ΩΡΑ ΓΙΑ ΧΟΡΟ
Μαζευτείτε, μικροί φίλοι! Μαζευτείτε!
Υποδεχθείτε τον απίστευτο Πένιγουαϊζ,
τον Χορευτή Κλόουν!
ΠΕΝΙΓΟΥΑΪΖ Ο ΧΟΡΕΥΤΗΣ ΚΛΟΟΥΝ
Ζωηρό πλήθος.
Στοίχημα πως θα είναι περισσότεροι απόψε.
Βάζεις και στοιχήματα τώρα;
Δεν θα κάνεις παρέα πια με τους τσαρλατάνους με τις τράπουλες.
Μακάρι να άκουγες πώς μιλάνε για σένα, μπαμπά.
Μπαμπά, τους κάνεις πολύ χαρούμενους.
Ναι, αυτό είναι κάτι.
Αυτό είναι καλό.
Τι κάνεις εκεί μέσα, κολοκυθάκι μου;
Δούλευα επάνω στο πρόσωπό μου. Ήθελα να σου κάνω έκπληξη.
Όμορφο μου κορίτσι! Είσαι κούκλα!
Για να δω την υπόκλιση.
Κυρίες και κύριοι!
Για τη διασκέδασή σας,
ο Θίασος των Αδελφών Σαντίνι παρουσιάζει με περηφάνια
την πρώτη παράσταση πατέρα και κόρης στην ιστορία του!
Το Σόου του Πένιγουαϊζ και της Πέριγουινκλ.
Πέριγουινκλ;
Ήταν το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της μαμάς.
Ναι, μπορείς να το αλλάξεις αν θες.
Όχι.
Το λατρεύω.
-Ωραία. -Μπαμπά, σου λείπει ποτέ το τσίρκο;
Κάποτε.
Μου λείπουν τα μεγάλα πλήθη. Φυσικά.
Οι βρυχηθμοί.
Μια μέρα...
η μεγάλη σκηνή θα έρθει και πάλι, θα δεις.
Αλλά τότε, η παράστασή μου θα είναι διαφορετική.
Θα έχει κάτι νέο, κάτι που δεν έχει ξαναδεί ποτέ κανείς.
Εσένα. Δεν θα ήταν κάτι ξεχωριστό;
Μαζευτείτε, φίλοι μου! Μαζευτείτε!
Ο Πένιγουαϊζ ο Χορευτής Κλόουν θα παρουσιαστεί ξανά σε μισή ώρα.
Δεν θέλετε να το χάσετε! Φέρτε τις μητέρες και τα αδέλφια σας.
Φέρτε τις γιαγιούλες σας. Όχι τις γιαγιούλες σας. Άκυρο.
Να πάρει, το σκούπισα. Θα βγει όλο.
Να πάρει.
Παρακαλώ;
Ποιος είναι εκεί;
Γεια σου, αγοράκι.
Τι κοιτάς; Το σόου είναι απ' εκεί.
Φύγε.
Τα παιδιά δείχνουν να προσελκύονται από εσένα.
Περίεργο πράγμα να το πει ένα αγοράκι.
Δεν μπορώ να βρω τους γονείς μου.
Ούτε κι εγώ.
Είναι νεκροί.
Θα με βοηθήσεις να τους βρω;
Όχι. Δεν βλέπεις πως έχω δουλειά;
Τι ήταν αυτό;
Αυτή ήταν η μητέρα μου.
Είδατε τον πατέρα μου;
-Χάθηκε; -Ας ηρεμήσουμε.
Δεν ξέρουμε τι έγινε.
-Σίγουρα είναι δικό του; -Ποιος μπορεί να το έκανε;
Δεν ξέρω τίποτα μέχρι να βρούμε ένα ίχνος του.
-Τίποτα; -Θεέ μου.
Ελέγχουν τώρα το δάσος,
αλλά το πιο πιθανό είναι να τον άρπαξε κάτι.
-Θεέ μου. -Δεν έχω ιδέα.
Αφεντικό.
Ρ.Γ.
Το βρήκα στο δάσος.
Ίσως λύκοι.
Τριγυρνούν σε αυτά τα μέρη.
Μπαμπά!
Ρετζ, έχουμε πρόβλημα.
Καλησπέρα.
Απολογούμαι για τη διακοπή, παιδιά.
Λοιπόν, θα το κάνω πολύ απλό.
Δώστε μας αυτό που θέλουμε και θα φύγουμε.
Νόρμα;
Νόρμα Πράις;
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι.
Πήγαινε σπίτι. Τώρα!
Φύγε!
Τι θέλετε;
Τον Χανκ Γκρόγκαν. Ξέρουμε πως κρύβεται εδώ μέσα.
Παραδώστε τον και θα συνεχίσετε το πάρτι.
Όχι, όχι, όχι.
Φαίνεται πως έχετε λάθος πληροφορίες.
Βλέπετε, εδώ είναι αίθουσα ψυχαγωγίας μόνο για στρατιωτικό προσωπικό.
Τότε δεν σας ενοχλεί να ρίξουμε μία ματιά.
-Μας ενοχλεί. -Δεν το ζητάμε.
-Εντάξει, εδώ είμαι. -Μπαμπά, όχι!
-Κοριτσάκι μου. -Όχι, όχι!
Δεν θέλω να χυθεί αίμα εξαιτίας μου.
Θα έρθω, απλώς αφήστε ήσυχα αυτά τα καλά άτομα.
Κάνεις το σωστό.
Δεν το νομίζω.
Δεν υπάρχει λόγος να έχουμε φασαρίες.
Για κοιτάξτε εδώ.
Έχουμε κι εμείς όπλα.
Τα δικά μας είναι της κυβέρνησης.
Εισηγούμαι να φύγετε.
Δεν θα κρεμαστεί κανένας σήμερα.
Κατεβάστε τα, παιδιά. Κατεβάστε τα.
Έχει δίκιο.
Δεν είναι αυτός ο τρόπος.
Όλοι έξω.
Πάμε.
Τι θα κάνουμε με εσένα τώρα; Ξέρεις πως θα επιστρέψουν.
Έχουμε ένα αμάξι έξω. Να τον βγάλουμε κρυφά από εδώ.
Έκλεισαν με αλυσίδες!
-Υπάρχει άλλη έξοδος; -Από πίσω!
Γυναίκες και παιδιά στη μέση του δωματίου!
-Καλέστε τη Βάση. -Ελέγξτε τα τηλέφωνα!
Δεν λειτουργούν. Θα έκοψαν τις γραμμές.
-Μείνετε ήρεμοι. -Εντάξει. Είναι εντάξει.
-Σε ετοιμότητα! -Ετοιμαστείτε, παιδιά!
Κάτι θα συμβεί.
Μείνετε ήρεμοι.
Προσέξτε!
Βγάλε το έξω!
Πάμε! Πάμε από πίσω!
Πάμε, πάμε!
Γρήγορα, πάμε! Πάμε!
Ελάτε!
Είναι κι εδώ κλειστά!
Να πάρει!
Φίλε, θέλω πυρομαχικά!
Κάτω!
Πάμε, πάμε!
Κουνηθείτε!
Μην πας από εκεί, είναι και στις δύο πλευρές!
Κάτω!
-Ρόνι! -Μπαμπά!
Γουίλ, σήκω! Είσαι καλά;
Δεν βλέπω τίποτα!
Ρόνι!
Γουίλ!
Ρόνι!
Μπαμπά!
Πού είναι ο μπαμπάς μου;
Σε παρακαλώ!
Πού είναι ο μπαμπάς μου;
-Μπαμπά! -Σε κρατάω!
Βοήθησέ με!
Το χέρι μου!
Μείνε ακίνητη!
Θεέ μου!
Φράνκι!
Φράνκι! Σύνελθε! Έλα!
Πάμε!
Το 'χεις, κάνε πίσω.
Να πάρει!
Μπαμπά! Πού είναι ο μπαμπάς μου;
Εδώ πέρα!
Όχι, όχι!
Όχι!
Νορίν!
Έλα εδώ.
Πάρε το χέρι μου.
Ξέρω έναν δρόμο να βγούμε.
Μπαμπά! Γουίλ!
Τι συμβαίνει;
Έχω πρόσωπο επάνω στο πρόσωπό μου;
Είναι εντάξει, ήρεμα. Είσαι καλά.
Σε έχω. Θα σε βγάλουμε έξω.
Γεια σου, Ντίκι.
Τι συμβαίνει;
Βλέπεις πράγματα;
Νομίζω πως σε βλέπουν κι αυτοί!
Πού είναι τα παιδιά;
Δείξε μου.
Πρέπει να φύγουμε.
Δεν φεύγω αν δεν ξέρω πως πέθανε ο Γκρόγκαν.
Κανείς δεν θα βγει ζωντανός από εκεί μέσα.
Έχει δίκιο.
Θα καούν.
Πάμε! Μπείτε μέσα! Κατεβείτε από εδώ!
Πάμε, πάμε!
-Ο Ριτς και η Μαρτζ; -Θα πέσει η οροφή!
-Πάω να τους φέρω! -Όχι! Σταμάτα!
Να πάρει! Θα τους βρω! Μπες μέσα!
Μπες μέσα!
Παιδιά!
Εδώ μέσα! Ελάτε από εδώ! Ελάτε...
Εντάξει, μείνετε εδώ.
Μαρτζ, έλα βοήθησέ με.
Έλα, βοήθησέ με.
Βοήθησέ με.
Να μπούμε εδώ μέσα. Μόνο έτσι θα γλιτώσουμε.
-Είναι πολύ μικρό. -Έχει αρκετό χώρο.
-Θα πέσει η οροφή! Έλα, Μαρτζ! -Εντάξει.
Δεν υπάρχει χώρος και για τους δύο...
Όχι, όχι!
-Μαρτζ, σταμάτα! -Όχι, Ριτς! Σε παρακαλώ, όχι!
Ριτς! Όχι! Σε παρακαλώ!
Μαρτζ, άκουσέ με!
Βγάλε με έξω!
-Μαρτζ! -Άσε με να βγω!
Θυμάσαι τι μου είπες;
Για τους ιππότες;
-Τι; -Ιππότες.
Που κοιμούνται με κάτι δίπλα στο κρεβάτι.
Ναι;
Δεν κατουράμε μόνο μέσα σε δοχεία.
Προστατεύουμε και τις δεσποινίδες.
Θυμάσαι την ημέρα,
την ημέρα που έτρεχαν τα ινδικά χοιρίδια στον διάδρομο,
επειδή ο Ρόμπι Μιούλερ άνοιξε το Εργαστήριο Επιστήμης;
Ήταν η πρώτη μου εβδομάδα στο σχολείο και όλοι έτρεξαν να δουν τι έγινε.
Βγήκες από την τάξη φορώντας κίτρινο πουλόβερ και γκρίζα φούστα
και είχες έναν σπάγκο δεμένο στο δάκτυλό σου.
Το θυμάσαι αυτό;
Ήσουν πολύ όμορφη.
Θυμάμαι να αναρωτιέμαι: "Ποια είναι αυτή;"
Με είδες που σε κοιτούσα και είπες:
"Βγάλε φωτογραφία, θα διαρκέσει περισσότερο".
Δεν το είπες με κακό τρόπο.
Αλλά δεν ήξερα τι σήμαινε.
Μετά, όταν κατάλαβα,
θυμάμαι πως σκεφτόμουν τι θα απαντούσα.
"Μακάρι να μπορούσα".
Σε αγαπώ, Ριτς.
Κι εγώ σ' αγαπώ, Μαρτζ.
Όχι, όχι, όχι!
Όχι, όχι, έλα! Όχι! Έλα!
Παιδιά! Περιμένετε!
Να πάρει!
Όχι, όχι, όχι τώρα.
Όχι τώρα!
Γαμώτο!
Έλα!
Ίνγκριντ;
Γεια σου, Στάνλεϊ.
Εσύ είσαι;
Τι κάνεις εδώ; Τι στο διάολο φοράς;
Αυτό είμαι εγώ, Στάνλεϊ.
Αυτή είμαι στην πραγματικότητα.
Γεμάτη μώλωπες θα είσαι αν δεν επιστρέψεις στο σπίτι
και να καθαρίσεις αυτή την αηδία από τη μούρη σου!
Άκουσες τι είπα;
Γεια σου, μπαμπά.
Τι;
Τι στο καλό;
Ποιος στον διάολο είσαι εσύ;
Ήξερα πως θα έρχονταν αν νόμιζαν πως εκείνος ήταν εδώ.
Και πως θα υπάρχει αίμα και πόνος.
Και φόβος.
Ήξερα πως δεν θα μπορούσες να αντισταθείς.
Και πως θα επέστρεφες.
Και θα μου έλεγες πως ήμουν καλή.
Δείξε μου την υπόκλιση.
Έλα στον μπαμπά.
Μπαμπά.
Μπαμπά, σε αγαπώ.
Ήσουν πολύ καλή.
Ήσουν πάρα πολύ καλή.
Τώρα...
θα πάω για ύπνο.
Τι;
Μην ανησυχείς.
Θα επιστρέψω.
-Όχι, όχι, όχι. -Πάντα επιστρέφω.
-Όχι. -Ναι.
Όχι, μη με αφήσεις. Σε παρακαλώ, όχι.
Μη με εγκαταλείψεις.
Δεν είσαι εκείνος.
Ποιος είσαι;
Είμαι ο Πένιγουαϊζ, ο Χορευτής μπαμπάκας σου.
Δεν είσαι ο πατέρας μου.
-Ναι, είμαι. -Τι του έκανες;
Βασικά...
τον έφαγα.
-Αλλά ακόμη ζει μέσα μου. -Όχι.
Ναι, ζει.
Τον νιώθω αυτή τη στιγμή, ναι.
-Σταμάτα! Σκάσε! -Δίνει το χέρι στο κοριτσάκι του.
Σταμάτα! Πάψε!
Σκάσε! Σταμάτα!
Σκάσε!
Έλα στον μπαμπά.
Βοήθεια!
Είσαι καλά; Έλα, καλή μου.
Έλα, προσεκτικά.
Πρόσεξε πού πατάς.
Περίμενε.
Εντάξει, πάμε.
Γουίλ!
Γιε μου!
Θεέ μου!
Γιε μου. Γιε μου, θα μπορούσες να πέθαινες.
Το ξέρω, συγγνώμη.
-Χτύπησες; -Είμαι καλά. Μας έβγαλε ο κύριος Χάλοραν.
-Ο Χάλοραν; -Χάνλον!
Μείνετε εδώ, επιστρέφω αμέσως, εντάξει;
Ο μπαμπάς.
-Στο δάσος. -Εντάξει.
Ήρεμα, εγώ είμαι. Είναι εντάξει, φίλε.
-Λίροϊ; -Ναι.
-Είσαι καλά; -Όχι.
Όχι.
Έπρεπε να μιλήσω σε ένα από αυτά.
Έπρεπε.
Θόρυβος.
Ο θόρυβος.
Τι συμβαίνει;
Τι πάθαμε;
-Πονάω πολύ. -Σου μιλάω.
Κοίτα τον χώρο μας, φίλε. Τι μας έκαναν;
Πρέπει να μας δικαιώσεις. Κάνε το σωστό.
-Μπαμπά. -Μωρό μου.
Σκεφτήκαμε να τον κρύψουμε εδώ μέχρι να έρθετε εσείς.
Χτυπήσατε, κύριε Γκρόγκαν;
Όχι, εγώ βγήκα.
Ανησυχώ για εκείνους που δεν βγήκαν.
Πρέπει να τον πάρουμε από εδώ.
-Αν τον δει ο μπαμπάς; -Το ξέρει.
Αλήθεια;
Δώστε μου τα ρούχα σας, κύριε Γκρόγκαν, σας παρακαλώ.
Συγγνώμη;
Πρέπει να τον βοηθήσουμε.
Θα τον βοηθήσουμε, με το να πάει εκείνος και εμείς πίσω στη Βάση.
Εκείνο το πράγμα είναι ακόμη εκεί έξω.
-Δεν θα περιμένω να μάθω... -Δεν είναι πια εδώ.
-Τι είπες, Σμηνία; -Δεν είναι πια εδώ.
Ναι.
Πάντα το ένιωθα πριν, αλλά τώρα είναι λες και...
Λες και έσβησε το φως. Είναι...
Λες και εκείνο το καθίκι πήγε για ύπνο.
Είτε κοιμάται είτε όχι, ο Πτέραρχος θα θέλει να μας δει.
Δεκαπέντε στρατιώτες νεκροί και πολίτες. Δεν έχουμε ιδέα πού είναι οι στήλες!
-Την πατήσαμε. -Ήρεμα.
Όχι, όχι, ίσως όχι.
Μπορώ να βοηθήσω να βρούμε μία στήλη.
-Τι; -Ναι.
Πώς;
Το είδα στο κεφάλι του νεαρού Ινδιάνου.
Έβαλαν μία στήλη εκεί όπου πέθανε ένας αρχηγός τους.
Δεν ήξερα ακριβώς πού, αλλά τώρα...
Τώρα πρέπει να ακολουθήσουμε εκείνη.
Να ακολουθήσουμε ποια;
Εκείνη.
Τι θα κάνουμε με τον Χανκ;
Δεν ξέρω. Πρέπει να σκεφτούμε κάτι.
Ίσως να τον πάμε στο σπίτι.
-Στο σπίτι μας στο Ντέρι; -Ναι.
-Δεν θα ψάξουν εκεί. -Εκείνο το πράγμα...
Ο Ντικ πιστεύει πως εκείνο κοιμάται
-ή έπεσε σε χειμερία νάρκη. -Χειμερία νάρκη;
-Ό,τι κι αν έγινε... -Όποιος το έκανε πρέπει να πληρώσει.
-Δεν είναι η δουλειά μας, Σάρλοτ. -Πώς είσαι τόσο ήρεμος;
-Δεν είναι η δουλειά μας. -Πέθανε κόσμος. Ο γιος μας είδε νεκρούς!
Μετά από αυτή την αποστολή, αυτό το μέρος, όλο αυτό, τελείωσε.
Θα πάρουμε την οικογένειά μας και θα φύγουμε να πάμε σε ασφαλές μέρος.
Τα χειρότερα με όλο αυτό το θέμα έχουν τελειώσει.
Σου το υπόσχομαι.
Καλημέρα, Ντέρι! Είναι 7:15 π.μ. και ακούτε τις ειδήσεις.
Λάβαμε αναφορές για φωτιά από ηλεκτρικά αίτια
που ξέσπασε χθες βράδυ και ο εκπρόσωπος της πυροσβεστικής Μπομπ ΜακΚόρμικ
περιέγραψε πως ήταν ένα παράνομο μπαρ έγχρωμων,
έξω από την πόλη.
Απεβίωσαν αρκετά άτομα από τη φωτιά.
Ανάμεσά τους, οι νέγροι που ευθύνονταν...
Λίλι, δεν άγγιξες το πρόγευμά σου.
...μαζί με αρκετούς πολίτες που έτρεξαν να βοηθήσουν τους τραυματίες,
όπως ο λατρεμένος χασάπης της πόλης μας, Στάνλεϊ Κερς.
Η αστυνομία αναφέρει πως ανάμεσα στους νεκρούς
βρέθηκε το καμένο σώμα του δολοφόνου παιδιών Χανκ Γκρόγκαν.
Μπράβο στην αστυνομία μας!
Αναπαύσου εν ειρήνη, Στάνλεϊ.
ΧΑΝΚ ΓΚΡΟΓΚΑΝ, ΝΕΚΡΟΣ
Κανείς δεν ήξερε να κόβει φιλέτα σαν εσένα.
Πάμε στον Φρανκ για το Δελτίο Καιρού.
Ο οιωνός πέρασε.
Ολοκληρώθηκε ο κύκλος τροφοληψίας του.
Κοιμάται.
Πόσοι πέθαναν στο Black Spot;
Ακόμη έρχονται αναφορές, αλλά σύμφωνα με τον ιατροδικαστή...
είκοσι τρεις.
Πόσα παιδιά για τον πλήρη κύκλο;
Δεκαεπτά.
Δεκαεπτά νεαρές ψυχές.
Πέθανε τόσος κόσμος και εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα;
Αυτό είναι λάθος.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε και για όσους μπορούμε.
Συγκεντρωνόμαστε στις ζωές που σώθηκαν.
Στις ζωές που προστατεύτηκαν, επειδή κρατάμε αυτό το πράγμα στο κλουβί του.
Εντάξει.
Θα ξαναδώ εσάς τα βλαμμένα σε 27 χρόνια.
Μη δίνεις σημασία. Ήρεμα.
-Πώς πάμε; -Δουλεύουμε από τις 7 το πρωί, κύριε.
Αν είναι εκεί, θα ξέρουμε σύντομα.
-Πού είναι ο Χάλοραν; -Στη σκηνή.
-Πώς είσαι, Σμηνία; -Πώς στον διάολο να είμαι;
Συγγνώμη, κύριε, απλώς...
Ο θόρυβος, κύριε. Απολογούμαι.
Γιατί δεν πας στη Βάση, Σμηνία; Ξεκουράσου.
Τα πήγες καλά.
Αυτή η φίλη σου μπορεί όντως να μας βοηθήσει;
Αν κάποιος μπορεί να βγάλει εσένα και την οικογένειά σου εκτός Ντέρι, είναι αυτή.
Έχε μου εμπιστοσύνη. Θα πετύχει αυτό.
Αν απαντήσει κάποιος το τηλέφωνο.
Έλα, απάντησέ μου.
Θα πρέπει να πάμε εκεί.
-Εσύ δεν θα έρθεις. -Θα πάω στη Λίλι με τη Ρόνι και τη Μαρτζ.
Σκεφτήκαμε πως είναι καλύτερα να ακούσει από εμάς για τον Ριτς.
-Δεν το νομίζω, μωρό μου. -Ο μπαμπάς είπε πως το πράγμα κοιμάται.
Δεν ήταν εκείνο το πράγμα που έβαλε τη φωτιά χθες βράδυ.
Αυτή η πόλη είναι το τέρας. Δεν θα πας πουθενά.
Ούτε και η Ρόνι.
-Σίγουρα είναι απαραίτητο; -Εκτός αν θες οι γείτονες
να αναρωτιούνται τι κάνει ένας νεκρός έξω από το σπίτι μου.
Λες να το καταλάβουν; Δεν μοιάζω με τον κύριο Χάνλον.
Σε αυτή την πόλη;
Ναι, κατάλαβα.
Πάμε. Εσύ μείνε εδώ. Θα έρθω σε μία ώρα.
Λίλι;
Καλή μου, έχεις επισκέπτες.
Γεια.
Θέλαμε να σου μιλήσουμε.
Χθες βράδυ έγινε κάτι.
Πήγαμε στο Black Spot χωρίς εσένα.
Η φωτιά. Το άκουσα στις ειδήσεις.
Είστε...
-Ο μπαμπάς σου; -Είναι καλά.
Εμείς είμαστε καλά.
Ο Γουίλ είναι καλά. Είναι...
Πού είναι ο Ριτς;
Τι;
Όχι.
Είσαι καλά;
Δεν κατάφερε ποτέ να ρίξει αεροπλανάκι μέχρι την Οδό Μέιν.
Βρήκα κάτι!
Να πάρει! Ο Χάλοραν είχε δίκιο.
Εσύ αποχωρείς, Επισμηναγέ.
Αποχωρώ;
Οι διαταγές λένε να πάμε τη στήλη τρία χλμ πιο βόρεια.
Αλλαγή σχεδίων. Θα πάει στη Βάση για εξετάσεις.
Το σχέδιο ήταν πάντα να πάμε πιο μέσα.
Προς το κέντρο του Ντέρι.
Το περιορίζουμε μία στήλη κάθε φορά.
Αυτό που κάνεις, είναι λες και αφήνουμε ανοικτή την πόρτα του κλουβιού.
Άκουσες τον Χάλοραν. Η οντότητα κοιμάται.
Θα αναλύσουμε τις φυσικές ιδιότητες της στήλης,
να δούμε αν ο Ντικ και οι ξερόλες πάρουν δεδομένα για να βρουν τις άλλες 12 στήλες.
Ήρεμα, Επισμηναγέ. Είμαστε στην τελική ευθεία. Τα πήγες καλά.
-Σάρλοτ. -Είπες πως αν χρειαστώ ποτέ μια φίλη...
Περάστε και οι δύο.
Χανκ.
Ρόουζ.
Τα καλά νέα είναι πως τώρα θα ηρεμήσουν.
Ήδη νομίζουν πως ο Χανκ πέθανε.
Έχω φίλους στο ΜακΓκιλ του Μοντρεάλ.
Θα φροντίσουν τους Γκρόγκαν και θα τους φτιάξουν νέα έγγραφα.
-Τα άσχημα νέα; -Πρέπει να περάσει τα σύνορα.
Σίγουρα το Τελωνείο δεν θα επιτρέψει σε ένα νεκρό άτομο να περάσει.
Είναι απλώς μία γραμμή στον χάρτη, σωστά;
Θεία!
Ίσως έχουμε πρόβλημα.
Ξεκινήστε τη διαδικασία αποτέφρωσης.
Σταματήστε!
Σταμάτησέ το!
Σταμάτησέ το! Τώρα!
Βγάλε το έξω.
Βγάλε το έξω από εκεί!
Τι στο καλό νομίζεις πως κάνεις;
-Είπες πως μελετάμε τις φυσικές ιδιότητες. -Οι διαταγές είναι διαταγές.
Λίροϊ.
Άσε κάτω το όπλο.
Κατεβάστε τα όπλα. Όλοι σας.
Τώρα!
Έλα επάνω, Επισμηναγέ.
Λυπάμαι που δεν σου το είπα νωρίτερα. Αλλά προέχει η ασφάλεια της επιχείρησης.
-Ήξερες μόνο τα βασικά. -Αυτό δεν αφορά τη Ρωσία, σωστά;
Η μεγαλύτερη απειλή αυτού του έθνους δεν προέρχεται απ' έξω, Επισμηναγέ.
Προέρχεται από μέσα.
Βλέπεις τι συμβαίνει εκεί έξω, Λίροϊ;
Οι Αμερικανοί τσακώνονται μεταξύ τους και αυτό χειροτερεύει συνεχώς.
Ενάντια στα πυρηνικά, το Γυναικείο Κίνημα, εξεγέρσεις ρατσισμού.
Αυτή η πόλη διαιρείται αργά σε χιλιάδες οδοντωτά αταίριαστα κομμάτια.
Προσπαθώ να αποτρέψω ακόμη έναν Εμφύλιο Πόλεμο.
Οι Αμερικανοί έπαψαν να ακούνε πια ο ένας τον άλλον.
Θέλουν να τσακώνονται για το ποιος θα πάρει περισσότερα,
ενώ δεχόμαστε δριμύτατη κριτική από τον υπόλοιπο κόσμο.
Το μοναδικό πράγμα που κάνει τον κόσμο να ακούσει είναι ο φόβος.
"Να ακούσει;" Όχι, εννοείς "να υπακούσει".
Ένα έθνος με νόμους χρειάζεται ένα σύστημα ώστε να τους ακολουθεί ο κόσμος.
Όλα τα άλλα είναι αναρχία. Το ξέρεις αυτό, Επισμηναγέ.
Δεν σχεδίαζες να το εγκλωβίσεις.
Πάντα σχεδίαζες να το ελευθερώσεις.
Να το ελευθερώσεις μέσα στην αυλή σου!
Κοίτα αυτή την πόλη. Κοίτα τι έγινε χθες βράδυ.
Είναι φρικτό. Αλλά μάντεψε.
Οι δρόμοι σήμερα είναι ήρεμοι.
Δεν έχει εξεγέρσεις, δεν έχει λεηλασίες, δεν έχει αναταραχές.
Ο φόβος στεριώνει μέσα σε κάθε άνθρωπο που αγγίζει, σαν ομίχλη,
σαν αναισθητικό.
Θες να μετατρέψεις όλη την Αμερική σε Ντέρι; Με ποιο τίμημα;
Με πόσα ακόμη νεκρά παιδιά;
Λιγότερα απ' όσα πεθαίνουν σε τροχαία κάθε χρόνο!
Είμαστε στρατιώτες. Δεχόμαστε τις παράπλευρες απώλειες.
Είσαι τρελός.
Αυτό ακριβώς θα πουν οι ανώτεροι όταν τους ενημερώσω για αυτή τη μαλακία!
Θα κλείνεις την πόρτα του στάβλου αφού φύγει το άλογο. Τελείωσέ το.
Ακύρωσε τη διαταγή.
Κάνε το!
Κατέβασέ το, Χάνλον.
Ίσως δεν το αντιλαμβάνεσαι ακόμη, Επισμηναγέ,
αλλά οι σημερινές σου πράξεις ίσως έσωσαν αυτή τη χώρα.
Ήθελες να γίνεις ήρωας; Τα κατάφερες, γιε μου.
Πήγαινε στον κοιτώνα σου.
Βεβαιώσου πως δεν θα φύγει από τη Βάση.
Μάλιστα, κύριε.
-Ναι; -Γεια, η Ρον είμαι.
Ρον, συγγνώμη, η μαμά δεν μου επέτρεψε να βγω.
Δεν πειράζει. Πήγαμε στην κρυψώνα για να πάρουμε τα πράγματα του Ριτς και...
Ρον, είναι εντάξει.
Όχι, δεν είναι εντάξει! Τίποτα δεν είναι εντάξει!
Το ξέρω.
Λυπάμαι πολύ.
Δεν μπορώ να δεχτώ το γεγονός πως πέθανε.
Πως πέθανε με τέτοιο τρόπο.
Το πώς φαινόταν...
Ο τρόπος που πέθανε από ασφυξία.
Οι πνεύμονες που σκάνε σαν ποπ κορν...
κάνουν τα σάλια μου να τρέχουν.
Τι;
Μπορώ να μυριστώ το μικρό, βρωμερό και σπασμένο σωματάκι του.
Εσύ δεν μπορείς;
Σκάσε!
-Σκάσε! -Δεν σε ακούω.
Ξέρω ποιος είσαι.
-Δεν θα με τρομάξεις. -Ηρέμησε, μικρέ Γουίλι.
-Με άκουσες; -Δεν σε ακούω!
Δεν θα φοβάμαι πια!
Δεν σε ακούω!
Απόδοση: Alexandra Syrimi