SERIAL NETFLIX
Nikogo nie...
Szef Bobas!
Ja tu rządzę! Czas na spotkanie
Siadać proszę! Koniec z gadaniem!
Mam zadanie To nie ząbkowanie
Pierwszy w robocie I ostatni zostanie
Zyski, straty, smoczki w rękach
To nie żart! Robota w papierkach!
Więc dalej, podnieście swe ręce w górę!
Bobasy wam zajdą za skórę!
- Szef Bobas! - Tak, to właśnie ja!
- Szef Bobas! - No i firma moja
- Szef Bobas! - Powiesz, co o tym sądzisz?
- Znany to jest fakt, że rodzinka rządzi - Szef Bobas
To jest to.
Jest bezbronny.
To jest ta chwila!
Dlatego potrzebujemy pieniędzy.
Nie przyszliście na Bańkową Bitwę Admirała Ośmiornicy?
- Nie. - Tak.
Macie pieniądze na koncie. Mogę po nie posłać.
Wyciągnąć ze świnkowej skrytki.
Dziękuję, ale nasze oszczędności nie wystarczą.
Nie na tak dużą operację.
Nie, jeśli chcemy pokonać...
- Mogę to wypłacić? - Nie potrzebuję...
Kryspin Biszkopt?
Okropny pomysł.
Samemu? No jasne. Dlatego potrzebujemy pożyczki.
Wydałam jego kasę w Przystani. Jest spłukany.
Możemy go zniszczyć, ale trzeba iść na całość.
Niewidzialne helikoptery! Wybuchające klocki z alfabetem!
I musimy go znaleźć. Simmons zbuduje radar wykrywający akcent
- w promieniu sześciu ulic! - Stój.
Chcecie pokonać szemranego bobasa,
choć nie możecie pokonać mnie w grę?
- Ja pierwszy! - Pokonamy go.
Musimy to zrobić, zanim zarobi pieniądze.
Cześć. Przyszedłem coś ukraść.
Wezwij ochronę.
Krys...
- Krys... - Powiedz to...
Kryspin Biszkopt!
To ja.
- Kryspin Biszkopt? - Zabierzcie mnie stąd!
Dziękuję, że zjawiliście się w jednej grupie.
A teraz do rzeczy.
Czas na karę!
- Sporo kasy z powodu kłótni. - To służy interesom.
Biszkopt sabotuje naszą firmę. Wiesz, ile zrobimy bez niego?
Miłość do bobasów wybije do niebo!
Spłacimy inwestycję po stokroć! Byłoby świetnie.
Przeszłabym na emeryturę.
Dziwna oznaka sukcesu...
Nie mówiłam, że na pewno to zrobię.
A chcesz iść na emeryturę?
Odwołaj pomarańcze, bo zrobiło się soczyście.
To przeze mnie, bo powiedziałam myśli na głos?
Nie, to z lobby. Dlaczego...?
Benny, chciałbym pobawić się twoimi oczami.
Ręce i nogi przy sobie. Bank nie odpowiada za utracone kończyny.
Co mówiłeś o kończynach?
Jesteście w jednym kawałku.
Brawo. Bywa różnie.
Znaleźliśmy go. Połowa za nami.
- To nasza okazja! - JJ!
Bierz łódź podwodną. Czekamy na zewnątrz.
Mamy pożyczkę? Tak!
Nie. Zorganizuj łódź podwodną bez pieniędzy.
- Wierzymy w ciebie. - Nie ma problemu,
szefowie.
Dlaczego Benny zasłania oczy?
Co robisz?
Biszkopt nie otworzy skarbca bez skanu moich pięknych oczu,
więc żegnajcie, oczka.
To obłęd!
Składałem przysięgę, jak każdy. Chronić pieniądze!
Chwała ci, ale nie powinieneś prowadzić!
- Inaczej mam chorobę lokomocyjną. - To nie powód...
I wymiotuję!
Wiem, że chcecie dopaść Kryspina,
ale dla bezpieczeństwa dolarów w skarbcu
musimy się jak najbardziej oddalić.
Ile potrwa zorganizowanie łodzi?
Jedna łódź może nie wystarczyć.
Biszkopt ma taktyczną przewagę. Potrzebujemy mocy.
Bez pożyczki.
Pieniądze są tam.
Pieniądze wszystkich...
Luksy!
Nie lubimy się. To nic.
Jest ktoś, kogo nie lubimy bardziej. To powód, by połączyć siły.
Czasem zła rzecz bywa dobra.
- Jak choćby... - Potrzebujemy pomocy.
Beznadziejne wyczucie czasu. Jemy lunch z naczelnym.
Wypatrujemy zła na dachach.
Miasto może zaraz wybuchnąć.
Naprawiliście jego głos. Tak jakby.
Tak, chirurdzy wykonali przeszczep chipu.
Dawcą była figurka Danny’ego Vigilante.
Wpadła pod kosiarkę sąsiada. Smutne.
Ludzkie ciało ma 206 kości.
Każdą z nich można złamać.
Ale już złożyliśmy raport.
Chwileczkę. Jest marudny.
Nie, nie przełączajcie...
Bo zaraz się zatrzymam!
Wybacz, Benny. Wiem, jak ja nie lubię niespodzianek.
Tylko myślę o emeryturze.
Wakacje miały to zmienić!
Na wakacjach miałam sobie wszystko poukładać i nie wyszło.
Szczerze...
chciałabym z kimś pogadać.
Jasne, że chcę twojego szczęścia.
- Dziękuję. - Ale...
Najpierw miłe słowa, a potem „ale”?
Wróciliśmy w złym momencie?
Potem. Mamy tu nagły wypadek.
Pakujcie swój podwodny arsenał i przybywajcie tu!
- Kryspin włamał się do banku. - Dobra.
Dajcie znać, gdy będzie to nas dotyczyć.
Już dotoczy. Bank jest okradany. Macie tu więcej pieniędzy niż my!
Kryspin terroryzował was tak długo i wciąż go nie rozumiecie?
To nie jest zwykły złodziej. To żywioł.
Gdy dostaje zlecenie, nie ustaje.
Nie śpi, nie robi przerw, póki nie wykona roboty.
A do czego go wynajęto?
By zrujnował Szefa Bobasa i Tinę Templeton.
Krępuje mnie cisza.
Chce okraść naszą świnkową skrytkę!
A to nie nasz problem.
Ale nasz naczelny przesyła kondolencje
z powodu nadchodzącego bankructwa.
Najbardziej lubię smak waszego strachu.
Chce okraść tylko naszą świnkową skrytkę.
A jeśli nie będzie już naszej świnkowej skrytki,
bo go uprzedzimy?
Nie dostaniecie się do skarbca bez moich oczu.
Dokładnie!
Jeśli twoje oczy nas wpuszczą, Kryspin...
Nie.
Wyraziłem się jasno? Nie. Chronię pieniądze,
dlatego wypłynąłem tą kapsułą na otwarty ocean...
Co to było?
- To chyba dochodzi z banku. - Dość głośno, skoro jesteśmy na oceanie.
Hej, to wygląda jak mój bank...
Bez żartów!
Co to takiego?
JJ, potrzebna nam łódź.
Kilka minut, szefie.
- A co z ochroniarzem? - Odwrócenie uwagi.
Przepraszam, ta maszyna jest ustawiona.
To automat.
Nosi pan mundur sprawiedliwości.
I pozwoli pan, by maszyna ukradła mi pieniądze?
Zerknę.
Dez, ty ze mną po łódź.
Pip, zapłać za nią.
Za tyle można kupić łódź podwodną?
- Dlaczego marnujemy kasę na lokal? - Wynajmujemy.
Weź paragon do rozliczenia!
Nie widzę nic złego.
Nawet pan nie patrzył, jak gram.
Takie niedbałe dochodzenie
pozwala na szereg nadużyć!
Śmiało.
Wybaczcie, szwajcarscy wieśniacy zmienieni przez wiedźmę w drewno.
Wskażecie drogę do kasy wypożyczalni łodzi?
Dzięki. Niech ten uczynek wystarczy, by cofnąć klątwę.
Nie?
Musieliście zdenerwować wiedźmę. Powodzenia.
Słaby chwyt został zaprojektowany...
Dlaczego narzekasz? Masz niedźwiedzia.
O rety! Złapałam go!
Czyli wszystko gra?
Wkrótce się okaże.
Bez pomyłek, Tabitha.
Nie.
To tylko opłata za łódź.
Nie chcę twoich magicznych monet.
Powoli, niedźwiedziu.
Ten chwytak to twój rydwan. Walhalla czeka!
Mogę się odwrócić i wrócić do obowiązków?
Hej!
Co wy tu robicie? Gdzie wasi rodzice?
Wyrzekam się przeklętych skarbów, wiedźmo!
Przestań, młodzieńcze! To niewłaściwe zachowanie!
Było warto?
Odpowiesz, niedźwiedziu? „No jasne, że tak!”
Jak idzie, Dez?
Łódź zabezpieczona
najmocniejszym klejem wodoodpornym, a ja padam z głodu.
Zjem coś i czas na misję.
Łódź gotowa.
Wybraliśmy Deza na kapitana.
Niech spowolni taran Kryspina.
Rozpozna go.
- Jest inne wejście? - Tak.
Projektanci dodają alternatywne drzwi, by te wielkie były bezużyteczne.
Jasne, że nie ma!
Musimy wyciągnąć kasę! Kryspina dzielą centymetry...
Wcale nie.
Gdzie on?
Dlaczego jego jest fajniejsza i groźniejsza?
Kapsuła bezpieczeństwa! Chrońcie moje oczy!
Benny, pozwól nam sterować.
Dam radę!
Opaska wyostrzyła inne zmysły.
Wyczuwam rafę przed nami!
Skąd wziął kapsułę?
- Miałaś go pilnować. - Rozproszyłam się.
Mam sporo na głowie... Torpeda!
W lewo!
Ostro w prawo!
- Płyniemy po omacku! - No jasne.
Wypatruj Biszkopta.
- Mam go. - Do tyłu!
Załadował kolejną torpedę.
Tył na przód?
To harpun! Chce mnie ściągnąć!
W górę!
JJ, wyślij Deza. Potrzebne wsparcie!
Na pewno?
Zaraz wyłączy tę taranującą maszynę.
- Dasz radę, Dez! - Jestem Renaldo!
Jesteś w łodzi sam. Po co przebranie?
Bo Dez jest zbyt głodny, by celować laserem.
Zostało kilka zderzeń z kotem.
To piękne zdanie, ale są ważniejsze sprawy!
Nie przestawaj, JJ. Benny, w lewo!
- Zgubimy go między skałami. - Chcesz płynąć na ślepo?
- Zaufaj mi. - Bo?
Jesteś rozproszona.
Porzucasz naszą firmę i nie myślisz trzeźwo!
Moje wyostrzone zmysły
wyczuwają spore napięcie w tej kapsule.
Benny, w prawo!
Nie porzucam, rozważam opcje.
„Nie porzucam, rozważam opcje”.
To brzmi egoistycznie.
Co?
Pracując z kotami, szkolę się z rozwiązywania konfliktów.
Musimy schować pazury
- i usiąść na ogonie. - Benny!
Jestem tu. Też masz opaskę?
W lewo!
Raz już odszedłeś.
Jesteś większym egoistą i do tego hipokrytą.
To twoje decyzje są egoistyczne.
- Jeszcze nie zdecydowałam. - Dobrze.
Czasem musimy wyrzucić coś z siebie.
- Prawo! - Dziękuję, to nie moja zasługa.
To z książki Doktora Kicikici Jak dachowiec z kanapowcem:
Łagodzenie konfliktów dla każdego.
Moje zmysły mówią mi, że zostaliśmy złapani.
- Masz jakąś broń? - Nie.
- Ale to mnie chce. - Nie! Twoje oczy!
Zyskam dla nas trochę czasu.
Na co? Jesteś kluczem. Złapie cię i koniec.
Chyba że znajdziecie sposób, by zwinąć kasę.
Pytałem cię o to!
Mówiłeś, że nie ma innej drogi!
To musisz pokazać, że się myliłem.
Poddaję się!
- Nie! - Benny!
Jeden kociak załatwi sprawę. Dobrze, że jesteś.
Dobrze, że ja, Renaldo, nie jestem głodny
i wcale nie myślę o mięsnej kanapce.
Centrum kontroli, drzwi skarbca zabezpieczone.
Renaldo bez odbioru.
A brzuch Deza zaraz się zapadnie.
Jestem gotów zjeść wszystko. Chwila...
- Przepraszam. Wybacz. - A teraz moja ulubiona zabawa.
A kuku!
Poddaję się.
A co to leży na ziemi?
Grosik? Cóż za cudo.
Czy... błyszczy?
Nie mnie oceniać. Ty jesteś ekspertem.
Może tylko zerknę.
Nie ma grosika?
Jesteś tak zły, jak mówią.
- Koty projektowały skarbiec? - Mają świetne pomysły.
Tu znów Renaldo. Co z szefami?
Szukamy innego wejścia. Zostań na pozycji i czekaj.
Mamy tu radio?
- Kocia polityka. - Nie, dziękuję.
- Nie lubię... - Co do wcześniej...
- Ty pierwszy. - Miałem...
Nieważne.
Jeśli lobby jest w głowie, skarbiec musi być w tyłku.
- Widzisz coś? - Tył przeciętnego banku bobasów.
I kotwica... No jasne.
Za mała dla kapsuły, ale może, jeśli wciągniemy brzuchy...?
Wejście cały czas tam było!
A Biszkopt o nim nie wie.
Załóżmy, że wie.
- Razem? - Ostatni raz.
Na miłość krakersów, mówiłam, że tylko rozważam!
Chodźmy.
Co to za miejsce?
Marzenie kota albo mój koszmar.
Okaż szacunek.
To klasyczna architektura drapiąca.
Czyli znaleźliście kotwicę.
Tak sądziłem. Ja też coś znalazłem...
Skrytkę Majonezowego Miasta.
Wszystkie pieniądze waszej firmy w tej śwince.
To smutny odgłos.
Chyba akcje moich przyjaciół spadają.
I kto się śmieje?
Nie ma nas na giełdzie, więc nie ma co spadać.
- Co? - Nic.
Proszę, byś popierał moje decyzje, więc nie będę komentować twoich ripost.
Ta była świetna!
Zdemaskowała jego ignorancję odnośnie działalności...
Chronić pieniądze!
- Nie! - Łap to!
Wiem, że jesteś głodny.
Renaldo do bazy, bank się unosi.
- Pieniądze są wszędzie! Nie zgubmy ich! - Wierz mi, nie zgubimy.
Hej!
Dzięki, zawsze...
Nikt ze mną nie zadziera!
W Pierwszym i Jedynym Bobasowym Banku dbamy o ochronę oszczędności.
Tak! Brać go!
Pamiętasz przysięgę? Pracownicy chronią pieniądze?
Widzą bobasy z pieniędzmi.
Muszę wezwać prawnika.
Panie Tygrysku! Nie! Zwracałem to!
Uwaga!
Wrzucić monetę?
Ty możesz jeść, a ja nie?
To nie zabawa, Biszkopt!
To dlaczego tak dobrze się bawię?
Nie!
To chyba wszystkie.
Potrzebna ewakuacja!
Płynę.
Jeśli się uda, ktoś wisi mi 1,75 dolara.
Szybko! Musimy wiać!
To twój sposób na wszystko.
Teraz chcesz o tym rozmawiać?
Proszę, kłóćcie się.
Te tarcia są hipnotyzujące.
Chowanie oszczędności firmy przed małym psychopatą
i kocią ochroną wewnątrz gigantycznego skarbca
to przykład bałaganu, z jakim będę się mierzyć,
gdy uciekniesz!
Wiesz, co ja myślę?
Kłótnia ma ukryć to, że nie możesz się doczekać szefowania!
Dalej! Mówcie rzeczy, których nigdy nie cofniecie.
Może nie powinnaś czekać, by rzucić to Benny’emu!
- Co? - Jest wolny!
Tak!
Nie!
Czy my trzymamy pieniądze?
Zatem...
ile z naszych słów było na pokaz,
a ile było...? No wiesz.
Szczerze, nie wiem.
Doskonale rozumiem, dlaczego myślisz o emeryturze, ale...
Kolejne „ale”? Przechodziłeś przez to.
- Chcę wiedzieć, co myślisz. - Myślę, choć ciężko mi to przyznać,
że moja osobowość ma wady. Ale pracując z tobą,
widzę, że to się zmienia. Rozwijam się jako szef.
Współszef.
Nie chcę, byś odchodziła,
bo dzięki tobie staję się lepszy.
Nie zrzucaj tego na mnie!
Co? Obnażyłem swoją duszę!
- To był komplement. - Jak?
Powiedziałeś, że to mój obowiązek!
Serio?
Muszę popracować nad sobą.
Lubię być doceniana, ale to, co podziwiasz we mnie,
musisz odnaleźć też w sobie,
- ze mną czy bez. - Planowałaś odejść?
Może być.
Nie daj mu uciec!
W waszym imieniu.
Okradł bank.
Myślałam, że chce zrujnować nas.
Kontroluje cały rynek miłości do bobasów. Może zrobić z nami, co chce.
- Musisz zostać. - Wiem.
Napisy: Michał Urbaniak