Tu Marco Mejia na żywo z Glamorous by Madolyn.
Jedno pytanie. Komu coś odpalić?
NA ŻYWO
Otwórzmy kilka paczek.
Oto prasa. Comme Des Garçons.
Francuskie, ale nie do końca. Wiedzieliście o tym?
To nowy zapach. Poczęstuję się.
Pryskanko, zdziro.
Następna jest szminka Dazed and Diffused od NYX.
Zrobię małą próbę.
Uwaga, ikoniczna.
Nie wiem, co to jest.
Tutaj mamy…
To najnowsza paleta Dumy od Glamorous by Madolyn.
Pewnie zwrot od kogoś z naszej listy PR-owej.
Może jest tu jakiś liścik, który nam pomoże.
„Droga Waverly, szczęśliwej Dumy od ekipy z Glamorous. Całuję, Madolyn”.
Wygląda na to, że nie byliśmy dość dobrzy dla pani Waverly.
Cóż, przejdźmy dalej.
No dobra, dalej mamy…
POJECHAŁEŚ PO WAVERLY?
Pikantne komentarze.
Bądźcie poważni, dobra?
Kocham Waverly.
To ikona, legenda i jest na topie. Dajcie spokój.
Krytykuję ją za odesłanie próbek.
POWSTANIE FALI!
Widzę, że nadciąga Fala. Nie czepiałem się Waverly.
MUREM ZA WAVERLY!
Jeśli się nie uspokoicie, zacznę wlepiać bany.
NIE WYMAWIAJ JEJ IMIENIA
UNIKAJ BRAZYLII!
Oficjalnie kończymy otwieranie poczty.
- Jak poszukiwania pracy? - Fatalnie.
Nie poddaję się. Muszę tylko komuś wytłumaczyć,
dlaczego szefowa mnie zwolniła i nie da mi referencji,
bo wyjawiłam sekrety firmy.
Może byłoby ci łatwiej poza branżą kosmetyczną?
Wiem, że dla ciebie Glamorous to tylko robota,
ale ja tu pracowałam, bo to kochałam. I nadal tak jest.
Może potrzebujesz resetu.
- Szkoła biznesu? - Prosisz się o kłótnię.
No to inny pomysł.
Zrezygnuj z mieszkania.
- To gdzie mam mieszkać? - Nie wiem, może tutaj?
- Nie masz nawet zmywarki. - Musisz odzierać to z romantyzmu?
Poprosiłam właśnie…
żebyś ze mną zamieszkała.
Wiesz, kogo o to nie prosiłam?
Marco znajdzie sobie mieszkanie.
To nie na stałe, przysięgam.
Dziękuję, że go znosisz.
I mnie też. Na ogół.
Już wyszedł? O ósmej zazwyczaj jeszcze robi rzęsy.
Musiał się pożegnać.
- Naprawdę wszystko zabierają? - Na tym polega przeprowadzka.
I ktoś tu będzie teraz mieszkać?
Jak to działa? Nie mam jeszcze swojego mieszkania. Śpię na kanapie.
- Nie możesz jechać. - Masz rację. Zaczekajcie, zostaję!
- Naprawdę? - Nie, mam pracę. A ty…
Coś wymyślisz. Jak zawsze.
A jeśli to trudne i straszne?
Wiesz, co jest straszne? Zajście w ciążę w wieku 25 lat.
Wszystko się zmienia. Wszystko, co było ważne, znika.
Odpuszczanie jest straszne. Dorastanie jest straszne.
Zawsze czujesz, jakbyś coś stracił. Ale to znaczy, że czegoś się nauczyłeś.
Sama to wymyśliłaś?
Nie, zapamiętałam z Major Barbary. Czytasz coś czasem?
Niestety, tylko komentarze.
Czasem książki. Takie grube.
Dziękuję.
Mamo, nie jedź. Muszę ci coś powiedzieć.
Nic nie musisz mówić.
Znalazłeś pomysł na siebie dużo wcześniej niż ja.
Musiałam zejść ci z drogi.
SPRZEDANE
- Musisz iść. - Wiem.
Nic się nie rozmazało. Wszystko gra.
- Nie chciałem pytać. - Nie musiałeś.
Ta marka to coś więcej niż instytucja. To gorący temat.
Twoje imię nie schodzi z ust branży.
Porzucenie przez stateczną markę starych receptur,
przejście na linię organiczną, poparcie Dumy i zaangażowanie się w nią?
Kolejny powód, dla którego chcę tu być.
Masz kwalifikacje.
Jak zdołaliście tak szybko zmienić recepturę?
To był projekt pełen pasji.
Byłej pracownicy, która nadawała mu tempo.
Tego oczekujemy od nowego dyrektora kreatywnego.
Wyobraźni i pasji. Będziemy w kontakcie.
Mogę o coś spytać? To praca marzeń.
- Czemu nie szukacie w firmie? - Bo ktoś popełnił błąd. Duży błąd.
Dlatego zarzucamy sieć szerzej.
Tak, brzmi idealnie.
Mogę przyjść obejrzeć mieszkanie przed 8.30.
Co? Jak to, ktoś je właśnie wynajął? Halo?
Britt, nie!
- Czemu nie? - Bo…
To bomba brokatowa. Daj mi to.
Bez obaw, rozbroiłem już wiele takich. Zrobiłem się w tym dobry.
Widzisz? Czy to był mój pokaz męskości?
Dlaczego przysyłają nam bomby brokatowe?
W zeszłym tygodniu Marco na firmowym kanale
dowalił znanej influencerce, co wkurzyło jej fanów.
Powiedziałem coś pikantnego, ale nie specjalnie. To nic takiego.
To pierwsza wysłana do kogoś innego. Raptory sprawdzają ogrodzenie.
Ekstremalne zagranie.
Oczywiście, że jest ekstremalne. To internet! To ich królowa.
Kiedy ktoś im podpadnie, będą zaciekle bronić jej honoru.
W komentarzach jest średniowiecze.
Napraw to.
Zrobi się.
- Najpierw znajdź mieszkanie. - Szukam.
Pospiesz się, Ben zaraz tu będzie.
Nadal jest na mnie zły?
Ale ogląda moje relacje.
Z nienawiści. Na twoim miejscu trzymałabym się od niego z daleka.
Wiem, że źle postąpiłem, ale minął już miesiąc.
Myślałem, że mu przejdzie.
Mogę to jeszcze naprawić?
Halo?
- Jak poszła rozmowa? - Madolyn ją polubiła.
Ale nie jest Venetią?
Wiesz, że by tego nie przyznała.
Nie pozwoliła mi oddać Venetii jej rzeczy.
Nawet jej specjalnej bluzy. Mówi, że może być tu coś kradzionego.
Daj jej czas. Rozgrzeje się.
Co to jest „Nebraska”?
Nie mówisz o naszym 37. stanie?
Nie, Venetia to wpisała w kalendarz, z wykrzyknikami.
To szyfr oznaczający, że w mieście jest mój ojciec,
żeby moja matka, twoja szefowa, na niego nie wpadła.
Dogadaliśmy się
i on daje mi znać, kiedy przyjeżdża, a ona się ukrywa, dopóki nie wyjedzie.
- Mam jej coś powiedzieć? - Nie, ja się tym zajmę.
Cześć.
To nic wielkiego, ale…
Tata przyjechał.
Co to ma wspólnego z nami?
Skontaktować się z jego ludźmi, żeby na ciebie nie wpadł?
Odkąd odszedł twój ojciec, utrzymuję ścianę milczenia
i nie zamierzam jej zburzyć. Nigdy.
- Chcę tylko pomóc. Wiem, że jesteś zła. - Zła? Nie jestem aż tak wrażliwa.
Musiałaś zatem być zła na ten ołówek.
Powiedz, że masz lepsze wieści.
Fabryka ma obsuwę przy jednej z receptur. Problemy z łańcuchem dostaw.
- Skontaktuj się z chemikiem. - Już to zrobiłem.
To Niemka. Nie umie albo nie chce mówić po angielsku.
Ale zrozumiałem jedno słowo: Venetia.
Boże.
- Mówisz, że potrzebujemy jej pomocy? - Mówię, że przydałaby się nam.
Jeśli mogę nawiązać z nią kontakt.
Pamiętaj, że to nie jest gest pojednania ani powitanie.
Już raz mnie wykorzystała.
- Coś wymyślę. - Cieszę się, że udało ci się to naprawić.
Ostatnie zadanie, zanim odwieszę miecz.
Przyszła kolejna osoba na rozmowę.
Przyszedłem do Madolyn Addison.
Pół godziny przed czasem. Jesteś na rozmowę, tak?
Chcę jej zadać kilka pytań.
Czy jest świadoma braku szacunku, z jakim jej pracownik
traktuje na firmowym kanale jedyną i niepowtarzalną Waverly?
- Fala! - Przygotuj się na prąd wsteczny.
Wynocha stąd!
Najpierw okaż Waverly szacunek!
O Boże!
Pa, gnoju.
Nie wiem, jak minął ochronę
ani czemu się czepia, ale tak mi przykro.
- Alyssa mówi, że musisz to naprawić. - Naprawię. Spokojnie.
Do tego czasu przejmuję kontrolę nad kontami.
Że co, proszę?
Masz zniknąć z firmowych kanałów. Żadnej poczty, transmisji na żywo, nic.
- Do czasu aż Waverly odwoła Falę. - Ale mój materiał...
Wbiłem już 10 000 obserwujących. Nie mogę tego stracić.
Napraw to.
Naprawię.
Odzyskam fanów Waverly i odzyskam ten telefon.
Vogue mi świadkiem, nie dam sobie odebrać moich postów.
Jestem gotowy wyznać prawdę.
Nazywam się Marco Mejia.
Jestem influencerem i profesjonalistą w branży kosmetycznej.
Oskarżano mnie o posiadanie charakterku, wymiatanie i udowodnienie,
że białe legginsy mają rację bytu.
Ale dziś nie chodzi o mnie.
Dziś chodzi o kobietę, którą skrzywdziłem, do której się teraz zwracam.
Waverly.
Królowo.
Dorastałem, oglądając twoje tutoriale makijażu.
Nauczyłaś mnie konturować.
A kiedy już myślałem, że podkreśliłem usta idealnie,
ty walnęłaś mnie w twarz, każąc pójść o krok dalej.
I poszedłem.
Tak było.
Kiedy znieważyłem cię na kanale Glamorous by Madolyn…
Wiem, że jesteś hetero, ale wydaje się to homofobiczne.
Nazwijmy rzeczy po imieniu. To jest homofobiczne.
Chcę tylko powiedzieć, że jest mi bardzo, bardzo przykro.
I nie mówię tego tylko tutaj,
ale naprawdę chcę dotrzeć do ciebie,
ty zjawiskowa i nieziemska królowo makijażu.
Bo na to zasługujesz.
Tak samo Fala.
Wiem, że jesteś blisko, tylko nie wiem gdzie.
Jeśli ktoś z twojego zespołu chce mi coś przekazać, jestem otwarty.
- Tak jak moje serce. - To żałosne!
Nawet nie płaczesz.
Jeśli ciągle go ignorujesz, to czemu oglądasz jego filmy?
Bo lubię patrzeć, jak rozwija się katastrofa.
Marco na to zasługuje, ponieważ jest zły.
Minął miesiąc. Wiesz, że jest mu przykro. Wciąż dąsasz się o ten wyjazd?
Nazwał mnie żałosnym.
- Nigdy mu tego nie zapomnisz? - Tego nie mówię.
Bo pewnego dnia umrę, a moje wspomnienia znikną.
Chyba że nastąpi osobliwość - wtedy będę nienawidzić Marco z chmury.
Nie wkurzałbyś się tak, gdyby ci nie zależało.
Tak działają emocje?
Nie każ mi wybierać Marco zamiast ciebie.
Miesiąc na twojej kanapie i bierzesz jego stronę?
Nie, powodują to twoje wielkie fochy o drobną aferę.
Tak, Marco to chyba najgorsza osoba w historii,
z jaką można dzielić łazienkę.
Ale jest miły, zabawny i jest mu przykro.
I wiesz co? Marco się nigdzie nie wybiera.
Musisz się nauczyć z tym żyć i odpuścić to nastawienie.
Jeśli Kirk wybaczył Klingonom zabicie jego syna…
chyba mogę zachowywać się kulturalnie.
To się tak zachowuj.
- Wygląda na to, że ci się wiedzie. - Tobie też.
Bywało lepiej. To jasne.
Odbębniliśmy uprzejmości, przejdźmy do twojego pytania.
Zatem przechodzę.
Mamy problem z twoją ulubioną chemiczką.
Hilde? Co się stało? Bayern Monachium przegrał?
Nie wiem. Nie chce z nami rozmawiać. Tylko krzyczy po niemiecku.
Potrzebujemy repliki nośnika, a chce gadać tylko z tobą.
Mam zadzwonić, zdobyć replikę nośnika i to naprawić?
Wiem, to niezręczna prośba.
Wybacz, liczyłam strefy czasowe. Powinna już wstać.
Hilde!
Nigdy nie słyszałeś rozmowy o makijażu po niemiecku?
Nie.
Hilde ma kilka opcji. Kiedy je dostanę, wyślę ci.
Wiesz, że to córka gościa, który opracował oryginalne receptury?
Zrobił z tego rodzinny interes.
Przepraszam, po prostu dasz nam odpowiedź?
Tak. Chyba że jest coś jeszcze.
Nie, tylko…
- Myślałem… - Że będę chciała coś w zamian?
Bo zawsze się zabezpieczam? Chronię tyły?
Wychodzę po to, co moje?
Dbałam o siebie, bo nikt inny tego nie robił.
Pode mną nie ma siatki.
Jestem sama i trzymam się tymi rękoma,
próbując nie spaść.
Nie udało się, co nie? Spróbuję czegoś nowego.
Mogę wydać na ten lunch co najmniej kolejne 100 dolarów.
Ile Negroni można za tyle kupić?
Przekonajmy się.
- Skończę przy biurku. - Nie uciekaj.
Nikogo tu nie ma. Do mnie mówisz?
- Kto mówi, że nie możemy być uprzejmi? - Nie wiem, bo ze mną nie rozmawiasz.
Maluj się dalej. Idę sikać.
Dzięki.
Ten tydzień był gorszy niż ostatni sezon Glee.
Lekko dopiekłem wielkiej influencerce, a teraz jej fani mnie atakują.
Naprawdę? Pierwsze słyszę.
Straciłem dostęp do firmowego kanału i innych kont.
Muszę ją znaleźć, żeby powstrzymała tych fanów,
ale nie wiem, gdzie jest. Wiem tylko, że w mieście.
- Dzwoniłeś do dużych hoteli? - Tak, ale używa pseudonimu.
Co jest ikoniczne.
Sprawdź jej profile.
Nie napisze, gdzie nocuje.
Pewnie robi to nieświadomie.
Nazywa się Waverly.
Waverly? Zobaczmy.
Spójrz na ten post. Z jej okna widać Chrysler Building.
10 minut z mapą i podam ci piętro.
Zrobiłbyś to? Dla mnie?
Dla każdego.
Ale tak.
Dla ciebie też.
To wszystko? Podała ci odpowiedź?
Żadnych monologów, żądań, nic.
Wiedziałaś, że ona zna niemiecki?
Pewnie się popisywała.
Ale to nie cofnie tego, co zrobiła. Prawie zniszczyła tę firmę.
A potem poniekąd ją uratowała.
- Ma szczęście, że jej nie pozwałam. - To prawda.
Była zdesperowana, popełniła błąd. Żałuje tego.
Ma szczęście, że zapłaciła za to tylko swoimi marzeniami.
Dziwne, że ją zatrzymałeś.
Koszulkę taty? Jest kolekcjonerska. Jej wartość tylko rośnie.
Owinę folią bąbelkową. To szkło muzealne, nie możemy ryzykować.
Nie mogę nic zrobić ani powiedzieć, żebyś został?
Kiedy przyszedłem tu po studiach, nie miałem pojęcia o makijażu.
Ale teraz wiem, ile wart jest dobry utrwalacz do makijażu.
Znam różnicę między pudrem a kremowym podkładem.
Wiem, jak ważna jest konturówka.
I wiem, jak ważne są składniki wysokiej jakości,
gdy tworzy się produkt wysokiej jakości.
A tutaj…
Tutaj są dobre składniki.
Może nie od razu dobrze się łączą,
ale przy odrobinie cierpliwości i bólu…
połączą się, tworząc coś pięknego.
Dość gadania. Napijmy się.
Mój ziom. Kiedy wracamy do P-Town?
Lato się skończyło, ale impreza może trwać.
Widziałem tam wszystko, co chciałem.
W tym ciebie w peruce Fergie z Dziewięć.
No cóż. Wiem, że nie było najlepiej, ale nie wszystko było złe.
Wiesz, o co mi chodzi?
To, że odchodzę, nie znaczy, że wygrałeś. Najlepsi nigdy nie docierają do finału.
Czyli ja wygrywam.
Matka jest wymagająca i neurotyczna.
Jest teraz twoja.
Plemię przemówiło.
Nie było cię na mowie.
Miałam nadzieję, że to nieprawda.
Nie widziałem się z tatą, jak obiecałem, ale rozmawiałem z jego ludźmi.
Przyjechał na weekend. Przyczaj się trochę, to go nie spotkasz.
Formalnie nie zburzyłam swojej ściany milczenia.
Ale dziękuję.
Boże. Będziesz płakać?
Pierwsze 10 minut Odlotu mnie nie zmogło, więc nic mnie nie złamie.
Będę dalej podawać szampana.
- Znasz może doktor Chase Meridian? - Nie. To jedna z królowych z 16. sezonu?
Doktor Meridian zameldowała się w hotelu Elizjum.
Ale możesz znać ją jako Waverly.
- Znalazłeś ją? - Nadal musisz do niej dotrzeć.
- Nie znasz numeru pokoju. - Potrafię się zakręcić jak mało kto.
Chociaż przydałaby mi się pomoc.
Jaka pomoc?
Chad odchodzi, ale nie wyjeżdża. Będzie w pobliżu.
Wiem, że musi żyć dalej. I że pewne rzeczy muszą się zmienić.
Co nie znaczy, że mi się to podoba.
Musisz się napić.
- Jest 18.30. - Musisz wyjść się napić.
Zwrócić na siebie uwagę.
Lubię być w centrum uwagi. Ale nie dziś.
Przyjechał ojciec Chada.
Muszę się trzymać z dala od jego terytorium.
- A co jest jego terytorium? - Wyspa Manhattan.
Więc masz się zabunkrować w mieszkaniu?
To narcystyczny futbolista, a nie tornado.
Owszem, ale wywołuje katastrofy.
A ja przy nim też.
Jeśli musisz go przeczekać, to nie zostawię cię samej.
Napijemy się u ciebie. Razem.
- Pokój 919. - Kupili to?
Próbowałem raz u Parkera i ledwo mi uwierzyli.
Jestem bardziej przekonującym dostawcą niż ty.
- Powodzenia. - Co?
Musisz mi pomóc filmować. W tym rzecz.
Ludzie zobaczą, że Waverly mi wybacza, i w końcu odpuszczą.
Po co próbuję odmawiać? Zawsze udaje ci się mnie przekonać.
Dobra, chodźmy.
Szybko. To oni.
- Fala. - Też potrafią namierzać.
- Dobrzy są. - Nie poddamy się.
Chodzi o obecność w sieci.
Schody. Odwrócę ich uwagę.
Wejdź na pierwsze piętro, tam się spotkamy, a potem zrobimy to.
Jak wpadłeś na to tak szybko?
Jeśli umiem przejść obok wodza orków z Waterdeep i jego Pierścienia Wizji,
to wyminę też bandę fanów.
Oni są przemądrzali.
A to moi ludzie.
Czekaj na mój sygnał.
Rób mi zdjęcia. Ty kręć filmik…
Przepraszam. Gdzie mogę zrobić dobry manicure?
Zależy. Zwykły czy żel?
Nie wiem.
- Czym się różnią? - Nie wiem. Wszystkim.
Dziwne.
Wątpię, czy ktoś taki jak ty… Czy to Marco?
O Boże. Waverly!
- W nogi! - Czemu go…?
Z drogi!
O Boże.
- Chyba ominie cię filmik z Waverly. - To nic.
Wszystko ucichnie za rok. Albo za trzy lata.
Nie będę miał dostępu do firmowych profili, naszego kanału,
będę rzadziej siedział w sieci, oglądał filmy, czytał książki.
Odłożę telefon i zajmę się prawdziwym życiem.
Trzęsiesz się.
Bo się boję.
Może skoczymy na drinka, odetchniemy i ponabijamy z ludzi z pracy?
- Widziałeś grzywkę Alyssy? - Jest okropna.
- Nie chcesz iść ze mną na drinka. - Czemu?
Bo nazwałeś mnie żałosnym, wykorzystałeś do zwrócenia na siebie uwagi
i byłem opcją awaryjną wobec najgorszego faceta na świecie?
I jeszcze cię okłamałem.
Czy ja cię w ogóle przeprosiłem?
Właśnie to zrobiłeś.
Nie jesteś na mnie zły?
Próbowałem być.
I przez chwilę byłem.
Ale na niektórych ludzi nie można się długo gniewać.
Jak Ellen Pompeo w Chirurgach. Nie możesz mnie zostawić.
A może naprawdę nie jesteś pępkiem świata.
To kłamstwo jest warte czterech Pinokiów.
- Siemanko. Dawno cię tu nie było. - Tęskniliśmy, chorąży Ślicznotku.
A może by mi już zmienić ksywkę?
Nie. Wybraliście świetny wieczór. Moje życie się rozpada.
- A co się stało? - Mój współlokator
i były przyjaciel, Ernesto, zwinął się, a nie podpisał umowy.
Znasz kogoś, kto szuka pokoju i może się wprowadzić od razu?
Tak. Ja.
Szukasz mieszkania?
No nie wiem.
- Płacisz gotówką? - Tak.
- Standardy? - Niskie.
Widzisz włamanie, wzywasz gliny.
A to ja, bez kluczy i na haju. Co im mówisz?
Podchwytliwe pytanie. Nie dzwonię po gliny.
Czy tak to jest mieć córkę?
Proszę. Wydajcie wszystko w jednym miejscu.
Dzięki.
Muszę już iść.
Mój były tu jest.
Chłopak z Ubera? Mogę kazać go wyrzucić. Ma zaboleć?
- Chcę iść. - Nie możesz. Jesteś od niego lepszy.
- Pierwszy skład nie ucieka przed rezerwą. - Dopiekł ci, co?
Próbował.
A ja mu pozwoliłem.
Myślałem, że tak to działa.
Że tyle jestem warty.
Ze nikt nie polubi mnie takim, jakim jestem teraz.
To żałosne, wiem.
Przywitajmy się.
Czy jest tu Deborah Cox? Bo wtedy to wykluczone.
Mówi do ciebie niebinarny rodzic. Zmierz się ze smokiem.
Zaczekaj. Wiem, czego ci trzeba.
Potrzyj kolegę na szczęście, a wszystko się ułoży.
- Jesteś daleko od swojej bazy. - To takie oczywiste?
Tyle masz do powiedzenia?
Przepraszam, znamy się?
No cóż, próbowaliśmy. Chodźmy.
- Czekaj. Coś tu nie gra. - Parker.
Przepraszam za spóźnienie.
Kogo my tu mamy?
Peter, to Marco, a to Ben.
A to Peter, mój chłopak.
Czepiałeś się, że cię tak nazywam.
A ty się czepiałeś, że chcę iść do Bushwick, ale rozejrzyj się.
Świetne, prawda?
Ktoś wam już mówił, że jesteście do siebie podobni?
- Nie widzę. - Ja też nie. Spójrz na ten nos.
Na ten podbródek. Nie potrzebujemy plakietek.
Gdzie toaleta?
Tam.
Może postawimy pierwszą kolejkę? Nadrobimy zaległości.
Szybko się pozbierałeś.
Jesteśmy tylko przyjaciółmi. A Peter?
Nie szukałem go. On znalazł mnie.
Brzmi znajomo?
Gratulacje.
Możecie razem odgrywać Nie wierzcie bliźniaczkom.
A niech mnie. Widzę, czemu Marco stracił dla niego głowę.
Gdy ktoś taki zdobywa cię co noc niczym Matterhorn…
Marco to top.
- Znaczy, top model? - No wiesz, top.
I trochę dominujący.
Próbowałem ustawić Marco jako pasywnego, kiedy to robiliśmy.
Nie wiedział, jak się przygotować.
W moim chrześcijańskim domu zamieszka ktoś taki?
Należą ci się przeprosiny.
Hej.
- Można zamówić piosenkę? - Nie.
Ale zaraz to puszczę.
Peter nie zostaje u mnie na noc, jeśli nic nie robisz.
Nie mogę.
Wiesz, że tęsknisz.
Jedna piosenka i spadam.
Gdy skończymy tę butelkę, Raj będzie musiał mnie odwieźć.
Ale było warto.
Ochroniłem cię, żebyś przypadkiem nie spotkała kogoś,
kogo nie widziałaś od ponad 20 lat.
Kiedy ktoś cię zrani, trzeba postawić granicę,
żeby nie wyjść na słabego.
Odpuściłem, kiedy ty mnie zraniłaś. Jestem słaby?
Nie.
Jesteś sobą.
No dobrze.
Wiem, że nie rozmawialiśmy o tym, ale muszę ci coś powiedzieć.
Pan Kamerzysta się mylił.
Nie kocham cię.
Uwielbiam cię.
Ja ciebie też.
To, że jesteśmy blisko, nie oznacza, że przekraczamy granicę.
- Nie. - Nic się nie zmieni.
- Nie. - Tak jak lubisz.
Słuchaj…
Muszę gdzieś zadzwonić.
Do pracy.
Szukamy pracowników.
Zostawię cię z tym.
Pozamykam drzwi.
- Madolyn? - Tak?
Zapomniałem.
Wiesz, gdzie mnie znaleźć, jak sobie przypomnisz.
Dobranoc.
Zebranie twoich rzeczy zajęło ci jeden dzień?
Cześć. Jestem Venetia. Chyba już się znamy.
Bez roboty to życie jest twoją pracą.
Zostało mi w biurze jedno pudło.
- Pozwolą mi je jutro odebrać. - Mogę ci przynieść.
Nie. Powinnam się pożegnać.
Marco napisał.
Wróci późno.
Jak mamy to wykorzystać?
Głośno.
Witaj w lokalu, który formalnie nadal jest fabryką farb.
Jakby coś, pracujesz tu.
W nowym domu znajdziesz pół kuchni, agresywnych sąsiadów
oraz coś, co hojnie określono półprywatną łazienką.
To gorsze niż program przyrodniczy, który ogląda moja mama.
Żyję z przesiadywania z pijanymi. Czego się spodziewałeś?
Ścian?
Witaj w dorosłym życiu.
- Drzwi nie mają zamka. - Są ceremonialne.
Czas do łóżka.
- Jest ósma rano. - Wiem. Próbuję więcej spać.
Zasuń za sobą drzwi.
- Rory. - Spokojnie.
Nie zasługujesz na to.
Zapracuj na to.
Wybacz sobie i bądź dla siebie dobry. Będę cię obserwować.
Z wyrazami miłości.
Waverly.
Niespodzianka.
Kadry chciały mi pokazać przyjazną twarz.
Coś w tym stylu.
Czy ona…?
Spokojnie. Nikt dziś na nikogo nie wpadnie.
Czemu moje rzeczy są w twoim biurze?
Bo to już nie jest moje biuro.
Jest twoje.
Właśnie, o 11 masz spotkanie z działem rozwoju produktu.
Zapoznaj się z planem wdrożenia linii organicznej.
Dogadaj się także z tą firmą od obsługi zamówień, którą polecałaś.
- Co ja tu robię? - Mam nadzieję, że wypełniasz obowiązki.
Nikt ci nie powiedział?
Jesteś naszym dyrektorem kreatywnym. Gratulacje.
A teraz bierz się do roboty.
Naprawdę?
- O Boże. Dziękuję! - Gratulacje!
- Brawo! - Tak się cieszę.
Dzięki.
VENETIA KELAHER DYREKTOR KREATYWNA
Dzięki, słońce.
Widzę, że potraficie przebywać w jednym pokoju.
Czy to znaczy, że…?
- No co ty. - Nigdy?
Spóźnię się.
To nie jest odpowiedź.
Muszę najpierw poukładać sobie parę spraw.
Jesteś lepiej poukładany, niż myślisz.
Cześć wam, to ja, Marco.
Nie wiem, czy już mi wybaczyliście.
Marco, masz moją ładowarkę?
Ale to nic.
Ja sobie wybaczam.
Wreszcie jestem gotów poznać samego siebie.
SPECJALISTA TRANSPŁCIOWY
Zuch dziewczyna.
Jesteś najlepszą córką, jaką może mieć matka.
Świat się zmienia.
Życie się zmienia.
To straszne, gdy nagle wszystko się zmienia.
Tato.
Jakbyście coś stracili.
Ale to znaczy, że czegoś się nauczyliście.
Chcę powiedzieć więcej, ale na razie przekażę dalej.
Jesteśmy piękni.
Napisy: Micha Kuma