Każdy głos inną ma historię
Różny jest naszych losów bieg
Ale gdy śpiewamy razem
Światy w jeden łączą się
Tak ocean Jak i ląd
Wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
Tak ocean Jak i ląd
Wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
„Plac zabaw”.
PLAC ZABAW
Nie mogę się doczekać zabawy we wraku. Może znajdziemy zakopany skarb.
Kto wie?
Właśnie dlatego to…
Najlepsze miejsce pod wodą.
- Fuj. - Przykro mi,
ale wrak jest w przebudowie.
- W przebudowie? - W przebudowie?
Wspólnie go czyścimy.
I naprawiamy zniszczenia.
Ale mamo, wrak ma się dobrze. Spójrz.
No dobra, może i nie.
Kto to taki? I dokąd zabierają nasz statek?
To Muszelscy, rodzice Falusi.
Nie chcę się żegnać z najfajniejszym miejscem pod wodą.
Nie musimy.
Mama mówi, że zostaje nam ta część statku.
- Prawda, mamo? - Tak.
Jest w porządku. Wystarczy ją ogarnąć.
Sprzątnąć kamyki i deski.
A potem urządzimy tu coś wspaniałego.
Co takiego?
Tego jeszcze nie wiemy.
Mam płetwiasty pomysł.
Zróbmy tu najlepszy plac zabaw na świecie!
Najlepszy na świecie.
To naprawdę płetwiasty pomysł, Bryziu.
Dziękuję.
To idealne miejsce na plac zabaw.
A jeśli komuś ma się to udać, to tylko wam, moje małże.
Mamo.
Nie jesteśmy małżami.
Wiem, tylko żartuję.
Wracam pomóc państwu Muszelskim.
W razie czego będziemy obok.
- Pa, mamo. - Pa!
A więc jaki plac zabaw robimy?
Taki z obręczami do pływania.
Tunel z obręczami dla Falusi.
Możemy też użyć tych muszli.
Witajcie.
To tylko ja.
Wyczuwam karuzelę z muszli.
Bańka ma pomysł.
- Co powiedziała? - By zrobić zjeżdżalnię.
Tak jest.
Bo najlepsza rzecz na placu zabaw to…
Zjeżdżalnia!
Zaczynajmy. To może wy, dzieciaki…
Żadne z nas dzieciaki.
Jesteśmy…
- Płetwiaki! - Płetwiaki!
Wybaczcie. Płetwiaki, zacznijcie od tunelu z obręczami.
Ja i Nori zajmiemy się zjeżdżalnią.
Ja za to ręczę, zrobimy obręcze. Tak!
Powinniśmy mieć okrzyk?
Ustawimy zjeżdżalnię tutaj.
Z góry wraku wprost na samo dno.
Ale najpierw posprzątajmy. Tak, jak mówiła mama.
Wolałbym zacząć od zabawy.
Przykro mi, ale nie możemy. Budujemy plac zabaw.
Czego chce Piszczałek?
Pograć w świstbee.
„Świstbee”?
To zabawa jednorożców. Pokazałem mu ją kiedyś i ją polubił.
Nori, uwielbiam gry. Musisz mi ją pokazać.
Obiecaliśmy Płetwiakom zjeżdżalnię.
Ja za to ręczę, zrobimy obręcze.
Ale przedtem możemy się chyba nieco zabawić.
Gotowy na zabawę?
Dalej, Bryzio.
Już wiem.
Tu, w oceanie, zamiast świstbee, nazwiemy tę zabawę gwiazdozbee.
Uważaj, Nori. Nadchodzi!
Na wirującą rozgwiazdę. Co to było?
Prawdziwa wirująca rozgwiazda.
Wybacz.
Gramy w gwiazdozbee. Chcecie dołączyć? Jest super!
Piszczałek!
Tak super jak nasz tunel z obręczami?
Już skończyłyście?
Ja za to ręczę, zrobiliśmy obręcze.
Bańko.
Powinniśmy mieć okrzyk.
Hej, dzieciaki. Jak leci?
Cóż za tunel z obręczami.
Patrz, jak przez niego płyniemy. Patrzysz, mamo?
Patrzę.
Brawo, dziewczynki.
A wy co takiego zrobiliście?
Jeszcze nie skończyliśmy.
Czyli nie zrobiliście zjeżdżalni?
Jeszcze nie. Ale zrobimy ją teraz.
- Prawda, Nori? - Tak.
Dobry plan.
I nie bawcie się, póki nie skończycie.
My zaczniemy robić karuzelę z muszli.
Płetwiaki, do dzieła, karuzeli nam potrzeba.
Dalej, Nori. Załatwmy to szybko.
Znalazłem to coś.
Czemu dziwi mnie to, jak jesteś szybki?
Nie wiem. Ten żagiel też się nada.
Szybka budowa oznacza szybszą zabawę.
Ten koniec do kamienia.
A ten przywiążę na górze wraku.
I teraz możemy zjeżdżać po żaglu. To łatwizna.
Zostało sprzątanie.
Nie ma czasu.
Ale to nic,
bo zjeżdżalnia przykryje leżące kamyki i deski.
No tak. Sprytnie.
Tak!
Nasza zjeżdżalnia.
Chcę spróbować!
Podoba mi się najbardziej.
Może najpierw my ją wypróbujmy.
Oczywiście. Bryzio służy pomocą.
Nic ci nie jest?
Tak. Jestem cały. Ale nasza zjeżdżalnia chyba nie.
Niech zgadnę. Znów się bawicie?
Nie.
Pracowaliśmy w pośpiechu, by móc się już pobawić.
Może byliście zbyt prędcy?
Tak. Możliwe, proszę pani.
A więc nici z naszej zjeżdżalni?
Zrobiłyśmy już karuzelę. Została nam tylko zjeżdżalnia.
- Już? - Już?
Mówi, że się smuci.
Zdaje się, że użyła więcej słów.
I tak macie świetny plac zabaw.
Tak, ale zjeżdżalnia miała być najlepsza.
Też chcemy zjeżdżalnię. Ale chcemy też się pobawić.
Zróbmy jedno i drugie. Przyrządźmy kanapkę fajności.
Uwielbiam je. Tata ciągle takie przyrządza.
Najpierw warstwa zabawy, potem praca i znów zabawa.
Wszystko razem smakuje jak zabawa.
Pychota.
Podoba mi się. Co będzie zabawą w tej kanapce?
- Rytm. - Rytm.
Dawaj, Nori.
Tak.
Może trochę magii?
Oho-ho w radości bańce
Właśnie tak wykonuje się prace
Mamy własny okrzyk!
Tak. A teraz dawaj, Bryziu.
Gwiazdko, Falusiu, do dzieła.
Mamo, teraz ty.
Wspaniała.
To dopiero kanapka fajności.
Zróbmy kolejną.
Albo pobawmy się na tej.
Ale zabawa.
Patrzysz, mamo?
- A wy, państwo Muszelscy? - Patrzymy.
Ale zabawa.
To najlepszy plac zabaw na świecie.
Napisy: Piotr Lipiec