"อย่าหวังว่ามัลโซน จะหลงกลอีกรอบ"
"เขากลับมายืนเข้าที่"
"นี่คือจังหวะหมุนตัว แล้วขว้างลูก..."
สไตรค์
(น่านฟ้าตอนล่าง)
ตายแล้ว
ข้างนอกมันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
"สวัสดียามบ่าย นักเรียนทั้งหลาย"
"ขอประกาศงด คาบเรียนที่เหลือของวันนี้"
"นักเรียนเกรด 11 กับ 12 กลับได้ ส่วนที่เหลือ"
"ไปรวมกันที่ห้องประชุม เพื่อประชุมโรงเรียน"
(โรงเรียนมัธยมปลายเดอร์รี่ บ้านของทีมเดอะแทรปเปอร์ส)
เธอว่าลูกของใครจะขี้เหร่สุด
เจ้าเต่าเบิร์ทกับเท็ดดี้ฉี่แตก
ยัยลิลลี่ เบนบริดจ์กับอีตาแมตตี้ล่ะ
โห แหยงอะ
พ่อแม่ฉันบอกว่า น่าจะเป็นลูกเสือลูกตะเข้
พวกครูไปไหนกันหมด
เงียบๆ หน่อย นักเรียน เงียบๆ หน่อย
วันนี้เรามีการแสดงสุดพิเศษ
ที่ออกแบบมา เพื่อมอบความสุขสนุกสนาน
ขอแนะนําให้ทุกคนรู้จัก
กับหนึ่งเดียวคนนี้
เพนนีไวส์ ตัวตลกเต้นรํา
ว่าไง เด็กๆ
(มาลอยกัน)
"เมื่อยามที่หลับตาลงแล้วฝันถึงเธอ"
"ได้มองใบหน้าจิ้มลิ้ม อีกทั้งยังได้ลองชิม"
"แต่เศร้าใจจัง จนอยากจะร้องดังๆ"
"ทุกๆ ครั้งที่เราต้อง"
"บอกลา"
(อิท: ยินดีต้อนรับสู่เดอร์รี่)
พวก
(คนหาย)
บ้าน่า
เด็กที่โรงเรียนทั้งนั้นเลยนี่
มันปั่นประสาทพวกเราอยู่ใช่ไหม
มันจับทุกคนไม่ได้หรอก
มีทางเดียวที่จะรู้
ไปกันเถอะ
(เพนนีไวส์)
(คนหาย รอนด้า แชมเบอร์ส)
(คนหาย แพทริเชีย สแตนตัน)
นั่นใครน่ะ
ฉันไม่อยากรู้หรอก
หายไปหมดเลย
ทุกคน ทุกคน ทุกคนหายไปหมดเลย...
- ตายแล้ว - ดันลีฟวี่นี่
ไม่ๆ นั่นครูใหญ่ดันลีฟวี่ ได้ไง
เดี๋ยว
มันจับทุกคนไปหมดได้ยังไง ได้ไง
พวก
(คนหาย วิลเลียม แฮนลอน)
ไม่นะ ไม่
มันจับวิลไป
จับเขาเหรอ จับไปที่ไหน
อาจจะที่ที่รอยเลือดนําไป
ทํายังไงดีล่ะ
เราต้องตามรอยเลือดไป
เราต้องใช้ไอ้กริชเล่มนี้ป้องกันตัว
แบบว่าเราต้องหาทาง ช่วยเพื่อนให้ได้นะ
ฉันอยากฆ่าไอ้ตัวตลกเวรนั่น
ไปกันเถอะ
ไป
อย่ายุกยิกนักสิ
- ก็ฉันจะตกนี่ - ขามานี่ไม่เห็นจะตกเลย
พวก ถ้าเร็วได้แค่นี้ เราตามไม่ทันแหงๆ
แล้วมีความคิดที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
แม่เจ้า
คนส่งนม
จะทําอะไรน่ะ
เธอขับไม่เป็นซะหน่อยนี่
เธอก็เหมือนกัน แล้วเธอล่ะ
ไม่ แต่ตอนนี้เธอเหลือตาเดียวนะ
ไม่เป็นไร ลุงไมค์มีรถกระบะ
แล้วลุงให้เธอขับเหรอ
เปล่า
ครูพักลักจําน่ะ
รับสายหน่อยลูก รับทีเถอะ
รับซะทีสิ
รับสิ วิล เร็วเข้า
บ้าเอ๊ย
ฮัลโหล วิล
วิล
นี่ใครพูด
"คนที่ไร้ความกลัวจะกลัวอะไร"
- แก - "โอ้ ผิด"
"ผิดๆ..."
"เรา"
"ที่นี่ที่ไหน ฮัลโหล"
- "มีใครอยู่ไหม" - วิล
วิล พ่ออยู่นี่ลูก วิล พ่ออยู่นี่
"ฮัลโหล ได้โปรด ผมกลัว"
"โอ้ ต้องกลัวสิ"
วิล ไม่ต้องกลัว ฟังนะ พ่ออยู่นี่
แค่บอกมาว่าลูกอยู่ที่ไหน เข้าใจไหมลูก
บอกสิ
ฮัลโหล
วิล
- วิล - "เจ้าหนูวิลลี่กลับไปที่รถม้าแล้ว"
"ต้องเก็บดีๆ จะได้สด"
- ฟังนะ ขอร้อง - "เนื้อดําน่ะหวานฉ่ําเป็นสองเท่า"
ห้ามแตะลูกฉันแม้แต่ปลายนิ้ว
ห้ามแตะลูกฉัน ได้ยินไหม
ไม่งั้นฉันจะควักหัวใจแก
ห้ามแตะลูกฉัน...
ฮัลโหล
วิล
อย่ามายุ่งกับฉัน
ดิ๊ก ดิ๊ก เปิดประตู
ดิ๊ก
- ดิ๊ก - หยุดนะ
"เอาเลย ดิ๊ก"
ดิ๊ก เปิดประตู ผมได้ยินนะ
เรียกอีกแค่ครั้งเดียวนะ
"มาอยู่ด้วยกัน"
- "ดิ๊ก" - "เอาเลย"
จะพังเข้าไปเดี๋ยวนี้
ไม่ๆ
อย่าๆ...
- อย่าๆ - นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
- ดิ๊ก คิดจะทําอะไรน่ะ - ผมรับไม่ไหวแล้ว
โอเค แต่ฟังผมก่อนนะ เพื่อน
พวกมันไม่...
หุบปาก
หุบปากสิ
หุบปาก
หุบปากซะ
หุบปาก
ดิ๊ก เราไม่มีเวลา มาทําอย่างงี้นะเพื่อน
- ผมอยากจะให้คุณ... - ถอยไป
- ใจเย็นๆ ก่อน เพื่อน - ไม่
- ใจเย็น - เป็นเพราะคุณ
เพราะคุณเลย
- ผมขอโทษ - คุณทําจิตผมเละเทะไปหมด
ผมขอโทษ ผมแค่อยากให้คุณฟังผมก่อน
ตอนนี้
- ไม่มีทางอื่นแล้วเพื่อน - ฟังก่อนนะ ได้โปรด
ไม่มีทางอื่นแล้ว
ดิ๊ก ขอล่ะๆ มันจับวิลไป
มันจับวิลไป
มันจับลูกผมไป ไม่รู้ด้วยว่าที่ไหน
ผมไม่รู้ว่าลูกอยู่ที่ไหน
เถอะนะ
ขอล่ะ
ถือว่าขอร้อง
ขอล่ะ ช่วยผมหาลูกที
แล้วผมสาบานด้วยชีวิต
ว่าจะทําทุกอย่างที่ทําได้...
ผมจะทําทุกอย่างที่ทําได้ มองผมสิ
ผมจะทําทุกอย่างที่ทําได้เพื่อช่วยคุณ
สาบานเลย ผมจะเป็นคนเหนี่ยวไกเอง
แค่...
ช่วยตามหาลูกผมที
ช่วยตามหาลูกผมที นะ
(เมืองเดอร์รี่ ที่ราบลุ่มอินเดียนแดง)
ท่านครับ
เพิ่งมีรายงานมาว่า นาวาตรีแฮนลอนหนีไปได้ครับ
ฝ่าประตูที่มียามเฝ้าออกไป
เขาไม่จําเป็นแล้วล่ะ
ไม่ว่าจะทําอะไร เขาก็หยุดเราไม่ได้
ดูเหมือนจะมีพลทหารอีกคน นั่งรถไปกับเขาด้วยครับ
ฮัลโลแรน
เร็วเข้า ดิ๊ก ลงมา
- หนาว - รู้แล้ว ลงมา
หนาวเกินไป ลี
- มาเถอะ - หนาวเกินไป
ว่าไงนะ
ไหนคุณบอกว่าที่นี่ปลอดภัย
ไหนบอกว่าเราอยู่ที่นี่จะปลอดภัยไง
- คุณบอก... - ผมขอโทษ
คุณโกหกฉัน ลีรอย
- คุณมันตอแหล - ผมรู้ ผมจะตามหาเขา
ผมรู้ ผมขอโทษ แต่ชาร์ลอตต์
- ฟังผมนะ ผมจะพาเขากลับมา - ไม่ฟัง
- เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ จอห์น - ผมขอสาบาน
ว่าผมจะพาวิลกลับมา
- โธ่ ลูกแม่ - ผมจะพาวิลกลับมา
ดิ๊กจะช่วยเราเอง
เขาจะช่วยเราได้ยังไง
- คุณจะช่วยเรายังไง - ฟังผมก่อน
- คุณจะช่วยเราได้ยังไง - ฟังสิ ฟังสิ
เขาบอกว่าสายสัมพันธ์ ระหว่างแม่กับลูก
เป็นสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งที่สุด
ที่สุดในโลก
แล้วถ้าคุณแค่เชื่อมต่อ
แค่เชื่อมกระแสจิตสักวิ
เปล่าประโยชน์น่า
อะไรนะครับ
ถึงเขาจะหาลูกคุณเจอ
คุณก็สู้เจ้าสิ่งนั้นไม่ไหวหรอก เรื่องนี้คุณรู้อยู่แก่ใจอยู่แล้ว
แล้วจะให้เราทํายังไง
ให้ยอมทิ้งลูกอย่างนั้นเหรอ
ต้องไม่ใช่อยู่แล้ว
แต่ถ้าคุณฮัลโลแรน
ช่วยเราเหมือนที่ช่วยนายพลของคุณ
อาจจะมีวิธีหยุดเจ้าสิ่งนี้ และช่วยลูกคุณได้นะ
ยังไง
ใช้ความสามารถของเขา หาวัตถุโบราณชิ้นสุดท้าย
กริชน่ะเหรอ
กริชอะไร
(เมืองเดอร์รี่)
ก็คือถ้ามีกริชนี่ ที่ทําจากหินแบบเดียวกัน
เราก็จะใช้มันแทนเสา
และปิดกรงได้เหรอ
ใช่แล้วล่ะ
และหวังว่าจะช่วยลูกคุณได้
ถ้าคุณฮัลโลแรนหามันเจอ ก่อนที่เจ้าสิ่งนั้นจะไปถึงตรงนี้
บนตลิ่งทิศใต้ของแม่น้ํานี้มีต้นสนใหญ่
"เป็นไม้ตายซากที่อยู่มา ก่อนบรรพบุรุษเราซะอีก"
นั่นเป็นจุดไกลสุด
ที่พลังงานของกริช จะยังคงเชื่อมกับเสาอื่นๆ ที่เหลือ
- แล้วซ่อมกรงได้ - ตลิ่งทิศใต้เหรอ
นั่นเป็นทางข้ามแม่น้ําที่สั้นที่สุด เจ้านั่นอาจจะข้ามที่จุดนั้นก็ได้
เราจะเชื่อมต่อพลังงานของกริช กับเสาอื่นยังไง
พื้นโลกจะเป็นตัวเหนี่ยวนํา
กริชต้องถูกฝังลงไป เหมือนกับเสาอื่นๆ ทั้งหมด
เป็นความหวังเดียวของเรา
พวกคุณนี่มันโง่กันชัดๆ
ผมแทบไม่ได้ยินความคิดตัวเอง
แล้วจะให้ผม หากริชงี่เง่านั่นได้ยังไงกัน
ฉันช่วยคุณกําจัดเสียงในหัวได้นะ คุณฮัลโลแรน
แต่ว่าคุณจะต้องเชื่อใจฉัน
ยังไง
คุณจะต้องเชื่อมต่อ กับพลังงานของกริชนั้น
ชานี้ทํามาจากรากมาทูริน
มันจะเชื่อมคุณกับอาณาจักรเดิม ของปีศาจตนนั้น
แต่ใช่ว่าทุกสิ่งที่นั่น จะเลวร้ายเหมือนมัน
น้ําชานี่จะทําให้ เสียงหนวกหูเงียบได้เหรอ
เมื่อประตูบานหนึ่งในจิตเปิดออก อีกบานก็ต้องปิด
ใช้เวลานานเท่าไร
ไม่นานหรอก
จําคําฉันไว้
ไม่ว่าจะยังไง อย่าได้ไป...
ขับให้เร็วกว่านี้สิ มาร์จ
รถบ้านี่มันรถส่งนมนะ ฉันขับเร็วสุดๆ แล้วเนี่ย
- ก็เหยียบให้มิดไปเลยสิวะ - พยายามอยู่
เราต้องตามมันให้ทัน
- ไม่งั้นเราอาจจะ... - ระวังหลุม
ทุกคนเป็นอะไรหรือเปล่า
มาร์จ ทําบ้าอะไรเนี่ย
ไม่ใช่เพราะเหลือตาข้างเดียวนะ เพราะไอ้หลุมบ้านั่นต่างหาก
มีอะไร
โอ๊ย ตายแล้วลิล
หน้าผากเธอเลือดออก เป็นอะไรหรือเปล่า
กริชนั่นหายไปไหนแล้ว
เราต้องหามันนะ ต้องหาให้เจอ
เจอแน่ คงจะอยู่แถวๆ นี้แหละ
อยู่นั่นไง
ไม่ๆ อย่าแตะมันนะ
ฉันหยิบมันเอง
- ทําไมขึ้นเสียงใส่มาร์จแบบนั้นล่ะ - หุบปากไปเถอะ รอนนี่
เงียบไปซะ
พวก ไม่มีเวลาแล้ว ต้องรีบไปกันต่อ
เกาะติดมันไว้ คุณฮัลโลแรน เกาะติดมันไว้
กริชนั่น
ผมเห็นแล้ว
ที่ไหน ที่ไหน ดิ๊ก
เพื่อนๆ ของวิล เพื่อนๆ ของวิล
- รอนนี่เหรอ - พวกเด็กผู้หญิง
อยู่ที่พวกเขา
รอนนี่ ลูกสาวผมน่ะเหรอ
ทะเลาะแย่งกริชนั่นกันอยู่
พวกเขากําลังไล่ตาม...
พวกเขากําลังไล่ตามวิล
เขาจะช่วยเราหาวิล ต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
ออกรถ
มองทางไม่ค่อยเห็นเลย
แน่ใจนะว่าเรามาถูกทาง
เราเข้าใกล้ขึ้นแล้ว
ผมไม่เข้าใจน่ะ
ถ้ากริชนั่นมีพลังจริง
ลูกสาวผมกับเพื่อนๆ ก็น่าจะปลอดภัยสิ
กริชนั่นเป็นแค่เศษเสี้ยวที่หายไป ของดาวหางที่เจ้าสิ่งนี้อาศัยมา
เอามาจากตรงที่ตก ใต้บ้านบนถนนนีโบลต์
ก็เหมือนพวกของสูญหาย มันแค่อยากกลับบ้าน
ยิ่งเราพาไปไกลจากที่ของมันเท่าไร
จิตของเรา ก็โดนความเสียหายเท่านั้น
ทําให้เราเป็นบ้า
กริชนั่นจะต่อต้าน
แล้วมันจะสู้กลับด้วยพลัง ที่เราจินตนาการไม่ถึงเชียวล่ะ
ไอ้นั่นต้องมีอะไรผิดปกติแหง
ทําไมพวกเธอมองฉันอย่างนั้นล่ะ
- เราไม่ได้มองเธอซะ... - เชื่อตายล่ะ
พวกเธอมองอย่างกับคิดว่าฉันเป็นบ้า
ลิลลี่ ไม่เอากริชมาให้เราถือบ้างล่ะ
แค่แป๊บเดียวก็ได้
ไม่เคยเชื่อใจฉันเลยใช่ไหมล่ะ
แค่หลอกใช้ฉัน
เธอหลอกใช้ฉันไปช่วยพ่องี่เง่า
- เฮ้ย - แล้วเธอก็หลอกใช้ฉัน
เพราะเพื่อนโง่เง่าแก๊งนั้นเลิกคบ
ไม่
ฉันต้องกลับไป
ฉันจะทําให้พวกเราตายกันหมด ไม่เข้าใจกันหรือไง
ที่รอนนี่พูดก็ถูกแล้ว
ไม่ใช่อย่างนั้น ลิลลี่
- ขอล่ะ - หยุดนะ
ไอ้นี่มันทําให้เธอคิดเรื่องพวกนี้น่ะสิ
ฉันจะดึงให้พวกเธอจม ไม่เข้าใจหรือไง
ฉันนี่แหละ
เปล่าซะหน่อย
ลิลลี่ นี่ไม่ใช่เธอ
ฟังที่ฉันพูดให้ดีนะ
เธอน่ะเป็นเรือชูชีพ
รอน มาร์จ ฉัน...
ขอโทษจริงๆ นะ
อย่าเลย นั่นไม่ใช่เธอซะหน่อย
พวกเรามาสลับกันถือเจ้านี่กันเถอะ
โอเคไหม
อะไรวะเนี่ย
พวก
ดูสิ
เธอว่าวิลอยู่ในนั้นไหม
ไปดูกันเถอะ
- เวรเอ๊ย - เป็นอะไร
เด็กๆ พวกนั้น
ลอยเหนือน้ําแข็ง
น้ําแข็ง
เด็กเหรอ
ให้ตายสิ มันไปถึงแม่น้ําแล้ว
แบบนี้คงไม่ทันการ
เราไปถึงพวกเด็กๆ ไม่ทันแน่
มันคงผ่านต้นไม้ตายซากไปก่อน
ผมเห็นแล้ว ผมเห็นมันแล้ว
ตัวตลก
เราลองถ่วงมันได้
แล้วต้องทํายังไงล่ะ
ดิ๊กเคยเข้าไปในหัวเจ้านั่นมาก่อน
ตอนอยู่บนเฮลิคอปเตอร์
ดิ๊กๆ
ทําแบบนั้นอีกได้ไหม ลองดูอีกที
ดิ๊ก
เขาอยู่นั่น วิล
วิล
- วิล - วิล
ตื่นสิ วิล
- วิล - วิล
ลองดึงเขาลงมากัน
แหม ดูสิ
ใครอยากมาเข้าคณะละครสัตว์
เจ้าโง่
เจ้าตัวประหลาด
เจ้ามันไม่ได้เรื่อง
ว่าแต่ใครเป็นใครนะ
ก็ช่างหัวมันสิ
มีที่พอสําหรับทุกคน
มันอยู่ไหน
- มาใกล้ๆ มาร์จ - มาร์จอยู่ไหน
ฉันสงสัยมาตลอดว่าเธอ จะรสชาติเป็นยังไง
มาร์กาเร็ต โทเซียร์
โทเซียร์อะไร
โอ้ แต่ยังหรอก
ยังไม่ใช่นามสกุลโทเซียร์
ก่อนอื่นต้องพบรัก
จากนั้นก็แต่งงาน
แล้วก็มีริชชี่ตัวน้อยในรถเข็น
เว้นแต่...
เว้นแต่ว่าเขาตายไปพร้อมเธอ
ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องบ้าอะไร
(คนหาย ริชชี่ โทเซียร์)
ลูกเธอไง
จําลูกน้อยของเธอไม่ได้แล้วเหรอ
เมล็ดพันธุ์ จากครรภ์เหม็นเน่าของเธอ
กับเพื่อนๆ น่ารังเกียจของเขา
พาฉันไปสู่ความตาย
หรือการเกิดกันแน่นะ
สับสนซะแล้วสิ
วันพรุ่งนี้ หรือเมื่อวาน
มันเหมือนกันหมด สําหรับเพนนีไวส์ตัวน้อย
แต่มันไม่ได้ง่ายเสมอไป
ถูกขังในกรงอยู่ที่เดียว
ช่วงเวลาเดียว
พวกมันจะล้อมคอกฉันไม่ได้
ไม่ใช่พวกมัน
และไม่ใช่เธอ
บี๊บๆ มาร์จี้
มาร์จ
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันก็ไม่รู้
วิล
นายยังไม่ตาย
เกิดอะไรขึ้น
เป็นอะไรหรือเปล่า
- วิล ลูกพ่อ - พ่อ พ่อ
- รอนนี่ - ลูกปลอดภัย
- พ่อคะ - ปลอดภัยไหม
- ฮะ
ไม่เป็นไรนะ ไปอยู่กับแม่ตรงนั้นนะ
- โอเคไหม ไปสิ ไป - แม่มา...
ตัวตลก มันอยู่ที่นี่ มันเกือบกินมาร์จเข้าไปแล้ว
โอเค ใจเย็น ไปขึ้นรถตู้กันเถอะ ไปขึ้นรถตู้ เร็วเข้า
- กริชอยู่ที่ไหนๆ - อยู่นี่
ไปๆ... ไปที่ฝั่งทิศเหนือ ไปกันเลย ตื่นๆ
ไปที่ฝั่งทิศเหนือ
โอ้ ลูกแม่
ต้นไม้ตายซากอยู่นั่นใช่ไหม
ที่ตลิ่งทิศใต้
โรสบอกว่ากริชจะพยายามต่อต้านแน่
เราต้องไปด้วยกัน
- ไม่ - พ่อ
- วิล
กลับมา
รอนนี่ๆ
อยู่นิ่งๆ นะ ทาเนียล มองฉันสิ
นิ่งๆ นิ่งๆ หายใจๆ
ทาเนียล
บ้าเอ๊ย
พ่อ พ่อ
พ่อไม่เป็นไรๆ ไม่เป็นไร
- ฟังนะๆ - อะไรนะ
- เอากริชนี่ไป เอากริชไป - อะไรนะพ่อ
เอามันไป แล้วไปซ่อนตัวข้างในหมอก
ให้หมอกช่วยพรางตัว
- เอากริชไป เอาไปที่ต้นไม้นั่น - หา
แล้วฝังลงลึกๆ ตรงโคนต้น
จับตัวนาวาตรีแฮนลอน
และอย่าปล่อยให้ฮัลโลแรนหนีไป
แล้วเจ้านั่นมันจะไปนอน ทั้งหมดนี้จะหยุด
- เข้าใจที่พูดไหม - ไม่ไหว
- ลูกทําได้สิ อะไร... - ไม่
ทําไมล่ะ
ผมกลัว
ผมไม่ใช่พ่อ
ลูกไม่ต้องเหมือนพ่อ
เข้าใจนะ ลูกไม่ต้องเหมือนพ่อ มันไม่จําเป็นเลย
แค่เป็นตัวเอง
เข้าใจนะ
พ่อรักลูกนะ
พ่อรักลูก
ไปลูก ไปๆ...
มาเถอะ ไปกัน
ไปจับตัวฮัลโลแรน
"บ็อบ"
บ็อบ
เป็นอะไรหรือเปล่า เพื่อน
พ่อจ๋าๆ ปลอดภัยแล้ว
ที่นี่ที่ไหน
นี่มันอะไร
นายต้องเลิกดื่มได้แล้วนะ โรเบิร์ต
เราเจอนายอยู่ในคูน้ํานู่น
ท่าทางนายล้มหัวทิ่มหัวตําเลย
ฉันไม่ใช่บ็อบ เกรย์
แล้วจะเป็นใครได้อีกล่ะ ปีเตอร์แรบบิทเหรอ
- อย่ามาอวดดีพูดกับฉันแบบนั้น - พ่อจ๋า
ฉันคือพระเจ้า
เป็นผู้กลืนกินโลก
ตอนล้มคงหัวกระแทก แรงกว่าที่คิดล่ะสิ ใช่ไหมล่ะ บ็อบ
โอ้ ไม่ๆ...
พวกเขาเห็นเราไหม
ไม่รู้สิ แต่เราอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย
นึกว่าพวกทหารเป็นคนดีซะอีก ทําไมถึงฆ่าผู้ชายคนนั้นล่ะ
ทุกคน ไม่เป็นไร โอเค เอาล่ะ
ใจเย็นๆ
เราต้องอ้อมไปฝั่งตรงข้ามต้นไม้ พวกทหารจะได้ไม่เห็นเรา
ผมอยากรู้ว่าพวกคุณมาทําบ้าอะไรที่นี่
เด็กๆ ล่ะ พวกเขาไปไหน
ตอบผมมา นาวาตรี
ถ้าคุณไม่พูด ก็เตรียมตัวโดนซ้อมได้เลย
เจอแล้วล่ะ ต้นนั้นไง
ไปกันเถอะ
- ฉันทําไม่ได้ - อะไรนะ
พูดอะไรของนายน่ะ
มันไม่ยอม
เป็นเพราะกริชนั่น
ไม่ ไม่นะ วิล
- หยุดเดี๋ยวนี้ - มันอยากจะกลับบ้าน
ฉันต้องพามันกลับบ้าน
อย่าไปฟังมันนะ
นายต้องปล่อยมือจากมัน
ส่งมา ส่งมาให้เรา
ส่งมาให้เราสิ
ให้เราช่วยนายสิ วิล
- เราจบเรื่องนี้ได้ - เราจบเรื่องนี้ด้วยกันได้
ช่วยฉันหันกลับที
หลายปีมานี้
ฉันสงสัยว่าแกมีจริงไหม
หรือแค่ฝันร้ายของเด็กน้อย
ดูแกสิ
เป็นทั้งคู่เลย
ไม่รู้ว่าตอนนี้แกได้ยินฉันไหม
ไม่ว่าฮัลโลแรนทําอะไรแก
เราจะช่วยแกเอง
หยุด ยกมือขึ้น
เจ้าเล่ห์นักนะ
ดิ๊กกี้
ใครคือดิ๊กกี้ บ็อบ
ฉันไม่ใช่...
บ็อบ
- ไอ้ตัวแสบดิ๊กกี้ - เฮ้
เฮ้
ไม่
คุกเข่าลงไป
ผมพยายามแล้ว
พยายามแล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว
แกเป็นอิสระ
จะไปไหนก็ได้
ฉันรู้จักแก
ฉันไม่เคยลืมกลิ่นอะไรทั้งนั้น
หยุดนะ
แกจะทําอะไร
- เห็นชัดแล้วนะ - ถอยไป
ถอยไปสิ
ฉันสั่งแก ไม่ได้ยินเหรอ ไอ้ผีเวร
ไปดูท่านนายพล
นาวาเอก คุณต้องรีบหยุดมัน
ถ้ามันผ่านต้นไม้นั่นไปได้ เราฉิบหายแน่
ฟังผมหน่อยเถอะ ขอร้อง
คนนี้เป็นคนทรยศ ไม่ต้องไปสนใจ ทหาร
วางลง
อย่าไปกลัว เดินต่อไป
เฮ้ พวกเธอ
กําลังเจอปัญหานิดหน่อยสินะ
ยื้อไว้แบบนั้นเดี๋ยวมันก็ระเบิดหรอก
ลาก่อน พวกขี้แพ้
เร็วเข้า เราต้องทําให้ได้
โว้ย
ลี
ลีรอย
ลุย รอนนี่
รอนนี่ ลูกทําได้แน่
คุณเห็นอะไร
โคตรพ่อโคตรแม่ปาฏิหาริย์
วิล
ทําต่อไป มันได้ผล
รอนนี่ รอน
เวรแล้ว
ไม่
เวรเอ๊ย บ้าอะไรวะเนี่ย
คนเยอะดีจัง
นึกว่าตาย วิล
- วิลอยู่ไหน - ลูกปลอดภัย
ปลอดภัยเหรอ ให้ตายสิ
เหรอ ปลอดภัยก็ดี
มันไปแล้ว
ตอนสุดท้ายน่ะ...
ฉันคิดไปเอง
หรือว่าพวกเธอรู้สึกอะไรบ้างไหม
เหมือนมีมืออีกคู่นึงเหรอ
ริช
ฉันก็รู้สึกเหมือนกัน
เราทําสําเร็จ
รอนนี่ ลูกพ่อ
- รอนนี่ - พ่อคะ
- วิล - แม่
วิล
มานี่สิลูก
สวัสดีค่ะ
หนูเพิ่งรู้จักริชได้แค่เดือนเดียว
รู้ว่าคิดอะไรกัน
เดือนเดียวจะรู้จัก ใครสักคนดีได้ยังไง
ถ้าไม่ใช่เพื่อนที่ดีต่อกัน
แล้วหนูมากล่าวไว้อาลัย ให้เขาทําไมล่ะ
แต่ไม่แน่นะ
โลกนี้อาจไม่มีสิ่งที่เรียกว่า
เพื่อนที่ดีหรือเพื่อนที่แย่
อาจจะ...
มีแค่เพื่อน
คนที่...
คอยเคียงข้างเราตอนเราเจ็บ
คนที่ช่วยเรา ไม่ให้เราต้องเดียวดาย
บางทีเพื่อนแบบนั้นแหละ...
ที่คุ้มให้เราเผชิญความกลัว...
ฝากความหวัง
และอยู่ต่อไป
และอาจจะ...
คุ้มค่าให้ยอมตายแทนด้วย
ถ้ามันต้องเป็นอย่างนั้น
ริชสอนเรื่องนั้นให้หนูรู้
ไม่มีเพื่อนที่ดี
ไม่มีเพื่อนที่แย่
มีแค่คนที่...
เราอยากจะอยู่ด้วย
ต้องการให้อยู่ด้วย
คนที่สร้างที่อยู่ไว้ในใจเรา
ขอบคุณสําหรับคํากล่าวไว้อาลัย
และขอบคุณทุกท่านที่มาร่วมไว้อาลัย ให้กับริคาร์โด ซานโตส
ขอพระเจ้าอวยพร สู่สุคติ
ที่คุณรู้สึกเหมือนมีมือวางบนบ่า...
ลูกคุณอยู่ตรงนั้น
เขาจะอยู่ตรงนั้นตลอด
คุณเป็นใครครับ
เรื่องนั้นผมยังหาคําตอบอยู่
ไงคะ พ่อ
ขอโทษที่หนูไม่ค่อยได้มาหานะ
หนูแค่ไม่รู้จะพูดอะไร
หนูดีขึ้นแล้ว
(เบนบริดจ์)
เกิดเรื่องเยอะแยะเลย
แต่ข่าวดีก็คือ...
หนูมีเพื่อนใหม่ด้วย
มองจากบนนี้ดูสงบสุขดีเนอะ
เกือบจะเหมือน...
ไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นเลย
ใช่
ลิล
มันพูดกับฉัน
ตัวตลกน่ะ
ตอนที่อยู่คนเดียวในหมอก
หมายความว่าไงน่ะ
มันบอกว่าเดี๋ยวฉันจะมีลูกชาย
ลูกฉันกับเพื่อนๆ...
พวกเขาจะฆ่ามันในอนาคต
หา
นั่นแหละมันถึงได้อยากจะฆ่าฉัน
มันบอกว่า
สําหรับมัน อดีต ปัจจุบัน และอนาคตล้วนเป็นสิ่งเดียวกัน
และการตายของมัน แท้จริงแล้วเป็นการเกิด
มันอาจแค่หาเรื่องมาพูด ให้เธอกลัวก็ได้
แต่ถ้ามันไม่ใช่อย่างนั้นล่ะ
ถ้ามันมองเวลา ต่างจากเราจริงๆ ล่ะ
ถ้ามันย้อนกลับไปได้ล่ะ
หมายถึงไปอดีตเหรอ
ฉันรู้มันดูเหลือเชื่อ
แต่ถ้ามันพยายามจะย้อนไปฆ่าใคร ในช่วงเวลาก่อนเราเกิดล่ะ
อย่างพ่อแม่เรา
ฉันว่า...
พวกเขาก็คงต้องต่อสู้เอาเอง
คงงั้น
วิล แม่ดูนาฬิกาอยู่นะ
ลูกบอกว่าห้านาที
มาแล้วฮะ แม่
ขอบคุณ ที่รัก
นาวาตรี
แค่แวะมาบอกว่าไว้เจอกันใหม่
เป็นยังไงบ้างล่ะ
เจ็บไปหมดเลย
แต่ไม่ว่ารากนั้นคืออะไร...
มันช่วยให้เสียงหนวกหูเงียบสนิทเลย
หวังว่าจะเงียบไปตลอด
- จะไปคืนนี้เหรอ - ครับ
นั่งรถบัสไปบอสตัน
ต่อเครื่องบินไปลอนดอนในตอนเช้า
ผมมีเพื่อนเก่าอยู่ เขาเป็นเจ้าของโรงแรม
อยากให้ผมไปทํางาน ในภัตตาคารที่นั่น
งั้นเหรอ ดูดีนะ
ฟังนะ ถ้าคุณ ไปเจอปัญหาอะไรข้างนอก
รู้นะต้องโทรหาใคร
ผมเป็นหนี้คุณ
ผมว่าผมจัดการไหว
โรงแรมจะมีปัญหาสักแค่ไหนกันเชียว
คุณก็ติดต่อมาบ้าง
ผมอยากรู้สารทุกข์สุกดิบวิลกับชาร์
นึกว่าไม่สนซะอีก
อย่าไปบอกใครล่ะ
คุณน่าจะอยากให้นาตาลี วูด นั่งเบาะหลังกับคุณนายโกรแกนนะ
ต้องขับไปอีกไกลเลยนี่
ใช่เลยครับ
ใบสุดท้ายแล้วใช่ไหม โอเค
เรียบร้อย
รู้นะคะว่าตอนข้ามพรมแดน เซนต์สตีเฟนต้องไปหาใคร
เพื่อนของโรส จะช่วยอํานวยความสะดวกให้
ขอบคุณ
สําหรับทุกอย่าง
แน่นอน แน่นอน
- น้ําค่ะ - ขอบคุณ
ได้ปลดประจําการอย่างมีเกียรติสินะ
ผมรูดซิปปาก พวกนั้นก็ปล่อยผมมา
ที่ผ่านมา ชีวิตผมก็มีแค่กองทัพ แต่ว่า...
เรื่องที่เกิดขึ้น กับผมและครอบครัว...
ทําผมหมดศรัทธา
งั้นคุณก็เหมาะจะคอยจับตาดูมันนะ
หมายความว่ายังไง
คุณกับชาร์ลอตต์
ฉันอยากให้พวกคุณสองคน เข้ามาร่วมกับเรา
คอยดูอย่าให้สหายเก่าคุณ หรือใครก็ตาม
พยายามที่จะเปิดกรงนั้นอีก
คนอื่นๆ จะมาอีกแน่
นี่ยังไม่ใช่ตอนจบหรอกนะ
และก็ฉันตัดสินใจที่จะขายฟาร์ม
บ้าน มันแค่...
หนักเกินไปถ้าไม่มีทาเนียลน่ะค่ะ
ฉันรู้เรื่องนี้ฉันขอเยอะมาก
แต่ฉันว่าพวกคุณ น่าจะทําประโยชน์ให้ที่นี่ได้
อีกอย่าง ตั้ง 27 ปีนู่นเลย กว่าเจ้านั่นจะตื่นขึ้นมาอีกน่ะ
ฟังนะ โรส
คือว่า เป็นเกียรติมากนะ แต่...
คิดว่าผมกับครอบครัว ผจญเดอร์รี่มาพอแล้ว
ใช่ไหม
ค่ะ
เข้าใจเลยล่ะ
จริงๆ นะ
สาบานได้เลยว่า นายเป็นคนโยนระเบิดตดนั่น
เพราะกลิ่นมันเหม็นเน่าสุดๆ
บอกแล้วนี่ว่ามันคือละอองดาวน่ะ
รู้เรื่องที่คนพูดถึงเดอร์รี่เนอะ
พอจากไป เราก็ลืม
เป็นเรื่องดีใช่ไหม
อยากให้เป็นแบบนั้นเหรอ
อยากลืมเหรอ
เปล่า
ปีนี้มีบางเรื่องที่ถึงลืมก็ไม่เป็นไร
แต่ไม่ใช่เรื่องเธอแน่นอน
แต่ถ้ามันเป็นแบบนั้น ก็คงตามนั้น
คือถ้าเกิด ไม่แน่บางที มี...
บางอย่าง...
ฉันจําเรื่องเมื่อกี้ได้แน่
เด็กๆ
เรียบร้อย
ไปกันเถอะ
ชาร์ มีอะไร
ฉันแค่...
พิจารณาข้อเสนอของโรสอยู่
เอาจริงเหรอ
คือว่า ที่เราต้องมาเจอเรื่องบ้าๆ ก็เพราะที่นี่นะ
คุณไปรบเพื่ออุดมการณ์ของคุณ ผมก็ไปของผม
ผมว่าเราเจอมาพอแล้วนะ พอกันที ภารกิจงี่เง่า
ใช่
แต่ไม่แน่ภารกิจงี่เง่าครั้งใหม่นี้ เราอาจจะต้องทําด้วยกัน
วิล
ลูกคิดว่าไงถ้าเราจะอยู่ต่อ
ผมต้องใช้ปากกา
ที่สําคัญกว่านั้น...
คุณจะช่วยผมดูแลแกะไหม
โอ้ ฉันไม่ยุ่งกับแกะหรอกค่ะ
ฉันไม่ต้องจับแกะหรอก
คุณโตในฟาร์มนี่ คุณต้องรู้ว่าต้องทําไง
- สงสัยต้องอยู่ที่นี่แล้ว - อย่ายุ่งกับฉัน คุณแฮนลอน
"ถึงรอนนี่"
"พอจากไปเราจะลืมใช่ไหม"
"แต่กลายเป็นว่าฉันอยู่ต่อ"
"เพราะงั้นคงไม่ลืมแล้วล่ะ"
"และไม่แน่ถ้าฉันเขียนถึงเธอบ่อยๆ"
"เธอก็คงไม่ลืมเหมือนกัน"
(ขอบคุณที่มาเยือนเดอร์รี่ รัฐเมน)
(แล้วกลับมาอีกนะ)
(บ้านเกิดของพอล บันยัน)
(อิท: ยินดีต้อนรับสู่เดอร์รี่)
(บทที่หนึ่ง)
"ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยฉันที"
"ที่นี่ที่ไหน หมาป่า"
ที่นี่ที่ไหน หมาป่ามองฉันอยู่แน่ะ
จ้องเขม็งเลย
ห้ามทีสิ อย่าให้พวกมันมองฉัน ขอล่ะ
- คุณเคิร์ช พอเถอะ - นะ อย่าเมินฉันนะ
ฟังที่พูดสิ
พวกมันฆ่าพ่อฉัน ฉันรู้ว่าเป็นพวกมัน
ฉันเห็นผ้าเช็ดหน้า ขอร้องล่ะ
นะ
พ่อฉัน...
เขาชอบร้องเพลง
ขอบคุณ
(ตุลาคม ปี 1988)
(26 ปีต่อมา)
ช่วยแม่ที
ช่วยแม่หนูที
ไม่
ครับ ชื่อเหรอ
เอลฟริดา มาร์ช คราวนี้เธอตายจริงๆ แล้ว
โถ หนูน้อย
อย่าเศร้าไปเลย
ก็รู้ที่คนพูดถึงเดอร์รี่นี่จ๊ะ
คนที่ตายที่นี่ ไม่ได้มีใครตายจริงๆ หรอก