‎(ซีรีส์สารคดีจาก NETFLIX)
‎ที่สุดขอบปากแม่น้ำโอคาวังโกในบอตสวานา
‎สัตว์รุ่นใหม่กำลังเรียนรู้โลกของพวกมัน
‎เจ้าตัวอึกทึกพวกนี้คือลูกหมาป่า ‎อายุแค่สิบสัปดาห์
‎ตัวที่มีความมั่นอกมั่นใจที่สุดคือดูมา
‎เธอมักจะมองหาการผจญภัย
‎และมองตัวเองเป็นผู้นำในอนาคต
‎พ่อแม่ของฝูงลูกหมาคือคู่จ่าฝูง
‎แต่ผู้ใหญ่ทุกตัวล้วนทำงานหนักเท่ากัน ‎เพื่อเลี้ยงดูครอบครัว
‎ขณะที่ฝูงออกล่า
‎แบมบ้าผู้เป็นญาติคอยเฝ้ารังไว้
‎สุดยอดทีมทีมนี้มีสายสัมพันธ์ที่เหนียวแน่นที่สุด
‎ในโลกแห่งธรรมชาติ
‎สายสัมพันธ์ที่ฝูงตัวลูกต้องสร้าง
‎และอีกไม่ช้าจะเป็นเครื่องตัดสิน ‎ว่าดูมาจะอยู่รอดหรือไม่
‎สำหรับทารกในป่าหลายชนิด ‎การได้อยู่ในครอบครัวที่ใกล้ชิด
‎สร้างความแตกต่าง ‎ระหว่างความเป็นกับความตายได้
‎(ยูกันดา ‎คาบสมุทรมเวยา)
‎สี่ตัวนี้คือลูกพังพอนแถบสี
‎เพศเมียใจกล้าสาม
‎กับน้องชายขี้อาย คีโต
‎หลังจากอยู่ในรังมาสี่สัปดาห์
‎พวกมันได้ออกมาดูโลกเป็นครั้งแรก
‎มันอยู่ในความดูแลของครอบครัวใหญ่ ‎ที่มีสมาชิกอยู่ 35 ตัว
‎แต่พวกลูกพังพอน ‎ตกเป็นเป้าของนักล่าได้ง่าย
‎คีโตและพี่สาวมีโอกาสแค่ครึ่งต่อครึ่ง
‎ที่จะมีชีวิตรอดเกินสองสามเดือนข้างหน้า
‎เพื่อเพิ่มโอกาสนั้น ‎ทารกแต่ละตัวต้องจับคู่กับพวกตัวเต็มวัย
‎ซึ่งจะสอนทักษะที่จำเป็น ‎ต่อการอยู่ในโลกภายนอกให้
‎แม่ของคีโตจะยังคงให้นมต่อไป
‎แต่หน้าที่เลี้ยงเด็กรายวันเป็นของครอบครัว
‎ยิ่งผูกพันแน่นแฟ้นกับพี่เลี้ยงเท่าไร
‎โอกาสของพวกมันก็ยิ่งมากขึ้น
‎ตัวลูกทุกตัวมีพี่เลี้ยงหมดแล้ว
‎ยกเว้นแค่คีโต
‎เขาขี้ตื๊อไม่พอจะทำให้พวกผู้ใหญ่รับเขาเอาไว้
‎และตอนนี้เขาก็อยู่ตามลำพัง
‎พวกเด็กสาวได้เรียนรู้ว่าจะกินอะไรดี
‎ปลวก…
‎กิ้งกือ ด้วง
‎และแม้กระทั่งงูตัวเล็กๆ ก็อยู่ในเมนู
‎แต่ขณะที่พวกพี่สาวอิ่มหนำ
‎คีโตที่น่าสงสารกลับยิ่งหิวโหย
‎เขารวบรวมความกล้าเข้าหาพี่ชายของเขา คูบัว
‎แต่ตัววัยรุ่นไม่สนใจจะเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‎ถ้ายังจับคู่กับผู้ใหญ่ไม่ได้เร็วๆ นี้
‎อนาคตของคีโตก็จะยังไม่แน่นอน
‎ขณะที่ตัวลูกบางตัวประสบปัญหา ‎ในการสร้างความผูกพัน…
‎(อะแลสกา ‎เวิ้งน้ำปรินซ์ วิลเลียม)
‎ในท้องน้ำเย็นยะเยือกที่อะแลสกา
‎ทารกตัวหนึ่งกลับแทบแยกจากแม่ผู้ทุ่มเทไม่ได้เลย
‎นากทะเลน้อยตัวนี้คือเคซารี
‎เธออายุสี่สัปดาห์และเป็นแก้วตาดวงใจของแม่
‎แม่เลี้ยงเดี่ยวของเธอแบกเธอไปไหนมาไหน
‎ตลอดเดือนที่ผ่านมา
‎เพราะถึงแม้ว่าจะเกิดในน้ำ
‎ถึงตอนนี้ เคซารีก็ยังไม่ได้ร่วมว่ายน้ำเลย
‎ลูกนากในวัยเธอตัวอื่นๆ เริ่มหัดว่ายน้ำกันแล้ว
‎และเคซารีก็ควรจะทำเหมือนกัน
‎แต่เพราะมีแม่พาไปไหนมาไหนฟรีๆ ‎เธอจึงพอใจกับที่ที่เธออยู่
‎เธอเป็นลูกนากที่ถูกโอ๋
‎แต่การแต่งขนก็สำคัญ
‎การทำให้ขนเคซารีฟูฟ่อง ‎ทำให้มีชั้นอากาศเคลือบผิวหนัง
‎เป็นฉนวนสำคัญในการกันน้ำจากธารน้ำแข็ง
‎เมื่อไม่มีมัน แค่วันเดียวเธอก็อยู่ไม่รอดแล้ว
‎ทั้งหมดที่เคซารีต้องการคืออาหารหล่อเลี้ยง
‎ซึ่งรวมถึงน้ำนมที่อุดมไปด้วยไขมันของแม่
‎กว่าเคซารีจะหย่านมโดยสมบูรณ์ ‎ต้องใช้เวลาอีกนานกว่าห้าเดือน
‎นั่นทำให้แม่ของเคซารีต้องใช้พลังงานเยอะ
‎และแม่ก็ต้องการกิน
‎แต่การดำลงไปหาอาหาร
‎เธอจะต้องทิ้งลูกไว้ตามลำพังและไร้การปกป้อง
‎เธอทิ้งเคซารีไว้บนบกไม่ได้
‎เกาะที่ใกล้ที่สุดถูกจับจองแล้ว
‎และชายฝั่งก็เป็นสถานที่ต้องห้าม
‎ทางเดียวของแม่
‎คือทิ้งลูกสาวเอาไว้บนผิวทะเล
‎แต่มันก็เสี่ยง
‎อินทรีหัวขาวมาที่นี่เพื่อจับปลา
‎แต่มันก็พร้อมจะจับลูกนากที่ไร้การปกป้อง
‎แม้ว่าจะอันตราย
‎แต่ขณะที่เคซารีหลับปุ๋ย ‎แม่ของเธอเลือกใช้โอกาสนั้น
‎ปลาดาวทะเลคืออาหาร ‎ที่เปี่ยมพลังงานซึ่งเธอต้องการ
‎เธอรีบขึ้นมาดูลูกสาว
‎และกลับไปล่าอีกตัว
‎ที่ส่วนนี้ของชายฝั่ง กระแสน้ำเปลี่ยนรวดเร็ว
‎ในเวลาแค่ไม่กี่นาที
‎เคซารีลอยห่างออกไป 91 เมตร ‎จากจุดที่แม่ของเธอทิ้งเอาไว้
‎เมื่อกลับ แม่ของเคซารีพบว่า ‎ลูกรักที่เลอค่าหายไปแล้ว
‎ถึงแม้จะมีพ่อแม่ที่ทุ่มเทที่สุดในโลก
‎แต่การโตในป่าก็เปี่ยมด้วยอันตราย
‎โดยเฉพาะสำหรับพังพอน คีโต
‎ซึ่งยังหาตัวผู้ใหญ่มาจับคู่กับเขาไม่ได้เลย
‎สายสัมพันธ์ระหว่างพี่สาวของเขาและครูสอน
‎เหนียวแน่นขึ้นทุกวันๆ
‎เช่นเดียวกับความมั่นใจ
‎การเล่นสู้กันเป็นวิธีที่ลูกพังพอน ‎ใช้เรียนรู้การป้องกันตัว…
‎และคีโตไม่ได้เข้าร่วม
‎เขาเข้าหาคูบัว
‎แต่อีกครั้ง เขาถูกเมินเฉย
‎ที่คีโตเสียไปไม่ใช่แค่โอกาสเรียนรู้
‎ครูสอนยังเป็นผู้คุ้มกัน
‎นกกระสามาราบูกินลูกพังพอนได้ทั้งตัว
‎และนักล่าไม่ใช่ภัยเดียวของคีโต
‎เมื่อฟ้าค่ำ ภัยที่ร้ายแรงกว่าก็ปรากฏ
‎ห่างจากรังไปไม่เท่าไร ‎ครอบครัวของเขาสูดได้กลิ่น
‎แก๊งพังพอนคู่อริ ‎เข้ามาในอาณาเขตพวกเขาเมื่อครู่นี้
‎ศึกชิงอาณาเขตนั้นโหดร้าย…
‎และถ้าครอบครัวถูกเล่นงาน ‎ลูกพังพอนก็อาจจะไม่รอดกลับมา
‎ไม่มีเวลาแล้ว
‎พวกมันต้องย้ายรัง
‎และต้องย้ายตั้งแต่ตอนนี้
‎(บอตสวานา ‎ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโอคาวังโก)
‎ที่แอฟริกาใต้ ‎ครอบครัวหมาป่าก็ประสบกับภัยเช่นกัน
‎พี่เลี้ยงแบมบ้าเฝ้าระแวดระวังนักล่า
‎และเขาก็เจอศัตรูที่อันตรายที่สุด
‎สิงโต
‎อยู่ห่างออกไปจากจุดที่ดูมา ‎และพี่น้องนอนอยู่แค่ 61 เมตร
‎สิงโตอาจมาตัวเดียว แต่สำหรับลูกหมาป่า
‎มันฆ่าได้ง่ายๆ
‎แม้เสี่ยงชีวิต แบมบ้าเข้าเผชิญหน้าศัตรู
‎ทว่าผู้รุกรานไม่หวั่นไหว
‎และมันก็สังเกตเห็นลูกหมาป่า
‎แบมบ้าอยู่ตามลำพังยากที่จะรอดได้
‎แต่กองหนุนกำลังมา
‎หมาป่าตัวเดียวอาจสู้ไม่ได้
‎แต่สี่ตัวถือว่ามากพอจะไล่สิงโตกลับไป
‎อันตรายจบแล้ว…
‎ได้เวลามื้อเย็น
‎ตัวเต็มวัยทุกตัวทุ่มให้ครอบครัวเต็มร้อย
‎มันเป็นความพยายามของทีมที่จะปกป้อง
‎และหาอาหารให้ตัวลูก
‎แต่การให้ความสำคัญกับผู้อื่นก่อน ‎คือสิ่งที่ดูมายังต้องหัดเรียน
‎สำหรับเธอ มื้ออาหารทุกมื้อ ‎คือโอกาสให้เธอได้ยืนยันตัว
‎แต่วันเวลาแห่งการรอคอยของดูมามาถึงจุดจบ
‎โลกของเธอกำลังจะใหญ่ขึ้นและอันตรายขึ้น
‎ที่อะแลสกา ชีวิตของเคซารีตกอยู่ในอันตราย
‎ลูกนากหายตัวไป
‎และแม่ของเธอก็หวาดผวา
‎ทันใดนั้น
‎เสียงเรียกที่คุ้นเคย
‎แม่และลูกสาวกลับมาเจอกันอย่างปลอดภัย
‎หลังจากต้องกลัวจะเสียลูกสาวไป
‎แม่ของเธอตัดสินใจว่าได้เวลาเข้มงวดบ้างแล้ว
‎จากนี้ไป เคซารีจะเข้าค่ายฝึก
‎เริ่มการจากจุ่มน้ำระยะสั้นๆ เพื่อให้ชินกับน้ำ
‎จากนั้นก็เป็นการฝึกว่ายน้ำเต็มตัว
‎ด้วยแรงเชียร์ของแม่ ‎และการประคองหูอย่างระวัง
‎เคซารีเริ่มคุ้นชินกับมันอย่างช้าๆ แต่มั่นใจ
‎ในเวลาแค่สองสัปดาห์ ‎เธอก็เชี่ยวชาญการตีกรรเชียงบนผิวน้ำ
‎แต่การดำลงใต้น้ำเป็นสถานการณ์ที่แตกต่าง
‎เธอพยายามจะหาอาหารอยู่เป็นช่วงๆ
‎แต่โชคดี เธอยังมีอาหารที่ได้จากแม่
‎เคซารีกำลังก้าวหน้า
‎เธอไม่ใช่ทารกที่ทำตัวสบายๆ อีกแล้ว
‎นับวัน แม่หนูตัวนี้ยิ่งพึ่งพาตัวเองได้
‎สุดยอดสายสัมพันธ์ที่ทั้งคู่มีร่วมกัน
‎จะช่วยให้เคซารีมีโอกาสที่ดีที่สุดในภายภาคหน้า
‎อีกสี่เดือน ลูกนากตัวนี้จะไปตามทางของตัวเอง
‎แต่จนกว่าจะถึงตอนนั้น
‎ทั้งสองตัวยังสามารถใช้เวลาอันมีค่าร่วมกัน
‎ที่ยูกันดา
‎ความเข้มแข็งของครอบครัวคือสิ่งที่สำคัญที่สุด
‎สำหรับคีโตและพี่สาว
‎เมื่อเสี่ยงต่อการโจมตี ครอบครัวได้ย้ายรัง
‎การเดินทางถึงจะสั้น แต่ก็ผ่านย่านที่เป็นอันตราย
‎พวกสาวน้อยมีผู้ใหญ่คอยดูแล
‎แต่คีโตน้อยไม่มีใครอยู่เคียงข้าง
‎เดินทางมาได้แค่ครึ่งทาง
‎เขาก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
‎โดดเดี่ยวอยู่ในที่โล่ง
‎อินทรีนักรบตัวใหญ่พอที่จะจับทั้งตัวเต็มวัย
‎รวมถึงตัวลูกๆ
‎ถ้าคีโตถูกพบ โอกาสรอดของเขาก็น้อย
‎ที่เขาทำได้คือร้องขอให้ช่วย
‎คูบัวผู้เป็นพี่ชายเข้ามาช่วย
‎อย่างฉิวเฉียด
‎ทางสะดวกแล้ว
‎ครอบครัวเดินหน้าต่อไป
‎เสียงร้องของคีโตเมื่ออยู่ในอันตราย ‎คือสิ่งกระตุ้นที่คูบัวต้องการ
‎และในที่สุด
‎คีโตก็มีสายสัมพันธ์พิเศษที่เขาต้องการมาตลอด
‎เมื่อเดินต่อมา ในที่สุดทั้งครอบครัว ‎ก็มาถึงบ้านใหม่อันปลอดภัย
‎มีวิวทะเลสาบ…
‎และมีน้ำดื่มกับอาหารอุดม
‎ถึงคีโตจะเริ่มต้นแบบง่อนแง่น
‎แต่ชีวิตของเขากำลังดีขึ้น
‎แม้แรกเริ่ม คูบัวจะไม่เต็มใจ
‎แต่เขากลับกลายเป็นครูฝึกที่ใส่ใจที่สุด
‎เส้นทางสู่การเติบโตเต็มวัยมันท้าทาย
‎แต่เมื่อมีครอบครัวคอยช่วย ‎คีโตมีโอกาสที่จะไปถึงที่หมาย
‎นี่เป็นวันใหม่ หลักไมล์ใหม่
‎สำหรับดูมาและพี่น้อง
‎แม่ของดูมาตัดสินใจว่า ‎ถึงเวลาจะเลิกเอาอาหารมาให้ลูกๆ
‎และจะเริ่มพาลูกๆ ไปหาอาหารแทน
‎นี่เป็นครั้งแรกที่พวกมันออกห่างจากรัง
‎และแม้แต่ดูมาผู้กล้าหาญก็ยังไม่แน่ใจ
‎อาหารมื้อแรกของเด็กๆ คืออิมพาลา…
‎และดูมาก็เข้าไปกินโดยไม่รีรอ
‎ในครอบครัวนี้ ตัวลูกต้องมาก่อน
‎พวกมันอิ่มเมื่อไหร่ พวกตัวเต็มวัยถึงจะกิน
‎ดูมาไม่ใช่ลูกหมาป่าที่อดทน
‎ขณะที่จิตใจของพี่เลี้ยงกำลังจดจ่อ ‎เธอเริ่มออกสำรวจ
‎และพี่น้องของเธอก็ตามไป
‎จอมปลวกเป็นเครื่องปีนป่ายที่ไร้ที่ติ
‎แต่เมื่อดูมาผู้กล้าหาญคิดจะกลับ…
‎เธอไม่รู้ว่าเธอจะต้องไปทางไหน
‎เพราะเป็นผู้นำที่แต่งตั้งตัวเอง
‎เธอเลือกเส้นทาง
‎แต่มันผิด
‎ผืนดินเปียกชุ่มเป็นสิ่งใหม่สำหรับพวกมัน
‎ดูมาพาพี่น้องของเธอหลงทางเสียแล้ว
‎กลับมาที่เหยื่อ
‎แบมบ้าเพิ่งรู้ว่าพวกเด็กๆ หายไป
‎และรีบตั้งทีมค้นหา
‎โดยปกติ พวกมันจะได้กลิ่นเด็กๆ
‎แต่เพราะลมแรง กลิ่นจึงหายไป
‎ชีวิตของลูกหมาป่าขึ้นอยู่กับ ‎สายสัมพันธ์ของครอบครัวแล้ว
‎ดูมาได้เรียนรู้ว่าการเป็นส่วนหนึ่งของทีม ‎มีความสำคัญอย่างไร
‎พวกลูกหมาต้องการฝูง
‎และต้องการเดี๋ยวนี้
‎คำบรรยายโดย วรพล ถาวรวรานนท์