Hai moito, moito tempo, un reino vivía en paz...
e crían que non tiñan que temer.
Mais ao asexo nas sombras
había un mal grandioso e horrible.
O monstro atacou sen avisar,
arrasando con todo e con todos ao seu paso.
Mais nesa escuridade xurdiu unha heroína.
Chamábase Gloreth.
Volve ás sombras de onde queira que viñeses!
Gloreth xurou que o seu pobo xamais sería vulnerable.
Adestrou un corpo de elite de cabaleiros e decretou que os seus descendentes
protexesen o reino durante as xeracións vindeiras.
Se queres ser feliz para sempre,
non podes baixar a garda
porque os monstros sempre están aí.
MIL ANOS DESPOIS
Boas noites, xentiña.
Estamos en directo dende o Gloródromo.
- Son Nate Knight. - Eu Alamzapam Davis.
E a cabalgar imos nomear os cabaleiros!
- Non, Pam? - Dende logo, Nate.
Tamén é o nomeamento de cabaleiros máis polémico dos últimos mil anos.
Podedes sentir a emoción e a tensión.
Veña, xa comeza!
Esta noite abandonaremos a tradición
e o reino cambiará para sempre por un home.
Ballister.
O rapaz de barrio que tiña o soño de ser cabaleiro.
Vou matar monstros e protexer o noso reino!
Era imposible
ata que a raíña tomou unha decisión que sorprendeu a todos.
Non, non provén dunha casta nobre,
mais se cadra ten o corazón dun heroe.
Ballister aproveitou esa oportunidade e graduouse como o mellor da clase.
Unha clase na que están...
- Ambrosius Carrelo Dourado. - Ei.
Un descendente directo da propia Gloreth
e o cabaleiro máis esperado dunha xeración.
Con Ballister, por primeira vez na historia,
a nosa seguridade estará en mans dun plebeo.
Non estou segura.
Non é o que Gloreth quería.
Espero que a raíña saiba o que fai.
Esta noite só temos unha pregunta.
Aceptará o reino este cabaleiro ou será decontino un bardalleiro?
PAGA A PENA?
Aceptará o reino este cabaleiro ou será decontino un bardalleiro?
Vale.
E estará Ballister amoucado no día máis importante da súa vida?
Non estou amoucado, estou pensando.
É a miña cara de pensar.
Cara de pensar, mírame.
Eras mellor e traballaches máis duro que todos nós.
Serás un cabaleiro, Bal.
Vale.
E se aínda así me odian?
Ninguén odia un cabaleiro do reino.
Quererante.
Coma min.
Señoras e señores,
o nomeamento dos cabaleiros está a piques de comezar.
A túa espada.
A túa espada, e non toques nada.
Vale, cálmate.
A túa espada.
Ballister, escoita, meu.
Só quería dicirche que sei que fun duro contigo
e pensei que non encaixabas...
E?
E que?
Crías que ía seguir
ou que me ía desculpar por como che tratei?
Miña nai, que gracioso!
Es ben parvo. Encántame, que divertido.
Eh, escoitade!
Ballister pensaba que me ía desculpar por tratalo coma a bazofia que é!
A túa espada?
Ah, grazas.
- Señor Ballister? - Escudeiro!
Saca unha foto co cabaleiro de verdade, non co marxinado.
Chocade!
- Con forza, ho! - Podo...?
Cadetes.
Non hai maior vocación que protexer este reino do mal.
Non baixedes a garda,
nos vos debilitedes e sede sempre a vontade de Gloreth.
- Si, Directora! - Grazas, Directora.
Grazas, Directora.
- Grazas, Directora. - Grazas.
Ballister, hoxe o reino verá quen es en realidade.
Grazas, Directora.
- Directora. - Grazas.
Olliño dereito.
Espera, cres que son o seu favorito?
E agora os novos heroes do reino!
Carrelo Dourado!
Señoras e señores, a súa maxestade, a Raíña.
Mira que ánimos.
Pola presente noméote, Sir Ambrosius Carrelo Dourado,
heroe do reino.
En pé, cabaleiro.
Aló imos.
Non me daba chegado este momento.
Grazas, maxestade.
Cidadáns, a partir de hoxe,
calquera de vós pode suxeitar a espada se así o desexa.
Se o merecedes.
Vin como este mozo o merecía moitas veces.
A súa espada.
Pola presente, noméote,
Sir Ballister Corazón Afouto,
heroe do reino!
BALLISTER CORAZÓN AFOUTO
- Corazón Afouto! - Si!
Corazón Afouto!
Si!
Corazón Afouto! Si!
Corazón Afouto!
Parabéns, Sir Corazón Afouto!
Que dea comezo unha nova era de heroes.
Detédeo! Matou a raíña!
- Collédeo! - Matou a raíña!
Algúns non conseguimos vivir felices para sempre...
porque non é esa clase de reino.
O REINO
E esta historia tampouco é así.
O asasino da raíña segue solto.
Hai moito medo.
Becho raro!
Non houbo tanto odio dende o monstro de Gloreth.
- Non debía ser cabaleiro. - Non era dos nosos, odiábanos.
- Un plebeo. - É vil.
- Aquí non encaixa. - É un asasino.
É un monstro.
É perfecto.
ASASINO DA RAÍÑA SOLTO SOSPEITOSO
- Que raro. - Que foi, xefe.
Encántame a gorida secreta.
O lixo e o cheiro a tristeza danlle un toque.
- Espera, quen es? - Nimona.
- E como...? - Mimá, que brazo máis incrible!
- Sangrou? - Que?
- Deixáronche conservar o vello? - Non, sóltame!
Que che pasa?
- Dásmo? - Que? Solta iso.
Non é para rapaciñas.
"Rapaciñas"?
Cantos anos cres que teño?
Non o sei. Dez?
- Axúdame. Máis ou menos? - Non es moito de rapaces, non?
Pois non. E gustaríame que seguise sendo así.
Veño polo traballo.
Que traballo?
Telo todo na miña solicitude.
Isto é unha morea de debuxos bastante perturbadores.
Mira, son eu.
Nun rinoceronte, atravesando gardas coma un kebab humano.
Si! Gústache?
Unha axuda visual sempre destaca o currículo.
- Que? - Arriba.
A ver, en canto ao traballo...
Que traballo?
Ser a túa secuaz.
Axudarche a vingarte do mundo tan cruel que che rexeitou.
Saqueamos a vila? Ocultámonos ata que se esquezan.
Logo rexurdimos coma a ave fénix das cinzas
para derribar o goberno!
Ou podemos falar.
O que o teu corazón escuro desexe, xefe.
Chegou a túa secuaz.
- Non preciso... - Os viláns precísano.
- Non son... - Vaia muro de asasinatos!
- Asasinatos? - Son obxectivos?
- Non... - O primeiro?
- Non vou matar a ninguén. - Este.
- Que? - Dáme gana de pegarlle.
Si que dá gana de pegarlle. Non! Non é un muro de asasinatos.
É un muro da inocencia?
Muro da inocencia.
Espera. Estasme a dicir que non es vilán?
Si!
Si, es?
Non, non son un vilán.
Vaia.
Estás decepcionada de que non sexa un asasino?
A ver, un pouco.
- Acabouse. - Por que?
O auténtico vilán segue solto e preciso axuda.
- De ti non. - E de quen logo?
Do que che cortou o brazo?
- En serio? - É complicado, vale?
Divírtete mentres te deteñen.
Non me van deter!
Asasino.
- Queres xantar? - Si, encántame.
Tiñades que levar o brazo.
Ballister?
Directora?
Son inocente.
Xúroo polo nome de Gloreth.
Non sei...
como pasou.
Todos vimos como pasou.
Síntome unha inxenua,
confiei en ti.
A raíña cría en ti.
Pensou que chegarías a ser un heroe.
E custoulle a vida.
Directora, por favor.
Sabes que amo a reina. Amo o Instituto.
Fala con Carrelo Dourado.
Podo falar con el?
Está tan aflixido coma o resto do reino.
Non volverás falar con ninguén, Ballister.
Por favor!
Por favor, escóitame.
Non, non vou volver cometer o mesmo erro.
Directora, dáme unha oportunidade.
Xa cha demos.
Eu non o fixen!
- Díxencho. - Polo amor de Gloreth!
Que hai, xefe.
Que? Como...?
Sabía que ía pasar isto?
Cando alguén te ve como un vilán,
iso é o que es.
Só te ven dunha maneira, dá igual o que fagas.
Mais intentáchelo. Iso recoñézoo.
- Grazas. - Non mo agradezas.
- Teño que sacarte de aquí. - Espera. Como saíches?
Sei o código.
Contrasinal incorrecto.
Logo de ti.
Non?
Queda aí o resto da eternidade,
mentres se che atrofian os músculos, a pel engúrraseche
e as unllas tornan en gadoupas longas e curvas.
E aí non hai baño.
Vale, pero guío eu.
Se ves a alguén...
Mátoo.
Agóchate. Se ves a alguén, agóchate.
Vale, porque imos romper cousas.
Diso nada.
Isto debía estar cheo de gardas.
Como os evitaches...
exactamente?
Estaban así cando cheguei.
- Collédeos! - Detédeos!
- Por aquí! - Á carga!
O Club dun Brazo vai ter novos membros. Píllalo?
- Demasiado pronto? - Asasino!
É un asasino... da diversión.
- Tiñas un plan? - Este é o plan.
Libérote, caos, destrución, algo, algo e fóra.
O vello "algo, algo e fóra". Un plan horrible.
Mellor que o teu de "sentar na escuridade e deprimirme".
Non me deprimía!
Asasino!
Os cabaleiros estamos amoucados.
Ah.
Vale, sabes que?
Por que non o facemos ao teu xeito?
Mátao a el, a ela e mata a todo o mundo!
Bal?
- Ambrosius. - Saúde.
Ah, némese.
Némese?
Asasino!
- É Gloreth! - Onde?
- Abre a porta! - Non é unha saída, culpa miña.
Viches como me mirou?
Pensa que matei a raíña.
Todos pensan que a mataches.
- Céntrate. - A que vén iso?
Podo sacarnos de aquí, pero vai ser un pouco raro.
- Raro? - Prométeme que non te vas asustar.
Se non sei o que vai pasar.
- Pois vas ter que fiarte de min. - Por que me ía fiar?
- Se non, morrerás aquí! - Morrer?
- Prométemo! - Prométoo.
- De verdade? - Pola miña vida!
Dío de novo.
Prométoo!
Cando vexas o corno tamén?
Corno? Trompeta dis?
Prométemo!
Prometo que non vou...
Agora é cando corredes.
Saíde todos de aquí!
- Si! - Non!
Non, atrás! Non, isto non está pasando!
Arre!
Non! Polo amor de Gloreth!
Rinoceronte?
- Déixao! - Toma esa!
- Escaleiras non! - Escaleiras!
As escaleiras non!
- Que es? - Son Nimona!
- Es unha rapaza rinoceronte? - Son moitas cousas.
Que está pasando?
- Estarás ben? - Non!
- Prometíchelo. - Xa.
Prometiches non asustarte.
- Á dereita! - Ai!
Alto!
Moi estable é este chan.
Ah, aló imos.
Vai frío?
Axuda!
Fixéchelo adrede.
Aprendes rápido, xefe. Si.
Non, temos que saír de aquí.
Non! Non saltes!
Hai unha escaleira! Non saltes!
Si!
Algo, algo e fóra.
Lume!
Ei, xefe!
Canto estiven inconsciente?
Quince anos.
Quince anos?
Que inocente es. Só foron un par de horas.
Uns tacos?
O último que lembro é estar nun cuarto de limpeza.
E... como cheguei aquí?
Arrastreite uns 11 km.
Que pasou?
Batiches a cabeza na beirarrúa.
Teño todo borroso.
Déchesme as grazas, dixeches que estarás en débeda comigo
e que sempre seríamos amigos.
Como cho conto.
Renovei a gorida.
Armas ordenadas por letalidade,
non é seguro para cativos, abrín os velenos
e saquei os cravos enferruxados un pouco para fóra do chan.
Agora isto xa parece unha gorida malvada de verdade.
O Gorila Malvado. É un bo nome de vilán. Debías cambialo.
Nin en soños.
Si, Gorila, si.
E actualicei o muro dos asasinatos.
Ui.
Ideei plans para vinganza, tormento
e maldade á vella escola.
Rinoceronte.
Pareces asustado. Prometiches calmarte.
Non es humana.
- Buscas algo? - A miña espada.
Estoupou, lémbraste?
Es un m...
Un que? Marsupial? Mariachi? Miñaxoia?
Es un monstro.
Non me chames iso!
Non, claro que non.
Obviamente non botas lume pola boca...
Pero fas iso de cambiar de forma.
E es unha rapaza que pode ser...
Que es?
Son Nimona.
Iso non é unha resposta.
A xente non se converte en cousas.
Eu si.
Vale, pois teño un millón de preguntas.
Podes facerme unha.
Por que me axudas?
Porque me aburro.
E detéstante todos.
ESCUDEIRO
O escudeiro ten que saber algo.
É o que me dou a espada que...
que...
Precisas o escudeiro?
Logo matémolo... Busquémolo.
Vamos buscalo.
Ti mais eu.
Non, nin tolo.
Iso que fas é demasiado. Non.
Queres dicir: "Grazas por salvarme."
Tres veces, se levas a conta.
Tes razón. Seguro que o podes facer só,
con todos os cabaleiros do reino buscándote. Boa sorte.
Espera.
Si, Gorila Malvado?
- Eu... - Apúntome.
Cando limpemos o teu nome, serei a túa secuaz oficial para sempre.
Nada de botarse atrás. Trato?
- Non sei se quero. - Non o penses.
Podes ser ti, por favor?
Non te sigo.
En forma de rapaza.
Non son unha rapaza.
Son unha quenlla.
Metiches a cabeza na boca dunha quenlla?
- Tiña que quedar no cárcere. - Veña!
Sabes que queres!
Mimá! Mirade como quedou!
Mil anos de historia destruídos.
- Eh, Mansley. - Que?
A cabeza do teu tío está no cu da miña avoa.
- Que gracioso. - Boa.
Que triste.
Se Carrelo Dourado non o axudara...
A ver, que o entenda.
O asasino da raíña escapou
coa axuda dunha rapaza, dunha avestruz e dunha balea?
Destruíu as duchas!
É culpa del!
- Dillo, Todd. - Miña?
Por que non dixeches que tiña axuda de baleas?
Baleas? En serio?
Que? Baleas? Si. Coñecíalo mellor ca ninguén, meu.
Intentei detelo, meu.
De veras? Así? "Ola, Ballister. Entra.
Claro, podes vir coa túa balea, coa avestruz e co unicornio gordo."
- Unicornio? - Si, víchelo.
- O do corno que desfixo todo. - Rinoceronte?
Se quixese dicir rinoceponte, diríao.
Abonda!
Hai un vilán solto no reino.
Mirádevos, parecedes dous rapaces pequenos.
Lembrade o adestramento.
Lembrade quen sodes.
Nacemos para protexer este reino.
Eu nacín para iso.
Déixame guialos, Directora.
Agora só quero dúas cousas. A, ter unha espada ben grande.
Feito.
E tres, tratar a Ballister coma o monstro asasino da raíña que é.
- Cazareino. - Si!
Non lle vai doer pouco. Farei...
Fareino eu.
Se alguén pode atopalo...
a Ballister,
antes de que alguén acabe ferido...
son eu.
É a maior ameaza á que nos enfrontamos en xeracións.
Por sorte, temos un descendente de Gloreth que nos guíe.
Que?
Cabaleiros da corte,
buscade por tódalas rúas, en cada sombra.
Atopade a Ballister e traédemo.
Logo do ataque de onte no Instituto,
os cabaleiros dobraron os esforzos
na busca do vilán Ballister.
Vale.
Temos que chegar ao mercado e atopar o escudeiro sen chamar a atención...
Podes parar quieta?
Non. O teu plan é malísimo e aburrido.
Para que tanto drama? Os berros de espanto?
Espera.
Somos viláns. Aproveita.
Non, desta facémolo ao meu xeito. Que ninguén acabe ferido.
Eu quería ferir a xente.
- Interrogamos o escudeiro. - E pegámoslle.
- Atopamos as probas. - Pegándolle.
Non. Podemos ir ao mercado?
Entendido.
- O voo sae en tres... - Non. Que fas?
- ...dous... - Bu! Son unha pantasma.
Perdoa. Non me poden ver así!
É armamento dunha secuaz.
É demasiado.
Reláxate un pouco. Que é o peor que podería pasar?
Ataque de monstro.
Buscade refuxio de inmediato.
Boas, cidadáns do reino.
Á luz do ataque espantoso de onte no Instituto,
imos tomar precaucións para mantervos a salvo.
Por favor, non vos asustedes. É só un simulacro.
Facede vida normal e descansade,
o Instituto ten a situación baixo control.
Que teñades un bo día e que Gloreth vos guíe sempre.
Non vos asustedes. Mantede a calma.
É só un simulacro.
Ah, unha alarma para que non se alarmen. Moi eficaz.
Non o entendes?
Cando baixemos a garda, algo horrible pasará o muro.
Estiveches fóra do muro?
Si, é que quero morrer. Non! Ninguén estivo!
Se cadra non hai nada aló.
Mira, imos baixo terra. Sen as ás.
Quereralas despois.
Morre! Volve ás sombras e...
Eh!
ESTACIÓN PRAZA DO VENCEDOR
Próximo tren en tres minutos.
Lembrade, se vedes algo, matade algo.
ADEALLAS
Estás a ver as novas da KTV.
Choca esa!
Deseguido, A moda da familia, a ver que se leva esta tempada.
Mada truco, somos famosos.
Ten que ser unha broma.
Encántame.
- Perdoa, ensíname a cara. - Claro.
De súpeto sae unha londra e mórdeme.
Do río ou do mar?
E iso que máis dá? Mordeume.
Hai varias diferenzas anatómicas.
Non o sei. Era...
Non daremos subido no tren sen que nos vexan.
Hai que distraelos.
Quen ten catro polgares e lle gustan as distraccións?
Sen pasarse.
Algo que pase desapercibido e discreto.
E marchou.
O asasino da raíña!
Se vedes algo, matade algo!
Son Ballister Corazón Afouto!
Son malvado e odio a todo o mundo!
Non tanto como me odio a min. Dádesme unha aperta?
Odio os sorrisos.
- A por el! - Odio os doces.
E os bebés son feos!
Mirade! Estou perdendo o tempo e tirando lixo!
Espero que vos guste o jazz libre.
A por el!
- Correde! - Non me empurres!
Só te animo cara a adiante.
Pois faino sen tocarme!
Agárdanos o noso carro.
Non dixeches que te podías converter en min.
Podo converterme en ti.
Que conste, non me parecía en nada.
Xa. Nunca fuches tan divertido.
ESCANEANDO ZONA S
Atopámolo!
Mira!
Veña, a por ese vagabundo!
- Si, señor. - Agardade.
Deixa o vídeo.
Aquí hai algo raro.
Odia o jazz libre.
- Déixalo escapar. - Máis adiante.
Acábase o tempo.
Aí.
É el. A onde vai ese tren?
Directo ao mercado. Chega en seis minutos.
Estaremos alí para collelo.
Agora imos.
- Ao mercado. - Si, señor.
"Ao mercado. Son un cretino e o pelo chéirame a lavanda."
Tedes fame?
Krispy!
Acabade coa fame cos Crocantes de Dragón!
- Trinca! - Mastiga!
Toma esa!
Iso é, si!
Si!
Crocantes de Dragón. Un almorzo heroico!
CONFÍA NO INSTITUTO
Estábasme mirando.
Alguén quería pizza?
Podes ser normal un segundo?
Normal?
Sería máis doado se foses unha rapaza.
Máis doado ser unha rapaza? Escacho de risa.
Máis doado se pareces un humano.
Máis doado para quen?
Para ti. A xente non é tan tolerante coma min.
Como é que estás así?
Tan incrible?
Non, como...? Intento entender a que me enfronto.
Son Nimona.
Iso non explica absolutamente nada.
Non, tes razón.
Mereces unha mellor explicación.
Era unha rapaza.
Adorable, pequena e inocente.
Xogaba no bosque
perseguindo os paxaros, os peixes
e os veados saltaricos.
Todos parecían moi felices xuntos,
pero eu...
estaba soa.
E foi cando o escoitei, unha canción chamábame.
Levoume ata un pozo dos desexos.
Dos desexos? Por que non era un pozo normal?
- Queres contar a miña historia? - Perdoa, sigue.
Mentres me achegaba,
apareceu unha moeda na miña man por arte de maxia.
E sabía que tiña que facer.
Armeime de valor, suxeitei a moeda,
tireina ao pozo e pedín un desexo.
Desexei estar un día atrapada nun metro
cun cabaleiro inquedo que me fai preguntas de mentes pechadas.
Inda tes a pizza?
Estación do Mercado.
Xa chegamos.
Os teus amigos tamén.
Cres que nos viu?
Si.
Veña!
- Móvete! - Á esquerda.
- Despexado. - Despexado.
- Vou!
Polo amor de Gloreth!
Balea pequena.
Viute facer iso que fas?
Cortouche o brazo e preocúpache que te vexa comigo!
- É que é... - Complicado. Xa.
O escudeiro!
Ola. Perdoa.
Temos que sacalo de aí discretamente.
Aló vou.
Pero así non. E así tampouco.
Queres que cambie ou non? Decídete.
Agora es un neno.
- Hoxe si. - Espera, non!
Búscase.
Perdoa.
Veña.
Está aquí! Atopádeo!
- É Carrelo Dourado! - Non mo podo crer.
- Apartade. - Fírmasme un autógrafo?
- Un autógrafo. Para quen? - Na pel?
Non te movas!
Se o fas, perderás a gran oferta de hoxe!
Perdoe, señor Escudeiro.
Non atopo a miña mamá.
Foi por ese canellón que dá medo.
Axúdasme a atopala?
Por favor.
Ai, non!
Déixame ir, pásolle o problema a outra persoa.
Non hai tempo!
Este pequeno está ben equipado. Son de última xeración.
Alí. Deixádesme pasar?
- Grazas. - Movédevos.
Axudádeme, por favor!
Perségueme un neno demoníaco. Axuda!
Mira isto.
Coas cámaras de 360 graos sempre verás o que se achegue.
E coas noticias estarás ao tanto das últimas novas.
DESBOCADOS
- Paréceste a... - Son inocente!
Non!
Piña na pizza?
- Alí! - Perdoade, tedes que apartar.
Ui.
- Por que o mataches? - Non está morto.
- É Ballister? - O asasino!
- Está cun neno demoníaco! - Non comía nenos?
Ballister, para! Alto!
- Si! - Sube!
- Bal! - Dispáralle á cara!
Que fas?
Levámolo.
Recoiro!
Odio dicilo, pero hoxe fuches un tipo ben malo.
Si, gústame.
Imos extorsionar este tipo penoso neste sitio tan perigoso.
Interrogamos o escudeiro e... A túa perna.
- Eh? - Tes unha frecha na perna!
- Ah. - Tes que sentarte.
- Non, estou ben. - Mírate, non estás ben.
- É unha estela, xa caerá. - Sangras, ti senta.
Voulle botar unha ollada, vale?
Vale.
Isto... Vale, está chantado.
Vai todo ben. Vou...
Vouno facer á de tres.
Lista?
Un, dous, tres.
Agora é cando a xente berra.
Eu non son coma eles.
Xa.
- Dóeche sequera? - Doe.
Aguantei cousas peores.
Que sentes?
Coma se me chantasen algo na perna.
Non, o de ser cambiaformas.
Dóeche ou...?
Perdoa, preguntas de mente pechada.
Non te movas.
A verdade...
Síntome peor cando non o fago.
Por dentro estou ansiosa.
Sabes cando estás a piques de esbirrar?
Pois máis ou menos.
Logo cambio de forma e síntome libre.
E se o reprimes?
Se non cambias de forma?
- Morro. - Por Gloreth, que pavor!
Non sexas inxenuo. Non morrería de morrer.
Só que non gozaría da vida.
Alégrome de que vos levedes ben.
É unha mágoa, pero teño que marchar. Deixádeme ir.
Ah, si, o baralleiro do maleteiro. A ver o choromiqueiro que é o baralleiro.
- Fala. - Quere sangue.
- Sangue? - O teu!
- Non. - Cubos de sangue!
Quero respostas, así que fala.
Ou apuñalámoste.
- Non. - Labazadas.
Non! Por que me incriminaches?
- Eu non fun. - Quen?
- Ti! - Non!
- Quen? - Explícoo.
Chad? Todd?
- Todd? - O molesto?
Claro. Todd cambioume a espada?
- Non. - Por que o defendes?
Quen o defendería?
Parece que temos que ir polas malas.
Polas malas? Espera un momento.
Cucú.
Espera, mira.
Mirade. Estou no vestiario
e ides ver algo que fará historia.
A armadura de Ballister. Está falando.
Di: "Respéctame. Protéxeme. Próbame. Non hai ninguén."
Que incómodo.
Podemos ir máis adiante.
Isto é o que tendes que ver.
Foi a Directora.
Matou a raíña.
Non sabía que facer. Tentei ensinarcho antes de...
Isto non ten sentido.
Eh, colega.
Non debín secuestrarte.
Non pasa nada.
Ou si?
Xefe, traizooute alguén en quen confiabas.
Pílloo, é unha carallada. Mais es inocente, e temos a proba.
- Cando amosemos... - Non.
Que? Teñen que saber a verdade.
O sistema non funciona. O Instituto ten que pechar.
Queres calar?
Despexado en Avenida Tres. Cambio.
Isto non o vou calar.
O vídeo danará a fe da xente no Instituto.
Anda!
Non sei por que me incriminou, pero o Instituto non é o problema.
Éo a Directora.
Por iso llo vou levar a Ambrosius.
- A quen... lle importa? - Ambro...
Cortouche o brazo. O amor non se demostra cortando brazos!
Non me cortou o brazo. Desarmou o inimigo.
Así nos adestran.
Vaites!
Laváronche ben o cerebro.
Cres que isto remata coa Directora?
Deberías cuestionarte todo.
A vontade de Gloreth, o Instituto, o muro.
Para que é todo?
Para protexer o reino.
De viláns coma ti?
Ou de monstros
coma min?
Se lle levamos isto a Ambrosius, todo sairá ben.
Para os dous.
Vale, pero cando as cousas vaian mal, penso romper cousas.
Non vai facer falta.
UNHA NOVA ERA DE HEROES
Que che pasa pola cabeza, Ambrosius?
Podes falar comigo.
Pola cabeza?
Perdín a cabeza.
Perdino todo.
O home que quero, o meu mellor amigo.
Inda que xa ten outra mellor amiga. De que vai?
Que máis agocha? Quen é en realidade?
Quen son eu?
Un descendente directo de Gloreth? Non o pedín.
Queren que deteña a Ballister.
Se non o fago, traizóote a ti. E se o fago, traizoo a el.
Ah, e por se fose pouco, corteille un brazo!
Un brazo! Quen corta un brazo?
Porque me adestraron? O amor non se demostra cort...
Estou ben, Directora.
- Señora. - Sé forte, Ambrosius.
A sangue de Gloreth corre polas túas veas.
- Ambrosius. - Cabaleiros!
Estaban así cando cheguei.
Ti.
Eu.
Ambrosius, a Directora matou a raíña.
- Que? - Mentiras desesperadas.
Non é un mentireiro.
Di a delincuente que lle murmura na orella.
Ai, grazas.
Son inocente, e teño probas.
- Ten unha arma! - Non!
Xa non! Todd manda!
Tanto ten. Non debías precisar probas.
Sabes que non son un asasino.
A que esperas, Capitán?
Bulide antes de que chegue a balea.
Veña, tío.
Fai o correcto.
Quen é, Bal?
Que é?
Ambrosius, pídoche que confíes en min.
Detédeos.
Queres saber quen é?
Gústame por onde vai isto.
Ensinámosllelo?
Encantaríame.
Rompamos cousas.
Lume!
É un gorila?
- Dáme unha espada. - Tes que poñerte a salvo.
Poñede isto a voar xa!
Síntoo, non o sinto!
- Hai algunha saída? - Cabalo que si.
Foi malísimo.
Parade ese... cabalo?
- Imos saltar, non? - Si, é a única forma de saír.
- Cabalo! - Por que sempre caemos?
As ás que non querías.
- Iso foi moito para a cabeza! - Seino!
Anda, o rapaz do momento.
- Esa londra mordeume! - Xa vexo a confusión.
Ten a cola dunha de río e as patas palmadas...
De verdade che importaba? Ou era todo unha mentira?
Unha mentira? Vai falar o que ven cun monstro!
Non a chames así! É lista, amable e sofisticada.
Ese acaba de mexar na armadura!
E apóiame, non coma ti.
Mentíchesme en todo!
A única que che mente é a Directora!
Que? Vasme matar a min tamén?
Iso cres?
Logo non me coñeces.
Si. Agora vas levar unha boa malleira.
Non son médico, pero este xeso ten boa pinta.
Xefe?
Isto dóeche?
Espera a ver o que lle facemos ao monstro.
Deixádea!
Krispy! Espera, que?
Traerías leite.
Non!
Espera! Non!
Que?
Ataque do monstro.
Buscade refuxio inmediato.
Tranquila.
Monstro.
Ataque do monstro.
Buscade refuxio inmediato.
Aí está!
Xa te teño!
- Estás ben? - Non quero falar.
- Algo vai mal. - Que non quero falar!
Só intento axudar.
Non preciso axuda!
Viches como me mirou aquela neniña?
Nenos.
Neniños.
Medran crendo que poden ser heroes
se cravan unha espada no corazón de algo distinto.
E o monstro son eu?
Non sei que dá máis medo.
Que todos neste reino queiran cravarme unha espada no corazón...
ou que ás veces,
quero que o fagan.
Tes que saír de aquí.
Cruzaremos o muro.
Non pararemos ata atopar un lugar seguro.
Iremos xuntos.
Xuntos?
Escoita, tiñas razón en todo. O Instituto, o muro...
Ambrosius.
Dá igual o que fagamos, a xente seguiranos vendo igual.
Ti xa non me ves igual.
Non si?
A Directora non pode saír coa súa.
Non debemos correr.
E fixeches un trato, non?
Limpamos o teu nome e podo ser a túa secuaz.
Non podes botarte atrás, cres na verdade, no honor
e bla, bla, bla. Parvadas.
A verdade e o honor non son parvadas.
Tes un plan?
Claro que teño.
Algo, algo...
E fóra.
PROTEXE A NOSA FORMA DE VIDA
A Directora non está dispoñible.
Temos que falar!
A soas.
Dicía a verdade Ballister?
Puido dicir que calquera matara a raíña, pero dixo que foras ti. Por que?
Carrelo Dourado, es leal a este reino
ou a un cabaleiro cun monstro?
Cambiácheslle a espada?
Incrimináchelo?
Dime a verdade!
Dende que era nova teño o mesmo pesadelo.
Vexo unha fenda no muro.
Berro,
mais ninguén me escoita.
E a fenda é cada vez máis grande
ata que o muro se derruba
e o monstro entra.
Pedinlle á raíña que non cuestionase a Gloreth.
Que non cuestionase o que nos mantivo a salvo mil anos.
Pero non me escoitou.
Que Ballister collese a espada foi a primeira fenda do muro.
E agora
temos un monstro no reino.
Esa é...?
Síntoo, Ambrosius.
Si, incriminei a Ballister.
Matei a raíña.
Gloreth fixo de todo por manter os monstros fóra.
Eu tamén o farei.
Que Gloreth te perdoe.
Si, incriminei a Ballister.
Matei a raíña.
Que gana de que o reino vexa isto.
Ti.
E a miña secuaz. Un aplauso, señoras e señores.
Actuei ben? Preocupábame un pouco que o último... estivese sobreactuado.
Se queres unha opinión, foi un pouco de máis.
Non gañarás nada, pero estivo ben.
Nunca o fixen.
De veras? Incrible.
Para nada. Non esquezas a espada, xefe.
Que quede con ela.
Xa non loito por ela.
Chamáchesme a túa secuaz.
Si, verdade?
Chamáchesme a túa secuaz.
Xa me arrepinto.
Chamáchesme a túa secuaz...
Temos que falar!
Mal momento?
Veña!
Si! A sacar o cadelo de paseo.
Oito, nove, dez.
Vaia, no bosque encantado, que o comprei eu.
Seiscentas moedas, por favor.
O meu terrier escocés non lle pagará a ese tirano.
Xunta as criaturas oprimidas e comeza unha rebelión.
Os escudeiros escalan o castelo!
Os osos derruban as portas! Desatouse o caos!
- Págame os 600. - Que?
Non me dixeches que botabas lume.
Lume. Ao mellor de tres?
Que?
Nada.
Eh, mira.
REPRODUCIÓNS 198 160
Vaia! Cen, 500, 30 000...
Setenta e cinco... Todo o reino o está vendo.
Pois agora só queda unha pregunta.
Cal?
As quenllas bailan?
Que se poden bailar?
Mira.
Tras o ataque do monstro, o reino está consternado
cunhas imaxes nas que a Directora confesa algo chocante.
Incriminei a Ballister. Matei a raíña.
REPRODUCIÓNS 1 068 200
Incriminei a Ballister. Matei a raíña.
ACABEMOS CO INSTITUTO QUEN É O VILÁN?
Incriminei a Ballister. Matei a raíña.
A RAÍÑA ESTÁ MORTA
Matei a raíña.
Queda unha pregunta.
Quen é o auténtico vilán?
VILÁ MENTIREIRA
VILÁ
AUTÉNTICA VILÁ
- Comigo. - Si, señor.
Directora!
Queda detida polo asasinato da raíña e por...
Ambrosius. Isto explícao todo.
Os zombis son inmortais, non se poden matar.
E se veñen por nós?
Non podo crer que vaia dicir isto, pero síntome mal polos zombis.
- Para. Non. - Eh.
Eh.
Tranquila. Estás a salvo.
- Estamos na casa. - Casa?
Gústame isto.
Vivamos aquí para sempre.
CARRELOS DE OURO NACHOS?
A SERPE CON HASTAS
- Tes 30 segundos. - Só 30?
- Máis do que me deches. - Vin salvarte.
- Dis calquera... - Que vos traio, colegas?
- Nachos! - Nachos!
Por favor.
E sen olivas.
É alérxico.
Bal, non estaría aquí se non fose importante.
Se ti me defenderas, eu tampouco.
Non é xusto.
- Acabouse. - No Instituto.
- Teño que dicirche algo. - Súbelle o volume.
Cidadáns do reino, a da gravación non son eu.
Sei que se parece a min e fala coma min, pero non son eu.
Era o monstro que traballa co auténtico asasino da raíña, Ballister.
Intentan enganarvos.
É mentira.
Atácanos algo que pode cambiar de forma.
Podería ser calquera.
A vosa muller, o voso fillo, o voso mellor amigo,
a persoa que tedes ao lado.
Ninguén está a salvo
mentres o vilán e o monstro sigan soltos.
Dálle a volta a todo.
Ambrosius, non son o vilán.
Xa o sei.
Créote.
Eu...
Síntoo moito
por todo.
Polo brazo.
Manipuloute.
Manipulounos aos dous,
pero xuntos podemos derrotala e demostrarllo ao reino.
Serás un cabaleiro.
Grazas. A Directora non pode saír coa...
A Directora?
Bal, estou a falar da túa secuaz.
Tendeuche unha trampa.
Que?
Este era o seu plan.
Todo isto.
É malvada, Bal.
Malvada?
Non, equivócaste. Equivocámonos en todo.
Equivocámonos en todo? Logo explica isto.
Este pergamiño leva miles de anos na cripta do Instituto.
Mírao.
É ela, Bal.
É o monstro de Gloreth.
Veu para rematar o que comezou
e estate usando a ti para facelo.
Pero é a miña amiga.
E eu non son algo máis?
Podemos matar o monstro e volver a como era todo antes.
- Isto foi un erro. - Bal.
- Non, non podo con isto! - Escóitame!
Úsate para destruír o reino!
- Sabes o que é. - Para!
- Por que non o admites? Perigas! - Por que non me deixas en paz?
Porque te quero.
Facíache ben tempo que non durmía tan ben.
Por que tes a capa posta?
Es ti?
De onde o sacaches? Con quen estiveches a falar?
Dime que non es ti.
Cres que faría iso?
Que eu son así?
Non o sei.
Dixéchesme que non me fiara e que o cuestionase todo.
Si! Mesmo agora, con isto,
pensa en todo o que conseguimos xuntos.
Penso en todo o que fixemos.
Escapar do cárcere, roubar un coche, secuestrar e manipular a xente.
Axudábate.
Estábasme usando! Querías que visen un vilán.
Alguén a quen odien para non estares soa.
Porque non es unha secuaz, es un m...
Que? Son un que?
Xa sabes o que es.
Non, quero que o digas.
Veña, dío.
Dío!
Di que son un mons...
- Eu... - Cercade o lugar. Vós, comigo.
Tes a porta rota.
- Atrás! - Non, parade! É amiga miña!
É un monstro.
Rodeádea!
Non!
Gloreth.
Gloreth! Ven aquí!
Gloreth...
Volve ás sombras de onde queira que viñeses.
- Que es? - Un monstro.
Es humana?
Sé unha rapaza.
Aquí non es benvida!
- Non mintas! - É un monstro.
Non queres ser normal?
Volve ás sombras de onde queira que viñeses.
Algo che pasa. Que es?
- Monstro! - Xa sabes o que es!
Trouxeches un monstro ao noso fogar.
Debías estar na miseria á que pertences.
Onde está?
Sentístelo? É coma se todo o lugar fixese como...
Non.
Vai directo á cidade. Avisade o Instituto.
E ti.
Se iso destrúe o reino, será culpa túa, meu.
Vamos!
Señora, aviso de Sir Thodeus.
E? Que pasa?
- Que é iso? - Que pasa?
Barricadas da Avenida A á F.
Podemos despexar as rúas? A xente está en perigo.
Está pasando.
Activade a alarma! Atacade con todo o que temos.
Ataque do monstro.
Non é un simulacro.
Ataque do monstro.
Non é un simulacro.
Ataque do monstro.
É o monstro!
Todos tranquilos.
Drons á carga.
Coidado!
Tranquila.
Carrelo Dourado, mira como fai un cabaleiro de verdade.
Asasinos de monstros,
a disparar a traizón e a romper corazóns.
Vou ser un heroe de coidado.
Saíde do medio!
Precisamos máis potencia! Vainos matar a todos!
Coidado!
- Choca esa! - Meu.
Saíde de aquí!
Levádeme ao muro.
Ataque do monstro.
Que fixen?
O xogo que te permite ser un heroe.
Matei un monstro!
Eu matei dous!
ALERTA DE MONSTRO
Veña, vamos.
Axuda!
Que vaian para abaixo.
Si, señor.
Bal?
- Bal! - Esquece o rapaz, vamos.
- Vamos! - Veña!
Isto será unha broma.
Alguén está apuntando o canón cara ao reino.
Si, xa o sei. Dei eu a orde.
Se os disparas, destruirás media cidade.
Morrerá xente inocente.
- E o monstro tamén. - Pero...
Que facemos?
ATAQUE DO MONSTRO! BUSCADE REFUXIO!
Este non é o teu sitio!
Non sei que dá máis medo.
Que todos neste reino queiran cravarme unha espada no corazón...
Ou que ás veces,
quero que o fagan.
Síntoo.
Véxote, Nimona.
Non estás soa.
Disparade os canóns.
Que morra.
- Dixen que... - Non!
Rematou.
Estate enganando. Engánavos a todos!
Non ves que é o que quere? Que baixemos a garda!
Eu vexo o que é, e Gloreth tamén o viu!
Ese monstro é unha ameaza para a nosa vida!
E se nos equivocamos?
E se sempre estivemos equivocados?
Non!
Vamos!
Iso vai matar a todo o mundo.
Eh, xefe.
Agora volvo, vou romper unhas cousas.
- Espera, que...? - Hai que reescribir a historia.
Nimona!
Volve ás sombras de onde queira que viñeses!
Nimona!
Nimona.
Volve.
Volve, por favor.
Algúns non somos felices para sempre
como buscabamos.
Se cadra non é ese tipo de reino.
Ou se cadra non remata a historia.
Aquí, estou soa.
HEROES
QUEREMOS A NIMONA
MENTIREIRA ASASINA
QUEREMOS A NIMONA
Ola, xefe.
Cago no...!
BASEADO NA NOVELA GRÁFICA DE ND STEVENSON
Subtítulos: María Suárez Seijas
SE TI OU ALGUÉN ESTÁ SUFRINDO,
TES INFORMACIÓN E RECURSOS EN WWW.WANNATALKABOUTIT.COM