HISTORIA OPARTA NA FAKTACH
Co lubi jadać Oprah?
Uwielbia świeże owoce.
Może sama przyniesie awokado.
Wieczorem spotkanie z Geffenem. Tylko kawa i herbata.
Nosi reeboki i jeansy.
Wszyscy w Hollywood chodzą jak fleje. To nie oznacza braku szacunku.
Jutro spotkanie z Magikiem.
Donald mówi o nim na nagraniu,
więc przygotujmy ucztę godną króla.
Ruchy, DJ.
Czytaj mi w myślach.
Przewiduj.
- Jak chcesz kryć Duranta... - Stary, daj mi szansę.
- Najpierw mnie pokonaj. - Zamieńmy się.
Takie są zasady.
Wykorzystujesz, że ma kontuzję kostki.
Aż tak chcesz wygrać?
Sam się prosisz o lekcję pokory.
Czeka nas mecz z Oklahoma City.
Mam pozwolić ci tknąć mych boskich dłoni?
Nie dotknę, jeśli będziesz szybki.
Słyszałeś go, DeAndre?
Swój pozna swego. Jesteś bardziej żądny wygranej niż ja.
Jeśli myślisz, że rozpocznę półfinały...
Mistrz zbijania dłoni na zachodzie.
Niepokonany.
Najszybszy.
Ten, który przeprowadził was przez aferę ze Sterlingiem,
poprowadzi was do mistrzostwa.
- Jazda, panowie. - Tak, tak.
Gotowa zapisać się na kartach historii?
Shelly, to Patrick Soon-Shiong.
Tylko on potrafi przeszczepić nerkę i rzucić z wyskoku.
Mamy wszystkie znane rodzaje sushi i pięć takich, których nie znasz.
A pan Sterling?
Powierzył znalezienie kupca żonie.
Ale jest gotowy na sprzedaż.
Rozumie to na swój sposób.
Shelly o tym wie?
Czemu teraz poruszasz tak bolesny temat?
Nie dość mam już zmartwień?
- Nie rozmawiamy ze sobą. - Wiem.
Proszę dać sobie na wstrzymanie.
To nie jest najlepszy moment na przeprosiny.
Może po zakończeniu sezonu.
Albo w Nowy Rok.
Nowy Rok, nowy ja.
To dobry czas, by rozpocząć wszystko od nowa.
Może warto wyrazić żal?
- Andy. - Tak?
Ludzie mają błędną opinię na mój temat.
Cóż...
Mają myśleć, że jestem nietolerancyjny, a ty jesteś moim poplecznikiem?
Jesteś bezrobotny. Nie pomogę ci, póki nie pomogę sobie.
Przemeblujcie wedle uznania. Nie dbam o to.
Dziękuję, że możemy tutaj nagrywać.
Dzięki wam mogę się ukorzyć.
Jak się wam odwdzięczę?
To nie będzie konieczne.
Miał pan kiedyś miejsca przy boisku?
Blake Griffin i Chris Paul
pokażą Oklahoma City, kto jest górą.
Dziękuję, ale dziś wracamy do Nowego Jorku.
Bardzo elegancko pan wygląda.
Ma pan przenikliwe spojrzenie niczym bielik.
Budzi pan zaufanie. Oby i mnie pan zaufał.
Andy, ile to tutaj stoi?
Przynieś świeżą wodę.
Nie możemy im oferować biletów.
Nadal jestem właścicielem.
FAZA PLAY-OFF
RUNDA 2 – MECZ 1
Jesteś do bani, Chris Paul!
Gdzie twój bezrękawnik State Farm, matole?
Może rzuć koszulkę na podłogę, frajerze?
A niby jesteśmy jednością.
Biali kibole są żądni krwi.
Ja nic nie słyszę.
W porządku.
LA CLIPPERS: WALKA O ZWYCIĘSTWO
Zremisowaliście 2:2 z Oklahoma City i masz stłuczoną rękę.
Działasz lepiej pod presją?
Chcę wygrać każdy mecz.
Mówi się, że mam kompleks Napoleona,
a jedyne, co mamy wspólnego, to mikry wzrost i wielkie czyny.
Czy zawodnicy interesują się, na jakim etapie jest sprzedaż?
Interesuje ich jedynie to, jak prowadzę mecz.
OK. Dzięki, Chris.
Dziękuję.
- Wybierasz się na basen? - Raczej do finału.
DeAndre?
Upadłeś i nie możesz wstać?
Co robisz, stary?
Nie jestem rasistą.
Nigdy nie byłem i nigdy nie będę.
Popełniłem potworny błąd.
- Chcę przeprosić... - Chris mnie szuka.
- Zaprosić go? - Pewnie.
...i prosić o przebaczenie osoby, które skrzywdziłem.
- Za co pan przeprasza? - Zraniłem wiele osób.
Wiele niewinnych osób. Siebie również.
Chcę przeprosić moich partnerów.
Naprawdę pozwalają mu przeprosić.
Takie gnoje zawsze dostają drugą szansę.
Bogacze prowadzą własne gierki za zamkniętymi drzwiami.
Zrobią sobie zjazd wózków golfowych na polu
i po cichaczu oddadzą klub.
Ubrania, auta, domy...
Co to? Piżama party?
Oglądacie to? Po co marnujecie na niego czas?
Jutro piąty mecz. Skupcie się.
Prędzej czy później i tak się wkurwisz.
Jak sobie chcesz. Oddaję durne ustrojstwo DeAndre.
Będę w pokoju. Pomodlę się i zadzwonię do dzieci.
Nagranie przywołuje oskarżenia Elgina Baylora.
Nie. Próbuje pan połączyć te dwie sprawy.
Uważał, że traktuje pan czarnych jak niewolników.
Co, kurwa?
Nie wiem, co to miałoby znaczyć.
- Co? - Właśnie niewiedza jest problemem.
Zachowuje się pan jak właściciel niewolników.
Sądzę, że z nas dwóch, to pan się tak zachowuje.
Jest pan większym rasistą ode mnie.
Magic Johnson powiedział, że nie przyjdzie na mecz, póki jest pan właścicielem.
To bolesne...
ale nieistotne.
Udaje świętoszka.
Chyba przestał przepraszać.
- Wielki Magic Johnson. Czego dokonał? - Jest biznesmenem...
- Ma AIDS. - Co, kurwa?
- Ja pierdolę, serio? - Prowadził biznesy?
Teraz się wciągnąłem.
Chyba ma HIV. Nie wydaje mi się, że ma AIDS.
Jaki facet jeździ po miastach... Przepraszam...
Kochał się z każdą kobietą w Ameryce i zachorował na AIDS.
Modliłem się za niego, gdy zachorował.
Już kumam. Myślałem, że odniósł sukces
i był uwielbianym czarnym w Ameryce. Ale to seksoholik.
I nic dla nikogo nie robi.
Robi jedno wielkie nic i niby zasłużył sobie na HIV.
Co za typ.
Czy to ma być nasz wzór? O nim mamy opowiadać dzieciom?
Powinien się wstydzić.
Co robi dla czarnoskórych?
Boże. Czemu on się nie zamknie?
Nie mogę tego słuchać.
Zawodnicy z drużyny nie chcą dla pana grać.
Myśli pan, że chcą odejść?
Wiedzą, że nie jestem rasistą.
Nie ma w nich nienawiści. Uważam, że mnie kochają.
- Nawet teraz? - Tak.
Nienawidzimy cię!
Siri, wyłącz. Wyłącz.
Wciśnij przycisk na pilocie.
Boże. A ja zaprosiłam tylu oferentów.
Zamówiłam dla nich jedzenie, słuchałam ich opowieści.
Nie schodziłam z ceny.
A teraz nikt nie zechce kupić klubu.
Sprzedaj klub Magikowi. Na złość Donaldowi. Czyż to nie byłoby piękne?
Nie widzę w tym piękna.
Ale wiem, że Donald nie zgodzi się na sprzedaż Magikowi.
Donald ma coś do gadania?
Klub należy do rodzinnego trustu. To musi być zgodna decyzja.
- A jeśli odmówi sprzedaży? - Nie może. Zgodził się.
Nie może powstrzymać sprzedaży?
Ale może ją utrudnić.
Z perspektywy PR-u, jedynym sposobem, by uchronić swój tyłek,
jest zamknięcie transakcji bez udziału Donalda.
Właśnie dlatego zmieniłam zapis w truście.
Gdy zaczął coraz więcej dawać V.
Zaczął szkodzić samemu sobie.
Shelly, zmieniłaś zapis?
Co dokładnie?
Jeśli jedno z nas
straci zdolność,
by podejmować decyzje,
może zostać usunięte z trustu.
Facetowi brakuje zdolności do decydowania o szczoteczce elektrycznej.
Ja i Glenn musimy skorzystać z toalety.
Bawcie się dobrze.
Musimy się szykować...
Odpowiedz mi szczerze.
Czy uważasz, że Donald jest chory?
Sądzę, że mówi to, co uważa,
ale nie jest świadom, że słucha go cała Ameryka.
Wydaje się skołowany.
Znam lekarza neurologa.
Znam tego typka. To zebra.
A to... Zaczyna się na „H”.
Nie, na „N”.
Kurde. Widziałem go w zoo, gdy miałem dziesięć lat.
To na pewno nie jednorożec. Tyle wiem.
To gruby jednorożec.
Proszę mnie nie oblać za tycie błędy.
Spokojnie, panie Sterling.
Proszę przeliterować wyraz „wykaz” od tyłu.
Wyraz „wykaz”.
Zachciało jej się łamańców językowych.
Wyraz „wykaz”. Jasne.
Z...
A...
K...
- A, Z, U. - Dobrze.
Proszę odliczać od stu do jednego co siedem.
- Odejmować siódemki? - Tak.
Sto minus siedem i tak dalej.
Sto minus siedem to 93.
Wie pani, że stać mnie na kalkulator?
Nie ma pani dość?
Dwie godziny to sporo. Chyba pani starczy.
Don, pozwól jej skończyć.
To nie problem. I tak już kończymy.
Może woli pan omówić wynik badań na osobności?
Jestem dla pani eksperymentem badawczym?
Proszę mówić, pani doktor.
Porównując...
zdjęcia, które wykonano w Cedars, oraz wyniki dzisiejszego badania,
w mojej ocenie choruje pan na alzheimera.
Alzheimer.
Jest pani pewna?
Może to jedynie łagodne zaburzenie poznawcze?
Zawsze zalecam uzyskanie drugiej opinii.
Ale warto poczynić plany, gdyby choroba postępowała.
Proszę przemyśleć wspólne zamieszkanie.
Shelly, nic mi nie jest.
Zgłodniałem od tej matematyki.
Pobudza pani apetyt.
Hipopotam. Tak się nazywa to zwierzę.
FAZA PLAY-OFF – RUNDA 2 – MECZ 5
Zaraz mecz. Olewasz rozgrzewkę?
Niedługo przyjdę.
Gdzie Astro? Nie przyniosłeś smoka.
Uciekł.
Przykro mi.
Czemu jesteś smutny?
Masz fenomenalne wolne rzuty. Trafiasz.
Mówiłem ci to w zeszłym roku.
Jesteś gwiazdą.
W mojej głowie rozbrzmiewają słowa Donalda, że go kochamy.
Jak niewolnicy dobrego pana.
- Gdzie to powiedział? - W programie Anderson Cooper 360.
Oglądałeś ten badziew?
- Wszyscy oglądaliśmy. - Serio?
Co wam mówiłem o rozkojarzeniu się?
DeAndre nie może wyjść na boisko, myśląc, że jest na plantacji.
Bo tak nie jest.
To boisko do koszykówki.
Wszędzie nadawali ten program.
- Co mieliśmy zrobić? - Olać to!
Udowadniacie innym, że nic was nie powstrzyma przed wygraną.
Nie jest tak?
Nie jest?
Co to było?
Nie dotknął piłki.
To nie był faul!
To nie był faul.
To nie jest faul!
Rzut wolny.
Trzy rzuty.
Halo.
Dobry wieczór, Shelly Sterling?
Jest po północy. Kim pan jest?
Nie przejmuj się liczbą prawników ani agresywną strategią.
Facet jest wart 20 miliardów. To prawdziwy tytan.
Cóż za łuki!
Niczym toskańskie portyki.
To bardzo miłe.
Pana prawnicy przyjadą później?
Żadnych prawników. Tylko ja. Steve.
Miło cię poznać.
Pierce.
- Wejdź. Zapraszam. - Dziękuję.
Dziękuję.
Steve Ballmer.
Nie Bomber.
Przez telefon usłyszałam Bomber.
Brzmi jak bombowiec.
Śmiesznie wyszło.
Mieszka w Seattle, ale obiecał, że nie przeniesie klubu.
Nie zrobiłbym tego fanom.
Jedyna zmiana, o której myślę, to wibrujące miejsca na trybunach.
Niech czują emocje.
Jak widzisz, jest pełen pozytywnej energii.
To dobrze wpłynie na zawodników.
Powiedz mu o dwójce.
Steve oferował 1,8 miliarda dolarów.
To najwyższa oferta.
Shelly ją wywalczyła.
To trzy razy więcej niż zaoferowali inni.
- Ale... - Ale Shelly powiedziała:
„Wolałabym, żeby kwota zaczynała się od dwójki”.
Prawie zadławiłem się grzanką.
- Ale Ballmer powiedział... - „Dobra!”
„Dobra!”
Dwa miliardy dolarów.
Don...
Wiem, że ciężko ci sprzedać klub.
Ale znalazłam właściciela, który słucha i któremu zależy.
Czyż to nie wspaniale?
Robisz coś z komputerami, nie?
Byłem CEO w Microsofcie.
Znam tę spółkę.
Naprawdę masz dwa miliardy?
Tak.
Tylko kretyn trzyma taką gotówkę.
Nie nadaje się.
Don,
ciężko pracowałam nad tą ofertą.
Zgodził się na moje warunki.
Myślałam, że się ucieszysz.
Czemu? Bo jest pełen energii?
Nie nadaje się.
Znajdę kogoś lepszego.
Kto z twoich kontaktów ma dwa miliardy dolarów?
Nie wiesz, z kim się koleguję.
Dasz mi znać do wtorku?
Wtedy musimy przedstawić NBA naszego kandydata.
Nikogo nie przedstawimy, bo nie sprzedam klubu.
Przecież się zgodziłeś.
- Podpisałeś umowę. - Zgodziłem się na oferty.
Nie twoja wina, że nie wiesz, co robisz.
Niech właściciele zagłosują.
Nikt cię nie wesprze po twoim wystąpieniu w CNN.
Nie pozbędą się mnie, bo podpiszą na siebie wyrok.
- Nie oddam klubu. - Jakiego klubu?
Doc odejdzie.
Zawodnicy nie będą grać.
Stracimy Red Bulla, Kię i Yokohama Tire.
To dopiero będzie wyrok.
Myślisz, że zmusisz mnie do sprzedaży klubu temu pajacowi?
I pozbędę się tego pieprzonego prawniczyny
od siedmiu boleści.
Mam haka na Pierce’a.
Na wszystkich mam haka!
Dwa miliardy, a on nawet nie drgnął. Oszalał.
I zagroził, że się mnie pozbędzie.
Nie zna żadnych zabójców.
Nie wie, co mówi. To choroba. Pamiętasz?
No tak. Racja.
Dokument, który podpisałaś z Ballmerem, jest wiążący.
Jeśli NBA sprzeda klub komuś innemu, Ballmer może cię pozwać.
Wiem. Wiem, że może!
Shelly.
Czas na plan B.
Jak to?
Mówię o zmianie w rodzinnym truście. Czas ją wykorzystać.
Świat musi poznać prawdę, że Donald Sterling jest non compos mentis.
Nie zrobię mu tego.
Stwarza niebezpieczeństwo dla samego siebie. To twoje słowa.
Nie robisz tego jemu, tylko dla niego.
Chcesz powiedzieć, że podpisał tę zmianę w Święta
w pełni świadom, co robi.
Ale cztery miesiące później jest niezdolny do podejmowania decyzji.
To tragiczna i postępująca choroba.
Musimy to nazywać „planem B”?
Brzmi jak intryga.
Wieczorem drużyna ma szósty mecz.
Jak nie wygra, to koniec.
W piątym meczu kiepsko im szło.
Dadzą sobie radę?
Zostaną w grze?
W koszykówce piękne jest to,
że los drużyny może się odmienić w ostatnich dziesięciu sekundach.
FAZA PLAY-OFF – RUNDA 2 – MECZ FINAŁOWY
Dobra. To koniec.
Zmierzyliście się z wieloma przeciwnościami losu.
Inni nie daliby rady, ale wy staliście się silniejsi.
I mimo wyniku, z którym kończymy sezon,
uważam was za mistrzowską drużynę.
Chodźcie.
Proszę, chłopaki.
CP, czekamy na ciebie.
Okrzyk na trzy.
- Raz, dwa, trzy. Clips. - Clips.
To są białe róże.
Trzeba odciąć uschnięte pędy, inaczej nie zakwitną.
- Inaczej to będą puste krzaki. - Przekażę im.
Przepraszam.
Doktor Platzer, jak się pani miewa?
A jak pani myśli?
Nie wiedziałam, że wykorzysta pani moje badanie,
by usunąć męża z rodzinnego trustu.
Nie wiedziałam, że to zrobię.
Pani mąż jest innego zdania.
Proszę posłuchać wiadomości.
Meril Platzer, tu Donald Sterling, prawnik.
Wysłała pani moje badania do Pierce’a bez mojej zgody?
Jestem niezdolny?
- Nie... - Jestem szanowaną lekarką...
Sama jesteś niekompetentna, durna babo.
On tak tylko gada.
Nie miewa pani takich przypadków?
Nie.
- Hej, skarbie. - Nie ma się czym martwić.
Oddzwonię później.
- Co tu robisz? - Nie mogę odwiedzić mojej myszki?
Mojej lepszej połowy.
Może mam też ukryty powód, jak ty, gdy mnie odwiedziłaś.
Udawałaś, że martwisz się o moje zdrowie psychiczne.
Martwię się i próbuję cię ochronić.
Odsuwając mnie od mojego biznesu?
Serio?
Mnie? To jakaś kpina.
To nasz biznes, a ty nie podejmujesz dobrych decyzji.
Masz wygodne życie właśnie dzięki moim decyzjom.
Masz Gladys dzięki moim decyzjom.
Bez moich decyzji
musiałabyś sama myć podłogi w nędznej chałupie w Pacoimie
i kupować obite konserwy.
Może właśnie tak skończysz.
Jak to?
Pozywasz mnie?
Pozywasz NBA.
- Wszystkich. - Ja nie jestem po ich stronie.
Adam Silver postawił mi ultimatum.
Baw się w businesswoman, ile chcesz.
Ale pamiętaj, że to ja jestem panem i władcą.
Jezu.
LOB CITY PRZED I PO NAGRANIU
KOLEŚ MA PÓŁ LA
STERLING p-ko STERLING wojna o LA CLIPPERS
Panie Sterling, ile jesteście po ślubie?
Sto lat?
Biznesy też prowadzicie wspólnie?
Jestem prawnikiem. To ja kupiłem klub i nieruchomości.
To ja zarządzam spółkami.
Negocjuję umowy.
Shelly organizuje przyjęcia i pomaga lokatorom z usterkami.
JESTEŚ LWICĄ!
Jest w tym dobra.
Dba o szczegóły.
Ale nie zarządza.
Więc dlaczego wyznaczyła siebie do sprzedaży klubu?
Boi się Adama Silvera,
który od 60 dni jest komisarzem NBA.
Chce pokazać światu, że nie godzi się na rasizm.
W tym celu wykorzystał mnie. I trudno.
Jak myślisz, czemu chce, żeby to moja żona sprzedała klub?
Jest w niej coś wyjątkowego?
Prócz tego, że jest piękna, dobra i bardzo ją kocham.
NBA nie chce sobie ubrudzić rąk,
bo nie ma prawa się mnie pozbyć.
Dlatego to ją o to poprosili.
Ogłupili ją
i zastraszyli, żeby wykonała za nich czarną robotę.
Kocham ją...
ale jest naiwna.
Jesteście w separacji?
Tak jakby.
Ale to pani jest jego główną opiekunką?
Jestem jedyną opiekunką.
Zabieram go do lekarzy.
Rozdzielam mu leki w pudełeczku.
Gdy puchną mu stopy, znajduję odpowiednie leki.
Co może pani powiedzieć o jego pogarszającym się stanie zdrowia?
Ma problemy z pamięcią, mówi niewyraźnie.
Złości się bez powodu.
Gdy byłam w Nowym Jorku, by wystąpić u Barbary Walters,
pokłócił się z V Stivino, z którą również u niej był.
Bardzo się rozzłościł.
Barbara mi powiedziała, że nie chciała, by wystąpił w programie,
bo uważała...
że Donald ma demencję.
Wnoszę o wykreślenie z protokołu.
Rób swoje, mecenasie. Wstań.
Przecież wstał.
Jak chce wnieść sprzeciw, niech go wniesie, a nie robi wykład o tym,
co może zrobić.
Donald, to twój prawnik.
Próbuje ci pomóc.
Panie Samini, proszę upomnieć klienta, żeby się nie wypowiadał.
Odrzucam sprzeciw.
Kiedy zdecydowała pani,
by zbadać postępujące upośledzenie zdolności poznawczych pana Sterlinga?
Zaczął tracić grunt pod nogami.
Gdy zobaczyłam go w programie Andersona Coopera,
nie poznałam własnego męża.
Było mi go szkoda.
Wtedy znalazłam doktor Platzer.
Było ci mnie szkoda?
Tak szkoda, że po badaniu ta oszustka zadzwoniła
- do Pierce’a? - Panie Sterling...
Nie wiem, z kim rozmawia Pierce.
- Plan B. - Panie Sterling.
Może opowiedz o planie B?
- Panie Sterling! - Zatrudniłaś konowała,
by mieć papiery, gdybym nie chciał sprzedać klubu
twojemu fagasowi z Microsoftu!
Panie Sterling!
Panie Samini, proszę.
Zarządzam przerwę. Przewietrzmy się.
Posłuchajmy ptaków.
Kontynuujemy za godzinę.
Nie zbliżaj się, świnio.
Proszę odnotować, że pan Sterling nazwał panią Sterling świnią.
Pani Sterling!
Jest pani zadowolona?
Działałam dla dobra rodziny, zawodników,
Doca Riversa i pozostałych.
Myślę, że wszyscy mamy Shelly Sterling za bohaterkę
miasta Los Angeles, klubu the Clippers
i wszystkich kobiet na świecie.
- Ja tak. - Panie Sterling,
jak od teraz będzie wyglądać pana relacja z żoną?
Myślałem, że ją znam.
PANI STERLING ZROBIŁA PROFESURĘ Z ZEMSTY
MOI ANIOŁOWIE
ZROBIŁEM SWOJE WRACAM DO ROBOTY
KIEDY UKRÓCIMY RASIZM,
SKORO ELIMINUJEMY RASISTÓW POJEDYNCZO?
Chcę skorzystać z propozycji Ballmera i zainwestować w klub.
Wymyślmy coś kreatywnego dla fanów na przyszły sezon.
Opaski LED.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, że jest tak źle.
Nie dałem rady wszystkich ochronić.
To da nam możliwości rozwoju.
Przepraszam. Ciągle myślę o poprzednim sezonie.
Może w kolejnym zdobędziemy mistrzostwo,
które nas zjednoczy.
Przyszły sezon rozpocznie nową erę.
Nie erę, ale...
Przepraszam.
Mają mnie za tchórza.
Nie wesprę cię, Andy.
Rozumiem.
Zawsze jesteś fair.
Donald zatrudnił mnie, gdy studiowałem.
Byłem młody. Zniszczył moją pewność siebie.
Uważałem...
Po prostu...
Imponował mi.
Na wszystko się zgadzałem i zapomniałem, że mogę odmówić.
To prawda.
Pewnie tak.
Zwolniłby mnie.
Cóż, Andy,
a teraz stoisz tu z 30-letnim dorobkiem w kartonowym pudle
i z pamiątkowym okrętem Clippersów.
Szerokiej drogi. Zostałeś zwolniony.
Nie sądzisz, że lepiej byłoby wylecieć,
próbując coś zmienić, zamiast chronić Donalda?
Kto tak robi?
Kto by się tak poświęcił?
Elgin próbował zjednać sobie ludzi,
gdy Donald się go pozbył. Wiesz, co wszyscy powiedzieli?
Wszyscy,
nawet ci, którzy zgadzali się z pozwem.
„Pan Sterling był zawsze dla mnie dobry”.
Trzymaj się, Andy.
Widzieliśmy oczami wyobraźni
siebie stojących na podium jak mistrzowie.
Chcieliśmy oddać hołd czarnym.
Tommie Smith i John Carlos zostali za to wykluczeni z Olimpiady.
Zabronili im udziału w kolejnych latach.
Byli na celowniku FBI.
Postawili wszystko na jedną kartę. Nam się nie udało.
Adam i tak wyrzuciłby Sterlinga.
Tak, ale teraz on, Ballmer i Shelly wyszli na bohaterów
i wszyscy uważają, że to był jednostkowy problem.
Gdybyśmy nie zagrali,
przestali...
może udałoby się zwrócić uwagę na coś poza Donaldem.
Podjęliśmy najlepszą decyzję w tak fatalnej sytuacji.
Daj nam poczuć złość, Doc.
Jesteś głodny?
Nic nie widziałeś.
Teraz rozumiem, czemu mieszkasz w penthousie.
Nowe pokolenie, Chris Paul.
Pozwalają dzieciom obserwować wszystko, nawet ich błędy.
Musiałbym się naćpać, żeby do tego dopuścić.
Przeżyłbyś.
Nigdy nie płakałeś przy swoich dzieciach?
Zastanawiam się.
Raz zaszkliły mi się oczy
i mogła mi pocieknąć jedna łza.
Nie masz racji.
Mówię poważnie.
To nie łzy Chrisa mnie zaskoczyły.
Stracił nad sobą panowanie w obecności syna.
Ani mi się śni.
Lato, 15 lat temu...
mieszałem z rodziną na przedmieściach Teksasu.
Dookoła rosły dęby.
Moja żona Kris zabrała dzieci nad jeziora w Wisconsin.
A ja byłem na Florydzie i grałem w golfa z Samem Jacksonem.
Rozpędzone auto jechało przez pole golfowe.
„Gdzie Doc Rivers?”
Mój dom w Teksasie stał w płomieniach.
- O nie. - Tak.
Poleciałem do domu. Zastałem zgliszcza. Podpalenie.
Mieliśmy dwa koty i trzy psy. Zamknięto je w szafie.
Zrobili sobie imprezę, oblali wszystko cieczą łatwopalną i podpalili.
Gliny podejrzewały, kto to zrobił.
Skinheadzi. Ale nie mieli dowodów.
Chciałem pozbyć się tej ruiny, zanim wrócą dzieci.
Tak samo było z nagraniem Donalda.
Nie chciałem o tym myśleć.
Ani do tego wracać. Po co? I tak nic by to nie zmieniło.
Nie chciałem, żebyśmy byli źli.
Gdy dom stanął w płomieniach, mój sąsiad, który wiedział, co było dla mnie ważne,
ocalił albumy ze zdjęciami i te tutaj.
Rękawice Ali’ego.
Tak.
Nie chciałeś,
żeby dzieci widziały pozostałości po podpaleniu.
Ale każdy, kto cię tu odwiedza...
Witaj w moim domu.
To dowód przestępstwa z nienawiści wobec mojej rodziny.
Gdy grałem w Roots, nosiłem łańcuchy.
Teraz wiszą nad kominkiem w salonie.
Nad 12 statuetkami Emmy.
Jak do tego doszło?
Nie wiem. Co dla ciebie oznaczają?
Amerykanie poznali mnie jako Kunta Kinte. Młodego Afrykańczyka,
który został porwany, poddany torturom i nie przyjął imienia nadanego w niewoli.
Potem czytałem ich dzieciom.
I byłem jedną ze stałych postaci na ich ulubionym statku kosmicznym.
Niedługo potem stwierdzili,
że nie stwarzam zagrożenia.
Najmniejszego.
Kiedyś charytatywnie odczytałem Go The Fuck To Sleep.
Tak.
Jedna z marek rozwiązała ze mną współpracę.
Nie wolno ci przeklinać?
Wolno, ale są tego konsekwencje.
- Przekląłem i straciłem kasę. - Cholera.
Gdybym pokazał, jak bardzo jestem zły...
Nie będę tego ukrywał.
Dlatego trzymam łańcuchy w salonie.
Chcę, żeby moi goście czuli się u mnie mile widziani,
ale żeby wiedzieli, jak dużo jest we mnie złości.
Co to?
Lebron, dość wsadów, bo uderzysz prawnika.
Nie wiem, jak połączyć
kwestię Barbary Walters z moją postacią, ale wystarczy jeden rozdział,
by podpisać umowę z wydawnictwem.
Po co ci aparat? Masz ładny zgryz.
Mam za wysokie dziąsła.
Piszą do mnie o nich w wiadomościach. Nie widzą nic poza nimi.
Poczęstuj się pilawem. Zrobiłam więcej.
V, ile ci zostało pieniędzy?
Chłopcy, pójdźcie pozmywać, dobrze?
Nie wyślę twoich faktur do windykacji,
ale nie przyjmę płatności w pilawie.
Nie mogę czekać, aż skończysz książkę.
Czemu nadal mamy sprawę w sądzie?
Pani Sterling miała się odczepić.
Myślałem, że to zrobi po sprzedaży klubu.
Czym jest bliźniak dla miliarderki?
Ale uwzięła się na ciebie jak rekin na ofiarę w Szczękach.
Pan Sterling nie pozwoliłby jej mnie skrzywdzić.
Pewnie leży nafaszerowany lekami uspokajającymi
w zapyziałym domu starców.
V, musisz zarabiać.
Sławni ludzie nie pracują w Targecie.
Próbuję.
Myślisz, że nie chcę tu zostać?
Nie martw się, że stracisz dom.
Czuwam nad tym.
Ale zacznij się martwić, jak spłacisz kolejne rachunki.
Jak wykarmisz chłopców.
Prawnik mówił, że mogę zatrzymać tablicę.
Czemu założyłaś kolczyki Chanel?
A czemu nie? Nie mogę kupować rzeczy za zarobione pieniądze?
Reprezentuję amerykańskiego pracownika.
Tyrałam 50 godzin w tygodniu.
To pewnie mój aparat.
Jasne. Proszę stanąć z boku.
Hej, Hugo. Piękna pogoda.
Obiecuję, że to moja ostatnia wizyta.
Aż ktoś ci nie wjedzie w tyłek.
- Shelly. - Nie.
Donald nie może tutaj być i powiedzieć, jak było naprawdę,
ale wiesz, że stanąłby po mojej stronie.
- Shelly... - Mam wyłożyć monety?
Może je pan mieć w kieszeni.
Do zobaczenia na sali, skarbie.
Proszę.
Dziękuję.
Dzień dobry, pani Stiviano. Nie poznaliśmy się na korytarzu.
Jestem Pierce O’Donnell.
- Ma pan ładny krawat. - Dziękuję.
Przynosi mi szczęście.
To prezent od córki.
W 2010 roku nie miała pani dochodów
ani pracy zarobkowej. Prawda?
Pracowałam wyłącznie dla Donalda Sterlinga.
Wszędzie go woziłam.
Do lekarza, na przyjęcia dobroczynne, do nieruchomości, które chciał kupić.
Byłam jego prawym ramieniem.
To potwierdzenie zatrudnienia,
które złożyła pani w biurze ds. rodzinnych i opiekuńczych.
Otrzymywała pani 3000 $ tygodniowo z Fundacji Donalda T. Sterlinga.
To tylko dla celów formalnych.
Czasem nic nie płacił.
Rekompensował to w inny sposób.
Nie jak pracodawca.
Pan Sterling nie chciał płacić podatków.
Spójrzmy na dowód nr 65.
Wysoki Sądzie.
To dokument podpisany przez pracownika kadr
klubu LA Clippers i Beverly Hills Properties.
Jest w nim napisane,
że nie odnaleziono dokumentacji odnośnie zatrudnienia V Stiviano.
Nie miałam standardowej posady.
Pewnie dostał pan sfałszowany dokument, by mnie oczernić.
Pan Sterling jest przebiegły. To rasista i kłamca.
Rasista?
Powiedziała pani Barbarze Walters, że go kocha.
Był moim przyjacielem.
Bywał miły. Był moim najlepszym przyjacielem.
Miły przyjaciel, który jest miliarderem i kupił pani dom?
Kupił mi wiele rzeczy w zamian za moją pracę.
Chciał się mną zaopiekować.
Żebym była jak rodzina.
Wcześniej nigdy nie był w Ross ani w Targecie.
Poszliśmy tam razem. Robił dla mnie rzeczy.
Kupił mi bentleya i ferrari.
Naprawdę? Bo w zeznaniach złożonych pod przysięgą
pan Sterling powiedział:
„Auta są moje.
Były zapisane na nią z powodu jej kartoteki”.
Dalej: „Była biedaczką na zasiłku.
Nie chciałem być odpowiedzialny, gdyby kogoś zabiła”.
Gdzie twoja świta?
Bram proponował mi sesję w Playboyu.
Świerszczyk dla staruchów.
W sumie to twój target.
Odrzuciłam ofertę.
I wszyscy o mnie zapomnieli.
Baba zabrała mi dom.
Sędzia nie opublikował wyroku i nie użyją go w przyszłych sprawach.
Sędzia też wie, że to nie fair.
Donald to uzależniający, wredny, zły, zakłamany facet.
- Gdzie pomieszkujesz? - W Airbnb w Van Nuys.
Jak można tyle żądać za brzydkie lokum bez udogodnień?
Mama zaproponowała, że załatwi coś dla nas w San Antonio.
Mam tam siostrę.
Może załatwić mi pracę w Cingular Wireless.
Fajnie.
Przepraszam, że byłam suką.
Przeprosiłabyś, gdyby ci się udało?
Nie.
Jesteś popierdolona na swój sposób.
Ale wszystkie dorastałyśmy w cieniu Heidi Klum.
Ja nie.
„Jestem prawym ramieniem... ręką pana Sterlinga”. O rany.
„Jestem prawym ramieniem... ręką do robienia laski”.
Mamy spotkanie biznesowe.
- Więc... - Przepraszam.
Nie wiedziałem, że to zlot szmat.
Bardzo ważne zebranie szmat. Zajmij się swoją sałatką.
- Pierdolona suka. - Serio?
- Zrobiłeś mi zdjęcie? - To miejsce publiczne.
- A ty jesteś osobą publiczną, czarnucho. - Słucham?
Nie możesz tak mówić.
Skoro ty możesz, ja też.
Mam nadzieję, że tacy jak ty wyginą, biała gnido. Pierdol się!
- Ignoruj go. Pewnie ma wściekliznę. - Pierdol się!
A ty masz wszy łonowe.
Trochę szacunku, kurwa.
Niby za co?
Łase na hajs czarnuchy.
- Co? - Co, kurwa?
- Chodź. - Pierdol się, chuju!
Dostaniesz wpierdol.
Za dwa miliardy!
Za dwa miliardy.
Ile to zer?
Za ile kupiłaś klub?
Dwanaście i pół miliona?
- O Boże. - To nic.
Nie wiem, czemu dałam się namówić Donaldowi.
Nie mieliśmy pojęcia o koszykówce, a liga była w rozsypce.
Ale każdy facet chce mieć drużynę. Kto wie dlaczego?
Kupiłaś sobie coś z okazji sprzedaży? Domek w Biarritz?
Nie. Jestem domatorką.
Masz taki widok, że na nic ci podróże.
Przepraszam, ale muszę przypudrować nosek.
Ja też. To przez pomidory.
- Są moczopędne. - Poczekam na was.
Od czego jest nazwa klubu?
Od gatunku ptaka.
Myślisz, że ćpają?
Pewnie tak.
Shell.
To praktycznie 16 000 % zwrotu z inwestycji.
- To niesamowite. - Dwumiliardowy zysk.
Podatek Obamy trochę mi zabierze.
No tak. Ale czemu walczyłaś o bliźniaka?
Po co ta walka z V?
Chodzi o zasadę.
Zrobiłam z niego dobry użytek.
Podarowałam go mojej gosposi.
- Gladys jest właścicielką? - Nie.
Dom jest mój, ale pozwalam jej tam mieszkać.
A ona tego chce?
Co masz na myśli?
Przez te wszystkie lata zastanawiałam się, czy nie masz syndromu sztokholmskiego,
bo tak młodo wyszłaś za Donalda.
Myślałam, że podjęłaś poważną decyzję, gdy pokazałaś papiery rozwodowe
u Barbary Walters.
Nikt nie zrobiłby tego na pokaz.
Sądziłam, że może w końcu się ocknęłaś, ale ty nigdy nie byłaś otumaniona.
Nie weźmiesz rozwodu z Donaldem?
- Jesteście dla siebie stworzeni. - Co?
Myślicie, że każdy jest waszą własnością.
Przepraszam.
Przepraszam, że przepracowałam swoje problemy małżeńskie,
zamiast robić to, co ty.
Nosisz kwieciste koszule, ubierasz się w komisach i lubisz się przytulać.
Wybacz, że ja się dorobiłam.
Nie sądziłam, że nasza przyjaźń jest uwarunkowana tym,
że też muszę ze wszystkiego zrezygnować.
Proszę.
Rachunek został opłacony.
Nie wierzę, że tak się do mnie odzywasz.
Cześć, Shelly.
To mój syn Austin. Gra dla Pelicans.
Może zagra dla Clippersów.
Nie ma to jak swoja krew.
Świetny pomysł.
To moja... To Justine.
Nie musiałaś marnować pieniędzy i opłacać naszego lunchu.
Chciałem go wrzucić w koszty.
Zrobiłam to z sympatii.
Tęsknię za wami.
Ciężko mi było zrezygnować z klubu,
ale chciałam tego, co najlepsze dla zawodników.
Jak to mawiasz – Ubuntu. „Jestem taka dzięki wam”.
W sumie to nie do końca z nas zrezygnowałaś.
- Jak to? - Spojrzałem na nasze rozliczenia.
Nadal masz 12 biletów na każdy mecz, VIP passy,
darmowe jedzenie i parking.
A gdy wygramy mistrzostwa, dostaniesz trzy pierścienie.
Czemu trzy? Chuj jeden raczy wiedzieć.
Oficjalnie jesteś naszą główną fanką. Zawarłaś ten zapis w umowie.
Nadal jesteście właścicielami naszej sali treningowej,
a to oznacza, że będziecie od nas pobierać czynsz.
Nieźle się ustawiłaś.
I niesamowicie mnie to wkurza.
Wiem, że Donald lubi się wpierdalać między wódkę a zakąskę.
Ale ty chyba też.
W końcu za nasze jedzenie też zapłaciłaś.
Miło było poznać, Justine.
Chodź, synu.
On nie jest twoją własnością.
Dostałaś kolejną ofertę.
Chcą z tobą nagrać podcast.
To fucha za darmo, ale jest dla ESPN, a wywiad prowadzi znany dziennikarz.
- Nie chcę. - Posłuchaj.
To może ci pomóc z książką.
Masz więcej nagrań.
Możesz na nich coś zarobić.
Dzięki, ale nie będę o tym więcej mówić.
- To ci może pomóc... - Muszę kończyć.
V...
Pan Sterling
Nie Wezmę taksę dobra dziewczynka
- Pan Sterling w domu? - Miał być.
Ja odbiorę. Jestem jego asystentką.
Nie zasypiaj tutaj. Niedawno miałeś podejrzenie czerniaka.
Spokojnie, nie zasnę.
Pamiętaj, że wieczorem mamy kolację z LaSordasami.
Dziękuję za przypomnienie.
To takie smutne.
Protesty w sprawie Fergusona przynoszą zmianę
Jeśli nie wejdziesz na stadion z tą osobą,
wyjdziesz na rasistkę?
- Przepraszam, skarbie. - Ja też.
Ale nie mogę zmienić koloru skóry.
Nie w tym rzecz.
Po prostu nie wszystko trzeba ogłaszać.
Nic nikomu nie ogłaszam.
Więc czemu robisz sobie fotkę z kimś z mniejszości?
Co jest nie tak z mniejszościami? Z czarnoskórymi?
Zadajesz się z czarnoskórymi.
Nie jestem tobą, a ty nie jesteś mną.
Optymizm. Działa cuda.
A my zamierzamy dać z siebie wszystko.
Wszystko.
Nic nie stanie nam na drodze.
A jeśli ktoś nas pokona, ponownie staniemy do boju.
Nie damy się.
Będziemy dawać z siebie wszystko.
Spójrzcie na Chrisa.
Myśli: „Boże, zamknij mordę temu białasowi i pozwól mi stąd odejść”.
Nie widziałeś twarzy Doca.
Tylko twój występ u Conana był bardziej cringe’owy.
Tak. Twój agent wysyła cię do programów rozrywkowych,
by gadać o Sterlingu?
- Robi z tego żart? - Śmiech łączy ludzi.
Tak ich połączy, że będą cię wspólnie wyśmiewać.
Długo im się schodzi, żeby przejść nad tym do porządku dziennego.
Podobno NBA chciała przegrać.
Dlatego sędziowie kantowali w piątym meczu.
Chcieli zakończyć tę farsę.
Są właścicielami klubów, ale liga należy do nas.
Sama prawda.
Takie są fakty.
Władza dla ludzi.
Zgodziłem się na kawalerski w Seattle,
bo nigdy tu nie jadłem skrzydełek i nie miałem twarzy między cyckami.
Jamal, gdzie jest klub ze striptizem?
Dokąd jedziemy?
- Gdzie są cycki, czarnuchu? - Odsuń się.
To nie wygląda na striptiz.
- To liceum? - Skąd tu tyle graczy?
Mamy grać po pijaku?
To mecz o północy.
Otrzeźwiejcie dla młodych fanów, panowie.
- Zasłaniasz dzieciaka. - Zepsułeś fotkę.
Blake, podpiszesz?
- Zrobiłem je z bratem. - Tak?
- Tak. - Patrzcie.
JESTEŚMY JEDNOŚCIĄ
Te dzieciaki nas wykończą.
Wpadłaby. To wina kosza.
Przed Plaza postawili pomnik Kareema.
Może będziesz następny.
Chcesz na mnie patrzeć na każdym meczu na tym stadionie?
Czemu nie?
A myślałem, że chcesz zapomnieć o tej przeklętej historii.
Chcę to zrobić dla ciebie.
Pomnika nie postawią, ale możesz się pojawić na ekranie
i dostać owacje.
Nie dbasz o swoją schedę?
Gdybym dbał,
nie pozwałbym NBA o rasizm.
Pewnie nie.
Jak myślisz, co będą o tobie mówić?
Inspirujący mówca, dobry przywódca, nietuzinkowy trener.
Niektórzy już mi to mówią.
Tak skupiony na wygranej,
że nie dostrzega tego, co ma przed oczami,
jak pozew o rozwód.
A myślałem, że nam się układa.
Porąbane, nie?
Jeśli nie gadasz z żoną, nie kochasz się z nią,
a całą energię poświęcasz zdobyciu drugiego tytułu,
to wszystko się ułoży, nie?
Nie. To ma swoje konsekwencje.
Przykro mi.
Przeszła ci chęć, by zdobyć tytuł?
Nie.
Bardzo go pragnę.
Ale czasami
żałuję, że nie postępuję jak ty.
Chciałem wygrać pomimo Donalda.
Pokonać przeciwności.
Ale nie mogliśmy.
Może bojkot był słuszny.
Może trzeba było pokazać, że...
za bardzo nas to dotknęło.
Ale to już za mną, Elgin.
To nie koniec trudności.
Jesteś młody, masz czas, by wdrożyć zmiany.
Teraz to się popisujesz.
Będę rzucał, aż usłyszę odpowiedni dźwięk.
Napisy: Małgorzata Banaszak