İnanılmaz.
Daha bitmedi.
- Tekrar resim yapmak nasıl? - Çok belirsiz.
Geçen gece konuştuklarımızı biraz daha düşündün mü?
Ne?
Galeriden ayrılmayı.
Tam zamanlı resim yapmayı.
Sen... Ne istediğine dikkat etsen iyi olur.
Sonunda bunlarla dolu bir ev olabilir.
Başkalarının işlerinin küratörlüğünü yapamayacak kadar iyisin. Cidden.
Bakalım anlaşma ne olacak.
Anlaşma...
...gerçekleşti.
Bu rakamlar hiç anlamlı değil.
Hey, beni bırakır mısınız?
- Nereye istiyorsun? - Kaykay parkına.
Evet, ben götürürüm.
Hayır, ben yaparım. Alayım.
Zaten bir işim var. Ben götürürüm.
Brooke'la mı buluşacaksın?
- Evet. - Beklenen buluşma mı?
Yani yürüyebilirim de.
Rahatla. Seni utandırmam. Hadi. Eşyalarını al.
Resim yapmaya devam et.
Biraz gergin misin?
Evet, biraz.
Güzel.
- Bu kötü değil. - Gerginlik seni zinde tutar.
Evet.
İyi eğlenceler dostum. Halledersin.
- Selam. - Selam. Nasıl gidiyor?
Yani...
...maceraya hazır gibisin.
Hoşuna gitti mi?
Şık, değil mi?
O benim için mi?
Al bakalım.
Sana elemanımın numarasını göndereceğim. İyidir.
Beni bir iki kere kurtarmıştı.
Vay.
Kutuyu mühürlemek istediğinden emin misin?
Öyle mi?
Geri gelmenin asıl sebebi ne?
Onun içindi, değil mi?
Evet.
Kendi dünyanda berbat etmiştin.
Onunla bir hayat kurmak yerine bunu inşa ettin.
Yaklaştım mı?
İyi yolculuklar.
Sana söylediğim hiçbir şeyi unutma.
Umarım aradığını bulursun.
Görüşürüz çocuklar.
- Yürüyelim mi? Hadi. - Evet.
Ben...
Sana bir şey aldım.
Geç kaldın.
Evet.
Hoşlandığı kızla zaman geçirmiş bir adam için biraz huysuzca oldu.
Drew oradaydı. Yine işimi bozdu.
Bir şey diyeyim mi? Bununla ilgili bir şey yapman lazım.
Ne gibi?
Bilmiyorum. Sen bulacaksın.
Bir şey denemezsen...
Evet yani söylemesi kolay...
Evet, pişman olacaksın işte.
Ve pişmanlık da seni yiyip bitirecek, o kadar.
Ne?
Ne oluyor? Charlie?
- Bu... Tanrım. Bu... - Siktir.
- Alerji mi? - Evet.
Ne var?
Çanta mı? Aldım.
Ne aramalıyım?
EpiPen mi?
Hadi! Neye benziyor?
Siktir.
Bu mu? Bekle. Bekle. Tanrım.
Şimdi ne yapmalıyım, Hadi. Tamam.
Selam. İyi, değil mi?
- Evet, iyi olacak. - Tamam.
Muayene ediyorlar.
- Sen iyi misin? - Evet.
Nasıl oldu?
Benim suçum. Ona dondurma verdim.
Nasıl yani?
İçinde kuru yemiş vardı.
Ben... Okumadım...
Düşünemedim.
Alerjisi olduğunu hatırlaman için ne kadar düşünmen gerekiyor?
Biliyorum.
Ne yapıyorsun?
Galeri alanını açık artırmaya hazırlamam lazım.
Çok meşgulsün.
Etkinlik için çalışmak istemedim, onlar da tüm hazırlık işini bana yıktılar.
Yardımcı olabileceğim bir şey var mı?
Hayır.
Selam.
Ne zamandan beri diş ipi yapıyorsun?
Her zaman diş ipi yaparım.
Dişçi randevun olduğu gün yaparsın, kimse de bunu yemez.
Diş eti sağlığıma özen göstermeye karar verdim.
Mahzuru var mı?
Hayır, sadece merak.
Tamam.
BLAKE CROUCH'UN ROMANINA DAYANMAKTADIR
- Nasıl gidiyor? - Bitmek üzere.
KIRMIZI NEON IŞIĞI VAR
- Siktir. - Ne?
VE SOKAĞIN KARŞISINDA BİR ŞARAP BARI VAR
ŞARAP BARI
- Ne? - Kapı kırmızı.
Benim karım değil...
...ve benim köpeğim de değil.
Benim kapım değil, benim evim değil.
Kahrolası, benim günüm değil.
Evde kimse yok bence.
Ama bunun bir önemi yok çünkü hatıra ağacı orada değil.
Bu, tüm o çılgın dünyalardan daha kötü işte.
Çok doğru olmayan birkaç tane Şikago.
Benziyor ama hiçbiri benim değil.
Kutuya geri dönmeye hazır mıyım, bilmiyorum.
Ben de.
Bu gece uyumak için gerçek bir yer bulalım.
Muhteşem.
Tanrım.
Açlıktan mı yoksa gerçekten çok mu iyi, emin değilim.
- Gerçekten çok iyi. - Öyle, değil mi?
Evet. Hey, şey...
Söylemedin, bu dünyanın Amanda'sını buldun mu?
Terapist değil.
Gerçekten mi?
Hazır mısın?
White Castle müdürü.
Hayır.
En azından müdürsün.
Hiç merak ediyor musun, ben...
Eğer yaşam tarzı gibi süsleri
ve tüm haricî şeyleri çıkarırsan
seni sen yapan, özündeki temel bileşenler nelerdir?
Yani ben hâlâ oyum, en temel düzeyde, White Castle Amanda'yım.
Evet.
Kesinlikle.
Yani...
...kişilik sadece... düşünce, duygu kalıbıdır,
kişiye özel davranışlardır.
Sabit olduğunu düşünmek isteriz ama değil.
- Evet, bence insanlar değişir... - Aslında değil.
...ama temel bileşenler aynı kalır.
Evet, tabii. Mizacımız üç yaş civarında oturur
ama sadece içinde bulunduğumuz çevreye verdiğimiz tepkinin yoğunluğudur.
Mesela benim Jason'ım öfkesiyle başa çıkmaya çalışıyordu.
- Ben de. - Anlamıştım.
Ama sen ondan çok daha empatiksin, dürtülerini kontrol altında tutuyorsun.
Ve bu, deneyimlerin, tercihlerin sayesinde oluyor.
Kişiliğimiz yaşamımız boyunca çok fazla değişir ve...
Bu şarkıyı çok severim.
Ne?
Hayır. Hadi.
- Hayır, almayayım. Ben dans etmem. - Tabii ki dans etmezsin.
O da etmezdi.
Neden korkuyorsun?
Herkesin korktuğu şeyden.
Eğer aptal görünürsen bu restorandan ayrılabilirsin,
bu şehirden ayrılabilirsin, ciddi ciddi, bu dünyadan ayrılabilirsin.
Hadi yapalım.
Ne olacak ki?
Selam.
Muhteşem bir geceydi.
Evet.
Evet, öyleydi. Çılgıncaydı.
Dünyam yok oluyormuş gibi geliyor.
Sence tamamen unutabilir misin?
Artık gerçek gibi gelmediği bir noktaya geldiğimi fark edebiliyorum.
Ne demek istiyorsun?
Çünkü değil.
Bu gerçeklik, sahip olduğumuz tek şey.
Diğer yatağa gitmemi istiyorsan bana söyle.
Gitmeni istemiyorum.
Sadece gitmen gerektiğini düşünüyorum.
Tabii.
Jason, gel.
İstediğim her şeye sahibim. Her şeye.
Ama buradayım, seninle konuşuyorum çünkü sanırım
hayal ettiğim her şey bu değildi.
Ve güven bana, bunları elde etmek, buralara gelmek için çok çalıştım.
Gözünde çok fazla büyütmüş olabilir misin sence?
Hayatının bu dönemi nasıl olabilirdi, idealleştirmiş olabilir misin?
Belki her zaman her şeye sahip olmanın
ne kadar muhteşem bir his olacağını hayal etmişsindir.
Sevdiğin bir eş, bir erkek çocuk,
istediğini yapma özgürlüğü.
Ama bir şeyi unuttun.
Hayat, hâlâ sadece hayat.
Beklediğin gibi olmadığını söyledin.
Ne bekliyordun?
Mükemmellik dersem tam bir pislik olduğumu düşüneceksin.
Galerideki işi bırakmamı istiyor.
Bırakacak mısın?
Açıkçası henüz tam anlamıyla odaklanamıyorum.
Ama çok büyük para.
- Çılgınca. - Tamam.
Evet ama küçük şeyler de var.
Mesela her gün diş ipi kullanmaya başladı ve daha iyi giyiniyor.
- Boşanma avukatı tut. - Küçük şeyler, biliyorum.
- O kadar çok var ki. - Devam et.
Mesela anahtarlarını mutfak tezgâhının üzerine bırakıyor,
ön kapının yanındaki kancaya asmak yerine. İçeri girer girmez ayakkabısını çıkarıyor.
Bulaşık makinesi biter bitmez boşaltıyor.
Sürekli seks yapmak istiyor.
Lütfen dur. Daha ateşli, daha temiz ve daha zengin olduğunu anlıyorum.
Ama Charlie'yle olan şey küçük değil.
Birkaç gün önce her şeyi berbat ettim.
Oğlum Charlie'ye dondurma verdim.
İçinde kuru yemiş varmış, acile gitmek zorunda kaldı.
Durumu iyi mi?
Evet.
Ve telafi edeceğim.
Ama Daniela hâlâ çok kızgın.
- Özür diledin mi? - Evet.
Evet ama ona göstermem gerektiğini hissediyorum,
bir şekilde dikkat ettiğimi.
Ne düşünüyorsun?
Büyük romantik jestler hoşuma gider.
Onun gider mi?
Senin gitmez mi?
Herkesin gitmez mi?
Partnerimle romantiklik konusunda farklı fikirlere sahip olabiliyoruz.
Evlisin.
Geçen gece acilde Charlie'yi beklerken...
...kollarında izler gördüm.
Yaralanmış gibi mi?
- İğne izleri. - Uyuşturucu iğnesi izi gibi mi?
En önemlisini en sona saklamışsın.
- Sordun mu? - Hayır.
Ve son zamanlarda geceleri sürekli dışarıda.
Satış toplantıları için olduğunu söylüyor ama bilemiyorum.
- Onunla konuşmalıyım. - Hayır, yapma.
Hayır, yalan söyleyecek, sen de çaktırmış olacaksın.
Onu takip etmen lazım.
- Gerçekten mi? - Evet.
Gerçekte neler olduğunu öğren.
Hayır.
Onunla konuşacağım.
Bu arada, beni nereden buldun?
Eski bir kız arkadaşımdan.
Uzun hikâye.
Selam.
Konuşuruz diyordum.
İsterdim ama dışarı çıkıyorum.
Nereye gidiyorsun?
Nereye gidiyoruz?
Bunu ben biliyorum ve sen de öğreneceksin.
İşin içinde akşam yemeği var mı?
- Evet. - Tamam.
Ama önce bir yere uğramamız gerekiyor.
Kısacık duracağımız bir yer var.
Geldik.
YARDIM DERNEĞİ - AÇIK ARTIRMA YEREL ŞİKAGO SANATÇILARI
Yardım derneğinin açık artırmasına mı getirdin?
- Evet. - Hayır.
Hayır, sadece şunu... Tek bir şey. Tek bir şeyi hızlıca görmeni istiyorum.
- Anlamıyorum. - Hadi.
- Neden geldik? - Güven bana. Sadece güven bana.
Selam. Nasılsın? Seni görmek güzel. Selam.
Sevindim.
- Tamam. Tam arkanda. - Ne?
- Beni eve götür. - Ne oldu?
Eve gitmek istiyorum.
Tamam, dinle. Her şeyi berbat ettim, biliyorum.
Nasıl oldu, cidden anlamadım.
Anlamıyor musun?
Hayır. Mutlu olursun sandım.
Evet.
Hayır.
Hayır, mutlu değilim.
Gerçekten, gerçekten küçük düştüm.
Küçük düş... Tablo muhteşem.
Benim iznim olmadan aldın, iş arkadaşlarımdan asmalarını istedin.
- Astıkları için mutlu oldular. Onlar... - Asmaktan başka çareleri yoktu.
Ve sonra nefret ettiğim bu elbiseyi giydirip
herkesin beni tanıdığı bir yere götürdün.
Ve o resim sadece kötü değildi,
daha bitmemişti.
O resim güzel.
- Muhteşem! - Bu senin kararın değil Jason.
O benim çalışmam.
Ve özel. Ve satmak istemediğimi sana söylemiştim.
Tamam, o zaman satma! Sakın satma.
Sadece... İnsanlar neden göremesin, anlamıyorum.
Çünkü yıllardır resim yapmıyorum!
Çünkü isteyip istemediğimi hâlâ anlamaya çalışıyorum!
Bunun sorun olmayacağını nasıl düşündün ki?
Belki de sen sandığım kişi değilsin.
Öyle demek istemedim.
Ben...
Belki de değilimdir.
Sadece mutlu olmanı istiyorum.
Lütfen. Sen mutlu olmak istiyorsun.
Bu ne?
Sanırım kendine enjekte ediyor.
Ne? Uyuşturucu gibi mi? Hayır.
İzler var.
Kahretsin.
Tamam, dur. Belki de hastadır ve seni endişelendirmek istemiyordur.
Deneysel bir ilaç deniyordur.
Gizli hastalık hiç mantıklı değil.
Gerçi bana bahsetmediği bir deposu var.
- Cidden mi? İçeride ne var? - O.
Başka ne var, bilmiyorum. Giremedim.
Bileşenlerini çıkarabilir misin?
Pek fazla bir örnek sayılmaz ama evet.
Belki ne olduğunu bulursun, sonra ne yapacağımıza karar veririz.
Sen iyi misin?
Evet.
Bir gün yalnız kalmaya ihtiyacım var bence.
Bu gece burada buluşabilir miyiz?
Peki ya burası benim dünyamsa?
Ne olursa olsun bu gece burada buluşur muyuz?
Yardımcı olabilir miyim?
Ressamı siz misiniz?
Bu inanılmaz.
Teşekkürler.
Bu...
Bana nedense Juneway Sahili'ni hatırlatıyor.
Öyle.
Evet, sanki sonbahar falan gibi.
Kasım aslında.
- Gün doğumlarını severim. - Evet.
Sizi bırakayım, dolaşın. Ben şuradayım.
Başka sorunuz varsa sorun.
Karım ressam.
- Buralı mı? - Evet. Yani...
Aslında hayır...
...teknik olarak.
Birlikte değiliz.
Yani... Hayır, birlikte olmadığımızdan değil.
Bu...
Karmaşık.
Evet.
Hey, benimle bir kahve falan içer misin?
Bütün gün burada durmam lazım.
Tamam. Ya da işten çıktıktan sonra veya...
Veya... Bunu... Kırmadan söyledin.
- Özür dilerim. - Üzgünüm.
Evet. Siktir. Kahretsin, özür dilerim.
Sorun değil. Uğradığın için sağ ol.
Sağ ol. Sağ ol.
Selam. Yardımcı olabilir miyim?
Giyinmişsin.
Harika.
Gıdıklama zamanı.
Dünyan değil mi?
Yakında ampullerimiz tükenecek...
...ve seçeneklerimiz de.
Evet.
Bakabilir miyim?
Teşekkür ederim.
Saçının uzunluğunu, saç rengini, iş tanımını yazıyorsun.
Bence yeterli değil.
- Elimden gelenin en iyisini yapıyorum. - Öyle, biliyorum...
...ama bence daha derine inmen lazım.
Evet.
Sanırım biraz hava almaya ihtiyacım var.
Yiyecek falan getireyim. Hemen dönerim.
Evet, soyadı Dessen. D-E-S-S-E-N.
Tamam. Sağ olun.
Selam.
Beni bıraktığını sandım.
Üzgünüm. Seni asla bırakmayacağım, söz veriyorum.
Nereye gittin?
Kendimi izledim, kendimi takip ettim.
Daniela'yla beni restorana kadar izleyip, pencerenin orada oturup izledim.
Sonra film izlemeye gittiler.
Sinemaya girdim, arkalarına oturdum,
kahrolası filmi izlerken onları izledim.
Ve Jason'ın bana yaptığını, nasıl yaptığını anlamaya başladım.
Beni haftalar boyunca izlemiş olmalı.
İş yerinde, Daniela'yla beni gece dışarı çıktığımızda takip etmiş,
kahrolası geceleri evin içinde dolaşırken pencereden bizi izlemiş,
gittiğimi hayal etmiş, kahrolası, gittiğimi hayal etmiş.
Şu anda aklıma çılgınca düşünceler geliyor.
Bu işe yaramıyor.
Evet.
Boşa uğraşıyoruz.
Evet ama yaklaşıyoruz işte.
- Jason. - Yani... Yapma... Hayır.
Nereden başladığımızı düşünsene, çok daha yaklaşıyoruz.
Aradığın dünya...
...sonsuz bir kumsalda bir kum tanesi.
Hayır, sen... öyle söyleme.
Jason. Jason.
Karının öldürüldüğüne tanık oldun.
Korkunç bir hastalıktan öldüğünü gördün.
Seni tanımadığını gördün.
Başkalarıyla, senin diğer versiyonlarınla evli gördün.
Beyinlerimiz bunlara uygun tasarlanmamış, tamam mı?
Daha ne kadar fazlasını kaldırabilirsin?
Hayır, ne kadarını kaldırıp kaldıramadığım değil, Daniela'mı bulmak önemli.
On ampulümüz kaldı.
On.
Belki de haklısındır.
- Bu kesinlikle imkânsız. - Değil. Bana bak. Değil.
Senden umudunu kesmeni istemiyorum.
Tek söylediğim, farklı bir şey denememiz gerektiği.
Neden kızdığını anlıyorum.
Resimlerini birine gösterir mi, ne zaman gösterir, onun kararı.
O da öyle söyledi.
Şu anda ne hissediyorsun?
Açıkçası ayrılmak istiyormuşum gibi.
Kavga yüzünden mi?
Her şey yüzünden.
Buraya gelmek için kıçımı yırttım ve her şey kötüye gidiyor.
Ayrılmayı düşündüğünde aklına ne geliyor?
Bir koridor, sonsuz uzunlukta,
kapılar var, eşit aralıklı yerleştirilmiş, uçsuz bucaksız.
Ve kapıların her birinin arkasında hayatımın bir versiyonu var,
yaşamış olabileceğim.
İçinde bulunduğum versiyonu beğenmezsem başka bir kapıdan girebilirim.
İlginç bir benzetme.
Çalabilirim.
Senindir.
Bütün bu kapılardan bahsederken...
...belki de en rahat hissettiğin yer orasıdır.
Koridorda yaşamak.
Bunun diğer adı ne, biliyor musun?
Ne?
Bağlanma korkusu.
On beş senedir evliyim.
Öyleymiş gibi konuşmuyorsun.
Selam.
- Selam. - Öğrenmez miyim sandın dostum?
- Neden bahsediyorsun? - Yapma.
Benden çalmakla meşgul olduğun için mi benimle çalışmak istemedin?
Bunu senden çalmadım.
Bunu nasıl yaratabildin? Bu bileşimi?
Jay, sen sanki... beynimin içine bakmışsın.
Ryan, sana yemin ederim, araştırmana yaklaşmadım bile.
Peki senin için çalışan biri?
Hayır.
Avukatlar işin içine girdiğinde
hayatının her alanını, çalıştığın her şeyi araştıracaklar.
Laboratuvarlarını, dokunduğun her şeyi.
O noktaya gelmesine gerek yok Ryan.
Jason, çok sayıda ilaç şirketiyle ön görüşme hâlindeyim.
Rakip biyoteknoloji şirketi olduğunu öğrenirlerse her şey biter.
Benim ampulümü sana kim verdi?
Bu neden önemli?
Bileşimin işe yarıyor mu?
Çok yaklaştık.
Ne için kullanacaksın?
Genel anesteziye göre daha güvenli bir alternatif.
Travma terapisi. Fobiler için terapi.
Acı yönetimi konusunda tamamen yeni bir düşünme şekli.
Seninki işe yarıyor mu?
Evet, yarıyor. Yarıyor.
Vay.
Brodmann bölgelerini nasıl hedef aldın?
Söyleyemem.
Yapma.
Tamam.
En azından ne için kullandığını söylesen?
Şuna ne dersin?
Neden sana göstermiyorum?
Bu da neyin nesi?
Gizli projem.
Ne için?
Göstermek üzereyim.
Kahretsin Jay.
Bekle, benim de damarlarıma sokmamı mı istiyorsun?
- Sadece nasıl işlediğini bilmek istersen. - Güvenli mi?
Evet. Yüz kereden fazla yaptım.
Tamam.
Neye baktığımı anlamıyorum. Jay, bu nedir?
Bu senin zihninin bir tezahürü,
beynimizin algılama kapasitesinin olmadığı şeyi görsel olarak açıklamaya çalışıyor.
O da neymiş?
Beş boyutlu bir olasılık uzayı,
süperpozisyon olarak da bilinir.
Jay...
...şu anda kuantum durumunda mıyım yani?
- Evet. - Jay.
Şimdi, bu bir koridora benziyor
ama aslında tüm olası gerçekliklerde kendini tekrarlayan bir kutu.
Aynı uzay ve zaman koordinatlarına sahip.
Bu olamaz...
Bu gerçek.
Jason.
Tanr...
Kapıların arkasında ne var?
Bildiğin dünyanın sonsuz sayıda varyasyonu.
Bazıları çok farklı, bazıları da aklını başından alacak.
Siktir.
- Dur. Hayır. - Ne?
Bu...
Tamam, burası tehlikeli kısmı.
Bilincinin hâlleri, mesela duygusal durumun...
Tamam.
...bir kapıyı açtığımızda hangi gerçekliği bulacağımızı belirliyor.
- Siktir. Tabii... - Yani tek istediğim, konsantre olman.
- Heyecanlısın, evet... - Deniyorum. Tamam.
Nefes al.
Ve ver.
Hazır mısın?
Burası Şikago mu?
Şikago'nun farklı bir versiyonu.
Bizim dünyamızdan daha nazik ve daha gelişmiş bir yer.
Tamam, peki neden... Buraya nasıl geldik?
Arkadaşımın görmek isteyeceği türden bir yer düşündüm.
Sana gösterebileceğim o kadar çok şey var ki.
Uzun süre kalamayız.
Bana telefonunu ver, resim çekeceğim.
Evet.
Jason, benimkinden daha iyi bir bileşim yaptığına inanamıyorum.
Dünyada bunu yapabilecek teknik bilgiye sahip tek kişi benim sanıyordum.
Çok, çok, çok fazla sayıda dünya var.
Ve çok, çok fazla sayıda Ryan var.
Sen tanıdığım Jason değilsin, değil mi?
Hey...
Başına bela olmayacağım, tamam mı?
Hayır, dur. Dur. Dur. Dur!
Hayır, dur.
Jay!
Jason?
Evet, benim.
Ben Anthony.
- Selam. - Leighton'ın adamı.
Evet. Bu kadar kısa sürede geldiğin için sağ ol.
- Sence yapabilir misin? - Kesinlikle.
Önce etrafını kapatacağız.
Birkaç adam çağırıp...
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz