Każdy głos inną ma historię Różny jest naszych losów bieg
Ale gdy śpiewamy razem
Światy w jeden łączą się
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Wiem, kim jestem
Tak ocean Jak i ląd
Dobrze wiem, czego chcę Wiem, kim jestem
GDZIEŚ
„Gdzieś”.
Kto ostatni ten rozgwiazda!
Zawsze jestem ostatni.
I wkładasz ogon, gdzie nie trzeba.
Spójrz.
Ta jest inna. Jest wyjątkowa.
Położę się.
- Dokąd się wybieracie? - Gdzieś!
- Gdzieś? - Gdzieś, gdzie jest cudownie.
Płyniemy odkrywać ocean.
Tylko nie oddalajcie się zbyt daleko.
Dobrze!
Wróćcie na kolację.
Przyrządzam pąkle w wodzie morskiej z winogronami.
Pąkle w wodzie morskiej z winogronami…
Uwielbiam to danie.
Brzmi smacznie, tato.
- Podrzucić cię? - Pewnie!
Hej, panie Perlisty i pani Polipowska.
Cześć, Nori. Hej, Gwiazdko.
Dzisiejsze dzieciaki tak szybko pływają.
Szybciej!
Mogę jeszcze szybciej. Patrz.
Nie tak szybko!
O rety.
Nori?
Hej, Nori.
O nie.
Szkoda, że lepiej nie pływam.
Nori?
Nori!
O nie. Nori.
Co to?
Rany. Co to za miejsce?
A to co?
Wygląda jak ja.
Nie do wiary.
Chwila. Gdzie jesteś?
Nadchodzę!
Wyszedłeś z wody?
No dobrze.
Ja też spróbuję.
Nie poszło mi zbyt dobrze.
A więc to jest ląd.
No dalej.
Hej. Daję radę.
Muszę tylko płynąć powoli.
Chwila.
Ja nie płynę.
Nie wiem, co robię.
Ale to super.
Skoro potrafię się już poruszać,
odszukam mojego sobowtóra.
Pa, żółwiu. Dzięki za pomoc!
Nigdy czegoś takiego nie widziałem.
Tu nie jest mokro.
Czuję, że łaskocze mnie grzywa.
Co to było?
- Musisz być cicho. - Dlaczego?
- Jagódko. Zobacz, co zrobiłaś. - Co takiego?
Zdemaskowałaś nas.
Co takiego?
Zakradałyśmy się do tego jednorożca.
Nie pamiętam tego.
Nieważne.
To ty. Szukałem cię.
To zabawne. Bo ja śledziłam ciebie.
- Naprawdę? Dlaczego? - Dlaczego?
Żartujesz sobie?
Wyszedłeś z oceanu.
Nie widziałam, by ktoś z nas to robił…
Jesteś wyjątkowy.
Czemu szukasz Pixie?
Co to jest Pixie?
To ja. Jestem Pixie Blask.
A to moja siostrzyczka, Jagódka Pompon Blask.
Nori Kiełeczko.
Nie spotkałem innych jak ja.
Jesteście narwalami?
Jednorożcami. I z tego, co widzę, ty też.
Jestem narwalem.
Raczej jednorożcem.
Nie. Narwalem.
Narwalem.
Nie wiem, co to narwal, ale lubię cię.
Chodź. Pokażę ci.
Idziesz czy nie?
Zaprzyjaźnimy się. Czuję to.
Dziwaczny chód.
Czemu dziwnie chodzisz?
A więc tak to się nazywa.
Chodzenie.
Rany. Dobrze, że cię znalazłam.
Wiem wszystko o jednorożcach.
Nauczę cię, jak być jednym z nas.
Ale ja jestem narwalem.
Niemożliwe.
Jest was więcej.
Oczywiście. To chciałam ci pokazać.
Na co się gapicie?
Czy ta bańka wyskoczyła mi z kła?
Użyłeś jednorożcowej magii.
I to nie jest kieł.
To róg.
To z niego bierze się magia.
Magia?
Mają ją wszystkie jednorożce.
Mówiłam, że nim jesteś.
- Co tak pachnie? - Pychokanapki.
Pychokanapki.
A co to takiego?
Jemy je na kolację.
Tostowe pieczywo i lśniące fasoloburgery.
Chodź. Zjesz z nami.
Obiecałem, że wrócę na kolację.
Muszę iść.
Ale wrócisz, prawda?
Zdecydowanie.
Odprowadzimy cię na plażę.
Prawda?
Ale tam są pychokanapki.
No dobra.
Co jest?
Trochę się denerwuję.
Dlaczego?
Muszę powiedzieć rodzinie.
Ale to nic złego, prawda?
Tak. Ale znają mnie jako narwala.
No cóż. Raz się żyje.
Masz bańkę na głowie.
To tak oddychasz pod wodą.
Jest w tobie wyjątkowa magia.
Chyba tak.
Pa, Pixie. Pa, Jagódko.
Pa, Nori. Wróć niebawem.
Pa, jednorożcu.
Nori!
Tęskniłam za tobą. Wybacz, że płynęłam tak szybko.
Wszędzie cię szukaliśmy.
- Wy? - Nori!
Nori.
Dobrze, że wróciłeś cały i zdrowy.
Mama mówiła, żebyś się nie oddalał.
Wiem. Przepraszam.
Porwał mnie prąd i…
- gdzieś trafiłem. - Gdzie?
Gdzieś…
gdzie jest cudownie.
Ale tak naprawdę, naprawdę cudownie?
Tak. Naprawdę.
Mamo, tato, Gwiazdko…
Muszę wam coś wyznać.
Co, synu?
Możesz nam powiedzieć wszystko.
Dowiedziałem się, że jestem jednorożcem.
Od zawsze wiedzieliśmy, że jesteś inny.
Jesteś wyjątkowy.
I między innymi to w tobie kochamy.
Wiedzieliście, że jestem jednorożcem?
Słyszeliśmy o nich, ale nie byliśmy pewni.
To nieistotne.
- I co teraz będzie? - Co masz na myśli?
Kim ja jestem?
Lądowym narwalem czy morskim jednorożcem?
Musisz wybierać?
Odkąd znaleźliśmy cię w tej ogromnej muszli,
należysz do rodziny.
Naprawdę?
Jesteś naszym małym Nori. I tylko to się dla nas liczy.
Macie rację. Wcale nie muszę wybierać.
Jestem sobą. Jestem Nori.
- Brawo! - Nieźle, synu.
Nie wiedziałam, że tak potrafisz.
Ja również nie.
Ale podoba mi się.
Chodź tu, tancerzu.
Chwila.
A nie „jednorożcu”?
Napisy: Piotr Lipiec