Każdy głos inną ma historię
Różny jest naszych losów bieg
Ale gdy śpiewamy razem
Światy w jeden łączą się
Tak ocean Jak i ląd
Wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
Tak ocean Jak i ląd
Wiem, czego chcę Przecież wiem, kim jestem
„Bez magii”.
Strącić żołędzie!
Pixie, twoja kolej.
Strącić żołędzie!
Co za strzał.
Dzięki, trafiłabym nawet z zaplecionym ogonem na oczach.
Moja kolej. Patrzcie.
To było wprost tęczowastyczne!
Nie trzeba ruszać grzywą. Ale warto nią zarzucić.
Teraz ty, Nori.
Spróbuję jeszcze raz.
Nie mogę się skupić.
To wymaga czasu.
Za to zrobiłeś świetne bąbelki.
Prawda, Olek?
Tak.
Były naprawdę okrągłe i potężne.
Ale nie o to mi chodziło.
Nori, nie potrzeba magii, by strącić żołędzie.
Popatrzcie.
To było super.
Tak to się robi w oceanie.
Bez magii.
To prawda, Bryziu.
Ale jestem też jednorożcem i chcę opanować magię.
Odsuńcie się.
Zrobi się poważnie.
- Ekstra. - Tęczowe! To coś nowego.
I poza kontrolą.
O nie.
To dopiero potężne bąbelki.
Hej, spójrzcie. Strąciły tamten głaz.
O nie, przez niego wodospad się zatrzymał.
A Migocząca Dolina przestaje migotać.
To moja wina.
To był wypadek.
Na pewno przesuniemy głaz, jeśli połączymy swą magię.
Prawda, Olek?
Tak.
Głazy są jak żołędzie,
z tą różnicą, że są ogromne, ciężkie i są głazami.
Dzięki.
Ale wystarczy mi już na dziś magii.
Przesuń go tak, jak robimy to u nas.
O tak.
- Bez magii. - Bez magii.
- Świetny pomysł. - Dzięki.
A teraz przesuń ten wielki głaz, działając bez magii.
Wspinaczka jest taka męcząca.
Hej, użyjmy do tego magii.
Nie ma mowy. Skoro Nori jej nie używa, to my też nie.
Naprawdę?
Jasne. Fajnie spróbować czegoś nowego.
Prawda, Olek?
A po co?
To znaczy, tak.
Świetny pomysł.
Aby dotrzeć do głazu, musimy wspiąć się po klifie.
To pestka.
Nie tak to miało wyglądać.
Wymyślimy coś. Chodźcie.
Może to?
Olek!
No co? Po co marnować sprawną drabinę?
W porządku, Pixie.
Użyj drabiny, jeśli chcesz.
Ale fajnie byłoby dla odmiany nie używać magii.
Dawaj, Nori.
Tak! Bez magii!
Wow, Nori. Miałeś rację. Nieużywanie magii jest super.
Też bym tak zrobił.
Ale pojawiła się ta drabina. Pamiętacie?
Bo stworzyłeś ją dzięki magii.
Widzieliśmy to. Pamiętasz?
Nieużywanie magii sprawia, że się trochę denerwuję.
W porządku.
To, że ja jej nie używam, nie znaczy, że ty nie możesz.
Dzięki.
Ale od teraz też spróbuję działać bez magii.
Tędy. Widzę stąd ten głaz.
Jest po drugiej stronie tych krzewów.
Jak przez nie przebrniemy bez naszej magii?
W oceanie przepływamy pod przeszkodą.
Nieźle, Nori.
Tędy, Pixie. Albo i nie.
Dalej, Olek. Już prawie.
Tak sądzę.
Za dużo patyków.
To nie ja.
Udało się, Pixie. I nie użyliśmy magii.
Ja też.
Tak jakby.
Olek, sądziłam, że chcesz spróbować bez magii.
Bo chcę.
A te kwiaty sprawiają, że chcę jeszcze bardziej.
Co? To przesada?
Od teraz żadnej magii. Obiecuję.
- Głaz jest tam. - Ale spójrzcie na ten wąwóz.
Jak przejść na drugą stronę?
Chyba mam mało magiczny pomysł. Chodźmy.
Huśtajmy się!
- Tak! - O tak!
Dasz radę!
- Tak! - Tak!
- W porządku? - Udało się.
Udało mi się. I to bez magii. Jestem niesamowity.
Pewnie, Olek. Przybij kopytko.
Przesuńmy ten głaz. Dolina nas potrzebuje.
Z daleka wydawał się być mniejszy.
Możemy wszystko.
Wystarczy połączyć kopytka i działać drużynowo.
Gotowi? Raz. Dwa. Trzy.
Pchajcie!
No dobra, są rzeczy, których nie damy rady zrobić.
Co teraz?
Chyba się nie uda.
- Nie bez magii. - Nie możemy się poddać.
Nie po tym wszystkim. Wspinaliśmy się po klifach,
czołgaliśmy się pod krzewami.
My?
No dobra. Wy. Ale huśtaliśmy się nad przepaścią.
A teraz przesuniemy ten głaz!
Głaz się poruszył.
Naprawdę?
Mam pomysł. Odsuńcie się. Zaraz zrobi się poważnie.
Co on robi?
Nie wiem.
Tańczcie ze mną.
A teraz wielki finał bez magii.
- Olek, pokaż, co potrafisz. - Tak!
Udało się!
I to bez magii.
Teraz musimy jakoś wrócić na dół.
Może użyję magii, by sprowadzić nas do Doliny?
Na pewno?
Nie musisz.
Weszliśmy bez magii, więc możemy też zejść.
Nie, chcę spróbować jeszcze raz.
Nie poddaliście się bez magii.
Ja też się nie poddam. A więc nadchodzi tęcza.
Tak jakby.
Wracajmy do domu.
- Tak! - Ale super.
Skaczcie po kwiatkach.
Dalej!
W górę!
Udało ci się. Wiedziałem. Ale jak to zrobiłeś?
Robiąc to tak jak w oceanie,
i z pomocą magii.
Najlepsze z obu światów, jak ty.
Jasne. Spójrzcie.
Napisy: Piotr Lipiec