Cześć, to ja, Marco.
Wybaczcie, że zniknąłem, ale dostałem pracę.
Pracuję dla Madolyn Addison,
legalnej, potwierdzonej legendy.
Może już nie błyszczy na wybiegu, ale wciąż jest w centrum uwagi.
Ludzie się za tobą oglądają.
Jak radzisz sobie, gdy każdy chce zdjęcie?
Sama robię, przy dobrym świetle.
To musi być męczące.
Obcy ludzie w twojej przestrzeni, zawracają głowę...
Tak jak ja. Nie znasz mnie, jestem w twojej przestrzeni.
Jestem jednym z nich. Przepraszam.
Mężczyźni.
Jest sławna, wspaniała i właśnie tu jest. Muszę kończyć.
Cześć, Marco.
Powtórz to. To moje ulubione słowo.
Mam nowy pomysł na gondole.
- Zapisz. - Każde słowo.
Krok pierwszy: profesjonalny panel LED-owy.
Krok drugi: aplikacja do metamorfoz.
Krok trzeci: opakowania z kryształów Swarovskiego.
- Dlaczego Swarovskiego? - Są drogie.
Przemyślałaś moją propozycję?
Tak, Chad. Odpowiedź brzmi: nie.
Nie zrobię nic za plecami szefowej, żeby pozbyć się Marco.
Powinnaś. Ma zły wpływ na mamę i firmę.
Radośnie doprowadzi nas do bankructwa.
To pierwsza praca tego dzieciaka. Daj mu spokój.
A czy to nie była też kiedyś twoja pierwsza praca?
Owszem. Zostałam drugą asystentką Madolyn.
Dopóki nie zwolniła pierwszej i nie awansowała ciebie.
Historia lubi się powtarzać. Ile było wojen światowych?
Cześć, mamo. Jak leci? Czym się tak ekscytujesz?
Światełka LED, metamorfozy, kryształy Swarovskiego.
Pomysły, które mi wczoraj przysłałaś.
Nie zhakowali cię?
Olśniło mnie. Zrobimy wszystko.
To trochę drogie.
I niemożliwe.
Też jestem droga i niemożliwa.
Mianowałam cię dyrektorem ds. sprzedaży,
żebym mogła tworzyć, a ty nadzorować.
Taka była umowa.
Przejrzałaś materiały na dzisiejsze spotkanie z Vendemiaire?
Z firmą, która rzuci kasą i odmieni nasze życie.
Byłam zbyt zajęta tworzeniem.
Wszyscy mamy wielkie pomysły, ale prawda jest taka...
że możemy je zrealizować.
Potrzebujemy dużej ilości szmalu. A kto go ma? Vendemiaire.
Przejrzyj materiały i porozmawiamy później.
Czy to bezkofeinowa, Marco?
Proszę. Potrzebujemy tego.
Vendemiaire o 11, lunch o 12.30, a Marco mnie nie zastąpi?
- Odbiło ci? - Ja zastąpiłam Jennę.
Mówisz o Janie?
Czy jak jej tam.
Sama byłam kiedyś Marco.
Co, jeśli on będzie nową Venetią, a ja nową Josie?
Albo Jessą.
Jestem tu od trzech lat bez awansu.
Czy to coś znaczy? To koniec?
Nikt nie dostaje awansu.
Przy stole jest ograniczona liczba miejsc.
A co z umową z Vendemiaire?
Jeśli sprzedamy, dostaniemy większy stół.
To nie jest pewne.
Nie awansuję cię bez zastępstwa.
Wysoko ustawiłaś poprzeczkę, wiedz o tym.
Marco spokojnie da radę. Spójrz na te obcasy.
Nauczę go wszystkiego, co wiem. Będzie nowym mną.
Venetio.
Miała na imię Jaida.
Jaida.
To była Jaida.
KANCELARIA PRAWNA
Czemu nie anulują darmowego okresu próbnego?
Spóźniłem się. Geje nie potrafią liczyć.
Czemu kosztuje 295 dolarów miesięcznie?
Mają dobre kosmetyki, wodę z miętą i celebrytów.
Wyjaśnij mi, panie Marco Mejia,
dlaczego obciążyłeś kartę kredytową swojej matki?
Bo swoją zgubiłem. Muszę lecieć. Mamy wyciek gazu.
- Sorka. - Słaba ściema.
Patrz, gdzie idziesz, heteryku.
Co mam zrobić, żebyś przestał mnie tak nazywać?
Nie wiem. Pokazać dowody?
Jak poszło w pracy?
Szkoda, że nie słyszałeś mojej przemowy.
Jesteś najlepszy.
Mogłeś dać znać.
Dałem ci mój numer, prawda?
Dałeś...
Byłem bardzo zajęty pracą.
Miałeś czas czekać na mnie i udawać przypadkowe spotkanie. Prawda?
Tego bym nigdy nie zrobił.
Rozumiem.
Lubisz gierki.
Ma to sens. Natomiast ja...
Ja lubię prosić o to, czego chcę.
Może po prostu nie wiesz, czego chcesz.
Albo co gorsza brokat to tylko zasłona dymna.
A w głębi duszy
boisz się zapytać.
Więc jak będzie, Marco?
Czego pragniesz?
Czego pragnę?
Wody z miętą.
Wygląda orzeźwiająco.
Pomyśl o tym.
Gdzie tu można zwymiotować?
No tak.
VENDEMIAIRE ZA GODZINĘ
IDZIESZ?
Co? Słyszałeś, że idę?
Nie słyszałem.
Czemu się nie przestraszyłeś?
Nigdy w życiu nic mnie nie przestraszyło.
- A horrory? - Nie.
- Kolejki górskie? - Nie.
Biała kobieta mówiąca o rasie?
Niczego się nie boję. Nie mam też łaskotek.
Udowodnij.
Nie rozpraszaj projektantów.
Mają zdjęcia do poprawek i grafiki do projektowania.
Bez nich byśmy zginęli.
O Boże. Leci na ciebie.
- Jest hetero. - Skąd wiesz?
Lesbijki się znają. Nie ma jej na liście.
A co z Marco? Kiedy się z nim umówisz? Czy może za bardzo się boisz?
On zaprosił mnie pierwszy, teraz jego kolej.
To nie wyścig.
Ale ściemniasz.
Boisz się i masz łaskotki.
To nieprofesjonalne.
Miałeś załatwić sprawę firmową,
a nie napadać na chłopaka z Ubera.
Uratował próbki. Podziękowałem mu.
Chciałem go wrobić w zaproszenie na randkę, ale nie wyszło.
Przejrzał mnie na wylot. Przefarbuję się na blond.
Niezłe z niego ciacho, jeśli aż tak się starasz.
Kiedy wsiadłem do jego Ubera, to był najgorszy dzień w moim życiu.
Spojrzał na mnie, położył mi rękę na nodze i powiedział, że będzie dobrze.
A ta ręka? Ależ była silna.
Przestań się wygłupiać i zaproś go na randkę.
Co? Nie! Nie mogę.
Czekaj. Mogę?
Nie. Gdzie?
Coś wymyślisz. Ale najpierw praca.
Nie możesz odejść od biurka, gdy mnie nie ma.
- Chyba że nie zależy ci na karierze. - Zależy. Ale jakie to ma znaczenie?
Wciąż się uczę. Madolyn mnie kocha.
To wszystko? Nie będziesz wiecznie jej muzą.
Chcesz tu przetrwać to się postaraj. Bo jeśli ty polegniesz, to ja też.
Polegnę?
Idziemy po potrójną platynę. Wejdź w swój „Teenage Dream”.
To kolejne posty.
Zdjęcia, karuzele, tweety, snapy, stories na wszystkie media.
Gotowe do publikacji.
Jutro umrzesz i nikt się nie dowie.
Na to też mamy gotowy materiał.
Czyli to przez ciebie na wszystkich fotach ma kwiaty?
Źle wyglądam uśmiechnięta z kwiatami?
- Urocze i konsekwentne. - Przebijesz to?
Jestem tu nowy, ale moja ładna buzia to nie wszystko.
Jestem boską twarzą, która oddycha mediami.
Daj mi tydzień, a rozwalę internet.
Daję ci dzień.
Nie narób mi wstydu.
Alyssa życzy powodzenia i bądź ostrożny.
Zepchnę cię ze schodów.
Kto to?
Chad, zastanawiałam się nad ofertą Vendemiaire...
Możesz mieć rację.
- Mogę? - Tak.
To inwestycja w moją wizję i naszą finansową przyszłość.
Rozumiem.
To dobrze, bo to nie będzie łatwe.
Vendemiaire to największa marka kosmetyczna w historii.
Są wyrafinowani i bezwzględni.
Od nich zależy, czy przeżyjemy, czy nie.
To będzie subtelny i niebezpieczny balet. Przygotuj się do tańca.
Przyjechała.
- „Ona”? - Chyba „oni”?
O Boże.
To Madolyn Addison, prawdziwa supermodelka!
Moja mama cię uwielbiała. Naśladowała twój wygląd.
- Jesteś Vendemiaire? - Nie, konsultantem.
Vendemiaire zatrudniło mnie do sprawdzenia,
czy umowa jest tego warta.
Mykynnleigh Williams.
- Jak ten prezydent? - Jak kto?
Kto by pomyślał, że tak się pisze Mykynnleigh.
Cóż za nieoczekiwana kombinacja liter K i Y.
Gdzie reszta zespołu?
Ja jestem zespołem.
Vendemiaire wysłał jedną osobę
do negocjacji zakupu dzieła mojego życia?
Nie tak trudno określić, ile jesteście warci.
Mykynnleigh, może zwiedzimy moje biuro?
Powiedz mi.
To twój pierwszy raz w Nowym Jorku?
- Skąd wiesz? - Przeczucie.
- Martwię się. - Zgubiłeś płytę z Fire Island?
Znam swoją matkę. Nie chce podpisać tej umowy.
Marco będzie przy niej, szepnie słodkie słówka
i powie jej to, co chce usłyszeć.
Jeśli się go nie pozbędziemy, umowa umrze, a my razem z nią.
Przeżyjemy.
Gdybyś wiedziała, jak to wygląda za kulisami...
Zapisz to sobie w Excelu.
Nie wrobię Marco, ani dla ciebie, ani dla nikogo.
To dobry chłopak i moja przepustka do awansu.
Z całym szacunkiem, zostaw go w spokoju.
Nie trzeba mi powtarzać.
Marco. Masz chwilę?
Tak.
Potrzebuję twojej opinii.
Dobrze.
Którą koszulkę mam zatrzymać? Czarną czy granatową?
Trudno powiedzieć. Wolę krótkie bluzki.
Fajnie się z tobą spędza czas.
Nic dziwnego, że moja mama cię słucha.
Tak. O wilku mowa...
Tak sobie myślałem...
Może przekonasz mamę do umowy z Vendemiaire?
Ten pociąg musi dotrzeć na stację.
Jak mam to zrobić?
No wiesz.
Śmiej się i przytakuj królowej. Rób swoje.
Mam nią manipulować.
Czemu patrzysz mi w oczy? Tu mam sześciopak.
Totalnie nie robi to na mnie wrażenia.
Nie kupisz mnie wyglądem.
Madolyn twierdzi, że zawsze tak robisz.
A dlaczego? Bo jesteśmy blisko.
Wybacz, mam posty do wrzucenia.
Słyszałaś mnie? Byłem cichszy niż singiel Rity Ory.
Zawsze zdążę zapozować.
Potrzebujemy szczerości. Klienci muszą poznać prawdziwą ciebie.
Jesteśmy w trakcie potencjalnego przejęcia.
Żadnych zaskoczeń.
Świece w toalecie są zapachowe?
Tak. To mój ulubiony zapach.
Co za marnotrawstwo. Idziemy?
Ignorantka.
Tu, po prawej.
- Sukienka Olega Cassini. - Kim jest Oleg Cassini?
Tak!
Skasuj to.
Madolyn Addison.
Ciągle powtarzam twoje imię. Tak mi wstyd.
Jesteś najsławniejszą osobą, jaką znam.
- To wyjątkowe. - Uwielbiam Glamorous by Madolyn.
Vendemiaire też was pokocha.
To dla nich bułka z masłem.
Spodoba ci się dołączenie do rodziny Vendemiaire.
Prawie nic się tu nie zmieni.
- „Zmieni”? - To przejęcie firmy.
Zawsze są małe zmiany.
Na przykład?
Nie wiem.
Lodówka tylko na pepsi i recykling.
Od początku recyklingujemy.
Rada nadzorcza kontroluje wszystkie decyzje twórcze.
Mykynnleigh.
Ja tu jestem dyrektorem kreatywnym.
Każdy wybór należy do mnie.
Ja decyduję.
Wciąż będziesz decydować. Tak jakby.
To ich pieniądze, więc chcą mieć władzę.
- Wchodzisz? - Pojadę następną.
Wiem, że to dużo, ale kompromis nie jest taki zły.
Myślę, że będzie smaczny i orzeźwiający.
Przepraszam.
- Ja też. - Musimy przestać się tak spotykać.
Nie przedstawiłem się rano. Jestem James Crane.
Madolyn Addison.
Ale coś mi mówi, że mnie znasz.
To zabrzmi dziwnie, ale mamy wspólną znajomą.
Moja siostra, Jenny, chodziła z tobą na literaturę.
Ciągle się tym chwali.
Jenny. Jennifer.
Co u niej?
- Nie umiesz kłamać. - Nie mam tego w genach.
O ile nie masz spotkania albo randki... Na pewno masz. Jesteś Madolyn Addison.
Co powiesz na drinka?
Po takim dniu należy mi się drink.
Może w barze w nowym hotelu w Gramercy?
Jeden z najlepszych barów. Będę tam o dziewiątej.
Pytanie.
Nie zbierasz moich włosów na budowę ołtarza?
Nie. A co, ktoś je zbierał?
Dwa razy.
Co robisz wieczorem?
Będę się gapić na treści Madolyn i myśleć, czemu nikomu się nie podobają.
Mnie się podobają. „Wyzwanie na pozę”?
Wycisnąłeś z tego tak dobry kontent jak nowy album Beyoncé.
Nie jestem Beyoncé. Nawet nie Kelly Rowland.
Nie potrafię zrobić dobrego materiału. Jestem dobry w dwóch rzeczach:
robieniu gwiazdy na obcasach i całowaniu szefa w tyłek.
Odłóż na chwilę telefon. Byłeś już na Durnej Suce?
- Raz mnie tak nazwano. - To taka impreza.
Najlepsze miejsce dla gejów. Musisz przyjść!
Zabaw się.
Oderwiesz się od telefonu, dasz zadziałać algorytmowi.
Durna Suka.
- Durna Suka. - Idziemy do Durnej Suki.
- Tak? - Tak.
Możecie się zabawić.
Motyw przewodni to „rok 2003”.
Musisz wyglądać zabójczo, ale to chyba nie będzie problemem.
Wchodzę w to.
Zrobisz gwiazdę w szpilkach?
Upij mnie, to się przekonasz.
No dobra.
Idziesz na drinka z gościem, którego poznałaś w windzie?
- Będę czekać. - Teddy, źle zaparkowałeś.
Jeśli cię znam, a znam, to nie będzie długa noc.
Nie mogę dać mu szansy?
- Jest zabawny i ubóstwia mnie. - Jak ten facet od ołtarza z włosów.
Wiesz co? Będę się trzymał swojego pasa.
Jesteś jak moja terapeutka, tylko ci nie kłamię, żeby ci zaimponować.
Mów, co ci chodzi po głowie.
Nie dajesz nikomu szansy. Zawsze coś ci nie pasuje.
Nawet pan Miliarder z domem w Hamptons.
W Westhampton.
Mogę to nagrać, żebyś sobie odsłuchała.
Wiem, że mam wysokie wymagania. Ale umiem iść na kompromis.
Być może niedługo będę musiała pójść na duży kompromis.
Nie traktuj mnie jak pretensjonalną diwę,
która lubi mieć wszystko pod kontrolą.
Nie bądź śmieszna. Nie jesteś pretensjonalna.
- Kolacja gotowa. - Nie mam czasu, muszę się ogarnąć.
Przepraszam.
Nie masz czasu w tygodniu na kolację,
bo musisz coś ogarnąć?
Siebie.
Idę się ogarnąć na imprezę.
Pytanie tylko, po co ty się ogarniasz?
Po nic.
- Jesteś zbyt wystrojona. - Mam spotkanie z klientem.
Włosy zrobione, usta pomalowane.
Nosisz bieliznę wyszczuplającą?
Idę na randkę. Tylko...
- Rumienisz się. - Wcale nie.
Mamy randkę w jego domu.
Nie zostaję na noc i tylko tyle musisz wiedzieć.
Jeśli to randka,
to się postaraj.
To tylko rozświetlacz.
Tutaj.
Pięknie.
Nie będę czekał.
Jestem adwokatem.
Cześć, to ja, Marco. Pokażę wam dziś ponadczasowy look, który cofnie czas.
Chodźcie, skejterzy i frajerzy,
bo dziś przejdziemy na wyższy poziom.
Robimy pasemka, podrasujemy eyeliner
i wszystkim opadną szczęki, bo jesteśmy jacy?
Piękni.
Przekaż dalej.
Marco, skarbie.
Co tu robisz z tymi prostakami?
Dziś jesteś ze mną. Kolejki tylko do toalety, żeby robić kreski.
Żartuję! Wolę wciągać z klucza.
Cześć!
Dziękuję.
Twoja nemezis od mediów pojawiła się w bardzo problematycznym stroju.
PRZESTAŃ BYĆ BIEDNA
- Dobrze się przygotowała. - To prawda.
Ile masz lajków pod postami o Madolyn?
Nie wiem, nie sprawdzałem.
Dobra odpowiedź.
- Bo co? - Zostawiam algorytm samemu sobie.
Był rok 2003.
Dzieciaki nosiły grube okulary i koszulki vintage.
Przez krótką chwilę Justin Timberlake był nawet spoko.
Dajcie się ponieść miłości i pamiętajcie o napiwkach do drinków,
bo za kilka minut niesłusznie zaatakujemy Irak.
Zabawmy się!
Witaj, moja ulubiona królowo! Jak się masz? Potrzebujesz czegoś?
- Masz darmowe próbki? - Boże.
To Dizmal Failure. Co wtorek występuje w Durnej Suce.
Dizmal, to jest Marco. Pracujemy razem u Madolyn.
A niech mnie. Niezły mejkap!
Naturalnie tak wyglądam.
Dobra, Beyoncé. Przyprowadź go na wieczór drag.
Lubisz drag?
Kocham. Szaleję.
Trzy ulubione drag queen? Których nie było w RuPaul's Drag Race.
- Nie przychodzi mi nikt do głowy. - Muszę mieć zdjęcie.
- Czego? - Twojej niewinności.
Znamy się już, młodszy nie będziesz.
Siemka, jesteśmy.
- Cześć! - Długa kolejka. Zero zabawy.
Kupiłam to w lumpie.
Podoba mi się.
A Ben jest ubrany jak ze Star Treka.
Dokładnie ze Star Trek: Enterprise.
Serial nadawany w 2003 roku.
Nie o to chodziło?
Dobrze.
- Nie da się ciebie przestraszyć. - Chodźmy się napić.
Chyba zawaliłem.
Bo nie zapozowałem czy coś.
Wiesz o tym?
Oczywiście. Oglądam wszystko, co robisz.
Pracujemy razem, nie?
Posty się przyjęły?
Nie mów mi, niech algorytm robi swoje.
Jeden post się wybił. Ten, który dziś wstawiłeś.
Nic dziś nie wrzucałem.
Nie wierzę, że Madolyn pozwoliła ci to opublikować.
To takie prawdziwe i obrzydliwe.
Na Gagę!
Znalazłem cię na Instagramie. Zapracowana jesteś.
Dobrze wygląda?
Rzadko tam zaglądam, robią to pracownicy.
Wygląda, jakbyś pracowała.
Zawrzyjmy umowę, żadnych telefonów.
Zgoda.
Nie potrzebuję telefonu. Jestem z legendą.
Bez przesady z tą legendą.
Jak to jest być Madolyn Addison?
- Sporo się teraz dzieje. - Brzmi nieźle.
- Moja firma ma szansę na rozwój. - To też brzmi dobrze.
Być może.
Ale musimy oddać kontrolę komuś innemu.
A to nie jest dobrze?
Nie. Bo widzisz, ja naprawdę lubię kontrolę.
Jako modelka nigdy jej nie miałam. Zachłanne łapy, nachalni paparazzi,
no i ten cały czas tykający zegar.
Musiało być ciężko.
Było, ale dałam radę.
Nie tylko przetrwałaś. Zatriumfowałaś.
Wybacz. Jestem zbyt egocentryczna.
Nie spytałam, czym ty się zajmujesz.
- To nudne. - Daj spokój, nie wierzę.
Realizuję filmy dla indywidualnych klientów korporacyjnych.
To nudne.
Bardzo nudne.
Tak.
Nie przeczę.
Jest źle?
Gorsze niż reklamy w telewizji publicznej.
Złamałeś trzecią zasadę: zawsze piękna.
- A dwie pierwsze? - Zawsze uśmiech i zawsze kwiaty.
Nie wrzuciłem tego, spójrz na godzinę. Nie było mnie wtedy w biurze.
Chad był.
Wie, gdzie trzymamy telefony. Ciągle o ciebie wypytuje.
Zaloguję się i usunę.
Zrzut ekranu robi trzecie okrążenie wokół ziemi.
To nie pomoże.
Powiem Madolyn, że zrobił to Chad.
Wyjdziesz na kogoś małostkowego, wariata. Jak ci to pomoże?
To poważny kryzys wizerunkowy.
Istnieją tylko trzy możliwości.
Pierwsza, przeprosiny w apce. Druga, łzawe przeprosiny bez makijażu.
Trzecia, rozwiąż kryzys klimatyczny.
- Uda się? - Wykluczone.
Mówiła, że chce sprzedać firmę.
Żadnych niespodzianek, bo musi dobrze wyglądać.
- A jeśli to wszystko zepsuje? - Madolyn zawsze wierzy w drugą szansę.
Już ją dostałem.
Więc wylecisz.
Późno już.
Dziękuję za wyciągnięcie mnie z domu.
Dzięki za niezwykłe opowieści.
- Mogę o coś spytać? - Jasne.
Gdyby twoja firma filmowa znalazła kupca,
sprzedałbyś ją?
Musiałbym rozważyć za i przeciw.
Pieniądze, nowa rola, ale co najważniejsze, wolność twórcza.
Musisz przetrwać, ale musisz też żyć z samym sobą.
Nie chcę zostać w tyle.
To po mnie.
A to ode mnie.
Jak źle było? Użył niewłaściwej wody kolońskiej?
Zamówił nie tego drinka? Opowiedział złą historię?
Pomógł mi znaleźć światło.
Wychodzisz?
Tak, impreza się skończyła. Przynajmniej dla mnie.
Odprowadzę cię na pociąg. Jako oficer Gwiezdnej Floty.
- Dam sobie radę. Mam nadzieję. - Będziesz świetny.
Serio. Jeszcze zmienisz świat.
Dobranoc, Ben.
Marco!
Tak?
Jesteś piękny.
Przekaż dalej.
Już? Nawet ja wiem, że jest wcześnie.
Chyba że to nie moja sprawa, bo tylko wynajmuję ci pokój.
Mamo?
Moje ulubione słowo. Co się stało?
Posada w twoim obleśnym biurze nadal jest wolna?
Zwolnili cię?
Pewnie tak.
Nawaliłem totalnie. Może nie dojść do sprzedaży.
Gdy szefowa się dowie, będzie po mnie.
- Co zrobiłeś? - Zamieściłem brzydkie zdjęcie. Rzekomo.
Kogo to obchodzi?
Szefowa jest modelką. Piękno jest najważniejsze.
Pokaż.
Nie jest tak źle.
Miałam gorsze fotki.
Myślę, że można się z tym utożsamić.
- Tak? - Każdy wygląda czasem głupio.
Nawet Madolyn Addison.
To odważne, nie złe.
Zależy, jak to przedstawisz.
Jak wciśniesz kit, a to twoja ulubiona umiejętność.
Wiem, jak to naprawić. Zawsze chciałem być influencerem.
Czas to wykorzystać.
Czekaj.
Jak poszło?
Rozświetlacz pomógł.
Dzień dobry, Madolyn.
Wyglądasz dziś oszałamiająco.
Jeśli chcesz być pewny siebie, tak wyglądaj.
Nie zaglądałaś dziś na swoje profile?
Nie, a co?
Nic. Zupełnie nic.
Chad, podjęłam decyzję.
Zatrzymujemy starą gondolę.
Żadnych LED-ów, metamorfoz ani kryształów Swarovskiego.
O nie.
Mamo, w końcu zrozumiałaś.
Nie sprzedamy marki Vendemiaire.
Chcę się bardziej rozwijać,
ale nie mogę stracić kontroli nad twórczością.
- Prawda, Marco? - Tak.
- Sprzedaż idzie słabo. - Poprawimy ją.
Zawsze nam się udawało.
Zabawne, jak bardzo ufasz Marco,
gdy on ciebie widzi tak.
Opublikowałeś...
to?
Tak.
Opublikowałem.
Ludzie muszą zobaczyć prawdziwą ciebie.
Wiem, że lubisz po prostu zapozować, ale to jest świetne.
W liczbie lajków jest dużo zer i Michelle Obama skomentowała.
Michelle Obama? Daj mi to.
Kazałam ci usunąć to zdjęcie.
Zrobiłeś to za moimi plecami.
Wiem. To był błąd. Powinienem być szczery.
Następnym razem się nie powtórzy.
Dopilnuję, żeby nie było następnego razu.
Zaufanie jest jak porcelana.
Nie powinieneś był wchodzić mi w drogę.
Mogłeś zostawić czarny bezrękawnik.
Był czadowy.
Wszystko słyszałam.
Powinienem zareagować, a unikałem problemu.
- Na swoją obronę... - Madolyn ucieszyła się z czegoś,
nad czym nie ma kontroli.
Naprawdę jesteś nowym mną.
Ja kawa, ty telefony?
Zgoda.
Nie możesz odwołać sprzedaży.
Z tego, co wiem, to moja firma.
Bez sprzedaży Glamorous przestanie istnieć.
Czyli nic z tego? Przynajmniej próbowałeś.
Nie spróbowałem.
Nie umówiłem się z nim. Nie powiedziałem, że jest uroczy.
- Próbowałem, ale nie mogłem. - Dlaczego?
Bałem się.
Sprzedaż nie jest stabilna.
Spada na łeb na szyję, a pieniądze nam się kończą.
Bardzo szybko.
Chad.
Dlaczego tyle zwlekałeś, żeby mi powiedzieć?
Myślałem, że to naprawię. Nie chciałem cię straszyć.
Myślałem, że będę bohaterem i pozwolę ci działać twórczo.
Ale nie mamy wyboru. Sprzedamy albo stracimy wszystko.
Hej, moja rodzinko!
- Nie może pani tu tak wchodzić... - Może.
Venetio, zamknij drzwi.
Dobrze. Kim teraz jestem?
- Jesteś mamą! - Zgadza się!
Bardzo mi się podoba to zdjęcie. Michelle Obama skomentowała.
- Jesteś taka odważna. - Jestem taka odważna.
Ktoś się wczuł w Nowy Jork.
Zjadłam pierwszy duży kawałek pizzy.
Zasmakowałam Broadwayu na spektaklu... STOMP!
I mam dla nas nowojorski przysmak.
Prawdziwego cronuta.
- Od Dominicka Ansela. - Dominique.
W porządku. Weź cronuta.
Za Vendemiaire i Glamorous by Madolyn,
dekadenckie i maślane małżeństwo.
Nie będę samolubna.
Przyniosłam więcej.
Cześć.
Hej! Pamiętam cię.
Ja ciebie też. Jak masz na imię?
Peter? Porter? Preston!
Parker, ale to wiesz.
Dziwnie tak na ciebie wpaść.
Może czekałem na ciebie za rogiem.
Brzmi znajomo?
Nie znam tego uczucia.
Więc to tyle.
Myślisz, że brokat to tylko pozory?
Nie jesteś tak pewny siebie, na jakiego wyglądasz.
Zdradzę ci sekret. Nikt nie jest.
Może masz rację. Ale wiem, czego chcę.
Ja nie. Dopóki nie spytasz.
- Co robisz za tydzień? - Niezły początek.
- Może się spotkamy? - Tylko może?
Chcę się z tobą spotkać. Na drinka czy na randkę, obojętnie.
Zgoda.
Napisy: Micha Kuma