yapsın?
Bilmiyorum. Onunla sen yaşadın. Sen söyle.
Pişmanlık.
Eğer hayatımı isteseydi...
...beni... Beni öldürebilirdi.
Hayır.
Beni kendi dünyasına getirmek için neden bu kadar zahmete girsin ki?
O canavar değil. Bunu yapmaz.
- Bunu sana o yaptıysa... - Öyle, biliyorum.
...bunu mantığa oturturdu.
Senin dünyanda öğretmensin, değil mi?
Evet.
Varlıklı mısın?
Hayır.
Benim Jason'ım kendi kendine muhtemelen
sana hayatının şansını verdiğini düşündü.
Seçmediğin yolda bir şans.
Senin ve onun için.
Ama neden benim hayatım?
Milyarlarca Jason arasından neden ben?
Sende olup onda olmayan tek şey nedir?
Daniela ve Charlie.
Hayır.
- Saçmalama. - Yanlış yapıyorsun.
- Harika olacak. - Bakayım.
- Olana kadar oluyormuş gibi göster? - Tamam. Öyle bir şey.
Sence babam zor bir dönem mi geçiriyor?
Ne demek istiyorsun?
Yani bilmiyorum. Son zamanlarda aklı başka yerde gibi.
Yani.
Selam aile.
Harika kokuyor.
Evet. Köfteli spagetti yapıyoruz.
Max'in en sevdiği yani.
Ağacında geçirdiğimiz zamanı kaçırdın.
Evet biliyorum. Ben... Bak, çok üzgünüm.
Ama çok gizli bir göreve gömülmüş hâldeydim.
Doğum günü çocuğuyla ilgili bir görev aslında.
Belki ağaca geri dönebiliriz.
İstersen?
Evet. Tabii. Evet. Birazdan.
Arkanda ne var?
Teşekkür ederim.
Sana.
Ve bize.
Çünkü bugün...
...bu aile için çok önemli bir gün.
Kutuyu açmayacak mısın?
Ne?
İyi ki doğdun dostum.
Annenle benden.
Ciddi misiniz?
Dışarıda park hâlinde.
Vay canına!
Jason, ne oluyor?
Dinle, bugün istifa ettim.
Ne?
Durmuş, sınıfa bakıyordum
ve kafamda bir düşünce dönüp durdu, sadece...
- ...bundan daha fazlasını yapabileceğim. - Benimle konuşmadan mı?
Evet. Biliyorum. Üzgünüm.
- Ama artık yapamıyordum. - Peki.
Ama benim işim bırak araba almayı, bizi geçindirmeye bile yetmez.
Bence işini bırakıp resim yapmaya geri dönmelisin.
Öyle mi? Nasıl yapacağım?
Charlie doğmadan önce bir şey üzerinde çalışıyordum.
- Küçük kutuyu hatırladın mı? - Evet.
Benim için çok önemliydi
ama bıraktım çünkü ikinizin de tamamen yanında olmak istiyordum.
Bir yatırımcım var.
Hey!
Sağ ol baba.
Sağ ol.
Biraz gezebilir miyiz?
- Evet. Hadi. - Olur mu?
Tabii.
Artık parayı düşünmene gerek yok.
- Sağ koltuğu ister misin? - Anne, geliyor musun?
Geliyorum.
DOSTUMUZ VE YEŞİLLER BAŞKANIMIZ ARTURO GAMINO'NUN ANISINA.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz