Ola, bebés. Son eu, Marco.
Sinto non publicar moito, agora teño un choio a tempo completo.
Traballo para a Madolyn Addison,
unha lenda certificada, verificada e rarificada.
Pode que xa non luza nas pasarelas, mais segue estando baixo os focos.
Fas que se xire moita xente.
- Que fas con tantos que queren unha foto? - Tíroa eu, para saír mellor.
Mais ha de ser esgotador.
Xente que non coñeces, no teu espazo vital, molestándote.
Coma eu, non? Non me coñeces e estou no teu espazo.
Son eles.
Síntoo.
- Homes. - É famosa, fabulosa
e está aquí. Hei marchar, abur.
Ola, Marco.
Repíteo, é a miña palabra favorita do mundo.
Teño un concepto completamente novo para a próxima góndola.
- Anota isto. - Ao pé da letra.
Paso un, paneis led profesionais.
Paso dous, unha aplicación de maquillaxe con IA.
E, paso tres,
un envase de cristal de Swarovski.
- Por que de Swarovski? - Porque é caro.
Daquela valoraches a miña proposta?
Valorei, Chad, e a resposta segue a ser non.
Non irei ás costas da xefa para que boten a Mario.
Pois deberías, é unha mala influencia para miña nai e a empresa.
Vai raiñonearnos á bancarrota.
É un neno e é o seu primeiro traballo, déixao estar.
Oe,
non foi este o teu primeiro traballo?
Foi, si, Chad. Contratáronme para ser a axudante segunda de Madolyn.
Ata que despediu a súa axudante primeira e te ascendeu.
Pregúntome se a historia se repetirá. Dime, cantas guerras mundiais houbo?
Ola, mamá, como vai? Vaites, semellas ilusionada por algo.
Luces led, cambios de imaxe con IA e cristais de Swarovski.
Oh, ben. Vaia, esa chea de ideas das que me falaches por correo onte á noite…
Pirateáronte?
Entroume a inspiración e imos realizalas todas.
Son un pouco caras
e imposibles.
Xa, mais son cara e imposible.
Chad, nomeárate director comercial para poder crear eu e que ti me axudases.
Acordáramos iso.
Ollaches os documentos para a reunión de hoxe con Vendemiaire?
Queren facer un desembolso e cambiarnos a vida.
Non, estaba ocupada creando.
Mamá, sei que tes grandes ideas, pero sendo francos…
Podo facelas realidade,
mais antes precisamos unha inxección de cartos. E quen os ten? Vendemiaire.
Revisa os materiais para a reunión e despois falaremos de todo.
É un descafeinado, Marco?
Mamá, prégocho, precisámolo.
Ola, tes Vendemiaire ás 11, xantar ás 12:30 e Marco non viu substituírme, non?
- Fóiseche? - Ficháchesme para botar a Jenna.
Jana, dirás.
Como se chamase.
Eu adoitaba ser Marco.
E se é a nova Venetia e eu a nova Josie?
Ou Jessa, como for.
Levo aquí tres anos sen ascender.
Quere dicir algo? Estou acabada?
Non ascendeu ninguén, Venetia.
Sabes que os cargos son escasos.
Que hai do acordo con Vendemiaire?
Se vendemos, podería haber máis.
Non é algo seguro.
E non podo ascenderte sen ter alguén que cubra o teu posto.
Iso son palabras maiores,
hei de dicir.
Marco pode facelo, literalmente. Eses tacóns son palabras maiores.
Ensinareille todo o que sei e convertereino no novo eu.
Venetia,
chamábase Jaida.
Ah, Jaida.
Jaida era.
DESPACHO DE AVOGADOS
Por que o ximnasio non dá de baixa a proba de balde.
Pasóuseme a data, os gais non son de números.
E explícame como custa 295 dólares ao mes.
Porque teñen Kiehl's, auga infusionada en menta e xente famosa.
Daquela explícame, don Marco Mejia,
por que ti, meu fillo, mo cargas a min na miña tarxeta.
Porque perdín a miña. Marcho, hai unha fuga de gas e vamos morrer todos, síntoo.
Vaia trola.
Vaia, vaia, mira por onde vas, hetero.
Que fago para que pares de chamarmo?
Non che sei, unha proba?
E o da maquillaxe?
Deus santo, mágoa que non estiveses. Dei un discurso e salvei o traballo.
Es o mellor, en serio.
Debiches dicirmo.
Deiche o meu número, ou non?
Abofé que mo deches, é que estiven atarefado co traballo novo.
Non o suficiente como para agardarme e pretender que nos cruzamos por azar, eh?
Xamais faría tal.
Se o entendo, vante os xogos. Perfecto.
Eu…
son máis de pedir o que quero.
Se cadra simplemente non sabes o que queres.
Ou peor,
se cadra todo este brillo e glamur non son máis ca unha distracción
e, no fondo,
tes demasiado medo de preguntar.
Daquela, que vai ser, Marco?
Que queres de veras?
Que quero de veras?
Un pouco de auga infusionada en menta, semella moi refrescante.
Pénsao.
Unha papeleira na que trousar?
Vaia.
VENETIA: VENDEMIAIRE NUNHA HORA. ESTÁS DE CAMIÑO?
E logo, escoitáchesme chegar?
Pois non.
E por que non te asustaches?
Xamais me asusto, non me asusta nada.
- Os filmes de medo? - Non.
- As montañas rusas? - Non
- Unha branca que quere falar de raza? - Nada me asusta.
- Nin teño cóxegas. - Próbao.
Para de distraer os deseñadores.
Han de retocar fotos, deseñar anuncios e vectorizar gráficos.
Estariamos perdidos sen eles.
Mimá, gústaslle.
- É hetero. - Quen o di?
As lesbianas coñecémonos e non está na lista.
E que hai de Marco?
Cando lle vas pedir saír? Ou tanto medo tes?
Non podo porque xa mo pediu el. Tócalle a el isto non está cronometrado.
Trapalladas,
tes medo e tes cóxegas.
Isto non é profesional.
Dixeches que baixabas por traballo, non a emboscar un que coñeciches nun Uber.
Salvou as mostras, había de darlle as grazas
e enganalo para que me pedise saír. Non funcionou.
Caloume.
Vou tornar louro do pasmo.
O mozo estará de bo ver, para faceres algo tan ordinario.
Cando me metín no seu Uber era o peor día da miña vida,
pero logo me mirou, pousou a man na miña perna e dixo que todo sairía ben.
E, nena, esa man era ben forte.
Por que non te deixas de xogos e lle pides saír?
O que? Quita, non podo.
Agarda, ou si?
Non, como? Onde?
Xa te aclararás, logo de faceres o teu traballo.
Non podes marchar do despacho cando non estou, agás se non vas en serio.
Claro que vou, mais acaso importa?
Sigo aprendendo e Mandolyn adórame.
Só serves para iso? Non vas ser a súa novidade por sempre.
Se queres durar, espílete,
porque se naufragas ti, naufrago eu.
Naufragar?
Cariño, imos polo triplo platino, súbete a este "Teenage Dream".
E esta é a nova serie de publicacións:
fotos, carruseis, chíos, instantáneas e historias programadas para publicarse.
Se morres mañá, ninguén se decatará.
Tamén temos moi bos contidos listos para cando pase iso.
Vaia, daquela ti es a razón pola que só publica fotos agarrando flores e rindo?
Estás a dicir que non luzo con flores na man e rindo?
- É lindo e consistente. - Cres podelo facer mellor?
A ver, serei o novo, pero son máis que unha cara fermosa.
Son unha cara preciosa que vive e respira polas redes.
Dáme unha semana e arrasarei.
Dareiche un día.
Non me fagas quedar mal.
AlyssaDi boa sorte e leva tento,
literalmente. Tirareite polas escaleiras.
Quen é ese?
Chad, estiven pensando na oferta de Vendemiaire e…
podes ter razón.
- Podería? - Abofé.
Sería investir na miña visión e no noso futuro financeiro.
Pílloo.
Pois ben, porque non vai ser doado.
Vendemiaire é a maior empresa de beleza da historia.
Son sofisticados, desapiadados
e teñen o poder de crearnos ou destruírnos.
Vai ser un ballet delicado e perigoso, de modo que prepárate para bailar.
Chegou ela.
- Ela? - Non será eles?
Santo ceo, se é Madolyn Addison, unha supermodelo de carne e óso!
Miña nai venerábate, tiña o teu corte de pelo e todo.
- Es Vendemiaire? - Non, son unha asesora.
Vendemiaire contratoume para tentear se acordamos acordar o acordo.
Mykynnleigh Williams.
- Vaia, coma a presidenta? - Presiqué?
Non imaxinaba que Mykynnleigh se escribía así, inesperada combinación de "k" e "y".
Onde está o resto do equipo?
Eu sonvos o equipo.
Vendemiaire enviou unha persoa para negociar a adquisición
do traballo da miña vida?
Si, non é tan difícil decidir o que valedes.
Mykynnleigh,
por que non facemos unha visitiña das nosas oficinas?
E dime, é a túa primeira vez na cidade de Nova York?
Como o sabes?
Un presentimento.
- Estou inquedo. - Perdiches o alugueiro de Fire Island?
Non, coñezo a miña nai e sei que morre por desbaratar o trato.
Cando o consiga, Marco estará aí para animala e dicirlle xusto o que quere oír.
Ou nos desfacemos del, ou o trato irá ao carallo, coma nós.
Sobreviviremos.
Se tiveses a mínima idea de como funciona isto entre bastidores…
Gárdao para a folla de cálculo, non apuñalarei a Marco por ti nin por ninguén.
É un bo rapaz e a chave para que ascenda. Con todo o respecto, déixao en paz.
Non cómpre que mo repitas.
Marco, tes un segundo?
Teño.
Preciso a túa opinión nunha cousa.
De acordo.
Con que camiseta sen mangas quedo? Coa negra ou coa azul mariño?
Non che sei, eu son máis de ensinar o embigo.
É moi divertido terte aquí.
É dicir, é normal que miña nai escoite todo o que dis.
Claro, vén totalmente a conto.
Oe, preguntábame se poderías traer ao rego a miña nai neste acordo.
É moi importante que levemos este barco a porto.
- Como habería de facelo? - Xa o sabes.
Sorrí e dille "abofé, raíña das raíñas". Fai o que sabes.
Queres que a manipule?
Por que me miras aos ollos? Os abdominais están abaixo.
Que alguén a Shania polo impresionado que estou? Non moito.
Co aspecto non conseguirás o que queres de min.
Segundo Madolyn, é o que sempre fas.
E sabes que? Somos íntimos.
Agora, se me desculpas, hei de producir contido.
Como me oíches? Fixen menos ruído ca un sinxelo de Rita Ora.
Xamais me cazarás desprevida.
Pois iso é o que precisamos. A clientela ha ver o teu lado real.
Estamos metidas de cheo nunha posible adquisición.
Sen sorpresas.
Vaites, as candeas dos aseos son perfumadas?
Abofé, é o meu aroma favorito.
Que dispendio.
Procedemos?
Filistea.
Por aquí enriba, á dereita.
- O vestido é de Oleg Cassini. - Quen é Oleg Cassini?
Iso é!
Borra iso.
DE ONDE SACOU UN CACHORRO? #MODELANDO
Madolyn Addison.
Madolyn, Addison!
Non podo parar de repetilo, que vergoña. Es a persoa máis famosa que coñezo.
- Que especial, non? - Adoro Glamorous by Madolyn
e teño o presentimento de que Vendemiaire tamén. Non terán moito que pensar.
Creo que te encantará unirte á familia de Vendemiaire.
Case nada vai ter que cambiar.
- Cambiar? - É unha adquisición,
sempre hai algúns cambios pequenos.
Que son cales?
Pois non che sei.
Na neveira só haberá Pepsi e cómpre reciclar.
Levamos reciclando dende o inicio.
E a xunta directiva terá a última palabra en todo o creativo.
Mykynnleigh.
Aquí a directora creativa son eu.
Eu tomo tódalas decisións e teño a última palabra.
E seguirás téndoa, máis ou menos.
A ver, son os seus cartos. Tamén queren ter algo de control, ou?
Vés?
Collerei o seguinte.
Semellará moito, mais comprometerse non é para tanto.
De feito, creo que o acharás delicioso
e refrescante.
Perdón.
- Desculpa. - Habemos parar de vernos así.
Non tiven a ocasión de presentarme esta mañá. Son James Crane.
Madolyn Addison,
mais dáme que xa o sabías.
Soará raro, mais temos unha coñecida en común.
Jenny Crane, miña irmá. Estivo na Brown en Literatura contigo e presume diso.
Jenny, Jennifer.
Como vai á miña Jenny?
- Mentir non é o teu. - Non o levo no ADN.
Se non tes unha reunión importante ou unha cita,
que por suposto terás, sendo Madolyn Addison, tomarías algo comigo?
Co día que tiven, merezo unha copa.
No bar do novo hotel en Gramercy?
Xusto entrou na lista Perrier. Estarei alí ás nove.
Oh, unha preguntiña,
non quererás o meu pelo para facer un altar, non?
Non, dilo porque xa che pasou?
Dúas voltas.
Plans esta noite?
Ollar o contido de Madolyn, preguntándome por que ninguén lle dá a gústame.
A min gústame.
"Reto de modelaxe"?
Caéronche limóns e creaches o sexto de Beyoncé, o álbum negro máis desvergoñado.
Mais non son Beyoncé, nin sequera Kelly Rowland.
Son un fracaso que non consegue producir bo contido.
Só se me dan ben dúas cousas: dar viravoltas en tacóns e bicar o cu da xefa.
Despéxate do móbil. Estiveches na Mala Pécora?
- Chamáronmo. - É unha festa no Hinkle Room.
É o mellor garito gai de Bushwick, tes que vir!
Ven rexoubar.
Despéxate do móbil e deixa traballar o algoritmo.
Mala Pécora.
Imos á Mala Pécora.
- Imos? - Imos, si.
Á fin podedes quedar volos dous.
A temática é o 2003.
Os estilos atrevidos son obrigados, mais dubido que teñas problema.
Contade comigo.
En serio fas viravoltas con tacóns?
Embebédame esta noite e xa verás.
Ben.
Entón vas tomar unha copa cun descoñecido co que topaches no ascensor?
- Agardarei aquí. - Teddy, estás en dobre fila.
Se te coñezo ben, e creo que si, non se fará tarde.
Dis que non lle dea unha oportunidade? É gracioso, xeitoso e venérame.
Coma o tipo do altar dos cabelos. Sabes que? Mellor atendo ao meu.
Ao que? Se es coma o meu terapeuta, agás que non minto para impresionarte.
Non te cortes, sóltao.
Non dás unha oportunidade, sempre achas algo.
Incluso no don Millonario dos Hamptons.
Westhampton.
Se queres gravo isto e o reproduzo para que te escoites.
Sei que poño o listón alto case sempre e con todo, mais podo comprometerme.
De feito, pronto haberei de comprometerme máis do que crin nunca.
Non me tomes por a diva pretensiosa e fóra da realidade
que adoitaba saírse coa súa e ter o control.
Non sexas ridícula, non es pretensiosa.
- Tes a cea aquí. - Estou ocupado, hei maquearme.
Perdoe, o señor Marco Mejia está demasiado ocupado para cear entre semana
porque ten facer que?
Maquearme.
Hei de maquearme para unha festa.
Mais a cuestión é para que te maqueas ti?
Para nada.
Pois vas moi emperiquitada para nada.
Quedei cun cliente.
Amañaches o cabelo, pintaches os labios e…
- Levas unha faixa SPANX? - De acordo, é unha cita.
Péchaa.
- Xesús, poste colorada. - Non tal.
A ver, é unha cita na súa casa. Non pasarei a noite e non che conto máis.
Vaia, pois se é unha cita
poderías esforzarte un pouquiño máis.
Só e iluminador.
Por aquí
e por aquí.
Fermosa.
Non agardarei esperto.
Ola.
Son unha avogada.
Ola, bebés. Son eu, Marco, e esta noite amosareivos
como maquearos para volver atrás no tempo.
Adiante skater boys e see-you-later boys,
esta noite imos devolverlle o "Chemical" ao "My Romance".
Imos gastarnos unhas mechas, desbaldir o delineador
e facer babear a cidade, porque como somos?
Fermoses,
repetídevolo.
Marco, ceo.
Que fas aquí fóra coa plebe?
Hoxe vés comigo, as únicas liñas que verás serán no baño.
Estou de chola! Eu tiro coa chave.
Ola!
Grazas.
OLA, PRECIOSES
A túa némese das redes decidiu aparecer cunha pinta moi controvertida.
DEIXA DE SERES POBRE
Mais deu no cravo coa tarefa.
Abofé que si.
Daquela como van os números do teu contido de Madolyn?
Non che sei porque non ollei.
- Boa resposta, porque que farás? - Deixar facer o algoritmo.
Premio!
Ía o ano 2033,
a rapazada levaba gafas aparatosas e camisetas clásicas,
e, por un intre brillante, Justin Timberlake foi guai.
Así que volvédevos "Crazy in Love" por sempre e non esquezades a propina,
porque quedan escasos minutos para invadir Iraq con enganos.
Vamos alá!
A miña raíña de cor favorita! Como estás? Queres algo? Tes máis maquillaxe de balde?
Xesús. Marco, esta é Fracaso Dizmal. Presenta a Mala Pécora os martes.
Dizmal, Marco. Traballa comigo no despacho de Madolyn.
- Santa parrocha, adoro esa maquillaxe. - Cal? Espertei así.
Vaia coa Beyoncé, tráeo á noite de drag.
Gustarache o drag, ou?
Mimá, adóroo. Estou obsesionado.
E as túas tres drag favoritas… que non fosen a RuPaul?
- Coñezo algunhas, mais non me veñen. - Quero unha foto disto.
- Do que? - Da túa inocencia.
Agora somos amigues, desaparecerá.
Ola, chegamos.
- Ola! - Concho coa cola. Que máis dá?
Isto merqueino en L Train Vintage.
Vaia, gústame.
E Ben vén de Star Trek.
Non veño de Star Trek, senón de Star Trek: Enterprise.
Unha serie que emitiron cando? En 2003.
Ou acaso non era a tarefa?
De acordo.
- Abofé que es inasustable. - Imos por bebida para todes.
Semella que marrei o reto,
porque, xa sabes, non modelei nin chisca.
Sabes diso?
Claro, vexo todo o teu contido.
Porque traballamos xuntos, ou?
Como vai o reto? Mellor non mo digas, deixarei traballar o algoritmo.
Está arrasando, polo menos o que publicaches esta noite.
O que? Non publiquei nada esta noite.
Si, ho. Non me creo que Madolyn cho deixase publicar.
É absolutamente real e noxento.
Polo amor de Gaga.
Busqueite en Instagram hoxe, estás ben ocupada.
É bo?
Case nunca o miro, meu equipo faino por min.
Síntoo, isto semella o traballo. Deixemos os móbiles esta noite.
- Trato. - E non preciso móbil, estou cunha lenda.
Eu non diría o de lenda… en alto.
Como levas o de seres Madolyn Addison?
- Pois hai moito movemento. - Soa ben.
A empresa ten a oportunidade de medrar e expandirse.
Tamén soa ben.
Quizais, mais…
implica permitir que outros teñan o control.
E iso non é tan bo?
Non.
Verás, gústame moitísimo ter o control.
De modelo, nunca o tiven. Todo eran mans longas, paparazzi asoballadores
e tiña data de caducidade.
Debeu ser duro.
E tanto, mais perseverei e sobrevivín.
Diso nada. Fixeches máis que sobrevivir, triunfaches.
Contra, perdóame, son demasiado egocéntrica.
Nin sequera che preguntei a que te dedicas.
- É moi aburrido. - Veña, ho! Tan aburrido non será, ou?
Teño unha empresa de cine para unha clientela corporativa.
É aburrido.
É moi aburrido.
Éche, si
non o podo negar.
Tan malo é?
Peor ca un especial de Nadal da canle Hallmark.
Rompiches a regra tres do seu contido: sempre bela.
- E cales son a unha e a dúas? - Rindo e con flores.
Non a publiquei eu, mira a hora.
Non estaba no despacho.
Mais Chad si.
Sabe onde gardamos o móbil das redes e estame dar a leria contigo.
Pois entrarei e borrareina.
Esa captura debeu dar xa tres voltas ao mundo.
Iso non axudará.
Pois direille a Madolyn que foi Chad.
E soar lamentable ou tolo? En que vai axudar?
Estás na zona cero dunha crise de RR. PP. e só tes tres xogadas.
Unha, unha desculpa en Notes.
Dúas, un Instagram Live bagoando e sen maquillaxe.
Tres, solucionar a crise climática.
- Funcionaría? - Non.
Xusto lembroume que tenta vender a empresa,
que nada de sorpresas, que había saír perfecta. E se arruíno a venda?
Se serve de axuda, Madolyn cre nas segundas oportunidades.
Xa vou pola segunda.
Daquela estás despedido.
Non sabía que era tan tarde.
Grazas por sacarme da casa e pola noite inesperada.
Grazas polas batalliñas, esta queda nos anais.
- Podo preguntarche algo? - Claro.
Se a túa empresa corporativa de cine tivese un comprador,
aceptarías?
Vería vantaxes e inconvenientes,
os cartos, o meu novo papel e, sobre todo, a liberdade creativa.
Has de sobrevivir, mais tamén vivir contigo mesma.
Que non te aparten.
Isto é para min.
E este son eu.
Como de mal foi?
Errou na colonia, na bebida o na historia que che contou?
Axudoume a atopar o faro.
ENTRADA
Ei, marchas?
Si, semella que para min acabouse a festa.
Deixa que te acompañe ao tren, é o meu deber como oficial da Starfleet.
Irame ben, agardo.
Irache xenial.
De veras, cambiarás o mundo.
Boas noites, Ben.
Oe, Marco!
Que?
Es fermoso,
repítecho.
Que fas na casa? E cedo ata para min.
Agás se non é asunto meu, xa que son a túa caseira.
Mamá.
Oh, a miña palabra favorita. Que foi?
Aínda está o traballo no teu despacho odioso?
Despedíronte?
Probablemente.
Cagueina ben. Talvez esmendrellei unha adquisición corporativa.
- Cando se decate a xefa, estou morto. - Que foi?
Publiquei unha foto horrible, presuntamente.
E xa está? A quen lle importa?
É moi importante. Miña xefa é modelo, a fermosura impera.
Déixame ver.
Non é tan horrible, eu tívenas peores.
Creo que é próxima.
De veras?
Todas estamos de pena nalgún momento, incluso a Madolyn Addison.
Iso non é malo, é afouto.
Depende de como o mires, ou?
Ou de como o trafulques, que é o teu talento favorito.
Sei como arranxalo.
Sempre quixen ser un influente, mais agora que importa é o momento de selo.
Agarda.
Como foi?
O iluminador axudou.
Bo día, Madolyn.
Dígoche o impoñente que estás hoxe?
Se queres aparentar segura, aparéntao.
Non ollaches as redes hoxe?
Non, por que?
Por nada de nada.
Chad, tomei unha decisión.
Quedámonos coa antiga góndola.
Sen leds, sen lavados de cara dixitais e sen cristais de Swarovski.
Oh, non.
Mamá, por fin o comprendes.
E non venderemos a Vendemiaire. Quero medrar e expandirnos máis do que cres,
mais non se implica renunciar ao control creativo.
- Non si, Marco? - Abofé.
- Mais as vendas non son boas dabondo. - Reverterémolo.
Sempre o fixemos e o faremos.
É curioso canto confías en Marco…
aínda que te vexa desta maneira.
Publicaches…
iso?
Publiquei, si.
Es fermosa, mais a xente ha de ver esta parte de ti.
Sei que che gusta modelar e manterte á altura, mais isto é ouro.
Hai moitos ceros neses gústame e Michelle Obama comentou.
Michelle Obama? Trae para aquí.
Mandeiche borrar esta foto.
Fixéchelo ás miñas costas.
Sei que estivo mal, debín dicircho á cara. Prométoche que non pasará a próxima vez.
Podo asegurarme de que non haxa unha próxima vez.
A confianza é fráxil.
Non debiches cruzarte no meu camiño.
Non debiches devolver a camiseta negra, era flama.
Escoiteino todiño.
Hei espelicarme e sacudinme un problema, mais na miña defensa…
Fixeches que Madolyn se sentise ben por algo que non pode controlar.
Abofé que es o novo eu.
- Collos os cafés e ti o teléfono? - Trato.
Non podes cancelar a venda.
A última vez que mirei, non poñía Glamorous by Chad.
Se non vendemos, non haberá Glamorous by quensexa.
Disparaches e marraches. Polo menos intentáchelo.
Non fixen tal, non disparei nada.
Non lle pedín saír nin lle dixen guapo.
Intenteino, mais…
- Non puiden. - E logo?
Tiven medo.
Como podes ver, as vendas non son constantes.
Van en espiral e a liquidez non sangra,
desángrase.
Chad,
por que agardaches tanto a dicirmo, eh?
Pensei que podía arranxalo. Quería facelo sen asustarte,
facer de heroe, arranxalo e deixarte coa túa creatividade.
Mais non quedan opcións.
Ou vendemos ou perdémolo todo.
Ola, ola, se é a miña famosa glamurosa.
- Ola, síntoo, mais non podes entrar… - Claro que pode.
Por favor, a porta.
A ver, quen son?
- Es mamá! - Correcto!
Por certo, encántame a foto e Michelle Obama puxo un comentario.
- Sabes que? Es moi valente. - Son moi valente.
Seica lle deron un bocado á Gran Mazá.
Comín a miña primeira tallada de pizza en Sbarro.
Probei Broadway en… como se chamaba? STOMP.
E trouxen a delicia máis neoyorkina,
un cronut.
- Xa sabedes, de Dominick Ansel. - É Dominique.
Tranquila, ti colle o cronut.
Por Vendemiaire e Glamorous by Madolyn,
un matrimonio luxoso e manteigoso.
Vaia, non quero emporcallarme.
Non te cortes, hai máis.
De nada, que teña un bo día.
Ola.
Ola, sóasme.
Ti a min tamén. Como te chamabas?
Peter? Non, Porter.
Preston.
Parker, mais xa o sabías.
É raro coincidir así.
Talvez estivese agardándote á volta da esquina. Sóache?
Non coñezo ese sentimento nin esa emoción.
Vaia, daquela iso é todo.
Cres que este glamur só é unha distracción?
Creo que non es seguro como aparentas,
mais contareiche un segredo, ninguén o é.
Pode que teñas razón, mais eu sei o que quero.
Pero eu non, ata que o preguntes.
- Que fas a semana que vén? - Boa apertura.
- Poderiamos quedar? - Só talvez?
Quero quedar contigo para unha copa, unha cita ou o que for. Fagámolo.
Trato.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita