Malzone zal zich bij de tweede worp niet laten kisten.
Daar komt de bal...
Mijn hemel. Wat is er toch aan de hand?
Goedemiddag, leerlingen.
Voor de rest van de dag zijn de lessen geannuleerd.
Ouderejaars mogen gaan, maar alle andere leerlingen...
moeten zich melden in het auditorium voor een schoolbijeenkomst.
Wie zou de lelijkste baby krijgen? - Bert de schildpad en Teddy Urine.
En Lilly Bainbridge en Matty dan? - Walgelijk.
Mijn ouders hebben daar ooit gegeten. Ze zijn zo saai.
Waar zijn alle leraren?
Stilte, leerlingen. Stilte.
We hebben vandaag een speciaal programma vol vermaak en plezier.
Ik wil jullie voorstellen...
aan de enige echte Pennywise de Dansende Clown.
Dag, kinders.
als ik m'n ogen sluit en jullie in m'n dromen vertoeven
zie ik jullie knappe koppies en kan ik ze ook proeven
maar mijn hemel, wat moet ik toch wenen
elke keer als we
afscheid nemen
Jongens.
vermist
Verdomme.
Het zijn alle kinderen van school.
Het houdt ons voor de gek, hè? Het heeft ze toch niet allemaal ontvoerd?
Daar komen we maar op één manier achter. - Kom op.
Wie is dat?
Ik wil het niet weten.
Ze zijn weg. Iedereen is weg.
Het is Dunleavy. Dat is rector Dunleavy. Waarom?
Wacht.
Hoe kan het ze allemaal ontvoerd hebben? Hoe?
Jongens.
Nee. Nee, nee.
Het heeft Will meegenomen. - Meegenomen? Waarheen?
Waar dat heen leidt.
Wat doen we nu? - We moeten het spoor volgen.
We kunnen onszelf beschermen met die dolk. We moeten onze vriend redden.
Ik wil die verdomde clown vermoorden. - Kom op.
Rijden.
Niet zo wiebelen. - Ik val om.
Op de heenweg was er niks aan de hand. - Jongens, zo halen we ze nooit in.
Heb jij een beter idee?
De melkboer.
Wat doen jullie?
Je kunt niet rijden. - Jij ook niet. Of wel soms?
Nee, maar jij hebt maar één oog. - Maakt niet uit. M'n oom heeft een truck.
Liet hij jou daarin rijden? - Nee.
Maar ik heb het afgekeken.
Kom op, jongen. Neem toch op.
Neem verdomme op. Neem op, Will. Kom op.
Hallo? Will?
Will?
Wie is dit?
Waar is de man zonder angst bang voor?
Voor jou. - O, nee, nee, nee. Voor ons.
Waar ben ik? Hallo?
Is daar iemand?
Will, ik ben hier, jongen. Ik ben hier.
Hallo? Alsjeblieft. Ik ben bang. - Ja, dat ben je.
Niet bang zijn. Ik ben hier. Vertel me waar je bent, goed?
Vertel me...
Hallo?
Kleine Willy moet terug in de wagen. Hij moet lekker vers blijven.
Luister, alsjeblieft. - Donker vlees smaakt twee keer zo zoet.
Blijf van m'n zoon af. Blijf van hem af, hoor je me?
Ik ruk je hart eruit. Blijf van...
Laat me met rust.
Dick. Dick, doe open.
Doe het, Dick.
Dick. Doe open. Ik hoor je.
Dit is je laatste kans. - Sluit je bij ons aan.
Dick. - Doe het.
Ik kom naar binnen.
Nee, niet doen. Niet doen.
Niet doen. - Wat is er aan de hand?
Dick, wat doe je? - Ik kan er niet meer tegen.
Oké, maar luister naar me. - Ze houden nooit...
hun mond.
Hou je mond. Hou je mond.
We hebben hier geen tijd voor.
Ik heb je nodig. - Achteruit.
Rustig, vriend. - Nee. Jij hebt dit gedaan.
Jij hebt het gedaan.
Pardon? - Door jou ben ik in de war.
Het spijt me. Je moet naar me luisteren. - Er is geen andere optie meer.
Luister naar me. - Er zijn geen opties meer.
Alsjeblieft, het heeft Will te pakken. Het heeft Will.
Het heeft m'n zoon te pakken. Ik weet niet waar hij is.
Dus ik vraag... Ik smeek het je.
Ik smeek je me te helpen hem te vinden.
En ik zweer op m'n leven dat ik alles zal doen wat ik kan.
Ik zal alles doen... Kijk me aan.
Ik zal alles doen om je te helpen.
Ik beloof je dat ik zelf de trekker overhaal.
Maar...
help me m'n kind te vinden.
Help me m'n kind te vinden, alsjeblieft.
Generaal, ik heb bericht ontvangen dat luitenant-kolonel Hanlon verdwenen is.
Hij is door de poort ontsnapt. - We hebben hem niet meer nodig.
Hij kan ons nu niet meer tegenhouden.
Blijkbaar zat er nog een piloot bij hem in de auto. Hallorann.
Kom op, Dick. - Koud.
Ik weet het. Kom op. - Het is te koud, Lee.
Kom op. - Het is te koud.
Wat? Wat?
Je zei dat we hier veilig waren.
Je zei... - Het spijt me.
Je hebt tegen me gelogen, Leroy. - Ik weet het. Ik zal hem...
Het spijt me, maar luister naar me. Ik haal hem terug.
Ik bel je terug, John. - Ik zweer het, ik haal Will terug.
M'n kindje. - Ik haal Will terug. Dick komt helpen.
Hoe kan hij ons helpen? Hoe ga jij ons helpen?
Luister. Luister naar me. Luister.
Hij zei dat de band tussen moeder en zoon de sterkste ter wereld is.
De sterkste.
Dus als je contact kunt maken... - Dat heeft geen zin.
Pardon?
Zelfs als hij je zoon vindt, maak je geen schijn van kans tegen dat wezen.
Dat besef je toch wel?
Wat moeten we dan doen? Onze jongen opgeven?
Natuurlijk niet.
Maar als Mr Hallorann voor ons kan doen wat hij voor jullie generaal deed...
kunnen we dit ding misschien stoppen en uw zoon redden.
Hoe?
Door zijn gave te gebruiken om één laatste artefact te vinden.
De dolk.
Welke dolk?
Als die dolk uit dezelfde steen is gehouwen...
kunnen we die pilaar erdoor vervangen en de kooi weer sluiten?
Precies, en hopelijk je zoon redden.
Als Mr Hallorann hem kan vinden voor het wezen dit punt bereikt.
Op de zuidelijke oever staat een grote den.
Een dode boom die daar al stond voor de tijd van onze voorouders.
Dat is het verste punt waar de energie van de dolk nog kan verbinden...
met de andere pilaren om de kooi te herstellen.
Dat is de zuidelijke oever.
Dat is de kortste oversteek. Dat ding zal dat proberen.
Hoe verbinden we de energie van de dolk met de andere pilaren?
De aarde is een geleider.
De dolk moet begraven worden, net als de andere pilaren.
Het is onze enige hoop. - Jullie zijn een stel dwazen.
Ik kan mezelf amper horen denken.
En nu verwachten jullie dat ik jullie dolkje ga vinden?
Ik kan helpen de stemmen in uw hoofd te laten zwijgen, Mr Hallorann.
Maar dan moet u me vertrouwen.
Hoe?
U moet verbonden zijn met de energie van de dolk.
Dit is maturinwortelthee.
Die verbindt je met alles in het rijk waar dit kwaad vandaan komt.
Maar niet alle dingen daar zijn slecht.
Zal deze thee al die stemmen doen zwijgen?
Als één deur in je geest opengaat, moet een andere sluiten.
Hoelang duurt het? - Niet lang.
Onthou dit. Wat je ook doet, ga niet...
Je moet sneller rijden, Marge.
Het is een melkwagen. Ik ga zo snel als ik kan.
Geef gas, oké? - Ik doe m'n best.
We moeten hem inhalen, anders... - Kuil.
Zijn jullie in orde? - Marge. Wat krijgen we nou?
Dat kwam niet door m'n oog, maar door die kuil.
Wat is er?
Jakkes, Lil, er zit bloed op je gezicht. Gaat het?
De dolk. Waar is die? We moeten hem vinden. Dat moet.
Komt goed. Hij moet hier ergens liggen.
Daar ligt hij.
Nee, niet aanraken. Ik kan hem zelf pakken.
Waarom snauw je zo naar haar? - Hou je mond, Ronnie. Hou op.
Hier is geen tijd voor. We moeten doorgaan.
Blijf bij ons, Mr Hallorann. - De dolk.
Ik zie hem.
Waar? Waar, Dick? - De vrienden van Will.
Ronnie? - De meiden. Zij hebben hem.
Mijn kleine Ronnie? - Ze vechten erom.
Ze gaan achter...
Ze gaan achter Will aan.
Hij gaat ons helpen, maar we moeten nu gaan.
Kom op.
Ik heb slecht zicht. - Gaan we echt de goede kant op?
We komen dichterbij.
Ik snap het niet. Als de dolk zo'n kracht bezit...
waarom zijn m'n dochter en haar vrienden dan niet veilig?
De dolk is een verdwaald stukje van de komeet waarop dat ding aankwam.
Gestolen van waar het is neergestort onder het Neibolt-huis.
Zoals alle verdwaalde dingen wil het gewoon naar huis.
Hoe verder je het weghaalt van waar het hoort...
hoe meer schade het aanricht aan je geest.
Je draait ervan door. - De dolk zal zich verzetten.
Hij zal terugvechten met een onvoorstelbare kracht.
Er is iets mis met dat ding.
Waarom kijk je zo naar me?
We kijken helemaal niet... - Jawel.
Jullie kijken alsof ik gek ben.
Lilly, geef ons de dolk. Heel even maar.
Je hebt me nooit vertrouwd, hè?
Je hebt me alleen gebruikt om je stomme vader te redden.
En jij gebruikte mij omdat je je andere stomme vrienden verloor.
Nee. Ik moet terug.
Door mij gaan we er allemaal aan. Snap je het niet?
Ronnie had gelijk over mij. - Niet waar.
Alsjeblieft. - Stop.
Dit ding stopt die gedachten in je hoofd.
Jullie zullen door mij ten onder gaan.
Zo ben ik. - Nee, zo ben je niet.
Lilly. Zo ben je niet.
Luister naar me. Je bent een reddingsboot.
Ron, Marge, het...
Het spijt me zo.
Dat hoeft niet. Je was jezelf niet.
We wisselen af wie dit ding vasthoudt.
Wat krijgen we...
Jongens?
Kijk.
Zou Will daar zijn?
We gaan kijken.
Jezus. - Wat is er?
Al die kinderen drijven op het ijs.
IJs? - De kinderen?
O, god. Het is al op de rivier.
Dat halen we niet.
We zijn niet op tijd bij de kinderen. Niet voor het voorbij de boom is.
Ik zie hem. Ik kan hem zien.
De clown.
We kunnen hem afremmen. - Hoe doen we dat?
Dick heeft al eerder in z'n hoofd gekeken. In de helikopter.
Dick, kun je dat nog eens doen? Kun je het proberen? Dick?
Daar is hij. Will.
Alsjeblieft, Will.
Probeer hem omlaag te trekken.
Kijk eens wie er bij het circus zijn gegaan.
De dwaas.
De sukkel.
De mislukkeling.
Maar wie is wie?
Dat doet er niet toe. Er is plek voor jullie allemaal.
Waar is hij?
Blijf in de buurt. - Waar is ze gebleven?
Ik heb me altijd afgevraagd hoe je zou smaken, Margaret Tozier.
Tozier?
Maar nu nog niet. Je heet nog geen Tozier.
Eerst komt de liefde, dan het huwelijk.
Dan komt Richie in een kinderwagen.
Tenzij...
Tenzij hij samen met jou sterft.
Ik weet niet waar je het over hebt.
vermist
Je zoon.
Herken je je zoontje niet?
Het zaad van je stinkende lendenen en z'n smerige vrienden...
brengen me m'n dood.
Of is het geboorte?
Die haal ik altijd door elkaar. Morgen? Gisteren?
Het is allemaal hetzelfde voor kleine Pennywise.
Maar het is niet altijd makkelijk.
Op één plek opgesloten zitten, in één tijd.
Ze kunnen mij niet opsluiten, zij niet.
En jullie ook niet.
Toet toet, Margie.
Wat is er gebeurd? - Ik weet het niet.
Je leeft nog.
Wat is er gebeurd?
Gaat het?
Will. - Pap?
Ronnie. - Pap.
Papa. - Ben je in orde?
Gaat het? - Ja.
Alles komt goed. Ga naar je moeder, toe maar.
De clown had Marge bijna opgegeten. - Rustig maar. Naar het busje. Kom mee.
Waar is de dolk? - Hier.
Schiet op. Naar de noordelijke over. Kom mee.
Naar de noordelijke oever. - O, lieverd.
De boom staat toch daar? Aan de zuidoever.
Rose zei dat de dolk zich zou verzetten. We gaan samen.
Nee. - Pap.
Pap. - Will.
Kom terug.
Ronnie. Ronnie. Ronnie.
Rustig. Taniel, kijk me aan. Rustig. Haal adem.
Taniel?
Taniel. Verdomme.
Pap.
Ik ben in orde. Luister. Pak deze dolk. Pak hem aan.
Neem hem mee, en gebruik de mist als dekking.
Pak de dolk. Breng hem naar die boom en begraaf hem diep bij de wortels.
Breng Hanlon in veiligheid en laat Hallorann niet ontsnappen.
Als dat ding gaat slapen, houdt dit allemaal op.
Begrijp je me? - Ik kan het niet.
Jawel. Wat... - Nee.
Waarom niet? - Ik ben bang.
Ik ben jou niet.
Dat hoeft ook niet. Begrijp je dat?
Je hoeft mij niet te zijn en dat wil ik ook niet.
Wees gewoon jezelf. Hoor je me?
Ik hou van je, jongen. Ik hou van je.
Ga, zoon. Ga. - Kom op. We gaan.
Ga Hallorann halen.
Bob.
Bob. Gaat het, vriend?
Papa. Je bent in orde.
Waar ben ik? Wat is dit? - Blijf van de drank af, Robert.
Je lag in een greppel. Volgens mij ben je lelijk gevallen.
Ik ben Bob Gray niet. - Wie ben je dan wel? Pieter Konijn?
Waag het niet zo tegen me te praten. - Papa.
Ik ben een god. Ik eet werelden.
Je hebt je hoofd harder gestoten dan je dacht, hè Bob?
O, nee.
Hebben ze ons gezien?
Geen idee, maar waar zijn we? - Ik zie helemaal niets.
Ik dacht dat zij de goeden waren. Waarom zouden ze die man doden?
Jongens, het komt goed. Blijf rustig.
We moeten om de boom heen lopen, zodat ze ons niet zien.
Ik wil weten wat jullie hier doen. Waar gaan die kinderen heen?
Geef antwoord, luitenant-kolonel.
Als je niet praat, zit je diep in de problemen.
Daar is hij. Dat is de boom. - Kom op.
Ik kan dit niet. - Wat?
Waar heb je het over?
Hij staat het niet toe. - Het is de dolk.
Nee, Will. Stop. - Hij wil naar huis.
Ik moet hem thuis brengen. - Luister er niet naar.
Je moet hem loslaten. - Geef hem alsjeblieft aan ons.
Geef hem aan ons. - Laat ons je helpen, Will.
We kunnen hier een eind aan maken. - Dat doen we samen.
Help me om te keren.
Al die jaren heb ik me afgevraagd of je echt was...
of slechts de nachtmerrie van een kind.
Moet je zien. Je bent het allebei.
Ik weet niet of je me kunt horen...
maar wat Hallorann je ook heeft aangedaan, we gaan het oplossen.
Ingewikkelde Dicky. - Wie is Dicky, Bob?
Ik ben Bob niet.
Ingewikkelde Dicky.
Op je knieën.
Ik heb het geprobeerd. Echt waar.
Het is al goed. Je bent vrij.
Je mag gaan.
Ik ken jou.
Ik vergeet nooit een geur.
Hou op. Wat doe je?
Nu zie je het. - Achteruit.
Blijf daar. Anders leer ik je een lesje.
Ga bij de generaal kijken.
Brigadegeneraal, u moet dat ding tegenhouden.
Als het voorbij die boom komt, zijn we allemaal de lul.
Luister naar me. Alsjeblieft.
Deze man is een verrader. Negeer hem.
Laat vallen.
Niet bang zijn. Ga door.
Hé, jullie. Zitten jullie in de problemen?
Als je blijft trekken, knapt hij misschien.
Tot ziens, sukkels.
Lee.
Leroy.
Kom op, Ronnie, je kunt het.
Wat zie je?
Een verdomd wonder.
Will. - Ga door. Het werkt.
O, shit. O, shit.
Levendig publiek.
Ik dacht dat ik... Will. Waar is Will?
Hij is in orde. - Is hij in orde?
O, verdomme. Hij is in orde.
Het is weg.
Op het einde...
Lag dat aan mij of voelden jullie ook iets?
Als een extra paar handen.
Rich.
Ik voelde hem ook. Ik voelde hem ook.
Het is ons gelukt.
Ronnie, lieverd.
Ronnie. - Papa.
Will. - Mam.
Will.
Kom hier, schat.
Hallo, allemaal.
Ik kende Rich pas een maand.
Ik weet wat jullie denken.
Hoe goed kun je iemand leren kennen in een maand?
Als jullie geen goede vrienden waren, waarom spreek je dan op zijn begrafenis?
Maar misschien bestaan goede of slechte vrienden niet.
Misschien zijn er alleen vrienden.
Mensen die ons steunen als het slecht gaat...
en die ons helpen ons minder eenzaam te voelen.
Misschien zijn zulke vrienden het waard om onze angsten onder ogen te komen.
Om voor ze te hopen en voor ze te leven.
Misschien zijn ze het ook waard om voor te sterven.
Als het zo moet zijn.
Dat heeft Rich me ook geleerd.
Geen goede vrienden, geen slechte vrienden.
Alleen mensen met wie we tijd willen doorbrengen.
Mensen die we nodig hebben.
Mensen die een plekje krijgen in je hart.
Bedankt voor die mooie woorden.
En bedankt dat jullie allemaal hier zijn om Ricardo Santos te eren.
God zegene jullie. Ga in vrede.
De hand op jullie schouders...
Jullie zoon is er.
Hij zal er altijd zijn.
Wie bent u?
Dat weet ik nog niet zo goed.
Hoi, pap.
Sorry dat ik nooit langskom.
Ik wist niet wat ik moest zeggen.
Het gaat nu beter.
Er is zo veel gebeurd.
Maar het goede nieuws is...
dat ik nieuwe vrienden heb gemaakt.
Het ziet er zo vredig uit vanaf hier. Bijna alsof...
Er nooit iets is gebeurd.
Hij heeft tegen me gepraat.
De clown. Toen we alleen waren in de mist.
Wat bedoel je?
Hij zei dat ik een zoon krijg.
En dat hij en z'n vrienden...
hem in de toekomst zullen vermoorden.
Wat?
Daarom wilde hij mij vermoorden.
Hij zei dat verleden, heden en toekomst voor hem hetzelfde zijn...
en dat z'n dood z'n geboorte was.
Hij zei dat vast om je bang te maken. - Maar wat als dat niet zo was?
Wat als hij de tijd anders ziet?
Wat als hij terug kan?
Naar het verleden, bedoel je?
Ik weet dat het gek klinkt...
maar wat als hij iemand wil vermoorden uit de tijd voor onze geboorte?
Zoals onze ouders?
Ik denk...
dat iemand anders dat moet oplossen.
Je hebt vast gelijk.
Will, de tijd dringt. Je zei vijf minuten. - Ik kom eraan, mam.
Bedankt, lieverd.
Luitenant-kolonel.
Ik kom au revoir zeggen.
Hoe gaat het? - Alles doet pijn.
Maar wat dat ook voor wortel was...
hij heeft die stemmen heel goed stil gekregen.
Hopelijk voor altijd.
Vertrek je vanavond? - Ja.
Met de bus naar Boston. Morgenvroeg vlieg ik naar Londen.
Een oude vriend van me heeft een hotel. Ik ga als kok werken in het restaurant.
Oké. Chic, hoor.
Mocht je in de problemen komen, dan weet je wie je kunt bellen.
Ik sta bij je in het krijt. - Ik red me wel.
Hoe lastig kan een hotel zijn?
We houden contact, oké? Ik wil updates over Will en Char.
Dat kon je toch niks schelen?
Niet doorvertellen.
Zet Natalie Wood maar achterin bij Ms Grogan.
Het is een lange rit. - Dat klopt.
Is dat de laatste? Oké.
Goed. Als je St. Stephen oversteekt, weet je wie je moet zoeken.
De vrienden van Rose zullen je helpen.
Dank je.
Voor alles. - Graag gedaan.
Alsjeblieft. - Dank je.
Eervol ontslag, dus?
Als ik m'n mond hou, laten ze me gaan.
Het leger is m'n leven, maar na wat mij en m'n gezin is overkomen...
ben ik m'n vertrouwen kwijt.
Jij bent de perfecte persoon om ze in de gaten te houden.
Wat bedoel je? - Jij en Charlotte.
Ik wil graag dat jullie je bij ons aansluiten.
Om te zorgen dat je oude vrienden, of wie dan ook...
die kooi nooit meer proberen te openen.
Anderen zullen het proberen.
Dit is niet het einde van het verhaal.
Ik heb besloten de boerderij te verkopen, het huis. Het is gewoon...
Het is te veel zonder Taniel, snap je?
Ik weet dat het veel gevraagd is...
maar jullie kunnen hier echt iets goeds doen.
Bovendien duurt het nog 27 jaar voor dat ding weer wakker wordt.
Luister, Rose.
We zijn vereerd, maar m'n gezin en ik hebben genoeg van Derry.
Toch? - Juist.
Ik begrijp het. Echt waar.
Ik zou zweren dat jij die stinkbom gooide. Hij stonk zo.
Ik zei toch dat dat door de sterrenstof kwam.
Je weet wat ze zeggen over Derry.
Als je weggaat, vergeet je het.
Dat is toch goed?
Is dat wat je wilt?
Het vergeten?
Nee. Er zijn delen van dit jaar die ik graag zou vergeten.
Maar jou niet, natuurlijk.
Maar als het zo werkt, dan werkt het zo.
Dus misschien is het op een bepaalde manier...
Dat zal ik onthouden.
Kinderen.
Goed.
We gaan.
Char? Wat is er?
Ik denk na over het aanbod van Rose.
Meen je dat?
Zo zijn we juist in de problemen gekomen.
We gingen allebei onze eigen strijd aan.
Daar waren we toch klaar mee? Geen naïeve missies meer.
Maar misschien moeten we de volgende samen doen.
Will? Hoe zou je het vinden als we hier bleven?
Ik heb een pen nodig.
Belangrijker nog, ga je me helpen met die schapen?
O, niks daarvan. Ik raak die schapen niet aan.
Jij komt van een boerderij. Jij weet hoe het werkt.
Misschien moeten we... - Laat me met rust, Mr Hanlon.
Beste Ronnie. Bij vertrekken hoort vergeten, toch?
Blijkbaar blijf ik toch, dus misschien hoeft dat niet.
En als ik je vaak genoeg schrijf, hoef jij dat misschien ook niet.
bedankt voor uw bezoek aan Derry, Maine
kom gauw terug
geboorteplaats van Paul Bunyan
Help me. Help me, alsjeblieft. Help me.
Waar ben ik? De wolven.
Waar ben ik? De wolven kijken naar me.
Ze staren naar me. Laat ze niet naar me kijken.
Mrs Kersh, alstublieft. - Negeer me niet.
Luister naar me.
Ze hebben m'n vader vermoord. Dat weet ik zeker.
Ik heb de zakdoek gezien. Alstublieft.
Alstublieft.
M'n vader...
zong graag.
Dank u, meneer.
oktober 1988
26 jaar later
Help haar.
Iemand, help haar.
Ja. Naam?
Elfrida Marsh. Ze is echt dood.
O, lieverd. Niet verdrietig zijn.
Je weet wat ze over Derry zeggen.
Niemand die hier sterft, is echt dood.
Vertaling: Robin Sonders