Prawdziwy związek jest inny, niż się spodziewałem.
Nie chodzi o to, jak za wszystko płaci
albo jak otwiera mi drzwi...
Chodzi o to, jak ludzie na nas patrzą, gdy wchodzimy do klubu.
Widzą mnie jak członka klubu.
Sprawdź listę jeszcze raz, bo na niej jestem.
Teraz jestem VIP-em.
I nigdy nie przestanę nim być.
Możesz dalej nagrywać, ale...
moim telefonem.
Może tego nie opublikuję.
Wygrałeś. Wstałem.
Co się dzieje?
Próbowałem zrobić śniadanie dla mojego chłopaka.
Nie mam nic do jedzenia.
Kochanie, nie szkodzi.
Nie umiem gotować.
Wróćmy do poprzedniego tematu.
Jestem twoim chłopakiem?
Udowodnimy to kolejnym rozstaniem? Jest tyle drag queen, które chcę poznać.
Nie stać mnie.
Znaczy, stać mnie. Ale bądźmy po prostu parą.
Tak jest taniej.
Jakie masz plany na weekend?
Chyba zaraz się dowiem.
Wybieram się ze znajomymi do Provincetown.
Znasz P-Town?
Mówisz o najważniejszej letniej miejscówce pokazów królowych dragu?
- Tak, znam. - Mógłbyś pojechać z nami.
Zaprosiłbym cię wcześniej, ale sam rozumiesz,
dramatyczne rozstanie i ciche dni.
Chcesz wyjechać ze mną poza stan?
Upijemy się na plaży,
zjaramy z nieznajomymi, zjemy gównianą pizzę.
W końcu poznasz moich przyjaciół.
Wynajęliśmy dom. Będzie fajnie.
Zobaczymy, czy się dogadamy.
Boisz się, że się nie dogadamy?
Jasne, że nie.
Ale przyznaj, że jesteś specyficzny.
Zgadza się.
I wszystko mi się w tym podoba.
Im też się spodoba.
Wyluzuj i będzie dobrze.
Będziemy przez weekend mieszkać wszyscy w jednym domu?
A jeśli nie spodobają im się moje historie, piosenki
albo to, że spędzam półtorej godziny w łazience?
- Może mnie odrzucą? - Bez obaw.
- Ale jeśli mnie nie polubią... - Polubią. Bo ja cię lubię.
Muszę zmykać. Moja szefowa też wylatuje na weekend.
Muszę jej pomóc w pakowaniu.
Dobrze, pomóż jej.
A potem sam się spakuj.
Wyjeżdżamy z miasta.
Bagaże są w samochodzie, hotel i lot potwierdzone.
Wszyscy życzą ci udanej podróży.
I powrotu.
Bo wrócisz, prawda?
Każdy potrzebuje przerwy od spraw osobistych i zawodowych.
Wszyscy się martwią?
Chcą wiedzieć, co ze sprzedażą.
Ja też.
Czy za tydzień będziemy mieć pracę?
Czy masz w zanadrzu tajny plan?
Po to mam ten weekend.
Cokolwiek się stanie, zadbam o każdego pracownika.
Referencje od Madolyn wciąż coś znaczą.
Decyzja należy do ciebie, nie do nas.
Samochód czeka.
- Coś się stało z Teddym? - Długa historia.
Zadzwoń w razie czego.
Dobrze, że nadal cię mam.
URATOWAĆ GLAMOROUS BY MADOLYN
NOWE RYNKI
OCULUS DLA KOTÓW
Tak, Madolyn. Wszystko załatwione. Miłej podróży.
Cześć. Jak ona się miewa? Mówiła o sprzedaży?
Może, a co?
Jest za czy przeciw?
Musisz mi pomóc. Rozmawia tylko z tobą.
Nie z Venetią ani nawet ze mną.
Przekonaj ją, by postąpiła słusznie.
Może ufa mi dlatego, że nie próbuję jej do niczego przekonać.
Może ty też nie powinieneś.
Nie możemy jej na to pozwolić.
Dlaczego? Kampania Dumy odniosła sukces. Nie możemy tego wykorzystać?
Możemy sprzedać komuś innemu. Są inne możliwości.
Niestety ich nie mamy.
Podzwoniłem, sprawdziłem liczby, nie mamy czasu.
Jeśli nie przyjmiemy oferty Vendemiaire do wtorku,
wycofają się i zginiemy.
Nawet jeśli to prawda,
ona coś wymyśli.
Ufam jej.
Ty też powinieneś.
Marco, może skończysz na dziś? Zacznij weekend wcześniej.
- Naprawdę? Mogę iść? - Tak, poradzę sobie.
Pa!
Zostaw dzieciaka w spokoju. Robi, co może.
Za kilka dni stracimy wszystko, na co pracowaliśmy.
Marco jest jedyną osobą, której ona słucha.
Nie martwisz się?
TO SAMO MIEJSCE.
Madolyn zrobi to, co najlepsze dla firmy.
DZIESIĘĆ MINUT.
Zawsze tak robi.
Ben!
Co tam? Jak poszło z Królową Pająków?
Zajęliśmy się nią. Waterdeep znów jest bezpieczne.
Na razie.
Masz jakieś plany na weekend? Ja jadę ze znajomymi do P-Town.
Czwarty lipca to urodziny Ameryki.
Po kolonizacji, niewolnictwie, ludobójstwie, segregacji rasowej
i globalnym militaryzmie
ta impreza to dla mnie dno.
Wszystko w porządku? No wiesz, z nami?
Nie rozmawialiśmy od tamtej imprezy.
Myślałem, że między nami jest dobrze.
Jest dobrze.
Mówiłeś, że nie szukasz poważnego związku.
Ja też nie.
To tyle.
Nic poważnego.
Baw się dobrze w P-Town.
Masz to?
Archiwum receptur Glamorous?
Receptury na wszystko, co stworzyliśmy.
Niezrównane i nienaruszone.
Skąd to masz?
Potrzebowałam do projektu.
Madolyn mi ufa.
A przynajmniej ufała.
Musimy to załatwić szybko i sprawnie.
Zobaczy, że masz jej receptury, przestraszy się, sprzeda
i nikomu nic się nie stanie.
Wszyscy wygrywają.
Ja też tego chcę.
Miłego weekendu, Venetio. Niech Bóg błogosławi Amerykę.
Ben.
Znasz Marco.
Słabo. Nie jestem jego przyjacielem. Może mieć życie, o którym nie wiem.
Ale może wiesz, co planuje na weekend?
A co?
Na szali jest cała firma.
Jej sprzedaż wisi na włosku.
Matka musi podpisać umowę, a rozmawia tylko...
z Marco.
Ciężko mi to przyznać, ale jest naszą jedyną nadzieją.
Marco musi ją przekonać do sprzedaży.
Brzmi skomplikowanie.
Nie.
Wcale nie. To proste.
Wpadniemy na niego,
wypijemy parę drinków i nawet nie zauważy, kiedy go przekonamy.
Żałosny plan.
To wszystko, co mam.
Jeśli chcesz go spotkać, wskakuj w samolot,
bo wyjeżdża do P-Town.
- „Z przyjaciółmi”. Kto ma przyjaciół? - P-Town? Na luziku.
Da się zrobić.
Jak go tam znajdę?
To spore miasto. A jeśli nie wyjdzie z domu?
Możesz go śledzić na Grindrze. Jest ciągle dostępny.
Masz go w ulubionych? Mnie zablokował!
Najpierw, żeby na niego wpaść, a teraz, żeby go unikać.
Czekaj.
Piękny chłopcze.
Nie rozumiesz? Możemy to wykorzystać.
Namierzymy Marco. Wpadniemy na niego, zakumplujemy się.
Przekonamy go, by uratował firmę.
Nie jadę na weekend do P-Town.
Dlaczego? To świetny wyjazd dla gejów.
Nie chcę się z nim spotykać. Rzucił mnie na premierze.
Związek ledwo się zaczął.
Ale nadal go lubisz. Prawda?
Staram się nie lubić. Udaję, że mi nie zależy, ale zależy.
Bardziej niż kiedykolwiek. Bardziej niż powinno.
Ale to bez znaczenia. Jemu na mnie nie zależy.
Może potrzebujesz kolejnej szansy. Może musi cię poznać od innej strony.
W innym miejscu, w szortach.
Może to się nie uda. Może nic do ciebie nie czuje.
Ale chcesz siedzieć w domu i rozmyślać, jak by to było?
A może chcesz wejść do akcji,
podjąć ryzyko i - kto wie - wygrać wszystko?
- Ty płacisz za wszystko. - Oczywiście.
O Boże. Przytul mnie.
No przytul.
- Co ty...? - Mam tylko 18 godzin na spakowanie.
Cokolwiek chcesz, może poczekać.
Na pewno zdążysz na samolot. Dokąd się wybierasz?
Do P-Town.
Z moim chłopakiem.
Nigdy nie miałeś chłopaka.
Wiem. Musi być idealnie.
Spotykam się z jego znajomymi. Mieszkamy w jednym dużym domu.
To jak przesłuchanie, które muszę wygrać.
- Dziwne. - Wiem, trykot latem?
- Co ja sobie myślałem? - Nie. Dziwne jest to.
Nigdy nie dbałeś o to, czy cię lubią.
Nie odkąd przekłułeś uszy, wyszedłeś na ulicę w szpilkach
i z pomalowanymi paznokciami.
Nigdy też nie byłem zakochany.
- To jest miłość? - Może.
Nie wiem.
On się stara dla mnie. Więc ja muszę się starać dla niego.
Dobrze.
Co to jest?
- Biuro jest zamknięte. - To nic takiego. Idź już.
Baw się dobrze. Na pewno cię pokochają.
A jeśli nie, pieprzyć ich. Racja?
Racja.
Cześć. Mogę w czymś pomóc?
Nie zmieniłem się aż tak.
Recepcja zadzwoniła, czy cię wpuścić, a jesteś na liście.
Co to jest?
Próbuję czegoś nowego.
Na wakacjach nie muszę się malować.
Przecież to uwielbiasz. Masz specjalny makijaż tylko do łóżka.
Osobna kosmetyczka, widziałem.
Co to za buty?
Bez obcasów?
Po piasku nie chodzi się na obcasach.
Utoniesz szybciej niż singiel Kylie w Ameryce.
To fizyka.
Robisz to dla mnie?
Myślisz, że tego chcę?
A kiedy mnie to obchodziło?
Źle wyglądam?
Wyglądasz świetnie.
Czysty pocałunek. Mógłbym do tego przywyknąć.
Samochód przyjechał. Jedziemy.
Ten weekend będzie pełen niespodzianek.
Wszyscy są w środku?
- Tak. - Daj mi chwilę.
Poćwiczę normalność.
Może być?
Świetnie wypadniesz pierwszego dnia w szkole.
Nie ciebie będą oceniać. Jestem Roxie Hart.
- A kto to? - Roxie Hart. Z Chicago.
Uwielbiam Chicago.
Byłeś na tamtejszej paradzie?
Mówię o musicalu, nie o mieście. To kłótnia?
Tak to wygląda.
Gdzie są wszyscy?
Na zewnątrz.
Pamiętaj, Roxie. Nie stajesz przed sądem.
To tylko zwyczajni goście. Będziemy się świetnie bawić.
- Dobrze? - Dobrze.
To mój chłopak, Marco.
Cześć, jestem Marco.
Marco, to Tony.
No nie.
- Cliff. - Cześć, Marco.
Jesteśmy Jeffreyowie.
To Jeffrey. Ja jestem Geoffrey.
- Jeffrey. - I Geoffrey.
- Jeffrey? - To ja, on to Geoffrey.
- Jeffrey? - Jeffrey!
Jeff...
er... ey.
Jeffrey.
- Co mi umyka? - To tylko jego imię.
Może skoczymy na miasto? Zjemy lunch.
Brzmi nieźle. Gratuluję nowego chłopca.
To kim on jest?
Poprzednim.
Zabrałeś mnie na wakacje ze swoim byłym? Tym, który cię złamał?
Przez którego nikomu nie ufasz?
Gdybym się nie zadawał z byłymi, nie miałbym przyjaciół.
Jeśli go nie polubię, nie będziemy mogli być razem?
- Tego nie powiedziałem. - Nie musiałeś.
To bez znaczenia, bo go polubisz. Tylko...
Daj mu szansę. Proszę.
Spróbuję.
Dziękuję.
Jesteśmy bliżej Marco niż wcześniej? Może powinniśmy zawrócić.
Chcesz w ogóle go znaleźć?
Nie mogę się doczekać, aż przejrzy twój dziwny plan
i będzie ledwo tolerował naszą obecność.
- Wyjawię ci mały sekret. - Wszyscy wiemy, że bierzesz sterydy.
W pracy trochę zrzędzę, ale prywatnie daję się lubić.
- Wiesz dlaczego? - Bo jesteś przystojny i bogaty?
Bo mam dobre nastawienie.
Zawsze miałem. Ludzie mnie lubią.
Bądź dobrej myśli, to i ciebie polubią.
I wygrasz.
Wyrzuć z siebie ponuraka, do odpowiedniego kubła na śmieci
i baw się dobrze w ten weekend.
Większość recyklingu trafia na wysypisko.
Słuszne podejście.
Chwila. Zbliżyliśmy się.
Już lepiej. Chodźmy.
Piksy na dziś, tabsy na jutro i masa innych wspomagaczy.
Mam też trochę dla nowego.
- A on coś chce? - Nie wiemy. Jest nowy.
- Siedzi obok, możecie zapytać. - Jest taki cichy.
- Boisz się? - Co chcesz wiedzieć? Pytaj.
Nie wiem. Skąd się znacie?
- Obaj jesteśmy gejami. - No nie.
Znamy Cliffa z treningów, Cliff zna Tony'ego ze szkoły,
Tony przez dilera zna Parkera, z którym pracujemy.
Już nie. A propos: dzięki za zaliczkę.
Tak jak mówiłem, jesteśmy gejami.
A ci się spotykali, nie można zapomnieć.
Byliśmy na kilku randkach.
O rany. Chyba nie mówisz poważnie.
Chcesz to teraz roztrząsać?
Mogę ci przeczytać SMS-y.
- No nie. - To skomplikowane.
Urocze.
Poznaliśmy się na siłowni i ciągle na siebie wpadaliśmy.
Na siłowni albo w Starbucksie.
Czasem przez przypadek.
Znam to.
Na początku chodziło tylko o seks,
ale w końcu go wymęczyłem.
Mimo jego wymówek i kłamstw.
W końcu go dorwałem. Na chwilę.
I co dalej?
Boże! Marco!
To ty?
Chad?
- Ben? - Cześć, Marco.
Chyba to nie wygląda dziwnie? Choć w sumie wygląda.
Co wy tu robicie?
Świętujemy urodziny narodu.
Co to za jedni?
Przepraszam. To jest Chad, a to Ben.
Znam ich z pracy. To moi przyjaciele.
Parker, Tony, Cliff, a to Jeffreyowie.
On to Jeffrey, ja jestem Geoffrey.
Geoffrey.
Przestań.
Przyjaźnisz się z Chadem?
Tak.
Był na mojej kampanii D&D.
Serio?
Zabiłeś Królową Pająków?
Skopałem jej ośmionożny tyłek.
Gdzie nocujecie?
- Mamy dom. - Z basenem.
No to zabawmy się.
- Jezu... - Nigdy tego nie robimy. Będzie fajnie.
- Chyba nie możemy, co? - To nie zależy ode mnie.
- Mnie pasi. - Spoko.
No nie.
Przywieźliśmy małą niespodziankę!
No nie.
Przed końcem weekendu zrobimy śniadanie w stylu drag.
Obecność obowiązkowa, bez wyjątku.
Postarajcie się.
Zwłaszcza nowy.
- Spróbuję, Jeffrey. - Co?
Mówił do mnie.
Ale zawołał mnie.
Marco, pytanie.
Dobrze wyglądam?
Idź już. I weź ze sobą Bena.
Dlaczego? Boisz się, że cię pokona?
- Powinieneś. Lubi rywalizację. - Parker to mój chłopak.
To jego przyjaciele. Chcę, żeby mnie lubili.
Ty i Ben nie pomagacie.
Dlatego tak wyglądasz?
Chcesz się dopasować?
Nie, próbuję czegoś nowego.
- Z właściwych powodów? - Idź już.
Nie mieliśmy okazji spędzić razem czasu. A jest tyle do obgadania.
Życie, praca, przekonanie mamy, żeby przyjęła ofertę.
Chwila. O to tu chodzi? Ty i Ben próbujecie mną manipulować?
Nie, tylko ja. Ben chce cię odzyskać.
Tak?
Jeszcze gorzej.
Nie wie o Parkerze. Załamie się.
Posłuchaj. Chcesz, żeby cię polubili? Mogę ci w tym pomóc.
W pracy sprawiam wrażenie sztywniaka, ale tak naprawdę jestem luzakiem.
- Nie pomogę ci manipulować Madolyn. - Nie zawsze się zgadzaliśmy.
Chciałem, żeby cię zwolnili. Przez ciebie mama się ode mnie oddaliła.
Czyż nie zawsze walczę o dobro firmy?
- GlamCoin. - A poza tym?
Możemy sobie pomóc.
Ale Ben...
I tak się dowie o twoim chłopaku.
Teraz możesz sam mu powiedzieć.
O tak!
Hej, komputerowcu. Dziwnie cię tu widzieć.
Znaczy, dobrze.
Ciebie też.
O ile to ty.
Często się tak ubieram,
tylko tego nie widzisz.
Chyba wiele mi umyka.
Na przykład oni.
Nie wiedziałem, że tacy geje są w twoim stylu.
Nie byli.
Ale...
zacząłem się zadawać z jednym z nich.
Z blondynem?
Tak.
To twój chłopak?
Co? Boże, nie.
Mówiłem, że nie szukam poważnego związku. To tylko taki facet. Zabawny.
Widziałem już kilka razy jego tyłek.
Nie obchodzi cię to?
Ja też widziałem twój tyłek.
Jest niezły.
Ale kogo to obchodzi?
Nie przyjechałem po to, żeby cię odzyskać.
Zabawmy się.
Jasne.
Na pewno często się tak ubierasz?
- Tak. A co? - Twój telefon cię nie rozpoznaje.
I tak za dużo na nim siedzę.
Idę się przebrać.
- Widzimy się później? - Tak.
Chłopaki! Wszyscy do basenu!
Wszyscy do basenu!
Musimy zacząć weekend!
No nie.
Impreza jest o czwartej i musimy zdążyć przed deszczem.
Nie możemy tu siedzieć.
Cliff ma rację. Nie możemy tu siedzieć cały dzień.
Cliff musi wyluzować, jak zawsze.
I to mi się podoba!
Jest tutaj. Jest wolny.
Chce, żebyś spróbował.
No to do dzieła.
Gdzieś was już widziałem. Byliście w Horse Meat Disco?
Na Occupy The Disco.
A może to było Paradisco?
Najlepsze dwie godziny w kolejce.
Nie macie opasek?
Nie. A ty masz?
Jasne. Znam Tada, poznam was.
Załatwisz nam opaski?
Jasne.
Dbam o swoich przyjaciół.
Nic ci nie jest?
Nie, nic się nie stało.
Co?
Nic mi nie będzie.
To się ciągle zdarza. Zaraz przestanie.
Znienawidzę się, jeśli zepsuję ci weekend.
Nie ma takiej opcji.
Jasne?
- Dzięki. - Nie ma sprawy.
Na pewno tylko razem pracujecie?
Mam uszy i oczy.
Trochę flirtowaliśmy…
i było kilka spotkań.
Tylko kiedy my się kłóciliśmy.
Jak wtedy, gdy przysłałeś kwiaty. I kiedy wróciłem do domu naćpany.
To wszystko.
To kolejna gra, prawda?
Ustawiłeś mnie do pionu.
Nienawidzę tego. Dlatego nie bawię się w związki.
- Nie, słowo. - Myślałem, że to już za nami.
Rzadko przedstawiam swoich chłopaków. To dla mnie trudne.
Nie zrobiłeś tego, żeby namieszać mi w głowie, prawda?
To tylko kolega z pracy.
Ugania się za mną cały rok.
Nawet mnie to nie kręci.
To żałosne.
Cały czas miałeś kochanka na boku.
Urocze.
On nic o tym nie wie, więc proszę...
- Za kogo mnie masz? Za dupka? - Nie będziemy się o to sprzeczać.
Będę grzeczny. Dla ciebie.
Obiecuję.
Chłopcy, idziemy na imprezę, zanim zacznie padać.
Cliff ma rację, musimy iść.
Przeniosą imprezę do środka i nie będzie miejsc.
Najpierw szoty.
Potem się przygotujemy.
Proszę. Obiecujemy.
Nie, musimy iść. Pobawiłeś się, może spotkamy się później.
Dobrze.
Ben, weź swoje rzeczy. Pójdziemy już.
Dziękuję.
Ja zrobiłem swoje. Teraz twoja kolej.
Ciężko być dorosłym, co?
Włożyłeś w ten weekend tyle pracy, że nie chcę, żeby ktoś to zepsuł.
Naprawdę chcesz, żebym cię polubił.
No tak.
Wiem, o co chodzi z tym weekendem.
Nikt nie chce powiedzieć tego wprost, ale to test.
Pewnie tak.
Ale poważnie, uspokój się.
Na pewno zdasz.
Namówiłeś Parkera na wyjazd z miasta.
Mnie się nigdy nie udało.
- Co się między wami stało? - Nie ma mowy.
Nie podpowiem ci, jak sobie ułożyć relacje z Parkerem.
Sam musisz dotrzeć na najwyższy poziom.
Zauważyłeś, że jest szalenie zazdrosny?
Nie bardzo.
Serio?
Wścieka się, gdy coś nie idzie po jego myśli.
Raz opłacił drag queen, żeby zwrócić moją uwagę.
Rób tak, żeby był zadowolony.
Bo wtedy jest o wiele zabawniejszy.
- Pada. - Jeszcze zdążymy.
Przemokniemy.
- Strasznie leje. - Może pobiegniemy?
No nie!
Zadowoleni?
- Będzie padać jeszcze godzinę. - Raczej trzy.
- Wszyscy są na tej imprezie. - W piwnicy jest ciemnia.
Może w coś zagramy?
Przyjechałem do P-Town grać z kumplami w chińczyka?
Nie, ćpać z nieznajomymi.
Chciał pomóc.
Odstaw sterydy, Shaunie Cody.
Gdybyś nas cały dzień nie rozpraszał, wyszlibyśmy na czas
i siedzielibyśmy teraz w piwnicy, bawiąc się, a nie siedząc na dupie.
No nie.
Zrobiło się trochę nerwowo.
Idźcie już.
To bilet w jedną stronę do Oz. Nie możemy wyjść.
Chcę, żeby mnie polubili, a ty wszystko psujesz.
Jeśli muszę wyjść w ten deszcz, by ratować sprzedaż, zrobię to.
Naprawdę chcesz się zmienić dla jakiegoś faceta i jego kumpli?
Nie wiem.
Nie robiłem tego wcześniej.
Żaden ze mnie spec od związków,
ale znam ciebie.
A to nie jesteś ty.
Jeśli chcesz wiedzieć, co o tobie myślą,
czy on jest tego wart,
pokaż, kim naprawdę jesteś.
Co?
Mam pomysł.
Zróbmy konkurs playbacku.
Mamy pełno ciuchów do dragu i nic innego do roboty.
Zobaczmy, kto wygra.
- Wchodzę w to. - Ja też.
- Czemu nie? - Ciekawe.
Jak by to miało wyglądać? Każdy wybiera piosenkę dla siebie?
Nie. Robimy numer grupowy.
Ale jest tylko sześć ról.
- Możemy być razem. - Nadal o jednego za dużo.
Ja będę sędzią. Nie zobaczycie mnie w szpilkach.
Prześlę piosenkę i wasze role na czat grupowy.
Nauczę was, jak się malować.
Zaczynamy za godzinę. Do roboty.
- Słyszeliście. - Chcę czerwone usta.
- Super. - Włóżcie sukienki.
Myślałem, że w ten weekend robimy sobie przerwę.
Miałeś to gdzieś.
Dzięki, że mi pomogłeś.
Dasz radę z tym nosem?
Tylko niczym więcej we mnie nie rzucaj.
Wyrzucę to.
Parker i ja to nie zabawa.
Chodzimy ze sobą.
W porządku?
Jestem...
zaskoczony.
Ja też.
Nie planowałem tego.
To się stało tak szybko.
Nie chcę, żeby nas to poróżniło.
Nie poróżni.
Łączy nas coś więcej niż przyjaźń. My...
to my.
Strzał
Sześć
Mlask
Cicero
Lipschitz
Należało mu się Należało mu się
Winić może tylko siebie
Gdybyś tam była Gdybyś to widziała
Bez wątpienia zrobiłabyś to samo
Kojarzysz te nawyki, które tak potrafią wkurzyć?
Na przykład Bernie Bernie lubił żuć gumę
Nie żuć, strzelać z niej
Wróciłam kiedyś do domu A Bernie na kanapie żuje gumę
Nie, nie żuje, strzela
Mówię mu: „Bernie, strzel tą gumą jeszcze raz”
Tak też zrobił
Zdjęłam więc strzelbę ze ściany I oddałam dwa strzały ostrzegawcze
W jego głowę
Należało mu się Należało mu się
Winić może tylko siebie
Poznałam Ezekiela Younga z Salt Lake City Jakieś dwa lata temu
Mówił, że jest sam Więc od razu poszliśmy w tan
Dowiedziałam się potem, że sam to na pewno nie jest
Nie dość, że był po ślubie, to miał sześć żon
Tamtej nocy, gdy wrócił do domu Jak zwykle zrobiłam mu drinka
Niektórzy nie mają głowy do arszeniku
Należało mu się Należało mu się
Zgarnął wianek w pełnym rozkwicie
Wykorzystał go I nadużył
To morderstwo Lecz żadna zbrodnia
Cicero, Lipschitz
Stoję w kuchni, krojąc kurczaka na obiad
Nagle wpada mój mąż Wilbur W szale zazdrości
„Pieprzysz się z mleczarzem”, krzyczy „Pieprzysz się z mleczarzem”
Nagle wbiegł mi na nóż Wbiegł na niego dziesięć razy
Gdybyś tam była Gdybyś to widziała
Bez wątpienia zrobiłabyś to samo
Ale zrobiłaś to?
Niewinna!
Należało mu się
Dawałyśmy występy z moją siostrą Veronicą
Mój mąż Charlie jeździł z nami
W ostatnim numerze Robiłyśmy 20 figur gimnastycznych
Szpagaty, przewroty, salta
Jedna za drugą
Jednego wieczoru Byliśmy we trójkę w Cicero
Siedzieliśmy w pokoju Piliśmy i się bawiliśmy
Skończył się nam lód
Poszłam więc po niego Wracam, drzwi otwieram
A tu Veronica i Charlie
Robią numer 17 - Rozpostarty orzeł
Następne, co pamiętam
To zmywanie krwi z dłoni Wiedziałam, że są martwi
Należało im się Należało im się
Należało im się od początku
Nie zrobiłam tego
Ale gdybym to była ja
Jak mógłbyś zarzucić mi błąd?
Kochałam Alvina Lipschitza
Był artystyczną duszą
Wrażliwy, malarz
Wciąż próbował się odnaleźć
Po drodze znalazł Ruth, Gladys i Irvinga
Można powiedzieć, że rozstaliśmy się
Z powodu różnic artystycznych
On postrzegał siebie jako żywego Ja widziałam go trupem
Ten brudny żul, żul, żul
Należało im się Należało im się
Należało im się od początku
Skoro nas wykorzystali I nadużyli
Jak można mówić, że zrobiłyśmy źle?
Należało mu się Należało mu się
Winić może tylko siebie
Gdybyś tam była Gdybyś to widziała
Bez wątpienia zrobiłabyś
To samo
Nie wiem, jak wybrać zwycięzcę.
Marco.
Ślepy jesteś? Wygrał Marco.
- Robił szpagaty w szpilkach. - Jak?
Mam wprawę.
Powinniśmy to powtórzyć.
Ale tym razem...
Już nie pada.
- Impreza nadal trwa? - Tak, jeszcze zdążymy.
- Rozbieramy się i idziemy. - No nie!
- My już pójdziemy. - Tak?
Chyba tak.
Jeśli chodzi o naszą rozmowę, doszliśmy do porozumienia?
Tak, doszliśmy.
- Powinniście pójść z nami. - Na pewno?
Jasne.
Nie muszą jechać?
Może powinniśmy.
Nie. Mogą przyjść. Chodźcie.
Dobrze się bawimy.
Wygrałeś.
Nigdy z nim nie wygram.
- Szoty? - Tak.
Pamiętam naszą pierwszą prawdziwą kłótnię.
Oszukiwał mnie. Próbował wplątać mnie w coś poważnego.
Ja po prostu lubiłem seks. Ale Marco chciał czegoś więcej.
Nie muszą tego wiedzieć.
Mieliśmy impas, ale on wygrał.
Złamałem się pierwszy.
Zaprosiłem go.
Poszedł na bieliźnianą imprezę.
Kręcił jajami.
To było urocze.
Spotykaliście się całe lato?
Czasem tak, czasem nie.
Dogadaliśmy się po waszej imprezie firmowej.
- W zeszłym tygodniu? - Tak.
Przyszedł do mnie i postanowiliśmy spróbować.
Brzmi...
poważnie.
Może pójdziemy na imprezę i spotkamy się...?
Wiem, że ktoś inny się za nim ugania,
ale to żałosne, prawda?
Tak mówiłeś. Żałosne.
Zostałem tylko ja i to się liczy.
Ben...
Co? Nie chce szota?
Urocze.
Skoro on się nie liczy, czemu za nim biegniesz?
- Ben. - Chodzisz z nim całe lato?
To nie takie proste.
Nie chciałeś poważnego związku, a potem do niego wróciłeś!
- Nie chciałem cię skrzywdzić. - Więc skłamałeś?
- Nazwałeś mnie żałosnym? - Nie jesteś żałosny.
Jestem.
Jestem. Bo to żałosne,
że zakochałem się w kimś takim jak ty.
Kiedy się poznaliśmy,
zobaczyłem pewność siebie, urok i charakter.
Zobaczyłem kogoś, kto niczego się nie boi.
A wszystko to było kłamstwem.
Nie jesteś odważny. Chcesz, żeby koksy cię lubiły.
Żeby to coś cię lubiło.
Uganiałem się za tobą cały czas, a ty uganiałeś się za tym!
Zmieniałeś się dla niego.
Proszę, nie znienawidź mnie.
Nadal cię nie nienawidzę.
Nienawidzę siebie.
Za to...
że mi się podobałeś.
Swoją drogą, twój nowy image jest do bani.
Potrzebny ci ten tynk na twarzy,
bo jesteś najokropniejszą osobą, jaką znam.
Napisy: Micha Kuma