ALARMA
Espertades querendo fundir o botón de atrasar a alarma?
Facerse maior custa máis do agardado?
Non tedes nin idea do que facer coa vosa vida?
Pois non podo axudarvos, porque eu tamén intento aclararme.
Mais oíde, aínda que non teñamos tódalas respostas,
podemos poñernos precioses xuntes.
Ola, bebés. Son eu, Marco.
Benvides de novo á canle.
Se non me coñecedes, apertade o cinto, porque o ides facer.
Son un artista de maquillaxe, un experto en beleza, e traballo coas grandes marcas,
incluída a única, inigualable e orixinal Glamorous by Madolyn.
Premede embaixo para un -10 % co código MARCO.
Son algo así coma un influente. Talvez vistes o meu contido.
Évos un tanto curioso.
RETO: MAQUILLAXE A MANIÑAS
Non virades cousa tal.
Ou quizais vistes a miña nai participar.
Encántalle axudarme co meu contido.
- Fálanos da túa rutina de beleza. - Rutina de que?
- O meu público quéreo saber. - Que público?
Que groseira.
A maquillaxe é a miña vida.
E non é porque sexa o único que se me dea ben,
senón porque me dá confianza.
Faite sentir que es alguén.
Cando logras maquillarte como toca,
ves que importas.
Se queredes máis, dádelle a gústame,
fundide o botón de aboarse e activade as notificacións.
Entrade neste espectáculo, ceos, porque imos chegar lonxe.
Imos coroarnos xuntes.
E antes de marchardes, lembrade unha cousiña:
Sodes fermoses,
repetídevolo.
322 SUBSCRITORES
DESPACHO DE AVOGADOS
Chegarei ao traballo máis tarde do normal.
- Por que estou aquí? - Porque che conseguín un traballo.
Había unha vacante na formación de asistentes legais e falei cos socios.
É todo teu.
Arranxarémolo e logo será todo teu.
Xa teño un traballo. Son un experto en beleza cunha chapa cunha chapa e todo.
Tes 22 anos e vendes maquillaxe no centro comercial a media xornada.
Acabouse o tempo.
Has entrar no mundo real. Comeza por pagarme un alugueiro.
Un alugueiro?
A miña nai?
Iso non pode ser legal.
Preciso unha avogada.
Sei que asusta, mais has de comezar a tomarte a vida en serio.
E non podes facelo ata que pagues o prezo.
Quen sabe? Se cadra gústache.
Pensaba que miña vida sería máis ca isto.
Todos queremos máis, pero ás veces cómpre conformarse con suficiente.
Ata aquí por hoxe, preciosers. Mais lembrade, sodes unhas estrelas.
Pagades a pena e, se alguén vos di o contrario,
non os escoitedes, escoitádevos a vós.
Aínda que o que din semelle que ten sentido e vos preocupe que leven razón.
Non o esquezades: Sodes fermoses,
repetídevolo.
Ola, Marco, como vai esa canle?
Agarda, dáme igual.
O único que me importa é canto lle vendes a Carmen Sandiego.
Oe, Marco, tes un traballo que facer.
Vai facelo.
Ola, podo axudala en algo?
Agardaba que me puideses guiar.
Dixéronlle algunha vez que se asemella a…?
Dinmo, si.
Todo o tempo.
É vostede, Madolyn Addison.
- A Madolyn Addison. Fago unha reverencia? - Por favor, non.
Merca a súa maquillaxe nun centro comercial?
Debería ser a dona.
Gústame saber dos hábitos da miña clientela e o que lle gusta.
Pois ten un dos seus clientes diante súa e só levo posto Glamorous by Madolyn.
Poderías facerme un cambio de imaxe?
Quere que a maquille?
A mellor maneira de vender un produto é empregalo.
Dígame unha cousa, dona Madolyn Addison,
por que unha supermodelo mundial fundou un imperio de maquillaxe?
Porque ninguén me creu capaz.
Non te estás a pasar co contornado?
Con todo o respecto, isto é Glamorous by Madolyn.
É imposible pasarse con 20 tons de beixe.
Estás chamando a miña maquillaxe eslamiada?
Non, mais podo serlle sincero?
Non vende coma antes.
A clientela vela conservadora…
- Nunca cambia. - Vendemos un estilo clásico.
Xa o sei, mais… se cadra a clientela quere máis,
coma min.
Preciso liberdade,
preciso sentir a fantasía,
preciso sentir que todo é posible,
porque cando me maquillo polas mañás,
non son un rapaz calquera que vive con súa nai e non ten un traballo de verdade.
Convértome nunha estrela, nunha diva.
Consigo ser o que queira
e a iso se resume isto.
É máis que cor e brillo,
é terapia nun tubo,
maxia nun bote.
Non só che acaricia a pel,
chégache fondo.
É fermoso.
Sinto pedirllo, mais axudaríame a acadar o meu obxectivo de ventas do mes?
Prepárao todo.
- Gústache traballar aquí, Marco? - Abofé, mais terei que deixalo pronto.
Miña nai quere que atope un traballo de verdade.
En serio?
Coido que tes algo importante que dicir na maquillaxe
e coñezo alguén que pode que estea contratando.
Dis que a muller xa ten unha axudante e vaite contratar?
De axudante segundo, coma Andy en The Devil Wears Prada,
salvo que eu non preciso un cambio de imaxe, xa vou niquelado.
Sei o que é para ti estar na industria da beleza, da moda ou iso,
mais non refuses o de asistente legal por un salario mínimo.
Pagan 20 á hora,
máis horas extra
e beneficios extrasalariais.
Demasiado bo para ser certo.
Espertarás nunha bañeira con xeo e sen un ril. Non o permitirei.
E logo? Cubrirá o alugueiro.
Porque é pola vía rápida e nunca queres esforzarte.
Leva horas editar os meus vídeos.
- É traballo. - E que conseguiches?
Nada.
Estou estancado.
Se non fago algo que me encha na miña vida, para que facer nada?
Crin que quererías traballar comigo, con túa nai, sabes?
Coa persoa que te criou e te quere.
Levo un soro novo que bloquea os teus poderes de culpa.
De acordo, a acusación conclúe.
- Queres dicir…? - Pásao ben nese novo traballo guai.
Mimá, grazas!
Oe, dime unha cousa.
Que é "niquelado"?
- Ben vestido e maquillado. - Iso pensaba.
Ola, son Marco Mejia,
- Son o novo axudante da Srta. Addison. - É tarde.
- Síntoo, o tren tardou moito. - Arránxao.
Son Venetia Kelaher, a axudante primeira de Madolyn, e son o único e a única
en quen has de fixarte mentres esteas aquí, dures moito ou pouco.
Presta atención, porque non repito as cousas.
Algunha pregunta? Ben, ségueme.
Glamorous by Madolyn é unha das marcas de beleza máis respectadas da industria
e iso é débello en non pouca medida ao noso director comercial,
o fillo de Madolyn, Chad Addison.
Xesús, os seus abdominais teñen abdominais.
Coma os teus se adestrases seis voltas ao día.
- É a superestrela que contratou mamá? - Ten un nome, Marco Mejia.
Bonitos tacóns, teño uns iguais.
En serio temos a mesma talla?
Era un chiste, estaba de broma.
Esquecín advertircho, Chad é un gracioso.
Claro, obvio. Eu en tacóns?
Son gai, mais non son…
gai.
É outro chiste?
Vamos antes de que haxa que chamar aos de Recursos Humanos.
Notei algo de tensión entre ti e Chad.
Algúns chegamos aquí choiando, non nos tocou o bo esperma na lotaría.
Mais son profesional, normalmente.
Isto é Deseño de Produto.
Tódalas pezas de arte, marca e presentación
que chegan ao despacho de Madolyn comezan aquí.
Ben, Britt, este é Marco, o novo segundo de Madolyn.
Ola, son Marco.
Vese que si.
Algunha pregunta? Precisas axuda?
Tes sede? Case nin o toquei.
Ponse así cando se entusiasma.
Non me poño en plan nada, nin cando estou entusiasmado, que non é o caso.
Mais podería estalo.
Por que falamos disto?
Benvido á familia.
- Coida del, semella unha xoia. - Só porque mo pides amablemente.
- Gústache. - Non tal.
Quita.
É en plan o meu filme favorito, mais é malo.
Á fin o bolseiro para as redes.
Non, é Marco Mejia. Elixiuno Madolyn persoalmente coma o seu segundo.
Marco, esta é Alyssa.
Produce contido orixinal en tódalas nosas redes sociais
para as novidades, que mostran os socios influentes.
- AlyssaDi benvida a Glamorous by Madolyn. - E tamén fai iso, a mazo.
Eu tamén creo contido, deberías seguirme.
Faríao, máis só tes mil seguidores
e a metade son máquinas, así que non, destruiría a miña marca.
- A miña conta de pés ten máis seguidores. - Esa conta está a arrasar.
AlyssaDi que colaboremos. Subirás a cinco cifras.
- O meu axudante, Ningures, encargarase. - Ningures?
Adoro a beleza.
Vai en serio?
Abofé que si. E ti?
Xa estás asustado?
- Shantay a apandar, vin aquí para quedar. - Asinas para cinco anos, non?
Cinco anos? Iso son dúas eras de Gaga.
En cinco anos terei a miña propia empresa de beleza
e iso require de contactos.
Mais, se triunfas aquí, abriránseche tódalas portas neste negocio.
Fagas o que fagas, non toques nada.
Ola.
VANITY FAIR TOLAS POR MADOLYN
VOGUE DESTAPADA!
Semella que foi onte.
Bótalo en falla?
Os 80? Xesús, non.
Moita escuma e pouca depilación con pinzas.
Refírome a seres modelo. A moda, as festas, os homes…
As drogas… mais era demasiado nova para probalas.
Non, esa festa xa rematou.
Agora dirixo unha empresa e pode que non soe tan emocionante,
mais abofé que é gratificante.
Iso é estupendo, vésete moi…
acomodada.
Acomodada?
Gústame que os meus traballadores teñan confianza, Marco,
sempre e cando teñan as capacidades para xustificala.
Venetia?
Ola, preciosers. Son eu, Marco.
Hai un mes comecei a miña andanza en Glamorous by Madolyn
e estou de volta para contarvos como vai o tema.
Que se precisa para triunfar na maquillaxe?
Concentración. Cómpre dar o paso e aguantar a carga.
E iso fixen, crédeme.
Caeu por todo.
Non me lanzaron nada que non collese ao voo.
No mundo real dou a nota.
- Mais aquí saco nota. - Ola, mantéñase á espera.
Progreso axeitadamente.
Este traballo é un sopro de aire fresco.
Como lle vai ao rapaz novo?
- Naufragando cal sinxelo de Katy Perry. - Ben, estaba preocupada.
Preocupada? E logo?
- Como lograches o traballo? - Madolyn colleume como segunda.
Xusto antes de botar á primeira.
Mais é un fracaso. Estás a salvo, certo?
Certo.
Isto e todo por agora, preciosers,
mais volverei mañá para vivir este soño cada día convosco.
Isto só é o comezo.
Mais antes de marchar, lembrade: sodes fermoses, repetídevolo.
Non ves que é exactamente o que lle mandamos a Sephora o ano pasado?
Corrixo, é o que mandamos a todos o ano pasado.
Talvez por iso as ventas ao por menor baixan cada ano.
Entendo.
Poderiamos arriscar e axitar un pouco as cousas
ou…
Que te fai fermose?
Nós, Vendemiaire.
Corenta e dúas marcas, seis continentes, un só ti.
Vendemiaire. Es máis ca beleza, máis ca nunca.
Podemos vender isto ao maior imperio de beleza do mundo
e facernos noxentamente ricos.
- Responderon? Seica non lles interesaba. - Pois semella que si e moito.
E o mellor é que queren manterte coma a líder creativa.
Manterías o control, estarías a cargo
e teríamos os cartos que precisamos para medrar, expandirnos…
Para innovar?
O brillo de beizos é para TikTok. Somos unha marca de tradición.
É dicir, eslamiados.
Vainos ben, non coma o 90 % das marcas novas, que fracasan cada ano.
Podemos lograr un sustento que preserve o teu legado,
non o botemos a perder.
- A reunión é en cinco minutos. - Venetia, xa volveu Marco?
Vén de buscar as mostras novas, estará no ascensor.
Estará ocupado creando contido para a súa canle.
Vistes que sempre está co móbil?
Cáeme ben, ten algo que dicir e é interesante.
É o que precisamos. Ten a perspectiva da clientela, que é o que nos falta.
De que serve se non saca o traballo?
Ti que opinas?
Dálle tempo, farao ben.
Mostrareille o funcionamento. Non vou ir a ningures, ou?
ONDE ANDAS? VOLVE XA!
Ben.
ONDE ANDAS? VOLVE XA!
Veña.
Si.
Ola.
Son Marco, preciso que corras coma o demo. Xa chego tarde.
Ola, Marco.
Son Parker.
Estás… no meu Uber.
Revísao, hetero, teño un Prius negro.
Coma min, e estás nel. Velo?
Como non, metinme noutro Uber. Cagueina coma en todo esta semana.
A ver, ho, mastiga antes de tragar,
todo se arranxará.
Agardo levar maquillaxe resistente á auga. Vou chorar.
Non, ho.
Onde vas?
Hudson Yards.
Eu tamén. Temos sorte, o teu día mellora dun momento a outro.
Confía en min, xa empeorará.
Un choio difícil?
E tanto.
Naufrago máis ca unha secuela de Terminator.
Non sei a razón, porque é maquillaxe e eu son maquillaxe.
Non dou.
É difícil, é un traballo de verdade.
Que vou facer?
Non te vas render.
Podes con cousas difíciles, non si?
Certo.
Oe, non te fustrigues, todos cometemos erros.
Manda carallo.
Xa sei que se supón que hei estar aquí, mais teño que estar? Xa estou aburrida.
Sinto chegar tarde, había tráfico.
Pedícheslle saír?
Claro, quedamos en ningún momento a ningunha hora.
Pídello. Se che di que non, zóscolle.
- Sería agresión e eu sería cómplice. - Ben.
- Non llo pedirei a un que traballa aquí. - Chad, tócache.
Cando cheguei de Stanford, non sabía que era unha góndola.
"As góndolas son eses botes cativos que hai en Italia, non si?"
Marraches, Chad!
É dicir, si son os botes cativos de Italia e doutros lugares,
mais para nós son moitísimo máis.
Para nós son estas cousas grandes e relucentes
que mostran os nosos produtos nas tendas,
cheas de espellos e luces
e das marcas dos dedos das que as tocan.
E, para a clientela, unha góndola pode motivala máis a mercar
ca toda a mercadotecnia xunta.
E iso é un feito que non se pode maquillar.
Que bo.
Señoras e señores, tras seis meses de investigación e redeseño,
é un orgullo presentarlles a góndola totalmente nova de Glamorous by Madolyn.
Nova? Se é igual.
Non, mamá. Olla, agora os pomos son redondos.
Iso levou seis meses de investigación?
Veuse que á xente xa lle gustaban as góndolas.
Para que redeseñar algo que xa funciona ben?
Para que redeseñar nada?
- Exacto. - Quero ver as novas mostras na góndola.
- Tenas Marco. - Ai, si.
Creo que as deixei no Uber.
Non tiveches a mellor semana, eh?
Síntoo, non volverá pasar.
Aí tes razón, abofé que non.
Estou despedido?
Perdiches os prototipos dos produtos,
segredos comerciais.
Claro que estás despedido!
Sinto que non funcionase.
- En serio? - Si.
Pasaría pouco tempo aquí,
mais non esquecerei nada.
E teño o presentimento que vós tampouco.
Volvemos ao traballo?
Grazas.
Uber non nos di en que coche deixou as mostras,
porque non era o seu, nin nos dá unha lista dos que viñeron a Hudson Yards
por temas de privacidade, así que temos un problema.
Se Vendemiaire sabe que non protexemos a nosa PI,
a venda irá a tomar vento.
Non se comezamos de novo.
De novo? Que queres dicir?
Queres desbotar os prototipos dos produtos?
Imos vender a empresa, non é para andar con xogos.
Pois non venderemos, non serei conservadora.
Cres que son conservador?
Non dixen tal.
Semelloume que si. Que significa?
- Cres que non teño ideas? - Oh, Chad.
É polo rapaz que contrataches, non si?
Un ioguriño en tacóns cae do ceo e de súpeto teu fillo xa non che chega.
É que…
Marco entendía o que quería a nosa clientela.
E eu non?
Sabes que? Descoida.
Chamarei e farei todo o preciso para amañar isto antes de que sexa tarde.
Agardo que iso che abaste.
Ben.
Veña.
Venetia?
Venetia, que fas aí abaixo?
Non che sei, que fas aí arriba?
Traer as novas escollas.
Andas no ordenador de Madolyn.
- Non. - É outra crise que te montaches
e que estás a revirar e esaxerar?
Non é demasiado tarde para arranxalo.
Non é unha crise que me montei.
Esta é de verdade, porque tiñas razón.
Contratou a Marco para substituírme e hei demostralo.
Preciso algo de onde sacar a súa impresión dactilar.
Despediu a Marco, estás a salvo.
Vai ascender a alguén que ía despedir?
Levo tres anos aquí sen un ascenso.
Pensei que, por ser pequenos, os cargos eran escasos e cumpría agardar.
Mais, e se non é así e xa se cansou de min?
Sei dunha maneira coa que che despedirán: que te cacen no seu MacBook.
Marcha á casa,
prende isto,
ponte algo de Shonda e non fagas ningunha tolaría.
- De acordo. - Ben.
Veña.
- Grazas polo xeado. - Dábame que o precisarías.
Non estiven á altura.
- Tiñas razón. - Obvio, sempre a teño.
Pensaba que o tiña todo claro.
Á fin ía facer algo emocionante e atopara o que se supoñía que había de facer.
Antes non me gustaba o meu traballo. Quería máis, tiña plans.
Entón apareceu Voldemort e un pouco despois ti.
Has deixar de chamar a papá así, J. K. está prohibida.
Antes de chegar el, ía ir a unha escola de Dereito da Liga Ivy ou a unha boa.
Ía ser una avogada prestixiosa,
a traballar na cidade e beber cócteles
e a conciliar a miña vida privada coa laboral.
E, no canto diso, son unha nai solteira que rexistra marcas.
Ti es o único que fixen que me importa.
Por iso son dura,
por iso me preocupo.
Es o meu máis.
E se desperdicias a túa vida, desperdiciaría eu a miña.
Non me creo que o diga, mais volve.
Vai mañá a Glamorous e recupera o traballo.
- O que? - O que oes.
Arriscarse asústame, mais ver que te rendes atérrame.
Non podo ir así como así e esixir que mo devolvan.
- Cagueina, perdín as mostras. - Pois recupéraas.
- Como? - Sempre estás co móbil.
Servirá de algo, ou?
Deixeinas nun Uber cun que ía con roupa do ximnasio.
- Vaise ao ximnasio en Uber? - Era branco?
Era, si. Iso o explica.
Hai un ximnasio Equinox en Hudson Yards. Iría aí, seguro que o atopo nel.
Como? Non tes un abono e é un sitio caro.
Tes razón, non son socio.
Son un estafador.
- Mágoa o de Marco, eh? - Xa.
Polo menos agora podes pedirlle saír, dado que xa non traballa aquí.
- Non teño o número. - Eu si.
Pois non o quero, oes?
Daría mal choio, sería raro e seguro que diría que non.
É dicir, ti mírao.
E mírame a min.
E se lle pedise saír, que non o farei…
- Que habería de dicir? - O que for.
Dío en alto.
Se queres algo, ás veces has facer o que sexa para telo.
Unha pregunta boba: se quixese cancelalo mañá non me cobrarían, non?
É dicir, teoricamente?
Agora á esquerda, á dereita, unha forte.
Parker?
Si?
Son eu, Marco…
- Deixei algo no teu Uber o outro día. - Deixaches, si.
Téñoo aquí.
- Ai, si? - Abofé.
Tecnicamente, agora é meu…
mais fareiche un favor.
Nin te imaxinas canto me salvas a vida.
- Que hai dentro. - Non che atinxe, hetero.
Mais grazas, en serio.
- Hei marchar. - Douche un consello antes de que fuxas?
PARKER QUERE COMPARTIR UN CONTACTO
Presta algo máis de atención…
a quen lle chamas hetero, queres?
Vémonos.
Isto é para min.
Marco, non podes entrar así aquí.
Un ioguriño que toma PPrE pode facer o que sexa.
Vaia, as nosas mostras.
- Como? - Usei o móbil.
Pode que non sexa bo en todo, mais niso si que o son.
Ben, mais se pensas que vas recuperar o posto…
Deixa que diga o que veu dicir.
Perfecto non son e teño moito que aprender.
Son nulo cos números, a peli máis antiga que vin é Titanic e non sei quen é Cher.
Pode que sexa noviño, excéntrico e inxenuo, mais podo arranxalo.
Podo deixar o móbil de tanto en tanto e aprender.
Podo medrar.
A cuestión é, podedes vós?
Porque esta góndola é un chiste.
En plan, claro que é calcada, coma que todo o que hai aquí.
Non cambiou nada…
agás ti.
Que foi da raíña que erixiu isto porque todos dixeron que non podía?
Quen parou de mostrarlles que se equivocaban?
Estás tan obstinada no que a xente quere que esqueciches totalmente o que precisa:
inspiración, amor, luz.
Tes o traballo máis importante do mundo,
dáslle á xente coma min unha razón para erguerse pola mañá
e dásnos a oportunidade se sermos quen queiramos ser.
Mais se realmente te deches por vencida, marcharei por esa porta
e xa non volverei.
Pois ben…
grazas, Marco.
- Venetia, desfaite desas mostras. - O que?
E da góndola, podémolo facer mellor.
Non, Mamá, a góndola é…
Temos a mellor clientela deste mercado.
Quero que sintamos o que senten eles cando usan os nosos produtos,
que todo é posible.
Agardo que trouxeses unha muda,
dubido que eses pantalóns sexan axeitados no traballo.
Quere dicir…?
Deuche unha segunda oportunidade,
aprovéitaa.
Achanta, son gai!
Son Ben.
Xa, traballas en Deseño de Produto coa moza esa.
Ai, si? É dicir, claro…
Son Ben.
Queres tomar algo algún día?
En plan cita?
Non, é inaceptable, traballamos xuntos.
Non, refírome a quedar.
Semellas guai.
En serio?
Si.
Ah, claro, pois si.
Pégame un toque ou o que sexa.
De acordo.
- Alguén está de bo humor. - Eu?
Non, estou normal.
- Fixéchelo, pedícheslle saír. - Non tal, que loucura.
- Estás tola. - Non o estou.
Ponte a traballar.
Vogue Italia, Dazed, i-D,
un café xeado para ti e un triplo con leite grande e escumoso para a raíña.
Ben xogado e nada menos que tacóns de agulla.
Se os precisase de adestramento, mal iría no traballo.
Vou ao baño, encárgaste do teléfono e lévaslle o café a Madolyn?
Non vou deixar que naufragues.
Ola, Madolyn, podo dicir que…?
Marco, neste traballo non todo é brilli brilli e glamur, cómpre traballar duro.
A maquillaxe axudarate a decidir quen queres ser hoxe,
mais en quen te converterás
depende de ti.
Que icónico,
hei de apuntalo.
Colle iso antes.
Claro.
Venetia.
- Como che cae o novo rapaz? - Marco?
É divertido e intelixente.
Terá o meu posto nunha semana, ben que preguntes.
- Non che cae ben, eh? - Non, cáeme ben.
Só me desgusta que me roube o posto porque túa nai está
cansada de min, imaxino.
Non o entendo, leva unha semana e faina reformularse todo.
Escarallará o acordo con Vendemiaire.
Supoño que ambos estamos fodidos.
Non se o remediamos.
En plan?
Esnaquicemos ese ioguriño.
Mandémolo de volta ao mostrador de maquillaxe de onde veu.
Queres que faga que o despidan para salvarme?
Síntoo, Chad, mais non nado nese sentido.
Pode que soe duro,
mais neste negocio non todo é brilli brilli e glamur.
Somos guerreiros que fan crema de contornado.
Somos soldados que venden perfiador de beizos.
Queres gañar?
Daquela vas ter que loitar.
Que se precisa para triunfar na maquillaxe?
Concentración.
ESTA TEMPADA, EN GLAMOROUS
Se triunfas aquí, abriránseche tódalas portas no negocio.
Escolle as batallas, sobre todo contra o fillo da xefa.
É moi divertido terte aquí.
Hei de atinar, moita xente conta comigo.
Confía en ti.
Sodes íntimos?
Fala de min algunha vez?
É gracioso, xeitoso e venérame.
Non sería profesional.
Oe, eu coñézote. Es o mozo de Marco.
Chamoume así?
Ten outro tío.
Se algo queres, has logralo por ti mesmo.
Cunha chisca a cousa ponse ben seria.
Non me lanzaron nada que non collese ao voo.
Ola, Marco.
Vou precisar de todo o voso talento creativo para dicir algo que importe.
Sóbrame orgullo para dicir que este lema se me ocorreu a min.
- É dun tema moi antigo. - Non tan antigo.
- É moi antigo. - Non tal.
TÓDOLOS EPISODIOS DISPOÑIBLES
Subtítulos: Bruno Martínez Pita