Que fai unha primeira cita perfecta?
Trouxéchesme flores? Que amor.
Bombóns?
Pagáchesme os préstamos dos estudos?
Non che sei vós, máis eu quero a fantasía.
Quero sorpresas,
quero romanticismo,
quero drama.
Mais a vida real non é así.
A vida real está chea de medos e dúbidas.
Tócache o que haxa detrás desa porta.
Mais, ás veces, se xogas ben as túas cartas,
cariños meus, a vida real évos a fantasía.
Queres algo de beber?
Quero.
Unha White Claw, por favor?
Non é por estragar a fantasía de branquiña,
mais xa preparei uns Manhattan, se non che importa.
Por suposto,
coñézoos dabondo e encántanme.
Teño carmín nos dentes?
Non, é que…
estás nervioso, é adorable.
Non estou nervioso,
é que quedei morto coa túa casa.
A que te dedicas?
Defínome como inversor, mais denomínanme "tío das finanzas".
Daquela, tío, onde imos esta noite?
E logo, estás aburrido?
Non, refírome a que vén despois.
Pois depende de nós.
LISTA SEXUAL 2
Lista sexual 2?
A lista 1 quedara un pouco anticuada.
Non! É do traballo.
- Que foi? - Unha emerxencia de maquillaxe.
E das importantes.
Hei marchar.
Pero se acabas de chegar.
Xa sabes o que se di: a beleza nunca descansa.
Adeus.
Madolyn,
onde estás?
Madolyn?
Madolyn.
Xa pasou unha semana.
Non podes evitarme por sempre.
- Segue detrás de Madolyn. - Como lle dicimos que non está?
Toda a semana?
- Ignora as chamadas e os correos. - Está na cidade?
Está, si, pensando en como salvar a venda a Vendemiaire.
Está afectada ao ver que a empresa periga, coma min.
Téñoo baixo control.
Madolyn?
Mykynnleigh, ola. A quen buscas?
A min? Porque me atopaches.
Busco á que dirixe esta empresa,
para falar deste desastre financeiro.
- Non me dixeras que fose tan grave. - Nin a ti nin a ninguén.
Sobre todo a Madolyn. Crin que podía arranxalo.
Pois fracasaches.
Menos vendas e máis gastos, outro ano así e non haberá un Glamorous.
Non sei como venderlle esta venda a Vendemiaire.
Non ves máis alá.
Estamos a perder cartos, si, coma Gucci, Dior
e centos doutras marcas, ata que as adquiriron e se reconduciron.
Sómoslle un investimento, non carto fácil.
Quererán cartos nalgún momento. Como os convencerás de que paga a pena?
Chamaremos a atención, iso faremos.
Madolyn está traballando nunha ideaza ultra secreta
que dará que falar.
Demostraremos que lle importamos á xente, que a nosa marca segue a significar algo.
- Soa xenial. - Ben!
- Ai, si? - Claro, mais déixame falalo con Madolyn.
Está concentrada, non a podes molestar.
Mírame.
Non a puiden parar, vai cara aí.
Que facemos?
Teño unha idea.
Mykynnleigh, agarda, morro por preguntarche algo.
- Por que deveces da Cheesecake Factory? - Basta de distraccións.
Peta sempre.
Acaba de marchar.
Cago no…
Vai con Marco, se apuras talvez a alcances.
- Madolyn? - Bule.
Madolyn!
Perdoa, querías falar con ela? Tranquila, volverá.
Nalgún momento.
Xesús.
Non podemos seguir con isto, precisamos que Madolyn volva.
Talvez podamos axudarlle coa gran idea e salvar a empresa xuntos.
Estádevos a preocupar por nada.
Ela funciona así.
Está rebuscando nos arquivos, xerando ideas,
deixando fluír a maxia e non precisa a nosa axuda.
Se cadra é demasiado orgullosa para pedila ou ten medo.
Non sabes dos naufraxios no segundo disco? Coroouse co primeiro e xa non repetirá.
Habemos de traela de volta e axudala con isto.
Que levarás aquí, un mes?
Cres que a coñeces mellor ca o seu fillo?
Seica tes medo diso.
- Sombréasme. - Quen che aprendeu iso?
- Son máis gai do que cres. - Dabondo, rapaces.
Rematou o Untucked.
Por favor, dirixídevos ao escenario e arranxaremos isto dalgunha maneira.
Vouche dicir isto nunha lingua que entendas:
Te me calmas!
Non tomes o nome de Taylor en van, sabes que levo razón.
Tanto ten, es novo. Estás a xogar noutra liga, o cal é bo,
mais se queres durar, escolle as batallas, sobre todo se son contra o fillo da xefa.
E xa está?
Leva razón e eu non, incluso cando se equivoca e eu non?
Dálles un descanso ás Pop Girls. Recibe a Kendrick na túa vida, sé humilde.
E antes trae un triplo con leite grande e escumoso.
- A comanda da nosa raíña. - Talvez a invoque.
Oe, Madolyn?
Vai todo ben?
Queres unha Coca-Cola Zero? Ou non sei…
ver outro ser humano?
Sigo aquí, por se queres saír ou falar simplemente.
Xa sei que hai moita presión, mais non deixes que che afecte.
Ti podes.
Todos cremos en ti.
Moi ben.
Teddy?
Teddy!
Moitísimas grazas.
Mamá?
- Crin que te alegraría verme. - Xa, claro.
Que fas na cidade?
- Morreu alguén? Fuxiches? - Quedei cunha clienta nova.
- E sabías que estaría aquí? - Fálasme do traballo
cal convidada no teu programa.
- Que queres? - Xantar contigo.
Permíteseme ou hei de chamarte con tempo?
Que adorable, mais xanto no despacho. Dende cando tes clientela en Manhattan?
- Odias o tren. - Non me xulgan a min.
Responda, letrada. Que oculta?
Mira, chámame. Marcho.
Resérvome o dereito de interrogala á cea.
Arrefríase o café, quérote.
Para Marco.
Como te meneas con eses tacóns desa maneira?
Vaiche o drag?
É polo crossfit. Ergo 320 de peso morto e teño uns nocellos de cabra montesa.
Bo truco, mais tes algo que entregar, que Marco non te arrastre cara este absurdo.
Dáme igual, así quedo con el.
Coma amigos.
Pois se só sodes amigos, tes que volver ao mercado.
- Coma min. - E Ella?
- Rompemos. - Se quedades catro veces á semana.
É normal nas lesbianas.
Volvo ás aplis se o fas ti.
Trato?
Trato.
Ben.
Quen che fai poñer esa cara?
O que coñecín no Uber invitoume a tomar algo, mais só quería fochicar.
E estás anoxado? Non se supón que funciona así?
Pensaba que iamos saír, en plan cita.
Mais dixo que ía levarte a unha cita?
Xesús, nótase que nunca saín con ninguén?
Nótase, si.
O do Uber puxo as cartas sobre a mesa e ti es novo neste xogo.
Tenche nervioso a mazo.
É que é tan seguro e experimentado que eu tamén intento selo, mais non son así.
Eu son como son.
Cagueina?
Non che sei, cagáchela?
Dixen que tiña unha emerxencia de maquillaxe e fuxín.
Poderías tragarte o orgullo, dicir a verdade e volvelo intentar.
Mykynnleigh,
segues aquí.
Ela non?
Así é. Vin que teu voo saía de LaGuardia e facturei.
Tes unha mellora e un coche vén de camiño. Chegará en 15 minutos.
Tan espelida e só es axudante? Terías un despacho propio onde quixeses.
Somos pequenos, os cargos son escasos.
Con como vai o acordo, talvez pronto non haxa ningún.
Revlon busca unha subalterna en Promoción de marca,
podo concertar un xantar se estás interesada.
Madolyn fixo moito por min, deume un traballo cando ninguén o fixo,
ensinoume o negocio,
preocúpase por min e eu por ela, así que…
- Non a podo deixar tirada, síntoo. - Es leal, gústame.
Ti ou teus pais teredes un fondo fiduciario, coma todos neste negocio.
Pois non.
Oh, pois permíteme darche un consello: se non logran salvar a empresa, sálvate ti.
Mykynnleigh, iso é a túa maleta.
Non marcharás tan cedo, ou?
Pois si, mais volverei o venres.
Coma Madolyn, non si?
Para poder escoitar esa gran idea que cociñou para recuperar o picante
e salvar esta venda.
- Abofé que si. - Completamente.
- Xesús. - Cen por cen.
É algo que vai pasar de seguro, cenporcentísimo.
Vémonos entón.
Mimá… Bo voo!
Adeus.
- Que faremos? - Non agardar sentados…
Claro que non.
Irei eu mesmo visitar a Madolyn e comprobarei o seu progreso.
Trato?
Moi ben.
Identifíquese.
Teddy, son eu.
Obviamente, xa o sabía.
Era unha proba e pasáchela.
Estabas…?
Pretendendo que era unha pistola? Si.
Como está?
Eu daríalle un pouco de espazo.
Tranquilo, Teddy, vina no peor.
Non tal.
Mais presinto que o vas ver.
Vamos.
Contra, mamá!
Vaia, estás xenial.
Que me estou perdendo?
Téñoa.
- Tes a que? - A gran idea, o santo graal.
Es unha xenio, podo vela?
Chad, pecha os ollos.
Sabía que aínda tiñas ese toque de maxia,
porque es perfecta, invencible, miña nai e quérote.
Velaquí está.
OLLA AS NOTICIAS
É…?
Sei que é moito para asimilar nun principio, mais isto…
podería ser revolucionario.
Que é?
Polo momento está en construción.
Son consciente de que semellará xenérico e sen definir.
Só preciso máis tempo para atopar o fío condutor
e pulir tódolos detalles.
Iso é todo.
Non tes tempo.
Mykynnleigh volve o venres e precisa escoitar algo canto antes.
Veña, mamá, tiveches esa gran idea cando fundaches Glamorous.
Iso foi hai uns aniños, non?
Verdade, mais has de relaxarte,
refugalo todo
e volvelo crear porque o arriscamos todo.
Cando non estiven a altura? Confía en min.
Has de confiar no meu proceso.
Adeus.
Sábeo.
Sábeo. Oh, non!
- Todo listo. - Xenial.
Ola, Parker.
Que cousa verte aquí.
Mal choio, nin que coñeceses a miña axenda.
O que? Non, es totalmente un misterio para min.
Quería desculparme polo de onte.
Non, a culpa é miña, probablemente fun demasiado á présa.
Case non nos coñecemos.
Entrouche o medo.
Non me entrou o medo.
Fuxiches.
- Houbo unha emerxencia de maquillaxe. - E que emerxencia era?
Pasáronse co brillo,
unha barbaridade, sabes?
Que mal, e quen morreu?
Reintentámolo?
E arriscar que se volvan pasar co brillo? Non quero interferir no teu traballo.
- Estoume esforzando. - Non.
Estás mareando o peixe, coma cando nos coñecemos.
Síntoo, mais estou moi maior para estas caralladas.
Isto é o que hai.
É dabondo para moitos tíos.
Xa dirás cando é dabondo para ti.
Como che vai nas aplis?
Bastante ben, hai un que quere quedar despois do traballo.
Xa?
Déixame ver.
"Cuíño en pompa, a porta aberta."
- A iso chamas cita? - Benvida ao radar.
Apúntate a unha aplicación mellor,
con cuíños cara abaixo e portas pechadas.
Aceptas as das fotos xeitosas e estudas ben os perfís.
Coma esta…
e esta…
Venetia é cuir?
Pon bi.
Iso explica todo, son clinicamente bi-cega.
É unha capa invisible a proba do meu gaidar.
E daquela?
Non podo.
Mi madriña, fixéchelo.
E ela tamén.
Seica temos plans esta noite.
Ola, vai todo ben.
Pode repetilo?
Como está?
Traballando duro, mais temporalmente fóra de servizo.
Esa gran idea depende de nós, mais non vos preocupedes, estou a cargo.
Decidiuno ela?
Desculpa, es o director comercial?
Non, son eu.
Es seu fillo?
Non, son eu.
Este problema é de negocios e eu son un home de negocios.
Podo arranxar isto.
- Non pode ser. - Dálle unha oportunidade.
- Reúno os xefes de departamento? - Reúne.
Non, o círculo de confianza. Non quero que a xente se crispe.
Marco, podes vir tamén.
Trae o ordenador,
vas tomar notas.
Myspace,
Enron,
o Imperio romano?
Que teñen en común estas tres cousas?
- Non traballan na maquillaxe? - Menos falar, máis teclear.
Non, todas morreron porque non puideron cambiar.
Enron foi unha conspiración delitiva.
Abofé, estudámola en Stanford, a mellor facultade de Negocios dos EUA.
- Segundo The Economist é Harvard. - É a mellor facultade de Negocios dos EUA
e resolviamos casos prácticos arreo.
E diso se trata. Isto é un caso práctico, non si?
Como facemos que a xente volva falar de Glamorous by Madolyn?
Preguntareino de outra maneira.
De que fala todo o mundo agora mesmo?
Microdoses?
- Do Ciclo Cremaster? - Dos match cos colegas do traballo?
Exacto, da cadea de bloques.
Velaí a resposta.
Queres que nos metamos nas Bitcoin?
Xesús, non, quero que sexamos a próxima Bitcoin,
unha divisa de tóquens de gran curso para a clientela de maquillaxe.
Señoras e señores,
preséntovos…
A GlamCoin.
Non escoito teclear.
Perdón, non sabía se estabas de broma.
Non nos dedicamos á tecnoloxía, senón a beleza.
Pois Nintendo comezou facendo xogos de cartas,
Samsung vendendo seguros,
Netflix enviando DVD por correo, literalmente,
e mirádeas agora.
Grazas á tecnoloxía, todo é posible.
E unha drogaría en liña con descontos?
Colaborar con celebridades atrae moito na rede.
Cápsulas de maquillaxe rápida popular.
E unha campaña do Orgullo?
Iso é.
Non.
Mi madriña, encántame o Día do Orgullo.
Agora chámase simplemente o Orgullo.
E ti como sabes iso?
Son mais gai do que credes
e o Orgullo non é para nós, é para as marcas xebres.
- Podería arrasar nas redes. - Estée Laundry estouraría.
Non, xa temos unha idea. Levántase o círculo.
Falarei con el.
- Mira ti quen está no meu radar. - Que? Onde?
- Xa, ola. - Mellor te bloqueo.
- Non quero que saibas das miñas cousas. - Xa, mellor que te bloquee eu tamén polo…
mesmo.
Criptomonedas outra volta? A Madolyn xa non lle gustara cando o presentaras.
A GlamCoin é un dez de dez e sábelo.
Podes presentarllo de novo e fallarlle dalgunha das ideas que xurdiron hoxe.
Talvez da de Marco do Orgullo?
A ver, eu estou a cargo,
eu salvarei esta empresa e farei sentirse orgullosa a miña nai, non el.
Acabouse!
De acordo.
Vou obrar a miña maxia.
- Dixeches…? - Dixen.
- Dixo…? - Non.
Temos que falar con Madolyn e dicirllo.
Queres poñerte en contra do fillo da xefa? Adiante, xa non é problema meu.
Aínda que Madolyn perda a fe en nós eu non a vou perder en min.
DILLE A REVLON QUE ME INTERESA. XANTAR MAÑÁ.
GLAMOROUS BY MADOLYN DATOS DE CONTACTO DO CADRO DE PERSOAL
Un día de tolos, certo?
Certo.
Chad lévanos directos cara un iceberg, certo?
Certo.
Tivemos match e sábelo, certo?
Certo.
Faise raro. Mañá á primeira hora entregareime a Recursos Humanos.
Quita, ademais han de darlle dúas a que si.
E que máis dá? Visto o visto, andaremos á procura dun traballo nunha semana.
Certo.
Vives en Lorimer, certo?
En Bedford, por?
Para ver onde quedamos esta noite. Está ás nove, pegareiche un toque.
Entrega especial para a raíña.
Triplo con leite grande e escumoso e a prensa.
- Creo que é todo o que pediu Chad. - Ela non me dixo que ía vir ninguén.
Vaia, é que garda moitos segredos ultimamente.
Entrarei rapidiño, será un segundo.
- Adiante. - Grazas.
OLLA AS NOTICIAS
Madolyn?
Que diaños?
Como lograches entrar?
Por que estás aquí?
Vai algo mal?
Sei que isto pinta mal e que estou pasándome da raia,
mais Lady Gaga fíxoo con A Star is Born e cambiou as regras para sempre.
Prométoche que isto é igual de importante ou máis se cadra.
Estás posto?
De acordo, continúa. Que dicías?
Precisamos que volvas.
Por se non te decataches estou traballando dende a casa arestora.
- E como burlaches a Teddy? - Mamá?
Que é isto, Grand Central?
Ola, mamá.
Que fai Marco agochado detrás dunha cadeira morada?
Sospeito que é porque sabe que non debería estar aquí.
Quizais,
mais vin porque hei dicirche a verdade.
Precisámoste na oficina.
Témolo todo controlado, sei que hai que facer.
O venres irá cunha chafullada a Vendemiaire.
Non tal, estás celoso porque non é de teu.
Pensas que es moi de 2008,
mais es totalmente de 2000 e moito.
Ti si que es de 2000 e moito.
- Es ti o do moito. - Es ti…
Ninguén é de 2000 e o carallo!
De acordo?
A ver, Marco,
hei de lembrarche que es un axudante?
Un axudante segundo.
E Chad, por se o esqueciches,
é o meu director comercial.
Cando lle faltas ao respecto, fáltasmo a min.
Mais eu…
Fundei Glamorous eu soa
e soa podo salvala.
Boas noites aos dous e deixádeme Vendemiaire a min.
- Veña. - Bule.
- Vai primeiro. - Vai ti.
- Vamos!
Unha noite de drag en Bushwick?
Típico dunha hetero, con razón me tiñas enganada.
Que conste que son bi.
Ou habería dicir pan?
Úsase pan?
Ás veces? Non che sei. E BIPOC, negra indíxena de cor?
Eu non.
Nin eu!
A non ser que o use Madolyn, entón haberei de usalo.
- Vaia unha soldadiña dócil. - Polo de pronto.
Veña todes, un aplauso para Charlene.
Ei, Charlene!
Entón ías en serio no ascensor, marchas.
A ver, teño unhas reunións. En realidade unha, con Revlon.
Ti tamén deberías, o acordo é unha ruína.
Glamorous by Madolyn vai caer.
Xa saltou o primeiro sinal de alerta, o compromiso.
Vin 12 episodios de Love Island onte á noite
e nin me gusta esta tempada, iso é compromiso.
Abandonas cando a cousa se complica. Madolyn está en problemas e precisa de ti.
- Precisamos de ti. - E eu dela.
E onde anda?
Desaparecida.
Deille tres anos, a miña vida, e onde está o que merezo?
Chegado un punto, has de mirar por ti mesma.
Daquela, cando non consegues o que queres cando queres, liscas.
Que hai da xente na túa vida?
Que hai das túas relacións?
Ou vas centrarte en ti e estar soa?
Como dixen, un sinal de alerta.
A raíña BIPOC!
- Resáltese o "bi". - Bi.
Non deches propina, non penses que non me decatei.
E os 80 $ que me debes do bolso que perdiches?
- Guindeino. - Polo nariz?
E todas esas drogas que ripei para ti no gardarroupa?
Ollo con esta.
É problemática.
- Alerta. - Xa o pillo.
Atopáchelo?
O asasino. Ha de estar aquí en algures, só has de seguir as pequenas pistas.
Xa mas amañei baixo máis presión, creme.
Só preciso máis tempo.
Estás segura? É dicir, ti soa?
Lembra que devín unha estrela, criei o meu fillo e fundei a miña empresa eu soa.
Se non podo facer isto soa, que dirá de min, eh?
Que tiven chorra.
Meu Deus.
Que dirían os da oficina se visen esta Madolyn Addison?
Pois eu botei unha boa ollada e non me asusta.
Talvez eles tampouco se asusten fácil.
Mañá á mesma hora?
- Mañá á mesma hora. - Dáo por feito.
- NON PISEI BUSHWICK, EN SERIO. - …DOE.
- MAIS APÚNTOME. - LOGO DAS 8.
Un día duro no traballo?
Contra.
Levo tres días sen ir.
Que? Non, vinte na cidade e dixeches que quedaras con clientes.
Como autónoma, para suplir as horas que me recortaron no traballo.
Catorce anos no peor traballo que podes ter con Dereito e nin chego ás 40 horas.
Andamos á miñoca?
Non porque non teño un alugueiro, non tiro de tarxeta de crédito
e sei como conseguir bonos na boutique.
- Mamá, por que non dixeches ren? - Porque é humillante.
Sempre ando dicíndoche que te espilas e agora gañas máis cartos ca min.
Veña, dime que estaba equivocada,
xira o pescozo, chasca os dedos e pásamo polos fociños.
Adiante.
Por que non mo refregas?
Porque non quero.
Nin un chisco? Encántache levar razón.
Abofé que si,
mais non sei, creo que non importa levar razón cando che importa alguén.
A ver, levo razón en todo, sabes?
Así que non o esquezas.
- Non o farei. - Ben.
Ei, como foi onte á noite?
Como o publicitaron.
O cu en pompa e a porta aberta,
mais meu corazón non estaba dentro.
E ti que?
É egoísta, superficial e inmatura.
Porén, baixo todo,
ten potencial.
Entraches na casa dela e leáchela co fillo?
Sorte de que non te despedise.
Perdón.
Só intentaba salvar a empresa e o noso traballo.
Enfrontando a Madolyn co fillo?
Só para ter razón? Para gañar?
Non sei como podemos salvar a empresa ou se é posible,
mais, por riba dos nosos traballos e das nosas carreiras,
habemos ser importantes os uns para os outros.
RECORDATORIO REVLON - 1:00 P.M.
- Cres que é moi tarde para arranxalo? - Non.
Sempre se pode facer o correcto.
Toleei ou…?
Non, eu tamén o noto.
Recende a lavanda.
E a cartos.
Vén algo.
Madolyn, aínda non teño o teu café.
- Irei por el agora mesmo. - Marco, vamos falar.
Pecha a porta.
Onte á noite viñeches á miña casa sen invitación e non pode volver pasar.
Mais antes de nada…
que tal Chad comigo ausente?
Todos sabemos como reacciona ante a presión.
É teimudo, ten xenio e non escoita.
Se non puido tomar decisións sensatas ou liderar, hei sabelo.
Podes dicirmo,
con impunidade.
A ver, é verdade.
É teimudo, ten mal xenio
e é verdade que non escoita.
Agás esta semana.
Estivo xenial.
Mantívonos a todos xuntos
e creo que estarías orgullosa.
E creo que ten ideas boas para Vendemiaire.
Ben.
Reúne a todos.
Como sabedes, estiven traballando dende a casa a última semana
para idear unha nova campaña emocionante e amarrar a venda a Vendemiaire.
Aínda que sexa difícil de admitir,
non se me ocorreu ningunha idea para conseguilo.
Cría que podía facelo soa, coma sempre,
mais errei.
Vou precisar de todo o voso talento creativo para logralo.
Chad, resúmenos en que punto estamos.
Pois tivemos unha semana produtiva, xerando, repetindo, ideando.
Creo que se nos ocorreu algo realmente convincente
que fará que se volva falar desta marca.
Unha campaña do Orgullo.
Todos cremos que é un espazo bo e inesperado
para exploralo e chamar a atención.
Falo en plural,
mais refírome a Marco.
- Foi idea súa. - Máis non entramos no Orgullo.
Somos unha marca de tradición, non está no noso ADN.
Habemos de preguntarnos: "Por que nós e por que agora?"
Porque é divertido?
Esqueces algo, o propósito.
Ha de ter sentido, senón será outro truco máis.
Gardades as fotos esas do trimestre pasado?
- As da cea de aniversario. - Claro, gardámolo todo.
Preparádeas, precisarémolas para sacar isto adiante.
En canto volve Mykynnleigh?
- Dúas horas. - Ha chegar.
Imos logo?
- Ben. - Mi madriña.
E a reunión que tiñas hoxe?
Xurdiu outra cousa.
Cando fundei Glamorous by Madolyn crebamos tódalas regras.
E estamos listas para repetilo,
creando unha campaña que ningunha outra marca de luxo fixo nunca.
YSL Beauty ten a cápsula de Nadal, Estée Lauder a liña de Disney
e Boy de Chanel unha liña masculina.
Mais que é o que non ten ningunha destas marcas de luxo?
Orgullo.
Iso é.
Ningunha fixo unha campaña do Orgullo nin chiou sobre iso.
É cousa das marcas pequenas e atrevidas, non das de luxo.
Ata o de agora.
Podemos converternos na primeira marca de beleza de luxo
en celebrar o Orgullo e en demostrar que a comunidade cuir
non é só unha fonte de ingresos para a nosa industria,
senón un mundo no que atoparlle sentido ás cousas.
Dirán que non é posible,
e eu responderei: "Olládenos."
Xa está?
- Responderemos as preguntas que teñas… - Non.
É perfecta.
Glamorous by Madolyn tórnase gai?
Como acabo de aprender a dicir, quedo morta.
Os gais adoran reformar tódalas cousas en decadencia.
Se poden xentrificar un barrio, poden salvar a vosa compañía.
Hei facer unhas chamadas, mais prometo que se o sacades adiante
pecharemos a venda.
Iso é!
- Conseguíchelo. - Conseguímolo.
Non.
Hoxe non.
Seica se che pasou o xantar con Revlon.
Pasóuseme, si. Estou aquí a morte.
Ben, porque lles molestan bastante os desprezos.
Diría que esa porta pechou para sempre.
Abofé que estás aquí ata a morte.
- Acertei coa campaña. - Acertei coas súas fallas.
- Ao menos déchesme crédito. - Ao menos viches o teu lugar.
Marco.
- Tacóns novos? - Santo ceo, por fin alguén se decata.
Si es máis gai do que pensamos.
Que mal choio.
Madolyn quere o mesmo ca a sesión de fotos do mes pasado, o mesmo equipo
e non andar á rémora co tema legal. Atádeo.
Cómpre bulir para conseguilo.
Como é que teño correo? Non ten nin selo.
É a túa nómina, de Contabilidade.
Podes levala a calquera banco da cidade e trocala por cartos.
Isto é o que gañaba nun mes vendendo maquillaxe. Podería mercar cousas,
ou pagar o alugueiro.
Á fin podería axudar.
Benvido ao mundo real, é caro.
Podes ir marchando, xa remato eu isto.
Algún plan co tío do Uber?
Non, díxome que estaba a marear o peixe.
- Era o que facía. - E quen levou o peixe á auga?
Sabes que? Tanto me ten, porque podo tragarme o orgullo e ser o adulto.
Agás porque non podo, haberías de velo.
É membrudo.
Sígote a ver no radar.
Ai, si, esquecín bloquearte.
Eu tamén.
- Agora o fago. - Deixa.
Será divertido ternos de ollo.
É verdade.
FAVORITOS CONECTADO
Vou.
- Como burlaches o porteiro? - Fíxenme pasar por repartidor.
Así que podes convencer a calquera, eh?
Podo, si,
mais acabouse.
Ao menos contigo.
Levabas razón.
Tiven medo e aínda o teño,
de ti,
disto.
Non sei que significa nada disto, mais abofé que o quero descubrir.
Sen marear,
sen regras,
que pase o que xurda.
Trato?
Trato.
Acaba…
de caérseche algo.
Que pase o que xurda, non era?
Subtítulos: Bruno Martínez Pita