Sei quen filtrou a campaña do Orgullo.
Ai, si?
Si, máis ou menos.
Seguídeme.
Para aclarar o que pasou, describireivos os acontecementos do día paso a paso.
Todo comezou no despacho de miña nai.
Comezamos por revisar a nova campaña.
Miña nai estaba sentada aquí. Alyssa, estabas pé alí.
- Ningures, ti estabas de pé aquí. - Veña, dálle.
Advertín a todos da alta confidencialidade e da prohibición de retos de baile virais.
A campaña e a empresa perigarían cunha filtración.
Quen filtrou as fotos tomounas na sesión, non aquí.
Exactamente.
- Que? - Polo amor de Deus.
Estas son as fotos da sesión, que alguén tomou co seu móbil
e filtrou para que as visen todos.
Todos vós estivestes na sesión, mais ningún aparece nestas fotos.
- Iso quere dicir… - Que alguén de vós tomou estas fotos.
Alguén de vós filtrou esta campaña.
Sería a axudante ambiciosa?
O arribista mozo?
A artista modesta?
O deseñador recatado?
A experta en marketing?
Ou quen diantres sexas ti.
Alguén de vós intentou sabotar esta venda.
Alguén de vós puxo en perigo o futuro da empresa
e non descansarei ata que atope quen foi!
Mostrémoslle un pouco de amor á mesmísima miss Bushwig, Serena Tea.
E con amor quero dicir dólares, xente.
É a época do Orgullo e este cubo non se sente moi orgulloso.
É hora de facerlles chover uns cartiños a estas mozas
e demostrar que é realmente o Orgullo:
cartos.
Volvemos en dez, rapazada, e feliz Orgullo.
Máis vos vale!
Cres que o Orgullo redúcese aos cartos?
Tamén vai de policías, de cooptacións corporativas e de humillar sexualidades.
- A data menos marabillosa do ano. - E a representación e a inclusividade?
Non debería significar algo?
Alguén ten unha lacha? A próxima Marsha P. vai repetir Stonewall.
Xesús, só creo que o Orgullo debería significar algo.
Talvez o fixo cando o teléfono de dial. Agora todo está monetizado, coma min.
Prostitúome, ceo, coma facemos todes.
Largo, meu home quere quedar.
O bombonciño da Noite da Roupa Interior? Que veña.
Como, falas de Ben?
Nena, non é meu home, só traballamos xuntos.
Traballabades na pista, non penses que non o vin.
Estabamos flipando, non foi nada.
Falámolo.
É o que se fai cando algo non é nada.
- A ver, este é meu home. - É o que montas cada noite?
E logo, tes celos?
Da maneira máis superficial posible. Como non o coñezo?
- Tráeo á Noite da Roupa Interior. - Non sae, polo menos comigo.
- Nunca? - Nunca.
- Tan malo é? - Son saxitario, así que teño un parecer.
Mais, por primeira vez na miña vida, voumo gardar.
Grazas.
- Adeus, gózao. - Adeus, mamá.
Aínda non che toquei.
Doe igual.
Dous adestramentos de Barry's.
Queres unha masaxe?
Estou listo para outra sesión.
E eu tamén,
para unha cita.
Oíches ben.
Unha reserva, panos de mesa luxosos e que un branco me pregunte "con ou sen gas?"
tan rápido que nin saiba que pago por auga.
Pois iso terás.
En serio imos saír?
Será sofisticado,
será ostentoso
e será carísimo.
- Seguro que aínda queres…? - Abofé que si.
Trala filtración da semana pasada, realizamos
un varrido de seguridade profundo e rozando o límite da legalidade.
Realizamos entrevistas,
pescudamos nos ordenadores e escoitamos ás agachadas nos aseos.
Estamos seguros de que non se volverá filtrar nada.
Moita seguridade tedes para non saberes quen foi.
As filtracións veñen co negocio e esta fíxonos un favor.
Blogs, vídeo blogs, contas de beleza…
todos falan de nós e morren por saber que temos.
- Adoro os paseos no carro do terror. Vós? - Estamos a metade de xuño.
Gústanme os carros grandes, a sidra de mazá
e o fresquiño do ar de outubro.
Mais sabedes o que máis me gusta do carro do terror?
As sorpresas. Un mutante demente un pallaso arrepiante…
As sorpresas non só son a mellor parte, senón o esencial.
Sen elas, reduciríase a uns adolescentes disfrazados que se botan enriba.
Daquela…
Que vos queda sen o factor sorpresa? Uns cantos anuncios xeitosos?
Temos unha campaña que significa algo.
A xente fala dela…
Cando non o precisades, no canto de logo, cando si.
Cando sexa o lanzamento, a xente estará aburrida.
E que facemos, comezar de novo?
Queda unha semana.
Recollede velas co Orgullo, que se calme a cousa
e pensade nunha idea nova que volva facer falar á xente.
Vendemiaire segue indo en serio.
Serán pacientes, sédeo vós. Hai unha oportunidade.
Non a perdades.
Temos un pelotazo, deixádenolo demostrar.
Como?
- Pois pensamos… - Pensamos que…
- Unha festa de pixamas. - Se cadra…
Poderiamos…
- Poñelo a proba. - Exacto.
Xa temos seleccionado un xurado para que valore a campaña.
Diranos o que opina.
Se obtemos boa nota, non precisaremos da sorpresa. Teremos o pelotazo.
É moito prometer.
Farei unhas chamadas. Se o logrades, eu tamén poderei.
Sempre que non haxa outra filtración. Sería unha sorpresa que non precisamos.
Asegurareime persoalmente.
Contra, mamá!
Desculpa, quixen dicir mamá.
- Non sintas obriga, traballamos xuntos. - E como te chamo?
Julia?
En plan polo teu nome?
Como se tiveses un?
Como vai o do Orgullo?
Ben, vou camiño de poñelo a proba.
- Como vai o informe de marca. - Buf.
Islandia? Xenial, todo vai segundo o seu horario.
Reunímonos ás 4 a.m., pasarei aquí a noite.
E o teu noivo?
Quita. É un mozo e é amigo meu, mais de noivo nada.
Aínda non.
Imos cear esta noite, mais na casa dun amigo seu, Peter Luger.
Peter Luger é unha brasaría.
É unha das mellores da cidade, non seredes noivos?
Se cadra si.
Mírate.
Conciliando a túa vida persoal e laboral vivindo na cidade.
Abofé que o tes todo.
Oe, queres vir coñecer a Madolyn? Cheira xenial.
Teño traballo. Estou orgullosa de ti.
- Se aínda che importa. - Pois claro que si.
O Orgullo é o máis grande.
Daquela beixástesvos, algo é algo.
Estabamos flipando.
Foi real ou foron as drogas?
Quero saber se foi algo.
Ben, son unha muller gai,
todo significa algo para nós.
Non hai comento que non se poida analizar, xesto que non se poida anatomizar
nin ollada que non se poida ler de máis.
A ver, refregouse contra min.
A mazo.
Daquela si significa algo.
Vólveo intentar a ver que pasa, sen drogas.
De que falades?
Da filtración, diso falamos.
- Estudamos os sospeitosos. - Quen credes que foi?
Non che sei, se cadra fuches ti.
Es difícil de localizar ultimamente.
Sempre ocupada e fuxindo, cancelando plans de última hora.
Perdoa que non puideses vir á casa onte á noite.
Tiña traballo.
A outra muller do noso trío, coñézoa dabondo.
E esta noite?
Talvez.
Mais antes habemos falar do meu meniño,
a paleta do Orgullo.
Ou habería de dicir a paleta orgánica do Orgullo?
- Grazas a? - Ti.
Eu. Ollei a túa primeira versión da presentación.
- Aínda lle falta. - Abofé que si, púxenche algunha nota.
Algunha?
Semella un mapa do tesouro.
Quería ser concienciuda.
É o que facemos.
- A xente dinos o que quere e facémolo. - Se es a xefa.
Vinte espida, poderías ser máis delicada.
O último que lembro é que che gustaba duro.
Fuches a fondo.
Sei que é moito.
Son intensa, non o podo remediar.
Este é o meu primeiro proxecto.
Meu meniño significa moito para min.
Fareino o mellor que poida, prométocho.
Precisas da miña axuda para analizar ben iso?
"Sóbrame Orgullo" non é para facer caixa.
É unha declaración de polo que loita a nosa compañía.
e unha oportunidade para min, coma muller que tanto aprendeu da comunidade cuir,
de erguerme e ser recíproca.
Deus santo, como soo?
Xenial, mais sonche subxectivo. Es un ás.
Has de eliminar iso.
Perdón por interromper, mais que é iso de "sóbrame orgullo"? Non o cacho.
Sen ir a malas, os choferes quedan no coche.
"Sóbrame Orgullo" é o nome da nosa campaña do Orgullo.
É o lema.
Mais que significa? Ah, grazas.
Que a xente é demasiado orgullosa?
- É algo malo e estás a arranxalo? - É un xogo de palabras.
Unha broma?
Non.
Significa que somos a primeira marca de luxo que celebra o Orgullo.
Estamos cruzando unha barreira e expresando algo.
Expresando o que?
Non o entende.
Señora Mejia?
Non nos coñecemos, son Chad Addison.
Quen tentou que botasen a meu fillo pola foto. Encantada.
Es unha avogada, non si? Non habería ser "presuntamente"?
Que queres presuntamente?
- Preciso da túa axuda. - Se é o de Islandia, fágoo o mellor…
Non, hai unha filtración. Se non se corta axiña, perderemos a venda e o traballo.
Perfecto, e que? Son avogada de marcas, non detective.
Investigas temas legais, a min paréceme bastante detectivesco.
Contratáronte logo da filtración, así que es a única na que podo confiar.
Tentaches botar o meu fillo.
Presuntamente.
Intentaba salvar a miña nai das súas caralladas aduladoras.
Presuntamente.
Se quen filtrou repite, estaremos fodidos non presunta, senón definitivamente.
Se salva a empresa, pagará a pena.
E se me quita un día do de Islandia, aínda mellor.
De acordo, mans á obra.
Todo listo aquí.
Ola, meus porquiños, pasade ao cubil. É broma.
Pasade e tomade asento.
Temos un desfile de moda? Adoro ese conxunto.
Vivo para este momento de Gran Irmán. É coma se foses a botar alguén da casa.
Tomade asento e acomodádemos, mais non durmades.
- Grazas por deixarme ollar. - Quería que o vises. Temos do que afagar.
E se a alguén non lle gusta a campaña?
Negativismo non, prepárate só para triunfar. Agardemos que saia ben.
Agora volvo, alguén deixou lixo nas probas.
Ola.
Marabilloso, fabuloso.
- Dizmal, que fas aquí? - Dizmal? Son Rob Short.
Gai de 20 e pico. Vivo, adoro e aprendo da cidade.
Amo a moda, a noite e coarme en grupos de discusión polo carto fácil.
- Venetia anotoute no estudo de mercado? - Hai anos e levo exprimíndoo dende entón.
Dixen que o Orgullo era monetizable e aquí estou.
Alyssa? Ola, cómpre botar unha persoa.
Coñecémonos e vai contra as regras.
Non tal.
- Ai, non? - Non.
Mais seu odio polo Orgullo sabotará todo o grupo.
- Diso nada. - Para nada.
- Pasmou dende que Jesi deixou Little Mix. - O que? Diso nada.
De acordo, é verdade.
Has de arranxar isto e botar esta persoa e…
Está ben.
Isto é a miña vida, non ma estragues.
Serei imparcial, prométocho. Non vai diso o Orgullo?
Están examinando a campaña.
É un traballo teu, non queres ollar?
Xa tiven comentarios abondo.
- Anoxáronte as miñas notas? - Haberían?
Fun dura.
Fuches, si.
Síntoo.
- En serio? - Si, que te sintas así.
A ver, as anotacións foron duras, mais é porque me importa.
Isto ou eu?
Si.
É dicir, as dúas.
Mira, sabes o intensa que son no traballo.
É a miña vida.
Sabes que me doe que me digan cousas malas.
Avisareite cando estea.
- Debería deixarte en paz. - Abofé que si.
Ben, xente, hoxe veredes uns anuncios que publicaremos este verán.
Que se sente cando xulgan un dos teus maiores proxectos?
Pois é entretido e gratificante.
Hei de mellorar a cara de póker.
Oe.
No peor dos casos, se a campaña fracasa, perderás a túa empresa.
E que?
Seguirás sendo ti.
Isto non vai de triunfar, vai de facer algo que importe.
Quero que saibas que, se es o filtrador, pódesmo dicir, porque son bo escoitando.
- Non filtrei nada, de acordo? - Ben.
Mais teño algunha teoría.
AS MELLORES PASTELARÍAS DE BERLÍN
Sabes?
Se o falásemos resolveríamos o enigma.
Quizais nun lugar divertido?
- Gústanme os momentos Hinkle Room. - Podería valer.
Estarei alí se ti estás.
Trato.
- Viches moitas destas, non si? - Vin, si.
Que pasa se a alguén non lle gusta? Podería sabotalo todo?
Podería e farao. Un crítico abonda para convencer un grupo.
CHAD ADDISON DIRECTOR COMERCIAL
Estou dentro.
Ben, faino rápido.
Chad, non estamos pirateando Matrix, buscamos historiais na wifi da empresa.
É legal, non violaría a lei por ti.
- Seguro que funcionará? - Seguro.
O historial de quen o filtrou probará a intencionalidade.
- Cómpre inserir os termos axeitados. - Como sabes disto?
Meu fillo solta mentiras e entretéñome destapándoas.
- Teño algo. - O que?
Un empregado solicitou en liña tarxetas de crédito de interese alto.
- É unha pista? - É peor.
Os pais non o avisaron dos perigos das débedas.
- Nin que o digas, nunca me endebedo. - Só hai unha cousa peor ca esas tarxetas.
- Arrendar. - Arrendar.
A xente insegura quere impresionar con coches novos.
- Cómpraos usados. - Cómpraos usados.
Neste mundo búrlanse da xente práctica.
Abofé, e sabes quen ri a última?
- A xente non endebedada. - A xente non endebedada.
- Onde estabamos? - Ai, si.
Acha o filtrador e salva a empresa.
Ben, vamos alá.
Alguén ten algunha impresión que queira compartir?
Si.
Levo calado case todo o día, mais creo que teño algo que dicir.
Moito, de feito.
Non sabía que pensar desta campaña.
Mais…
cavilei…
E decateime do importante que é escoitar unha mensaxe así,
sobre todo vindo dunha gran marca coma Glamorous.
Sinto orgullo de que a maquillaxe favorita de miña nai
á fin alce a voz pola comunidade LGBTQIA+.
Moitas grazas.
Pon iso no teu cartel.
Grazas a todes polo voso tempo. Recollede os cheques na saída.
Liscade de aquí! En serio, precisamos a sala para outra cousa.
Se puidésedes bulir coma coelliños, sería estupendo. Grazas.
- Grazas. - Dizmal!
- Ei. - Quería darche as grazas.
Puideches estragalo e non o fixeches.
Gustouche.
Gustouche, non si?
- Aquí non, ven. - Que…?
Gústame este cheque e a quen me paga direille o que quere oír.
Odiáchela.
Odiar é moi forte, e acertado, mais deiche deces porque somos irmás.
E o que dixeches da mensaxe e a comunidade?
Fágoo sempre, dis o que queren oír mais votas o que sentes.
Mais todes foron moi amables.
E se a odiaron e nos puntuaron baixo?
Creo que estás a piques de descubrilo.
Normalmente leva máis tempo procesar estas cousas,
mais nunca viramos uns resultados así de claros.
Esta é, sen lugar a dúbidas,
a mellor proba de campaña que vin na miña vida!
Sorpresa.
As putas amas de Marketing volven coroarse.
Crede.
Xa falei con Vendemiaire e encántalles.
- "Sóbrame Orgullo" ten o visto bo. - Xenial.
A que responderon máis? Que significa esta campaña para a xente?
Francamente? Todo.
E nada. É dicir, votaron todo alto, mais mirade os comentarios.
Non saben que significa a campaña.
A xente hetero pensa que é para ela, igual ca gai. Ven o que queren.
Mais fai reflexionar e pensar.
É dicir, significará algo, non?
Significa o que queren, esa é a clave.
É como debería ser unha campaña do Orgullo, orgullosa mais sen sobrarse.
Por que isto…?
- Precisas algo? - Ola. Preciso, si.
Procuraba un caixón cheo de maquillaxe de balde para mangar.
Podes levar isto, está caducado.
Sérveme, Alférez Bombonciño da Noite da Roupa Interior e mozo de Marco.
- Chamoume así? - Non precisas isto para pórte colorado.
Non é da miña incumbencia mais, coma saxitario, creo que si o é.
Ten a alguén, sabes?
Claro que o sei.
Cres que son un bicho raro desesperado por unha posibilidade que ignoro que non hai?
Sería patético.
Os xerseis de Nadal son patéticos, sentir e parte da vida.
Se tes máis desa maquillaxe,
teño vales de copas para os martes á noite na miña festa, a Mala Pécora.
Pásate e fai algunha amizade. Atopa alguén a quen poñas colorado.
Grazas.
Proba feita.
A campaña coa nota máis alta da historia.
É traballo teu, está orgullosa.
Pregúntame o que queres.
Aplicaches as miñas correccións?
Aquí tes fotocopias e está no disco duro.
Non vou ir pola noite.
Oe, síntoo.
Déixame ver.
Pedinche que fixeses o teu traballo, fixéchelo e agora son eu a mala?
Non son a máis delicada, pero poderías ser menos susceptible?
- Séo ti máis. - Porque saímos?
Si, Venetia, porque estamos xuntas.
Benvida á parte difícil, son eu, unha persoa por min mesma. Un pracer.
Son máis que a moza que fai que te corras
e máis ca a amiga que te alenta.
Sinto cousas. Non podo gardar unha aquí e outra alá para facilitarche a vida.
Vaia. Ola, Britt.
Eu tamén son unha persoa por min mesma, con sentimentos e ninguén se preocupa.
Imaxínate que fago. Gárdoos.
É o que me toca.
Ti non podes?
Impórtoche?
Estou aquí, non si?
Polo de agora.
Mais impórtoche?
Non cando é doado. Cando é difícil.
Cando son unha cabrona, cando me sinto insegura.
Cando has de collerme da man.
Son un chanzo na túa escada? Cando me desbotes, mirarás atrás?
Quero significar algo.
Signifícalo.
Pois demóstrao.
Que foi?
Partín o lombo erguendo peso morto.
A ver se o quiropráctico pode obrar un milagre, mais dubídoo.
- Daquela non poderemos saír esta noite? - Se podo, será nunha cadeira de rodas.
Descoida, mellórate.
Marco,
podes marchar.
Acompáñote?
Arrasaríamos na proba, mais creo que non o cacharon.
Ou se cadra si e marramos en dicir algo significativo.
Que intentas dicir?
Sinceramente, non estou moi segura.
- Talvez estea desconectada da comunidade. - Podemos remedialo.
Ir a un bar gai esta noite e coñecer a quen te admira. Chámao investigar.
Levo anos sen ir a un bar gai.
- Imaxino que coñeces un local. - Cadra que si.
En Brooklyn.
Non te preocupes pola cola, hoxe vés comigo.
Non hai cola ningunha.
Mellor aínda.
Por aquí.
Perdoade.
Mi madriña!
- Iso é! - Marabilloso.
Velaí o espectáculo, que continuará á medianoite. Non marchedes.
Esta noite estará chea de sorpresas.
Se non é Madolyn Addison é a súa xemelga idéntica.
Tanto dá, se tes un remix tes un sitio.
Agarda aí, eu coñézote.
Non es quen adorou a nosa campaña?
Non lle gustou.
- En serio? - A nós tampouco.
Isto vaise poñer indecente, por que non imos ao reservado?
Ben.
Rapazas, temos unha visita especial, a Madolyn Addison.
- Que dis? - Estas son Serena, Chiquitita e Priyanka.
- Ola. - Un grolo!
Ola, señoritas.
Desculpa, es a persoa máis famosa que coñeceron.
- Quita, ho. - É verdade, mais coñecín a Rosalía.
- Certo. - Abofé que si.
Non hai nada que temer, non mordo.
Isto, aquí, é onde pasei a miña mocidade.
Entre bastidores.
Algunhas das miñas mellores lembranzas, a roupa, a maquillaxe…
Esta era a miña casa.
E esas mozas eran a miña familia.
Ostras, é Glamorous? É meu?
Planeáchelo?
Levo a base así así, mais tratamos ben os teus produtos.
- É especial. - Moito.
- Adorámolo. - Significa moito.
Ben, xente, brindemos.
Por facer o mundo máis fermoso.
- Rostro a rostro. - Saúde.
- Achaches algo? - Achei.
Máis porno.
Por que todo o mundo ve tanto porno no traballo?
Nin idea, mais haberiades investir en filtros.
Talvez deberiamos aceptar que somos uns detectives pésimos e deixalo correr.
Diso nada.
Non podemos ter outra filtración, hai moito en xogo.
Díxenlle á nai que o arranxaría e fareino.
Aínda que lle dea igual.
Seguro que túa nai aprecia todo o que fas.
Ai, estás segura?
Porque ultimamente semella que son o malo.
Por facer o meu traballo?
Por serlle un piar?
Por rexeitar mil ofertas tras a carreira de Negocios para vir aquí
a ser o mamón que sempre se interpón?
Ten sorte de que te preocupes, oxalá a meu fillo lle importase que penso.
Impórtolle, mais escóitaa a ela.
Pois a min escóitame, mais fala con Marco.
Normal que non che caia ben Marco, quitouche o sitio.
Mais sigo levando o seu nome. El só colle chamadas e lle leva o café.
E aconséllaa.
E rille as bromas.
Ela era así comigo e agora nin sequera confía…
Julia, grazas polo teu traballo de hoxe, mais…
- Acabouse. - E logo, resolviches o caso?
Si, mais agardo equivocarme,
polo ben de todos.
Seguro que non queres que te leve?
Non a Jersey, xa cruzaches pontes dabondo esta noite.
Tes razón.
Oxalá corrésemos un risco coa campaña.
Cambiar o mundo precisa descaro e só son unha muller.
Unha muller branca e con cartos.
- Estou acomodada. - E es famosa.
Non tes nada que perderes e se ti non podes arriscarte, quen vai poder?
Grazas, Marco.
Foi unha pasada.
OLA, PRECIOSES
SEGUES CON FAME?
Lembra que iamos ir a Peter Luger antes de partir o lombo?
Pois, tras tomar un par de calmantes, tiven unha idea: Talvez envíen a casa.
E adiviña.
Si envían.
Mimá, canto pediches?
Todo.
Pedíchelo todo por min?
Por que non? Pagas a pena.
Meu Deus!
Para, non semellas lesionado.
Tomei un calmante.
Non, un non se parte o lombo e ergue alguén cunha pastilla.
Fixécheste dano?
Mentiches para zafarte da cita?
Quería ir.
Abofé que si.
Daquela que?
Por que…?
Nunca saímos xuntos.
Nin sequera quedamos.
Por que?
Avergóñote ou algo así?
Son un tío das finanzas do que o mundo se mofa.
Nunca quedei con ninguén coma ti.
Non estou afeito a isto, sabes?
Non fago que a xente se xire, non son afouto.
Non son coma ti.
Síntoo.
Daquela só podes estar comigo aquí?
Fóra non?
Pensaba que che gustaba.
Estouno intentando de veras, Marco.
Marcho.
Ei, agarda.
Non o botes todo pola borda porque a caguei, queres?
Temos algo bo.
Tiñamos algo bo.
Acabouse.
Mellor se o de onte queda entre nós.
A filtración é tema teu, Islandia o meu.
Non, o outro.
O de miña nai.
Non sentir que son abondo para ela.
Hei parar de andar modificando os suplementos, vai semellar que toleei.
Non tes de que preocuparte.
Que conste que serías o fillo perfecto para calquera nai.
- Boteite en falla onte á noite. - Dixéchesme que non fose.
Sería unha boa desculpa.
Non podía, tiña traballo.
Abofé que si.
Queres saber que hai na caixa?
- É…? - Un modelo da túa presentación.
Abofé, sigue abrindo.
- É…? - Orgánico? Si.
A primeira versión da nova sombra de ollos.
Directa do laboratorio, mesturada a man e a primeirísima tirada.
Non ía estar lista, mais pedín que o fixesen posible.
Só uso orgánica.
Sabes? Ás veces te escoito. No fin de contas, tamén es unha persoa por ti mesma.
É enfermizo utilizar o choio para falar de amor.
Acolle esta persoa por si mesma.
Decátaste, non?
Falta peso no adorno.
Sen présas…
é para hoxe.
Trasnoitaches?
Púxenme caneco, que é a parte boa.
Madolyn díxote de que vai a gran reunión?
Non, tan malo é?
- É unha reunión de toda a empresa. - Bo non pode ser.
Oe, preciso saír da casa esta fin de semana.
Fas algo?
Pensaba pasarme pola Hinkle Room.
E a miña invitación?
Talvez sería mellor que fose só, así é máis doado coñecer mozos.
Senón, pasarei toda a noite…
- Falando contigo. - Mais gústache falar comigo.
Vémonos na reunión.
Nunha cousa tiña razón, o filtrador non aparece nas fotos.
Mais equivoqueime noutra…
supoñer que non serías ti.
Por que foi?
Pola atención.
- E funcionou. - Por que non mo dixeches?
Por que non me dixeches que nos desangrabamos?
Porque quería arranxalo.
Quería salvarnos.
Sabes que?
Seméllaste máis a min do que imaxinas.
Que máis non me contaches?
Pensaches de cantas maneiras puido saír o tiro pola culata?
Debiches falar comigo.
Xa non confías en min?
Confío en min.
Vémonos na reunión.
Seguramente todo o mundo escoitou
que estamos a esforzarnos para amarrar a venda desta compañía a Vendemiaire…
realizando unha campaña do Orgullo que sexa significativa.
Pensaba que a tiñamos, ata onte á noite,
cando me convidaron nin máis nin menos que a un local de drag.
Para a miña sorpresa, topei cunha das nosas clientas
e vin como gardaba os nosos produtos nun lugar con orgullo,
porque lle importamos.
Onde está ela nesta campaña?
Non a vexo, e vós?
Só vexo modelos de bo ver nunha impresión estilosa
e a nosa ansia por que nos loen e feliciten.
Podemos mellorala.
A nosa clientela merece máis.
Por iso tiraremos con todo e comezaremos de novo.
É dicir, que temos unha semana
para realizar algo novo partindo de cero.
Sete días para alzar a nosa voz e dicir algo cun significado.
Sei que vos pido moito,
mais se a nosa clientela nos pon nun pedestal…
que menos que devolverlle o favor.
Agardo que me acompañedes.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita