NA PODSTAWIE POWIEŚCI BLAKE'A CROUCHA
MROCZNA MATERIA
Gdzie twoja mama?
Poszła do Ryana.
Po co?
Mówiła, że Mindy źle brzmiała przez telefon.
Chciała sprawdzić, co u nich.
No tak.
Co powiesz na nocną pizzę?
O tak. Jak ty mnie rozumiesz.
Zaraz wracam.
Hej.
Skąd ja cię znam?
Jestem Daniela.
Daniela od hondy civic?
Tak. Właśnie ta.
Zużywasz klocki hamulcowe szybciej niż jakikolwiek inny klient.
Tak?
Jestem twoją klientką?
Loyalty Motors. Logan Square.
Uważasz się za mechanika?
Jestem mechanikiem.
Jaka jest ostatnia rzecz, którą pamiętasz?
Siedziałem w swoim barze...
W którym barze?
W Shakers przy Logan Square.
Fakt, że...
Trochę mi odwaliło.
Jakiś facet stawiał mi kolejne szoty...
- Po prostu... - Kto to był?
Ja nie...
Nigdy wcześniej go nie widziałem. Był...
Podał mi swoje imię. James albo...
Sam nie wiem.
To ten facet?
- Tak. - To on stawiał ci drinki?
Tak.
Kim on jest?
Wysłałam ci namiar.
Ośrodek Zdrowia Psychicznego Big Shoulders.
Na pewno was nie podwieźć?
Poradzimy sobie.
Dobra. Daj znać, jak poszło, okej?
Okej. Dziękuję.
Hej.
Hej!
Hej, tato.
Hej.
Przywieźli pizzę. Zamówiłem z Pequod's.
Ekstra.
Zaraz przyjdę.
Coś tu robisz?
Tak, przestawiałem parę rzeczy.
Pomóc ci?
Co? Nie. Nie trzeba. Zaraz przyjdę.
Okej.
Jason, wszystko okej?
Tak.
Muszę się napić.
Szybko się uwinąłeś.
- Co? - To samo?
Tak.
Proszę, bracie.
Ja pierdolę.
Kiedy...
Dziś wieczorem.
A ty?
Wczoraj.
Więc też zostałeś porwany?
Tak.
Daniela została zabita na moich oczach.
Ta inna Daniela.
Mnie też to spotkało.
Zabrali cię do Velocity i pobili?
Amanda pomogła mi uciec.
Ze mną było tak samo.
Tak samo.
To było nie do uniknięcia. Różne nasze wersje
musiały namnożyć się w skrzyni.
Ilu ich jest?
Niektórzy musieli zginąć albo się zgubić.
Albo skończyły im się ampułki.
Ale niektórzy, tak jak ty i ja, dokonali właściwych wyborów.
- Właściwych wyborów. - Albo mieli szczęście.
Nasze ścieżki zostały zmodyfikowane przez różne drzwi i różne światy,
ale ostatecznie dotarliśmy do tego Chicago.
Każdy wybór, którego tam dokonałem, wytworzył nowego Jasona.
Tak jak każdy wybór tamtych Jasonów.
I tych Jasonów.
I tamtych Jasonów.
Kurwa.
Gdzie jest twoja Amanda?
Ona...
Straciłem ją.
Gdzie?
W bardzo mrocznym świecie.
A twoja?
Znalazła miejsce, w którym chciała zostać.
To dobrze.
Zostały ci jakieś ampułki?
Mnie też nie.
Więc oto jesteśmy.
Oto jesteśmy.
I co teraz?
Pewnie myślałeś o Kankakee?
Wiem o tym tylko ze względu na Charliego.
Wszyscy wiemy o tym tylko dlatego.
Jason Dwa, jak go nazywam, o tym nie wie.
No tak.
Pojedź tam z nim w nocy.
Zabierz go na spacer jedną ze ścieżek na północnym brzegu jeziora i...
Myślałem dziś o tym.
Dziś wykopałem grób.
Nie mamy broni.
Ty nie masz broni.
Okej.
To całkiem dobry plan,
ale pojawiło się dużo więcej problemów.
Wszyscy chcemy tego samego.
Wszyscy chcemy odzyskać rodzinę.
Chcemy odzyskać życie.
Jeszcze miesiąc temu byliśmy dokładnie tą samą osobą z tymi samymi myślami.
Mówiliśmy dokładnie to samo.
Mieliśmy te same lęki i tę samą miłość.
Myślimy o nim jako o Jasonie Dwa,
co oznacza, że uważamy siebie za Jasona Jeden.
Nie możemy wszyscy nim być.
Jak sądzisz, ilu Jasonów wróciło?
Jeden próbował mnie wieczorem zabić.
Jeden mnie dziś śledził.
Jeśli dorwę Jasona Dwa, zapłaci za to.
Zdecydowanie.
Nie chcę krzywdzić ani ciebie, ani nikogo podobnego do nas,
ale chcę być z Danielą i Charliem i nie pozwolę, by ktoś mi przeszkodził.
Ja stawiam.
Coś jeszcze? Dolać?
Poproszę.
Nie ma pośpiechu.
Dziękuję.
Nie może pan tego robić.
Nie wolno tu palić.
Nie ma nic lepszego od dobrego cygara po pysznym posiłku.
Tak słyszałem.
Nie wolno tu palić.
Mam wezwać kierownika?
Bardzo niegrzeczny z pana człowiek.
Nie wolno palić w środku. Przeszkadza pan innym klientom.
Czy ja przeszkadzam komuś swoim cygarem?
Tak.
Zgaś to.
W tej chwili.
Hej, czy mogę... zadać ci osobiste pytanie?
Czy mogę...
Jak zostałaś detektywką?
Tak?
Dzień dobry.
Wcześnie wstałaś.
- Zawieziesz Charliego do szkoły? - Jasne.
Muszę poprzestawiać parę prac w galerii.
Mogę wziąć hondę?
Weź samochód Charliego.
Pojadę hondą. Wiem, że jej nie znosisz.
Nie. U Charliego jest więcej miejsca, a poza tym...
Zapomniałem zatankować hondę, więc...
Bak jest pusty?
Kochanie, po prostu weź auto Charliego.
Dobrze.
Do zobaczenia.
A właśnie...
W jakiej formie był wczoraj Ryan?
W kiepskiej.
Nie mogę uwierzyć, że ma nawrót po tylu latach.
To samo powiedział.
- Muszę lecieć. - Dobrze.
Dałbym ci poprowadzić,
- ale wóz trochę wariuje. - W porządku.
To...
Dokąd jedziemy?
Jak to? Podrzucam cię do szkoły.
A co z Uniwersytetem Chicagowskim?
Miałeś mnie oprowadzić po kampusie.
Dziś? Mówiłem...
- Co... - Wiesz co?
Zapomnij.
Wiesz co? Powiedziałem, że pojedziemy,
to pojedziemy.
Wiesz, że mam za niskie oceny, żeby się tu dostać.
Nigdy nie jest za późno.
Możesz jeszcze wszystko zmienić.
To wydział fizyki. Spędzałem tam większość czasu.
A tam jest budynek, w którym poznałem twoją mamę.
To przyjęcie w ogrodzie?
Prawie nie poszedłem.
Zdecydowałem w ostatniej chwili.
Myślałeś, co by było, gdybyś nie poszedł?
Tak. Żałowałbym tego do końca życia.
Nie żałowałbyś.
Żal jest prosty.
Nic z nim nie możesz zrobić.
Może zrozumiesz, kiedy będziesz starszy.
A może ty jesteś za stary, żeby zrozumieć.
Czemu to wszystko mówisz?
Całe twoje życie zależy od chwili, która była zwykłym przypadkiem.
Drobny wybór, decyzja o pójściu na przyjęcie?
Co?
- Co jest? Wszystko okej? - Tak.
Po prostu... Myślałem, że kogoś zobaczyłem.
Chcę ci pokazać bibliotekę.
Chodź.
Okej.
NUMER NIEZNANY
Halo?
Przepraszam. Czy możemy...
Musicie przeciągnąć.
Chcę mu tylko pokazać bibliotekę.
Macie przepustki?
Nie. Ja jestem absolwentem, a on wybiera uczelnię.
- Tato, w porządku. Chodźmy. - Proszę, obiecałem.
Następnym razem załatwcie przepustki.
Dziękuję. Pospieszymy się.
Chodź.
- Co? - Tak.
Widzisz?
- To naprawdę ekstra. - Tak. Chodź.
Studiowałeś tu?
Zbudowali tę część już po moich studiach.
- Chodź. - Co jest?
Usiądź...
Fajnie tu, co?
- Wszystko w porządku? - Tak, tak.
- Tak. - Na pewno?
Chodź.
Tam nie ma zbyt wiele do zobaczenia.
- Chodź. - Co się z tobą dzieje?
- Co? - Dziwnie się zachowujesz.
Dobra, posłuchaj.
Zapomniałem, że muszę coś załatwić. Słuchaj, weź samochód.
Spotkamy się przy południowej bramie, na rogu 57. Ulicy
i South University. Dobrze?
Nawet nie wiem, gdzie to jest.
Po prostu sprawdź mapę w komórce.
Tato, nie mogę jeździć sam.
Charlie, poradzisz sobie. Chodź.
Co się, kurwa, dzieje?
Wszystko ci wyjaśnię w aucie, kiedy się spotkamy.
Gdzie się umawiamy?
Róg South University i 57. Ulicy.
Dobrze. Ruszaj. Zaufaj mi.
Czekaj!
Czego chcesz?
Kurwa.
- Prawo jazdy i dowód rejestracyjny. - Dobrze.
Tymczasowe prawo jazdy, co?
Panie władzo!
To... To mój samochód. To mój syn.
Nie może tu parkować.
Już mieliśmy odjechać. On na mnie czekał.
Zwiedzaliśmy uczelnię, kiedyś tu studiowałem.
On nie może parkować w ruchu ulicznym.
Przepraszam.
To moja wina.
Przepraszam.
Dobrze.
Dziękuję. Doceniam to.
Jedź ostrożnie.
- Tak jest. - Dobrze.
Miłego dnia.
- O kurwa. - Powinieneś prowadzić.
Po prostu jedź.
- Jedź! Kurwa, ruszaj. - Okej.
Data i podpis.
Dziękuję.
O Boże.
Nie. Nie dotykaj mnie.
Palenie w restauracji?
Musiałem ściągnąć cię gdzieś, gdzie moglibyśmy porozmawiać.
Dlaczego?
Powiesz coś prawdziwego?
Mam dość tych kłamstw.
Wpłaciłam kaucję. Nie ma za co.
Cokolwiek się stało, to nie byłem ja.
- Okej. Nie. - Posłuchaj...
Tej nocy, gdy Ryan świętował w The Village Tap,
widziałem cię po raz ostatni.
Co ty opowiadasz?
Ten człowiek nie jest mną.
To inna wersja mnie.
Zbudował skrzynię. Moją skrzynię.
I ma dostęp do innych rzeczywistości.
Porwał mnie z tego świata, żeby przejąć moje życie.
Wiesz, jak to brzmi?
Mogę to udowodnić. Zadzwoń do mnie.
Przykro mi.
To ostatnia rzecz, o jaką kiedykolwiek poproszę. Zadzwoń.
Hej, co tam?
Widzisz?
Zadzwoń do niego i powiedz, że myślałaś o tym,
jak dobrze bawiliśmy się na Florida Keys w zeszłą Gwiazdkę
i że chciałabyś wrócić.
Nie byliśmy tam w zeszłą Gwiazdkę.
Ja to wiem, ale on nie.
Okej, odbierz.
Halo?
Hej.
Chyba coś się rozłączyło. Jesteś tam?
Wszystko okej?
Tak.
Tak sobie pomyślałam...
W zeszłym roku zrobiliśmy sobie wycieczkę i pojechaliśmy na Gwiazdkę do Keys.
Może tam wrócimy?
Dobrze.
Koniecznie.
Pamiętasz tamten dom?
Ten różowo-biały przy plaży?
Tak. Uwielbiałem to miejsce.
Ja też.
Dobra, zróbmy to.
Hej, mamo.
Postanowiliśmy iść dziś na wagary.
Kochanie, musisz wrócić do domu.
Dlaczego?
Po prostu... Wyjaśnię ci, kiedy wrócisz.
Jak to możliwe?
To nie tylko on.
Są tu też inne wersje mnie.
Muszę jechać po Charliego.
Pozwól mi jechać.
Gdzie się spotkamy?
Ty wybierz miejsce, bo on myśli dokładnie tak, jak ja.
Fasolka.
Potrzebujemy hasła, żebyś miała pewność, że to ja.
Jupiter.
Nie obiecuję, że przyjdziemy.
Bądź ostrożna.
Proszę. Uważaj na siebie.
On jest niebezpieczny.
ZAPARKOWAŁAM W ULICZCE ZA DOMEM.
PRZYJDŹ TUTAJ... NIE MÓW
Halo?
Hej.
Gdzie Charlie?
Zszedł na dół po walizkę.
Dlaczego?
Bo musimy się stąd wynosić. Musimy wyjechać.
Kochanie, mamy kłopoty. Wszystko ci wyjaśnię.
To ma związek z inwestycją i Leightonem...
Co się stało?
Po prostu weź walizkę.
Spakuj trochę rzeczy, musimy wyjechać.
Już!
Charlie. Posłuchaj...
Hej.
Przyjdziesz na chwilę?
Dobrze.
Przepraszam, że cię wystraszyłem.
Okej?
Więc spakujesz walizkę?
Tak.
Okej.
Tak.
JESTEŚMY W NIEBEZPIECZEŃSTWIE. IDŹ NA STACJĘ.
SPOTKAMY SIĘ TAM. NIE MÓW TACIE.
Co robisz?
Nic.
Weź toyotę, nie hondę.
Weź to.
Nie zapomnij telefonu.
Dziękuję.
Bierzesz walizkę?
Tak.
Zamierzałam wziąć ją z piwnicy.
Pomożesz mi ją zdjąć?
- Mamo? - Wsiadaj.
- Mamo, co się dzieje? - Wsiadaj.
Hej! Jedźcie ze mną! To niebezpieczne!
Zostaw to, Charlie.
Szybko, wsiadajcie!
Kochanie, to dziwnie zabrzmi
i pomyślisz, że oszalałem, ale nie oszalałem. Przysięgam.
Kurwa, co jest?
Pamiętasz tamtą noc, kiedy Ryan świętował
zdobycie Pavii w The Village Tap?
Kiedy wyszedłem z domu tamtego wieczoru,
widziałem cię po raz ostatni. Aż do teraz.
Mamo?
Jason, z którym jesteś... To oszust.
Zbudował skrzynię, ma dostęp do innych rzeczywistości.
Porwał mnie z tego świata, żeby przejąć moje jebane życie.
Zatrzymaj się, proszę.
To szaleństwo, ale udowodnię to.
Zatrzymaj się.
Charlie, jesteś cały?
Tak.
Musimy uciekać.
- Daniela, to ja. - Mamo.
- Charlie. - Daniela.
Charlie.
- Daniela! - Co się, kurwa, dzieje?
Hej! Daniela!
Daniela!
Powiedz to.
Jupiter.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK