98,
99,
100.
Nie mogą cię złamać.
Nikt nie może.
Co to było?
Strażnik?
Strażnik!
Coś tu się dzieje! Strażnik!
Ile tam byłem?
Pobiłeś rekord.
19 minut.
Odlot.
Znów wyłączyliście gorącą wodę?
Przygotowujemy ojca na więzienie, nie na mistrzostwa miłych pryszniców.
Czyli idioci z was.
Dobra, świeżaku.
Teraz załatwianie się przede mną?
NIESTABILNY
Tak, rozumiem. Dziękuję, Henry. Doceniam to.
Jeśli będę mogła się odwdzięczyć…
Słucham?
Georgię?
Rozumiem.
No… To brzmi… cudownie.
Miło będzie znów spędzić z nią czas. Dzięki.
Gdzie Ellis?
W biurze. Stara się stwardnieć.
- Słucham? - Przed więzieniem.
Nie ma takiej potrzeby.
Jedna z korzyści tego, że były mąż ma znajomych w prokuraturze.
Pomoże z mandatami za parkowanie?
Albo po prostu je zapłacę.
Mogę pożyczyć 5000 dolarów?
ZAGROŻENIE BIOLOGICZNE
Uwierzycie, że Ellis jest wolnym człowiekiem?
Szok.
Sprawiedliwość? Stało jej się zadość.
Czyżby? Czy może podkopały ją władza i wpływy?
Rety.
- Fajnie, że mam jeszcze pracę. - Kiedyś ją przez niego stracimy.
To dzięki niemu wciąż mamy pracę.
Kto mieczem wojuje, od miecza ginie.
Czyli…
żadnej odsiadki?
Absolutnie nic?
Po raz kolejny nie poniesiesz konsekwencji
i niczego się nie nauczysz.
To niesprawiedliwe.
Podczas symulacji więziennej Lesliego dużo się nauczyłem.
- Czyżby? - Cieszę się, że to koniec.
Może dla ciebie.
Ale ja z kolei
zostałam zmuszona do przyjęcia byłej pasierbicy na letni staż.
- Taka umowa. - Czyli wszyscy skorzystają.
Nie znasz jej.
Czy udało ci się może podjąć decyzję dotyczącą konferencji BioTexpo?
- Jaką decyzję? - Rozmawialiśmy o tym.
U ciebie w domu.
Zmusiłeś nas do rozmowy przez szybę.
Tak! Wybacz. Wyleciało mi to z głowy. Leslie dopadł mnie wtedy na spacerniaku.
Przypomnij.
Zarząd pytał, kto będzie przemawiał.
Mówiło się o przedstawieniu nowej twarzy.
Chwileczkę. Czyli powinienem podrasować pielęgnację cery?
Mam zbyt idealne pory?
Zarząd ma ochotę odwrócić uwagę od twojego ostatniego braku rozwagi
i jego wpływu na nasze akcje.
Anna,
ile razy zawróciłem tę firmę znad przepaści?
A ile razy postawiłeś ją nad przepaścią?
- To się wyrównuje. - Obawiam się, że nie.
Ellis, BioTexpo to najważniejsze wydarzenie tej branży.
W tej konkretnej chwili miałoby sens to,
żeby firma wybrała nowego wysłannika,
kogoś, kto nie podpalił samochodu,
kogoś, komu wszyscy ufamy.
Pierwsza zasada w kiciu: nie ufaj nikomu.
Nie jesteśmy w kiciu.
Ale i tak mogę dostać kosę.
Gratulacje, brachu. Słyszałem dobre wieści.
Aha, super. Dla taty? Super.
Wszystko gra?
A czemu pytasz?
Ellisa prawie naprawdę zamknęli,
a po tobie to jakby spłynęło.
To był dla biedaka ciężki czas.
I dla mnie. Musiałem ze wszystkim się wstrzymać.
Czyżby? Na przykład z czym?
Zanim tata podpalił samochód Jean, całowałem się z Luną.
Ten pocałunek
był elektryzujący.
No. Ale do niczego to nie doprowadziło.
W tym rzecz.
Zatraciłem się w Ellislandzie. Musiałem się zachowywać przy niej dziwnie
i udawać, że do niczego nie doszło.
Robisz tak z dosłownie każdą dziewczyną. To twój typowy ruch.
Nieważne. Chodzi o to, że odkąd wróciłem do domu,
był kryzys za kryzysem. Ellis i Ellis.
Skoro nie ma już kłopotów z prawem, mogę odetchnąć
i skupić się na sobie.
Oto i on.
Gotowy? Czas na strzyżonko? Mauricio czeka w moim gabinecie.
Nie. Nie potrzebuję strzyżenia. Pracuję.
Ty mu powiesz czy ja?
Malcolm, nie wtrącaj się.
To ważne strzyżenie.
Anna uświadomiła mi ostatnio, że Dragon potrzebuje nowej twarzy.
Wiem, że nie chcesz o tym myśleć, ale ja nie będę tu wiecznie.
Muszę myśleć o przyszłym liderze.
Tato, nie…
Słuchaj. Będę na czele firmy jeszcze tylko
jakieś pół wieku.
Jeśli masz iść moim śladem, potrzebujemy
każdej minuty tych 50 lat, żeby cię przygotować.
50 lat?
Może 60.
Ja nie dożyję Super Bowl.
Jak ja mogę to sobie ciągle robić?
Miałem tu być jeden dzień, a teraz…
czeka mnie 60 lat.
Co ja wyprawiam?
Każdy ma problemy.
Dzięki.
Ale nie każdy pozwala im się paraliżować.
Chodzi o to, kiedy my…?
- Bo… - Tak.
- Bo mogę… - Hej.
Hej, Ruby. Hej. Cześć.
- To jest Luna. - Cześć.
A to jest Jackson.
A to jest, kurde, Peter Martin. Nie mówiłaś, że przyjdziesz z gwiazdą.
Co? To ty jesteś gwiazdą.
Ruby opowiadała o twoim projekcie.
Imponujące. Kapitan Planeta.
To ty generujesz prąd za pomocą bakterii morskich.
Kapitan Bakteria.
Kiepska ksywa, no ale rozumiesz.
- Nie przeszkadza mi. - Super.
Mam pytanie. Jak…?
Jak to jest mieć tak sławnego tatę?
To skomplikowane.
Sorry. Nie za bardzo lubię o tym mówić,
zwłaszcza kiedy siedzę tu z tobą,
bo jestem ciekaw twojej pracy.
No wiesz… Branża energii odnawialnej jest bezwzględna.
Obyśmy byli jednymi z tych, którzy przetrwają.
No jasne, że tak będzie.
Albo i nie.
Dlaczego tak mówisz?
- Upewniam się, że istnieję. - Przepraszam. Za dużo mówimy?
- Tak. - Nie przejmuj się.
Wiedziałam, że się dogadacie, głuptasy. O to chodziło, nie?
O to chodziło w czym?
Peter chciał cię poznać.
No… Ruby po prostu… tak cię wychwalała.
Mam nadzieję, że się nie zawiodłeś.
- Jak na razie jest dobrze. - Tak!
Może chcecie, żebyśmy zostawiły was samych?
Wynająć wam pokój?
Jeśli ten pokój to laboratorium, to chętnie.
No to świetnie, bo ja mam laboratorium.
- Co? - Tak.
Peterek.
No to widziałaś już całą naszą wybitnie nowoczesną firmę.
Jakieś przemyślenia albo wrażenia?
No chyba fajna.
Ale to dziwne miejsce, żeby marnować w nim życie.
Zabawne. Nie straciłaś poczucia humoru. Świetnie.
Nie marnuję życia. Ratuję planetę.
To ważne.
A co to za ciacho?
To ciacho to syn mojego szefa.
Załatw to.
- Słucham? - Przedstaw mnie.
No…
Siema. Jestem nową stażystką.
Fajnie.
Georgia właśnie się orientuje.
- Ta sucz. Co nie? - Słucham?
Nie, w porządku.
- Anna była moją mamuśką. - Macochą. Tak.
Macochą. Byłam żoną ojca Georgii.
Mieszkaliśmy razem.
Niezła przygoda.
Nie była w tym dobra.
Była dobra…
w tym?
No dobrze. No to ja idę porobić zdjęcia w ogrodzie do selfie.
No…
Masz chwilę?
Aha.
O rety.
Tędy.
Czyli pewnie słyszałaś.
O czym?
Co byś powiedział na wystąpienie w imieniu Dragon
na konferencji BioTexpo?
Dziękuję, że o mnie pomyślałaś, ale muszę odmówić.
Odchodzę z firmy.
Czyli wracasz do Nowego Jorku?
Triumfalny powrót do życia flecisty?
Nie, nie wyjeżdżam. Nie opuszczam nawet świata biotechnologii.
Więcej nie mogę powiedzieć, bo dogadujemy szczegóły.
- Ale sprawy toczą się szybko. - OK.
Czy wspominałeś już o tym Ellisowi?
Nie.
Świetnie.
No nic.
Dobrze nam tu było.
Miło było, ale się skończyło.
Pora chyba odkurzyć CV.
No weź. Przestań.
Twoje nagłe odejście wywoła jedno z klasycznych załamań Ellisa,
które zagrozi przetrwaniu naszej siły roboczej.
A moje przetrwanie?
Nic ci nie będzie. Ty jesteś ustawiony.
Cześć, tato.
Przepraszam, że przerywam to coś, ale musimy porozmawiać.
Wybacz, nie słyszę cię w masce odmładzającej.
Jak mogę ci pomóc?
Szybciutko. Za 20 minut mamy kriokomorę.
Jasne.
Odchodzę do innej firmy biotechnologicznej.
- Wspaniale. Gratulacje. - Aha, dobra. Super.
- To wszystko? - A co jeszcze mam mówić?
Chyba nic. Ale ruchy.
Czas na odmładzanie. Te ciała same się nie odmłodzą.
Właśnie. Do roboty.
- Ale mam pytanko. - Zaczyna się.
No weź.
Jaka to firma jest lepsza od mojej?
Nie mówię, że lepsza. Nazywa się Magma.
Magma? Ta firemka od baterii?
- Nie firemka. Myślimy, że biobaterie… - My?
Peter i ja.
No proszę. Czyli są jacyś „my”. OK.
To mój nowy szef. Jest bardzo inteligentny i fajny.
Przypomina mi młodszego ciebie.
To przecież niemożliwe.
Ja jestem młodszym mną.
Nie, to właśnie jest niemożliwe.
Wiem, o co tu chodzi.
Chodzi ci o podwyżkę. Dobra, podaj kwotę.
- I podwój ją. - Nie chodzi o kasę.
Czyli o tytuł.
Wybierz go. I podwój.
Tato, kocham cię.
Ale wspólna praca to za dużo.
Muszę popracować nad niezależnością.
A nie powinniśmy pracować nad nią razem?
Nie.
No dobra, panie Niezależny. Może zaczniesz płacić czynsz?
Dobra.
- 85 tysięcy miesięcznie. - O w mordę.
Jest jak jest.
Mówisz… poważnie?
- Rzeczywistość. - Dobra.
No to coś sobie znajdę.
Chwileczkę. Czekaj.
Przecież jesteśmy rodziną.
A one nie używają słowa na „c”.
Czynsz jest strasznie tandetny.
Spadam.
- Hej, przenocujesz mnie? - Wszystko OK?
Nie.
Zaparzę herbaty.
- Nie. Weź się za te większe. - OK.
Właśnie.
No to gadaj.
Jak tam chłopak?
Jackson? W porządku.
Ale tęskni za mną?
Jestem tu tylko po to, żeby o nim gadać?
Gdzie tam.
Jasne, że nie.
Może wpadnę później? Taka niespodzianka.
To kiepski pomysł.
A gdybym niby przyszedł do ciebie?
Nie kupiłby tego.
Dobra. To tylko taka sugestia.
A gdybyś tak go wykopał, powiedział:
„Wynocha, łajzo”?
Co nie? A potem ni z tego, ni z owego dostałbyś nowe kije golfowe.
Co ty na to?
Kiepsko bym się czuł, biorąc łapówkę za wyrzucenie kolegi. I nie gram w golfa.
Przez brak kijów.
I jak sobie radzicie?
Fatalnie.
Moje pisklę wyleciało z gniazda i bardzo tęsknię.
Rozumiem.
Moja babka mawiała:
„Jeśli coś kochasz, uwolnij to”.
Jeśli wróci, jest twoje.
Jeśli nie, nie było wam to pisane.
Tak.
To znane powiedzenie.
Dziękuję.
Szkoda, że nie dożyła jego popularności.
Jesteś. Rzuć wszystko. Pilna prośba.
Źle to brzmi.
Chcę informacji –
o wszystkim, co możesz znaleźć na temat Magmy i tego Petera Martina.
Wszystkie sekrety.
Z naciskiem na te brudne.
Jak zdrowa jest ta obsesja na punkcie szefa syna?
Nie martw się moim dzieciakiem, a zacznij swoim. Rządzi się w kuchni.
Muszą się stykać.
Co… się tu dzieje?
Nauka.
Malcolm, przestrzeń.
Co nie? Malarze świetnie się tu spisali.
Mam dać wam trochę przestrzeni.
Pójdę sobie.
Co tam?
W miejscu pracy zwyczajowo…
Znam tę postać. Naczelniczka więzienia.
Nieprawda.
Sprawdzam tylko, jak sobie radzisz.
Wszyscy są mili?
Mikrofala szwankuje.
O nie.
Dopilnuję, żeby jak najszybciej ją naprawiono.
Dzięki, mamuśka.
W pierwszym tygodniu pracy, dosłownie,
ten oto gość wymyślił, jak podwoić wynik reakcji redoks.
- Tak. - Nic takiego.
- Przyznaj, brachu. - Właśnie, brachu.
No wiecie, może to było jednak coś.
Było. Proszę bardzo.
Wiesz co? Absolutnie wszystko, co mi o nim mówiłaś, to prawda.
Prawdziwa historia miłosna.
Poszczęściło mi się z tobą.
Żartujesz? To mnie się poszczęściło.
Nie czuję się już tylko jak czyjś syn.
Dla mnie nigdy nie byłeś czyimś synem.
A mnie w dużym stopniu właśnie to pociągało. Tak.
Luna!
Cześć wszystkim.
Jackson, synu.
Co ty tu robisz?
Wow. Ellis Dragon. Miło pana poznać.
Mogę na słówko?
To słodkie, że wciąż się kumplujecie.
No. Ruby i Luna chciały uczcić moją nową pracę.
A ja mam informacje o człowieku, dla którego będziesz pracował.
Zobacz sam.
Dobra.
Co to takiego?
To…
Musisz to wyjaśnić.
Jackson, no spójrz na to!
Ten facet to oszust.
- Nie wiem… - Mów o mnie, co chcesz.
Ale ja nikogo nie udaję.
A on był pięć lat w drużynie szermierskiej w Stanford,
choć oficjalnie mógł tylko cztery.
No i?
Co mogę dodać? To kanciarz, lawirant.
Chcesz się z nim wiązać?
Tato, chyba wiem, o co tu chodzi.
Idź do domu, zanim jeszcze bardziej się skompromitujesz.
Wszystko gra?
Pewnie.
Nie tknąłeś kolacji.
Jadłem późny lunch.
Obyś miał miejsce na deser, bo zrobiłem twój ulubiony.
Bananowe flambé.
Jackson uwielbia podpalone banany.
- Jackson… - Niedługo będzie.
Zostaw mu dużego.
Co?
Wszystkie są takie same.
Nieważne. No to…
Dobra.
Szczerze. Za mało śmietanki?
Nie, jest idealny.
Wiesz co? Lepiej przygotuj duży dzbanek kawy dla Jacksona.
Będzie wypytywał, o czym rozmawialiśmy przy deserze, kolacji…
Trochę sobie posiedzimy.
Wiesz co?
Może istnieje taka możliwość, że on nie…?
Nie co?
Nic.
Hej.
Zrobiłem więcej na wypadek, gdyby się pojawił.
Ogarnij się!
On odszedł i nie wróci!
Masz rację.
Żyłem w świecie fantazji. Dzięki.
Wybacz.
Malcolm… Mógłbyś mi wyświadczyć przysługę?
Zostawiłem ochraniacz na zęby u taty. Pojechałbyś po niego?
Mógłbym, ale może sam powinieneś. Chętnie cię zobaczy.
Nie, nie mogę. Nie teraz. Chronię się.
Znów wciągnąłby mnie w swoje afery.
Wiem, że jest intensywny,
ale koniec końców
to twój ojciec i tęskni za tobą.
Dobra. Pojadę.
Nie przez ramię.
Jestem z tobą.
Cześć, tato.
Oto i on.
- Jackson, stary. - Peter, co tu robisz?
Ty mu powiesz czy ja?
Czyń honory.
- O czym? - Dzięki.
Kupiłem firmę Petera.
Wracasz do Dragon!
Tak jest!
Napisy: Katarzyna Puścian