STUDIO PRZECHWYTYWANIA RUCHU
Ellis?
Halo.
Halo!
- No i co myślisz? - A co mam myśleć?
Bądź pod wrażeniem pracy zespołu przechwytywania ruchu.
No dobrze. OK. Co to ma być?
- Kontynuacja mojego dziedzictwa. - Jasne.
Płomień przekazywany z pokolenia na pokolenie.
To kreskówka?
Wczesna wersja. Pomyśl tylko. Główna scena na BioTexpo.
Dwa hologramy o ultrawysokiej rozdzielczości,
po 6 m wysokości.
Mój hologram przekaże pochodnię wiedzy Jacksonowi.
Czyli Jackson ot tak zmienił zdanie?
Nie, nie. Ale co innego mogłoby go przekonać?
Tak sobie myślę, że może wystarczyłyby szczere przeprosiny od serca?
Aha. A co jest bardziej szczere
niż jego hologram grający na flecie do My House Flo Ridy?
Kurwa, rozniesie scenę.
Słuchaj, to wszystko jest imponujące, ale Jackson był dość stanowczy.
Nie sądzę, żeby hologramowy flet sprawił, że zmieni zdanie.
Wierzę w ciebie.
- We mnie? - Tak. Naprawisz to.
W górę!
NIESTABILNY
Co ty robisz?
Żeby nie myśleli, że wchodzimy razem.
Ale wchodzimy razem.
Wiem. Nie chcę, żeby myśleli, że spędziliśmy razem noc.
- Spędziliśmy. - Ma być jasne, że do niczego nie doszło.
A co? Boisz się zbytniego wzrostu renomy?
Pewnie. Właśnie tak.
No to wymyślmy historyjkę chroniącą naszą reputację.
Na przykład?
Może…
startowałeś do mnie,
całowaliśmy się trochę,
a potem cię odepchnęłam.
To ochroni moją reputację?
Masz plusa za podjęcie ryzyka, a ja pozostanę czysta.
Może coś innego?
Jackson. Pozwól na chwilę.
Wszystko możesz powiedzieć przy mnie.
Spędziliśmy w końcu razem noc.
Startował do mnie, ale go odepchnęłam.
Jeszcze całowanie.
Wyluzuj, zboku.
O Boże. Nie chcę tego wiedzieć.
Jackson, Ellis pracuje nad czymś naprawdę ekscytującym
i chciałby się tym z tobą podzielić. Jestem pewna, że ci się spodoba.
Jeśli chodzi o BioTexpo, spasuję.
Tak samo jak ja wczoraj.
W łóżku.
To bardzo ważne dla Ellisa,
więc gdybyś zastosował się do jego planu,
ogromnie ułatwiłoby mi to życie.
Słuchaj, to z Peterem było do bani, ale coś zrozumiałem.
- Ja chcę pracować w laboratorium. - Szanuję tę decyzję.
Ale gdybyś mógł tam zajrzeć, zobaczyć, co szykuje…
To imponująca propozycja.
Tak jak wczorajsza propozycja Jacksona.
W łóżku.
Dobra. Gdzie on jest?
W studiu.
Doceniam to, że jesteś graczem zespołowym. Jak zawsze.
Boli.
- Przepraszam. - Spoko.
Co to jest BioTexpo?
Nic. Głupota. Tata zmanipulował mnie, żebym myślał, że tego chcę.
Znowu robił ze mnie marionetkę.
I pozwalasz mu tak pociągać za sznurki?
Tak. Taką mamy relację.
To ją zmień.
Próbowałem. Ignoruje mnie i słyszy, co chce.
OK. W takim razie… odwróć sytuację.
Ty słysz to, co chcesz.
Nie, to się nie uda.
Bo twój tata jest inteligentniejszy i chcesz przemawiać na BioTexpo.
Co? Nie to powiedziałem.
Ale widzisz, co zrobiłam? Usłyszałam to, co chciałam.
Peter.
Dzień dobry…
Chciałam zobaczyć, jak się trzymasz po wczorajszym.
Szczerze mówiąc, jestem padnięty.
Jak to po nocy w szpitalu z terapeutą szefa.
Tak mówią. Cieszę się, że wraca do zdrowia.
Fizycznie Leslie ma się dobrze,
ale wiele godzin zmienialiśmy jego testament.
Nie wiedziałam, że ma tak duży majątek.
Zostawił ci coś w podzięce?
Dał mi klucz i powiedział, że zorientuję się, co robić.
Czyli za wami prawdziwa przygoda.
Czy mogę… cię o coś zapytać?
Jasne.
Jak ty to robisz?
Mówię o tych…
dramatach ojca z synem.
Ellis, Jackson… Wszystkie te ich afery
potrafią wyssać z człowieka energię.
Wiesz?
To zdumiewające, że cokolwiek tu robicie.
No…
Chyba aż tak źle nie jest?
Ktoś widział Jacksona?
Widzieliście?
A ty? Widziałeś go? Taki płochliwy.
Takiego wzrostu.
Malcolm! Lokalizacja pisklęcia.
- Od rana w laboratorium. - Anna mówiła, że idzie prosto do mnie.
Widocznie się myliła.
Co tu nie gra?
- To pytanie retoryczne? - Nawet nas nie widzi.
Jackson ma taki włożyć i tworzyć historię hologramów.
Tato, nie mamy na to czasu, bo zajmujemy się nauką.
- Prawda, Peter? - Co? Tak.
Wyjaśniałem następne kroki produkcji baterii.
Fantastycznie. Czy wasza trójka może nas zostawić?
Jasne.
Dziękuję. Wielkie dzięki.
- Hej. Powiem to tak szczerze, jak mogę. - OK.
- Nie założę tego. - Rozumiem.
- Czyżby? - Tak.
Słyszę, że nie chcesz tego założyć,
bo nie dorównasz mi wyglądem.
Super.
Ale efekty specjalne zatuszują problemy. Brzuszek.
- Pozbędą się go. - Jasne.
A może nawet dodasz go mnie.
Wiesz co? Chyba muszę uszanować twoją decyzję.
- Dzięki. - Powiem ci coś.
Nie będzie mi łatwo, bo nie mogłem się tego doczekać.
Ale jeśli wybierasz Petera, rób swoje.
Nie. Nie powiedziałem tego.
Nie owijaj w bawełnę ze względu na mnie. To świetny wybór.
Peter da czadu.
Nie, nie Peter. Ty. Ty dasz czadu.
Jak? Z widowni? No nie wiem.
Ale to miło z twojej strony.
- Dzieje się tu coś dziwnego. - Tak.
Oboje się ociągamy,
a przed nami dwa bardzo ważne i całkowicie oddzielne zadania.
Wyjdziemy razem i przekażemy Peterowi dobre wieści?
Nie! To zły pomysł.
Chcesz, żeby chwalił tylko ciebie, spryciarzu. Leć.
Czy coś cię trapi?
Aż tak to widać?
Przed tobą nic się nie ukryje.
- Coś się stało Jacksonowi. - Konkretnie ty?
Nie, coś zupełnie innego.
Zachowywał się strasznie dziwnie.
Otwarty opór. Nigdy tego u niego nie widziałem.
Celowa ignorancja.
Zawadiacki urok.
Dobrze go wyszkoliłeś.
Albo ktoś inny to zrobił.
O Boże.
A tata: „Nic takiego nie mówiłem”.
Udawałem, że go nie słyszę. Udało się. Wyprowadziłem go stamtąd.
Genialna jestem.
Ona mnie rozumie.
Jego nowa terapeutka.
Rety.
To brzmi jak manipulacja.
Dziękuję.
Nie stawiasz Petera w dziwnej sytuacji?
Pewnie tak. Nie pomyślałem o tym.
Na wojnie są ofiary.
No dobra. Wracam do domu, zanim oberwę rykoszetem.
- Na pewno? - Tak.
Pa.
Co z nią?
Miała się spotkać z Peterem w sprawie kierowania zespołem,
ale twój tata nas wykopał,
a Peter pojechał do domu, bo się trochę wkurzył.
Albo miał biegunkę.
Fajnie, kiedy ty i tata rozwiązujecie wasze problemy w biurze,
ale utrudnia nam to życie.
Georgia, mogę cię prosić na chwilę?
Mogę spytać, co robisz z Jacksonem?
Piję drinki.
Wpływasz na niego.
Tak myślisz? Trudno mi powiedzieć.
Ja mam dopilnować, żeby Ellis Dragon skupił się na pracy.
Twoje wtrącanie się w jego sprawy z synem praktycznie to uniemożliwia.
Czyli twoja praca polega na tym,
żeby zrobić z Jacksona małego przechwytywacza ruchu?
Przezabawne.
Nie dla mnie.
Lubię ludzi, którzy tu pracują.
Mimo roli, którą odgrywasz,
podejrzewam, że ty też zaczynasz.
Wiedz, że oni potrzebują swoich wypłat
na coś takiego jak czynsz.
Jeśli Jackson nie założy kombinezonu,
mogą nie móc go opłacić.
To nie takie głębokie.
A jednak, a ty tylko to pogłębiasz.
Ale ty się wczuwasz.
Dobra. Daj mi zadziałać.
O nie. Cokolwiek masz na myśli, nie rób tego.
Możesz na mnie liczyć, kochana.
Cholera.
Chciałeś pogadać?
Jesteśmy w punkcie krytycznym projektu baterii.
- Potrzebuję ludzi, którym mogę ufać. - Oczywiście.
Dlatego pokierujesz projektem.
OK.
Aha.
- No nie wiem. - Zaczekaj.
Kwalifikacje masz na pewno.
Prawda? Świetnie ci idzie.
Miło to słyszeć.
Ale jest tu wielu wykwalifikowanych kandydatów.
Czyli chodzi o Lunę?
Wiem, jak bardzo tego chciała.
To biotechnologia,
nie bioprzyjaciele.
- Racja. - Słuchaj. Jestem w Dragon nowy.
Ale powiedzmy sobie szczerze:
to miejsce to niezły cyrk.
Oboje o tym wiemy.
Za dwa tygodnie możemy na ulicy sprzedawać papierosy luzem
albo możemy tu rządzić.
Dlatego starzy znajomi jak my muszą trzymać się razem.
Czyli jednak bioprzyjaciele?
W tym przypadku może trochę.
Czyli nie da rady mu go założyć we śnie?
Nie. Jackson ma lekki sen.
A jeśli reszta jego ubrań zniknie?
Nie miałby wyboru.
Musiałby założyć kombinezon albo wyjść nago.
Nie najlepsze, ale zapisz.
Pewnie. „Nago”.
Przepraszam, szefie. Ma szef chwilę?
Może innym razem.
Myślę, że uda mi się pomóc z problemem szefa.
- Mógłbyś…? - Tak. Wybacz G.
Ellis jest bardzo zajęty, więc…
Wiem, jak sprawić, żeby Jackson założył kombinezon.
Naprawdę?
Radzimy sobie. Wpadliśmy właśnie na coś…
Nie. Dlaczego miałabyś na niego wpłynąć?
A jaki ostatnio był?
Trudny?
Ciężki do zrozumienia?
Nie chce słyszeć, co się do niego mówi?
To moja zasługa.
Twoja?
Mogłabym być twoją wtyką.
Głęboko w tym siedzisz?
Bez obaw. Dotrę głęboko.
Zwolniłeś Georgię?
A jaki miałem wybór?
Co ty wygadujesz?
Informatorzy mówią mi, że ma na ciebie zły wpływ.
„Informatorzy”?
Co to za informatorzy?
Nieważne. Podjąłem decyzję.
Podejmij nową i ją zatrudnij.
Wymyśliłem coś, co może mnie skłonić do zmiany zdania.
- Ładnie. - Wow.
Kontrolujesz mnie za pomocą Georgii? To nowe dno.
Dawno temu nauczyłem się,
że na szczyt nie trafisz, będąc miłym.
A niech to.
No więc… czy ja dobrze słyszę?
Ellis cię zwolnił, a potem zatrudnił ponownie.
Coś mi tu nie pasuje.
Najważniejsze, że Jackson jest w kombinezonie,
a ja uratowałam twój kościsty tyłek.
Co?
Oboje są teraz w lycrze.
Wyraźnie prosiłam cię, żebyś się w to nie mieszała.
Ups.
Dajemy!
W tej piosence jest flet?
Dodałem go. Dla ciebie.
Mam flecik w sakiewce
Włóż go do usteczek
Że jak?
Co tam grasz?
No weź. Przechwytywanie ruchu ci się podoba. No przyznaj.
Przyznaję. Ale ty przyznaj, że zachowałeś się jak palant.
Ale to z miłości.
Jeśli kochanie syna to zbrodnia, wsadźcie mnie z nim do celi.
Więc z tego, co mi mówisz,
wynika, że ona chce zwrócić na siebie uwagę.
Tak. I nie chcę jej dać satysfakcji.
OK. Wtedy ona jeszcze bardziej będzie próbowała cię irytować.
To wtedy ja będę ją bardziej ignorować.
Dzięki, że wysłuchałeś tego ględzenia. Bardzo tego potrzebowałam.
No wiesz, nie codziennie
twoja pasierbica spiskuje z twoim szefem,
żeby jego syn stał się tańczącym hologramem.
Oby.
Dziękuję.
I wiedz, że rozumiem twoje obawy dotyczące tej sagi rodzinnej w Dragon.
Tak.
Ellis postawił na swoim,
więc nie powinieneś już tego odczuwać.
- To dobrze. Ale to trochę moja wina. - W jakim sensie?
Myślę, że może moje
uwielbienie dla Ellisa Dragona
powstrzymało mnie
przed wyznaczeniem granic.
To się już nie powtórzy, bo na to nie pozwolę.
Brawo.
I wzajemnie.
- Weź pochodnię. - Dobra.
Tak! Mam ją! Mam pochodnię!
Tak!
Wow.
Wiedziałem, że ci się spodoba. Musisz mi ufać.
Może gdybyś nie manipulował moimi relacjami osobistymi.
Chodzi o Georgię?
Spokojnie. To koniec tego związku.
Jak to?
Cokolwiek było między wami – kaput.
Chcesz mi zabronić się z kimś spotykać?
Ratuję cię przed agentką wysokiego szczebla,
która może tobą manipulować.
Chronisz mnie przed kimś, kto mną manipuluje?
Robisz to non stop.
Nie. Ja tylko o ciebie dbam.
Tak to nazywasz?
Chyba każdy by to tak nazwał.
Może ci się to nie podobać, może tego nie widzisz, ale ja
dbam o to, żebyś mógł wykorzystać swój potencjał.
A co za to dostaję? Przewracanie oczami. Gdzie podziękowanie? Jakaś wdzięczność?
Nie jestem wdzięczny? Jestem niewdzięczny?
Pewnie. Dziękuję, że kupiłeś Magmę, żeby trzymać mnie na smyczy.
Proszę bardzo.
Dziękuję za moją porażkę na wyjeździe integracyjnym.
I dziękuję, że zmusiłeś mnie do założenia tego debilnego kombinezonu.
Kombinezon założył ciebie, bo nie napiąłeś mięśni.
Jesteś, kurwa, nie do zniesienia.
Mam dość. Odpadam.
Walić ten szajs. Serio.
Szajs? Czyżby?
Wiesz, ilu ludzi na świecie zabiłoby, żeby założyć ten kombinezon
i otrzymać złotą pochodnię od Ellis Dragona?
Całe rzesze.
Super. To sprowadź sobie kogoś z nich.
Chyba nie byłoby ci miło.
Byłoby mi tego kogoś żal.
Jackson!
Hej, nie wiedziałam, że…
To źle?
Wręcz przeciwnie.
- Peter. - Hej.
Witaj w wielkim show.
- Dzięki? - Wchodzisz za Jacksona.
A ten kombinezonik
jest twój.
Napisy: Katarzyna Puścian