SERIAL NETFLIX
Nikogo nie...
Szef Bobas!
Ja tu rządzę! Czas na spotkanie
Siadać proszę! Koniec z gadaniem!
Mam zadanie To nie ząbkowanie
Pierwszy w robocie I ostatni zostanie
Zyski, straty i smoczki w rękach
To nie żart! Robota w papierkach!
Więc dalej, podnieście swe ręce w górę!
Bobasy wam zajdą za skórę!
- Szef Bobas! - Tak, to właśnie ja!
- Szef Bobas! - No i firma moja
- Szef Bobas! - Powiesz, co o tym sądzisz?
- Znany to jest fakt, że rodzinka rządzi - Szef Bobas
Państwo Bujda? Ja w sprawie pracy niani.
Hej, maluchu.
Chcesz się za...?
Słodkich snów, panie nianio.
Obym nie pomyliła zamówień. Żartuję, nie pomyliłam.
Jabłkowy dla Simmons, dla ciebie bez słomki.
Podoba mi się tu.
Wszyscy są szczęśliwi. Nadal tracimy forsę?
- Kłócisz się z liczbami? - Tak. Tu się mylisz.
Wszyscy harują jak woły. Dlaczego nie mamy klientów?
Jest źle. Firma może upaść.
To gorsze niż purée z dyni.
Jest rozwiązanie.
Tylko nie talerz ze świnką.
Próbowałam i wcale nie smakuje lepiej.
- Nie mówię, że to przyjemne rozwiązanie. - Słucham.
- Musimy kogoś zwolnić. - Nie! Nienawidzę tego pomysłu!
Rozmawiamy o purée z dyni.
- Obrzydlistwo! Gorsze niż kombucha! - Nie!
- Nie chcę. - A ja nie chcę odcinać palców,
ale jeśli tylko tak uratuję rękę...
Metafora nie pomaga.
Ktoś nie będzie mógł pracować tu.
Może rozpocznie nową karierę
albo wróci na łono rodziny!
- Jeśli nie ma wyjścia... - Wdech i wydech.
To Austin. Rano poszedł opiekować się dzieckiem.
Chyba zasnąłem.
To cała historia?
Gdy się obudziłem, dziecka nie było. Wszedł w ściany...
Musimy mu pomóc. Nigdy tyle nie mówił.
Kto nie lubi misji ratunkowej?
To dość miłości, by uratować zespół?
Projekt Templeton bez nazwy rusza z pomocą.
Brak zasięgu? Brak konsjerża? Brak wi-fi?
Cofnęliśmy się do czarno-białego roku 2008?
Przepraszam. Mogę podążyć za strasznymi odgłosami?
Rozproszmy się. Dziecko może być wszędzie.
Cześć.
Drzwi nie otworzą się, dopóki się ze mną nie pobawicie.
Jestem Kryspin Biszkopt, wasz nowy kolega do zabawy.
Podobno byliście źli dla poprzedniego kolegi,
więc zatrudniła mnie, bym nauczył was zabaw.
Ale kto?
Cześć!
Naczelny Bobas Zdalna Niania Bez Filtrów
była sponsorowana przez Pieluszki Pupootulacz.
Spiskowaliście przeciwko mnie, zawaliliście moją emeryturę
i ukradliście spodnie.
A może je zgubiłam? Ale winię was.
Wiem, że zgrywałam spokojną, ale jestem wściekła!
Sadystycznie wściekła i zrujnuję wam życia!
Te wszystkie nieudane spotkania.
Niewytłumaczone nieobecności.
- Niezainteresowani klienci. - Nie odwołuj! Byłeś umówiony!
Jak do tego doszło?
Dostaliście Biszkoptem!
To przez niego nam nie idzie!
Jednak nadal jestem świetny!
Dopłaciłam za rujnowanie życia w opcji premium,
więc będzie nieprzyjemnie.
Cześć!
Witam ponownie. Zabawimy się?
W każdym pokoju są dedykowane dla was czynności.
Jeśli się pobawimy, może znajdziecie wyjście.
Ale uważajcie.
To, co robicie w swoim pokoju, może przynieść udrękę komuś innemu.
Nie będą wam wdzięczni.
Udrękę?
Macie przyjaźnić się ze mną, a nie ze sobą nawzajem.
Jestem zazdrosny.
Miałem motyla, który chciał odlecieć.
Wrzuciłem go na pajęczynę. Teraz mam pająka.
Co za dziwak. Uwielbiam go.
Witam na zabawie, Szefie.
Ten pokój pobudzi twój artystyczny umysł
i skurczy część mózgu,
która odpowiada za te wszystkie nudne interesy.
Zmieniłeś hotel w salę tortur, by zmusić mnie do wycinanek?
- To bez sensu. - Na co komu sens?
- Zbytnio analizujesz. - Co? Co tu robi balon?
Nie podoba mi się tu! Tak.
Zadzwoń do...
- Mamy? - Tina!
- To ty? - Teddy?
To ty? Jest tam mama?
Utknąłem w pokoju. Nasze telefony łączą się ze sobą.
Dzwoniłem do tajskiej knajpy.
- Co? - Nie znam innego numeru!
Ja też utknęłam w głupim pokoju.
Twój też przypomina koszmar?
Nie. To zwykły pokój. Znalazłam dysk.
Odtwórz to. Poznamy plan Kryspina
- i znajdziemy rozwiązanie. - Co?
Niegrzeczny. Miałeś nie używać tej części mózgu.
- Kolejny balon! - Masz balony?
Pytanie o doprecyzowanie też jest zabronione.
- Nadmuchuje się! - Gdy łamię jego zasady,
pompują się balony!
To przestań! Spróbuję z tym dyskiem.
Kryspin chyba uwięził taboret.
- To... - Piąstka.
Jedyny, który nigdy nie lubił Tiny Templeton.
Co sądzisz o Tinie?
Wcale nie! Mam normalny pępek!
Nie muszę tego słuchać.
Musisz. Totalnie.
Wykluczone.
Tina!
Włącz dźwięk! Już!
Ale dlaczego?
To gra Kryspina.
Musisz obejrzeć całość!
Super. To ty przestań myśleć logicznie!
To niezły zjazd emocjonalny.
Moje serce całe się klei.
Właśnie tak myśl!
A ja wytrzymam te...
Trzy godziny?
Chce wygrać nagrodę za najlepszy film?
Tina? Dlaczego mój balon...?
Test Gullivana-Sullivana dla ultrageniuszy?
Rocznie tylko pięć osób i ośmiornica rozwiązują go.
To pytanie dla zwykłego geniusza.
JJ? Pip? Dez? Wszystko gra?
Nie słyszą cię.
- Co im zrobiłeś? - To ty.
Gdy coś zaznaczasz, u nich jest huk.
Nie mogę rozwiązać testu?
Proszę, rozwiąż. Jesteś moją przyjaciółką.
Nie wyjdziesz, aż go nie skończysz.
- Nie zrobię tego przyjaciołom! - Bez obaw, długo nimi nie pozostaną.
Test nie czyni cię ultrageniuszem.
Sprawia, że ludzie tak cię traktują.
Pytanie o fazę REM? Odpowiem na to we śnie.
Nie, Tabitha.
Kryspi, gdzie moje wyjście?
Puzzle?
Do zobaczenia na zewnątrz!
Lewy z wypustkami...
Krawędź!
„Kim jesteś?
Odpowiedz dumnie i poprawnie, a drzwi otworzą się przykładnie”.
To zagadka? Kim jestem? Wózkiem sprzątaczki.
Wózkiem dozorcy. Wózkiem do udogodnień.
Pojazdem konserwatora. Mobilnymi półkami?
„Zamów nową drukarkę”. Muszę porozmawiać z dorosłym?
Przez telefon? W zwykłej sprawie? Myślałem, że jesteś przyjacielem.
Nie, nie wystraszę przyjaciół dla testu.
Medal wyglądałby świetnie na moim plecaku.
Tab, użyj swego geniuszu, by stąd wyjść,
zanim stracisz rozum i zaczniesz gadać do siebie na głos.
Stary!
Szanse były marne.
Jak mam cię pokonać, dziwaku?
Warzywny makaron. Czeko-cynamonowe co nieco. Winogronowe smako-łyki.
Jest przy automatach.
Dostanę się tam, schwytam go i uwolnię wszystkich,
ale najpierw szybko rozwiążę test.
Przepraszam.
Nie. Proszę.
Przepraszam. Tu JJ.
Dlaczego to się dzieje?
Słyszałeś Kryspina.
Nasze działania powodują udrękę innych.
Nie chcę być niegrzeczna, ale co tam wyprawiasz?
A ty?
Nic. Układam puzzle tak szybko, jak potrafię.
Mam nadzieję, że się relaksujesz, gdy ja szukam synonimów
pojazdu porządkowego.
O co chodziło z tą zgodnością tonerów?
Już. Mogę wyjść?
Nadal traktujesz to jak transakcję.
Tak nie tworzy się sztuki.
Możesz postarać się bardziej?
Maluję, co czuję!
Jeśli nie dasz z siebie 100 procent, ja nie muszę słuchać prezentacji
o moich irytujących kichnięciach! Mam nieuformowane nozdrza!
- Wybacz. - Ale co?
Dlaczego balon rośnie?
- Włącz to! - Dobrze!
- Wiesz, co jest najgorsze? - Tak! Balony!
Nie. Nawet jeśli stąd wyjdziemy, nadal musimy zwolnić pracownika.
Bo to „dziecko w ścianie” okazało się wielką ściemą.
Dziecko w ścianie. Nie wierzę.
Czuję inspirację!
Muzyka! Kolory!
Zapach zlewu w przedszkolu!
Tak. To właśnie plastyka.
Biszkopt!
Miałeś ich zniszczyć, a nie zabierać na obóz letni!
- Nie przeszkadzaj mi w zabawie. - Hej!
Piąstka, to było mocne. Tina, schowaj się za telewizor!
Zostaw mnie. Tu jest moje miejsce.
Ja i moje śmierdzące włosy, optymizm i nozdrza jaszczurki.
Jesteś świetna, Piąstka nie. Nozdrza masz normalne.
Potem pogadamy o tych celowych balonach.
Dziś osiągniesz status ultrageniuszki.
I gadasz do siebie, ale to nic. Ultrageniusze są ekscentryczni.
Zdałam? Wynik idealny?
Jestem ultrageniuszką! Zaraz wszystkim pokażę...
Co?
Nie!
Dość tego. Czas przypalić tego Biszkopta.
To pokój Pipa. Albo szopów z kapeli metalowej.
Tu też nie ma! Hej, wpadliście do mnie.
Super. Widzieliście jeden element?
Dolna krawędź w kolorze klamki?
Nie, ale powinnaś o tym zapomnieć
i iść z nami.
Iść z wami? Tak.
Co to było?
Z baletu się nie wyrasta...
Walcz z tą częścią mózgu!
Nie! Nie pozwolę ci na to, Carl!
Podaj specyfikację albo się rozłączę.
Zaczekaj. Zaraz dostanę dziesięć procent rabatu.
Jestem. Brawo. Phyllis przygotuje papiery.
Musimy spotkać się z żonami. Carl, co za gość. Na razie.
Co?
Gdzie się ukrywasz?
- Tabitha! - Wyszliście?
Nieduży, gładki z jednej strony,
- kartonowy z drugiej. - Nie wrócisz tam, JJ.
Nie musisz dokończyć puzzli.
Ja zawsze kończę puzzle!
Kryspin nadawał stąd. Nie mógł uciec daleko.
- Mam cię! - Wyłaź!
Jeden z pomocników Kryspina?
- Zacznij gadać! - Gdzie element?
Przestań!
Jak się stąd wydostać? Kim jesteś?
Jestem bobasem.
Dez?
Tak, Dez. Bobas z imieniem.
Co ci się stało?
Byłem w pokoju, próbując rozwiązać zagadkę.
„Kim jesteś?”
Linoleum! Sedan! Gargulec! Sos?
Dętka rowerowa! Bobas! Bobas?
Jestem bobasem?
Świat stał się nowy, skomplikowany.
Ale trzymałem się tego, co jest prawdziwe.
Wściekłość na JJ za te balony!
Co? To ty pompowałeś moje!
Jesteśmy znów razem.
Rozwalmy drzwi czymś ciężkim
- i wynośmy się stąd. - Jestem szczęśliwy.
Nadal chcecie się bawić.
Wcale nie.
Marudzicie, bo chce wam się pić. Dobry ze mnie przyjaciel.
Zaopatrzyłem automat napojami.
Co?
Wczoraj grałem w głupiutką grę.
Zakradłem się do biura i rozwodniłem
wszystko, co dziś piliście.
Ile czasu upłynie, zanim zmienicie się w bezmyślne bobasy,
a Szef Bobas stanie się poszukiwanym Teodorem Templetonem?
Co jest z...?
Nie chciałbym, żeby ktoś czuł się pominięty,
więc dodałem także kilka kropli roztworu
do Zipzang Coli Tabithy.
To znaczy co?
Liczę, że wygracie antidotum,
zanim wasze mądre umysły zgłupieją.
Każdy ma wyciągnąć butelkę?
Dobrze, że mam kasę.
Nie potrzebujecie pieniędzy, a głosów.
Mogłem kupić za to kanapkę!
Karty do głosowania są w maszynie.
Po kolei będziecie wskazywać ulubionego przyjaciela.
Kto dostanie najwięcej głosów, tego butelka przesunie się rząd bliżej.
Nadchodzi „ale”.
Jednakże...
tylko pięć butelek wypadnie, zanim maszyna się wyłączy.
Co oznacza, że po tej zabawie będziemy mieć jedną osobę mniej.
Nie porzucimy żadnego członka zespołu!
Nasza firma to rodzina!
- Musimy kogoś zwolnić. - Jeśli nie ma wyjścia...
Ja nie chcę odcinać palców, ale jeśli tylko tak uratuję rękę...
Naprawdę żałuję tej przenośni.
Cieszę się, że wybierzemy, kogo lubimy najmniej.
Nie rozumiecie tej presji.
Nie rozumiemy?
Zniszczyłam wysprzątany pokój, a Dez straszył mnie balonami!
To ja byłem ofiarą!
- A ty... - To ja.
Ja pompowałam wasze balony. I Pipa. Chciałam was ocalić.
W lodówce czeka na mnie stek.
Możemy zabrać się do roboty?
Racja, Pip. Albo agencie ubezpieczeniowy.
Musimy dopilnować, by sześć butelek spadło naraz.
Może zagłosujemy na osobę po prawej?
Co rundę będzie remis!
Jeśli każdy zagłosował dobrze,
wszystkie butelki powinny...
Hej!
Miałem zagłosować na nią za te balony?
Wybacz te oskarżenia. Zrewanżowałem się.
Dzięki!
To się uda, jeśli będziemy zgodni!
Powiedział ten, który chce kogoś odciąć.
- Nie ciebie. - To kogo?
- Właśnie. - Nie wiem.
Nie radzę sobie ze złością na mnie, a dziś tego sporo!
Nie zmienimy kół w trakcie jazdy.
Głosujemy zgodnie z przeczuciem.
To mój bilet!
Tak jest!
Szybciej!
Mam ciarki.
Zaczekajcie i podejdźcie.
Chcecie go pokonać? Zaufajcie mi.
Szybko! Kto teraz?
A kto zostanie bez butelki?
Głosowaliście na paczkę chipsów. Głupole.
Wszyscy chcecie zmienić się w bezmyślne bobasy?
Przekonajmy się, co on na to.
Nie ściskajcie ich...
To straszne!
Głośne! Za głośne!
- Wiemy, że tam jesteś! - Przestańcie!
Mocno nadmuchane. Będzie niezły huk.
Dobra, nie zniosę tego!
Tak!
- Tutaj! - Do dna!
Tak!
Skąd wiedziałeś?
Wielu rzeczy nie rozumiem,
ale potrafię rozpoznać odgłos bobasa w wielkim pudle.
- Pokonaliśmy go w jego własnej grze! - Przegrana to porażka wyobraźni.
Nie wygrasz, grając według cudzych zasad.
Ludzie to piją?
Skopaliśmy ci tyłek.
To nie koniec zabawy.
Nadal tkwicie w hotelu. Mam wiele gier...
Znaleźliście bobasa! Dobrzy jesteście.
Jeśli państwo Bujda nie istnieją, wisisz mi za osiem godzin opieki.
Tak, oczywiście.
Jemu nie miałem rujnować życia. Muszę grać uczciwie.
Bomba dymna!
Jeśli mamy być szczerzy,
to wynająłeś naszą firmę, więc 20 procent prowizji?
Dobra.
Pieniądze. Nikogo nie zwalniamy.
Wybaczcie, że to rozważałem. Nie obiecuję sukcesu,
ale co by się nie działo, będziemy razem.
Co zrobiłeś?
Ich firma jest silniejsza!
Bez obaw. Zawsze ostatecznie wygrywam.
Zwalniam cię.
Kiepska z ciebie przyjaciółka.
- Nie mogę dać ci tego. - Czego?
Zauważyłaś, że twój napój był rozwodniony?
Nie, Kryspin. Oddaj mi...
Zapłaciłam ci!
Pracujesz...
I mamy jednego przyjaciela mniej.
Napisy: Michał Urbaniak