KRÓLESTWO HAWAIʻI
Keōuakūʻahuʻula,
wszyscy, którzy od ciebie stronili, pokłonią ci się do stóp.
Towarzyszy ci nadprzyrodzona moc bogini ognia.
Wyrządzone ci krzywdy obudziły wulkan, wodzu mój.
Jeśli zgodzisz się przyjąć pomoc, ofiaruję moich ludzi i mój rejon
w walce przeciwko Kamehamesze.
Nie wsparłeś Kaʻū, kiedy umierał król.
Myliłem się.
Doznałem krzywdy.
Co zrobisz, żeby ją naprawić?
Oferuję ochronę przed gniewem moich bogów.
A co zaoferujesz mnie?
To maczuga Hilo koa,
wyrzeźbiona w czasach Hanakahiego.
Mieści w sobie manę mojego ludu.
Ja tego nie zrobiłem.
Sam to zrobiłeś.
Co teraz ofiarujesz?
Zęby.
Ofiaruj wodzowi swoje zęby.
Ta maczuga należy do twojej rodziny. Zabijesz nią naszych wrogów.
Ale nigdy nie zapominaj już, przed kim klękasz.
Zabierzcie go.
Keōuakūʻahuʻula.
Bóg twojego ojca.
Wspiera cię bogini ognia.
Nikt nie odmówi ci tej pozycji.
Kaʻiana a ʻAhuʻula.
Przybyłeś do nas jako syn Maui.
Poprzez ten naszyjnik
proszę cię…
żebyś poprowadził moją armię…
jako wódz wojownik.
Niezależnie od tego, gdzie na świecie się udasz,
wśród nas zawsze będziesz miał swój dom.
Doszły nas słuchy…
że rejon Hilo dołączył do Keōuy.
Ale pokona ich…
nasz wódz wojownik.
Ugną się przed siłą czerwonoustej broni…
i gromkiego głosu Kū!
Wtedy królestwo będzie nasze.
Zgoda?
Zgoda.
Przyszła.
Kaʻahumanu.
Podejdź.
W przededniu bitwy wydaję rozporządzenie, które usłyszą teraz wszyscy.
Począwszy od dziś
Kaʻahumanu będzie członkinią mojej rady…
i będzie doradzać mi w sprawach związanych z królestwem.
Tak postanowiłem.
Niech usłyszą to wszyscy moi wodzowie.
Zaatakujemy jutro.
To koniec obrad.
Widzisz świat inaczej niż my.
Pomóż nam też go tak ujrzeć.
WÓDZ WOJOWNIK
Przygotować się!
I ognia!
Załadować i ognia!
Dobrze. Wyczyśćcie je i odłóżcie.
Zapasy są, nawet po szkoleniu.
Coś cię gryzie?
Denerwujesz się?
Nie.
Ani trochę?
Nie.
A ty?
Nie mogę zaprzeczyć.
Ale… strach mnie już tak nie obezwładnia.
Co to znaczy?
Przed ucieczką wciąż ocierałem się o śmierć.
Do diabła, to strach przed śmiercią mnie napędzał,
bo wiedziałem, że jest blisko.
Ale już nie.
Co się zmieniło?
Umiem strzelać.
Teraz to ja mam muszkiet.
Zetrzemy się z bogami i ludźmi, by zbudować królestwo.
Wiedz, że cokolwiek stanie się ze mną… to jest twój dom.
Tu masz rodzinę.
Koniec uciekania.
Ta ziemia będzie cię gościć jeszcze długo po tym, jak odejdę.
Wydają się niegroźne.
Będą siać śmierć, jakiej jeszcze nie widziałeś.
Zawsze przy tobie walczyłem.
Ale jutro nie będę mógł, jeśli coś przemilczę.
Miałem cię za martwego.
Jak wszyscy.
Czekaliśmy, nie wiedząc.
Zastanawialiśmy się, jak ucierpiałeś. Czy odzyskamy manę z twoich kości.
Byliśmy załamani.
Znalazłem pociechę w Kūpuohi,
a ona we mnie.
To dla mnie wielki wstyd,
ale ją kocham.
Zdradziłem cię.
Nie postąpiłeś źle wobec zmarłego brata.
Ale teraz tu jestem i nie poradzę sobie z Keōuą bez rodziny.
KRÓLESTWO OʻAHU
Zaniedbałem cię, synu.
Obudziłeś się.
Zawołaj go.
W twojej krwi jest burza.
Na ból.
Nie winię cię za to, co zrobiłeś.
To nie była twoja wina.
Nie widziałem trucizny,
którą podawano mojemu własnemu synowi.
Jest nieczysty.
Śmierć go oczyści.
Przestań.
Nie.
Wkrótce królestwo Hawaiʻi znajdzie się pod moją kontrolą
i będziemy rządzić nim razem.
Pozwól mu żyć.
Wystarczy!
Książę go oszczędził,
ale ja go oczyszczę.
Kohala jest nerwowy.
Rano Kamehameha poprosi o radę boga wojny.
Dobrze się czujesz?
Bogini wulkanu wzywa wodzów, żeby wsparli Keōuę.
Maui stoi u jego boku.
Mało nas jest.
Bogowie są przeciwko mnie.
Wzmocniłeś nas, Kaʻiana.
Mamy broń obcych.
To wystarczy.
Keōua to tylko początek.
Kahekili czeka. Czuję na karku jego oddech.
Bladolicych też.
Wierzę w ciebie.
Kaʻahumanu,
znalazłaś miejsce u boku Kamehamehy.
A ty wśród rodziny.
Wszystko jest tak, jak powinno.
Daleko zaszedłeś.
Ty również.
Nadal jesteś wodzem sprzeczności, który woli pokój od wojny?
Nie dzisiaj.
Byłem zbyt odizolowany w moim cierpieniu, żeby dostrzec twoje.
Nāhi o ciebie dbał.
Kochał cię.
Nie wyobrażam sobie twojego cierpienia.
Chcę walczyć.
Dobrze się czujesz?
Poprowadzimy tych wojowników do zwycięstwa,
ale nie znajduję pociechy
w śmierci, jaką dziś zadamy.
Niebo ustąpi,
a ziemia będzie słuchać
nieskończonego Kū.
Wojowniczego Kū.
Wściekłego Kū.
Prawego Kū.
Nieugiętego Kū.
Do Kūkāʻilimoku.
Do wszystkich pradawnych bóstw Kū.
Chrońcie nas przed mrokiem.
Chrońcie nas przed śmiercią.
Chrońcie nas przed kłopotami. Prowadźcie nas na tej drodze.
Oʻ Kū, pochłoń te rejony…
i przejmij całe królestwo.
Bóg wojny przemówił.
Skrzydła Kū zatrzepotały.
Od razu poprowadzimy armię na czarną pustynię.
Niech rozpocznie się duchowa bitwa.
Wielki bogu wojny,
obdarz nas mocą.
Utrzymać pozycję!
Jesteście głupimi, bezwartościowymi rybami
bezwartościowego wodza Kamehamehy.
Ośmielacie się stawiać czoła naszemu mięsożernemu bogowi…
Māʻaikanace?
Głupcy!
Jesteśmy oślepiająco gorącą magmą,
która porusza ziemię pod naszymi stopami.
Pożremy wszystkich żywych,
którzy stoją na tych twardych skałach.
Pożremy wszystkich!
To pole bitwy jest naszym ołtarzem śmierci.
Ofiarujemy wasze zwłoki…
naszym bogom.
To on was prowadzi? Kaʻiana?
Nisko urodzona hołota.
Jest pasożytem Maui.
Uosobieniem tchórzostwa.
Chował się w każdej szczelinie na ośmiu oceanach.
Jeśli staniecie u jego boku, zginiecie razem z nim.
Oto zażarci wojownicy Kaʻū,
którzy reprezentują mocne jak grzmot Maui.
Oto my, sprawcy waszego zniszczenia.
Kogo z nas pochłonie słabość jego bogów?
Z nami walczy bój wojny.
Nasze gardła będą się wami sycić, nędzne rybki z płycizny.
Patrzcie na żałosnego ʻŌpūnui,
utuczonego resztkami, którymi karmi go
jego pan Kahekili.
Pieści jądra swojego króla
w nadziei, że zasłuży na kolejny posiłek.
Jest tylko silną ręką Maui!
I przybył tu, by wypolerować…
włócznię swojego króla.
Kto w tej armii polerowników włóczni…
mnie dosięgnie?
Włócznie.
Ich włócznie są miękkie i zwiotczałe.
Nie bójcie się armii prosiąt!
Jesteś przybyłą z zewnątrz plagą, Kaʻiana.
Możesz zarazić nas swoją chorobą.
Zbliż się, a złożę cię w czarnej ziemi,
tak jak złożyłem w niej twojego brata.
Keōua!
Nie masz pojęcia, co nadchodzi.
Nigdy tego nie zrozumiesz, bo urodziłeś się głupi!
Nie przyszedłem tu walczyć.
Przyszedłem pozbawić twoje królestwo twojego rodu
i wymazać wstyd twoich narodzin!
Daj mi swoich ludzi i bogów, a nakarmię ich ogniem i dymem za to,
co mi uczyniłeś!
Keōua.
Nadszedł czas twojej śmierci.
Dla Nāhiego.
Zabić wszystkich!
Do ataku!
Teraz!
Następny oddział…
do ataku!
Włócznie!
Naprzód!
Keōua!
Heke!
Bogowie znów pobłogosławili mnie…
nektarem z lehuy.
Chodź tu!
Chodź tu, Kaʻiana!
Kaʻiana.
Oszczędź mnie, Pele.
Pozwól mi żyć!
Kaʻiana.
Keōua nie żyje!
Kaʻiana!
Kamehameha.
Niech żyje.
Niech żyje Kamehameha!
Królu mój.
Mamy wieści z królestwa Hawaiʻi.
Spójrz w oczy grzmotu,
kiedy do mnie mówisz, chłopcze.
Nasi ludzie poszli wczoraj z Keōuą na czarną pustynię.
Pokonała ich armia Kamehamehy.
Jest tam Kaʻiana.
Kaʻiana?
Tak.
Pięknie.
Tak jak przewidzieli moi wieszcze.
Zdobędę kości Kaʻiany
i królestwo będzie moje.
Spójrz na mnie, chłopcze.
Wyślij wieści na Maui
i zbierz moją flotę.
Jeśli Kaʻiana tam jest,
pokryję ocean moimi łodziami bojowymi…
i przedrę się przez piaski,
kamienie
i góry królestwa Hawaiʻi.
Idź.
Napisy: Marzena Falkowska