Jak zorganizować idealną pierwszą randkę?
Kupiłeś mi kwiaty?
Czekoladki?
Spłaciłeś mój kredyt studencki?
Nie wiem jak wy, ale ja liczę na randkę z marzeń.
Niespodzianki.
Romans.
Dramat.
Ale życie tak nie wygląda.
W prawdziwym życiu jest strach i zwątpienie.
Dostajesz to, co czeka po drugiej stronie drzwi.
Ale czasem, jeśli dobrze to rozegrasz...
Kochanie, prawdziwe życie może być marzeniem.
Napijesz się czegoś?
Jasne.
Mogę prosić o White Claw?
Nie chcę niszczyć twoich marzeń,
ale przygotowałem dla nas drinki Manhattan. Może być?
Oczywiście. Wiem, co to jest, i uwielbiam je.
Mam szminkę na zębach?
Nie, tylko... Denerwujesz się.
To urocze.
Nie denerwuję się.
Zaskoczyło mnie twoje mieszkanie. Czym się zajmujesz?
Nazywam się inwestorem, ale niektórzy mówią „ziom od finansów”.
Dokąd dziś idziemy?
Nudzisz się?
Nie, ale co będzie dalej?
To zależy od nas.
SEKSPLAYLISTA 2
Seksplaylista 2?
Pierwsza seksplaylista mi się znudziła.
O nie, to z pracy.
- Co się stało? - Nagły wypadek przy makijażu.
Bardzo poważny. Muszę iść.
Dopiero co przyszedłeś.
Wiesz, jak mówią. Piękno nigdy nie śpi. Pa.
Madolyn.
Gdzie jesteś?
Madolyn?
Madolyn.
Minął już tydzień.
Nie możesz mnie wiecznie unikać.
Mykynnleigh znowu szuka Madolyn.
- Jak jej powiedzieć, że jej nie ma? - Od tygodnia?
Nie odbiera, nie odpisuje.
- Jest w ogóle w mieście? - Jest. Próbuje uratować sprzedaż.
To dla niej wstrząs. Firma jest na skraju bankructwa.
Panuję nad sytuacją.
Madolyn.
Mykynnleigh! Kogo szukasz? Mnie? Jestem tutaj.
Szukam kobiety, która prowadzi tę firmę,
by pomówić o tych paskudnych finansach.
- Nie mówiłeś, że jest aż tak źle. - Nikomu nie mówiłem.
A zwłaszcza Madolyn. Myślałem, że to naprawię.
Nie udało ci się. Koszty rosną, sprzedaż spada.
Jeszcze jeden taki rok i Glamorous umrze.
Nie wiem, jak przekonam Vendemiaire do kupna.
Myślisz na małą skalę.
Jasne, tracimy pieniądze.
Tak jak Gucci i Dior,
i setki innych marek, zanim zostały przejęte
i totalnie zmienione.
Dla Vendemiaire jesteśmy inwestycją, nie szybkim zarobkiem.
W końcu będą chcieli zarobić.
Jak ich przekonasz, że firma jest tego warta?
Narobimy szumu.
Madolyn pracuje nad supertajnym pomysłem, o którym będzie się mówić.
Udowodnimy, że ludziom na nas zależy.
Że nasza marka coś znaczy.
Brzmi świetnie.
- Naprawdę? - Jasne.
Porozmawiam o tym z Madolyn.
Jest w transie. Nie możesz jej przeszkadzać.
To patrz.
- Nie mogłem jej zatrzymać. Idzie do was. - Co robimy?
Mam pomysł.
Zaczekaj. Chciałem cię zapytać o coś.
Jaki jest twój ulubiony sernik?
Przestań mnie rozpraszać.
Zawsze pukaj.
Właśnie wyszła.
Do jasnej...
Marco ją odprowadza. Jeśli się pospieszysz, złapiesz ją.
- Madolyn? - Chodź.
Madolyn!
Chciałaś z nią porozmawiać?
Wróci. Kiedyś.
Dłużej tak nie pociągniemy. Potrzebujemy Madolyn w biurze.
Moglibyśmy jej w tym pomóc. Razem ocalimy tę firmę.
Za bardzo się nakręcacie.
Ona tak pracuje.
Przegląda archiwa, tworzy tablice z inspiracjami.
Czaruje i nie potrzebuje pomocy.
Może jest zbyt dumna, by poprosić.
Albo się boi. Słyszałeś o kryzysie drugiej płyty?
Debiut to numer jeden. Boi się, że drugi raz się nie uda.
Musimy ją tu sprowadzić i pomóc jej przez to przejść.
Jesteś tu od miesiąca.
Myślisz, że znasz ją lepiej niż jej syn?
Obawiasz się, że tak.
Pleciesz farmazony.
- Kto tak mówi? - Jestem naprawdę gejowy.
Dobra, chłopaki.
Koniec sprzeczek.
Wróćmy do tego, co ważne,
i razem coś wymyślimy.
Powiem ci to tak, żebyś zrozumiał.
Uspokój się.
Nie wymawiaj imienia Taylor nadaremno. Wiesz, że mam rację.
Bez znaczenia. Jesteś nowy. Dobrze, że jesteś ambitny.
Jeśli chcesz przetrwać, czasem nie warto walczyć.
Zwłaszcza z synem szefowej.
To tyle?
Chad ma rację, a ja się mylę? Nawet wtedy, gdy jest na odwrót?
Zrób sobie przerwę od popu.
Posłuchaj raperów, bądź skromniejszy.
Najpierw przynieś mi potrójne latte ze spienionym mlekiem.
- Zamówienie królowej. - Może ją przywoła.
Madolyn?
Wszystko w porządku?
Chcesz colę zero?
Sam nie wiem...
Może popatrzeć na kogoś?
Jestem tu, jeśli chcesz wyjść albo tylko pogadać.
POMYSŁY
Wywierają dużą presję, ale nie daj się złamać.
Dasz radę.
Wierzymy w ciebie.
Dobrze.
Teddy?
Teddy!
Dziękuję bardzo.
Mama?
- Myślałam, że się ucieszysz. - Nieprawda. Co robisz w mieście?
- Ktoś umarł? Uciekasz przed kimś? - Spotykam się z klientem.
- Skąd wiedziałaś, że tu będę? - Mówisz mi wszystko,
jak gość w moim talk show.
- Czego chcesz? - Zjeść z tobą lunch.
Może być czy muszę się umówić?
To urocze, ale lunch jem przy biurku.
Odkąd przyjmujesz klientów na Manhattanie?
- Nie znosisz pociągów. - To przesłuchanie?
Proszę odpowiedzieć. Co ukrywasz?
Dzwoni. Muszę kończyć.
Zastrzegam sobie prawo do pytań przy kolacji.
Kawa stygnie. Kocham cię.
Dla Marco.
Jak ty tak zasuwasz na tych obcasach?
- Jesteś drag queen? - Crossfit to mój sekret.
Wyciskam stopami 145 kg, mam kostki jak kozica.
Fajna sztuczka, ale terminy cię gonią.
- Niech Marco cię nie rozprasza. - Nie przeszkadza mi to.
Spędzamy razem czas.
Jako przyjaciele.
Jeśli jesteście tylko przyjaciółmi, to znajdź sobie kogoś nowego.
- Ja tak zrobię. - A co z Ellą?
- Zerwałyśmy. - Widujecie się cztery razy w tygodniu.
Normalne lesbijskie zachowanie. Wracam do apek, jeśli ty też.
Zgoda?
Zgoda.
Dla kogo ta mina?
Dla chłopaka z Ubera.
Zaprosił mnie na drinka, ale chodziło o seks.
Jesteś zły?
Nie na tym to polega?
Myślałem, że idziemy na randkę. Prawdziwą randkę.
Powiedział, że zabierze cię na randkę?
Widać, że nigdy tego nie robiłem?
Tak.
Chłopak z Ubera wyłożył karty na stół, ale ty jesteś nowy w tej grze.
Naprawdę cię podjarał.
Jest pewny siebie i doświadczony. Też się staram taki być, ale nie jestem.
Jestem po prostu sobą.
Spieprzyłem to?
Nie wiem. Spieprzyłeś?
Wymówiłem się kryzysem przy makijażu i uciekłem.
Przełknij dumę, powiedz prawdę i spróbuj jeszcze raz.
Mykynnleigh.
- Wciąż tu jesteś. - A ona nie?
Wiem, że wylatujesz z LaGuardii, więc cię odprawiłam.
Upgrade potwierdzony. Taksówka jest w drodze.
Będzie za 15 minut.
Taka ogarnięta i tylko asystentka? Powinnaś mieć własne biurko.
Jesteśmy małą firmą, mamy mały stół.
Niedługo może nie być nawet stolika.
Revlon szuka nowego kierownika ds. kreowania marki.
Mogę umówić was na lunch, jeśli chcesz.
Madolyn dała mi pracę, gdy nikt inny mnie nie chciał.
Nauczyła mnie branży.
Zależy jej na mnie, a mnie na niej. Nie mogę jej zostawić.
- Wybacz. - Lojalna. Podobasz mi się.
Masz albo fundusz powierniczy, albo rodziców do pomocy.
Jak każdy w tej branży.
Nie mam.
Dam ci radę.
Jeśli nie mogą uratować firmy, uratuj siebie.
Mykynnleigh!
To twoja torba.
Opuszczasz nas tak szybko?
Tak, ale wrócę w piątek.
Madolyn też, prawda?
Chcę usłyszeć jej pomysły na zrobienie szumu
i uratowanie sprzedaży.
- Jasne. - Tak. Absolutnie.
- O Boże. - Na sto procent.
Tak będzie, na sto pro.
- Do zobaczenia. - Bezpiecznego lotu!
Pa.
- Co zrobimy? - Nie możemy czekać...
Nie będziemy.
Odwiedzę Madolyn i sprawdzę,
co wymyśliła.
Zgoda?
Dobrze.
Przedstaw się!
Jezu. Teddy, to ja.
Oczywiście. Wiedziałem.
To był test. Zdałeś.
Czy ty...?
Czy udawałem, że mam broń? Tak. Co tam?
Co z nią?
Na twoim miejscu dałbym jej spokój.
- W porządku. Widziałem ją na dnie. - Wcale nie.
Ale obawiam się, że zaraz zobaczysz. Chodź.
Mamo.
Wyglądasz świetnie.
Co mi umyka?
Zrobiłam to.
- Co? - Mój wielki pomysł. Święty Graal.
- Jesteś geniuszem. Mogę zobaczyć? - Zamknij oczy.
Wiedziałem, że dasz radę. Masz ten magiczny dotyk,
bo jesteś idealna, niezwyciężona i kocham cię, mamo.
Voilà!
- Czy to...? - Wiem, że jest tego sporo,
ale to...
To może być rewolucja.
Co to jest?
Jeszcze nie skończyłam.
Wiem, że wygląda ogólnikowo i nieskładnie.
Potrzebuję czasu,
żeby to spiąć i dopracować szczegóły.
To wszystko.
Nie masz czasu.
Mykynnleigh wraca w piątek i chce usłyszeć jakiś pomysł.
Proszę cię, mamo.
Kiedy zakładałaś Glamorous, miałaś wielki pomysł.
To było kilka lat temu.
Owszem, ale musisz się zrelaksować i odpuścić.
Zacząć wszystko od nowa. Stawka jest wysoka.
Czy kiedyś nie dotrzymałam słowa? Zaufaj mi.
Musisz mi zaufać.
On wie.
Wie. On wie. Nie.
Parker.
Co za spotkanie.
Dziwne. Znasz moje zwyczaje.
Co? Nie, jesteś dla mnie zagadką.
Po prostu...
- Przepraszam za wczoraj. - Nie. To moja wina.
Przegiąłem trochę.
Ledwo się znamy. Przestraszyłeś się.
Wcale nie.
Dosłownie uciekłeś.
Nagły wypadek z makijażem.
Co się stało?
Wyciek brokatu.
Bardzo duży.
O nie. Kto umarł?
- Dasz mi szansę? - Ryzykować kolejnym wyciekiem brokatu?
Nie chcę ci przeszkadzać w pracy.
- Staram się. - Nie. Igrasz ze mną.
Jak wtedy, gdy się poznaliśmy.
Przepraszam, ale jestem na to za stary.
Widzisz, co bierzesz.
Wielu to wystarcza.
Daj znać, kiedy i tobie wystarczy.
Jak ci idzie z apkami?
Całkiem nieźle. Jeden koleś chce się spotkać po pracy.
Już?
Pokaż.
„Wypięty tyłek, drzwi otwarte”.
- To nazywasz randkowaniem? - Witaj na Grindrze.
Używaj milszej apki,
bez tyłków na wierzchu i z zamkniętymi drzwiami.
Przeglądasz słodkie zdjęcia i analizujesz profile.
Jak ona.
Albo ona.
Venetia jest lesbijką?
Jest napisane, że bi. To wszystko wyjaśnia.
Mój radar nie wykrywa bi.
Kamuflaż przeciw mojemu gejdarowi.
- No i? - Nie mogę.
O Boże. Zrobiłaś to.
- Ona też. - Więc oboje mamy plany na wieczór.
Wszystko w porządku.
Przepraszam. Możesz powtórzyć?
Co z nią?
Ciężko pracuje, ale chwilowo niedostępna.
Sami musimy wymyślić wielki pomysł.
Ale nie martwcie się, ja tu rządzę.
- Ona tak zdecydowała? - Jesteś dyrektorem ds. sprzedaży?
Nie, ja jestem.
Jesteś jej synem?
Nie, ja nim jestem.
To problem biznesowy, a ja jestem biznesmenem.
Mogę to naprawić.
- Niemożliwe. - Daj mu szansę.
- Mam zebrać szefów działów? - Tak.
Tylko krąg zaufania. Nie chcę siać paniki.
Marco, ty też możesz przyjść.
Weź swój komputer. Będziesz notować.
Myspace.
Enron.
Cesarstwo Rzymskie?
Co mają ze sobą wspólnego?
Nie są w branży kosmetycznej?
Mniej gadania, więcej pisania. Zginęli, bo nie potrafili się zmienić.
Enron był zmową przestępczą.
Studiowaliśmy ten przypadek w Stanfordzie, najlepszej szkole biznesu w Ameryce.
Według The Economist najlepszy jest Harvard.
Chodziłem na najlepsze studia biznesowe w Ameryce
i zajmowaliśmy się studium przypadku.
To właśnie robimy teraz. Studium przypadku.
Jak sprawić, by ludzie mówili o Glamorous by Madolyn?
Zapytam o to w prostszy sposób.
- O czym dziś mówi cały świat? - O mikrodawkowaniu?
- O Cremasterze? - O randkowaniu z kolegami z pracy?
Zgadza się. O blockchainie.
- To nasza odpowiedź. - Mamy inwestować w bitcoiny?
Nie. Chcę być następnym bitcoinem.
Szeroko dystrybuowaną walutą opartą na tokenach z myślą o kliencie.
Panie i panowie,
przedstawiam...
GlamCoin.
Nie słyszę pisania.
Myślałem, że żartujesz.
Nie zajmujemy się technologią, tylko pięknem.
Nintendo zaczynało od robienia kart do gry.
Samsung sprzedawał ubezpieczenia.
Netflix wysyłał ludziom płyty DVD i widzicie, jak się im wiedzie.
Dzięki technologii wszystko jest możliwe.
Może linia drogeryjna? Dotrzemy do tańszych sklepów.
Współpraca z celebrytami przyciąga uwagę.
Możemy wejść w trend szybkich makijaży.
- Może kampania równości? - Tak.
Nie.
Uwielbiam Gejowską Dumę.
Teraz mówimy po prostu Duma.
- Skąd wiesz? - Jestem większym gejem, niż myślisz.
Nie ruszamy tematu Dumy, tak robią „fajne” marki.
- Wybije się w mediach. - Portale plotkarskie wybuchną.
Nie, mamy pomysł.
Rozejść się.
Pogadam z nim.
Patrz, kogo tu mam.
Co? Gdzie?
- Cześć. - Lepiej cię zablokuję.
- Nie musisz wiedzieć wszystkiego. - Lepiej też cię zablokuję, bo...
Bo tak.
Krypto? Znowu?
Madolyn ostatnio nie podobał się ten pomysł.
GlamCoin to strzał w dziesiątkę i dobrze o tym wiesz.
Wpadnij jeszcze raz do Madolyn. Pogadaj z nią.
Podziel się innymi pomysłami.
Pomysłem Marco z Dumą?
Ja dowodzę i to ja uratuję tę firmę i sprawię, że mama będzie dumna, nie on.
To wszystko!
Pokażę ci magię, skarbie.
- Czy ty...? - Tak.
- Czy on...? - Nie.
Musimy porozmawiać z Madolyn i wszystko jej powiedzieć.
Chcesz walczyć z synem szefowej? Droga wolna.
To już nie mój problem.
Madolyn mogła nas skreślić...
Ale ja siebie nie skreślę.
JESTEM ZAINTERESOWANA REVLON. JUTRO LUNCH.
LISTA PRACOWNIKÓW
- Szalony dzień, co? - Tak.
Chad prowadzi nas na górę lodową.
Tak.
Apka nas dopasowała, wiesz o tym?
Tak.
Dziwne.
- Zgłoszę to jutro do działu kadr. - Nie zgłaszaj.
Do dopasowania potrzeba dwóch. Poza tym po co?
Jak tak dalej pójdzie, za tydzień będziemy szukać pracy.
Racja.
- Wysiadasz na Lorimer? - W Bedford. A co?
Ustalam miejsce spotkania. Bądź gotowa na 21.00. Napiszę do ciebie.
Specjalna przesyłka dla królowej.
Potrójne latte ze spienionym mlekiem i najnowsze magazyny.
Wszystko, o co prosił Chad. Chyba.
- Nie mówiła, że ktoś przyjdzie. - Ma ostatnio wiele tajemnic.
Wejdę do niej na sekundkę.
- Idź. - Dzięki.
STYLÓWKA DO WIADOMOŚCI
Madolyn?
Co, do diabła?
Jak się tu dostałeś?
Co tu robisz?
Coś się stało?
Wiem, że przekraczam granicę,
tak jak Gaga w Narodzinach gwiazdy,
a ona zmieniła zasady gry.
Daję słowo, że to jest równie ważne. Może nawet ważniejsze.
Naćpałeś się?
Dobra, mów. Co mówiłeś?
Potrzebujemy cię.
Nie wiem, czy zauważyłeś, ale pracuję teraz z domu.
Jak ominąłeś Teddy'ego?
Mamo?
Mój dom to teraz dworzec?
Czemu Marco chowa się za fioletowym krzesłem?
Pewnie dlatego, że wie, że nie powinno go tu być.
Możliwe.
Ale muszę ci powiedzieć prawdę.
Potrzebujemy cię w biurze.
Panujemy nad sytuacją. Wiem, co robić.
Chce sprzedać Vendemiaire swój cudaczny pomysł.
Pomysł jest super. A ty jesteś zazdrosny.
Myślisz, że jesteś taki nowoczesny,
ale jesteś sto lat za dinozaurami.
To ty jesteś za dinozaurami.
- Ty. - Nie, ty.
Nikt nie jest sto lat za niczym!
Jasne?
Marco, przypominam ci, że jesteś asystentem.
Drugim asystentem.
Chad, jeśli ci to umknęło,
jest dyrektorem ds. sprzedaży.
- Obrażając jego, obrażasz i mnie. - Ale...
Sama założyłam Glamorous
i tylko ja mogę je ocalić.
Więc dobranoc wam obu, a Vendemiaire zostawcie mnie.
- Idź. - Rusz się.
- Ty pierwszy. - Ty idź.
- Ty. - Wynocha!
Noc drag queen w Bushwick?
Bardzo hetero. Nic dziwnego, że mnie nabrałaś.
Dla jasności, jestem bi.
- Czy może „pan”? - Mówi się tak?
Czasami? Nie wiem.
- A „BIPOC”? - Ja tak nie mówię.
Ja też nie.
Chyba że Madolyn tak mówi, to nie mam wyboru.
- Grzeczny żołnierzyk. - Na razie.
Brawa dla Charlene!
Mówiłaś poważnie. Odchodzisz.
Chodzę na spotkania.
Jedno spotkanie, z Revlon.
Ty też powinnaś. Ta umowa to katastrofa.
Glamorous by Madolyn upadnie.
Od razu pierwsza czerwona flaga. Zaangażowanie.
Obejrzałam wczoraj 12 odcinków Love Island,
a nie lubię tego sezonu. To jest zaangażowanie.
Uciekasz, kiedy jest źle.
Madolyn ma kłopoty.
Potrzebuje cię.
- My cię potrzebujemy. - A ja jej.
Ale gdzie ona jest? Zniknęła.
Oddałam jej trzy lata. Swoje życie. I gdzie moja nagroda?
Trzeba się zatroszczyć o siebie.
Więc kiedy nie dostajesz, czego chcesz, odchodzisz?
A co z ludźmi w twoim życiu?
Co z twoimi związkami?
Będziesz robić swoje i zostaniesz sama?
Jak mówiłam, czerwona flaga.
Królowa BIPOC!
Z naciskiem na „bi”.
Nie wrzuciłaś napiwku. Nie umknęło to mojej uwadze.
Wisisz mi 80 dolców za zgubioną porcję.
- Wypadła mi. - Do nosa?
Dałam ci masę darmowych dragów zwędzonych z kurtek w szatni.
Uważaj na nią.
Ta laska to kłopoty.
- Czerwona flaga. - Rozumiem.
Znalazłaś go?
Zabójcę. Gdzieś tam jest. Trzeba podążać za wskazówkami.
Bywało gorzej, wierz mi.
Potrzebuję więcej czasu.
Na pewno? Całkiem sama?
Nie zapominaj, że sama zostałam gwiazdą.
Sama wychowałam syna. Sama założyłam firmę.
Jeśli tego nie mogę zrobić sama, co to o mnie mówi?
Że jestem farciarą.
Boże.
Co by powiedzieli w biurze, gdyby zobaczyli mnie teraz?
Ja cię widzę i się nie boję.
Tych dzieciaków też tak łatwo nie wystraszysz.
Jutro o tej samej porze?
- O tej samej. - Super.
- NIGDY TAM NIE BYŁEM - ŁAMIESZ MI SERCE
- ALE CHĘTNIE PÓJDĘ - DOPIERO PO 8
Ciężki dzień w pracy?
- Nie byłam w pracy od trzech dni. - Jak to?
Przecież miałaś spotkanie z klientem.
Dodatkowym klientem.
Nadrabiam godziny, które mi obcięli w biurze.
Od 14 lat wykonuję najgorszą prawniczą robotę
i nie mogę liczyć na pełen etat.
- Jesteśmy spłukani? - Nie.
Bo nic nie wynajmuję i nie zadłużam karty kredytowej.
I wiem, jak używać kuponów rabatowych.
Czemu mi nie powiedziałaś?
Bo to upokarzające.
Zawsze mówię ci, żebyś się ogarnął,
a zarabiasz więcej.
Śmiało, powiedz, że się myliłam.
Przewróć oczami, strzel palcami i mi wygarnij.
Śmiało.
Czemu mi nie wygarniasz?
Bo nie chcę.
Ani trochę? Uwielbiasz mieć rację.
To prawda.
Sam nie wiem.
Jeśli ci na kimś zależy, nieważne, czy masz rację.
Mam rację, no wiesz, we wszystkim.
- Nie zapomnij o tym. - Nie zapomnę.
To dobrze.
Jak było wczoraj?
Jak w opisie.
Wypięty tyłek, drzwi otwarte, ale nie czułem tego czegoś.
A u ciebie?
Jest samolubna, płytka i niedojrzała.
Ale mimo to ma w sobie potencjał.
Włamałeś się do jej domu i przepychałeś z jej synem?
Cud, że cię od razu nie zwolniła.
Przepraszam. Próbowałem tylko ocalić firmę i nasze posady.
Zwracając Madolyn przeciwko własnemu synowi?
Żeby mieć rację? Żeby wygrać?
Nie wiem, jak i czy w ogóle da się uratować to miejsce.
Ale są ważniejsze rzeczy od pracy i kariery.
My musimy być dla siebie ważniejsi.
PRZYPOMNIENIE REVLON - 13.00
- Już za późno, by to naprawić? - Nie.
Zawsze można zrobić to, co słuszne.
Czy ja zwariowałem...?
Nie, też to czuję.
Pachnie lawendą.
I pieniędzmi.
Coś się zbliża.
Nie przyniosłem jeszcze twojej kawy.
- Już po nią idę. - Marco, na słówko.
Zamknij drzwi.
Przyszedłeś nieproszony do mojego domu. To się nie może powtórzyć.
Ale najpierw...
Co robił Chad, gdy mnie nie było?
Wiemy, jak się zachowuje pod presją.
Jest uparty, ma temperament i nikogo nie słucha.
Muszę wiedzieć, czy był w stanie podejmować decyzje i dowodzić.
Możesz mi powiedzieć.
Bez konsekwencji.
Masz rację.
Jest uparty, ma temperament
i nikogo nie słucha.
Ale nie tym razem.
Był świetny.
Trzymał nas razem.
Byłabyś dumna.
Ma świetne pomysły dla Vendemiaire.
Świetnie.
Zbierz wszystkich.
W zeszłym tygodniu pracowałam z domu
nad nową kampanią, która zabezpieczy umowę z Vendemiaire.
Trudno to przyznać,
ale nie wymyśliłam niczego niezwykłego.
Wierzyłam, że dam radę sama.
Myliłam się.
Żeby tego dokonać, potrzebuję waszej kreatywności.
Chad, powiedz nam, na czym stoimy.
To był produktywny tydzień generowania, analizowania i pomysłowania.
Wymyśliliśmy coś,
dzięki czemu ludzie znów zaczną o nas mówić.
Kampania Dumy.
Uważamy, że to dobry i nieoczekiwany obszar,
w który możemy wejść i narobić szumu.
Mówiąc „my”,
mam na myśli Marco.
- To był jego pomysł. - Nie ruszamy tematu Dumy.
Jesteśmy marką z tradycją. Nie mamy tego w genach.
Musimy zapytać: „Dlaczego my? Dlaczego teraz?”.
Bo to dobra zabawa?
Zapominasz o celu.
Akcja musi mieć znaczenie, inaczej to kolejna sztuczka.
Masz jeszcze te dokumenty z zeszłego kwartału?
- Urodzinowy obiad. - Tak, wszystko mamy.
Przynieś je. Potrzebujemy ich, by nam się udało.
Kiedy wróci Mykynnleigh?
- Za dwie godziny. - Może być.
Zaczynamy?
- Co z twoim dzisiejszym spotkaniem? - Coś mi wypadło.
Kiedy założyłam Glamorous by Madolyn, złamaliśmy wszelkie zasady.
Jesteśmy gotowi, by to powtórzyć.
Tworząc kampanię, jakiej dotąd nie przeprowadzono
w historii luksusowych marek kosmetycznych.
YSL Beauty ma świąteczną kapsułę.
Estée Lauder ma linię Disneya.
Boy de Chanel - męską linię.
Czego nie ma żadna z tych luksusowych marek?
Dumy.
Tak.
Żadna z nich nie promowała Dumy ani o niej nie tweetowała.
To działka mniejszych, awangardowych marek.
Aż do teraz.
Mamy szansę stać się pierwszą marką luksusowych kosmetyków
honorującą Dumę i pokazać, że społeczność queer
to nie tylko źródło naszych dochodów,
ale i świat, z którego czerpiemy znaczenie.
Mówią, że to niemożliwe.
A ja im mówię: no to patrzcie.
To tyle?
Odpowiemy na wszystkie pytania...
Nie.
Jest idealnie.
Glamorous by Madolyn będzie gejowskie?
Jak to mówią, zdębiałam.
Geje uwielbiają wszystko naprawiać.
Potrafią podnieść status dzielnicy, to uratują też twoją firmę.
Muszę podzwonić, ale obiecuję,
że jeśli wam się uda, zawrzemy umowę z Vendemiaire.
Tak!
- Udało ci się. - Nam się udało.
Nie.
Nie dzisiaj.
Podobno nie poszłaś na lunch z Revlon.
Jestem tu na dobre i na złe.
To dobrze, bo uraziła ich ta zniewaga.
Zamknęłabym te drzwi na zawsze.
Naprawdę tu zostaniesz. Bez względu na wszystko.
- Miałem rację z kampanią. - A ja co do problemów z nią.
- Przynajmniej mnie doceniłeś. - Przynajmniej znasz swoje miejsce.
Marco!
Nowe buty?
W końcu ktoś zauważył.
Naprawdę jesteś bardzo gejowy.
Dziwne.
Madolyn chce zestaw z sesji z zeszłego miesiąca.
I ten sam zespół.
Prawnicy nie mogą zwlekać, pogoń ich.
Musimy działać szybko.
Skąd mam pocztę? Nawet nie ma pieczątki.
To twój czek. Z księgowości.
W każdym banku możesz to wymienić na pieniądze.
Tyle zarabiałem przez miesiąc.
Mógłbym za to kupić mnóstwo rzeczy.
Albo zapłacić czynsz.
W końcu mógłbym pomóc.
Witaj w prawdziwym świecie. Nie jest tu tanio.
Możesz iść do domu. Ja tu dokończę.
Jakieś plany z chłopcem z Ubera?
Powiedział, że sobie pogrywam.
- Bo tak było. - Kto wygrał?
Wiesz co? Mam to gdzieś.
Przełknę dumę i będę ponad to.
Choć nie sposób mu się oprzeć. Musisz go zobaczyć. Jest napakowany.
Wciąż cię widzę w apce.
Zapomniałem cię zablokować.
Ja chyba też.
- Zaraz to zrobię. - Nie.
Fajnie będzie się nawzajem pilnować.
Jasne.
ULUBIONE
Idę.
Jak minąłeś ochronę?
Udawałem kuriera.
Masz gadane, co?
Tak, mam.
Ale już nie.
Nie z tobą.
Miałeś rację.
Bałem się. Boję się.
Ciebie.
Tego.
Nie wiem, co to znaczy, ale chcę się dowiedzieć.
Żadnych gierek.
Żadnych zasad.
Cokolwiek się stanie.
Zgoda?
Zgoda.
Chyba...
coś upuściłeś.
Cokolwiek się stanie, prawda?
Napisy: Micha Kuma