Ola, bebés. Son eu, Marco.
Vin aprendervos a maquillarvos sobre a marcha…
cando esteades gozando demasiado como para volver á casa.
LUNS
Primeira regra.
Quen ten tempo para o delineador líquido?
Un lapis vén perfecto se estades por aí.
MARTES
Segunda regra.
Se ides a todo dar toda a noite, ide máis a saco co antiolleiras.
MÉRCORES
Terceira regra.
Coidade a hidratación,
a vosa pel volo agradecerá.
E a regra máis importante.
XOVES
Non vos matedes coa maquillaxe.
PARKER: VÉMONOS ESTA NOITE?
Porque, se tedes sorte…
váisevos correr todo de novo.
Contra!
Outro asalto?
Síntoo, non sei de deportes.
- Pódoche aprender. - Aprender?
Isto chámase tempo engadido.
Xesús, tempo morto!
Non sei nada de ti.
Levamos saíndo unha semana, creo que sabes todo o importante.
Que é isto?
O equipo de hóckey do instituto. Son de Boston ata a medula.
Que é isto?
Champaña de aniversario, sempre gardo a botella.
Que é isto?
Nolos dous.
De que vai isto?
De pasar un bo rato.
Iso é todo?
Gústasme.
Gústame o que temos, mais cría que puxera as cartas sobre a mesa.
Non busco algo serio.
Comigo.
Con ninguén.
Xa o tiven e paguei o prezo.
Non pasa nada, ou?
Abástache, non?
Hei de bulir a traballar.
Non me cambiei nunha semana, vanme cantar as corenta.
Se queres algo limpo, aí tes un armario enteiro.
Era boa,
salvo que faga un crop top con isto.
Era boa.
Por certo, estou libre á noite.
Eu non.
Mais vémonos pronto.
Prométocho.
Escoita…
o que temos é xenial, non o compliquemos, de acordo?
De acordo.
"Sóbrame orgullo para arrasar."
"Sóbrame orgullo para presumir."
"Sóbrame orgullo para brillar."
Benvides ao Orgullo, ao estilo Glamorous by Madolyn.
Sóbrame orgullo para dicir que este lema se me ocorreu a min.
- É dunha canción moi antiga que escoitei. - É das TLC, non é tan antiga.
- É moi antiga. - Non tal.
Cunha mensaxe moi importante:
"Son boa,
estou aquí,
abasto."
AlyssaDi os gais adorarano.
Gústache, ou?
Non che sei, nunca fixemos o Orgullo.
Pois eu si,
en Quibi,
en MoviePass,
en Duane Reade
e esta campaña cubre todo o básico.
B de "sé un bombón".
A pel, sempre a punto.
A de "ambigüidade". Queremos que sexa animada e neutra,
en plan "Love is Love" ou Lin-Manuel Miranda.
S de "Sexy? Non!".
A pel vende, mais o sexo asusta.
I de "seminclusión".
Dámoslle a benvida á xente atractiva de tódolos credos.
C de "colectivo". A nosa marca porta tódalas cores da bandeira do Orgullo.
E, finalmente, s de "Sexy? Dixen que non!"
Xa o pillo. Sermos conservadores?
En realidade, facer isto é o contrario.
Somos a primeira marca de luxo en unirse ao Orgullo.
Esa é a mensaxe, só habemos de formulala ben.
A prensa vaino devorar e, o que é máis importante, Vendemiaire tamén.
Salvará a empresa e o emprego de todos.
A ver, é…
un pouco básico.
De nada.
É un pouco frouxo para o estilo da marca.
Britt, engádelle negro a ese recorte.
E que tal dourado?
Que os nosos modelos conten a historia e miren directamente á cámara.
Quero saber a quen sacamos.
- Arestora? - Sempre un paso por diante.
Ben, xente, lembrade que esta campaña é confidencial.
Non compartades o material gráfico cos amigos nin publiquedes historias.
Non creedes un reto viral de baile.
Se perdemos o factor sorpresa, perderase a venda.
Algo máis?
Perdón, Fitz ao teléfono polo equipo de fotografía.
Vou.
E bo traballo, Marco. Este concepto non existiría de non ser por ti.
Grazas.
Tanta cousa e non mudaches de roupa nunha semana. Quen é?
O do Uber. Unha noite máis na súa casa e pagarei alugueiro.
- Xa ides en serio? - Oxalá.
Pregunteille que tiñamos e dixo que era diversión. Logo deume de longas.
Asusteino, non si?
Aínda pode converterse en algo, has de ser paciente.
Se di non estar listo para algo serio, dislle que ti tampouco.
Polo momento.
Ten spinning de SoulCycle ás dúas. Podo emboscalo suavemente e suavizar as cousas.
Pasas por Legal antes? A ver como vai o informe de marca.
E á volta, por que non pasas polo aseo
lle pasas unha auga ao pelo e levas ese home de ti?
Entendido.
Non podes nin darlle un aplauso?
- Tivo unha idea e xa. - Que pode salvar a empresa.
Sei que lle metiches o pé, mais polo menos dálle un pouco do creto que merece.
Eu tamén tiven parte, sabes?
Que hai do meu aplauso?
Es un home branco nado nos Estados Unidos, o teu aplauso é que existas.
É gracioso canto queres a ese rapaz, aínda que te deixa en evidencia.
É o meu protexido e faime quedar ben.
Cubrirame cando logre o meu despacho.
Marco Mejia conseguirá un despacho de seu moito antes ca ti.
É dicir, salvou a empresa, non si?
Intentáchelo.
Deille a túa nai tres anos de servizo impecable.
Sempre estou ao pé do canon e gañei isto.
Claro, mais cando toque decidir a quen ascender,
cres que valorará máis quen ten as ideas ou quen prepara as fotos?
Se vise unha pantasma, non tería medo, quedaría abraiado.
Descubriría algo que cambiaría a historia.
Non lle creas as fanfurriñadas, sei algo que o aterra.
Que fas esta noite, Marco?
Tiña un plan, mais agora non che sei.
Por que, vas saír?
Estábao a valorar.
- Podo ir? - Claro, se ti queres.
Soa xenial.
Ai, si?
Abofé.
Habemos de quedar máis. Somos amigos, non si?
Claro.
Esquecín pasarme por Legal, hei marchar.
Fíxeno, díxenlle de saír.
E cal é o problema? Dixo que si.
Si, coma amigos, o único que seremos nunca.
Non son…
o que está a buscar.
Polo menos vós falades.
Venetia nin se me achegou dende a semana pasada.
Pensei que tiverades algo.
Tivemos.
E logo recolleu velas.
Terá problemas para conectar.
Hai xente que non sabe como abrirse.
Ben, direillo. Grazas.
- Por que facemos un informe de marca? - É cousa de Vendemiaire.
Revisamos que tódalas cores, nomes de produto
e lemas sexan claros en tódolos territorios,
incluso os que xa usabamos.
Os de Legal traen autónomos para axudar.
Miña nai é avogada de marcas e precisa traballo.
- Non é a tempo completo. - Tanto dá.
- E traballaría dende a casa. - Mellor.
Pasa o contacto aos de Legal e adiante.
Tráeslle a Madolyn o de sempre? Está rematando a reunión con Alyssa.
E se vas pasar acosar o do Uber, que sexa rápido.
Ben, déixochos aquí.
Outra cousa, estivemos mellorando o teu perfil de cara á venda a Vendemiaire
e tocounos o gordo.
Estás oficialmente na lista "50 mulleres de máis de 50 que arrasan en Manhattan".
- O cóctel de benvida é esta noite. - É moi de última hora.
Substitúo algunha que non vai?
- Pois… - Non mo digas, non o quero saber.
Para nós é un puntazo.
Podería axudar a salvar a venda.
Non sei se cumpro os requisitos de idade.
É que tes un vínculo moi forte cos 80… ou non?
Googleeino e vin que adoitabas ir ao China Club.
Fun unha volta.
- Jackie Collins escribiu sobre ti. - Rumores.
- Suzanne Sommers denuncioute o peiteado. - Gañei o caso.
Un cameo en Designing Women.
Era unha cativa.
Unha campaña antidroga con Mr. T e os Osos Amorosos…
Dabondo!
Non teño nada novo que poñerme con tan pouco tempo.
- Vai Tilda Swinton. - Responde decontado.
E a quen poño de máis un?
Dareiche un nome cando consiga un.
De escándalo.
- Madolyn, tes un minuto? - Claro.
O gran momento de Marco fíxome cavilar.
Non es de falar de temas de gran impacto, mais…
eu tamén teño ideas para a empresa que me entusiasman.
Gústame o espírito competitivo, será un pracer escoitar que se che ocorreu.
Estarei preparada.
Paréceche mañá pola mañá?
Claro.
E pecha as portas.
Ben, grazas.
JAMES CRANE CINEASTA CORPORATIVO
Ola, quen é este?
Este é Danny.
Danny…
e quen é Danny?
Este tío.
Vémonos esta noite.
- A iso estabas, logo? - Estou a moitas cousas.
- Estamos ben? - Xesús, totalmente.
Ti dáme as redes sociais do Danny para estudalo antes de que matalo.
Non me gusta este estilo.
- Non che gusto coa chaqueta de bolero? - Non, que esteas celoso.
Díxenche que non quería nada serio, senón divertirnos.
Claro, estamos a divertirnos.
Un segundo, estabamos a divertirnos porque…
Que cousa, aburrinme, preciso un tempo.
Estasme deixando?
Non, porque nunca estivemos saíndo, lembras?
Se precisas falalo con alguén, proba con Danny, semellaba moi interesado.
Encantado de coñecerte!
Abur.
Non me creo que fixese iso, fun un auténtico mocoso.
Endexamais lle saltara a un tío por algo así.
Que me pasa?
Pillácheste, iso che pasa.
As mozas fan parvadas se senten algo forte moi axiña,
sobre todo cando son novatas, coma ti.
Quéroo de volta. Non me importa se só quere divertirse, podo aturalo.
Encántame divertirme, son diversión.
- Que fago? - Tes que quitarcho da cabeza.
Direiche como, mais desencadeará unha pescuda de RR. HH.
Cóntame.
Cando dous corpos se achegan, tamén o fan os seus corazóns.
Has de lembrarlle ao teu corpo que o teu corazón ten varias opcións.
Disme que trinque?
Despacho de Addison. Número equivocado.
Nena, que é isto?
Non estarás a escribir un guión.
Non, procuro ideas en cadernos antigos para unha reunión con Madolyn.
- Achaches algo? - Si.
Ideas antigas nas que xa nos adiantaron outras marcas.
Seguro que se me escapa algo.
- Déixame axudarche a procurar. - Non, vou ben, coma sempre.
De acordo, mais agardo que, cando a precises,
che sobre orgullo para pedirma.
Madolyn, agárdante na sesión de fotos. Perfecto.
Non me convence esa cor.
Non queda demasiado quente co fondo?
Sóache.
James, son Madolyn Addison.
Madolyn Addison, a que lle debo este pracer?
Teño un evento moi de imprevisto e de última hora
esta noite.
- De estares dispoñible… - Depende da hora.
Estou cun material adicional dunha megacampaña de maquillaxe.
Que curioso, estamos na sesión da nosa megacampaña publicitaria.
É altamente confidencial, obviamente.
E vésete moi ben facéndoa.
Asinei unha chea de acordos confidenciais, o teu segredo está a salvo comigo.
Ei, non, de ningunha maneira! Cero fotos da sesión.
Mais putas amas de Marketing insisten.
Para amo eu e digo que non, así que non!
Ningures, para. Nin se che ocorra, Ningures.
Preciso un café cortado.
Dona Addison, quería dicirlle que é un honor estar aquí.
É que, guau, é unha das orixinais.
- É coma traballar xunta a historia. - Historia viva.
Diso nada, vamos agardar alí.
Es xenial coas túas admiradoras.
Estabas gravando a conversa?
É a definición de material adicional, non si? As interaccións tras as cámaras.
- Terás a última palabra, garantízocho. - Como non.
- Daquela a que hora é o evento? - Ás sete.
Véxote vestido de cóctel na planta baixa do hotel Ecumen.
Xenial, e que é exactamente? Profesional, persoal?
É das "50 de máis de 50"…
- O que? - As "50 con máis de 50".
Repíteo.
É das "50 de máis de 50"!
A lista.
Ben.
Parabéns, semella algo importante.
Daquela cando rematemos aquí véxote alí?
- Enviareiche unha mensaxe. - De acordo.
Informático, segue en pé o desta noite?
Claro, se ti queres.
Ben, porque é a Noite da Roupa Interior na Hinkle Room e imos ir.
A Noite da Roupa Interior, en plan celebración da roupa interior?
En plan chamade a señorita Aguilera porque esta noite ímonos poñer "Dirrty".
Vaia.
Que che preocupa tanto?
Nada, a miña reunión con Madolyn á mañá, na que quedarei como un fraude sen ideas
que merece responder chamadas por sempre.
E cal é o plan? Sempre tes un.
Ningún. Tiña un plan:
cumprir, ascender e conseguir o que merezo.
Sempre crin que era unha estrela.
Sereina, ou non?
Haberei de ser especial e valer algo, non?
- Nunca te vira así. - Como, patética?
- Así chamas aos sentimentos? - Si.
- Pois tes toda a noite. Pensa en algo. - Non sei se serei capaz.
E se che axudo?
Perdón por ofrecerme.
Non, por favor, preciso de ti.
Axúdame a pensar en algo.
- Estou ao teu servizo. - Prométesmo?
Falta un tiriño para arrincar.
Non falta.
Se sacrifico esta noite, has de tomalo en serio.
Ben, mais non probaches a miña merda. Cunha chisca a cousa ponse ben seria.
Mi madriña, semellas unha supermodelo.
Antiga supermodelo.
Logo é un título vitalicio?
Coma os senadores ou…
a raíña do rock?
Un grolo de coraxe.
- Non subimos á festa? - Primeira regra: Entra sempre triunfal.
Talvez me equivoco, mais dáme que estás a facer tempo.
Se puidese finxir unha lesión, faríao.
Es un home, non entendes como funciona esta cidade.
No intre en que suba esas escaleiras,
será oficial.
O único oficial é que segues a arrasar, teñas a idade que teñas.
Vaites, mira ti, estás na casa.
Decidiches que era hora de cambiar os calzóns.
Disque o teu amigo non ten lavadora.
Tena, mais non sei como usala.
Ah, vaia.
Queres falar?
- Non? - Grazas a deus, eu tampouco.
Sabías que hai un programa de telerrealidade
dedicado a documentar como as mulleres de mediana idade discuten sobre nada?
Centos de harpías con laca e extensións de baile de graduación
rifando en liortas absurdas en locais baleiros e festas de inauguración falsas.
E vino todiño.
Xesús, preciso un traballo.
Seica alguén non ollou o correo hoxe.
Que dis?
Glamorous está contratando?
Autónomas para un informe de marca?
Terías que traballar dende a casa, mais terías traballo.
Un traballo de verdade!
É máis do que poden dicir estas.
Cubrirei os documentos, xa están contratando.
Non o vas acabar?
A diferenza do resto do país, xa vin abondo.
A ver, veña coas ideas.
Comeza ti.
Son unha mera deseñadora, non creo ideas, sigo ordes.
Non te move Glamorous by Madolyn nin facer ao mundo sentirse fermoso?
Nin uso os nosos produtos, non son orgánicos. E isto só é un choio máis.
Sabes o que custa achar un traballo en Artes? Mais falemos menos de min
e máis do que vas presentar mañá.
Acheino!
O que?
O champaña de celebración de Chad. Gárdao para unha ocasión especial.
Se pasamos do tiro, abramos a botella.
Se nin o vas intentar, paso de perder o meu tempo.
É que non teño absolutamente nada.
Non teño ideas nin nada que lle mereza a pena a Madolyn.
Es dura contigo mesma.
Non tal.
Xa se fixo todo o que teño nos cadernos, alguén o pensou antes.
Podo maquear, amañar un trato non tirar nunca a toalla…
mais coxeo do resto. Non son boa abondo.
Por que querías que quedase se non o ías intentar?
Quería unha segunda cita.
Puideches pedirma.
Mañá naufragarei. Por favor, non me deixes soa esta noite.
Habería que arrefrialo.
Non me coñeces xa?
Arrefriador non teño.
Que pasen eses brazos, vense en forma.
É para ir quentando para o cuasinudismo.
- E estes mozos? Veu un avión de Mykonos? - Darán unha clase de ximnasia de Barry's.
Grazas.
Marco Mejia! Non me creo que lembre o teu nome.
Alférez Bombonciño, como van as cousas na Enterprise?
Xenial, grazas, gustaríame pasar páxina.
Viñestes pola festa?
Lévala ti?
Diso nada.
Xamais organizaría, presentaría ou viría a unha noite así de ordinaria,
mais pasarei pola pedra, encargareime da entrada e talvez coe un amigo ou dous.
Estades asustados.
- Estamos ben. - Calmos.
Se precisades po da coraxe…
Vaites, non, son drogas.
É bo éxtase. Confisqueillo a un diaño ioguriño da Hell's Kitchen.
Para unha noite con chispa e unha moza con fiúza.
Unha lambetada?
Fareino se ti o fas.
Un aviso…
sabe así.
Pasádeo ben.
Admite que non foi mal como pensabas.
Aínda que Tilda non veu, foi espectacular estar nunha sala
na que se recoñecen artistas coma Kevyn Aucoin e Phyllis Cohen.
En fin…
- Onde imos? - Tomamos unha na miña casa?
Mais advírtoche de que quen limpa está de vacacións.
- Non sei se estou lista para iso. - Claro.
Ben, á próxima planeareino eu e convidareite.
De acordo.
Séntelo?
Non, e ti?
Non.
Fixo que lambemos pica pica. Teu amigo estafounos.
Tranquilo, non precisamos drogas para chiscar, estamos bos.
Ou non?
Sabes que estás bo.
Son guapo, que é diferente.
Aos tíos non lles vai.
A min vaime.
Xa o sei.
Porque me desexas.
E ti…
deséxasme a min.
Sabes un segredo?
Aquí todos me desexan.
Sabes un segredo?
A min tamén!
- Síntoo. - Síntoo.
- Quedan cinco horas para a presentación. - Cal é o plan?
Inventarme unha nova crise que teña que xestionar,
rezar por que esqueza isto e seguir preguntándome por que estou ancorada.
Segues a falar de ti como se non abastases?
Porque é así.
Mírame, estou ancorada.
Se fose boa, tería esa idea, mais non é así.
Que máis dá?
Segues sendo boa e segues a importar.
Non es o teu traballo.
E quen son?
Es a rapaza que dixo que non a Revlon.
Tiñas ese choio amarrado.
Puideches liscar e quedaches,
porque tes corazón,
porque importas.
Iso é o que es.
Contra, impórtache un pito a maquillaxe, ou?
Estás ben, máis ou menos.
A ver, deixa que che ensine como se fai.
Non, grazas, Glamorous by Madolyn non tocará a miña faciana.
Por que non é orgánico?
Xa sei que non tes medo de nifrar substancias químicas,
mais algunhas témoslle máis estima aos nosos rostros.
Algo orgánico habemos de ter.
- Vai ser que non. Creme, mireino. - Por que non?
Madolyn non quererá tinguir as famosas fórmulas.
Iso non quita de ter unha liña orgánica. A idea é simple, por que non se fixo?
Non che sei.
- Mais éche… - Unha idea.
- Unha idea.
Virxe santa! Iso é.
Cinco horas. Vou á casa, cámbiome e fago a presentación. Hei facelo.
Ei,
habemos facelo.
Como vai?
Onde estás?
Por aí, chamando a atención.
Poste celoso?
Talvez.
Onde estás?
Na cama.
Vaia, que divertido! Saúda a Danny da miña parte.
Deille de longas, Danny non está aquí.
Mais deberías estar ti.
Pensaba que tomaramos un descanso.
Eu tamén.
Non me fagas confiscarcho. As drogas no baño, coma todos!
Mimá, vaia se sabes bailar!
Pois claro. Esta é a miña canción favorita e non a escoitara antes.
Como te sentes?
- Con ganas de facer caca. - Estarás ben se marcho?
Abofé, estou ben.
Marco.
Es fermoso.
Repítecho.
Pasáchelo ben?
E tanto.
Deille ao éxtase
e biquei uns cantos mozos.
E ti?
Non fixen un carallo.
Non podemos.
Atópome mal.
- Pillaches un constipado? - Peor.
Pilleime.
Pode que eu tamén.
Pensaba que non buscabas nada serio.
Non o buscaba,
mais…
topeino.
Aparta!
Agora non, estou saudando o sol.
Non che saltaron as alertas de Google?
Que conste que non fun eu e denunciarei a quen me acuse.
Como de grave é?
É lúgubre.
Quero velo todo agora mesmo.
Apostar polo orgánico non só mellora o progresismo do noso produto:
"Un produto san para un mundo máis limpo."
Tamén envolve a marca cun lustre de luxo.
Mira Goop ou Whole Foods, son exclusivas e de gama alta.
Lembra que a nosa clientela adora as nosas fórmulas.
Fariámolo pola nosa conta e risco.
E unha cápsula?
Un lanzamento especial, unicamente para o Orgullo.
Un produto, unha paleta.
Algo pequeno, manexable, realizable.
Mostrarémoslle a fórmula á clientela, a ver se lle gusta,
para logo moldeala, refinala e atinar.
Haberías de supervisar todo o desenvolvemento.
- Claro. - E axudar coa campaña do Orgullo.
E cumprir coas labores de axudante.
Sabes canto dependo de ti.
Sei que o traballo non o é todo.
E iso é exactamente o que podes agardar de min:
todo.
- Agardo ver ese estoxo teu e parabéns. - Vaia.
Grazas.
Iso é!
Vou facer un estoxo. Madolyn quere ver o meu estoxo.
Como te sentes?
De ningunha maneira, non teño sentimentos.
Faise estraño, mais non me desagrada.
Desfasamos ben onte á noite.
Lembras algo?
Un pouco.
Lembras bailar na barra por propina?
Non.
Lembras picar na cabina do DJ?
Abofé que non.
Lembras que nos beixamos?
Lembro.
Flipa o que se fai cando flipas.
Abofé que si, é en plan…
Aínda así, gustoume moito.
Ai, si?
Abofé, foi divertido.
Deberiamos repetilo.
Talvez mellor media lambetada á próxima.
Ou se cadra a pílula enteira.
Non che vin no tren esta mañá. Outra noite fóra?
Que fas aquí?
Saboreando o factor sorpresa.
Agora traballo aquí.
No choio de marca? Iso é de autónoma, suponse que traballas dende a casa.
Convencinos para aglutinar o traballo todo en min e estar de fixa aquí.
E o teu traballo odioso naquel despacho beixe?
Deixeino, aquí pagan moito máis.
- Semellas preocupado. - Preocupado non estou,
estou aterrado.
Traballei duro para ter este traballo e independencia,
para ter este espazo lonxe de ti.
Non podes vir así e colonizalo!
A ver, cando non respecto a túa independencia?
Mira, fai así. Iso é.
Vémonos no xantar.
- Xa o escoitaches? - O que?
Óllao ti mesma.
- A miña campaña do Orgullo. - Filtrada.
Artigos do sector, blogs de beleza, contas de chismes… Está en todas partes.
De acordo, perdemos o factor sorpresa, mais seguimos na partida.
Mira detidamente.
Teñen fotografías?
Era unha sesión segura, asegureime diso.
Sen visitantes nin teléfonos,
agás por quen traballa en Glamorous.
Non é só unha filtración.
Hai unha toupa.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita