‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎เชิญพบกับชิโก้อายุหนึ่งสัปดาห์
‎เขาคือสมาชิกใหม่ล่าสุด ‎ของครอบครัวลิงคาปูชินที่มีกัน 30 ตัว
‎ทุกตัวล้วนอยากเจอเขา
‎ชิโก้มีความสุขที่ได้รับความสนใจ
‎แต่ในไม่ช้า เขาจะพบปัญหา
‎พวกมันไม่โอ๋ตัวไหนนาน
‎ถึงจะรักใคร่ใกล้ชิด ‎แต่ครอบครัวของเขาไม่แสดงความรัก
‎และการแข่งขันกันก็ดุเดือด
‎ในไม่ช้า ชิโก้จะต้องหาที่ที่เป็นของตัวเอง
‎ในชุมชนที่วุ่นวายนี้
‎เมื่อเกิดมาในครอบครัวใหญ่
‎บางครั้งเราก็ต้องสู้เพื่อให้เข้ากับฝูงได้
‎(คอสตาริกา ‎กัวนาคาสเต้)
‎ตอนนี้เมื่ออายุสามเดือน ‎เสน่ห์เด็กใหม่ของชิโก้ก็จางหาย
‎เขาไม่ใช่ทารกของครอบครัวอีกต่อไป
‎ตลอดมา เขาตัวติดกับแม่ 24 ชั่วโมงต่อวัน
‎แต่มันถึงเวลาที่เขาต้องหาเพื่อนแล้ว
‎และมันก็มีเหตุผลอยู่
‎มิตรภาพช่วยให้มีกองหนุน ‎เวลาที่ครอบครัวตีกันเอง
‎และประโยชน์เพิ่มเติม ‎คือสปารายวันที่แสนสบาย
‎ในครอบครัวใหญ่แบบนี้ เพื่อนเล่นหาได้ง่ายๆ
‎แต่สำหรับชิโก้ สนามเด็กเล่นโรงเรียนดูน่ากลัว
‎วันแรกทำให้เขาสั่น
‎เริ่มด้วยตัวที่หน้าดูเป็นมิตรจะดีไหม
‎ถ้าเป็นป้าของเขาล่ะ
‎ไม่ ไม่สนใจ
‎ลูกพี่ลูกน้องวัยรุ่นก็ไม่อยากได้ทารก ‎มาทำให้พวกเขาดูไม่เท่
‎การถูกปฏิเสธเจ็บปวดเสมอ
‎ไม่มีใครอยากคลุกคลีกับเขา
‎แต่ชิโก้ไม่ใช่คนนอก ‎ที่หาเพื่อนเล่นไม่ได้เพียงตัวเดียว
‎ลิงโดดเดี่ยวอีกตัวของฝูง
‎อายุเท่ากัน
‎ขนาดตัวเท่ากัน
‎พวกมันเป็นคู่ที่เหมาะสม
‎ในที่สุดชิโก้ก็ได้เพื่อนตัวแรก
‎มันเป็นการเริ่มต้นที่ดี
‎และเป็นการสร้างเครือข่ายสังคมของตัวเอง
‎ในครอบครัวใหญ่บางครอบครัว ‎มิตรภาพเกิดขึ้นง่าย
‎(เคนยา ‎ซัมบูรู)
‎ด้วยการสนับสนุน ‎ของหนึ่งในสมาชิกครอบครัวที่ห่วงใย
‎จาสิรีวัยสามเดือนสามารถเลือก ‎เพื่อนเล่นที่อายุน้อยกว่าได้
‎รอบตัวเขามีต้นแบบที่อายุมากกว่า
‎คอยสอนทักษะเอาตัวรอดที่เขาจำเป็นต้องรู้
‎และบทเรียนแรกของมันก็ยังสนุกที่สุดด้วย
‎มวยปล้ำ
‎ก็เหมือนเพศผู้ทุกตัว
‎ลูกพี่ลูกน้องที่แก่กว่ามักสู้กัน ‎เพื่อทดสอบพละกำลังของแต่ละฝ่าย
‎จาสิรีพร้อมแล้ว
‎แล้วใครเล่าจะเป็นคู่ฝึกได้ดีไปกว่าแม่
‎เขากระตือรือร้นอย่างมาก
‎แต่เขายังต้องลับฝีมือ
‎ทีนี้เป็นคู่ต่อสู้ที่เข้าท่ากว่า
‎จาสิรีอาจตัวเล็กกว่า แต่เขาเปี่ยมด้วยความกล้า
‎ชนะแล้ว
‎แต่ชีวิตไม่ได้มีแค่เกมกับความสนุก
‎พอฝนไม่ตกหลายสัปดาห์
‎หญ้าดีๆ ให้กินก็หายาก
‎ฝูงจึงต้องเดินทางตลอดเวลา
‎การอยู่รอดของจาสิรีขึ้นอยู่กับครอบครัวของเขา
‎บทเรียนต่อไปจะเป็นบทเรียนที่สำคัญที่สุด
‎ที่เขาจะได้เรียนรู้
‎(แอฟริกาใต้ ‎อึมพูมาลังกา)
‎ลูกสิงโตคายาก็ได้เรียนรู้ ‎ชีวิตในครอบครัวใหญ่เช่นเดียวกัน
‎เนื้อที่เธอกินอย่างเอร็ดอร่อยกับแม่และพี่ชาย
‎ถูกครอบครัวของเธอเองแย่งไปแล้ว
‎ฝูงมาลามาลา
‎อะไรก็เข้ามาขวางสิงโตจากอาหารไม่ได้ ‎ไม่เว้นแม้แต่ครอบครัว
‎หลังได้กลับมาอยู่กับลูกๆ ‎แม่ของคายาทำได้แค่มองจากที่ไกล
‎และเรื่องมันยิ่งเลวร้าย
‎เมื่อน้องสาวเธอกลับเข้าร่วมฝูง ‎โดยไม่สนใจพวกเธอ
‎เธอกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวอีกครั้ง ‎ต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ศูนย์
‎และมันก็ไม่ฉลาดเลยถ้าอยู่ใกล้ๆ ‎ชิ้นเนื้อที่ล่ามาได้
‎พอปราศจากการช่วยเหลือ
‎แม่ของคายาก็ไม่อาจ ‎ประทังชีพพวกมันไปได้นานกว่านี้
‎เธอต้องอดทน
‎และหาจังหวะที่สงบกว่านี้ ‎แนะนำลูกๆ ของเธอกับฝูง
‎อีกครั้งที่คายาและพี่ชายต้องรอนานอีกหน่อย
‎ครอบครัวของจาสิรีมีน้ำใจ ‎ในช่วงมื้ออาหารมากกว่า
‎ถึงแม้อาหารดีๆ จะหายาก
‎ในการเดินทางไกล
‎เขาพึ่งพานมแม่เพื่อให้มีแรง
‎แต่วันนี้ ถึงเวลาที่จาสิรีต้องลองอะไรใหม่
‎หาอาหารเอง
‎และนั่นหมายถึงการฝึกใช้เครื่องมือทำมาหากิน
‎นั่นคืองวง
‎จมูกที่ดีที่สุดในอาณาจักรสัตว์
‎มันสามารถยาวได้ถึงสองเมตร
‎สามารถงอ บิดและหยิบจับได้อย่างกับมือ
‎มันแข็งแรงพอให้ผลักต้นไม้
‎และมีปลายที่เหมือนนิ้วมือ ‎ซึ่งสามารถเด็ดใบไม้จากกิ่ง
‎แต่สำหรับจาสิรี
‎งวงสั่นๆ ที่ไม่ให้ความร่วมมือใช้ยากกว่าที่เห็น
‎การเด็ดใบไม้ต้องการความแม่นยำอย่างมาก
‎หญ้าอาจจะง่ายกว่า
‎แม่เขาแสดงวิธีให้เขาดู
‎แต่จมูกของเขาขาดทักษะนี้
‎หลังจากลองมาทั้งเช้า
‎รางวัลที่เขาได้คือหญ้าแค่ใบเดียว
‎เป็นการเริ่มต้นที่น้อยนิด
‎แต่สำหรับลูกช้าง ‎มันต้องใช้ความพยายามอย่างมาก
‎ใต้แสงแดดแผดเผา
‎จาสิรีมีอาการร้อนเกินซึ่งอันตรายอย่างยิ่ง
‎ครอบครัวของเขาช่วยได้ ‎เพียงแค่ใช้ร่างกายสร้างร่มเงา
‎เมื่อปราศจากวี่แววของฝน ‎ชีวิตของจาสิรียิ่งยากลำบาก
‎การตัดสินใจต่อไปของครอบครัว ‎สำคัญต่อการอยู่รอดของเขา
‎สำหรับทารกที่เกิดในครอบครัวใหญ่พันธุ์อื่น
‎การจะได้สิ่งที่ต้องการ ‎บางครั้งเขาต้องก้าวออกมาลงมือด้วยตัวเอง
‎กลับมาที่คอสตาริกา
‎ชิโก้กำลังยุ่งกับการขยายเครือข่ายสังคม
‎แต่ยังมีพื้นที่สำคัญหนึ่ง ‎ที่เขาต้องทำงานตามลำพัง
‎มื้อเช้า
‎และในครอบครัวที่ไร้ความอ่อนโยน ‎ไม่มีใครคิดแบ่งปันกับใคร
‎หรือพาเขาไปหาแหล่งอาหาร
‎ชิโก้ต้องหาทางเองด้วยการดูตัวอื่นๆ
‎บางทีในโพรงไม้นี้อาจมีอะไรอร่อยๆ
‎ไม่ มันก็แค่น้ำฝน
‎ชิโก้หิว
‎แต่เขาไม่รู้ว่าอาหารอะไรที่ดีต่อเขา
‎บางอย่างก็ไม่สุกงอมพอให้กิน
‎บางอย่างก็กินไม่ได้เลย
‎ขณะที่อย่างอื่นก็รสชาติแย่อย่างแรง
‎พอเขาเจอของอร่อยเข้าจนได้…
‎มันใช่จะไม่มีใครสังเกตเห็น
‎พวกเด็กโตมาชิงมันไป
‎ชิโก้ผู้หิวโหยจึงลองใช้กลยุทธ์สุดท้าย
‎ขอจากผู้ใหญ่
‎เมื่อไม่มีทางเลือกที่ดีกว่า
‎เขาก็ต้องกินของเหลือ
‎แต่บนพื้นไม่ใช่ที่ที่จะมาอ้อยอิ่งได้
‎งูเหลือมหางแดง
‎ชิโก้ไม่ได้นึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา
‎ถ้าถูกจับได้ ‎เขาไม่มีทางรอดจากนักล่าผู้อันตรายตัวนี้
‎แต่เขาไม่ได้อยู่ลำพัง
‎เพื่อนใหม่ของเขาส่งสัญญาณเตือน
‎และทั้งครอบครัวก็ล้อมกรอบเจ้างู
‎ชิโก้คอยดูจากระยะที่ปลอดภัย
‎เมื่อตอนนี้ทั้งครอบครัวถูกดึงความสนใจ
‎เขาก็พบกับโอกาสที่คาดไม่ถึง
‎ด้วยความพยายามเล็กๆ น้อยๆ…
‎เขาก็เจอรางวัลใหญ่
‎พอไม่มีใครมาฉกมันจากเขา
‎เขาก็ได้กินจิ้งหรีดสุดฉ่ำอย่างเอร็ดอร่อย
‎ชิโก้อาจจะยังเด็ก
‎แต่เขาได้พิสูจน์ให้เห็น ‎ว่าเขามีสมองเพื่อเอาชนะการแข่งขัน
‎และตอนนี้เขาสามารถพึ่งพาความช่วยเหลือ ‎จากเพื่อนใหม่ของเขาไปได้อีกหลายปี
‎ในที่สุดเขาก็คุ้นชินกับชีวิตครอบครัวใหญ่
‎ริมฝั่งแม่น้ำแซนด์…
‎แม่ของคายาเหมือนจะพบโอกาส
‎ที่จะพาลูกๆ ไปพบกับฝูงแล้ว
‎ครอบครัวของเธอกำลังพักผ่อน
‎หลังอิ่มหนำและง่วงนอน
‎เวลามาถึงแล้ว
‎แต่เพราะไม่รู้ผลการตอบรับ ‎เธอจึงยังซ่อนลูกๆ เอาไว้
‎เห็นได้ชัดว่าฝูงดีใจที่พบเธอ
‎แต่พวกลูกๆ จะได้รับการต้อนรับแบบเดียวกันไหม
‎ถ้าพ่อของพวกมันยอมรับ ทั้งฝูงก็จะทำตาม
‎ขึ้นอยู่ที่ผู้เป็นแม่แล้วว่าจะชนะใจเขาได้หรือไม่
‎สำหรับคายา ช่วงเวลาสำคัญที่สุดในชีวิตได้มาถึง
‎พี่ชายที่กล้าหาญกว่าเดินเข้าไปก่อน
‎ด้วยเชาว์ปัญญา ‎คายารอดูให้แน่ใจว่าการต้อนรับจะอบอุ่น
‎เมื่ออุ่นใจได้แล้ว
‎เธอก้าวเข้าไปหาพอของเธอ
‎ในที่สุด
‎การยอมรับจากพ่อของคายา
‎ช่วยให้เธอมีที่ของเธอในฝูงมาลามาลา
‎ในที่สุดลูกสิงโตก็ได้พบกับครอบครัวที่เหลือ
‎บัดนี้ ความเป็นสิงโตภายในตัวคายา ‎เริ่มปรากฏให้เห็น…
‎นักล่าที่ฉายแววเด่นปรากฏตัวแล้ว
‎เธอไม่ใช่ลูกสิงโตบอบบางอีกต่อไป
‎และในที่สุด เธอก็ร่วมเล่นเกมกับพี่ชาย
‎สายสัมพันธ์ที่คายาสร้างขึ้นกับครอบครัว
‎จะอยู่ไปตลอดชีวิตของเธอ
‎ในที่สุด คายาก็อยู่ในที่ที่เธอควรอยู่
‎ในทุ่งแล้งที่เคนยา
‎ครอบครัวของจาสิรีทำสิ่งที่ทำได้
‎เพื่อปกป้องลูกช้างจากแสงแดดแผดเผา
‎จาสิรีต้องการสิ่งที่จะช่วยชีวิตเขา
‎ฝูงสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่คุ้นเคยในอากาศ…
‎จึงกระตุ้นให้จาสิรีที่เหนื่อยล้า ‎รวบรวมพละกำลังลุกขึ้น
‎ไม่ช้านาน
‎จาสิรีก็พบพายุฝนครั้งแรก
‎และฝนก็มาพร้อมกับสิ่งพิเศษเสมอ
‎หญ้าสด
‎พวกผู้ใหญ่รู้ว่าทุ่งหญ้าที่อุดมสมบูรณ์ ‎อยู่ที่อีกฝั่งของลำน้ำ
‎ครั้งล่าสุดที่จาสิรีข้ามลำน้ำ ‎เขาถูกกระแสน้ำพัดจมลงไป
‎เขากังวล
‎การก้าวลงน้ำเป็นเรื่องที่น่ากลัว
‎แต่ทั้งครอบครัวช่วยปลุกใจเขา
‎ในทุกๆ ก้าวที่เขาเดิน
‎ด้วยความเชื่อใจในครอบครัว
‎โลกของจาสิรีไม่ใช่โลกที่น่ากลัวอีกแล้ว ‎มันคือโลกแห่งชัยชนะ
‎และเขาก็เริ่มใช้งวงคล่องแล้วด้วย
‎อีกสิบปีต่อจากนี้ของชีวิต
‎ครอบครัวจะสอนความรู้ ‎และภูมิปัญญาทั้งหมดที่มีให้แก่เขา
‎แต่ตอนนี้ จาสิรียังสามารถเพลิดเพลิน ‎กับการเป็นทารกของฝูง
‎แต่ใช่ว่าทารกทุกสายพันธุ์ ‎จะสร้างสายสัมพันธ์กับครอบครัวได้ง่ายๆ
‎ที่ปากแม่น้ำโอคาวังโก
‎หมาป่าแอฟริกา ดูมา ‎ต้องเรียนรู้ที่จะไว้ใจพี่น้อง…
‎เมื่อเธอบังเอิญนำพวกมันไปพบอันตราย
‎คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์