Co mam robić? Klapnąć, kiedy każą?
Urocze.
Cześć, rodzinko. Witamy ponownie.
Nazywam się Marco Mejia
i nie tylko korzystam z Glamorous by Madolyn,
ale też tutaj pracuję.
Dziś jest tu ze mną wyjątkowy
i przecudowny gość.
Legenda, diwa, moja szefowa, pani Madolyn Addison.
- Dziękuję. Cieszę się, że tu jestem. - Dziękuję, że mnie zatrudniłaś.
Jak ci się podoba praca u mnie?
Świetnie. Jesteś najlepsza.
Jak się czujesz, mając mnie za asystenta?
Powiedzmy, że jesteś asystentem jak nikt inny.
POZIOM OBURZENIA: 6
Może być.
Co dziś robimy? Co pokażemy dzieciom?
Mamy nową, organiczną paletę Dumy
od Madolyn…
- Ujęcie drugie. - Od Glamorous by Madolyn.
Dlaczego Duma? Dlaczego teraz?
Dobre pytanie.
Świętujemy Dumę
i ustalamy nową definicję luksusu dla naszej marki.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczycie tę kampanię.
Oglądajcie nas dzisiaj.
Będziemy nadawać na żywo z premiery.
Ale do tego czasu…
Bądźcie wytworni!
Kiedy zaczynaliśmy, obiecywałeś,
że ludzie będą o tym gadać, i tak jest.
Wszyscy chcą zobaczyć waszą kampanię.
- Nawet ja. - I zobaczą.
Dziś wieczorem. Nawet ty.
A mogłabym zerknąć wcześniej?
Migawkę?
Wskazówkę.
Nie mogę nawet spróbować?
Madolyn chce, żebyś była tak zaskoczona jak reszta świata.
W porządku. Mam dobre przeczucia.
Nie mogę powiedzieć dokładnie,
ale sądzę, że Vendemiaire poda kwotę, która was ucieszy.
Jakiej kwoty możemy się spodziewać?
Mówimy teraz o kwotach?
- Sama zaczęłaś. - Najpierw podaj swoją.
Chodzi o zaufanie.
- Boisz się, że Vendemiaire was zaniży? - Czemu? Boisz się, że się wycofamy?
Chad, myślę, że wszyscy wyjdziemy dziś szczęśliwi
i zainspirowani, bo Duma, prawda?
Prawda.
- Do zobaczenia. - Na razie, Mykynnleigh.
Tak!
Chad. No weź, świętujemy.
Lubisz się popisywać.
To prawda. Uwielbiam. Ale nie mogę!
Nic mi tu nie pasuje.
Mykynnleigh powinna się martwić, że się wycofamy.
Ale tak nie jest.
Z tym całym szumem możemy mieć lepszą ofertę.
- Ale nie mamy. - Ona o tym nie wie.
- Choć zachowuje się, jakby wiedziała. - Pewna siebie jak przeciętny biały facet.
Właśnie. Jakby czytała nam w myślach.
Obserwowała nas w czasie crunchu?
O wszystkim wiedziała?
Ona nie ma tu kreta.
To Madolyn ujawniła informacje o kampanii.
Jasne.
Muszę porozmawiać z mamą. Nie o tym, o czymś innym.
Może to może poczekać.
Wiem, że się martwisz. Ja też.
Ale wygraliśmy!
Cieszmy się tym!
- Zabaw się. - Jasne.
Gabinet Madolyn Addison.
Przepraszam. Lista gości jest pełna. Nie mamy już miejsc.
Gabinet Madolyn Addison.
Nie, nie mamy już miejsc.
Gabinet Madolyn…
Nie, nie mamy już miejsc.
Mamy pełną listę.
Sprawa zamknięta, słonko.
Choćbyś była Madison Beer, nic to nie zmieni.
Nie dam rady.
Mówi Madison Beer?
Kocham twoją płytę, diwo.
Ale nie mogę cię wkręcić. Przykro mi. Buziaki.
Wiem, co czujesz.
Pilnować listy obecności na imprezę to jak być Mistrzem Podziemi.
Gracze chcą specjalnego traktowania.
Ale wiesz co? Jeśli wejdziesz w pułapkę w moim lochu…
niestety, musisz rzucić, by uniknąć Magicznego Pocisku.
- Skoro mowa o Magicznych Pociskach… - Słyszę was.
Kiedy znów zaszyjemy się w lochach?
Wkrótce.
Czemu nie jesteś na liście? Wszyscy idą.
Dziś wielki finał z Królową Pająków
i prowadzę sesję.
- Nie mogę zawieść drużyny. - Taki jesteś dobry?
Lepszy.
Zwłaszcza za drugim razem.
Seks jest jak gra w mafię. Pierwszy raz służy tylko wybadaniu terenu.
Wygląda na to, że mamy kolejny potwierdzony romans biurowy.
Nie nazywamy tego tak.
Dlaczego?
To dopiero tydzień.
Skup się. Minęło całe lato. Jak przyjmuje to chłopak z Ubera?
To się okaże. Dziś jem z nim lunch.
- Spotykacie się? Po tym, co zrobił? - Jestem dojrzały.
Musimy oficjalnie zerwać.
Chcę to poświadczyć u notariusza.
- Czyli z nim skończone? - Tak. Nic do niego nie czuję.
No dobra, czasem nadal o nim myślę.
Troszkę za nim tęsknię.
To źle, prawda?
Panna Rodrigo miała o tym kilka piosenek.
No nie? Nie kłamała. Uczucia są trudne.
Ale wiesz co? Naprawię to.
Spotkam się z nim i to zakończę. To koniec.
Koniec. Kropka.
To słuszna decyzja. Prawda?
Upewnij się, że ta książka jest zamknięta. Bo będzie cię dręczyć, jak się kończy.
- A Ben serio…? - Nie wiem, jakim cudem chodzi prosto.
Wejdź, James.
Ciężko cię zaskoczyć.
Wpisałam cię, a ja nie znoszę niespodzianek.
Mam coś, czym nie pogardzisz.
Materiały prasowe z sesji. Gotowe i zmontowane razem.
Świetnie wyglądasz. Ale przecież jesteś zawodowcem.
Robisz to od lat.
To ty.
To twoja podróż.
- To, co zrobiłaś. - Nie cierpię na siebie patrzeć.
Prześlesz mi to mailem?
Pewnie.
Pojedziemy twoim autem na imprezę?
Jasne.
Chyba że Teddy będzie zazdrosny.
Musisz przyznać, że coś do ciebie czuje.
Teddy? Do mnie?
Nie, to prawie rodzina.
Skoro tak mówisz.
- Przesadzam, prawda? - Tak.
- Nikt nas nie szpieguje? - Nie.
- Racja. - Tak.
Nie martwię się.
Ta woda leci, żeby zmylić podsłuchy?
Widziałam w Homeland.
To działa.
Firma może wpaść w pułapkę.
A może szukasz sposobu, by rozwalić coś dobrego.
Nie rozwaliłam tego dobrego.
Bo jestem emocjonalnym saperem. Witaj w związku z Panną.
Wybacz, że jestem Skorpionem.
Twój Jowisz jest w Raku.
- To dobrze? - Pięknie.
Teddy? Co się stało?
Chciałem sprawdzić dzisiejszy rozkład Madolyn.
Mam jej kalendarz. Zapytaj ją, jest tam.
Tak, ale jest tam też…
Coś się stało?
Będę w sali konferencyjnej.
Dziwne.
Nie zauważyłaś, że Teddy zachowuje się ostatnio inaczej?
Zawsze jest nieprzewidywalny.
Zostawiłam coś w aucie, zaraz wrócę.
- Dzięki, że to robisz. - To ja dziękuję. Chciałem to zrobić.
Co to jest?
Po prostu chciałem to zakończyć osobiście.
Wiedz, że to koniec.
- No tak. - Właśnie.
To znaczy, tak, wciąż o tobie myślę.
Może trochę za tobą tęsknię.
Może podoba mi się, jak teraz wyglądasz. Ale to bez znaczenia.
- Z nami koniec. - Rozumiem.
To koniec.
Dzięki, że byłeś taki miły.
Wyglądam dziś jak kupa.
Nieprawda.
Nawet się nie umyłem.
Wiesz, że to lubię.
- Długi masz lunch? - 40 minut.
Wystarczy.
Nawet fajnie tak w pośpiechu. Spróbujmy jeszcze raz.
Nie będziemy już niczego próbować.
Nigdy. To było złe.
- Mnie się podobało. - Chciałem dziś z tobą zerwać.
Wiem.
Chciałem cię od tego odwieść. Udało się?
Okłamałeś mnie.
Przeprosiłem.
Nie pasuje ci mój wygląd.
To, jak się ubieram. Przez ciebie się wstydzę.
Nikt nigdy mi czegoś takiego nie zrobił.
Wstydzisz się mnie.
Nigdy nie spotykałem się z kimś takim jak ty.
Nie jestem idealny. Mogę się rozwijać.
Daj mi szansę.
Wiem, że nie jest idealnie.
Jest lepiej.
Chaotycznie. Ze złością. Prawdziwie.
Nie wszystkim się to udaje. Nie zmarnuj tego.
Wielu ludzi lubi mnie takim, jakim jestem.
Wybieram ich. Nie ciebie.
Możesz próbować o mnie zapomnieć, ale to się nie uda.
Nie możesz tego wyłączyć. Wiem, bo ja też nie potrafię.
Miałeś rację.
Wiem!
Odnośnie czego?
Kiedy Mykynnleigh mnie dopadła, jakby wiedziała, co robimy.
Skąd? Nikt z nią nie rozmawiał.
Nikt nie musiał. Słuchała.
Tym.
Skąd to masz?
Z samochodu Madolyn.
Nawet nie sprawdzasz innych ofert?
Nie mamy żadnych.
Jest tylko Vendemiaire.
Zatrzymaj.
To było wczoraj.
Nagrało wiele godzin rozmów.
Telefony. Wszystko.
Na baterię, aktywowane głosem, ma nawet Wi-Fi.
Łatwo schować gdziekolwiek.
To niemożliwe.
Teddy tego nie zrobił. Nie potrafiłby.
Mykynnleigh próbowała dopaść mnie. Kto mówi, że na mnie skończyła?
Może chodzi o pieniądze.
Albo jest zazdrosny o Jamesa.
Musiałaś o tym pomyśleć.
Mykynnleigh jest taka pewna siebie, bo wie wszystko.
Nieważne, jak dobrze dziś pójdzie.
Vendemiaire zaniży nam cenę, a my to przyjmiemy.
W końcu to sprzedaż.
Nic nam nie będzie.
Firma to dziedzictwo mamy. Zasługujemy na jak najlepszą ofertę.
Nie odrzucimy jej z takiego powodu.
Pieniędzmi okazują szacunek.
Połącz mnie z Teddym. Muszę z nim pogadać.
Nie może wiedzieć, że wiemy. To nasza ostatnia przewaga.
Wiem, co robię.
Poważnie?
- Zawsze coś wymyślasz. - Ben!
Co by się stało, gdybyście zostawili Królową Pająków w spokoju?
Dokonałaby niewyobrażalnego spustoszenia w mieście Waterdeep.
Co by było, gdybyście rozegrali sesję innego dnia,
a zamiast tego ty poszedłbyś ze mną na imprezę?
Z tobą?
Na randkę?
Jakbyśmy byli parą?
Może. Nie wiem.
Czuję, że czas zostawić przeszłość za sobą.
I dać temu szansę.
Co ty na to?
Mogę przyjść. Ale nie mam w co się ubrać.
Coś wymyślimy.
Znaczy, ja wymyślę i zmuszę go, by to założył.
Nadejdzie twój dzień, Królowo Pająków.
Ale nie dziś.
Co jest?
Za gorąco? Zatrzymać się pod sklepem?
Wahasz się co do wieczoru i chcesz, żebym jechał dalej?
Możemy być dziś w Kanadzie.
Jesteś dziś w dobrej formie.
Od dawna nie byliśmy sami.
Tęsknisz za Jamesem.
Jakie ma to znaczenie?
Mogę dalej się z nim widywać, więc jestem ciekawa.
Nieprawda.
Myślisz, że nie wiem, czego chcę?
- Wiem, że nie chcesz tego słyszeć. - Przecież sam kazałeś mi dać mu szansę.
Co mam powiedzieć?
Że cię wykorzystuje?
Że jak z tobą skończy, już go nie zobaczysz?
Nie chcesz tego słyszeć, więc nie powiem, nawet jeśli to prawda.
Myślisz, że nie wiem, kiedy jestem wykorzystywana?
Bez komentarza.
Jeśli chcesz coś powiedzieć, to teraz.
Nie, nie chcę.
Nigdy nie będę chciał.
Cześć, Chad.
Bądźcie z Venetią w domu za pół godziny.
Musimy sobie porozmawiać.
Ben!
Nie.
Nie!
Może wpadniemy do ciebie po strój ze Star Treka.
Wymyśl coś. Muszę dobrze wyglądać dla Marco.
Jesteście szczęśliwi, co? Chodzicie ze sobą?
Słyszałaś. Nie nazywamy tego tak.
Ale ja tak.
Kiedy Marco wszedł, wiedziałem, że to musi być on. Rozumiesz?
Tylko… nie chciałem próbować. Z obawy że mi się nie uda.
Ale jestem tu.
Dam radę.
Cieszę się, że się przełamałeś. Nie sądziłam, że to zrobisz.
Ja też.
Zwłaszcza ze względu na tego drugiego gościa.
Jest drugi?
Był.
Ale Marco źle się przez niego czuł. Przeze mnie nie.
I tyle.
Mam pomysł, ale musisz mi zaufać.
Dobrze.
Nieźle się dziś tapetujesz.
To impreza kosmetyczna. Obowiązują zasady drag queen.
Jeśli nie widać cię z daleka, nałożyłaś za mało.
Mogę cię wprowadzić.
Nie, moja impreza już się zaczęła. Baw się dobrze.
Mamo?
Jak poznać, że ktoś jest dla ciebie odpowiedni?
Czy to ma związek z mężczyzną, który ci to przysłał?
Tak jakby.
Mogę ci powiedzieć, jak poznać, że mężczyzna nie jest odpowiedni.
Robi ci dziecko i zostawia cię, a ty musisz sama wychowywać jego synalka.
Wiem, że tata był palantem
i na pewno nie był najlepszym facetem na świecie.
Ale czy go lubiłaś?
Kochałam go.
Był zabawny, miał swój styl, dobrze się ubierał,
potrafił się wykręcić od wszystkiego.
Brzmi znajomo?
Zawsze bałam się, że go stracę, więc próbowałam być dla niego
wystarczająco dobra.
Kiedy jest się młodym, pogoń za miłością ma więcej sensu
niż bycie kochaną.
- Więc był tylko dużym błędem? - Wyszło mi to na dobre.
Ale tak, był pomyłką.
Niemniej z tych słusznych.
Mam nadzieję, że tobie też się zdarzają.
Halo? Tak, to dobry moment.
Tak.
I co? Teddy się przyznał?
Prawie tak. Nie wie, że ja wiem. Mykynnleigh musiała go przekabacić.
Co to oznacza dla nas, dla umowy? Co robimy?
- Wiem, że chcesz to odwołać… - Nie. Użyjemy tego.
Co zrobiłaś z dyktafonem?
Usunęłam wszystko z dziś i odłożyłam na miejsce.
Dobrze. Niech Mykynnleigh słucha.
Mam dobre przeczucie.
Ja też.
Będzie o wiele ciekawiej, niż myślałam.
Nie powinnam nikomu o tym mówić, ale…
odwołujemy dziś sprzedaż firmy.
- To dobra wiadomość? - Wspaniała!
W zeszłym tygodniu dostałam trzy nowe oferty,
a w branży o nas huczy. Im więcej pieniędzy, tym większa wolność.
Jestem przeszczęśliwa.
- Vendemiaire wie? - Nie mają pojęcia.
Muszę im powiedzieć.
Cześć. Ja na imprezę.
- Cieszę się. - Mykynnleigh Williams.
Jestem na liście.
Ach, z pracy. Jesteś na tamtej liście.
Jeszcze wcześnie, dopiero zaczynamy. Tędy.
Duma czeka. Chodź.
Gdzie impreza?
Czeka, ale musisz odpowiedzieć na bardzo ważne pytanie.
- Przetrwasz Dumę? - Tak.
Więc chodź za mną.
Było lato 1969 roku.
Policja przeprowadziła serię nalotów na gejowskie bary w Greenwich Village.
Poza Stonewall Inn, gdzie klienci odparli atak,
co zapoczątkowało sześć nocy zamieszek w Greenwich Village,
znanych dziś jako powstanie Stonewall.
Skłoniło to ruch do zamanifestowania tożsamości queer,
nazywanego dziś Dumą.
Nie wiadomo dokładnie, jak zaczęło się powstanie,
ale honorujemy drag queen i obrończynię praw gejów, Marshę P. Johnson,
za to, że walczyła w Stonewall i zainspirowała samą Dumę.
Które z tych zdań wypowiedziała pani Johnson?
1. „Może jestem szalona, ale to nie znaczy, że się mylę”.
2. „Nie masz pełni swoich praw jako osoba, dopóki nie masz ich wszystkich”.
3. „Póki geje w Ameryce nie będą mieli swoich praw,
nie ma powodu do świętowania”.
Wszystkie?
Tak, wszystkie.
Brawo. Jesteś gotowa, by przetrwać Dumę. Chodźmy.
Dokąd?
Rozpoczęłaś Dumę.
Czas na paradę. Wejdź tam i pokaż, że jesteś dumna.
Dobrze. Przepraszam.
- Tańczymy! Dobrze się bawimy. - Różowy.
Więcej dumy!
Dziękuję.
Już prawie. Udało ci się!
Udało ci się, Mykynnleigh. Tak trzymaj. Za mną.
- Dziękuję. - Korporacyjna Ameryka kocha Dumę,
czerpiąc korzyści z jednego tęczowego logo po drugim.
Jesteś gotowa wykorzystać Dumę i zmyć grzechy amoralnego kapitalizmu?
- Tak. - Więc przejedź przez Tęczową Kąpiel!
Chodź. Mamy jeszcze wiele do zrobienia.
To tutaj, Mykynnleigh. Góra Wysokich Oczekiwań.
Musi ją zdobyć każda korporacja wykorzystująca Dumę.
Teraz twoja kolej.
Potrafisz być otwarta, ale ostrożna? Zdobywać aprobatę bez lekceważenia?
Czy po tylu latach, takim ryzyku i oczekiwaniach,
użyjesz Dumy, by powiedzieć coś naprawdę znaczącego?
- Tak. - Więc idź!
Dziękuję.
Przetrwałaś Dumę.
- Wszyscy musieli to zrobić? - Nawet sama Madolyn.
Może się rozejrzymy?
Pokażemy ci, czym jest dla nas Duma w Glamorous by Madolyn.
Cudnie, diwo.
Udało mi się?
To pozerstwo, prawda? Zawłaszczam?
Wyglądasz świetnie.
- Nie wiedziałem, że masz przekłute uszy. - Nie mam. To klej.
Chciałem się naprawdę przyłożyć.
Udało ci się. Użyłeś szminki odpornej na rozmazania?
Po czym ją poznać?
Po tym.
Gęsta.
Całkiem niezła.
Nasza kampania Dumy zaczęła się w tym barze,
gdzie moja matka, założycielka, poznała trzy performerki drag,
które używają naszych produktów, ale nie widać ich na naszym rynku.
Bo jesteśmy luksusowi, a luksus ma zasady.
Prawda? Żadnych kolczyków, tatuaży, pełna heteroseksualność.
Te zasady, oczywiście, są niepisane. Prawda?
Ale wszyscy je znają.
Chodzi o blichtr, dystans, nieosiągalność.
Nie zajmujemy się tylko luksusem. Zajmujemy się pięknem.
A piękno to coś więcej niż nieosiągalność i blichtr.
Chodzi o braterstwo i wspólnotę,
poczucie jedności.
To pragnienie każdego z nas, gdy rano pragniemy spróbować czegoś nowego,
być kimś nowym.
To właśnie świętujemy z Dumą,
to, co nas do siebie zbliża.
Piękno.
Bo nie ma znaczenia, co nas różni.
Każdy ma swoje miejsce przy stole.
Madolyn występuje w kampanii? Nie pozowała od 20 lat.
Właściwie to od 22.
Ale jeśli mamy narobić hałasu, to zróbmy to.
To jest dobre.
Naprawdę dobre.
Muszę odebrać.
Wygląda na zmartwioną.
To dobrze.
WITAMY PRZY STOLE
Zamieńmy się.
Nasze dzieci są razem.
Nie słyszałaś? Oni tak tego nie nazywają.
Czemu? Minęło całe lato.
Marco chyba wciąż żegna się z chłopcem z Ubera.
Chodzi ci o tego drugiego? Ma przezwisko?
Ben ci powiedział?
Ben opowiada mi o magazynowaniu energii w stopionej soli.
Nawet nie wiem, co to znaczy.
Byli dziś na lunchu. Marco i ten drugi.
- Co proszę? - Żeby się rozstać. To koniec.
Chyba się zanosi na jakiś dramat.
Zaraz wracam.
Nie taki był plan.
Nie możemy.
Oczywiście. Zajmę się tym.
Dziękuję. Nie ma dziś zdjęć z tobą?
To twój wieczór. Zajmę się tobą. Szampana?
Tak.
Musimy porozmawiać.
Co jest aż tak ważne?
Gratulacje.
Po całym tym roku zasłużyłaś.
Może nie powinienem był mówić tego, co powiedziałem.
- Nie chciałem. - Powiedziałeś już?
- Co się stało? - Cześć, mamo.
Mykynnleigh chce z nami pomówić.
Wieczór pełen atrakcji.
Madolyn, wyglądasz niesamowicie. Czyja to kreacja?
O tym później.
Właśnie rozmawiałam z zarządem Vendemiaire
i mają pewną propozycję.
Na osobności, proszę.
Znam idealne miejsce.
Kiedy Vendemiaire zatrudnili mnie, żebym was wybadała,
dali mi dwa zadania.
Po pierwsze, miałam ich przekonać,
co nie było łatwe, bo mieliście problemy z bilansem.
Ale udało się. Tobie się udało.
Pokazałaś tą kampanią, że wciąż potrafisz zwrócić na siebie uwagę.
Po drugie, miałam utrzymać niską cenę,
przez co musiałam z wami pogrywać, żebyście pozostali głodni i czujni.
Jedno mi się udało.
Vendemiaire chce złożyć ogromną ofertę.
Chętnie ją poznamy
i porównamy z innymi propozycjami.
Dwa razy tyle.
- Dwa razy co? - Dwa razy tyle, co wczoraj.
Jak mówiłam, jedno mi się udało.
- To twoja kwota? - To nie może być prawda.
Ależ jest. Pod warunkiem że podpiszesz teraz.
Co ty na to?
- Mogę się tu wbić? - Tak.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Czyli teraz chodzisz z Benem.
Nie nazywamy tego tak.
On tak.
Owszem, chodzimy.
Traktujesz go poważnie?
Tak. Ben to najlepszy facet, jakiego znam.
Lepszy od tego drugiego?
Co? Venetia mówi ci wszystko?
Tak, Ben też.
Pilnuję go od studiów.
Może chcę go chronić, ale po tylu latach mam do tego prawo.
Ben jest tylko odskocznią? Wykorzystujesz go?
- Nie. - Czyli skończyłeś z tym drugim? Na dobre?
Tak.
Zjedliśmy lunch.
I się przespaliśmy.
Naprawdę lubię Bena, przysięgam.
To bez znaczenia.
Póki nie zapomnisz o tym drugim, tylko zwodzisz Bena.
Przepraszam.
Nigdy tego nie robiłem.
Uczę się i próbuję sobie z tym poradzić.
Jeśli nie potrafisz o kimś zapomnieć, to twoja sprawa.
Ale nie pogrywaj z moim Benem. Nie bądź jego bolesnym wspomnieniem.
Nie zasługuje na to.
Wybierz go albo wypuść.
Tak.
- Potrzebujemy zgody działu prawnego. - Już to zrobili.
Właśnie coś takiego chcieliśmy wynegocjować.
Marzyliśmy o tym.
Żadnych sztuczek.
Poddali się.
Vendemiaire bardzo was chce. Wygraliście.
Wiedzą, że masz inne opcje, ale może ta kwota cię przekona.
Jedno pytanie.
Ile kosztowała ta obserwacja?
Wiemy o szpiegu.
Nie macie nowych ofert.
Ty pierwsza mnie wykiwałaś.
Sztuka negocjacji polega na tym, by wiedzieć, co myśli druga strona.
Może wykorzystanie twojego chłopaka to słaby chwyt, ale to tylko interesy.
Czekaj. Nie wiedziałaś?
Wiedziałaś. Słyszałaś ją. Wiedziała.
Dobra. Jest źle. Bardzo niedobrze.
Ale już po wszystkim.
Równie dobrze możesz podpisać, ocalić firmę i się wzbogacić, prawda?
Musisz coś z tym zrobić.
- Madolyn! - Nie teraz, Venetio.
Nie mamy o czym rozmawiać.
Nie musimy. Ale musisz wrócić i podpisać.
Chcesz, żebym wróciła i sprzedała firmę tym,
którzy zapłacili…?
Nie - przekupili faceta, z którym się spotykałam, żeby mnie szpiegował?
Tak.
To straszne, ale stało się.
Nic się nie zmieniło. Wiem, że cierpisz, ale potrzebujemy tej sprzedaży.
Może nie chodzi o moje dziedzictwo, ale o twoją przyszłość.
Dałam ci wszystko, co mam.
Wszystko, czym jestem.
Wspierałam cię, gdy było naprawdę ciężko.
Czas, żebyś stanęła na własnych nogach.
Jeśli chcesz wracać do domu, to ponownie przypomnę ci,
że moje mieszkanie jest bliżej.
Może być fajnie.
Runda druga. Start!
Dobrze się bawimy.
I jest super,
bo nawet nie jesteśmy w związku.
Jasne.
Możemy się spotykać, ale nie chodzimy ze sobą.
To ty chciałeś spróbować na serio.
Nie szukam niczego poważnego.
A ty?
Cieszę się, że to powiedziałeś.
- Naprawdę? - Tak. Nie wiedziałem, jak to ruszyć.
- Ja też nie. - Tyle się między nami nawarstwiło.
Jakby to było przeznaczenie.
Zaiskrzyło między nami, gdy się poznaliśmy.
Bo zaiskrzyło.
Wiem, ale to taka presja.
Nie musi tak być.
- Nie? - Tylko…
się bawimy.
To dobrze, bo ja też nie szukam niczego poważnego.
Mówisz tak, żeby mnie pocieszyć?
Nie zakłamuję swoich uczuć, żeby cię pocieszyć.
To byłoby bardzo smutne.
Ale może zrezygnujmy z drugiej rundy.
Czuję się trochę…
Na pewno?
Tak. Skoczę do sklepu po elektrolity.
Idź beze mnie.
Dobra.
Dobranoc.
Ben?
Jesteś piękny.
Przekaż dalej.
Kto to?
Venetio…
Proszę. Madolyn!
Kiedy się poznaliśmy, szorowałem po dnie.
Szukałem klientów.
Tak to już ze mną jest.
Dzień po naszym spotkaniu miałem rozmowę z firmą kosmetyczną.
Opowiedziałem im szaloną historię o tym,
jak spotkałem w windzie Madolyn Addison.
Napiliśmy się, dałem jej swój numer…
I wcale nie zamierzałaś do mnie zadzwonić, prawda?
Ale zadzwoniłaś.
A potem oni też zadzwonili.
Zaoferowali mi cały świat. Zaproponowali mi prawdziwą pracę.
Musiałem tylko czasem do nich wpaść.
Opowiedzieć, co u niej, o czym myśli.
Zgodziłem się.
Co to mogło szkodzić? Nie wiedziałem, jaki to ma wpływ.
To oni załatwili mi tę robotę z dokrętkami…
żebyśmy byli blisko.
Kiedy zażądali podłożenia dyktafonu…
Nie mogłem odmówić.
To był już prawie koniec.
Prawie skończyliśmy.
Madolyn, coś między nami było.
Nadal jest.
Musisz tylko zapomnieć o tym, co złe.
Zapomniałam.
Za mnie!
Miałeś rację.
Myślę o tobie.
Cały czas. Nawet gdy nie powinienem. Nawet gdy powinienem być na ciebie zły.
Dla ciebie odrzuciłem coś wyjątkowego.
Ale nie wejdę, jeśli narobię ci wstydu.
Więc powiedz mi teraz.
Albo wszystko, albo nic.
Dokąd idziesz?
Nie wiem. Na co masz ochotę?
Wychodzimy?
Dokąd chcesz. Tylko powiedz.
Nie boisz się, że przyciągnę uwagę?
Boję się tylko, że znów to schrzanię.
Po tym wszystkim, co jej daliśmy, wybrała to.
Siebie.
Swoją dumę, swoje uczucia.
Mam już jej serdecznie dość.
Powiedziała mi kiedyś,
że jeśli czegoś chcesz, sama musisz to zdobyć.
Tak zrobimy.
Doprowadzimy do sprzedaży, czy jej się to podoba, czy nie.
Napisy: Micha Kuma