Daquela, que fago? Claqueala cando me digan?
Que encantador.
Ola, familia Glam. Benvida de novo á canle.
Son Marco Mejia e non só uso Glamorous by Madolyn, tamén traballo aí.
Hoxe acompáñame unha convidada moi especial e preciosa.
A lenda, a diva, a miña xefa, dona Madolyn Addison.
Grazas, alégrome de estar aquí.
Grazas a ti por contratarme.
Como é terme de xefa?
Xenial, es do mellor o superior.
Como é terme de axudante?
Pois deixémolo en que…
es un axudante incomparable.
NIVEL DE SOMBREADO: 6
Vaia, aí me deches.
Que nos trae hoxe aquí? Que lle imos amosar á rapazada?
Temos unha nova paleta do Orgullo completamente orgánica, de Madolyn…
- Toma dúas. - De Glamorous by Madolyn.
A que vén o do Orgullo agora?
Boa pregunta.
Estamos celebrando o Orgullo e redefinindo que significa o luxo para a nosa marca.
É unha campaña e non podo agardar a que a vexades todes.
Conectádevos esta noite á retransmisión en directo da festa de lanzamento.
Mais, ata entón…
Que non vos falte o glamur.
Hei dicir que cando comezamos con isto
prometestes que dariades que falar e conseguístelo.
Todo o mundo quere ver a campaña.
- Incluso eu. - E farano.
Esta noite.
Incluso ti.
E se boto unha olladiña antes?
Unha miradiña, unha pista.
Nin a proba? Morro de ganas.
Madolyn quere deixarte sorprendida, coma ao resto.
De acordo.
Teño un bo presentimento con isto.
Non podo dicir exactamente canto,
mais creo que Vendemiaire virá cunha cifra que vos compracerá.
Que cifra cres que podemos agardar?
Vaia, queremos falar de cifras?
Sacáchelas ti.
- Antes a vosa. - A vosa antes, daríanos confianza.
- Temes que Vendemiaire tire polo baixo? - Temes que marchemos?
Chad, esta noite marcharemos todos felices e con inspiración polo do Orgullo, certo?
Certo.
- Vémonos pronto. - Si, Mykynnleigh.
Iso é!
Chad? Veña, ho, celébrao.
Gústache fanfurriñar.
Abofé que si, mais non podo!
Nada encaixa. Mykynnleigh habería preocuparse de que escapemos,
mais non é así e con este rebumbio poderiamos ter outra oferta.
- Pero non a temos. - Iso ela non o sabe.
Mais actúa coma se o soubese.
Ten a fiúza dun home branco mediocre.
Exacto, coma se puidese lernos os pensamentos.
Dixeches que nos vixiaba no traballo intensivo e sabía o que pasaba?
Non ten unha toupa. Madolyn era a toupa e quen filtrou a campaña, lembras?
Xa.
Teño que falar con mamá. Non disto, doutra cousa.
Pode agardar.
Estás preocupado, coma min antes,
mais gañamos.
Merecemos celebralo!
- Faino, oes? - De acordo.
Despacho de Madolyn Addison.
O evento desta noite está completo, non hai sitio.
Despacho de Madolyn Addison.
Non, non hai sitio.
Despacho de…
Non, non hai sitio.
A ver, a lista está completa.
Pechamos a billa, nenas.
Tanto dá que sexas a mesmísima Madison Beer.
Non hai maneira.
Es Madison Beer?
Ola, que diva, encántame o teu disco.
Mais non hai sitio, síntoo moito. Bicos.
Sei como te sentes.
Levar a lista da Activación é como ser o director de xogo.
Os xogadores queren ser especiais.
Mais sabes que? Se caes nunha trampa do meu alxube…
Síntoo, tocarache tirar para esquivar o Proxectil Máxico.
- Falando do Proxectil Máxico… - Estou escoitando.
…cando exploramos alxubes de novo?
Pronto.
Non estás na lista da Activación? Vai todo o mundo.
É que esta noite é a gran final da Raíña Araña.
Diríxoa eu e non podo deixar tirado o equipo.
Tan bo es?
Son mellor.
Sobre todo á segunda.
O sexo é coma xogar ao Mafia, a primeira partida é para calar a xente.
Semella que temos un segundo amorío oficial no traballo.
Non o etiquetamos así.
Por que?
Levamos unha semana.
Esperta, foi un verán enteiro. Como o tomou o do Uber?
Xa veremos,
é o meu xantar de hoxe.
- Vas quedar co tipo ese logo do que fixo? - Que? Estou sendo maduro.
Temos que cortar oficialmente. Vouno notariar e todo iso.
Entón superáchelo?
Supereino, si.
De acordo, ás veces aínda penso nel.
Ben, bótoo en falla un pouquechiño.
- É malo, non? - Miss Rodrigo ten algunha canción diso.
Xa, non?
Non mentía, os sentimentos son difíciles.
Mais sabes o que? Vouno arranxar.
Ireille de cara e poreille fin.
Estás acabado,
rematouse contigo,
punto final.
É o correcto, non si?
Ti pasa páxina ou quedarás preguntándote como acaba a historia.
- E Ben, de verdade calza…? - Non sei como camiña dereito.
Pasa, James.
Custa impresionarte.
Téñote na axenda e aborrezo as sorpresas.
Pois teño algo que non aborrecerás,
o paquete publicitario do que capturei listo e editado.
Oxalá che guste e obviamente saes xenial. Es unha profesional, levas anos facéndoo.
Aí estás.
É o teu periplo.
É o que fixeches.
Non aturo verme.
Podes enviarmo?
Por suposto.
Imos no teu coche ao Evento de Activación?
Claro.
A non ser que vaia poñer a Teddy celoso.
Has recoñecer que semella sentir algo por ti.
Teddy por min?
Quita, é coma da miña familia.
O que ti digas.
- Penso de máis, certo? - Certo.
- Ninguén nos espía, certo? - Certo.
- Claro. - Claro.
Non estou preocupada.
A billa está aberta para distorcer os micrófonos?
Vino en Homeland.
Funciona.
- Talvez nos dirixamos cara unha trampa. - Ou talvez busques estragar algo bo.
Non estraguei isto bo.
Porque che son unha bomba emocional. Benvida a saíres con unha Virgo.
- Sinto ser Escorpión. - Mais o teu Xúpiter está no Cangrexo.
- Iso é bo? - É fermoso.
- Teddy? - Que foi?
Estaba mirando os horarios desta noite para Madolyn.
Teño a súa axenda, pero pregúntalle ti. Está dentro.
Xa, mais tamén está…
Pasa algo?
Estarei na sala de conferencias.
Que raro.
Madolyn?
Notaches que Teddy está diferente ultimamente?
Sempre é impredicible.
Esquecín algo na limusina, volvo agora.
Marco?
Parker.
- Grazas por facer isto. - Grazas a ti, quería facer isto.
Que é isto?
Quería pasar páxina do noso en persoa.
Has saber que rematou.
Ai, si?
Abofé que si.
É dicir, claro que sigo pensando en ti.
Talvez te bote un chisco en falla.
Talvez me guste como vés, mais nada diso importa.
Rematou.
Enténdoo.
Rematou.
E grazas por seres tan amable,
estou feito un espantallo.
Non tal.
Nin sequera me duchei.
Sabes que me gusta.
- Canto tes? - 40 minutos?
Dabondo.
Diversión a correr.
- Deberiamos probalo de novo. - Non volveremos probar ren.
Xamais.
Isto estivo mal.
Non para min.
Ía cortar contigo hoxe.
Xa o sei.
E eu a convencerte de que non. Funcionou?
Mentíchesme.
E desculpeime.
Non aceptas o meu aspecto nin como visto. Fasme sentir mal.
Ninguén me fixera iso xamais.
Avergóñaste de min.
Nunca saín con ninguén así.
Entendes? Non son perfecto e teño marxe para medrar.
Deixa que o faga.
Ei.
Isto non é perfecto,
é mellor.
É un desastre, é unha rifa, é real.
Non terás isto con todos.
Non o desbarates.
Hai un mundo de persoas ás que lles gusto así.
Escólloas eu,
non ti.
Sigue intentando esquecerme, mais non funcionará.
Iso non é algo que poidas desenchufar. Eu tampouco podo.
Tiñas razón.
Xa o sei!
Sobre que?
Mykynnleigh emboscoume coma se soubese que pasaba e que pensabamos.
Mais como? Ninguén fala con ela.
Non o precisaba, estaba escoitando.
Con isto.
Onde estaba?
Na limusina de Madolyn.
Entón non estás considerando outras ofertas?
Non temos ningunha,
é Vendemiaire ou Vendemiaire.
Páraa.
Iso foi onte.
Contén horas de conversas coma esta.
Chamadas e de todo.
Funciona con batería, actívase coa voz, ten wifi e pódese agochar onde sexa.
Non pode ser.
Teddy non foi, non é capaz.
Mykynnleigh intentou botarme a man. Habería ser a única?
Puido ser por cartos
ou podería estar celoso de James.
Pasaríache pola cabeza.
Por iso Mykynnleigh é tan segura. Sábeo todo.
Tanto ten como de ben vaia a noite, Vendemiaire tirará polo baixo.
A ver, é unha venda, ou?
Todo irá ben, ou non?
A empresa é o legado da miña nai, Venetia. Merecemos o mellor trato posible.
- Non o botes a perder por iso. - Os cartos demostran respecto.
Poñede a Teddy ao teléfono, quero falar con el.
Non pode decatarse de que o sabemos, é a vantaxe que nos queda.
Sei o que fago.
- En serio? - Abofé.
- Sempre inventas o mesmo. - Ben.
Unha pregunta: Que pasaría se deixases a Raíña Araña soa esta noite?
Pois sementaría por sempre un caos inimaxinable na terra de Augasfondas.
Refírome a que pasaría se xogases a Alxubes e Dragóns outra noite
para ir ao Evento de Activación comigo.
Contigo?
En plan cita?
Estamos saíndo?
Talvez, non che sei.
Creo que é hora de que deixemos o pasado atrás e o intentemos de verdade.
Que dis?
Podería ir, mais non teño que poñerme.
Xa atoparemos algo.
É dicir, fareino e obrigareino a poñelo.
Chegará o teu día, Raíña Araña…
mais non esta noite.
Que foi?
Vai demasiada calor? Queres parar nun 24h?
Reconsideras o desta noite e queres que conduza?
- Podemos estar en Canadá esta noite. - Semellas animado.
É que levabamos tempo sen estarmos sós.
Botas en falla a James.
Que máis dá?
É que se cadra sigo quedando con el, así que teño curiosidade.
Non a tes.
Daquela pensas que non sei o que quero?
Sei que non queres escoitalo.
Non me dixeches que lle dese unha oportunidade?
Que queres que diga?
Que se mete? Que cando remate contigo non o volverás ver? Non.
Non o queres oír e non o direi, malia que sexa verdade.
Cres que non sei cando me están a usar?
Non me vou meter.
Se tes algo que dicir, agora é o momento.
Non, non teño.
Nunca será o momento.
Ola, Chad.
Ti e Venetia estade na miña casa en media hora.
Temos que charlar.
Ben.
Non.
Podemos ir á túa casa polo uniforme de Star Trek.
Lograralo, hei estar xeitoso para Marco.
Estades moi contentos, ou? Estades saíndo?
Xa o escoitaches, non o etiquetamos así, mais…
eu si.
Cando chegou Marco, souben que era el, sabes?
E eu…
non quería intentalo por non fracasar.
E aquí estou.
Téñoo controlado.
Alégrame que te permitas isto, non pensaba que o farías.
Nin eu.
Principalmente polo outro tío, sabes?
Hai outro tío?
Había, mais fixo a Marco sentirse como a merda e eu non.
Así que…
punto final.
Teño unha idea, mais terás que confiar en min.
De acordo.
Hoxe poste a tope.
É un evento de maquillaxe, aplícanse as regras das drag.
Se non a ven dende o fondo, non levas abondo.
Aínda te podo coar.
Non, eu xa comecei a miña festa, vai divertirte.
Mamá.
Como sabes cando alguén é o axeitado para ti?
Ten que ver co home que chas enviou?
Algo así.
O que che podo dicir é como saberes se un home non é para ti.
Préñate, marcha e has de criar ti soa este fillo excéntrico pero adorable.
Sei que papá era un cabrón e non era o mellor tipo do mundo, mais…
queríalo?
Amábao.
Era divertido, rechamante, vestía ben
e era capaz de saírse sempre coa súa. Sóache?
Temía perdelo todo o tempo, así que sempre intentaba ser boa abondo para el.
Ás veces, cando es novo, perseguir o amor ten máis sentido que ser amado.
Daquela foi un gran erro.
Non, ao menos saquei algo bo diso.
Non, foi un erro.
Mais foi o erro axeitado.
Oxalá ti tamén cometas os erros axeitados.
Ola? Si, é un bo momento.
Si.
Daquela que? Teddy admitiuno?
Todo o contrario, non sabe que o sei.
- Mykynnleigh botaríalle a man. - Que significa para nós…?
- Para o trato. Que facemos? - Oe, sei que queres cancelar o trato…
Non, imos usalo.
E a gravadora?
Borrei o de hoxe e púxena onde estaba, por se acaso.
Ben, quero que Mykynnleigh siga escoitando.
Presinto unha noite xenial.
Eu tamén.
Será moito máis entretida do que cabía imaxinar.
Claro.
Non debería dicirllo a ninguén, máis…
cancelaremos o de Vendemiaire esta noite.
- Son boas novas? - Excelentes!
Tiven tres novas ofertas esta última semana,
no sector só se fala de nós e máis cartos significan máis liberdade.
Rebordo de ledicia.
- Sábeo Vendemiaire? - Vendemiaire? Non teñen nin idea.
Devezo por dicírllelo.
Ola, veño ao evento.
Alégrome por ti.
Mykynnleigh Williams.
Na lista.
Moi ben.
Ah, do traballo. Estás nesa lista.
É cedo, estamos comezando. Por aquí.
A experiencia do Orgullo agárdate, ven.
Perdoa, onde é a festa?
Non ata que respondas unha pregunta moi importante.
- Podes sobrevivir o Orgullo? - Si.
Ben, daquela ségueme.
Corría o estío de 1969.
A poli de N. York fixo nos bares gais de Greenwich Village unhas redadas violentas.
Agás na taberna Stonewall Inn, onde os donos resistiron
durante seis noites nas rúas de Greenwich Village.
Isto coñécese coma o Alzamento de Stonewall
e abocou no festexo da visibilización e a identidade cuir, arestora o Orgullo.
Ninguén sabe do comezo exacto do alzamento,
mais honramos a artista drag e defensora dos dereitos gais Marsha P. Johnson
por resistir en Stonewall e axudar a inspirar o Orgullo.
Mykynnleigh Williams, saberías que afirmación é de Johnson?
Un: "Estarei tola, pero non por iso estou errada."
Dous: "Unha persoa nunca terá tódolos seus dereitos ata que todos os teñan."
Ou tres: "Ata que a xente gai non teña os seus dereitos en todo o país,
non caberá celebralo."
- Todas elas? - Abofé, Mykynnleigh, todas elas!
Lográchelo, lista para sobrevivir o Orgullo.
- Veña. - A onde imos?
Ti iniciaches o Orgullo, Mykynnleigh. Hora do desfile, mostra o teu Orgullo.
Vaia. Ola, perdón.
- Bailemos! Pasémolo ben. - É rosa.
Mais orgullosa, Mykynnleigh!
- Iso é. - Vaia, grazas.
- Case está. Podes facelo, veña! - Xenial.
Lográchelo, Mykynnleigh. Sigue así, sígueme.
Grazas.
As empresas dos EUA aman o Orgullo
e monetízano cunha alianza de postureo e logos do arco iris.
Lista para explotar o Orgullo e lavar os pecados do capitalismo inmoral?
Estouno, si.
Daquela atravesa o Lavado Arco Iris!
- Veña, temos moito que facer. - De acordo.
Chegamos, Mykynnleigh, ao monte das Altas Expectativas.
As corporacións que encaran o Orgullo han escalalo. Tócache a ti.
Podes ser inclusiva pero cautelosa, atraendo eloxios sen gañarte o desprezo?
E, tras tantas décadas, tanto en xogo e tantas expectativas,
podes usar o Orgullo para dicir algo cun significado?
- Podo, si. - Adiante, logo!
Vaia, grazas.
Sobreviviches o Orgullo.
Todo o mundo tivo que facelo?
Incluso Madolyn.
Imos botar unha ollada?
Amosarémoste que significa o Orgullo para Glamorous by Madolyn.
Ben!
Vaia diva, ben traballado.
Conseguino?
É forzado, non? É apropiación?
Estás xenial, non sabía que levases pendentes.
Non levo, están pegados.
Quería deixarme a alma nisto e facelo ben.
Lográchelo. Puxeches barra de labios que non manche?
Como sei se a barra de labios non mancha?
Así.
Firme?
- Non está mal. - Moi boa.
A nosa campaña do Orgullo comezou aquí, neste local,
onde miña nai, a nosa fundadora, coñeceu tres artistas drag
que usan os nosos produtos mais nunca son a cara visible.
Iso é porque somos luxosos e o luxo ten unhas regras, sabes?
Sen piercings, sen tatuaxes, moi heterosexual, moi cisxénero.
Son regras non escritas, por suposto, mais todo o mundo as coñece.
Van do glamur e da distancia, de ser inalcanzables.
Mais non só creamos luxo,
creamos beleza.
E a beleza vai máis alá de ser inalcanzables e do glamur.
Ten que ver coa sororidade, con sermos familia e ser semellantes.
É o desexo que temos todes cando nos sentamos á mañá a probar algo novo,
para sermos algo novo.
Iso é o que celebramos co Orgullo,
o que nos irmanda,
a beleza.
Porque non importa o que nos fai diferentes,
todo o mundo ten sitio neste toucador.
GLAMOROUS BY MADOLYN BENVIDES AO TOUCADOR
Madolyn na campaña? Leva 20 anos sen ser modelo.
En realidade, 22.
Mais, se imos dar a nota, deámola de verdade.
Isto é bo.
É moi bo.
- Hei de collelo, agora. - Ben.
Semella preocupada.
Ben.
BENVIDES AO TOUCADOR
Deámonos a volta.
Ei.
Os nosos fillos, saíndo xuntos.
Non escoitaches? Non o etiquetan así.
- Por que, se levan un verán enteiro? - Disque Marco non esqueceu o do Uber.
Refíreste ao outro tío? Ten un alcume?
Contoucho Ben?
Ben cóntame por que o almacenamento de enerxía no sal fundido é o futuro.
Nin sei que significa.
Marco e o outro xantaron xuntos hoxe.
- O que? - Para cortar, acabouse.
Semella que se está cocendo un drama.
Volvo agora.
Ese non era o plan.
Non podemos.
Claro, encárgome.
Chad?
- Grazas. Non hai fotos contigo hoxe? - É a túa gran noite, coidarei de ti.
- Champaña? - Si.
Habemos falar, por favor.
Que non pode agardar?
Parabéns!
Co que pasou este ano, merécelo.
Talvez non debín dicir o que dixen esta noite, non o penso.
Dixeches?
Que foi?
Ola, mamá.
Mykynnleigh quere falar un momento.
Pasan moitas cousas esta noite.
Guau, Madolyn, estás espléndida. Que levas posto?
Xa falaremos diso.
Acabo de falar coa xunta de Vendemiaire
e teñen unha proposta sobre a que deberiamos falar.
- Nun lugar privado, por favor. - Sei do lugar perfecto.
Cando Vendemiaire me contratou para tentear o de adquirirvos,
tiña dúas tarefas.
A primeira era convencelos de que si e non foi doado polo tema dos resultados.
Mais conseguímolo.
Conseguíchelo ti.
Coa campaña do Orgullo mostraches que aínda podedes chamar a atención.
A miña segunda tarefa era tirar á baixa,
que implicaría andar con xogos para mantervos desexosos e cos pés na terra.
Unha cousa fíxena ben.
Vendemiaire quere facer unha gran oferta.
Encantaranos escoitar a súa oferta e contrastala coas opcións que temos.
É o dobre.
- O dobre de que? - Do que ofrecían onte.
Como dixen, unha cousa fíxena ben.
Esa é a cifra?
Non pode ser.
E tanto, mais só se asinades neste intre.
Que opinas?
Podo meterme e sacarme unha?
Abofé.
- Adeus. - Adeus.
Daquela ti e Ben estades saíndo xuntos.
Non o etiquetamos así.
El si.
Estamos, si.
Vas en serio?
Vou. Ben é o mellor tío que coñecín nunca.
Incluso mellor ca o outro?
Que? Venetia cóntacho todo?
Conta, e Ben tamén, porque levo coidando del dende a Facultade de Arte.
Pode que sexa protectora, mais gañeino co tempo que o coñezo.
- O de Ben é por despeito? Estalo a usar? - Non.
Entón remataches co outro de veras?
Rematei, si.
A ver, fomos xantar.
E liámonos.
Mais Ben gústame de verdade, xúroo.
Tanto dá.
Ata que non o superes, estarás enganando a Ben.
Síntoo.
E que… nunca fixera isto antes.
Estou aprendendo e intentando aclararme con todo.
Se non podes superar o de alguén, é cousa túa, mais non xogues co meu Ben.
Non sexas o rapaz que Ben non puido esquecer. Non o merece.
Escólleo ou déixao ir.
Si.
Falta o visto bo dos de Legal.
Xa o temos.
É exactamente o trato que negociamos,
todo o que queriamos.
Sen trampa.
Rendéronse.
Vendemiaire devece por vós. Gañastes.
Saben que tedes outras opcións, mais oxalá esa cifra o solucione.
Unha preguntiña,
canto che custou a vixilancia?
Sabemos do teu espía.
Daquela non tedes ofertas novas.
Ti xogaches comigo primeiro.
É o segredo para gañar nunha negociación, saber que pensa a outra.
Pode que usar o home co que saes fose un golpe baixo, mais así son os negocios.
Que foi? Non o sabías?
A ver, sabíalo. Escoitástela, sabíao.
Contra, mala cousa, vaia lea.
Mais xa está, rematou. Mellor asinar e volverse rica de carallo, non si?
Has de arranxalo.
Madolyn?
Madolyn!
- Madolyn! - Agora non, Venetia.
Non hai nada que falar nin debater.
Non temos por que falar diso, mais has volver e asinar.
Queres que volva aí e lle venda a miña empresa á xente que pagou…?
Perdón, que subornou o home co que saía para que me espiase?
Quero, si.
É terrible, mais xa está feito.
É todo igual.
Sei que estás ferida,
mais precisamos desta venda.
Talvez isto vai máis do teu futuro ca do meu legado.
Deiche todo o que teño,
todo o que son.
Estiven aí cando ninguén o fixo.
Creo que che era hora de dares un paso adiante.
Se estabas pensando en ir á casa agora mesmo, deixa que che volva lembrar
que a miña casa está máis preto.
Sería divertido.
Segundo asalto. A loitar!
Estamos a divertirnos, sabes?
E é xenial, porque non estamos nin nunha relación.
Certo.
En plan, saímos e quedamos, mais non estamos "saíndo".
Ti eras o que querías intentalo.
A ver…
non estou a buscar nada serio neste momento.
E ti?
Sabes que? Alégrame que o menciones.
- Alégraste? - Si, non sabía como sacalo.
Nin eu.
É que son moitas cousas. Suponse que habemos estar namorados
e que cando nos coñecemos houbo algo especial.
E hóuboo.
Xa o sei, mais…
é moita presión.
Pois non ten por que habela.
Non?
Pois non, é que…
estamos a pasalo ben.
Ben, porque eu tampouco estou a buscar nada serio.
Dis iso para facerme sentir mellor?
Non minto sobre o que sinto para que te sintas mellor,
sería moi triste.
Mais se cadra mellor gardarnos ese segundo asalto.
Estou un pouquiño…
Estás seguro?
Estouno. Creo que vou pasar por un 24h por unha bebida enerxética, un Pedialyte.
Vai sen mi.
De acordo.
- Boa noite. - Pois ben.
Oe, Ben.
Es fermoso.
Repítecho.
Quen será?
Venetia…
Madolyn, por favor.
Madolyn.
Cando nos coñecemos estaba a esculcar o terreo, a procurar clientela.
É o que me toca facer.
O día despois de tomar unha copa, reuninme coa compañía esa de maquillaxe,
Vendemiaire.
Conteilles unha historia de tolos:
Que coñecera a Madolyn Addison nun ascensor
tomáramos unha copa e lle dera o meu número.
Nin que foses a chamarme, ou?
Mais fixéchelo.
E eles tamén.
Ofrecéronme o mundo e un traballo de verdade.
Tan so había de informalos de cando en vez.
Sobre como ías ou que pensabas, sabes?
E así fixen.
Que dano podía facer? Polo menos non o vía.
Contratáronme para o do material adicional,
para termos preto.
Para cando quixeron o da gravadora…
non podía negarme.
Xa case rematara…
xa case estaba.
Madolyn, tiñamos algo.
Aínda o temos.
O único que has de facer e esquecer o malo.
Iso fixen.
Por min.
Tiñas razón,
penso en ti.
Todo o tempo.
Incluso cando non debería e habería enfadarme contigo.
Incluso desbotei algo superespecial por ti.
Mais non cruzarei a porta se te avergoño.
Así que decide agora.
É todo isto ou nada.
- Onde vas? - Non sei, que che apetece?
Imos saír?
Onde queiras ti, só has escoller.
Non che preocupa que dea a nota?
Só me preocupa cagala de novo.
Logo de todo o que demos por ela, escolle isto.
A ela mesma.
O seu orgullo, os seus sentimentos.
En serio que non podo con ela.
Sabes que? Unha vez díxome:
Se algo queres nesta vida, has logralo por ti mesma.
E iso faremos.
Imos fraguar esta venda,
lle guste ou non.
Subtítulos: Bruno Martínez Pita