ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Έχουμε όλοι μια ιστορία
Κι οι φωνές μας μελωδικές
Δυο κόσμοι σ' αρμονία
Πολυφωνικές χαρές
Ούτε γη ούτε νερό
Τι είμαι εγώ θα το βρω Με το ρεύμα κυλώ
Ούτε γη ούτε νερό
Τι είμαι εγώ θα το βρω Με το ρεύμα κυλώ
Τα Παραμύθια του Σεφ Τι.
Περιμένετέ με.
Κελπ!
-Τι κάνεις εδώ; -Θα πάω κι εγώ στην περιπέτεια.
Ο θαλάσσιος μονόκερος πάει στην περιπέτεια, ενώ εγώ όχι.
Κάποιος λέει ότι είμαι μικρή ακόμα.
-Γεια, Σεφ Τζέι. -Σεφ Τζέι.
-Γεια, παιδιά. -Σεφ Τζέι, ώρα για περιπέτεια.
Πού είναι ο Όλι;
Γεια. Εδώ κάτω είμαι.
Τι έγινε;
Αυτό δεν φαίνεται καλό.
Έπεσα σε τρύπα.
-Ο μπαμπάς λέει ότι το στραμπούληξα. -Ελαφρώς.
Για να γίνει καλά, ο Όλι δεν πρέπει να το πατήσει.
-Η μεγάλη μας περιπέτεια; -Η περιπέτεια;
Δεν μπορώ να έρθω.
Ούτε εγώ.
Αν αυτοί πάνε στην περιπέτειά τους, εμείς να πάρουμε γρανίτες.
Μεγάλες γρανίτες.
Πηγαίνετε εσείς.
Αφήστε με εμένα.
Καλά θα είμαι.
Μόνο φέρτε μου κάτι, μπορείτε;
Όχι.
Επειδή δεν θα πάμε.
Δεν θα πάμε σε περιπέτεια χωρίς εσένα.
Αλήθεια;
Όχι. Δεν θέλω να το χάσετε.
Άλλωστε, τι θα κάναμε;
Δεν μπορώ να κουνηθώ. Πρέπει να μείνω όπως είμαι.
Κι αν έλεγα ότι μπορώ να σας πάω σε μια άλλου είδους περιπέτεια;
Μια περιπέτεια που θα συνέβαινε εδώ.
-Εδώ; -Εδώ.
Περιπέτεια πάνω στα κεφάλια μας;
-Τζούνι. -Όχι πάνω στα κεφάλια μας.
Μέσα σε αυτά.
Το μόνο που θέλει αυτή η περιπέτεια είναι η φαντασία σας.
Είμαι πολύ μικρή και γι' αυτήν την περιπέτεια;
Όχι.
Μερικές φορές, οι μικρότεροι έχουν τη μεγαλύτερη φαντασία.
-Έχεις μεγάλη φαντασία; -Ναι.
Τι είναι η φαντασία;
Καλή ερώτηση.
Κλείσε τα μάτια σου και σκέψου μια τεράστια πεταλούδα,
μεγαλύτερη κι από έναν κανονικό μονόκερο.
Τη βλέπεις;
Τη βλέπω.
Τι χρώμα έχει;
Πορτοκαλί.
Είναι πολύ μεγάλη.
Τη βλέπω.
Βλέπω και μία μοβ.
Χρησιμοποιήσατε τη φαντασία σας.
-Τέλειο. -Αλήθεια;
Η φαντασία επιτρέπει να σχηματίσετε στον νου μια εικόνα
από κάτι που δεν έχετε δει.
Δεν το ήξερα αυτό.
Τώρα που βρήκατε όλοι τη φαντασία σας,
θα σας πω μια ιστορία.
Βολευτείτε.
Πριν από πάρα πολύ καιρό,
μονόκεροι εξερευνητές πετούσαν στον ουρανό
μέσα σε μεγάλα ουρανόπλοια
ψάχνοντας έναν τόπο μαγικό που λεγόταν Χώρα των Μονόκερων.
Οι πιο τολμηροί μονόκεροι εξερευνητές ήταν γνωστοί ως οι Φοβεροί Πέντε.
Στα σύννεφα πετώντας Με της θάλασσας την αύρα
Πέντε εξερευνητές πλώρη βάζουν Για τα πέρατα του κόσμου
Νέες ακτές να ανακαλύψουν
Ο Κέλπτον.
Τίποτα καλύτερο από ταξίδι στον ουρανό.
Ο Όλιβερ.
Ο Όλιβερ θα φορούσε πιο πολύχρωμο καπέλο.
-Δεν νομίζεις, μπαμπά; -Μα, ναι.
Έχεις δίκιο.
Η Τρίξι.
Δεν βλέπω στεριά.
Ο Λερόι.
Ναι. Μόνο σύννεφα όσο φτάνει το μάτι.
Και η Τζάμπερ.
Δεν τρίβει κατάστρωμα.
Δεν τρίβει;
Κάνει αυτό.
Πάμε ψηλά, εξερευνούμε Όλο και πιο μακριά πετούμε
Με τον αέρα στα πανιά μας Και τα παραμύθια τα όμορφα μας
Ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Από τη θάλασσα ως τον ουρανό
Διηγούμαστε ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Μα όταν η Τζάμπερ ανοίγει τα μάτια, βλέπει…
-Τι; -Τι βλέπει;
-Τη μαγική χώρα; -Ιπτάμενο χταπόδι;
Πελώριο ουράνιο τόξο;
Στριφογυριστό σύννεφο, μπροστά μας!
Στριφογυριστό σύννεφο!
Ασφαλίστε τις μπουκαπόρτες. Μαζέψτε τα πανιά.
-Αμέσως. -Πάμε εμείς.
Κρατηθείτε από τα κέρατά σας. Θα στριφογυρίσουμε.
Τα καταφέραμε.
Το στριφογυριστό σύννεφο δεν τα βάζει μαζί μας.
Εκείνο ίσως όχι, αλλά τι λέτε γι' αυτά;
Ποιος πήρε το πηδάλιο;
Περίμενέ με, Τζάμπερ.
Πάμε αριστερά.
Πάμε δεξιά.
Δεν μπορώ να βλέπω.
Κάνουμε κύκλους.
Καλά είμαι.
Είστε καλά; Να συνεχίσουμε την ιστορία;
-Βέβαια. -Βέβαια.
Πρέπει να μάθω τη συνέχεια.
Πού είμαστε;
Πολύ νερό.
Πρώτη φορά βλέπω τόσο πολύ νερό.
Και πάει μακριά και πιο μακριά
κι ακόμα πιο μακριά.
Δεν έχουμε πλεύσει ξανά στο νερό. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορούμε.
-Γιατί όχι; -Ας το κάνουμε.
Σταθείτε.
Κι αυτή η ομίχλη;
Ποια ομίχλη;
Βλέπω ομίχλη.
-Κι εγώ τη βλέπω. -Πυκνή ομίχλη.
Ναι. Τώρα τη βλέπω κι εγώ.
Όχι.
Σας είπα ότι έχω φαντασία.
Κι η ομίχλη είναι ανθεκτική στη λάμψη μας.
Δεν ξέρω τι θα πει ανθεκτική, αλλά ξέρω ότι μπορούμε να τη διώξουμε.
Αν δεν βλέπω τίποτα, πώς θα ξέρω πού πάω;
Εγώ δεν βλέπω κανέναν.
Πού πήγαν όλοι;
Σαλπίστε τον ήχο σας. Έτσι θα βρεθούμε.
Συγγνώμη.
Τι ήταν αυτό;
Εγώ. Εγώ είμαι αυτό.
Βρεθήκαμε.
Πού είναι ο Κέλπτον;
Κάπου.
Ελάτε. Θα σαλπίσουμε τον ήχο μας πιο δυνατά.
Θα μας ακούσει.
Σας ακούω, κι έρχομαι.
Τι είναι αυτό;
Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο.
Μονόκερος;
Πού πήγες;
Γεια, είμαι η Μίνοου.
Έτσι συναντήθηκαν μόνοκεροι με ναρβάλ
για πρώτη φορά.
Αλήθεια;
Δεν το ήξερα αυτό.
Η φαντασία μάς οδηγεί στις καλύτερες περιπέτειες.
Θέλω να το θυμάμαι αυτό για πάντα.
Χαίρομαι που χτύπησες, Όλι.
Επειδή χτύπησες την οπλή σου,
ζήσαμε μαζί την καλύτερη περιπέτεια.
Ακόμα κι εγώ.
Τότε κι εγώ χαίρομαι που χτύπησα.
Παιδιά, θέλετε γρανίτες τώρα;
Μα, Σεφ Τζέι…
δεν μπορεί να τελειώνει έτσι.
Ο Κέλπτον είναι καλά;
Η Μίνοου το ναρβάλ θα τον βοηθήσει. Έτσι, μπαμπά;
Και η Χώρα των Μονόκερων; Πρέπει να τη βρουν.
Είναι όλες καλές ερωτήσεις.
Πραγματικά είναι.
Θέλετε πολύ να μάθετε τι γίνεται μετά;
Βέβαια.
Για να δούμε, πού είχαμε μείνει;
Μα, ναι, φυσικά.
Η Μίνοου έχει ξαπλώσει στον πυθμένα της θάλασσας,
κάνει μια ζωγραφιά…
Περίμενε!
Κι ο Κέλπτον;
Έπεσε στο νερό, θυμάσαι;
-Πρέπει να μάθουμε τι του συνέβη. -Όλα αυτά.
Μη βιάζεστε, παιδιά. Θα φτάσω και σ' αυτό.
Η Μίνοου θαυμάζει τη ζωγραφιά του αδερφού της…
Είσαι ο καινούργιος μου αδερφός, το ξέρω.
…όταν κάποιοι φίλοι της έρχονται…
Μπορείς να με βοηθήσεις εδώ, Κελπ.
Ποιοι είναι οι φίλοι της Μίνοου;
Σίγουρα ένα δελφίνι, ένα άλλο ναρβάλ
και ένα χταπόδι.
-Πρέπει να υπάρχει χταπόδι. -Ναι.
-Είναι καλοί φίλοι. -Ναι.
Εντάξει. Ένα δελφίνι, ένα άλλο ναρβάλ κι ένα χταπόδι. Έγινε.
Γεια, Ντιέγκο. Γεια, Κυανή. Γεια, Φούσκα.
-Γεια, Μίνοου. Τι κάνεις; -Ζωγραφίζω τον καινούργιο μου αδερφό.
Δεν έχεις καινούργιο αδερφό, έχεις;
Ίσως.
Πάντα ονειρευόμουν να έχω αδερφό, κι όταν τον είδα,
σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι αυτός.
Τι εννοείς, τι είναι; Είναι ναρβάλ, ολοφάνερα.
Έχει χαυλιόδοντα σαν εμένα κι απ' όλα.
Τον είδες πραγματικά;
Ναι. Μάζευα κοχύλια όταν άκουσα μια ωραία μουσική.
Κι έτσι άρχισα να σφυρίζω κι εγώ.
Ακολούθησα τη μουσική μέχρι πάνω,
σε αυτό το πράγμα που επέπλεε στο νερό.
Κι όταν κοίταξα ψηλά, εκείνος κοίταξε κάτω έτσι:
Πού είναι τώρα;
Έπεσε στο νερό κι έκανε μεγάλο παφλασμό.
Κι όταν καθάρισαν οι φυσαλίδες, είχε χαθεί.
Θα τον βρούμε μαζί.
Πάμε να βρούμε τον αδερφό μου.
Έπεσε ακριβώς εδώ.
Δεν καταλαβαίνω. Άνοιξε η γη και τον κατάπιε;
Κάποιος πρέπει να είδε κάτι. Να ρωτήσουμε τριγύρω.
Με συγχωρείτε.
Συγγνώμη που διακόπτω, μήπως είδατε…
Θα ξημερώσουμε.
Η Μίνοου πρέπει να τον βρει. Πρέπει.
Πού πήγε ο Κέλπτον;
Πού νομίζετε εσείς ότι είναι;
Νομίζω ότι το βρήκα.
Τον βρίσκουν στην τεράστια αχιβάδα, έτσι;
Ίσως. Θέλετε να το ανακαλύψουμε;
Πρώτη φορά βλέπω αχιβάδα να βγάζει μπουρμπουλήθρες.
Είναι κανείς εδώ;
Είναι κανείς εδώ!
Αυτός είναι!
Γιατί ο αδερφός σου έχει φούσκα στο…
Θα τον ξυπνήσεις.
Εσύ. Σε είδα.
Κι εγώ είδα εσένα.
Αλλά τότε δεν είχες αυτήν τη φούσκα.
Το έκανε η μαγεία μονόκερου για να αναπνέω εδώ κάτω.
Πού ακριβώς είμαστε;
Στον βυθό της θάλασσας.
-Αλήθεια; -Ναι. Είμαι η Μίνοου.
Αυτοί είναι η Κυανή, ο Ντιέγκο και η Φούσκα.
Γεια, είμαι ο Κέλπτον. Χαίρω πολύ.
Κι εμείς χαιρόμαστε.
-Μάντεψε τι. -Τι;
Μάλλον είσαι ο καινούργιος μου αδερφός.
Διαφέρεις λίγο από τα άλλα ναρβάλ,
αλλά έχεις χαυλιόδοντα σαν εμένα.
Δεν ξέρω τα ναρβάλ. Είμαι μονόκερος.
Δεν ξέρω τι είναι ο μονόκερος.
Είσαι σίγουρος ότι δεν είσαι ναρβάλ;
Αρκετά σίγουρος.
Ανήκω σε ομάδα μονόκερων εξερευνητών
που σάλπαραν για μια μαγική χώρα, το νέο τους σπίτι.
Λεγόμαστε οι Φοβεροί Πέντε.
Οι Φοβεροί Πέντε.
Πρέπει να γυρίσω στο καράβι. Θα ανησυχούν.
Αυτό είναι αλλιώς.
Έρχομαι.
-Ευχαριστώ. -Θα σε πάμε στους φίλους σου.
Σωστά;
-Ναι. -Ντιέγκο, χαρά μου να βοηθήσω.
Ευχαριστώ. Θα σαλπίσω τον ήχο μου για να τους βρούμε.
Ήχο;
Ο ήχος μου δεν βγαίνει εδώ κάτω.
Ωχ, όχι.
Αν δεν βγαίνει ο ήχος μου, πώς θα με ακούσουν;
Είπα, πώς θα με ακούσουν;
Καμιά ιδέα, παιδιά;
Το βρήκα. Η Μίνοου θα πει το τραγούδι της φάλαινας.
Ναι. Αν η Μίνοου και οι φίλοι της τραγουδήσουν,
οι μονόκεροι θα το ακούσουν και θα απαντήσουν.
Μ' αρέσει. Ας το δοκιμάσουμε.
Αυτοί είναι.
Τι είναι αυτό;
Είναι ο Γκρεγκ.
Γκρεγκ.
Με συγχωρείτε.
Φτάσαμε.
Και τώρα, κρατήσου.
Ναι!
Ο Κέλπτον!
Κέλπτον! Ευτυχώς. Ανησυχήσαμε.
Συγγνώμη που σας ανησύχησα.
Έπεσα στη θάλασσα.
Αλλά τότε οι νέοι μου φίλοι και η αδερφή μου
με βοήθησαν να γυρίσω.
-Τι είστε; -Μη γίνεσαι αγενής.
Δεν πειράζει.
Το ίδιο θα ρωτούσαμε,
μα ο Κέλπτον είπε ότι είστε μονόκεροι.
Είμαστε.
Κι εμείς είμαστε ναρβάλ.
Κι ένα δελφίνι.
Αυτό σημαίνει "χταπόδι".
-Γεια. -Χαίρετε.
Οι Φοβεροί Πέντε είναι πάλι μαζί.
Αφού σε βρήκαμε, θα ψάξουμε πάλι για στεριά.
Μόνο που…
Σωστά. Η ομίχλη.
Ακόμα δεν βλέπουμε.
-Κι αν δεν βλέπουμε… -Δεν μπορούμε να ξεκινήσουμε.
Θα βοηθήσουμε εμείς.
Η Μίνοου κι ο χαυλιόδοντάς της.
Ο χαυλιόδοντας ενός ναρβάλ λειτουργεί σαν πλοηγός.
Μας οδηγεί εκεί που θέλουμε να πάμε.
Θέλουμε να βρούμε στεριά, σωστά;
Σιγουρεύτηκα.
Ακολουθήστε τη μουσική μας.
Στα κύματα πετάμε Στην πλώρη χορεύουμε
Σε γκρίζους ουρανούς και καταιγίδες Τίποτα δεν μας σταματά
Εμπρός για μια καινούργια στεριά
Πάμε ψηλά, εξερευνούμε Όλο και πιο μακριά πετούμε
Με τον αέρα στα πανιά μας Και τα παραμύθια τα όμορφα μας
Ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Πάμε ψηλά, εξερευνούμε Φίλους καινούργιους κάνουμε
Με τον αέρα στα πανιά μας Και τα παραμύθια τα όμορφα μας
Ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Από τη θάλασσα ως τον ουρανό
Διηγούμαστε ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Ναι!
-Γεια. -Γεια.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Τι τρέχει, Μίνοου;
Δεν πρόλαβα να τον αποχαιρετήσω.
-Πού πας; -Κέλπτον! Γύρισες!
Φυσικά. Δεν φεύγω αν δεν πω αντίο στη νέα μου αδερφή και φίλους.
Υπόσχεσαι να μας επισκέπτεσαι συνέχεια;
Το υπόσχομαι. Η θάλασσα είναι απίθανη.
Κι αυτή είναι η ιστορία της συνάντησης των ναρβάλ και των μονόκερων,
κι από τότε έγιναν οι καλύτεροι φίλοι.
Αυτό ήταν απίστευτο.
Τι περιπέτεια. Η καλύτερη, μπαμπά.
Χάρη σε όλους εσάς, παιδιά.
Και τη δύναμη της δικής σας…
Φαντασίας!
Η Μίνοου τον βρήκε στην αχιβάδα.
-Ωραίο το καράβι. -Η φαντασία σας.
Πάμε ψηλά, εξερευνούμε Όλο και πιο…
Αποκλείεται.
Για φαντάσου.
Με τον αέρα στα πανιά μας Και τα παραμύθια τα όμορφα μας
Ιστορίες των Φοβερών Πέντε
Υποτιτλισμός: Αριστέα Μετζητάκου