SERIAL NETFLIX
Nikogo nie...
Szef Bobas!
Ja tu rządzę! Czas na spotkanie
Siadać proszę! Koniec z gadaniem!
Mam zadanie To nie ząbkowanie
Pierwszy w robocie I ostatni zostanie
Zyski, straty, smoczki w rękach
To nie żart! Robota w papierkach!
Więc dalej, podnieście swe ręce w górę!
Bobasy wam zajdą za skórę!
- Szef Bobas! - Tak, to właśnie ja!
- Szef Bobas! - No i firma moja
- Szef Bobas! - Powiesz, co o tym sądzisz?
- Znany to jest fakt, że rodzinka rządzi - Szef Bobas
Wierzyłem w świat miłości.
To był mój pierwszy błąd.
Przestań, dziecko.
Mówią, że „miłość to rzadka przyprawa”.
Dlatego sos babci tak dobrze smakuje.
Ale o ile mi wiadomo, babcia odsiaduje wyrok
w więzieniu w Miami.
A ja? Nigdy nie lubiłem włoskiej kuchni.
Mnie też miło z panem rozmawiać.
Zakładam, że ma pan coś dla banku.
No jasne! Spójrz na te wyniki nienawiści do bobasów.
Panie Tygrysku, sprawdź dzisiejszy kurs
nienawiści do bobasów i przelej środki na konto Korporacji Bobas.
Jakiś problem z liczbami?
Gwarantuję, wzbudziliśmy wiele nienawiści do bobasów.
Nie, nadal są na mnie źli, że miłość jest bezwartościowa
i płacę za nienawiść.
Uważają, że to ryzykowna inwestycja. Nie lubią ryzyka.
Wspinają się na drzewa, chodzą po parapetach
i denerwują psy, więc dość tych jęków
i proszę grać według moich zasad w skradzionym banku.
Cóż za hojność.
Bardzo wam dziękujemy.
Luther Hammerface atakuje kościół.
Do dzieła!
Zasłużyliście.
Poświęciliście wszystkich byłych klientów.
Zasady się zmieniły, a my zawsze wspieramy wygranego.
Praca za darmo nie służy interesom.
Bobas oblał mnie kawą.
To nigdy nie zejdzie.
Jak mam to...? Co?
Czysty sweter na poplamiony mundur?
To wbrew przepisom, ale...
Wybaczam ci.
Nudny Bobas znów czuje miłość.
Nie do wiary.
Bobas zniszczył moje piękne kwiaty.
Czy może to była gęś? Przegonię cię stąd!
Nienawiść przeniesiona na gęś.
Dez, jak u ciebie?
- Dlaczego jest taka głośna? - Działam pod przykrywką.
Szukam źródła...
Gdy piszczy nieco ciszej,
jest całkiem urocza. Prawda?
Dzięki za użyczenie pojazdu.
To była przyjemność.
- Kolejny dzień i brak zysków. - Wszystko dla miłości do bobasów.
Jak mogę...? Pozwolę ci dokończyć.
Zniszczyli twój projekt?
Mama na pewno nie wygląda jak ośmiornica?
A jeśli zrzucimy na ciebie tylko jeden napad?
Nie! Jaką mamy zasadę w Majonezowym Mieście?
Zero nienawiści.
- Logo jest mylące. - To twój projekt!
Tylko my walczymy o miłość dla nich.
Nie możemy przestać, bez względu na cenę.
Simmons? Wszystko gra?
Tak, tylko... Wiem, że brakuje nam pieniędzy.
Sprzedajesz figurki kolekcjonerowi, by nam pomóc?
Simmons.
To nie kolekcjoner.
Giancarlo Zgniot nagrywa zgniatanie zabawek przez monster trucki.
Ani się waż!
Bez względu na cenę.
Prawda?
Na zewnątrz jest kolejka 50 bobasów.
Znów nie zdążymy na kolację.
Nikt nie przegapi kolacji.
Wybacz, szarpnął mnie.
Dlaczego Biszkopt płaci za nienawiść?
Miłość ma swoje święto! A co takiego ma nienawiść?
Nie obchodzą go pieniądze. Chce nas pogrążyć.
Bez względu na cenę.
Co za gbur!
Nasz dom i kucyk to jedno...
- Dwie rzeczy. - Chcesz się wymądrzać?
Poczekaj, aż będę uczyć cię liczyć do 10.
Uczyć ją liczyć?
Tina czyta wykresy lepiej niż ja. Co się dzieje?
- Szefowie, jest tu... - JJ!
- Jasne, że pomogę... - Kupon Mamy!
Teraz go używasz?
Nie dawaj mi kuponu, jeśli nie chcesz, bym go użyła.
JJ, daj im chwilę.
Mów.
Nie chciałam jeszcze nic mówić,
ale gdy wszystko wróci do normy,
myślę o emeryturze.
Co?
- Jak...? - Jak zwykły...
Koniec groźnych misji i wyrabiania nadgodzin?
To ważna decyzja, Tinuśko.
Z Teddym na emeryturze nie było lekko.
- Serio? - Tak.
Nie mogłem do tego przywyknąć.
Zostawiałem cię w pokojach z odsłoniętymi gniazdkami.
To dlatego nie mam odcisków palców?
To cię nie spotka.
Twoje dni będą wypełnione bajkami i tuleniem,
a w nocy będziesz spokojnie spała,
wiedząc, że mama cię kocha.
Mogłabym przywyknąć.
Jest różowo. Wracajcie na kolację.
Jak pewna jesteś emerytury?
Blisko stu procent.
To pora dać Kryspinowi to, co chce.
Co? Porzucić firmę?
Ta firma długo nie pociągnie.
Dogadamy się i może Biszkopt opuści bank.
Stracimy firmę, ale ocalimy miłość.
- Nie. - Co?
Wygrywasz, firma upadła.
Tę firmę zrujnowałoby gniazdo szerszeni.
Ja miałem zrujnować waszą dwójkę. Zawodowo, osobiście, całkowicie.
Co to za bzdura? Skąd będziesz wiedzieć, kiedy skończyć?
Powiem ci, kiedy skończę.
Gdy ostatnia iskierka nadziei
opuści wasze łkające oczy.
Wtedy ta gra się skończy. Na razie!
- Dlaczego się uśmiechasz? - Bo już wygraliśmy.
Myśli, że porzucimy nadzieję?
My? Dopóki mamy cztery ściany...
Dlaczego na zewnątrz jakiś gość demoluje nasze biuro?
Co?
Niby dostał zlecenie od kogoś z Majonezowego Miasta.
- Chciałbym mieć tak dobry pomysł. - To ja. Ja go wynajęłam!
JJ!
Zniszczy ten budynek! Przekup go!
- Czym? Płacicie mi akcjami. - Narzekasz?
- Posiadasz 98 procent firmy. - Zrujnowanej firmy!
Mam 98 procent zera!
Przekupić go powietrzem?
Oby lubił majonez.
- Dlaczego to zrobiłaś? - Wszystko sprzedaliśmy.
Jak mamy się utrzymać?
Dobra. Pomysł. Wysłuchajcie.
Sprawimy, że ludzie znienawidzą bobasy.
Nie!
Niektóre bobasy.
- Nie! - Wybraną garstkę...
Zero nienawiści!
Jednego bobasa...
Zesłałbyś gniew całego miasta
na głowę jednego niemowlaka?
- Zależy od niemowlaka. - Co takiego?
Dobre wieści. Gość od demolki wziął majonez.
I uderzył ostatni raz.
A niech mnie, Bobas Zły Pomysł ma rację.
Co?
Dlaczego tak mówisz?
Nie będziemy wzbudzać nienawiści!
Tylko do jednego bobasa.
Tyle, że inne będą mogły odetchnąć, a my zarobimy upragnioną gotówkę.
Sprawmy, że znienawidzą mnie.
Jeśli ktoś uważa, że tej dwójce
nie może zostać udzielony ślub przeze mnie,
Charlę Lazlo, prawniczkę,
niech przemówi teraz albo...
Wiedziałem!
To było skazane na porażkę!
Do kogo należy ten elegancki potwór?
Ma tu wieczny zakaz wstępu! Garnitur przeceniony.
Chwila ciszy dla Billa.
To ten bobas!
Może nasza miłość przypomina tę lodową kanapkę.
Ma paskudne truskawkowe chwile i nudne waniliowe,
ale jeśli damy jej szansę, oboje doczekamy słodkiej czekolady.
To znów on!
- Pierdnął na naszą miłość. - Nienawidzę go!
Przygotować kolejną wypłatę.
Korporacja Bobas nie próżnuje.
To nie Korporacja Bobas? A kto?
Krinkle na kanapie. Zaufany głos
na pospolitym meblu.
Jesteśmy tego pewni?
Chcesz, by Tina mogła cieszyć się emeryturą?
- Nawet nie wiesz, jak bardzo. - Tak możesz pomóc.
Są ze mną Templetonowie,
których bobas terroryzuje miasto...
Teddy! Nie gryź!
Dlaczego taki jest?
Jesteście okropnymi rodzicami?
Skądże. Proszę spojrzeć na inne dzieci.
Umiem nakryć stół do kolacji.
Nie mamy sił na okropnego Teddy’ego.
Nasze życie jest w ruinie. Mamy zszargane nerwy.
Co robić?
Zapytajmy widownię.
Ty, w bezrękawniku.
To kamizelka.
Gdyby bobas przeszedł szkolenie...
Proszę! Mam sklep dla dzieci!
Gdy robi się ciężko, litość najlepiej okazywać po ciemku.
Co zrobimy z tym nowym księciem niegrzeczności?
Jeśli Szef Bobas chce wciągnąć całą nienawiść,
musimy zatkać mu słomkę.
- Nie! Niedobry Teddy! - Wracaj tu!
Teddy!
Jak mogłeś... Ty?
To był ten bobas.
Twój jest tam.
To piękniś z gazety!
- Słodki. - To on.
Magazyn milusińskich. To nowość.
- Potrzebują pisarzy? - Co? Nie pozowałem...
- Mogę mu zrobić zdjęcie z Blizzym? - Nie.
- Jest zły do szpiku kości. - Bzdura.
Spójrz na tę czapeczkę.
Uśmiech!
Ale śliczny.
Luksy!
Spodziewaliśmy się oporu.
Musimy się poprawić.
Jak przejść od małego przestępcy do desperado?
By ściskało ich w brzuchu na twój widok...
Gdy wjedziesz do miasta.
Hej, Precious. Jak leci?
Myślałam o tobie każdego dnia!
Chciałaś poznać siebie
i reklamujesz kowbojski gabinet dentystyczny?
Wystrzałowe Dziąsła?
Och, precious.
Tak.
Doktor Clem jest zabawny.
- Zaczęłaś pisać sztukę? - Tęsknimy i potrzebujemy pomocy.
By pokonać Kryspina Biszkopta.
Gdy go zauważysz, odpalę to
i każdy pomyśli, że dzięki kołysance...
O nie. Dopiero je zasadziłem po incydencie z gęsią.
Nienawidzę tego bobasa i mam mieszane uczucia wobec konia!
Nienawidzę tego bobasa!
Odpalaj kołysanki.
Próbuję. Jest zepsuty i nawiedzony.
Kręć bączki, piękna bestio!
Czysta nienawiść, jak okiem sięgnąć!
Wstrzymuje ruch i nie szanuje karaoke?
Nienawidzę tego bobasa!
Nie przelewaj pieniędzy, panie Tygrysku.
Nie obchodzi mnie, ile zarobił. Znów zmieniam zasady.
Nie, nie wypełniłem formularza Z2427.
I nie mam czasu...
Nienawidzą cię
Nienawidzą po całości
Simmons, Giancarlo Zgniot na linii.
Lepiej zostaw mojego Didiera. Odkupię go.
A potem kupię monster trucka,
by zniszczyć twojego. Poznasz to uczucie!
- Jak tam kolejka? - Jeden bobas.
Przyszedł, bo zapomniał soczku.
Ekstra!
Ale wy szczęśliwi.
Nie widziałeś ulatującej nadziei?
Na pewno? Przyjrzyj się.
Wciąż jestem szczęśliwa.
Tak, bardzo zabawne. Ale wiesz, że nigdy nie przestanę?
Uwielbiam zabawy z przyjaciółmi. Mogę to ciągnąć wiecznie.
Ile razy mnie pokonacie?
Ile będzie trzeba.
A jeśli wystarczy raz?
Bo zaproponuję wam...
ostateczną rozgrywkę.
Na poważnie.
Jeszcze tylko raz?
I potem jestem wasza.
- Na poważnie. - Tylko ostrożnie.
Ostrożność mam na drugie.
Raczej Lily.
Witajcie, przyjaciele.
Kto ma ochotę na bitwę na balony z wodą?
Wiecznie te balony.
Głuptasie, napełniłem te balony czymś, co was ucieszy.
Odwrócona skoncentrowana mieszanka.
Zmienia każdego bobasa w dorosłego. Na zawsze.
Obrzydliwe.
Ale uczciwe.
Nie chcę stać się nudziarzem,
podobnie jak Tina nie chce tracić czasu z mamą,
a ty nie chcesz zostać zdemaskowany.
To samo ryzyko, ta sama liczba balonów.
Ale dwóch na jednego jest nie fair.
- Cześć. - Hej.
Serio, Luksy? Nowe dno.
Taka gra. Zawsze wspieramy wygranego.
Trzech na dwóch?
Zachowaj nagrodę. Te kieszenie nie są głodne.
- Zadowoleni? - Nie!
Szkoda. Gramy!
Do labiryntu!
Jesteśmy tak blisko. Jeden dobry rzut i pozbędziemy się go.
Albo jeden zły i wrócę do mamy jako dorosła, której nie zna.
Poczekaj z tym do studiów. Musimy zmienić zasady.
Masz jakieś strategie z użyciem zbiorników i wiadra?
- Niewiele tego. - To dla mamy.
Tina!
Posłuchaj, Kryspin.
Możesz nas atakować,
ale jeśli chcesz pozbawić nas nadziei, przegrasz.
To dzięki nadziei założyliśmy firmę.
Mówiłem, nie obchodzi mnie wasza firma.
Ale naszą firmę obchodzisz ty. Nawet jeśli jesteś zły.
Mamy nadzieję, bo wierzymy, że dla każdego jest nadzieja.
W każdym drzemie dobry bobas. Pomożemy ci go odnaleźć.
Chciałeś nas oszczędzić czy nie masz cela?
Widziałem to. Słowa Tiny do was przemówiły.
Gdzieś pod tą zimną skorupą macie serce.
Pewnie jedno na pół, ale wciąż.
Wspieramy wygranych, a przemowa Tiny
cuchnie nastawieniem wygranej.
Teraz jesteście po naszej stronie?
Wstępnie. Nabraliście rozpędu.
Wystarczy. Co umiecie?
Jesteśmy mistrzami w pięciu branżach.
Bankowość, modeling, obróbka stali,
łapanie zwierząt na linę...
To ostatnie.
Chcemy ci pomóc, Kryspin.
Nie, dziękuję. Lubię siebie.
Jestem wesoły.
To sznurek?
Wewnątrz każdego człowieka żyją dwa szopy.
Jeden ma golonkę, a drugi nie jadł od dawna.
- Tina! - Dwa szopy...
Możemy zrobić sidła, ale nie kontrolujemy, kto w nie wpada.
Komu ufam?
- Temu z pełnym brzuchem? - Luksy! Potrzebna amunicja!
- Oczywiście. - Co?
Ty podwójny zdrajco. Przeszliście na naszą stronę!
Gra znów się zmieniła. Jak nasza lojalność.
I powód, dla którego...
I to właśnie nadzieja ulatująca z twoich oczu.
Pa, pa.
Nie!
- Dlaczego czuję zwykłą mieszankę? - Co?
Kto wymyślił, co zrobić z wiadrem?
Kryć się!
A kto opanował piątą, najważniejszą umiejętność?
Aktorstwo!
Hilde, ciągnij!
Nie!
- Zrobiłeś ze mnie przynętę? - Cześć.
Ktoś mi powie, co robię w labiryncie z bobasami
i zaskakującą amnezją?
W Ameryce?
Tęskniłem za tobą.
Pan Tygrysek przygotuje papiery, ale jesteście pewni?
Nie mamy wyjścia.
Znów liczy się miłość do bobasów,
a reputacja Korporacji Bobas została pożarta przez niedźwiedzie.
Szefie Bobasie, Tino Templeton.
Musicie kupić Korporację Bobas, inaczej przepadniemy.
Atrakcyjna oferta, ale to nie nasza decyzja.
Ktoś posiada 98 procent naszych akcji.
Korporacja Bobas, Firma Majonezowego Miasta.
Podoba mi się.
Chciałam tylko powiedzieć, że z Teddym jesteście w dobrych rękach.
I choć nie będę tego pamiętać,
praca z wami była najlepszym doświadczeniem.
Tak, mamy ciasto.
- Dobrze się czujesz? - Nigdy nie czułam się lepiej.
- Benji? - Włącz Kanał 8. Jestem w telewizji!
Ale przełom w sprawie zapewnił brytyjski pacjent z amnezją
i szczegółowym tatuażem.
Może pan przeczytać go wszystkim widzom?
Oczywiście. Jeśli tak ktoś ustali, kim jestem.
„Poszukiwany zbieg Theodore Templeton
przeszedł eksperymentalny zabieg i ukrywa się jako bobas”.
- O nie. - Co?
Mamo...
Jeszcze nie mogę.
Wiem.
Muszę uciekać.
Napisy: Michał Urbaniak