สฟาลบาร์ด
หมู่เกาะห่างไกล ที่อยู่ลึกไปในอาร์กติกเซอร์เคิล
สวรรค์สำหรับหมีขั้วโลก
และหนึ่งในที่ถ่ายทำหนังหมีขั้วโลก ที่ทะเยอทะยานที่สุดที่เคยมีมา
Disneynatureได้รวบรวม
ผู้กำกับภาพและไกด์ที่ดีที่สุดในโลก
เพื่อเก็บภาพชีวิตของสัตว์ ที่ทั้งลึกลับและโดดเด่นนี้
ในการถ่ายทำร่วมสามปี
ทีมงานจะตามหาหมี ในพื้นที่กว่าพันกิโลเมตร
สู้กับอุณหภูมิ ต่ำกว่าลบ 40 องศาเซลเซียส…
คนที่ไม่ได้ทำงานในสภาวะแบบนี้
คงจินตนาการไม่ออกเลยว่า มันยากขนาดไหน
และถูกทดสอบขีดจำกัดสูงสุดของพวกเขา
แต่ความท้าทายในการทำงานที่นี่ มีมากขึ้นทุกปี
ที่นี่เป็นที่ที่ร้อนเร็วที่สุดบนโลก
ในขณะที่ภูมิประเทศของสฟาลบาร์ดละลาย พวกหมีและทีมงาน
จะปรับตัวกับโลก ที่กำลังจะสูญเสียน้ำแข็งไปอย่างไร
หมู่เกาะสฟาลบาร์ดเป็นถิ่นห่างไกล ที่ไม่ถูกแตะต้อง
และเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ที่สำคัญ ของสัตว์ป่าอาร์กติก
ตอนผมเป็นวัยรุ่น ผมจินตนาการถึงสฟาลบาร์ด
เพราะสำหรับผม มันเป็นสภาพแวดล้อม ที่สุนทรีย์ที่สุดในโลก
มันต่างจากทุกสิ่งที่คุณจะพบเห็นได้
คุณได้เห็นธารน้ำแข็งมหึมา…
รอล์ฟ สไตน์มานน์ ผู้กำกับภาพยนตร์
พื้นที่กว้างของหิมะและน้ำแข็ง
มันเหมือนกับโลกในเทพนิยาย
สิ่งที่คุณรู้สึกคือ นี่คือดินแดนของหมีขั้วโลก
ที่พบในแถบเหนือสุดของดาวเคราะห์เรา
สฟาลบาร์ดตั้งอยู่ในมหาสมุทรอาร์กติก ระหว่างนอร์เวย์และขั้วโลกเหนือ
มหาสมุทรรอบๆ สฟาลบาร์ด แข็งตัวทุกฤดูหนาว
เกิดเป็นน้ำแข็งทะเลผืนใหญ่
มันเป็นพื้นที่ในการล่าอันสมบูรณ์แบบ ของหมีขั้วโลก 300 ตัวที่อยู่ที่นี่
การถ่ายหมีมีความท้าทายมากมาย
คุณต้องหาหมีให้ได้…
ออสการ์ สตรอม หัวหน้าฝ่ายจัดหา
ในสภาพแวดล้อมที่กว้างขวาง และต้องหาอย่างปลอดภัย
สิ่งที่เราตามหาคือน้ำแข็งทะเล ที่หนาพอให้เราทำงานได้อย่างปลอดภัย
เราพึ่งน้ำแข็งทะเลดีๆ
ในการหาและถ่ายหมีจริงๆ
ลองเยียร์เบียน
ในเมืองที่อยู่แถบเหนือสุดของโลก
ทีมงานใช้เวลาสองปีในการออกแบบ เต็นท์ถ่ายทำในอาร์กติกที่สมบูรณ์แบบ
ใช้ได้แล้ว
นี่พิเศษนิดหน่อย
เพราะไม่มีใครเคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน
เราพยายามจะออกไปทั้งฤดู
เราจะออกไปสามหรือสี่เดือน เป็นอย่างต่ำ
และเพื่อทำแบบนั้น เราต้องสร้างเต็นท์ใหญ่นี้
ที่เราสร้างและวางแผน สำหรับปีที่แล้ว
เราต้องการทุกอย่างข้างนอกนั่น
เราต้องการอุปกรณ์ทั้งหมด เราต้องการที่พักสำหรับคนสิบคน
เราต้องการที่อาบน้ำ ห้องน้ำ ต้องการทุกอย่าง
พอเราออกไปข้างนอกแล้ว เราก็ไม่ต้องกลับมาที่เมือง
เราไม่ต้องเติมของ ไม่ว่าจะ คน อาหาร เชื้อเพลิง น้ำ หรืออื่นๆ
นั่นก็หมายความว่า จะส่งผลต่อสิ่งแวดล้อมน้อยลง
ก็หวังว่าเราจะอยู่ข้างนอกได้
และอยู่ได้ทั้งฤดูกาล
เต็นท์ถูกออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบ
แต่การจะเอามันเข้าไปในถิ่นของหมี ก็เป็นการขนส่งครั้งใหญ่
ดังนั้นการที่เราจะไปที่นั่น เรามีรถลากเลื่อนขนาดใหญ่
เจสัน โรเบิร์ตส หัวหน้าฝ่ายขนย้าย
เต็นท์จะถูกดึงโดยรถเกลี่ยดิน หรือไม่ก็รถไถหิมะ
ยิ่งไปกว่านั้น เรานั่งในนั้นได้แบบอุ่นๆ ด้วย
ผมเรียกว่า เต็นท์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม
เพราะเวลาเราใช้เต็นท์ เราใช้เชื้อเพลิงเยอะมาก
เพื่อให้ความอบอุ่น เพราะคุณสมบัติการทำความร้อนแย่มาก
ฉะนั้นเต็นท์พวกนี้จะทำให้เราอุ่น สะดวกสบาย และปลอดภัย
และปลอดภัยจากหมีขั้วโลก
ลงอีก ลงอีก
เดือนกุมภาพันธ์
หลังจากวางแผนมาหลายปี เวลาแห่งการเดินทางก็มาถึงในที่สุด
ในสฟาลบาร์ด...
ลองเยียร์เบียน
มีถนนเพียง 40 กิโลเมตร ดังนั้นก็ใกล้จะสุดถนนแล้ว
ในดินแดนห่างไกล รถไฟน้ำแข็ง ต้องเดินทางมากกว่า 100 กิโลเมตร
ข้ามภูมิประเทศที่ท้าทายมากๆ
เหมือนว่าเรากำลังมุ่งหน้า ไปส่วนที่ยากขึ้นของเส้นทาง
ที่จะเริ่มเปียกขึ้นนิดหน่อย
ยังมีน้ำอีกเยอะที่ไหลจากธารน้ำแข็ง
และนี่จะเป็นหนึ่งในพื้นที่นั้น
ที่ยากกว่าส่วนอื่นๆ
เดี๋ยวไว้ดูกัน
และไม่นานเลย เรื่องเลวร้ายที่สุดก็เกิดขึ้น
นี่ไม่ใช่ปัญหาเล็กๆ จริงๆ เป็นปัญหาใหญ่เลยละ
อุปกรณ์หนัก 50 ตันของเรา ติดอยู่ในน้ำลึกประมาณครึ่งเมตร
ผมต้องยอมรับว่า นี่เป็นคืนที่แย่ที่สุดในชีวิตผม
ผมไม่คิดว่า เคยเจอคืนที่แย่ขนาดนี้มาก่อน
ตอนนี้อุณหภูมิติดลบ 25 องศาเซลเซียส
ดังนั้นยิ่งรถลากติดในหิมะนานเท่าไร
โอกาสที่พวกเขาจะตัวแข็ง ก็ยิ่งมากขึ้น
จริงๆ แล้ว นี่อาจใช้เวลาเป็นสัปดาห์ ในการเอามันออกมา
ปล่อยให้มันแข็ง ไปเอาเลื่อยไฟฟ้า แล้วค่อยมาตัด แล้วก็นั่นละ
ชีวิตน่ะไม่มีอะไรง่ายหรอก
ยิ่งการถ่ายภาพยนตร์หมีขั้วโลก ยิ่งไม่ใช่เลย
เริ่มหนาวจนแข็ง และเวลาก็ใกล้หมด
ตั้งแต่เราติดมา น้ำแข็งหนาหนึ่งนิ้วแล้ว
ด้วยการที่รถลากจูงอยู่บนพื้นแห้ง
พวกเขาผูกเชือกยาวเป็นพิเศษ ติดกลับไปที่รถลากเลื่อน
ถ้าไม่ทำตอนนี้ก็ไม่มีโอกาสแล้ว
ใช่ นั่นละ ได้แล้ว
ปาฏิหาริย์จริงๆ ผมคิดไม่ถึงเลย
รถลากเลื่อนคันสุดท้าย หลุดจากน้ำแข็งแล้ว
รถไฟน้ำแข็งกลับมาเดินทาง ข้ามผ่านคืนในขั้วโลกไปอีกคืน
และหลังจากสิบวันอันยาวนาน
ในที่สุดพวกเขาก็ถึงจุดหมาย
ในที่สุดก็ถึงแล้ว
เป็นวันที่ดีเลยใช่ไหม เป็นวันที่ดีจริงๆ
นี่คือบ้านสำหรับสามเดือนข้างหน้า ของทีมงาน
และออสการ์ก็ตรวจดูแล้วว่า ทีมงานมีสิ่งจำเป็นครบครัน
ดูดีสุดๆ เลย
มีคุกกี้เยอะมาก
คุกกี้เยอะสุดๆ
ที่พักจะปกป้องทีมงาน จากหมีผู้หิวโหยที่เดินไปมาบนน้ำแข็ง
และให้ทุกสิ่งที่ทีมงานต้องการ
รอล์ฟ
นี่เป็นปราสาทน้อยๆ ของผม
เพราะงั้น…
บางคนอาจคิดว่าพื้นที่เล็กนิดเดียว
สำหรับผม แค่นี้ก็เหลือเฟือ
เตียงนุ่มสบาย
ที่สำคัญที่สุดสำหรับผม คือหนังสือของผมตรงนี้
แล้วก็สิ่งที่จำเป็นสำหรับการอยู่รอด
ผมว่ามันอุ่น ซึ่งสำคัญมาก
หลังจากที่ไปออกข้างนอกมาหนาวๆ และอย่างอื่นก็หรูหรา
เพราะงั้น ผมมีความสุขมากๆ กับสิ่งที่มี
และนี่คือห้องน้ำของเรา
ทุกคนมาอาบน้ำแป๊บๆ ได้ สัปดาห์ละครั้ง
และนี่คือโถส้วมวิเศษของเรา มันเผาทุกอย่าง
สิ่งที่เราทิ้งไว้คือขี้เถ้า
ผมคิดว่ามันค่อนข้าง เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม
และใช่ ก็เหมือนเดิม มีเพียงพอ ให้เราสะอาด และมีความสุข
ที่พักเป็นฐานที่สมบูรณ์แบบ
แต่หมีขั้วโลกอยู่กระจายกัน หลายร้อยกิโลเมตร
ดังนั้นทีมงานก็ต้องทำแบบเดียวกัน
พร้อมไหม
ออสการ์ ไกด์ของทีม ทำงานในสภาพแวดล้อมนี้มา 15 ปี
และประสบการณ์ของเขาเป็นกุญแจสำคัญ ในการทำให้ทีมงานปลอดภัย
ในขณะที่พวกเขาผจญภัย ไปในภูมิประเทศที่ห่างไกลที่สุดในโลก
ตอนนี้เราจะขับขึ้นไป ประมาณ 600 หรือ 700 เมตร
ถึงสิ่งที่เราเรียกว่าภูเขายอดตัด
และดูว่าเราจะหาหมีขั้วโลกเจอไหม
พวกเขามุ่งหน้าไปที่สูง เพื่อทัศนวิสัยที่ดีขึ้น
แต่ขณะที่พวกเขาไต่ขึ้นไป หิมะก็ลึกขึ้นเรื่อยๆ
จนในที่สุด พวกเขาก็ติด
หนึ่ง สอง สาม
แต่ออสการ์ยังเชื่อว่า พวกเขาผ่านไปได้
ไกด์คนที่สองของเราติด
ผมเลยคิดว่าเราคงผ่านหิมะนี้ไปไม่ได้
เราต้องหาเส้นทางอื่น
- รู้สึกยังไงบ้างที่ล้มเหลว - ไม่ ผมยังไม่ล้มเหลว
ผมจะลองอีกครั้ง
ทำได้แล้ว
ด้วยทางที่โล่งแล้ว และความภูมิใจของออสการ์ยังอยู่…
โอ้ สุดยอด
ทีมงานก็เดินทางต่อ
แต่เมื่อยังไม่เห็นหมี
ออสการ์จึงคุยกับหน่วยลาดตระเวน ที่อยู่บนน้ำแข็งทะเล
โจนาธาน นี่ออสการ์
คุณอยู่ที่ไหน
เราอยู่ที่หอคอยบนดีเพอร์สไตน์ และเราเจอหมีขั้วโลกแล้ว
โอเค ตัวเดียวเหรอ
ใช่ หมีขั้วโลกตัวเดียว อย่างน้อยก็จากที่เราเห็น
รับทราบ โอเค ไปกันเถอะ
ไม่มีอะไรเหมือนการหาหมีขั้วโลก
เพราะส่วนใหญ่แล้ว
ข้างหน้าคุณจะมีแต่หิมะเต็มไปหมด
และสิ่งที่คุณกำลังตามหา
คือจุดสีเหลืองเล็กๆ บนภูมิทัศน์นี้
เพราะหมีขั้วโลกออกสีเหลืองนิดๆ
นั่นทำให้พอเห็นพวกมันได้บ้าง ในภูมิทัศน์นี้
ผมไม่เห็นหมี
ไม่มีอะไรเหมือนกับ การได้เจอหมีขั้วโลก
คุณจะรู้สึกได้เลย มันวิเศษมาก
ผมรู้สึกว่าผมมีความผูกพัน ที่ค่อนข้างลึกซึ้งกับหมีขั้วโลก
และผมกล้าพูดเลยว่า หมีขั้วโลก เป็นสัตว์แห่งจิตวิญญาณของผม
พวกมันพิเศษ
พวกมันอยู่ในพื้นที่ห่างไกลบนหิมะนี้
และพวกมันอยู่รอดได้
การได้เห็นหมีขั้วโลกบนน้ำแข็งทะเล
คุณจะรู้เลยว่า นี่คือสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมของมัน
พวกมันปรับตัวได้สมบูรณ์แบบ…
แร็กไฮด์ สคอกเซธ นักสมุทรศาสตร์ มหาวิทยาลัยสฟาลบาร์ด
สำหรับน้ำแข็งทะเล การอยู่ และล่าบนน้ำแข็งทะเล
และมันก็น่าทึ่งมากเพียงได้ดูพวกมัน
เพื่อเล่าเรื่องทั้งหมด ทีมงานตัดสินใจ
ที่จะถ่ายทำ ภาพยนตร์หมีขั้วโลกสุดล้ำค่า
สิ่งที่ยากที่สุด ในการถ่ายภาพยนตร์หมีขั้วโลก
คือการถ่ายแม่หมีกับ ลมปป.
และลมปป. ก็ย่อมาจาก "ลูกหมีประจำปี"
หมายความว่า พวกมันเกิดในถ้ำเล็กๆ ในฤดูหนาว
และแน่นอน หมีตัวน้อยๆ นี้อ่อนแอมาก
ดังนั้น การเข้าไปใกล้แม่หมีและลมปป. แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
เดือนมีนาคม
ตอนนี้คือฤดูใบไม้ผลิ
แม่หมีและลูกหมี ออกมาจากถ้ำของพวกมันบนภูเขา
เป็นครั้งแรก
และโอกาสที่ทีมงาน จะถ่ายพวกมันก็เริ่มขึ้น
แต่พวกเขาต้องหาถ้ำให้เจอก่อน
เวลาเรามองไปบนภูเขา
เรามองหารูที่เล็กมากๆ
หรือไม่ก็เวลาที่ถ้ำเปิด
เราจะเห็นเส้นทางมากมายรอบๆ รูเล็กๆ
เพราะเมื่อแม่หมีเปิดปากถ้ำ
มันต้องให้ลูกหมี เรียนรู้ที่จะขยับและทรงตัว
นอกถ้ำ ก่อนที่ จะพาลูกๆ ลงมาบนน้ำแข็งทะเล
ดังนั้น มันอยู่ที่เวลา และสถานที่ที่เหมาะสม
การหาถ้ำก็เหมือนงมเข็มในมหาสมุทร
ทีมงานจึงขอความช่วยเหลือ
บนเฮลิคอปเตอร์คือระบบกล้องล้ำสมัย
เอริก้า ติเรน ผู้กำกับภาพยนตร์
อยู่ในระดับความสูงนี้อีกสักพัก แล้วเราจะได้
ค่อยๆ ขึ้นไปเหนือภูเขา ในขณะที่เราเข้าใกล้มันมากขึ้น
- ดีมาก เอริก้า - ใช่
เราจะเลียบชายฝั่งไปเรื่อยๆ เพื่อหาถ้ำหมีขั้วโลก
ทีมงานภาคพื้นดินเราอยู่กันตรงนี้
- ตรงนี้ไง เอริก้า - อ๋อ
ดูน่าอยู่ดีนะ
พวกเขาสามารถค้นหาพื้นที่ห่างไกล และอ้างว้างนี้ได้จากทางอากาศ
ทุกคน ผมกำลังดูสันเขาพวกนี้ เพื่อหาร่องรอยของถ้ำ
วิธีนี้ได้ผลอย่างรวดเร็ว
เส้นทางของหมีออกจากถ้ำ
เมื่อหมีตัวเมียโผล่หัวออกมา และเปิดทางนั้น
มันเป็นแค่รูดำๆ ที่มองเห็นได้ยากมาก
แต่เมื่อมันเริ่มออกมาข้างนอก กับลูกหมี
มันจะกลายเป็นเหมือนใยแมงมุมในหิมะ
เส้นทางที่นำทางออกจากถ้ำ ทำให้รู้ว่าแม่หมีตัวนี้กับลูกๆ
ได้ออกจากถ้ำแล้ว
ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของปี สำหรับหมีขั้วโลก
คือฤดูใบไม้ผลิ หรือต้นฤดูร้อน
เพราะนั่นเป็นช่วงที่พวกมัน สร้างไขมันสำรองส่วนใหญ่
ตัวเมียอาจอยู่ในถ้ำ…
จอน อาอาร์ส นักวิทยาศาสตร์หมีขั้วโลก
นานกว่าครึ่งปีโดยไม่กินอาหาร
และเลี้ยงลูกน้อยไปด้วย
มันสำคัญมากสำหรับมันเมื่อพวกมัน ออกจากถ้ำตอนมีนาคมหรือเมษายน
เพื่อจะหาอาหารเร็วๆ นี้
เพราะมันต้องผลิตนมให้ลูกหมีกิน เพื่อให้มีชีวิตรอดต่อไปได้
ถ้ำทั้งหมดที่พวกเขาเจอนั้น ว่างเปล่าหมดแล้ว
แต่ไม่นาน ทีมงานก็เจอครอบครัวหมีกำลังเดินทาง
เมื่อแม่หมีออกจากถ้ำกับลูกๆ
มันหิวมาก
ดังนั้นสิ่งแรกที่มันจะทำ คือเดินตรงไปที่น้ำแข็งทะเล
และพยายามหาอาหาร
ถ้าเราพลาดโอกาสนี้ ในการถ่ายพวกมันที่ภูเขา
ที่ซึ่งมีถ้ำของพวกมัน เราก็ต้องเปลี่ยนกลยุทธ์
เราต้องรีบไปที่น้ำแข็งทะเล และดูว่าจะหาครอบครัวหมี
ที่ลงมาบนน้ำแข็งแล้วได้ไหม
เดือนเมษายน
แม่และลูกหมีหายไปอย่างรวดเร็ว ในภูมิทัศน์อันกว้างขวาง
แต่มันก็ไม่ได้ทำให้รอล์ฟกังวล
ผมเป็นชาวขั้วโลก
ผมชอบความหนาว ผมชอบความงามของหิมะและน้ำแข็ง
แต่การใช้น้ำแข็งทะเล เป็นสภาพแวดล้อมในการทำงาน
มันคือที่ที่เราทำอะไรผิดพลาดไม่ได้
เพราะทุกความผิดพลาด สามารถนำไปสู่สิ่งเลวร้าย
เพราะอย่างนั้น ไม่ใช่ว่าใครๆ ก็ทำงานนี้ได้
คุณต้องเป็นคนที่รับมือ กับสิ่งนั้นได้
ขณะเดียวกัน ออสการ์ก็มุ่งมั่น จะใช้เครื่องมือใหม่ให้เป็นประโยชน์
โอเค เราไปได้รึยัง
รถถ่ายภาพยนตร์สั่งทำพิเศษคันนี้ รู้จักกันในชื่อ รถถ่ายประกบ
การติดตั้งระบบกล้องพิเศษนี้ ทำให้เอริก้าถ่ายภาพเคลื่อนไหวได้
โดยไม่สั่นสะเทือน
และยังครอบคลุมระยะทางไกลๆ ในขณะที่ถ่ายไปด้วยได้
รอบๆ มีแมวน้ำเยอะมาก
เป็นสัญญาณที่ดีที่จะได้เจอหมี
แมวน้ำเป็นอาหารที่ดีที่สุด ที่หมีขั้วโลกจะหาได้
โดยเฉพาะไขมัน และผิวชั้นนอกของแมวน้ำ
อีกไม่กี่เดือนข้างหน้า ช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิ ต้นฤดูร้อน
หมีขั้วโลกจะหาแมวน้ำได้ง่าย
และพวกมันสร้างไขมันสำรองขึ้นมา
ความสามารถในการใช้ชั้นไขมัน
เพื่อสร้างไขมันในร่างกายพวกมัน น่าเหลือเชื่อ นั่นเป็นสุดยอดอาหาร
โดยปกติแล้ว พวกมันต้องกินแมวน้ำ สัปดาห์ละหนึ่งตัว
แมวน้ำทุกตัวต้องขึ้นมา เหนือน้ำแข็งทะเลเพื่อหายใจ
และนั่นเป็นเหตุผล ที่พวกมันมีรูหายใจบนน้ำแข็งทะเล
และหนึ่งในวิธีของหมี
คือการไปหารูหายใจเหล่านั้น
จากนั้นพวกมันจะรอที่รูหายใจ
อยู่นิ่งที่สุด ไม่ส่งเสียง และทำแค่รอ
และหมีสามารถยืนอยู่ตรงนั้น ได้ถึง 15 ชั่วโมง
โดยที่ไม่ขยับร่างกายแม้แต่นิดเดียว
เพราะไม่อย่างนั้นแมวน้ำจะไม่ออกมา
หากมันได้ยืนเสียงขยับร่างกาย บนน้ำแข็ง
การอยู่นิ่งๆ มีประสิทธิภาพกว่า แค่รอให้แมวน้ำมาหา
และไม่ใช้พลังงานใดๆ เลย
พวกมันสามารถนอนแถวรูหายใจแล้วหลับไป
หวังว่าแมวน้ำจะออกมาจากรูนั้น
และหวังว่า พวกมันจะตื่นขึ้นมาเร็วพอที่จะ…
ที่จะจับมัน
แต่น้ำแข็งทะเลเป็นพื้นที่ในการทำงาน ที่เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา
มันเป็นพื้นที่ที่เราอยู่
และทำงานกับหมีทุกวัน
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า น้ำแข็งจะเหมือนเดิมทุกวัน
รถถ่ายประกบที่น่ารักของเรานั้น
อยู่ใต้หิมะและน้ำ และเราออกไปไม่ได้
ฉันว่าแถบนี้คือแถบเหนือน้ำ ที่เราติดกันอยู่ตอนนี้
มีน้ำแข็งก้อนหนาอยู้ใต้นี้ และนี่คือน้ำปริมาณมาก
และหิมะจำนวนมากอยู่ด้านบน
เพราะงั้นฉันอยากรู้แล้วว่า เราจะออกจากที่นี่ได้ยังไง
ตอนนี้เวลาตีหนึ่ง ก่อนความช่วยเหลือจะมาถึง
ความเร็วของอากาศจะเปลี่ยนแปลงที่นี่
ทำให้มันเป็นที่ที่ยากเสมอในการทำงาน
แต่ความเปลี่ยนแปลง เริ่มรุนแรงกว่าที่เคยเป็นมา
อุณหภูมิเฉลี่ยปัจจุบันของสฟาลบาร์ด อุ่นขึ้นสี่องศาเซลเซียส
อุ่นกว่าเมื่อ 50 ปีก่อน
ในสฟาลบาร์ด เราได้เห็นว่า
กระแสลมหรือระบบของสภาพอากาศ ได้เปลี่ยนไปนิดหน่อย
มันส่งผลอย่างมากว่ามวลอากาศแบบไหน
ที่พัดมาสฟาลบาร์ด
นี่จะเปลี่ยนอุณหภูมิบนนี้ไปเลย หรือเปลี่ยนไปอย่างมาก
ในเวลาที่สั้นมาก
มันสามารถเปลี่ยนไปถึง 30 องศา ภายในไม่กี่วัน
ที่จริงวันนี้ผมรู้สึกโง่นิดหน่อย
เพราะผมขอให้ที่ทำงานแจก เสื้อขนห่านแคนาดาที่อุ่นสุดๆ
และมันอุ่นมากๆ
และวันนี้เป็นวันที่อุ่นที่สุด ตั้งแต่มาที่นี่เลย
มันเปลี่ยนจากติดลบ 35 องศาเซลเซียส เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว
และผมไม่รู้ว่าตอนนี้อุณหภูมิเท่าไร แต่ก็คงประมาณ
ต่ำกว่าศูนย์นิดหน่อย
มีแสงอยู่เพียงเล็กน้อย คุณแทบจะมองไม่เห็นทางเลย
เมื่อหิมะพัดมา
การมองเห็นเพียงน้อยนิด กลายเป็นปัญหาสำหรับรอล์ฟ
ผมไม่รู้จริงๆ ว่าเราถ่ายอะไรได้บ้าง
เราเจอสภาพอากาศ ที่หิมะปกคลุมตลอดเวลา
เราไม่สามารถเข้าถึงหมีได้
สภาพแวดล้อมนี้ไม่แน่นอนเสียเลย
มันเปลี่ยนตลอดเวลา และไม่ได้เปลี่ยนเป็นดีขึ้น
สิ่งที่เราต้องการจริงๆ คืออุณหภูมิที่เย็นขึ้น
เมื่ออุณหภูมิเย็นขึ้น ท้องฟ้าก็จะเป็นสีฟ้า โปร่งขึ้น
อากาศจะดีขึ้น และคงที่ขึ้น
การทำงานกับหมีขั้วโลก มีทุกอารมณ์จริงๆ
เพราะมันยากมาก
แต่ผมว่าสิ่งที่ทำให้คุณรับมือมันได้
คือเมื่อคุณทำงานกับหมีขั้วโลก
คุณจะรู้เสมอว่า เวทย์มนตร์เกิดขึ้นได้
เรามีรายงานว่า มีหมีสองตัวอยู่ไม่ไกลจากเรา
และเราเจอมันแล้ว
ปัญหาจริงๆ คือพวกมันนอนเยอะมาก
เห็นไหม นั่นคือความจริงที่ว่า หมีขั้วโลกไม่ได้สนุกเสมอไป
การถ่ายทำอาจจะช้า
มันเปลี่ยนท่านอน
ถ่ายตอนมันขยับหัวทันไหม
จากตรงนั้นไปตรงนั้นน่ะ
รอล์ฟไม่เคยเบื่อ
นี่คือตอนที่เขาตื่นเต้นที่สุดแล้ว
ในที่สุด ความอดทนของพวกเขาก็เห็นผล
ผู้กำกับภาพทางอากาศ ฟลอเรียน เลอดูซ์
ส่งโดรนขึ้นไปเพื่อมุมมองพิเศษ ที่ไม่เหมือนใคร
แสงนี่สุดยอดไปเลย
ตอนนี้เราได้เห็นดวงอาทิตย์เที่ยงคืน และมันเป็นสีแดงทั้งคืน
ค่อนข้างน่าประทับใจเลย
นั่นคือสิ่งที่ผมรักในอาร์กติก
จากตอนนี้ตลอดจนหมดฤดูร้อน ดวงอาทิตย์ไม่เคยตกดิน
แต่ด้วยแสงอาทิตย์ 24 ชั่วโมงนี้ ทีมงานสามารถถ่ายได้ตลอดเวลา
หมีขั้วโลกทุกตัวรักสันโดษ
คุณไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
แต่ถ้าคุณเห็นหมีสองตัว นั่นคือความตื่นเต้นขั้นสุดเลยละ
ดูนั่นสิ
เจ้าสองตัวนี้มันรักกันนะ
พวกมันเจอสระอันสมบูรณ์แบบ พวกมันก็วิ่งและไถลไปมา
พวกมันคงสนุกกันมาก
มันแค่เล่นกัน เจาะทะลุน้ำแข็ง
น่าทึ่งมาก
หมีตัวหนึ่ง ว่ายน้ำอยู่ใต้น้ำแข็งจริงๆ
หมีอีกตัวก็วิ่งอยู่บนน้ำแข็ง
พยายามเจาะน้ำแข็ง ตรงที่เพื่อนมันอยู่ข้างใต้
ตลกจริง
การได้อยู่ที่นี่และได้มาเห็นสิ่งนี้ เราคงเป็นคนที่โชคดีที่สุดในโลก
ผมไม่คิดว่าเคยเห็น หมีสองตัวมีความสุขกันขนาดนี้
เอาละ
พวกมันพยายามยืนบนขาหลังแล้วปล้ำกัน
แต่ขาหลังของพวกมันก็ทรุดลง และพวกมันก็ล้มลงไป
ในช่วงเวลาแห่งความสวยงาม
คงทำให้ลืมไปง่ายๆ เลยว่า นี่คือผู้ล่าที่อันตราย
เมื่อเราถ่ายหมีขั้วโลก เราต้องถ่ายอย่างปลอดภัย
ในขณะที่คุณเป็นตากล้อง ที่อยากจะเข้าใกล้ให้มากที่สุด
บางทีคุณก็รู้ตัวว่า หมีตัวนี้เห็นเราเป็นเหยื่อ
รอล์ฟ รอล์ฟ กลับมา
หมีเร็วกว่าเราเสมอ
ทางเดียวที่จะทำงาน อย่างปลอดภัยกับหมี
คือการมีทางหนีจากหมีอย่างรวดเร็ว
เมื่อพวกมันตัดสินใจ เข้ามาใกล้คุณเกินไป
โชคดีที่ทางหนีไม่จำเป็น
หมีพวกนี้สนใจกันเองมากกว่าทีมงาน
ตลอดสองสัปดาห์ข้างหน้า รอล์ฟและออสการ์ดูหมีตัวเมีย
จากนั้นมันได้สร้างความสัมพันธ์พิเศษ กับตัวผู้ที่แก่และตัวใหญ่กว่า
ต้องยอมรับว่า ผมว่าหมีขั้วโลกโรแมนติกมาก
พวกมันใช้เวลา มันช้า
เหมือนพวกมันค่อยๆ ทำความรู้จักกัน
ผมว่านี่เป็นสิ่งสวยงามในการเฝ้าดู
ดังนั้นสิ่งที่เราเพิ่งเห็นไปคือ
หมีขั้วโลกรุ่นต่อไปทำลังจะเกิดแล้ว
ผมว่ามันเป็นข่าวดี
มันเป็นฉากที่สวยงามที่เราถ่ายได้
และตอนนี้ก็ถึงเวลา ที่ทีมงานจะพยายามต่อไป
ในการหาแม่และลูกหมีน้อย บนน้ำแข็งทะเล
มันไปได้ดีมากๆ
เราห่างจากน้ำแข็งทะเลหนึ่งกิโลเมตร
มีหมีขั้วโลกอยู่หน้าธารน้ำแข็ง
อากาศดี
แต่โชคร้ายที่รถเราพัง
เมื่อไม่มีอะไหล่ วิศวกรรมยุคใหม่นี้ก็ไร้ประโยชน์
โชคดีที่ออสการ์ มีเครื่องมืออีกชิ้นเตรียมพร้อมไว้
รถทหารยุค 80 ที่รู้จักกัน ในชื่อแบนด์แวกอน หรือ บีวี
ทุกวันมีแต่ปัญหา
ไม่มีอะไรอื่นนอกจากปัญหา
ในขณะที่รถถ่ายประกบถูกลากกลับเต็นท์ รถแบนด์แวกอนก็ถูกใช้แทน
และได้เลื่อนขั้นเป็นรถถ่ายทำคันใหม่
โอเค ช่วงเวลาแห่งความจริง
มาดูกันว่าจะใช้ได้ไหม
ใช้ได้ด้วย
กล้องกลับมาทำงานอีกครั้ง
แต่รถบีวีหนักกว่าห้าตัน เมื่อขนเต็มกำลัง
เราจะลองดู
เราจะขับรถนี่ออกไปจากน้ำแข็ง
- มันเป็นรถที่หนัก ใช่ - ทุกอย่างมีความเสี่ยงเสมอ
- ใจเย็นๆ เราต้องผ่อนคลาย - ฉันจะกระโดดออกไปเลย
จำไว้ว่าคุณมีเครื่องช่วยคลายเครียด
รถถ่ายประกบอยู่บนน้ำแข็ง แบนด์แวกอนก็อยู่บนน้ำแข็ง
- คุณใช้บอลคลายเครียดได้เสมอ - ขอบคุณ
รถนี่แคบนะ
เหมือนนั่งสายการบินราคาประหยัด
กาแฟรสชาติไม่ได้เรื่อง แถมยังแคบอีก
และคุณก็ไม่แน่ใจว่าจะถึงที่หมาย โดยสวัสดิภาพรึเปล่า
อุณหภูมิที่อบอุ่น เริ่มทำให้น้ำแข็งทะเลละลาย
ทีมงานจีงต้องตรวจดูความหนา อย่างรอบคอบ
น้ำแข็งตรงนี้ บางกว่าก่อนหน้านี้นิดหน่อย
ตอนนี้น้ำแข็ง หนาระหว่าง 60 ถึง 70 เซนติเมตร
ดูค่อนข้างปลอดภัยนะ
แต่ทีมงานยังกังวลอยู่
มันเป็นความรู้สึกที่น่าสนใจหน่อยๆ เพราะถ้าเราลงไปอยู่เหนือน้ำ
รถเราจะเทไปข้างหน้า
- คุณชอบไหม เอริก้า - ไม่ ฉันไม่ชอบมันจริงๆ
การลองเสี่ยงของพวกเขาได้ผล เมื่อพวกเขาเห็นครอบครัวหมี
ขอหยุดตรงนี้สักหน่อยนะ เอริก้า เพื่อให้พวกมันชินกับเรา
เรามีครอบครัวหมีอยู่ตรงนี้ เรามีแม่หมี และลูกหมีสองตัว
ขนาดของพวกมันทำให้รู้ว่า มันเกิดเมื่อปีที่แล้ว
อายุประมาณ 16 เดือน
มันตัดสินใจเข้ามาดูเรา
การที่โตกว่า ทำให้พวกมัน มั่นใจกว่าลูกหมีที่เกิดปีนี้
ลูกหมียังต้องอาศัยแม่มันอยู่
เพราะยังมีหลายสิ่งที่ต้องเรียนรู้ เพื่อจะมีชีวิตรอดข้างนอกนี้
ผมกลัวมากว่ามันจะไปผิดทาง
เป็นเพราะเราไปที่ที่เราต้องการ ด้วยรถคันนี้ไม่ได้
เราต้องอยู่บนน้ำแข็งที่แข็ง
และเราต้องอยู่ในสภาพน้ำแข็ง และหิมะที่ดี
หยุดเลย คุณทำฉันกลัวนะ
คุณบอกให้ฉันไม่กังวล เพราะมันทำให้คุณกังวล
ตอนนี้ฉันพยายามสุดๆ ที่จะไม่กังวล
- เพราะงั้นหยุด… - กังวล
กังวล
ในขณะที่พื้นเริ่มเปียกขึ้นเรื่อยๆ
ผมคิดว่าเราไม่ควรไปไกลกว่านี้
และผมก็คิดว่าวันนี้ เราน่าจะพอได้แล้ว
เราใช้เวลาอยู่ข้างนอกนี่เยอะมาก
ดังนั้น คุณจะเห็นว่าน้ำแข็ง กำลังเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
และขณะที่นั่งตรงนี้ คุณจะเห็นว่า น้ำแข็งก้อนใหญ่เพิ่งจะลอยออกไป
และพวกมันก็หายไปในมหาสมุทรเปิด
และเราก็เห็นว่า พื้นที่ทำงานของเรานั้นน้อยลง
อาจจะ 60 ถึง 70 เปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ
เราโดนจำกัดมากขึ้น และพื้นที่ทำงานของเรากับหมี
ก็น้อยลง
การเปลี่ยนแปลงที่เราสังเกตได้ ในวงจรน้ำแข็งทะเลที่ปกคลุมสฟาลบาร์ด
คือน้ำแข็งที่ปกคลุมทะเล จะมาช้าขึ้นในช่วงฤดูหนาว
และมันหายไปเร็วขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ
ดังนั้นฤดูร้อนเริ่มยาวนานขึ้น
โดยที่ไม่มีน้ำแข็งทะเล และฤดูของน้ำแข็งทะเลก็สั้นลง
คุณทำงานอยู่กับ สัตว์ที่ทำงานด้วยยากอยู่แล้ว
และตอนนี้ ทุกปีจะยากยิ่งขึ้น
เพียงเพราะในส่วนภูมิภาคขั้วโลก มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
ผมเพิ่งดาวน์โหลดพยากรณ์อากาศล่าสุด
และดูเหมือนว่าเรากำลังโดนจู่โจม โดยความเร็วลม 20 เมตรต่อวินาที
มันจะต้องแย่มากแน่ๆ
ทีมงานตื่นขึ้นเพราะลมพายุรุนแรง และทัศนวิสัยที่แทบมองอะไรไม่เห็น
มันน่าผิดหวังมาก เพราะสิ่งที่เราอยากทำ
คือลงไปบนน้ำแข็ง ทำงาน และถ่ายทำภาพยนตร์ต่อ
แต่ตอนนี้ลมแรงเกินไป แรงเกินกว่าที่จะทำงานได้
และแรงเกินในการหาแม่หมีกับลูกๆ ที่สำคัญมากกับเรื่องราวของเรา
เราต้องสามารถค้นหาพื้นที่ ขนาดใหญ่ได้
และเราต้องสามารถตระเวนดู ภูเขาและน้ำแข็งทะเลได้ด้วย
และมันก็เป็นจังหวะที่แย่มากๆ ที่สภาพอากาศเป็นแบบนี้ในตอนนี้
ทีมงานทำงานอย่างหนักเพื่อให้ ทางเข้าประตูไม่มีหิมะ
และให้เส้นทางเปิดระหว่างที่พัก
มันคืองานที่ไม่จบไม่สิ้น มีแต่หิมะเต็มไปหมด
พวกเขายังต้องเก็บหิมะมาละลาย เพื่อใช้ในเต็นท์อีกด้วย
เต็มสี่สิบเลื่อนต่อวัน
หิมะถูกละลายในกล่องไฟฟ้านี้
จากนั้น น้ำจะไหลผ่านเครื่องกรองน้ำ
ลงไปที่ถังน้ำจืด
และเราก็ได้น้ำสำหรับ อ่างล้างมือกับเครื่องล้างจาน
ห้องอาบน้ำและทุกอย่าง
การอยู่ในเต็นท์นั้นดีและสะดวกสบาย
แต่ไม่ค่อยมีอะไรให้ทำมากนัก
เมื่อคุณต้องอยู่ที่นั่นเป็นเดือน
บางครั้งคุณก็ต้องมี วิธีระบายความเครียด
และผมคิดว่ามีหลายวิธีเลยแหละ
- ลุยเลย - ก้มหัวลง
- ผมใช้มือได้มั้ย - ใช้ไม่ได้
และสถิติโลกครั้งใหม่
พอแล้วกับการรอคอย
ทีมงานมุ่งหน้าออกไปตามหาหมี
แต่ก็ยังมองเห็นสิ่งต่างๆ ได้ยาก
และไปไหนมาไหนก็ยากพอกัน
เมื่อทีมงานไปถึงพื้นที่สูง สิ่งที่พวกเขากลัวที่สุดก็เผยออกมา
เราได้เห็นชายฝั่ง และนั่นก็ค่อนข้างจะหายนะหน่อยๆ
หลังจากสัปดาห์แห่งพายุ น้ำแข็งก็แตกออกหมดเลย
บอกตามตรง เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า จะถ่ายทำบนน้ำแข็งนั่นยังไง
อากาศที่อุ่นทำให้ น้ำแข็งทะเลบางและอ่อนลง
ดังนั้นลมและคลื่นพายุก็ทำลายมันได้ อย่างหมดจด
ถ้าเทียบกับ 50 หรือ 100 ปีก่อน ครั้งที่คนดักสัตว์เคยอาศัยที่นี่
สภาพของน้ำแข็ง ต่างไปจากตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง
บางทีอาจจะมีน้ำแข็งสูงเมตรครึ่ง ไม่ก็สองเมตรตรงนั้น
ในฟยอร์ดเดียวกันนี้
แต่น้ำแข็งจะไม่ได้รับผลกระทบ จากพายุเหมือนตอนนี้
ผมว่าสิ่งที่เราทำอยู่ที่นี่ มันเหมือนกับเรากำลังเป็นพยาน
ให้กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ของสิ่งแวดล้อม
ตอนนี้เพิ่งจะเดือนเมษายน
แต่เพราะน้ำแข็งทะเลหายไป ทีมงานจำเป็นต้องออกจากเต็นท์ฤดูหนาว
เร็วกว่าที่วางแผนไว้ 6 สัปดาห์
ถ้าให้พูดตามตรง ผมไม่ชอบเลยที่ต้อง ออกจากที่นี่ ผมรักสถานที่นี้
แต่เราหาลูกหมีประจำปีไม่เจอ และเราก็ต้องก้าวต่อไป
และเราต้องหา...
พยายามหาลูกหมีประจำปีในตำแหน่งอื่นๆ
เพราะงั้นได้เวลาไปแล้ว
ไปกันเถอะ
ทีมกำลังมุ่งหน้าไปทางตะวันตก
เพื่อหาความเป็นไปได้ที่จะได้เจอ ลูกหมีประจำปี
มันคือการเดินทาง 10 ชั่วโมง ข้ามภูมิประเทศอันท้าทายของสฟาลบาร์ด
แต่การออกมาจากเต็นท์ อันปลอดภัยของพวกเขานั้น
สิ่งแรกที่พวกเขาต้องหาก็คือที่พัก
พีระมิเดน
เมืองเหมืองถ่านหินเก่า ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของสหภาพโซเวียต
พีระมิเดนเคยเป็นบ้าน ของคนกว่า 1,000 คน
แต่ในช่วงศตวรรษที่ 90 การทำเหมืองแร่หยุดลงและทุกคนก็ออกไป
ทีมงานได้ที่พักใหม่
แต่พวกเขาไม่ค่อยถูกใจ กับเพื่อนบ้านใหม่นัก
นั่นคือนกคิตติเวก
อย่างน้อยเราก็มีนกที่นี่เยอะเลย
ใช่ ผมรักนกคิตติเวก
มันปลุกเราที่หลับได้ 5 ชั่วโมง คิตติเวก คิตติเวก คิตติเวก
ปลุกเรา ปลุกเรา ปลุกเรา
- ชื่อใหม่ ปลุกเรา - ปลุกเรา ปลุกเรา
ในที่สุดเราก็ได้รับรายงาน
ว่ามีการพบเห็นครอบครัวหมี แถวฟยอร์ดไปทางทิศตะวันออก
เพราะงั้น เราจึงมีเวลาตระเวนดู และอาจจะเจอครอบครัวหมีก็ได้
แต่ก็มีข้อบ่งชี้มากมายที่บอกเรา
ว่ามันคุ้มค่าที่จะไปที่นั่น
ต้องนั่งเรือเข้าไปที่นี่เท่านั้น
ดังนั้นทีมงานจึงขนของและออกเรือ
เดือนพฤษภาคม
- ตรงนั้นมีหมี - ว่าไงนะ
มีหมีตรงนั้น
หมีอยู่ไหน
ใช่ ฉันเห็นแล้วๆ
นายเห็นลูกหมีด้านขวามือมั้ย
- ใช่แน่ - ใช่ ลูกหมีสองตัว
ในที่สุด ลูกหมีตัวเล็กที่เกิดปีนี้ ที่ทีมงานทำงานหนักเพื่อตามหา
- ใช่ ผมเห็นแล้ว - พวกมันอยู่นั่นไง
- นั่นเหรอ - ใช่
- นายเห็นลูกหมีใช่มั้ย - ใช่ นั่นไง
พวกมันดูมีความสุข
อุ้งเท้าขนาดใหญ่ของหมีทำให้พวกมัน เดินบนน้ำแข็งที่บางและเปราะไ ด้
แต่แผ่นน้ำแข็งไม่แข็งแรงพอ ที่จะให้ทีมงานเดินได้
ดังนั้นจึงเป็นหน้าที่ของฟลอเรียน ที่จะใช้โดรนถ่ายภาพ
ถ่ายลูกหมีสองตัว
เข้าใจแล้ว โอเค
มันค่อนข้างน่าตื่นเต้น
มันอยู่บนแผ่นน้ำแข็ง นั่นเจ๋งสุดๆ
ผมได้ภาพสะท้อนของตัวมันในน้ำ
ความสามารถในการว่ายน้ำของพวกมัน ยอดกว่าที่เราคิด
ที่สถาบันวิจัยขั้วโลก เรามีข้อมูลที่แสดงให้เราเห็น
ว่าพวกมันสามารถว่ายน้ำได้ หลายร้อยกิโลเมตรโดยไม่ต้องพัก
แต่ในการว่ายน้ำระยะยาวนั้น ก็ต้องใช้พลังงานที่เยอะมาก
มากกว่าการเดินเสียอีก
หมีขั้วโลกว่ายน้ำ ด้วยอุ้งเท้าหน้าเท่านั้น
ดังนั้นขาหลังของพวกมัน จะยืดตรงเสมอ
และเห็นชัดว่า ลูกหมีที่เพิ่งเกิดปีนี้มีแรงไม่พอ
ที่จะว่ายน้ำได้ไกลเท่าหมีที่โตแล้ว เพราะงั้น พวกมันจะขึ้นขี่บนขาหลัง
และก็นั่งเกาะไว้กับขน
และคอยตามแม่ของมันไป
แต่ยิ่งอยู่ในน้ำนานเท่าไร พวกมันก็จะยิ่งหนาวขึ้น
และพวกมันไม่สามารถ อยู่ในน้ำได้นานนัก
แต่แน่นอน ด้วยน้ำแข็งที่น้อยลง
ระยะทางระหว่างแผ่นน้ำแข็ง ก็จะยิ่งไกลขึ้น
และลูกหมีก็ต้องอยู่ในน้ำนานขึ้นมาก
แม่หมีนั่นต้องเป็นนักล่าที่เก่งแน่
มันดูอุดมสมบูรณ์ และลูกของมันก็กระตือรือร้นมาก
น่าประทับใจจริงๆ
พวกมันดูจะมีรูปร่างที่ดีมากๆ ซึ่ง ผมคิดว่ามันยอดไปเลยที่ได้เห็น
มันเป็นการพบกันครั้งแรกที่น่าทึ่ง แต่การได้ภาพบนพื้นดินแบบที่ต้องการ
มันไม่ง่ายแน่ๆ
คำถามตอนนี้ง่ายมาก เราจะเข้าไปหาพวกมันยังไง
เพราะน้ำแข็งแถวนี้ผุมาก
นั่นเป็นอีกหนึ่งความท้าทาย
ทีมงานต้องหาน้ำแข็งที่หนาขึ้น
ด้วยความตั้งใจที่จะสำรวจพื้นที่ รอล์ฟกับออสการ์เริ่มใช้สกี
แต่ระหว่างที่พวกเขาออกไป แม่หมีกับลูกก็กลับมาที่พีระมิเดน
ที่ที่พวกมันถูกถ่ายภาพ โดยทีมงานโดรน
ลูกหมีเต็มเปี่ยมไปด้วย ความมั่นใจและความอยากรู้อยากเห็น
คุณสมบัติที่สำคัญของสัตว์คือ การสำรวจ
ทุกๆ แหล่งอาหารที่เป็นไปได้ หากพวกมันอยากมีชีวิตรอด
และพวกมันก็มาที่นี่เพื่ออาหาร
ซากแมวน้ำที่ตายนานแล้ว
เหลือแค่ซากนิดหน่อยเท่านั้น
แต่แม่หมีคงได้กลิ่นนี้ ซึ่งห่างออกไปถึง 30 กิโลเมตรได้
โชคดีมากๆ ที่ได้ภาพสุดพิเศษ และใกล้ชิดนี้
แต่มันยังเป็นการค้นพบสุดโหดร้าย สำหรับรอล์ฟและออสการ์
เพราะพวกเขาคลาดกับลูกหมี
และการจะตามหาพวกมันอีกครั้ง ก็เป็นเรื่องที่ท้าทาย
หมีของเราตัดสินใจที่จะย้ายออก และไปจากฟยอร์ดแห่งนี้
ตอนนี้พวกมันไปอยู่ในพื้นที่ ที่เราตามไปด้วยสโนว์โมบิล
และสกีไม่ได้อีกต่อไป
และเราก็ไม่รู้จริงๆ ว่าพวกมันไปไหน
เพราะงั้น นี่อาจจะเป็น...
จุดสิ้นสุดของการถ่ายทำบน สโนว์โมบิลในฤดูใบไม้ผลิของเรา
เดือนมิถุนายน
ตอนนี้ทางเดียวที่จะไปที่แผ่นน้ำแข็ง ที่เหยียบได้คือใช้เรือใหญ่
ในการเสริมความแกร่ง เพื่อให้ทนต่อน้ำแข็งได้นั้น
มันต้องใช้คนงานที่มากกว่าเดิมเยอะ
และนำทางโดยกัปตันที่เชี่ยวชาญด้าน การเดินเรือผ่านน้ำแข็งเป็นพิเศษ
การจะถ่ายรูปหมีได้ คุณต้องหาพวกมันให้เจอก่อน
และในความคิดของผม บนรังกาเรือนี้
เป็นจุดที่ดีที่สุดที่จะหาพวกมัน เพราะคุณจะมองเห็นได้ 360 องศา
และพิจารณาจากที่เราอยู่กลางมหาสมุทร
การที่เราหาหมีเจอบนแผ่นน้ำแข็ง ซึ่งอาจจะอยู่ตรงไหนก็ได้นั้น
มันน่าทึ่งมาก
ผมไม่รู้ว่าพวกมันเอาชีวิตรอด ข้างนอกนี่ได้ยังไง แต่พวกมันทำได้
นี่อาจจะเป็น จุดที่ดีที่สุดที่จะหาหมี
แต่ก็มีเหตุผลที่เข้าใจได้ว่า ทำไมไม่มีใครอยากอยู่บนนั้น
สำหรับคนที่อาจจะเมาเรือ นี่ไม่ใช่งานที่ดีเท่าไหร่
ผมรู้สึกแย่มาก
ผมไม่ได้เป็นอะไรเลยก่อนหน้า ที่จะขึ้นไปบนรังกาเรือ
และตอนนี้ผมก็รู้สึกแย่อีกแล้ว
มัน... มันเลวร้ายมาก เลวร้ายจริงๆ
และแล้ว หน้าร้อนก็มาถึง ทีมมีปัญหาที่จะเพิ่มลงไปได้อีกข้อ
หมอกประจำสฟาลบาร์ดมาแล้ว
เจฟฟ์ วิลสัน ผู้กำกับภาพยนตร์
มันลงมาปกคลุมเรา เรามีทัศนวิสัยประมาณ 50 เมตร
แต่เรื่องดีก็คือ ในช่วง 24 ชั่วโมงที่ผ่านมา
เราได้เห็นหมีสี่ตัว
ผ่านมาแล้วสองวัน และทุกอย่างก็ไปได้สวย
ถ้าไม่นับเรื่องหมอกนะ
มันมาแล้วก็ไป
บยอร์น คเวิร์นโม กัปตันเรือ
- มันจะไปเมื่อไหร่ - ไม่รู้สิ ตอนคุณนอนล่ะมั้ง
อากาศเย็นลอยอยู่เหนือน้ำอุ่นๆ คือสูตรสำเร็จของการเกิดหมอก
และในขณะที่หมอก เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นที่นี่เสมอ
อุณหภูมิที่ร้อนขึ้น กำลังทำให้สิ่งต่างๆ แย่ลง
เราเพิ่งเริ่มบันทึก เมื่อสองวันก่อน
อุณหภูมิสูงที่สุดที่เคยบันทึกได้ ในสฟาลบาร์ด…
ทอม ฟอร์แมน หัวหน้าฝ่ายจัดหา
คือ 21.7 องศาในลองเยียร์เบียน
เราจะค่อยๆ เสียวันถ่ายทำ ในช่วงฤดูร้อนไปเพราะหมอก
เปรียบเทียบกับ 10 ปีก่อนหรือนานกว่า
เพราะอุณหภูมิที่ร้อนขึ้น
ซึ่งจะทำให้เราเจอกับ วันที่มีหมอกหนามากๆ
สภาพอากาศที่มีหมอกหนากว่าเมื่อ สองถึงสามปีก่อนที่เราคุ้นเคยเสียอีก
การลดลงของทัศนวิสัยนี้ทำให้เรา มองเห็นหมียากขึ้นกว่าเดิม
และการเดินทางก็อันตรายมากขึ้น
- คอร์ ดูภูเขาน้ำแข็งนั่นสิ ดูนั่น - เจ๋ง
นั่นไม่ใช่สิ่งที่
เราอยากจะพุ่งตรงไปหาด้วย ความเร็วเก้านอตหรอกว่ามั้ย
หนึ่งในสมาชิกของทีมเรา ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือกัปตัน
เพราะการล่องเรือไปแถวน้ำแข็งทะเล ที่มีหมอกหนานั้น
คือทักษะที่พวกเราไม่มีเลย
คุณต้องเคยเห็นทั้งหมดนี้มาก่อน เพื่อให้เราผ่านไปได้อย่างปลอดภัย
คุณจะเจอน้ำแข็งน่ารักบางๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นปีแรก
ซึ่งง่ายต่อการชนผ่านด้วยเรือแบบนี้
แต่ถ้าคุณไปเจอกับก้อนน้ำแข็ง หลายๆ ชั้น ซึ่งมันหนามาก
มันจะทำให้เรือคุณไม่ขยับ และนั่นก็ไม่ใช่เรื่องดี
ทีมงานมุ่งหน้าไปทางเหนือ เพื่อค้นหาน้ำที่อุณหภูมิเย็นกว่า
และหลังจากสามสัปดาห์อันยาวนาน
ในที่สุดพวกเขาก็สามารถผ่านหมอกมาได้
ออสการ์รู้ว่าจะต้องมุ่งหน้าไปที่ จุดไหนของน้ำแข็งในช่วงเวลานี้ของปี
แต่เขากำลังตกใจอยู่
นี่คือหนึ่งในฟยอร์ดที่อยู่เหนือสุด บนชายฝั่งตะวันออก
ของเกาะสปิตส์เบอร์เกน
ผมหวังไว้ว่า น้ำแข็งที่นี่ จะแข็งนานกว่าตอนนี้มาก
เราอยู่ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน
และจะเห็นได้ว่าน้ำแข็งละลายแล้ว
มันเป็นสถานที่ที่ผมมา ตลอดระยะเวลา 20 ปี
ผมจะมาที่นี่เพราะปกติน้ำแข็งที่นี่ นั้นมีสภาพดี
การได้เห็นว่ามันละลายหมดแล้ว ในช่วงต้นเดือนมิถุนายนนั้นก็น่ากลัว
สฟาลบาร์ดได้สูญเสีย น้ำแข็งทะเลไปแล้ว
ซึ่งเร็วกว่าสองเท่า เมื่อเทียบกับที่อื่นในอาร์กติก
ตอนนี้น้ำแข็งทะเลน้อยลงหลายเดือน กว่าที่มีเมื่อ 30 หรือ 40 ปีก่อน
เมื่อ 40 ปีก่อน เรามีน้ำแข็งทะเล เกือบทั้งปีในสฟาลบาร์ด
วันนี้ มันลดลงเหลือน้อยกว่า หกเดือนต่อปี
ความคิดนี้ยากเกินกว่าจะรับได้
ในการตามร่องรอยน้ำแข็งที่ลดลงไป ทีมงานเดินทางขึ้นเหนือไปเรื่อยๆ
การตามหาน้ำแข็งที่ยังสภาพดีทำให้ พวกเขาต้องเดินทางไป 300 กิโลเมตร
ทางตอนเหนือที่ไกลกว่าที่ พวกเขาต้องไปเมื่อ 40 ปีก่อน
ใช้เวลาประมาณ 30 ชั่วโมง กว่าจะถึงนี่
แต่เราก็มาถึงแผ่นน้ำแข็งชิ้นเล็ก ที่ติดชายฝั่งชิ้นสุดท้ายนี้
ที่อยู่ในฟยอร์ดทางตอนเหนือ ที่เราหวังไว้จนได้
เรารู้ว่าน้ำแข็งจะสภาพดีกว่า ถ้าอยู่ลึกขึ้นไปอีกในฟยอร์ด
แต่เราก็ต้องหาครอบครัวหมี เราต้องตามหา
ครอบครัวที่มีลูกสองตัว ไม่เช่นนั้น ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี่
ได้เวลาเอาสโนว์โมบิลออกมาแล้ว
ในขณะที่ออสการ์ตรวจสอบ ความหนาของน้ำแข็ง
เราอาจจะทะลุชั้นแรกของน้ำ
- แต่มันจะไม่เป็นไร - ใช่
มีหลายสิ่งที่ต้องคิดเมื่อเรา เดินทางบนน้ำแข็งในช่วงฤดูร้อนนี้
เรื่องแรกเลย น้ำแข็งหนาไม่เท่ากัน
บางจุดน้ำแข็งหนา 60 เซนติเมตร บางจุดก็หนา 20 เซนติเมตร
บางจุดหนาแค่ 10 เซนติเมตรด้วยซ้ำ
และอุณหภูมิของอากาศก็เป็นบวก
ดังนั้นด้วยลมที่แรงนี้ มันเหมือนกับ การใส่เครื่องเป่าผมลงไปในน้ำแข็ง
การเปลี่ยนแปลงของน้ำแข็ง ในฤดูร้อนนี้กำลังเกิดอย่างรวดเร็ว
ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับเรา ตอนที่เราออกไปข้างนอก
พวกที่อยู่บนเรือก็ช่วยอะไรไม่ได้
เรือไม่สามารถทำลายน้ำแข็งพวกนี้ และมาช่วยเหลือเราได้
เราต้องหาทางกลับไปที่เรือด้วยตัวเอง
แม้จะมีความเสี่ยง ทีมก็รู้
ว่านี่เป็นหนึ่งในแผ่นน้ำแข็งทะเล สุดท้ายที่พวกเขาจะใช้สโนว์โมบิลได้
เราจะคอยมองด้านหน้าของธารน้ำแข็ง เพื่อหาครอบครัวหมี
แต่ดูตามในแผนที่ ธารน้ำแข็งน่าจะอยู่ตรงนี้
และเราก็มาไกลประมาณ หนึ่งถึงสองกิโลเมตรแล้ว
งั้นมันก็...
ใช่ มันค่อนข้างชัดว่า ธารน้ำแข็งลดลงไปแค่ไหน
นี่ ตรงนั้น รอล์ฟ ดูสิ
เหมือนมีอะไรสีเหลืองสองอันเลย
- ใช่ - อันนึงใหญ่ อันนึงเล็กกว่า
ในที่สุดก็เจอ ครอบครัวหมีที่มีลูกประจำปี
เราเจอครอบครัวหมีแล้ว
ครอบครัวหมีอยู่ในตะกอนธารน้ำแข็ง มันเป็นลูกหมีตัวเล็กๆ จากฤดูหนาวนี้
และเราก็ตื่นเต้นมากๆ
ที่ได้มีโอกาสจะถ่ายพวกมันแล้ว
ปกติแล้ว ครอบครัวหมีพวกนี้ จะไม่ยอมง่ายๆ
ดังนั้น ตอนนี้เราจะต้องอดทนมาก
การถ่ายแม่หมีกับลูกหมีประจำปีนั้น เป็นเรื่องที่ยากที่สุด
ในหิมะไม่มีที่ให้ซ่อนตัว จากแม่หมีขั้วโลกเลย
มันจะเห็นเราเสมอ
แต่ถ้าเราทำงานได้ดี
ถ้าอยู่ถูกที่ ในเวลาที่เหมาะสม
สิ่งที่จะได้พบเห็นนั้น ก็สุดจะพรรณาเลย
ขณะที่รอล์ฟกำลังถ่ายภาพที่พวกเขา ทำงานอย่างหนักเพื่อให้ได้มาอยู่
ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
มีหมอกกำลังมา มาอย่างเร็วด้วย
มันน่าผิดหวังมากเพราะเรารู้ว่า ครอบครัวหมีของเราอยู่ตรงนั้น
และตอนนี้ หมอกก็เข้ามาแทน
และเมื่อหมอกมาเยือน ก็มักจะไม่ดี
เพราะเรามองไม่เห็นหลุมในน้ำแข็ง
พวกเขาไม่มีทางเลือก จึงต้องกลับไปที่เรือ
ก่อนที่หมอกจะหนาขึ้น และพวกเขา จะไม่สามารถเดินทางได้อย่างปลอดภัย
สภาพอากาศเปลี่ยนจากแย่ไปเป็นเลวร้าย
ฝนเริ่มตก และก็เริ่มตกหนักขึ้น
จนทำให้สภาพของน้ำแข็งนั้น เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
เราขับอยู่บนน้ำลึก 30 เซนติเมตร ที่อยู่เหนือน้ำแข็ง
ผมไม่เคยเห็นการเปลี่ยนแปลง เร็วขนาดนี้มาก่อน
สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือ น้ำพวกนี้ทำให้น้ำแข็งละลาย
และเราก็ตัดสินใจว่า การอยู่บนน้ำแข็งต่อไปนั้นไม่ปลอดภัย
นี่ไม่ใช่ฝนปกติที่เกิดในอาร์กติก มันค่อนข้างน่ากลัว
ตอนนี้สโนว์โมบิลไม่มีประโยชน์แล้ว
และน้ำแข็งทะเลก็แตก และแยกออกจากกันอย่างสมบูรณ์
เดือนกรกฎาคม
ได้เวลาเปลี่ยนแผนอีกครั้ง
กลายเป็นว่าเรามีหมีอยู่สามตัว
ดังนั้น หวังว่าวันนี้จะเป็นวันที่ดี วันที่ปลอดหมอก
เอาละเพื่อน
พวกเขาปล่อยเรือขนาดเล็ก เรียกว่าเรือรับส่ง
เหมาะสำหรับการนำทางไปตามเศษน้ำแข็ง
มันน่าตื่นเต้น
คุณจะได้เห็นมุมที่ต่างออกไปจากนี้ ลงไปใกล้มหาสมุทรยิ่งขึ้น
และใกล้ชิดกับหมีมากขึ้น
แล้วเราก็ไปกันเลย
ระบบป้องกันการสั่นของกล้องนั้น ติดตั้งอยู่บนเรือรับส่ง
เจมี่ แม็คเฟอร์สัน ผู้ถ่ายทำภาพยนตร์
การที่มีแมวน้ำอยู่รอบๆ
ทีมงานเริ่มหวังว่า หมีตัวนี้อาจจะออกล่าสัตว์
แต่ในขณะที่หมีเคลื่อนที่ได้รวดเร็ว และผ่านน้ำแข็งที่แตกได้ง่าย
ทีมงานนั้นทำไม่ได้ และพวกเขาก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
ตรงนี้น้ำแข็งเริ่มหนาขึ้นแล้ว
และเราก็เริ่มมีปัญหา กับการแกะรอยหมี เปลี่ยน
ทอม อย่าเข้าไปใกล้เกินไป คุณจะไปชนกับชิ้นส่วนน้ำแข็ง
ใต้ท้องเรือ
ไม่ๆๆ
ถ้าพวกเขาหยุด พวกเขาเจอปัญหาแน่
ในที่สุดเราก็ทำให้เจมี่ ทำงานหนักๆ ได้สักที
เอาจริงนะ พวกเขาติดแหง็กเลย
ใช่ ดันไปเรื่อยๆ
ได้ผลจริงๆ ใช่ คุณทำได้ดีมาก
ในที่สุดทีมงานก็หลุดออกมาได้
และก็ได้เจอกับหมีอีกครั้ง
โอเค ผมเจอหมีแล้วๆ
วิด้า
เอาเลย วิด้า
ตอนนี้คุณดูหมีอยู่รึเปล่า
ใช่ มันอยู่บนแผ่นน้ำแข็งตรงหน้าเรา
เราจะถอยหลังอีกนิด
และก็จะทิ้งระยะห่างจากหมีให้พอเหมาะ
จนกว่าเราจะคิดว่ามันเริ่มออกล่า
มันเห็นหรือได้กลิ่นอะไรบางอย่าง
การที่น้ำแข็งแตกออก
ทำให้หมีนั่งรอ ตรงรูน้ำแข็งไม่ได้แล้ว
มันต้องใช้วิธีการล่าที่ต่างออกไป
หมีขั้วโลกมักว่ายไปมา ระหว่างแผ่นน้ำแข็ง
ตรงจุดที่เหมือนกับน้ำแข็งทะเลแตก และกระโดดขึ้นมาจากน้ำ
และก็ลากแมวน้ำไป
แต่มันยากสำหรับหมีขั้วโลก
แน่นอน สภาพน้ำแข็งมีการเปลี่ยนแปลง ฉะนั้น ตอนนี้น้ำแข็งทะเลก็น้อยลง
พื้นที่เปิดโล่งมากขึ้น
ดังนั้นการสะกดรอยตามในน้ำนี้ จึงเป็นสิ่งสำคัญกว่า
เมื่อเห็นแล้ว หมีก็ไม่สามารถ ว่ายน้ำตามแมวน้ำได้ทันแน่ๆ
แมวน้ำก็หนีไปได้
เจ้าหมี
วิธีนี้อาศัยการซ่อนตัวล้วนๆ
ไปช้าๆ ยอดเลย
มันยากที่จะเลือกจุดที่มันจะขึ้นมา
มีความเชื่อว่ามีหมีขั้วโลกไม่กี่ตัว ที่รู้วิธีการล่าเช่นนี้
แต่การชำนาญวิธีนี้ อาจจะเป็น ทักษะสำคัญสำหรับการอยู่รอด
การคาดเดาน้ำแข็งทะเลนั้น ไม่ค่อยดีนัก ฉันคิดว่ามันจะหายไป
มันได้หายไปแล้วในฟยอร์ดหลายแห่ง ทางฝั่งตะวันตกของสฟาลบาร์ด
แต่ด้วยอุณหภูมิที่เพิ่มขึ้น อย่างต่อเนื่อง
น้ำแข็งทะเลจะลดลงเรื่อยๆ
และในที่สุด อุณหภูมิก็จะไม่เย็นพอ ในการสร้างน้ำแข็งทะเล
ในอีก 30 ปี มันอาจจะเป็นความจริง ที่ว่าน้ำแข็งทะเลในสฟาลบาร์ด
จะเหลือเพียงประวัติศาสตร์
ถ้าน้ำแข็งทะเลยังคงหายไปเรื่อยๆ
ก็จะทำให้จำนวนหมีขั้วโลก ลดลงอย่างมาก
เดือนสิงหาคม
หมีขั้วโลกถูกบังคับให้ขึ้นฝั่ง เร็วขึ้นเรื่อยๆ
และสัตว์ที่น่าทึ่งเหล่านี้
กำลังเรียนรู้ ที่จะหาแหล่งอาหารอื่นๆ
หมีขั้วโลกได้เปลี่ยนพฤติกรรม พวกมันทำได้เร็วมาก
พวกมันอยากรู้อยากเห็น พวกมันพยายามมองหาโอกาสอื่นๆ
ในการหาอาหาร หากสภาพอากาศเปลี่ยนไป
ดังนั้นสิ่งที่เราเห็นคือ พวกมันใช้เวลาบนบกมากขึ้น
เราได้เห็นพวกมันไปปล้นรังนกมากขึ้น
เราได้เห็นว่าหมีขั้วโลกส่วนใหญ่
ล่ากวางเรนเดียร์มากขึ้น
ผมเคารพหมีและวิธีที่พวกมัน ใช้ในการอยู่รอดมากๆ
และมันเยี่ยมมากที่ได้เห็น ความสามารถในการปรับตัวของพวกมัน
การปรับตัวนี้น่าจะเป็นจุดแข็ง ที่ยอดเยี่ยมที่สุดของหมีขั้วโลก
ในการรับมือกับ การเปลี่ยนแปลงของภูมิอากาศ
ดังนั้นเมื่อทีมงาน Disneynature ค้นพบเปลวไขมันวาฬจำนวนมาก
พวกเขารู้เลยว่า มันคุ้มค่าที่จะถ่ายทำ
เพราะหมีขั้วโลกจะมาจาก ที่ที่ห่างไกลและกว้างออกไป
เพื่อมาฉลองงานเลี้ยงมื้อนี้
ด้วยพลังงานกว่า 100 ล้านแคลอรี่ มื้อนี้กินได้จนอิ่มหนำเลย
ซากขนาดใหญ่นี้ เรารู้ได้ว่า มันคือซากของวาฬหัวทุย
ผมคิดว่ามีหมีอย่างมากห้าตัว กินอยู่ตรงนั้นพร้อมกัน
กำลังเคี้ยวกินซากวาฬที่กำลังเปื่อย สุดแสนอร่อยนี้อยู่
มันเจ๋งมากจนกระทั่ง มีลมพัดผ่านซากวาฬมาทางคุณ
แต่ ใช่ มันเป็นเช้าที่วิเศษมาก
สิ่งหนึ่งที่คุณจะได้จากหมี เมื่อคุณมีซากวาฬ
คือการที่พวกมันจะกินอย่างอิ่มหนำ
และพวกมันไม่ต้องหาอาหารอื่น
พวกมันมีโอกาสได้แสดงปฏิสัมพันธ์ กับหมีตัวอื่นๆ กันจริงๆ
ในลักษณะที่ไม่ก้าวร้าว
หมีตัวผู้ที่แก่และตัวใหญ่กว่า จะนอนเฉยๆ และไม่สนตัวอื่นๆ
แต่หมีที่เด็กกว่าจะมีปฏิสัมพันธ์กัน และพวกมันก็จะเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
ซึ่งนั่นนับเป็นเรื่องดีที่พวกเรา จะได้ถ่ายพวกมันตอนนั้น
พวกมันกำลังกินอาหาร และเราก็กำลังดู
หมีวัยรุ่นสามตัวทะเลาะ วิ่งไล่ และประเมินท่าทีกันและกัน
สิ่งที่พวกมันทำนั้น ไม่มีความมุ่งร้าย
ผมคิดว่าพวกมันแค่เรียนรู้ วิธีการที่จะเป็นหมีโตเต็มวัย
มีกลุ่มลูกหมีที่อยู่บนเกาะนี้ ตั้งแต่ที่เรามาถึง
และพวกมันก็เป็นดารานำของเราเลย
พวกมันเล่นกัน พวกมันต่อสู้กันยกใหญ่ในน้ำ
พวกมันสู้กันยกใหญ่บนบก และแม่ของพวกมันก็เก่งมากเรื่อง...
ผมว่าแม่มันกำลังฝึกพวกมัน แบบร็อคกี้
ฝึกวิธีการเป็นหมีนักสู้ เพราะมันก็เข้าร่วมด้วย
แต่ ใช่ มันทำให้พวกมัน ได้ลองฝึกจริงๆ
พวกมันเล่นกันมากกว่าสัตว์ชนิดอื่นๆ ที่ผมเคยเจอมา
ใน 20 ปีของการทำภาพยนตร์สัตว์ป่าเลย
หมีพวกนี้อาจเล่น หกหรือเจ็ดชั่วโมงต่อวัน
หมีหลายตัวอยากเข้ามาร่วมวงมากขึ้น
หมีสองตัวนี้ตรงมาหา ลูกหมีทั้งสองของเรา
พวกมันดูไม่ใช่ศัตรู
เราน่าจะได้เห็น พวกมันเริ่มเล่นด้วยกัน
นี่ไง
ไม่น่าเชื่อ พวกมันตัดสินใจ ที่จะเป็นมิตรและเล่นด้วยกัน
กับลูกหมีสองตัวคู่อื่น
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ อย่างใกล้ชิดมาก่อนเลย
มีหมีสี่ตัวที่ผ่อนคลายสุดๆ ตอนอยู่กับเรา
นี่มันเจ๋งสุดๆ ไม่ได้เจอง่ายๆ เลย
ใช่เลย
การถ่ายภาพช่วงเวลาที่พิเศษนี้ เป็นช่วงที่มีความสุขมากสำหรับทีมงาน
แต่ด้วยเรื่องราวของลูกหมี ที่ยังไม่สมบูรณ์นั้นเอง
พวกเขาหวังกับโอกาสอีกครั้งมาก
เรามีทั้งพระอาทิตย์และแมวน้ำ
แต่ก็ยังไม่มีวี่แววของ แม่หมีกับลูกๆ นักซ่อนเลย
ท้ายที่สุด ความเข้มแข็งกับความขยัน ของพวกเขาก็เริ่มจะให้ผลตอบแทนแล้ว
ทีมงานเจอแม่หมีกับลูกที่เกิดปีนี้
พวกเขาส่งเรือรับส่งทันที
และหวังว่านี่จะเป็นช่วงเวลาที่หวัง
ผมมุ่งตรงไปหามันอยู่ หรือมันอยู่กราบขวาของเรากันนะ
- มันอยู่ทางกราบขวา - สมบูรณ์แบบเลย ขอบคุณ
เราพยายามหาครอบครัวหมี กับลูกหมีประจำปี
และเราก็พยายามตามหาพวกมัน ด้วยสโนว์โมบิล
เราออกไปสำรวจตลอด 24 ชั่วโมง เราโชคร้ายที่ต้องผจญหมอก
เราโชคไม่ดีที่เจอลมแรง พายุ และทุกอย่าง
วันนี้เราโชคดี
และเราก็พบครอบครัวหมี กับลูกหมีประจำปี
เราใช้เวลาประมาณสองชั่วโมงกับเธอ ใต้แสงที่งดงาม
กับน้ำแข็งที่สดสวยและสภาพดี
และนั่นคือวิธีทำงานของ การถ่ายทำภาพยนตร์เกี่ยวกับสัตว์ป่า
มีหลายสิ่งที่มาขัดคุณ
และแล้ววันหนึ่ง ทุกอย่างก็ดีขึ้นมา
นี่เป็นตอนจบอันสมบูรณ์แบบสำหรับ การถ่ายภาพยนตร์ของทีม Disneynature
ประสบการณ์ในการถ่ายทำหมีขั้วโลก ได้เปลี่ยนชีวิตของผม
และพวกมันก็เปลี่ยนให้ชีวิตผมดีขึ้น
สิ่งที่เป็นมนต์ขลังของเรื่องนี้คือ คุณได้มีโอกาสตอนนี้และในอายุเท่านี้
ในการถ่ายภาพบางอย่างที่คนทั่วไป ไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน
แต่เมื่อได้เห็นและสัมผัส การเปลี่ยนแปลงของสฟาลบาร์ด
เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่สงสัยว่า ครอบครัวนี้ต่อไปจะเป็นยังไง
สิ่งที่ฉันกังวลที่สุดสำหรับสัตว์ ในอาร์กติก ในอนาคต ในสฟาลบาร์ด
คือพวกมันจะปรับตัวได้ไม่เร็วพอ กับการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ
ซึ่งเกิดขึ้นเร็วมาก
เมื่อคุณเห็นสิ่งนี้ คุณจะถามกับตัวเองจริงๆ ว่า
"เราปล่อยให้สูญเสียความงาม เกินบรรยายนี้ไปได้อย่างไร"
หากเวลานั้นมาถึง เวลาที่หมี
เดินไปมาในอาร์กติกไม่ได้อีกต่อไป ผมว่าเราสูญเสียไปมากจริงๆ
สิ่งที่จำเป็นที่สุดคือคำมั่นสัญญา และเราจะเปลี่ยนแปลงมันได้
และเวลาแห่งการให้คำมั่นนั้น คือตอนนี้
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์