Jacks! Dobrze, że cię złapałem.
- Dziękuję ci. - Nie ma za co.
- Nie wiesz, za co ci dziękuję. - Ale liczę na to, że odpuścisz.
Sprytne. Dziękuję, że przedstawiłeś mi Petera,
który pewnego dnia może być przyszłością Dragon.
Dobra. Mam dość tych gierek.
- Jakich? - Próbujesz wzbudzić moją zazdrość.
To nie gierki. Jestem maksymalnie szczery.
- W to wierzę. - No to uwierz w to.
Bateria Petera zrobi furorę na BioTexpo.
Zaprezentujesz tam biobaterię? To mądre?
No raczej, bo Peter to mój gość,
a to jest jego ukochany projekt, czyli też mój.
Nie jest gotowy.
Zazdrosny.
Nie to powiedziałem.
NIESTABILNY
Po co ja w ogóle próbuję? On ma totalnego bzika.
- Kto? - A jak myślisz?
Komuś przydałoby się wolne.
Wynośmy się stąd. Jedźmy do Malibu albo do Ojai.
Mam pracę.
Wyluzuj. Praca nie zając. Zaczeka do powrotu z Ojai.
Nie powinnaś się przykładać? Prawie cię zwolnili.
Faktycznie, niewiele brakowało. Pogadajmy o tym w drodze do Ojai.
Nie jadę do Ojai.
Niektórzy mają obowiązki.
Wyluzuj.
Nie jesteś jedyną osobą z obowiązkami.
Przepraszam.
Potrzebuję więcej obowiązków.
Chcesz mi zaimponować, przejmując inicjatywę?
Jasne. Właśnie tak.
Mogę cię w czymś wyręczyć.
No wiesz, brudne zagrania, czarna magia, pociąganie za sznurki.
Myślisz, że czym ja się zajmuję?
Pojęcia nie mam, ale co ty na to,
że naprawdę uwierzyłam w naszą misję, naprawę planety czy coś tam?
Co mi powiesz?
Jestem zbyt zajęta, żeby trzymać cię za rączkę.
Wiem, że nie trzymasz za rączkę.
- Okazuję uczucia na inne sposoby. - Pewnie.
Na przykład?
Co powiesz na to? Możesz obserwować mnie przy pracy,
jeśli obiecasz, że cię nie zauważę.
Zapomnisz o moim istnieniu.
A wiem, że o tym marzysz.
Ciekawe, dlaczego Peter zwołał to spotkanie.
- Mówił ci coś? - O tym spotkaniu?
Nie. Nie wydaje mi się. Nie mówił. Nie… Nie wiem.
Może w końcu wybrał kierownika zespołu.
To może być moja chwila.
Cześć.
Hej, hej.
Wielu z was słyszało,
że razem z Ellisem zaprezentuję biobaterię na BioTexpo.
Da czadu. Na serio.
Jestem… totalnie podekscytowany.
Mój ziom.
To ekscytujące,
ale jest też większa presja, żeby osiągnąć wyniki,
co, oczywiście, wymaga silniejszego przywództwa.
A skoro o nim mowa,
Ruby będzie miała teraz o wiele więcej obowiązków
jako moja kierowniczka zespołu.
Dziękuję, Peter.
Cieszę się, że będziemy razem pracować
i że zgarnę zasługi za waszą pracę.
Peter. Ellis jest gotowy.
- Wracajmy do pracy. - Gratulacje.
- Dzięki. - Nieźle.
Wow.
- Wiedziałaś o tym? - Tak jakby. To się tak…
Nie tłumacz się.
W ogóle nic mi nie musisz mówić.
Za minutę będziemy na żywo. Wszystko gra?
- Nowy chyba się trochę stresuje. - Nigdy nie byłem w telewizji.
- Rób to, co ja. - Obaj trzymajcie się scenariusza.
To nie moje pierwsze rodeo.
Śpiewałem hymn na Calgary Stampede.
Fajnie.
Witamy po przerwie w programie Szybka kasa.
Na początek firma, której akcje obserwujemy uważnie.
Dragon Industries ogłosiła,
że na BioTexpo zaprezentuje coś dużego.
Porozmawiam teraz z prezesem Dragon, Ellisem Dragonem.
Dzień dobry.
Koło Ellisa siedzi geniusz stojący za tą nową technologią,
którego niektórzy nazywają nawet następnym Ellisem Dragonem. Peter Martin.
Dzień dobry. Bardzo mi miło.
Działająca biobateria to Święty Graal tej branży.
Nieprawdaż? To innowacja jedna na pokolenie,
która może uratować nękaną kontrowersjami firmę Dragon.
To lekka przesada.
Wiosną akcje spadły o 30%,
bo oskarżono pana o podpalenie.
To sprawa rodzinna.
Nie będę o niej mówił,
ale powiem, że zrobię wszystko,
by chronić moją rodzinę.
Są też doniesienia o tym,
że w stanie nietrzeźwym ukradł pan samochód pracownika.
- To również sprawa rodzinna? - Być może.
Pani redaktor, od dawna śledzę pani karierę
i powiem, że jestem fanem.
Dziękuję.
Jako fan muszę powiedzieć:
stać panią na więcej.
- Chwileczkę. - To ja powiem „chwileczkę”.
Dobrze? Wtrącanie się w sprawy rodzinne,
komentarze o zdrowiu psychicznym po to, żeby skoczyła oglądalność, a to…
Powiem pani, co to jest.
To odwrócenie uwagi.
Odwracamy uwagę od prawdy,
czyli tego, że czas baterii litowych dobiega końca.
Nasze telefony, samochody elektryczne… Nasz styl życia nie przetrwa
bez energii odnawialnej.
Tak.
Teraz rynek nieruchomości.
Ceny domów wzrosły o 16% i to nie koniec.
Podaż wciąż się kurczy, a popyt jest rekordowy.
Świetnie. Pozamiataliście.
Tak? A nie mówiłem za dużo?
Nie, byłeś świetny!
- Prawda, Ellis? - Nie.
Nie był.
Był lepszy!
Brawa dla Petera.
Już. Słyszeliście. To następny ja.
- O rety. - Niedobrze.
Słabo mi.
OK. Chcesz iść się położyć w gabinecie?
Anna, mogę ci coś pokazać?
Jasne.
Zabierz Ellisa do gabinetu. Niech pije wodę.
- Niczego nie dotykaj. - Dobra.
Zaczekaj, koleżko!
Co myślisz o tym Peterze?
Nic.
Szczęściara.
Hej. Wszystko w porządku?
Tak, pewnie.
Georgia, to wszystko.
Nie.
Niech zostanie.
Rozumie mnie.
Czego chciał Peter?
Trochę się zdenerwował. Jakiś świr wysłał mu maila z pogróżkami.
Tak?
Tak, ale ochrona mówi, że nie ma się czym martwić.
Mnie nie grożono śmiercią.
Upiekło ci się.
Do konferencyjnej? Przygotujemy się na Bloomberg.
Niech Peter to zrobi. To jemu grożą śmiercią.
Wiesz co? Niech udziela wszystkich wywiadów.
I przemawia na BioTexpo.
On potrafi wszystko.
Jego to wszyscy chcą zabić.
Ellis, co się dzieje?
Nie jestem już źródłem zmian. Nie jestem nawet wart kawałka ołowiu.
Wiesz, jeszcze nie tak dawno temu
to mnie chcieli zabić.
Myślałem, że to nie minie.
Co jest tu źródłem nostalgii?
Nie rozumiesz? Wiesz, komu grozi się śmiercią?
Wizjonerom, prekursorom zmian.
- Supergwiazdom. - Tak.
Ty wiesz co?
Może to nie Peterowi grożono.
Może grożono tobie.
Serio? Co o tym myślimy?
Naciągane.
A jednak, Georgia,
to mogła być taka zmyłka,
żebyśmy wykorzystali nasze środki na ochronę Petera,
co naszego głównego szefa szefów zostawiłoby
narażonego na atak.
- Logiczne. - Gdzie tam.
Georgia ma rację.
Po co zabijać mnie, skoro można zabić nowego mnie?
Georgia, pozwolisz na chwilę?
Ogromną częścią moich obowiązków…
jest pocieszanie Ellisa nawet kosztem sporadycznego mijania się z faktami.
- Czyli kłamiesz? - Nazywaj to, jak chcesz.
Super. Wracajmy. Chcę uczyć się od mistrzyni.
Wykluczone.
Czyli mam karę?
Tak okazuję uczucia.
Myślałem, że z Georgią jest dobrze,
ale rano ją chyba wkurzyłem.
Zaraz. Spędziliście razem noc?
Tak, ale nie…
- Wybaczyłeś jej? - Co?
To ze zwolnieniem.
Co miałem jej wybaczyć? Tata mną manipulował.
Faktycznie. To on. Ona jest tu niewinna.
Jackson Dragon.
- Tak? - Z nami.
- Malcolm! - Jackson?
- On ci nie pomoże. Chodź. - Zabierają mnie!
Jackson?
Co się tu dzieje?
Nie rozumiem.
Rano Peter dostał drobną groźbę śmierci, a po południu ja dostałem straszniejszą.
OK.
Jackson, co tu robisz? Co jest?
Powiedziałem mu o Pogromcy Smoków.
- Tak go nazywamy. To mój pomysł. - Nie musimy chyba go tym martwić.
Jaki miałem wybór?
Muszę się z nim pogodzić na wypadek czegoś niewyobrażalnego.
Oczywiście.
Masz przestać mówić o biobaterii?
Po raz kolejny oferuję masom rewolucyjną technologię.
Jestem dużym zagrożeniem dla status quo.
Dlatego ojciec nie ma wyboru. Musi wrócić na wizję i to rozgłaszać.
Wariaci nie zwyciężą.
A teraz najlepsze. Zatrudniłem eksperta, żeby znalazł drania.
Tak? Przecież postanowiliśmy to zignorować.
OK. Gdzie się rozłożyć?
Leslie to ten specjalista. Świetnie.
Na pewno? Bo ja myślę, że to wykracza poza jego… kwalifikacje.
Mam przeczucie,
że ten potwór to nie żaden obcy.
- Może nawet tu pracuje. - Nigdy bym na to nie wpadł.
Może zarzućmy szerszą sieć.
Kto by to nie był, spojrzę mu prosto w oczy i powiem:
„Ten sztandar nie ucieka”.
- Jaki sztandar? - Trochę szacunku!
Rządzę na wojnie.
- Muszę przeprowadzić przesłuchania. - Masz pełnię władzy.
Zawieszenie habeas corpus. Stan wojenny.
Przyjąłem, wodzu.
Jak we Wrogu numer jeden.
- Co on robi? - Od kiedy on kuleje?
Nie.
- Przestań! Nie! - Hej!
Nie. Dość!
- Tak? - Dlaczego to zrobiłaś?
Co?
Dobra jesteś.
Będzie fajnie.
Mam wywęszyć zdrajców.
- Zdrajców? - Tak.
Jestem taką ludzką świnią truflową.
OK. Chodzi o groźbę wobec Petera?
Wobec Petera?
On też taką dostał?
Ciekawe.
No więc… Peter staje się tu grubą rybą?
Można tak powiedzieć.
W Szybkiej kasie wypadł świetnie.
Chyba to nie jest jakaś jego zagrywka? Żeby tu rządzić.
Niewykluczone.
Sprawiał wrażenie, jakbym awans miała w garści, a awans ma Ruby.
Bo są starymi znajomymi.
Czyli mówisz, że rośnie w siłę i słucha rad tego Ruby’ego?
Mam już wszystko. Wielkie dzięki.
OK.
A kim pan w ogóle jest?
Nikim.
Hej. Chciałam sprawdzić, jak się trzymasz.
Straszne rzeczy się tu dziś dzieją.
Radzimy sobie.
Najpierw Peter dostał groźbę, a teraz podobno Ellis.
Tego samego dnia. Strasznie dziwne.
Tak to już jest.
Kiedy zmieniasz świat, zawsze kogoś rozdrażnisz.
Zwłaszcza gdy dyrektorka finansowa ma luźne podejście do faktów.
Prawda, Pogromco Smoków?
Zmaganie się z Ellisem często wymaga nieszablonowych metod.
Pogromca Smoków
jest trochę bardziej nieszablonowy niż zwykle.
Rozumiem. Przestraszyć staruszka. Niech poczuje się niezbędny.
Szacun.
Dziękuję za zrozumienie.
Jak mroczna będzie następna groźba? Mam mnóstwo pomysłów
żywcem wziętych z koszmarów.
Doceniam propozycję, ale…
Pogromca Smoków działa solo.
Kogo ja tu widzę?
Pannę Ruby.
No… tak?
Ponoć należą się gratulacje.
Słucham?
Kumpela Lumis wspomniała o twoim awansiku.
- Luna. - Nie, Lumis.
- Nie, Luna. - Kim jest Lumis?
Luna… to powiedziała?
To na nią bądź zła.
Chwila. A dlaczego?
Nieważne. Masz wysoko postawionych przyjaciół.
Mówiłam Peterowi, że tak będzie.
Czyli to prawda.
Jesteś zżyta z Peterem.
Łączy mnie z nim wyjątkowa… przyjaźń.
Może nadszedł czas, żebyśmy zawarli sojusz.
Para ludzi sukcesu.
Ja i ty.
Przepraszam. Muszę iść…
gdzieś indziej.
Jak tam jego domowy terapeuta?
Peter. Skończyłeś już z CNBC?
Tak, ale no… jestem w tym sam.
Dużo gadam. Przydałoby mi się wsparcie.
Ellis chyba do ciebie dołączy na resztę wywiadów.
- Czuje się dużo lepiej. - Stop!
Wybaczcie. Pogromca Smoków napisał drugi list.
- To niemożliwe. - Kim jest Pogromca Smoków?
Obłąkanym gnojem. Oczywiście.
Cii!
Słuchajcie.
„Jednak to nie ciebie oskalpuję.
Postanowiłem wymazać z historii twój ród,
zabijając jedynego dziedzica. Z jego szczątków zrobię bolognese”.
Boże.
Ten list ma inny ton. Jest bardziej drastyczny i niedojrzały.
- Może to naśladowca. - Ten sam papier.
Brakuje mu subtelności. Coś tu się nie zgadza.
Zdecydowanie.
Wygląda na to, że pękł.
Jest bardziej… niezrównoważony.
Żaden kodeks nie trzyma go już na wodzy.
Zrobi wszystko, by syn zapłacił za grzechy ojca.
Aha… Czyli wywiadów znowu udzielam sam.
- Tak. - Tak.
Do dzieła.
Dobra.
Chciałeś pogadać?
Jackson, nie chcę cię niepokoić,
ale Pogromca Smoków poluje na ciebie.
Chce zrobić z ciebie sos mięsny
i, jak zakładam, podać cię z rigatoni lub tagliatelle.
Oba makarony pasują do takich sosów.
Dobrze, że mnie nie niepokoisz.
Powinieneś wrócić do udzielania wywiadów.
Nie ustępuj przez dziecinne pohukiwanie.
Anna! Nie rozumiesz. Nie jesteś rodzicem. Bunkier.
To chyba nie jest konieczne.
Zgadzam się.
Czy Leslie nie powinien mieć więcej czasu na śledztwo?
Ja?
Rzeczywiście.
Będziecie bezpieczniejsi, jeśli zostanę tu.
No wiecie. Walenie w kraty, rozbijanie czaszek,
zagłębianie się w zmiany w strukturach władzy.
Masz dwie godziny. W przeciwnym wypadku znikamy.
Jasne. To mnóstwo czasu.
Ktoś musi sprzątnąć wymiociny.
Ale ty jesteś świrnięta.
Co nie? Totalnie pozamiatałam tym listem.
Wręcz przeciwnie.
Pogromca Smoków miał tylko podkręcić ego Ellisa.
Nie grozić pierworodnemu i spłoszyć go do tajnego bunkra.
Pogromca Smoków lubi się również zabawić.
Nie jest jakąś żałosną sztywniarą.
Przez ciebie jest dużo gorzej.
Czy twoja obecność mogłaby nie utrudniać mi życia?
Dobra. Wyluzuj. Możemy to naprawić.
Hej!
Widziałeś Jacksona?
A co? Powiesz mu, że cię nie zwolniono i manipulowaliście nim?
To byłoby super.
Co? Nie. A co cię to obchodzi?
Sekrety przyprawiają mnie o wysypkę. Już ją mam.
To kup sobie maść, łajzo.
Naprawdę powinnaś się przyznać.
- Jesteś dobrą osobą… - Jackson!
Dokąd idziesz?
Do bunkra. Chyba.
Ale fajnie, że przed izolacją cię złapałem,
bo chciałem cię przeprosić za to, że byłem rano fiutem.
Nie ma sprawy.
Nieprawda.
Byłem zły za coś, co zrobił tata, no i wyżyłem się na tobie,
co nie jest fajne, bo naprawdę…
cię lubię.
Ja ciebie też.
Skoro o Ellisie mowa,
jaka groźba śmierci na maksa podkręciłaby jego ego,
ale była na tyle bezpieczna, żeby nie zniknął?
Co cię obchodzi ego mojego taty?
Nie obchodzi.
Ale obchodzi Pogromcę Smoków.
Odbiło ci?
O czym ty mówisz?
- Wiem o listach. - Uważa, że mój był lepszy.
- Bardziej niepokojący. - To to samo.
Nie wierzę, że to zrobiłaś.
Wiesz, jaka byłam zestresowana? Jaki miałam wybór?
Czyli twoją jedyną opcją było spreparowanie groźby śmierci?
Wtedy tak mi się wydawało.
I udałoby mi się,
gdyby nie ona.
Chciałam ci zaimponować, mamusiu.
I co teraz?
Wyjść z tego można tylko…
idąc w to dalej.
Czyli co?
Myślę, że Georgia uważa…
że do trzech listów sztuka.
Po pierwsze, sprecyzujmy, że nic mi nie grozi.
„Postanowiłem oszczędzić twojego syna,
więc nie rób w majteczki”.
Boże. „Nie rób w majteczki”?
Równie dobrze możesz napisać: „Buziaki, Anna”.
A może…
„Wyguglowałem twojego syna i, mimo że jest
totalnym ciachem
i prawdziwym niskim królem,
nie jest wart mojego czasu.
Postanowiłem więc skupić całą moją furię na jedynym Dragonie, który się liczy”.
I jak?
Może bez „niskiego króla”.
I tego o ciachu.
Ale poza tym całkiem efektownie.
Dobra robota.
To jedyny uścisk, jaki dostanę.
To prawda, co mówią o Peterze?
- A co mówią? - Że świetnie wypadł w Szybkiej kasie.
No i niedługo będzie tu rządził.
Nic o tym nie wiem.
Tacy jak my muszą wiedzieć.
Jeśli statek Ellisa zatonie, po co podążać za nim
na dno laguny?
Wskoczmy lepiej na tratwę Petera. Niech dowiosłuje nas do brzegu.
Nie jesteś terapeutą Ellisa?
Jestem również swoim własnym terapeutą
i swoim najważniejszym klientem.
Powiem Ellisowi, co knujesz.
Nie radzę.
Wspaniale.
W tym liście napisał, że Jackson go nie interesuje.
Tylko mój tyłek jest na szali.
Tak jak lubisz.
To może zostańmy na powierzchni, dokończmy te wywiady
i pojedźmy na BioTexpo?
Wchodzę w to.
To rozumiem.
Mamy go.
Malcolm
vel
Pogromca Smoków.
On nie jest Pogromcą Smoków. Znam go od dziecka.
- Silencio! - Ja pie…
Był pod przykrywką.
Nie zdziwiłoby mnie, gdyby wymyślił,
że to niby ja cię zdradziłem.
Bo cię zdradził.
Leslie miał rację.
To nie jest śmieszne. Uważaj sobie.
- Słucham? - O czym on mówi?
Mów albo ja powiem.
Dobra. Ja wpadłam na to, żeby Ellis mnie zwolnił. Zadowolony?
Tato, to prawda?
Czy to nie pikuś przy tych wszystkich groźbach?
- Nie dostałeś gróźb. - A te listy?
- Anna je napisała. - Pierwszy.
Drugi był mój.
Trzeci to efekt współ…
Dość.
Dlaczego?
Byłeś strasznie przybity.
Chciałam…
podnieść cię na duchu.
Rozumiem.
No to…
gratulacje.
Jestem pewny siebie jak nigdy.
Ellis.
Jackson…
Daruj sobie.
Jednak rozwiązałem sprawę.
Jesteś wolny.
No weź.
A walić to.
Tak, to był…
ciekawy dzień.
Delikatnie mówiąc.
Martwisz się?
Tą…
groźbą.
Jedyną prawdziwą groźbą, którą dziś otrzymaliśmy.
Nie. Nie, nie. To jakiś internetowy dziwak.
Według ochrony maila wysłał Sydney Grossman.
Podobno kiedyś z nim pracowałeś.
Nie kojarzę nazwiska.
Nie zapada w pamięć jak Pogromca Smoków.
No nie jestem z tego dumna, ale…
między mną i Ellisem tak właśnie jest. To…
Zdecydowanie czymś to jest.
To…
skomplikowany gość.
Pewnie. Ale do tanga trzeba dwojga.
No może i tak.
- Jeszcze jednego? - Czemu nie?
Dokąd jedziesz?
Nie jestem klaunem. Mam dość tego, że tak mnie traktują.
Jasne. Aha.
Ale czy twoje zachowanie nie ma z tym nic wspólnego?
Trudno powiedzieć.
Ale może odpowiedź znajdę gdzieś tam,
w trasie, na otwartej drodze.
Wiem tyle, że ten gość nie wie już, komu może ufać.
Tak. Znam to uczucie.
Nie proś mnie, żebym zabrał cię ze sobą.
A mam z tobą pojechać?
- Nie powinienem być teraz sam. - Dobrze.
Napisy: Katarzyna Puścian