‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ทุกๆ คนมักมีเรื่องราวพิเศษ
‎พร้อมเล่าขานไปกับเสียงดนตรี
‎เรานำพาโลกเรานั้นให้เปรมปรีดิ์
‎เมื่อพวกเราร่วมกันขับกล่อม
‎อาจอยู่บนแผ่นดิน หรือสายน้ำที่ไหล
‎ฉันจึงล่องละลอยไป เพราะฉันรู้ฉันคือใคร
‎อาจอยู่บนแผ่นดิน หรือสายน้ำที่ไหล
‎ฉันจึงล่องละลอยไป เพราะฉันรู้ฉันคือใคร
‎เรื่องเล่าของเชฟ ก.
‎รอฉันด้วย
‎เค๊ลป์
‎- เธอมาทำอะไรที่นี่ ‎- ฉันก็จะไปผจญภัยเหมือนกัน
‎เยี่ยม ขนาดยูนิคอร์นทะเล ‎ยังไปผจญภัยได้ แต่ฉันไปไม่ได้
‎มีคนบอกว่าฉันยังเด็กเกินไป
‎- สวัสดีค่ะ เชฟ ก. ‎- สวัสดีครับ เชฟ ก.
‎- ไง เด็กๆ ‎- เชฟ ก. ได้เวลาผจญภัยแล้วค่ะ
‎ออลลี่อยู่ไหน
‎สวัสดี ฉันอยู่ข้างล่างนี่
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ดูไม่ดีเลย
‎ฉันตกลงไปในหลุมน่ะ
‎- พ่อบอกว่ามันเคล็ด ‎- แค่เคล็ดนิดหน่อย
‎แต่วันนี้ออลลี่ต้องพักกีบเท้าบ้าง มันจะได้หาย
‎- แล้วการผจญภัยครั้งใหญ่ของเราล่ะ ‎- การผจญภัยของเราล่ะ
‎ฉันไปไม่ได้
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ถ้าทุกคนได้ไปผจญภัย ‎เราก็น่าจะไปกินสโนว์โคนกัน
‎อันใหญ่ๆ เลย
‎เธอก็ควรไปอยู่ดี
‎ไม่ต้องห่วงฉันหรอก
‎ฉันไม่เป็นไรหรอก
‎เอาของมาฝากด้วยนะ
‎ไม่
‎เพราะเราจะไม่ไปไหน
‎เราจะไม่ไปผจญภัยโดยไม่มีเธอหรอก
‎จริงเหรอ
‎ไม่ ฉันปล่อยให้พวกเธอทุกคนพลาดไม่ได้
‎อีกอย่าง จะให้เราทำอะไรแทนล่ะ
‎ฉันขยับไม่ได้ พ่อบอกว่าฉันต้องอยู่เฉยๆ
‎ทีนี้ ถ้าพ่อบอกว่า ‎พ่อพาพวกเธอไปผจญภัยแบบอื่นได้ล่ะ
‎ซึ่งอาจเกิดขึ้นตรงนี้ก็ได้
‎- ตรงนี้เหรอ ‎- ตรงนี้
‎การผจญภัยบนหัวเราเหรอ
‎- โถ จูนี่ ‎- ไม่ใช่บนหัวเรา
‎ข้างใน
‎ผจญภัยแบบนี้ต้องใช้แค่จินตนาการ
‎หนูตัวเล็กเกินไป ‎ที่จะร่วมผจญภัยครั้งนี้ด้วยหรือเปล่า
‎ไม่จ้ะ บางครั้งคนที่ตัวเล็กที่สุดในพวกเรา ‎ก็มีจินตนาการที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
‎- จินตนาการลูกกว้างไกลไหม ‎- ค่ะ
‎จินตนาการอะไรของหนูคืออะไร
‎เป็นคำถามที่ดีมาก
‎หลับตาแล้วนึกถึงผีเสื้อยักษ์
‎ใหญ่กว่ายูนิคอร์นโตเต็มวัย
‎เห็นไหม
‎เห็นแล้ว
‎สีอะไร
‎สีส้ม
‎ใหญ่มากเลย
‎เห็นแล้ว
‎ฉันเห็นตัวสีม่วงด้วย
‎ลูกเพิ่งใช้จินตนาการตัวเอง
‎- เจ๋งดี ‎- จริงเหรอ
‎จินตนาการทำให้ลูกสร้างภาพขึ้นมาในหัวได้
‎ภาพสิ่งที่ลูกยังไม่เคยเห็น
‎ไม่รู้มาก่อนเลย
‎ตอนนี้ทุกคนก็มีจินตนาการ ‎ของตัวเองแล้ว ฉันจะเล่านิทานให้ฟัง
‎ทำตัวตามสบายเลย
‎นานมาแล้ว
‎ยูนิคอร์นนักสำรวจเคยล่องเรือบนท้องฟ้า
‎บนเรือบินลำใหญ่
‎เพื่อค้นหาดินแดนมหัศจรรย์ที่ชื่อว่าแดนยูนิคอร์น
‎นักสำรวจยูนิคอร์นผู้กล้าหาญที่สุด ‎เป็นที่รู้จักในชื่อห้าจอมมหัศจรรย์
‎แล่นผ่านท้องฟ้าไปกับลมทะเล
‎นักสำรวจทั้งห้าคน ‎ตั้งเป้าหมายไว้ไกลที่สุดเท่าที่จะมองเห็น
‎เสาะหาชายฝั่งใหม่
‎มีเค๊ลป์ตั้น
‎ไม่มีอะไรเหมือนวันที่ได้ล่องเรือบนท้องฟ้า
‎โอลิเวอร์
‎หนูว่าโอลิเวอร์น่าจะใส่หมวกสีสันสดใสกว่านี้นะ
‎- ใช่ไหม พ่อ ‎- อ๋อ ได้
‎พ่อว่าลูกพูดถูก
‎ทริกซี่
‎ยังไม่มีวี่แววของแผ่นดินเลย
‎ลีรอย
‎ใช่ มีแต่เมฆสุดลูกหูลูกตาเลย
‎และจัมเปอร์
‎จัมเปอร์ไม่ได้ทำความสะอาดดาดฟ้าเรือ
‎เปล่าหรอกเหรอ
‎เธอทำแบบนี้
‎เหาะเหิน สำรวจ บินขึ้นและล่องลอยไป
‎ด้วยสายลมในใบเรือของเรา ‎บอกเล่าเรื่องราวแสนวิเศษ
‎ตำนานแห่งห้าจอมมหัศจรรย์
‎จากทะเลจรดท้องฟ้า
‎เล่าขานเรื่องราวของห้าจอมมหัศจรรย์
‎แต่พอจัมเปอร์ลืมตาขึ้น เธอก็เห็น...
‎- อะไร ‎- เธอเห็นอะไร
‎- ดินแดนวิเศษเหรอ ‎- หมึกยักษ์บินได้เหรอ
‎สายรุ้งที่ใหญ่ที่สุดเหรอ
‎เมฆวน อยู่ข้างหน้านี่
‎- เมฆวน ‎- เมฆวน
‎ยึดประตูไว้ เตรียมใบเรือ
‎- รับทราบ ‎- เราจัดการเอง
‎เตรียมรับแรงกระแทก ทุกอย่างจะหมุนติ้วแล้ว
‎เราทำได้แล้ว
‎เมฆวนนั่นสู้ห้าจอมมหัศจรรย์ไม่ได้เลย
‎เมฆวนนั่นเทียบไม่ติด แต่พวกนั้นล่ะ
‎ใครบังคับเรือกันเนี่ย
‎รอฉันก่อนนะ จัมเปอร์
‎เราหมุนไปทางซ้าย
‎เราหมุนไปทางขวา
‎ทนดูไม่ได้ ฉันทนดูไม่ได้
‎เราหมุนเป็นวงกลมเลย
‎ฉันไม่เป็นไร
‎ยังสบายดีกันอยู่ไหม เล่าเรื่องกันต่อเลยดีไหม
‎- แน่นอน ‎- แน่นอน
‎หนูแค่ต้องรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎เราอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎น้ำเยอะมากเลย
‎เพิ่งเคยเห็นน้ำเยอะขนาดนี้
‎มีแต่น้ำ และน้ำ และน้ำ
‎และน้ำ และน้ำ
‎เราไม่เคยล่องเรือในน้ำมาก่อน ‎แต่ไม่ได้แปลว่าเราจะทำไม่ได้นี่ ใช่ไหม
‎- ทำไมจะไม่ได้ล่ะ ‎- มาลุยกันเลย
‎เดี๋ยวนะ
‎แล้วหมอกพวกนั้นล่ะ
‎หมอกอะไร
‎หนูเห็นหมอก
‎- ฉันก็เห็นเหมือนกัน ‎- หมอกหนามาก
‎อ๋อ ใช่ พ่อเห็นแล้ว
‎ไม่นะ
‎บอกแล้วว่าฉันจินตนาการกว้างไกล
‎แสงของเราไม่ทำให้หมอกสะทกสะท้านเลย
‎ฉันไม่รู้ว่าสะทกสะท้านแปลว่าอะไร ‎แต่ฉันรู้ว่าเราใช้แสงไล่มันไปไม่ได้
‎ถ้าฉันมองไม่เห็นอะไรเลย ‎แล้วจะบังคับเรือได้ยังไง
‎ฉันมองไม่เห็นใครเลยด้วยซ้ำ
‎ทุกคนไปไหนกันหมด
‎ทุกคนเป่าปุ๊งปิ๊งเข้าไว้นะ เราจะได้หากันเจอ
‎โทษที
‎นั่นอะไรน่ะ
‎ฉันเอง ฉันคือนั่น
‎เราหากันเจอแล้ว
‎เค๊ลป์ตั้นอยู่ไหน
‎ที่ไหนสักแห่ง
‎เร็วเข้า เราต้องเป่าปุ๊งปิ๊งให้ดังกว่านี้
‎เดี๋ยวเขาก็ได้ยินเอง
‎ได้ยินแล้ว ฉันกำลังจะไปหา
‎อะไรน่ะ
‎ฉันไม่เคยได้ยินอะไรแบบนี้มาก่อน
‎ยูนิคอร์นเหรอ
‎เธอหายไปไหนน่ะ
‎สวัสดี ฉันมินโนว์
‎และนั่นคือตอนที่ยูนิคอร์นกับนาร์วาลได้พบกัน
‎เป็นครั้งแรกเลย
‎จริงเหรอ
‎ไม่รู้มาก่อนเลย
‎การใช้จินตนาการของเราคือการผจญภัยที่ดีที่สุด
‎ฉันอยากจดจำช่วงเวลานี้ไว้ตลอดไป
‎ฉันดีใจที่เธอเจ็บกีบเท้า ออลลี่
‎รู้ไหม เพราะเธอเจ็บกีบเท้า
‎เราทุกคนเลยได้ออกไปผจญภัยที่สนุกที่สุดเลย
‎แม้แต่ฉัน
‎ถ้าอย่างนั้น ฉันก็ดีใจที่กีบเท้าเจ็บเหมือนกัน
‎เด็กๆ อยากกินสโนว์โคนไหม
‎แต่เชฟ ก.
‎เรื่องจบแค่นี้ไม่ได้นะครับ
‎เค๊ลป์ตันจะไม่เป็นไรใช่ไหม
‎มินโนาว์ วาฬนาร์วาลจะช่วยเขาใช่ไหมคะ พ่อ
‎แล้วแดนยูนิคอร์นล่ะ ‎พวกเขายังต้องหามันให้เจอนะ
‎นั่นเป็นคำถามที่ดีมาก
‎จริงด้วย
‎พวกเธออยากรู้จริงๆ ใช่ไหม ‎ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
‎แน่นอน
‎ไหนดูสิ เมื่อกี้เราพูดถึงไหนแล้ว
‎อ๋อ ใช่ จริงสิ
‎มินโนว์นอนอยู่บนพื้นทรายของมหาสมุทร
‎วาดรูปของ...
‎เดี๋ยว
‎แล้วเค๊ลป์ตันล่ะ
‎เขาตกเรือ จำได้ไหม
‎- เราต้องรู้ให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา ‎- ทั้งหมดนั่นเลย
‎ช้าก่อน เด็กๆ เดี๋ยวเล่าจ้ะ เดี๋ยวเล่า
‎มินโนว์ชื่นชม ‎ภาพวาดของน้องชายคนใหม่ของเธอ...
‎ฉันรู้เลยว่าเ ‎ธอคือน้องชายคนใหม่ของฉัน ฉันมั่นใจ
‎เมื่อเพื่อนๆ ชาวทะเลของเธอว่ายขึ้นมา...
‎บางทีเธออาจช่วยฉันได้ เค๊ลป์
‎คิดว่าสหายทะเลของมินโนว์คือใครล่ะ
‎มีโลมาหนึ่งตัวแน่นอน นาร์วาลอีกตัว
‎และปลาหมึกยักษ์
‎- ต้องมีปลาหมึก ‎- ใช่ ต้องมี
‎- พวกเขาคือสหายทะเลที่ดี ‎- ใช่
‎ได้เลย โลมา วาฬนาร์วาลอีกตัว ‎และหมึกยักษ์ เข้าใจแล้ว
‎สวัสดี ดิเอโก สวัสดี เอเวอร์ลี ไง บัพส์
‎- สวัสดี มินโนว์ ทำอะไรอยู่ ‎- วาดรูปน้องชายคนใหม่
‎แต่เธอไม่มีน้องชายคนใหม่ใช่ไหม
‎ก็อาจจะ
‎ฉันฝันอยากมีน้องชายมาตลอด แล้วพอได้เห็นเขา
‎ฉันคิดว่าเขาเป็นน้องชายฉันได้
‎หมายความว่าไง ‎เขาคืออะไร เขาคือวาฬนาร์วาลแน่ๆ
‎เขามีเขาเหมือนฉันและทุกอย่างเลย
‎เธอเห็นเขาจริงๆ เหรอ
‎ใช่ ฉันกำลังเก็บเปลือกหอยอยู่ ‎ตอนที่ได้ยินเสียงเพลงเพราะๆ
‎ฉันเลยผิวปากตามไปด้วย
‎และฉันตามเสียงดนตรีไปจนสุดทาง
‎ตรงอะไรที่ลอยๆ ใหญ่ๆ บนน้ำ
‎พอฉันเงยหน้าขึ้น เขาก็ก้มหัวลงแบบนี้
‎ตอนนี้เขาอยู่ไหน
‎เขาตกน้ำแล้วน้ำกระจายเต็มเลย
‎และเมื่อฟองสบู่หายไป เขาก็หายไปแล้ว
‎เราจะช่วยเธอตามหาเขา
‎ไปหาน้องชายคนใหม่ของฉันกัน
‎เขาตกน้ำแถวๆ นี้
‎ฉันไม่เข้าใจ เขาหายตัวไปเฉยๆ ได้ยังไง
‎ต้องมีใครเห็นอะไรบ้างสิ ไปถามคนแถวนี้กัน
‎ขอโทษนะคะ
‎ขอโทษที่ขัดจังหวะ แต่คุณเห็น...
‎นานเป็นชาติเลย
‎มินโนว์ต้องหาน้องชายคนใหม่ เธอต้องหาให้เจอ
‎แล้วเค๊ลป์ตันไปไหน
‎คิดว่าเขาอยู่ไหนล่ะ
‎ผมว่าผมรู้นะ
‎พวกเขาเจอเขาในหอยตลับยักษ์ใช่ไหม
‎ก็อาจจะ ทำไมเราไม่ลองดูล่ะ
‎ฉันไม่เคยเห็นฟองอากาศ ‎จากเปลือกหอยแบบนี้มาก่อนเลย
‎สวัสดี
‎นั่นเขาล่ะ
‎ทำไมน้องชายเธอถึงมีฟองบน...
‎เดี๋ยวเขาก็ตื่นหรอก
‎เธอ ฉันเห็นเธอ
‎และฉันเห็นเธอ
‎แต่เมื่อกี้เธอไม่ได้มีฟองอากาศบนหัวนี่
‎แสงยูนิคอร์นของฉันคงสร้างมันน่ะ ‎ฉันจะได้หายใจในน้ำได้
‎ข้างล่างนี่คือที่ไหนกันแน่
‎ก้นมหาสมุทร
‎- จริงเหรอ ‎- ใช่ ฉันชื่อมินโนว์
‎นั่นคือเอเวอร์ลี ดิเอโกและบัพส์
‎สวัสดี ฉันเค๊ลป์ตั้น ยินดีที่ได้พบทุกคนนะ
‎เราก็ดีใจมากที่ได้เจอเธอ
‎- รู้อะไรไหม ‎- อะไรเหรอ
‎ฉันว่าเธอคงเป็นน้องชายคนใหม่ของฉัน
‎เธอดูต่างจากวาฬนาร์วาลส่วนใหญ่
‎แตเธอมีงาเหมือนฉันเลย
‎ฉันไม่รู้ว่าวาฬนาร์วาลคืออะไร ฉันเป็นยูนิคอร์น
‎ฉันไม่รู้ว่ายูนิคอร์นคืออะไร
‎แน่ใจนะว่าเธอไม่ใช่วาฬนาร์วาล
‎แน่ใจสิ
‎ฉันเป็นหนึ่งในทีมนักสำรวจยูนิคอร์นผู้กล้าหาญ
‎ที่ล่องเรือไปตามท้องฟ้า ‎เพื่อเสาะหาดินแดนวิเศษที่จะเป็นบ้านของเรา
‎เราเรียกตัวเองว่าห้าจอมมหัศจรรย์
‎ห้าจอมมหัศจรรย์
‎ฉันต้องกลับไปที่เรือของฉัน ‎พวกเขาคงเป็นห่วงแย่แล้ว
‎มันต่างออกไปนะเนี่ย
‎ฉันช่วยเอง
‎- ขอบใจนะ ‎- เราจะช่วยพาเธอกลับไปหาเพื่อนเอง
‎ใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ดิเอโก ยินดีช่วย
‎ขอบใจนะ ฉันต้องเป่าปุ๊งปิ๊งให้ดังๆ ‎เราจะได้หาพวกเขาเจอ
‎ปุ๊งปิ๊งเหรอ
‎ฉันว่าปุ๊งปิ้งคงใช้การไม่ได้ข้างล่างนี้
‎ไม่นะ
‎ถ้าฉันเป่าปุ๊งปิ๊งไม่ได้ ‎พวกเขาจะได้ยินฉันได้ยังไง
‎ฉันถามว่าพวกเขาจะได้ยินฉันได้ยังไง
‎คิดอะไรออกไหม เด็กๆ
‎หนูรู้ค่ะ มินโนว์ร้องเพลงวาฬได้
‎ใช่ ถ้ามินโนว์และเพื่อนๆ ของเธอ ‎ร้องเพลงทะเล
‎แล้วยูนิคอร์นบนเรือของเค๊ลป์ตั้น ‎จะได้ยินและเป่าปุ๊งปิ๊งกลับมา
‎ฉันชอบนะ มาลองดูกัน
‎นั่นเสียงพวกเขา
‎อะไรน่ะ
‎นั่นเคร็ก
‎เคร็ก
‎โทษที
‎ถึงแล้ว
‎จับให้แน่นนะ
‎เย้
‎นั่นเค๊ลป์ตั้นนี่
‎เค๊ลป์ตั้น ขอบคุณสวรรค์ เราเป็นห่วงแทบแย่
‎ขอโทษที่ทำให้ทุกคนเป็นห่วงนะ
‎ฉันตกเรือ
‎แต่แล้วเพื่อนๆ ใหม่และพี่สาวคนใหม่ของฉัน
‎ช่วยให้ฉันหาทางกลับได้
‎- พวกเธอเป็นตัวอะไร ‎- อย่าเสียมารยาทสิ
‎ไม่เป็นไร
‎เราก็คงถามเหมือนกัน
‎แต่เค๊ลป์ตั้นบอกเราแล้วว่าพวกเธอคือยูนิคอร์น
‎ใช่แล้ว
‎และเราคือนาร์วาล
‎แล้วก็โลมา
‎แปลว่า "ปลาหมึก"
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎ห้าจอมมหัศจรรย์กลับมารวมตัวกันแล้ว
‎ตอนนี้เราเจอเธอแล้ว ‎เรากลับไปตามหาแผ่นดินกันเถอะ
‎ยกเว้น...
‎ใช่ หมอก
‎เรายังมองไม่เห็นเลย ‎และถ้าเรายังมองไม่เห็น...
‎เราก็ออกเรือไม่ได้อยู่ดี
‎เราอาจช่วยได้
‎เรามีมินโนว์และงาของเธอ
‎งาของนาร์วาลทำงานเหมือนอุปกรณ์นำทางได้
‎แปลว่ามันช่วยให้เราไปถึงจุดหมายได้
‎เราอยากขึ้นฝั่งใช่ไหม
‎แค่ถามดูน่ะ
‎เร็วเข้า ตามเพลงของเรามา
‎ล่องลอยไปตามกระแสน้ำ เต้นอยู่บนหัวเรือ
‎ผ่านท้องฟ้าสีเทาและพายุโหมกระหน่ำ ‎ไม่มีอะไรหยุดเราได้
‎มุ่งหน้าสู่ชายฝั่งใหม่
‎เหาะเหิน สำรวจ บินขึ้นและล่องลอยไป
‎ด้วยสายลมในใบเรือของเรา ‎บอกเล่าเรื่องราวแสนวิเศษ
‎ตำนานแห่งห้าจอมมหัศจรรย์
‎เหาะเหิน สำรวจ ค้นหาเพื่อนใหม่ระหว่างทาง
‎ด้วยสายลมในใบเรือของเรา ‎บอกเล่าเรื่องราวแสนวิเศษ
‎ตำนานแห่งห้าจอมมหัศจรรย์
‎จากทะเลจรดท้องฟ้า
‎เล่าขานตำนานแห่งห้าจอมมหัศจรรย์
‎เย้
‎- สวัสดี ‎- สวัสดี
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
‎เป็นอะไรไป มินโนว์
‎ฉันเพิ่งเจอเขา แต่ก็ไม่ได้บอกลาด้วยซ้ำ
‎- เธอจะไปไหน ‎- เค๊ลป์ตั้น เธอกลับมาแล้ว
‎แน่นอน ฉันคงไม่บอกลา ‎พี่สาวคนใหม่และเพื่อนๆ ของเธอหรอก
‎สัญญานะว่าจะมาเยี่ยมบ่อยๆ
‎ฉันสัญญา มหาสมุทรมันสวยมากเลย
‎และนั่นคือเรื่องราวของการพบกันครั้งแรก ‎ของวาฬนาร์วาลและยูนิคอร์น
‎และพวกเขาก็เป็นเพื่อนรักกันตั้งแต่นั้นมา
‎สุดยอดเลย
‎เป็นการผจญภัยที่สุดยอดมากๆ สนุกที่สุดเลย พ่อ
‎ฝีมือเด็กๆ ทุกคนนั่นแหละ
‎และพลังแห่ง...
‎จินตนาการ
‎ฉันชอบตอนที่มินโนว์เจอน้องชายในหอย
‎- เรือเจ๋งมากเลย ‎- จินตนาการของเธอนี่นะ
‎เหาะเหิน สำรวจ ลอยขึ้นไปและ...
‎ไม่มีทาง
‎ให้ตายสิ
‎ด้วยสายลมในใบเรือของเรา ‎บอกเล่าเรื่องราวแสนวิเศษ
‎ตำนานแห่งห้าจอมมหัศจรรย์
‎คำบรรยายโดย ธนิศา ขำคง