Dobra, nadszedł czas!
Mamy tydzień, by zacząć od nowa.
Kampania Dumy jest do wyrzucenia. Nie była dość dobra.
To znaczy, że mamy siedem dni, by stworzyć od zera nową wersję.
Nie będzie łatwo.
Wiecie jednak, co jest gorsze? Porażka.
Przygotujcie się więc na ciężką pracę po nocach,
bo to się dzieje!
DZIEŃ PIERWSZY
Dobra.
DZIEŃ DRUGI
Zostało sześć dni. Damy radę.
Mamy dużo czasu.
DZIEŃ TRZECI
Zostało pięć dni!
Mnóstwo czasu. Mniej niż wczoraj, ale wystarczy.
Pracując dzień i noc, śpiąc przy biurkach…
DZIEŃ CZWARTY
Daj spokój!
DZIEŃ PIĄTY
To moje!
Stać was na więcej.
Nadal możemy to zrobić.
DZIEŃ SZÓSTY
To wydaje się bezsensowne.
Może takie być.
Może jestem gotów się poddać! Ale nie zrobię tego.
Bo możemy to zrobić! Prawda?
Możemy to zrobić…
Damy radę.
DZIEŃ SIÓDMY
Tym razem jej się podoba. Zrobiła ten gest z włosami. To dobry znak.
Zrobiła to wczoraj i skasowała tamtą kampanię.
Te z niedzieli i poniedziałku też.
- A w sobotę… - Daj mi się nacieszyć!
Nie byłam w domu od sześciu dni. Mam rozczochranego koka.
- Musi jej się spodobać. - Ka-ja-ja, ka-a-pu-ci-no
Ka-ja-ja
Mam cappuccino dla Bena
Podwójny szot, tak jak lubi
- Odstawiam nabiał. - Załatwię ci mleko owsiane.
I jak? Podoba się jej?
Zrobiła ten gest z włosami.
Nie wiem, piękna. Nie wyczuwam tego.
Jak większość z nas.
Została sama z karteczkami.
Mam dobre wieści. Jesteśmy blisko.
Wiem, że jesteście zmęczeni. Ja też.
Ale wiem z doświadczenia, że niektóre kampanie wychodzą w pełni ukształtowane,
podczas gdy inne wymagają opieki.
Przesadziliśmy tutaj.
Modelki są zbyt sympatyczne.
Potrzebujemy charakteru i ruchu.
Musimy to dopracować. Obiecuję, że nam się uda.
Wracajcie do pracy.
Mamy czas do północy.
Jeśli nie wgramy grafik, nie zagwarantujemy dostawy
naszym partnerom handlowym i marketingowcom.
Wtedy nie będzie kampanii.
Nie będzie marki do ratowania.
Jeśli się spóźnimy, zginiemy.
- Wcale nie. - Świetnie.
Mówisz tak codziennie,
a my dalej będziemy wyrzucać świetne kampanie.
Świetne to nie to samo co idealne.
Wiem, że ostatnio naruszyłem twoje zaufanie, bo ukrywałem złe finanse
i prawie zniszczyłem twoją firmę, ale to nie znaczy, że się mylę.
Musimy to zakończyć.
Nie dramatyzuj. Jesteśmy bliżej, niż myślisz.
Zatem nie wtrącam się.
Przy okazji, Wi-Fi nie działa.
Router pewnie świruje. Zrestartuję go.
Kolejna niezbyt seksowna, zabawna czy kreatywna praca.
Jeśli nikt tego nie zrobi, wszystko padnie.
Jestem routerem.
To metafora.
Naprawdę olejesz Marco?
Traktuję go tak jak innych, z którymi pracowałem,
a z którymi nie chciałem gadać.
Dobra. Rozumiem.
Ma kogoś innego. Zabawił się tobą.
- Wykorzystał cię dla uwagi. - Mów dalej, uwielbiam to przeżywać.
Ale możesz być jego przyjacielem.
Już nie.
JESTEŚ? WYSKOCZYMY NA KAWĘ?
COKOLWIEK CHCESZ, MOŻE BYĆ NAWET ZA DNIA.
WYBIERZ MIEJSCE.
- Marco, chodź ze mną. - Co się stało?
Prawnicy nie dali rady usunąć tatuaży modelek?
Wizażyści sobie z tym poradzą. Raport masz w skrzynce.
Czemu byłeś przybity?
Mnie nie nabierzesz. Wiem, kiedy coś cię gnębi.
Rzucono mnie za to, że jestem zbyt kobiecy.
Nie chcę o tym mówić ani myśleć.
- Chcę tylko dobrze wykonywać swoją pracę. - Wystarczy.
Potrzebujesz przerwy. Wracasz dziś do domu.
- Nie. - Nie?
Kto cię nauczył tak mówić do matki?
Wiem, że chcesz się mną opiekować, ale ja opiekuję się nimi.
To moja praca.
I tak długo, jak tu jesteśmy, to jest ważniejsze.
Dobrze. Jaka dojrzała i niezależna decyzja.
Jako matka uwielbiam to. Ale jako matka nienawidzę tego.
Może załatwię kolejkę cappuccino
- dla działu prawnego? - Dobrze.
Będzie za…
dwie godziny.
Masakra z tą dostawą.
Nie możesz sam pójść?
Mogę wpaść na problem, którego unikam.
Powiem ci coś, jako ktoś, kto nie chce czekać dwóch godzin na kawę -
że nie możesz go wiecznie unikać.
Musimy z tym skończyć.
Z zasadzaniem się na mnie w toalecie? Tak, musimy.
Musimy skończyć crunch.
Musimy to doprowadzić. Mogłabyś mi pomóc z moją matką?
- Mam ściągnąć jej cugle? - Nawet lepiej.
Nie. Bo w nią wierzę. Może ty też powinieneś.
Wierzysz tylko w siebie.
Zależy ci tylko na awansie. Ja jestem tym złym i muszę to naprawić.
Jak router - który jest metaforą.
Od tygodni nie rozmawiałyśmy o moim awansie.
Nie musisz, masz go w garści.
Linia organiczna? Daj spokój.
Niczego mi nie obiecała.
Musisz być dobrej myśli.
Ty to powiedziałeś, nie ja.
W najgorszym wypadku zostaje Revlon. Prawda?
„Zaraz, skąd Chad wie o Revlon?” Zadzwonili do niego, żeby cię sprawdzić.
A teraz on… ja dobrze wiem, jaką jesteś osobą.
To był tylko lunch. Odwołałam go.
Kiedy mamie odbijało,
kiedy byliśmy na skraju zagłady, ty szukałaś drogi ucieczki.
To nie takie proste. Bałam się. Ale na koniec postąpiłam słusznie.
Chcesz postąpić słusznie teraz? Zrób to, co trudne.
Powiedz mamie to, czego nie chce słyszeć.
Uratuj firmę, póki jest co ratować.
Śniadanie podano.
Najlepszy i jedyny koktajl, jaki serwuje wasza kuchnia.
Niezłe. Sam mieszałeś?
Wstrząsnąłem i przelałem do kubka.
Mogę tu jeszcze trochę posiedzieć.
- Wrócę uberem do domu. - Potrzebuję tej pracy.
Mogę cię o coś zapytać?
Co ci mówią te zdjęcia?
Mnie pytasz?
Pierwszy raz w życiu nie masz zdania?
Powiem ci, co widzę.
Twoje zaangażowanie. Ta kampania wiele dla ciebie znaczy, prawda?
Musi mi się udać. Wiele osób na mnie liczy.
- Czuję się, jakbym stała na krawędzi. - Uwierz w siebie.
Do tej pory to działało.
Madolyn. Przyszedł James.
James?
- Wpuść go. - Nie dostałaś SMS-a?
Mieliśmy iść na śniadanie. Tylko wtedy masz czas.
Co?
Która godzina?
- Pracowałam całą noc. - Właśnie widzę.
- Widzę też, że już jadłaś śniadanie. - To? Teddy właśnie je przygotował.
Przelałem tylko do kubka.
Zaczekam na zewnątrz.
Gdybym wiedział, wziąłbym coś na wynos.
- Pracujesz 24 godziny na dobę? - Nie, to moja wina.
Przepraszam, że zapomniałam.
W delikatesach na dole do 11 podają kanapki z jajkiem.
Cóż…
- Brzmi nieźle. - Tak?
- Zamówienie dla Marco. - Mam cię.
O Boże!
- Czekałeś tu cały ranek? - Tak.
Zlewałeś mnie, żeby coś udowodnić?
Tak.
Wciąż ci na mnie zależy, a mnie na tobie.
Zajmę ci trzy minuty. I tak czekasz na kawę.
Gdzie byłeś?
Wyszedłem.
Po tym jak skłamałeś, bo wstydzisz się mojego makijażu,
mojego stylu, splendoru, mojego siebie.
Źle wyszło. Ja jestem ten zły.
Ale czy jestem twoim pierwszym facetem, który ma z tym problem?
Tak!
Bo jesteś pierwszym,
z którym na serio się umawiałem.
Co?
Jak to?
- Byłeś prawiczkiem? Czy ja…? - Nic z tych rzeczy.
Z tobą był pierwszy poważny związek.
W takim razie... obaj musimy się jeszcze wiele nauczyć.
Muszę przywyknąć do faceta, który zwraca uwagę.
A ty musisz zrozumieć, że ludzie zasługują na szansę rozwoju.
Okłamałeś mnie.
I znowu skłamię.
I ty też.
Łączy nas coś więcej. Wiesz o tym.
Dobre rzeczy nie przychodzą łatwo. Ale gdy jest dobrze, robi się świetnie.
Zamówienie dla Marco.
Wiesz, co jest świetne? Kiedy ktoś cię nie okłamuje.
Kiedy lubi cię takiego, jakim jesteś.
Kiedy zawsze jest przy tobie. Miałem kogoś takiego.
Cały czas mnie ścigał.
Traktowałem go jak przyjaciela, a ty mnie jak śmiecia.
Naprawię to. Odzyskam go.
- Czekaj. - Dość tego! To koniec.
Sama Monét X Change mogłaby wręczyć mi sto żółtych róż
z banerem „Parker przeprasza”, ale nie zmienię zdania.
- Co to za jedna? - Najlepsza drag queen na świecie.
To, że nie wiesz, potwierdza, że nie możemy być razem.
Nie obchodzi mnie, co mówi Chad. Nie jestem bezdusznym potworem.
Nie chcę się wybić dzięki Madolyn. Nie zawsze wybieram siebie. Prawda?
Przytaknij szybciej.
Wskazałam znaki ostrzegawcze na pierwszej randce, a i tak tu jestem.
Mów dalej, chcę zobaczyć, jak długo zostanę.
Nie jesteś bezdusznym potworem.
- Ale… - Ale…
Przyznaj, że umiesz się odpowiednio zabezpieczyć.
Jak śmiesz? Dałam ci hasło do Wi-Fi.
A co z kodem do drzwi? Przychodzę prawie co noc.
Jeśli podamy kod zbyt wielu osobom,
zarządca budynku go zmienia.
Przestrzegam zasad.
Dobrze postąpiłaś z Revlon. To się liczy.
I znów postąpisz słusznie.
Madolyn!
Już prawie to mamy.
Nareszcie!
Musimy zrobić jeszcze jedną sesję z modelkami.
Nie.
Nie możemy zacząć od nowa.
Nie 15 godzin przed terminem.
Słyszałeś ją.
Musimy. Musimy wierzyć.
Porozmawiaj z nią. Proszę.
Jeśli Madolyn tego potrzebuje, damy jej to.
Nie!
Może jestem jedynym, który potrafi to powiedzieć,
ale to nie umniejsza temu wagi.
Nie.
Zrobiłem wszystko, co w mojej mocy, żeby utrzymać to w ryzach.
Moja matka zrobiła wszystko, żeby nas zepchnąć w przepaść.
Nie chcę już dłużej być jej małym dyrygentem.
Zatrzymujemy to.
Kiedy będzie gotowa podjąć dorosłe decyzje, spotkamy się tutaj.
Ale póki co - strajkuję.
Kto jest ze mną?
W porządku. Jeden człowiek może zmienić świat.
Jeden człowiek…
i paczka krakersów.
Jest wasza!
Ludzie.
Jedna osoba nie może nas powstrzymać.
I nie powstrzyma!
Wracać do pracy!
Zarezerwowaliśmy modelki. Będą za pół godziny.
Zestaw foto gotowy. Garderoba ma bogatą ofertę.
- Możemy zaczynać. - Z wyjątkiem Chada i jego strajku.
Nigdy nie miej dzieci. Dłużej pożyjesz.
Te dziewczyny mają charakterek.
Brak im doświadczenia.
Nie można ich poinstruować?
Jeśli ktoś umie być modelką, to Madolyn Addison.
Ja? Nie.
Dawno nie pozowałam.
Teraz możesz zabłysnąć.
Pokierujesz aparatem w stylu Madolyn Addison.
Czegoś tu brakuje. Może ciebie.
NA GÓRĘ!
Sprawdzę, czy cię potrzebują na planie.
- Witaj, Venetio. - Cześć.
O co chodzi?
Miałaś wrócić dopiero na premierę.
Jestem tu, by się upewnić, że się odbędzie.
- Gdzie kampania? Wszyscy czekają. - Dopracowujemy szczegóły.
Martwię się, Venetio. Ty chyba też.
Poradzimy sobie. Madolyn jest niezdecydowana.
Odpaliła tryb Marie Kondo?
Wyrzuciła wszystko, co nie wzbudza radości? To się ciągle zdarza.
Właściwie to tak.
Ale dojdziemy do tego. Obiecuję.
Jeśli nie dacie rady, opracujcie plan B.
Przejrzyj wszystko, co Madolyn wrzuciła,
i stwórz ostatnią, najlepszą wersję kampanii.
Coś na tyle dobrego, by móc to oddać, na wszelki wypadek.
Słucham?
Nie zdradzę swojej mentorki.
Nawet jeśli to uratuje kampanię i sprzedaż? I twój awans.
Mogę go oficjalnie zgłosić, jeśli zrobisz, co trzeba.
Robię, co trzeba.
Popieram Madolyn, na dobre i na złe.
Nie powstrzymają mnie żadne specjalne względy.
- Do zobaczenia na przyjęciu. - Cześć.
Dawaj Całun Krwi. Teraz.
Wzywa Gwardię Zagłady.
Łańcuch Piorunów!
Nie mogę gadać. Robię rajd.
Na co, na szafę?
Coś o tym wiem, złotko.
To gra. Tylko tak mogę oderwać myśli od pracy bez sensu,
która zaraz może trafić do mojego folderu.
Możemy też poplotkować i posiedzieć razem. Jak kiedyś.
Czy już tego…
nie robiliśmy?
Tak, ale możemy to powtórzyć.
- Prawda? - Nie masz pracy?
Mam.
Sam muszę odbierać dwa telefony.
Dla naszej królowej, która próbuje ocalić naszą firmę i nasze posady.
A ty sobie graj na tym swoim komputerku.
- To znajdź kogoś do pomocy. - Zgłaszasz się na ochotnika?
A może ten rajd jest ważniejszy od pracy?
Podważasz moją etykę pracy?
No wiesz…
Właśnie poświęciłem dla ciebie bardzo rzadki przedmiot.
Nie martw się. Jestem tego warty. Tędy, komputerowcu.
Za mną.
Jesteśmy.
Poskładałaś to dziś rano?
Tego się spodziewałam.
- Na wypadek pragnienia. - Może później.
Hej.
- Hej, Madolyn. - Wessy.
Gotowa pokazać dziewczynom magię Madolyn?
Witam panie.
Pasuje jej ten kolor.
Nie. Bez piruetów.
- Nie? - Nie.
To niepotrzebne.
No dobra. Musimy zwolnić.
Nie tak gwałtownie, płynnie.
Dobrze?
O to chodzi. To nam się podoba.
Nie, skarbie. Jest tutaj. To twoje światło. Trzymaj się go.
Tak.
Jest świetna.
Cudownie.
Świetnie. Podoba nam się.
- Pięknie. - To jest to.
Dział prawny potrzebuje zgody dyrekcji, a twoja matka jest zajęta.
Przykro mi. Nie ma mnie.
Strajkuję.
Może przełóż długopis nad barykadą, bo to nie mnie
- chcesz coś udowodnić. - To uzasadniona akcja strajkowa.
I wszystko naprawi. Zobaczysz.
Przykro mi to mówić, ale twój strajk to nie koniec świata.
Może i nie.
Ale dla niej tak.
Dla niej?
Więc o to chodzi. To tylko test miłości.
Nie, to uzasadniona akcja strajkowa.
Mój syn też czasem biega z fochem do pokoju.
Nie zależy ci na nas ani na firmie. Chcesz tylko dowodu, że mama cię kocha.
Widzisz tę koszulkę?
Należy do mojego taty.
Który na wieść o ciąży uciekł od mojej matki.
Widzisz to nazwisko? Jest jego, nie moje.
Przyjąłem jej nazwisko. Wziąłem jej stronę. Przyjąłem wszystko.
Nawet błędy, które ostatnio popełniałem, powstały, bo myślałem o niej.
Więc tak, jestem pewien, że mnie kocha.
Spójrz na mnie.
Zasłużyłem na to.
Może za dużo od niej potrzebujesz. Za dużo aprobaty, uznania.
Może szukasz tu czegoś, czego nie możesz znaleźć.
Wiem, że przyjdzie. Wiem, że się ugnie.
Ocalę tę firmę.
Oby, bo zaczęłam wysyłać CV, ale nie mam odzewu, więc…
- Wystarczy parafka? - Tak. Dziękuję. Tutaj i tutaj.
Podoba mi się to ujęcie.
Wyglądają na zaangażowane, ale potrzebujemy więcej opcji.
I wciąż chyba są trochę sztuczne.
Mogę to poprawić.
Co było nie tak?
Nauczyłaś je modelingu. Naprawiliśmy to.
Są modelkami od pięciu minut, a na początku nigdy nie jest idealnie.
- Powinnaś to wiedzieć. - A pierwsza setka?
Tydzień temu byłam za kulisami. To było świetne uczucie.
Przypomniało mi, czemu w tym siedzę. Fantazja, przepych...
Właśnie za tym teraz gonię. Nie spocznę, póki tego nie znajdę.
A jeśli się nie uda?
Musisz odpocząć, Venetio.
Przyjdź później z pozytywnym nastawieniem.
Co robisz?
Relaksuję się.
Czyli sesja idzie aż tak dobrze?
Mam uaktualnić profil na LinkedIn?
Jak tam poranna kampania Dumy?
Załatwione? Coś zostało?
Trzeba ją tylko ułożyć i skompresować przed wgraniem.
Mogłabyś to dla mnie zrobić?
Przygotować do wgrania? Na wszelki wypadek.
Dlaczego?
Czy Madolyn tego chce?
Nie.
Ale może nam się przydać.
Chcę, by była gotowa.
Proszę. To ważne.
Biorę się do pracy.
Przepraszam. Nie chciałem się narzucać. Chcę gdzieś poczekać na Madolyn.
To będzie dobre miejsce. Usiądź, napij się.
- Kup samogłoskę. - Dobra.
Śmiało.
Madolyn pozwala ci tu przesiadywać?
Kiedy jej tu nie ma. Czasami nawet kiedy jest.
Jak blisko jesteście? Mówiła kiedyś o mnie?
To byłoby nieprofesjonalne.
Dobrze, ale widzę, co tu się dzieje.
Nie jesteś tylko jej pracownikiem. Jesteś jej przyjacielem.
Chyba tak.
Ale chodzi tylko o to?
Mam prawo pytać. Jestem tu nowy.
Ciężko nie czuć się przy niej wyjątkowym.
Ale nie. Tylko się przyjaźnimy.
Nie chciałem cię o to pytać, ale cieszę się, że to zrobiłem.
Więc będę się zmywał, ale mam nadzieję, że się zobaczymy.
Długo wytrzymałeś z Madolyn.
Nigdzie się nie wybierasz.
Zgadza się. Nie wybieram się.
Mamo? Co się stało? Potrzebujesz mnie?
Muszę się odświeżyć. Wrócę za pięć minut.
Gdzie ten magazyn, który przeglądaliśmy?
Brytyjski Vogue.
Jest gdzieś tam.
Czekaj.
Myślałam, że strajkujesz.
Bo tak jest. Strajkuję.
Ale jeśli mnie potrzebujesz, proś.
Nie poddam się.
Ja też się nie poddam.
Ale jeśli router się popsuje… będę pod ręką.
- Gabinet Madolyn Addison. - Żałosne.
Nie da się szybciej odebrać? Mnie by zwolnili za taką powolność.
- Myślisz, że możesz mnie pokonać? - Zadzwoń, to się dowiesz.
Nie ma tu aż takiego ruchu.
Teraz jest spokojnie, ale szybko zrobi się gorąco.
Idziemy. Boisz się, że zabiorę ci koronę?
- Nie potrzebujesz mnie, co? - Jasne, że tak.
Poważnie.
Wiem o tym drugim.
Tak? Dlatego tak dziwnie się zachowujesz.
Dobra. Czyli wiesz.
Już go nie ma.
Super. Czyli teraz moja kolej?
Co?
Nie planowałem go poznać.
Ani ciebie. To się po prostu stało.
I już się skończyło. Jestem teraz tutaj.
Ty też tu jesteś.
Nie znienawidź mnie.
Nie nienawidzę cię.
Tylko…
pragnę cię od dnia, w którym się poznaliśmy.
Mówiłem o tobie. Myślałem o tobie.
Robiłem, co mogłem, żeby cię rozgryźć i być dla ciebie wystarczająco dobrym.
Tak…
- Znam to. - Byłem tylko opcją zapasową.
On był wystarczająco dobry, a ja nie.
- Nie ma go. To nie tak. - Nie, nie odszedł.
Zawsze gdzieś tam będzie, a ja nigdy nie będę nim.
- Nawet nie możemy się przyjaźnić? - Jasne, że nie.
- Czemu? - Bo…
Nie potrafię być tak blisko i cię nie pragnąć.
Żaden makijaż na to nie pomoże.
Co tu się dzieje?
- Świętujemy? Skończone? - Dopiero zaczynamy.
Czyli tylko gawędzicie?
Poznajemy się.
Wszyscy muszą zachowywać się naturalnie i swobodnie,
jakby byli w barze.
Więcej kawy.
Madolyn, przepraszam. Zostały nam tylko cztery godziny.
- Idzie nam świetnie. - Tak.
Nadal musimy wybrać ujęcia,
poprawić, zaprojektować, zatwierdzić i dostarczyć.
Ciężko pracujemy i mamy już tyle dobrych opcji.
Wybierz którąś i na tym koniec.
Może dam ci znać, jak skończę?
Proszę. Co o tym myślisz?
JUŻ GOTOWE!
Brak paskudnego podkładu. Fantastycznie.
- Masz to? - Oto plan B.
Cała kampania z porannego przeglądu projektów.
Poukładane, spakowane…
i gotowe do wrzucenia na FTP sprzedawców.
Wystarczy podłączyć.
- Naprawdę tego chcesz? - Nie.
Ale muszę, dla jej dobra.
Zdradzasz ją.
Ratuję ją.
Zdradzając.
Ratuję firmę i sprzedaż.
Zwolni cię.
Zrozumie. Przejdzie jej.
- Powtórka z Revlon, co? - Gorzej.
Lekceważysz jej osąd, udając, że to dobry uczynek.
Nie rozmawiałaś z nią. Tkwi w swoim świecie.
- To jej pomóż. - Pomagałam.
Więc pomóż bardziej.
Znowu kwestia zaangażowania.
Nigdy nie angażujesz się na całego.
Wiem, że to kłopotliwe.
Trudne. Straszne.
Bez poświęcenia nie ma ryzyka.
Nie ma lojalności.
Nie ma miłości.
Ktoś musi być tym złym.
Nieprawda.
Nie ty.
Świetnie. Dziękuję.
- Madolyn, masz chwilę? - Jasne. O co chodzi?
Martwię się, od wielu godzin.
Myślałam, że jesteśmy już blisko, ale nic z tego.
Dlatego dział projektantów opracował plan awaryjny.
Poranna kampania, gotowa do wdrożenia. To nasz plan B.
Wdrożyłaś kampanię bez mojej zgody?
Nie, zatrzymałam ją.
Mimo że to dobra kampania i zdążylibyśmy na czas,
tylko ty możesz podjąć decyzję.
Wszystko zależy od ciebie.
Tamtej nocy za kulisami wszystko nabrało sensu.
Oczywiście.
Wróciłaś tam, gdzie wszystko się zaczęło. Do toaletki.
Ona nas łączy i przekonuje, że wszystko jest możliwe.
Chciałabym zamknąć to doświadczenie w butelce.
Czemu nie możemy?
Możemy odtworzyć tę toaletkę, pełną życia, przyjaźni, bałaganu, miłości.
Możesz przy niej siąść.
Tak między nami, nie pozowałam od ponad 20 lat.
Narobiłoby to dużo szumu.
A jeśli się nie uda, pozostaje plan B.
Jaki plan B?
Ludzie!
Ruszyliśmy z ostatnią kampanią pełną parą.
To nie żart. Skończyliśmy.
Wiem, że padacie z nóg, ale teraz musicie dać z siebie wszystko.
Dawajcie, bo nie poddamy się bez walki!
- Zdjęcia trafiły na serwer. - Poprawiam kolory.
- Nowa kopia gotowa. Madolyn zatwierdza. - Składam do sprzedaży detalicznej.
Naprawdę to zrobiliśmy.
Wcale nie. Tatuaż z łydki modelki nie przechodzi.
Nie mamy kontaktu z autorem.
Nie możemy użyć zdjęć, na których go widać. Wszystko jest w moim raporcie.
Wysłałem ci go.
Umknął mi, przepraszam. Co teraz? Wyrzucimy je?
- Zmień je. - Edytujmy.
Nie ma czasu.
- Ben to zrobi. - Tak?
Jesteś mistrzem komputerowym.
- Zamaluje je. - Nie tak szybko.
Wystarczy 20% zmian, by był to dozwolony użytek.
To za dużo. Nie jestem aż tak dobry.
Jesteś. Kto ma tak myśleć, jeśli nie ty sam?
Czas wezwać Gwardię Zagłady.
Świetnie.
Gotowe.
Britt!
Dwie minuty.
- Gotowe. - Wyślij.
Wi-Fi nie działa!
- Znowu? - A na dole?
- Podłącz do mojego telefonu. - 90 sekund.
- Ktoś wie, jak zresetować router? - Ja wiem.
RESTART SIECI - SYSTEM AKTYWNY
- Znów działa. - Wysyłaj.
Pięć, cztery, trzy, dwa...
Gotowe.
O Boże.
Udało się.
Na pewno nie chcesz świętować?
Powiedz mi, Venetio. Plan B to był twój pomysł?
Uznałam, że muszę cię chronić.
Będzie mi ciebie brakowało.
Twoje biuro trochę pozmienia.
Madolyn...
- Czy ty właśnie dałaś mi awans? - Oficjalnie, gdy dojdzie do sprzedaży.
A teraz się pożegnaj i idź świętować.
- Dziękuję. - Idź.
Napijmy się!
A jeśli się skończy, mam schowaną jeszcze jedną specjalną butelkę.
- Poradzimy sobie. - Dobra.
- Nie potrzebuję gumy. - Nie myłeś zębów od tygodnia. Weź.
Nie ma za co.
- Jestem z ciebie dumna. - Ja z siebie też.
Krzyżyk 3206.
To mój kod do drzwi. Gdybyś chciała zapisać.
Nie martw się. Nie zapomnę.
Więc to koniec strajku?
- Wróciłeś? - Na razie.
Miałaś rację. Jestem tu ze złych powodów.
Nie mogę całe życie szukać jej aprobaty.
Czegokolwiek potrzebuję, muszę to znaleźć gdzie indziej.
Na razie o tym nie wie,
ale po sprzedaży…
Odchodzisz.
Był inny facet.
Przez niego czułem, że nigdy nie będę dość dobry.
I że muszę na niego zapracować.
Jeśli przeze mnie tak się czujesz, to jestem gorszy od niego.
Bo jesteś lepszy ode mnie.
Jeśli nie możemy się przyjaźnić… Chciałem ci to powiedzieć.
Co dalej?
Pojadę pociągiem do domu i prześpię cały weekend.
Do mnie jest bliżej.
Jeśli masz trochę siły.
Halo?
Ty jesteś Marco Mejia?
Co to, k****, za robota?
Siedzę tu całą noc, w jakiejś p**** sypialni z Jersey,
czekając na jakiegoś młokosa, żeby dać mu róże?
Wiesz co?
J**** to.
I j**** ciebie.
PARKER PRZEPRASZA
Napisy: Micha Kuma