Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Раскажи ми ја, те молам.
Повторно? -Да! Да!
Ова е приказна за една принцеза.
А каде и е кралството?
Веќе знаеш, душо.
Кажи ми.
Спиј, душо.
Спиј.
Не си нормална. -Тоа е крајот на светот!
Не тропај глупости.
Внимавај на децата! Но, тие не се проблемот!
Страшно!
Навистина. -Типот е луд.
УМНА ЖЕНА
Како си? -Добро?
Не фаќај, жешко е.
Умирам од глад.
Не го изеде она што ти го оставив? -Бев преморен.
Доцна се врати?
Не. -Излезе со некого?
И ја менувавме гумата на Мариз.
Гумата на Мариз? -Не смеј се!
Бевме четири и успеавме! -А јас научив да правам кроасани. -Да?
За малку ќе ми избегаше возот.
Глупавиот шеф не натера да чистиме. -Немој така!
Кретен е! Постојано бамбори за неговите пријатели од Париз.
Еве. Бриши!
Не кажа ништо за мојата нова боја.
Поубава и е на Адел. Не ти се допаѓа?
Супер ми е.
А ти треба да се истрижиш. Не те кара шефот? -Уште тоа ми фали.
Ги обеси алиштата? -Да.
Чао. -Чао.
Не, не се вари кускусот за "табуле".
Тајната е да го натопиш сув во масло.
А потоа ги додаваш состојките.
Како мислиш, не се вари?
Лимонот и доматот во "табулето" го омекнуваат кускусот.
Овде не се вари кускусот.
Побрзо ми е ако го сварам. -Но, блуткав е.
За нив е сеедно. Кога се гладни, јадат што било.
Чао, Карина. -Чао.
Готова си? -Да. -Ќе го прегледам инвентарот и си одам.
Адел, ајде! -Еве.
Леле! -Ајде, немој...
Така прави дома! -Можеби дома немам веце.
Еве.
Немаш ракавици? -Во џебот ми се.
Што е? -Ете, гледаш дека можеш кога сакаш.
Здраво! -Како е? -Добро. Здраво.
"Уште една акција на Жолтите елеци
се одржува утрово во Фос-сур-Мер..."
Добар ден! Обична работничка си. Исчисти го тоа срање!
Ни треба друг дезинфициент. Од овој смрди кожата.
Ќе речат дека нема пари.
Ни требаат и нови ракавици. -Да, и тоа ни треба!
Се е во ред?
Одлично. -Да не е ова салон за убавина?
Да, сега ќе ги маникираме ноктите.
Значи, Перез, Качаф...
Боржел.
Како е, Мaриз? -Добро, фала. -Вутерс.
Што е тоа? -Вашите коверти.
Не сме глупави. -Вашите нови договори.
Потпишете ги и вратете ми ги што побрзо. -Зошто?
Мислев дека со нов сопственик нема да има промени. -Мисли си.
На спиење, деца! -Можеше барем да не поздрави!
Неверојатно е што си дозволува таа глуперда!
Заборавив да си ги оставам влечките!
Можеше да биде и полошо. -О, да.
Треба да подготвам 25 сендвичи и три термоси за демонстрантите.
Џамила, ти треба детска облека? -Продај ја. -Сакам да ти ја дадам.
Сега треба да го читам договорот?
Па, сакаше да бидеш претставник на работниците!
Многу ви фала. -Чао! -Еј, заглавив!
Зиги!
Престани.
Види, острига!
Среќен роденден!
Мамо, имаш марамче?
Што ти е ова?
Нов договор.
Додаток на договорот. -Морам да го потпишам. -Прво прочитај го.
Што пишува?
Чекај...
"Се согласувате да работите и на други локации на компанијата."
Голема е. Насекаде има канцеларии.
Уште подобро. -Подобро?
Би патувала 50 км со скутер заради работата?
Зошто не? -Зашто е опасно.
Ќе одам со Мариз.
Неверојатно!
Секогаш сме се снаоѓале.
Гадови ниедни!
Здодевен си.
Убав ден, се шетаме... Што е проблемот?
Само работата, имам задача...
Врати ми ја торбата. -Нема.
Отидов. Подоцна ќе го разгледаме договорот.
Ги собра алиштата?
Се е на масата.
Се гледаме в сабота. -Чекај! -Веќе доцнам. -Чекај!
"Додаток на договорот"
Добро сте?
Повредена ли сте?
Не видовте поправки на патот?
Не.
Да ве одвезам до болница?
Не. Морам да одам на работа.
И јас.
Запишете го името и адресата и потпишете се.
Не. -Како тоа "не"? Морате!
Скутерот ви е од работа. Ќе ви платат. Ајде... -Не фаќајте ме!
Потпишете! -Не сакам! Оставете ме на мира!
Ќе ви го викнам работодавецот.
Што се случи? -Се лизнав. -Добро си?
Од "НПС" сте? -Да. Добар ден. -Му реков да не се јавува.
Се обидов да помогнам, но одби. -Лаже! Сакаше да ме намести!
Луда е ако мисли да се извлече. -Губи се!
Доста! Каде ти е формуларот? -Еве го.
Ајде!
Благодарам.
Го пополнивте вашиот.
Ајде.
Добро, јас ќе го пополнам.
Твојата адреса? -Паради Сен Рох.
Тоа не е адреса. Ајде, немам цел ден!
Еве.
Значи...
Паради Сен Рох.
Мартиг. Ете.
Сега потпиши се.
Овде! Ајде!
Не, овде!
Добро.
Чекај ме во колата.
Извинете, заборавив да го напишам осигурителот.
Врати ми го скутерот што побрзо.
И не сакам да се вмеша полицијата.
Добро.
Може да ти помогне синот? -Да.
Овде сме? -Да, тука.
Ќе платам за поправката. -Подоцна ќе разговараме за тоа.
Благодарам. -Не грижи се, ова останува меѓу нас.
Тука си!
Каде беше? Бевме загрижени.
Паднав. -Знам, ни кажа шефот.
Раскажи ми се.
Не сакав да го разбудам Момо.
Не грижи се, чуваме деца.
Ајде, влези.
Како си, Карин? -Добро. Ти? -Слабо спиев, но добро сум.
Ви беше топло? -Не, се смрзнавме!
Гледам, ви се посреќило!
Видовте ли што бара новиот сопственик?
Дури и ви ја намалува саатнината!
И реков на Мариз, ако прифатиш...
Немаме избор.
Или тоа или ништо. -Никој нема избор.
Мислиш дека тие што протестираат со мене имаат избор?
Секогаш истите ќарат и истите губат.
Нешто мора да се промени. -Да, но не сега.
Паднала од скутерот.
Добро си? -Да, не грижи се.
Сигурно? -Да.
Како се случи? -Не знам.
Се лизнав. Не видов дека го поправаат патот.
Не го ни зедов скутерот. Морам да се вратам.
Тој ќе го земе. -Да...
Ова се клучевите? -Да.
Каде е скутерот? -Ул. Лавера, кај што го поправаат патот.
Ќе одам. -Фала.
Не грижи се.
Секогаш се бори за нешто. Штрајкови... -Прекрасен е.
Добро, сега да видам. -Не ми е ништо.
Секогаш велиш така, но кога некој паѓа, се повредува.
Леле! Ќе мораш на боледување. -Како не!
Само да не е оштетен скутерот. -Не грижи се.
Момо има пријател кој ќе го поправи. -Навистина?
Да видиме...
Се сетив!
Без гајле.
Никој досега не ме лекувал со пица!
Еве...
Не кажувај му на Зиги, ќе се грижи.
Добро, но вечерва јас ќе те одвезам. Добро?
Те знам. Тврдоглава си.
Што би правела без тебе? -Вистина е.
Погледни!
Ние за волкот...
Добро.
Пораката е испратена. -Нема одговор. -Добровечер.
Најдобро е да им јавиме. Ќе и кажам на Елена да испрати е-пошта.
Здраво! -Здраво!
Добро си? Не преплаши.
И самата себеси.
Карин, види го ова. -Што?
Не испраќа кај свињите.
Мене ми се смееш? -Смири се. Какви свињи?
Каде го пишува тоа? -Овде. Перез-Вутерс, тоа сме ние.
Ти требаат очила. -По се, треба да ти откажат.
Таа знае дека не сакаме да одиме, но не му кажува на новиот шеф.
Мислеше дека ќе не штити?
Па, да...
Јас ќе му кажам ако сакаш.
Не гледа додека се соблекуваме.
Вистина е!
И тоа ќе му го кажеш?
Ќе видете.
Добровечер, мои дами.
Ова е нашата ноќна екипа.
Онаа долу е Мариз.
Долго време е со нас.
Па, Џамила.
Колку време сте овде? -Пет години.
Карин работи со инвентарот. И таа е долго време со нас.
А ова е Адел, дојде последна. Пред тоа беше келнерка.
Мило ми е.
И мило ми е што дојдовте и покрај протестите.
Се надевам дека нема да влијаат на вас.
Искрено, можевме и без нив.
Нема да ве задржувам. Ве чека работа.
Добре дојдовте во "Нинет Про Сервис".
Карин, почекај ме.
"Добре дојдовте"? Што му е?
Нов е, за разлика од нас.
Се е во ред, Карин? -Да. Веројатно ме бара за скутерот.
Кажи и дека е средено. -Ако има проблем, јави ни.
Одиме.
Уште сте овде?
Треба да разговараме. -Средив со скутерот.
Објасни ми нешто.
Како управуваш со инвентарот? Ти помагаат колешките?
Не, самата правам попис.
Самата го составуваш пописот?
Да.
Знаеш да читаш или не? -Знам да читам.
Што пишува онде?
Тоа е известување.
Да, но што пишува?
На пример, овде.
Што пишува овде?
Немам очила.
Прескапи се.
Како е можно? Не одеше во училиште?
Одев.
Прашајте ја Џамила. -И таа знае?
Сите ли знаат?
Тоа е моја работа.
И уште ја обучуваше Адел?
Не ми се верува!
Знаеш ли дека ракуваш со опасни средства?
Не можам да игнорирам нешто околу инвентарот.
Срање!
Ако се случи нешто, јас одговарам. -Ништо нема да се случи.
Оди сега.
Повторно ќе разговараме.
Што ти рече?
Ништо.
Само да додадам некои производи на пописот.
Повели. -Фала.
Чао!
Добровечер.
Еј, малечка!
Каде одиш? -Замолчи, идиоту!
Ќе ми го дадеш бројот?
Врати се!
Одиш на работа? -Еве ти работа!
"Задолжително миење раце"
О, не. Смрди на гомна. Не можам.
Секогаш прават вака. Нема смисла.
Што правиш? -Чекај.
Ебате!
Се е полно со гомна!
Ебате! Ајде сега ти.
Ајде! Боже!
А да одмориме малку?
Ако не го исчистам сега, ќе повратам.
Така, само истриј го!
Пази!
Одвратно е!
Можеш да ја почуваш Лили в понеделник? -Да.
Ќе и користи да излезе малку. -Знам.
Фала ти.
Еден ден ќе имаме наш тоалет.
Со златни школки.
И скапи мириси.
А сега вака со колковите...
Дојдете кај нас!
Не знаеш да танцуваш!
Мариз!
Заврши паузата!
Требаше да ме разбудиш.
Без брзање.
Треба да ја потпишеш сметката за струја.
Овде не треба ништо да пишува.
Само потпис.
Добро?
Направи ли попис на инвентарот? -Се уште не.
Си зела готовина? -Што?
Зошто зеде 80 евра? -Не знам.
Се сетив.
За поправка на скутерот.
Од кога ти плаќаш за такви работи?
Беше итно.
Отвори!
Што е? -Што правиш?
Морам да го потпишам додатокот на договорот. -Подоцна.
Направи го пописот, те молам.
48,55 евра.
Картичка или готовина? -Картичка.
Повелете.
Здраво!
Здраво, Бруно.
Како си, Момо? -Добро.
Ова е Карин.
Карин, ова е Бруно.
Рацете ми се валкани. -Без гајле.
Опа! Каде го најде ова?
Од еден старец.
Леле!
Сигурно многу си работел на него.
Да.
Ќе одиш на риболов со него?
Не, ќе го продадам. Уште работам на моторот.
Ви го поправив скутерот. -Гледам.
Беше малку изгребан.
Морав да сменам само еден дел. -Благодарам.
Го продаваш ова?
Слушај, денес веќе ништо не се продава.
Повели. Момо рече дека е доволно, но кажи ти.
Не грижи се за него.
Не го интересираат парите. Тој е над тоа.
Нели? -Ако така велиш.
Ми се допаѓаат овие провансалски чамци. Со јаже околу работ!
Не е провансалски. -Туку? -Бретонски.
Бретонски? -Мислев дека си од овде.
Како запали! -Како нов!
Гениј е! -Неверојатно!
Се работи.
И се врати насмевката.
Како ништо да не се случило.
И беше многу евтино. -Да не плати во натура?
Но, можела! -Добар ден.
Добар ден. -Ми ги донесовте ли договорите?
Уште малку да размислиме.
Па, размислете побрзо и доста правите будала од мене!
Не ве правиме. -Шефот сака да знае на кого може да смета.
Да, знаеме. -Знаеме. -Само сакавме да ги проучиме подетално.
Карин, го заврши ли веќе мочаниот попис?
Не си на годишен одмор!
Се шекна! -Адел!
Што? -Не обраќај ми се така!
Што и е? -Кој ја налути? -Тоа е поради мене.
Не е! Зошто мислиш така?
Го поправи скутерот. Што сака уште?
Би и покажала и нејзе и на нејзиниот шеф.
На изборите ќе им кажеме што мислиме за нивните договори!
Го прочита ли? -Секако.
А ти не?
Отвори ја вратата!
Карин!
Солидарност!
Придружете ни се!
Солидарност!
Сите заедно!
Добро си?
Да.
Само сум малку уморна.
Размислував за она што ми рече. -Што ти реков?
Ќе ми направиш кроасан?
Се разбира.
Сигурна си дека се е во ред, мамо? -Да.
"Жолтите елеци уште се во акција во Мартиг..."
Што е тоа "недостиг"?
Не знам, душо.
"Жолтите елеци го блокираат и пречат во сообраќајот..."
Ти кажа ли мама каде ќе оди? -Не.
Знаеш што? Да одиме! Може?
Да.
Ќе дојдеш со мене.
Ќе се возиме на скутерот. Важи?
Да.
Ќе одиме на работа, а ти ќе седиш некаде на страна.
Па?
Ќе заспие.
Требаше да ја оставиш дома.
Мора да се навикне. -Така правев со Зиги.
На таа возраст заспиваат кај што ќе ги оставиш.
Само за два часа.
Дома е. -Видов на телевизија.
Беше гадно. -Вели дека било добро.
Никогаш не сум мирна.
Ја нема Перез? Што е ова? -Ја нема.
Ќерка и е болна. Заборавив да ви кажам.
Болна? -Да.
Молам?
Дојди, малечка.
Не, не.
Застанете!
Ве молам, таа е самохрана мајка. -Ќе ја одведам дома.
Немојте!
Социјалното нема да има разбирање. Знам како е.
Ве молам, нека остане со нас! Само овој пат!
Кажи и на мајка и да не се враќа. Шефот веќе не ја сака.
Немојте така!
Нормално е да и се гади на почетокот. -И се гади? Добар штос!
Не ми се верува.
Никој овде не е нормален.
Како успеа да се снајдеш?
Со таков хендикеп!
Ајде, злато.
Веднаш доаѓам.
Дојди.
Што изведувате вие четири? Уште ги немам вашите договори.
Ги чекате изборите за работнички совет?
Ќе ја изберете Џамила?
Не знам. -Мислите дека таа ќе подобри нешто?
Се сомневам.
Би рекла дека ќе биде спротивно.
Нема да промени баш ништо.
Зошто ти не се пријавиш?
Јас? -Па, да.
Во тебе барем имам доверба.
Не, тоа е задача на Џамила.
Не можам да и го направам тоа. -Можеш.
Инаку на сите ќе им кажам дека си лажга, а Адел ќе лета.
Тоа го сакаш?
Можам ли да сметам на тебе?
Да. -Фала.
Најпосле!
Што? Па, каде си ти?
Сега ме препозна, мамо?
Не биди безобразна! Следниот пат самата снајди се за малата.
Ја оставив со пријателката, не со тебе. -Така ли!
Заблагодари и се што ќерка ти не заврши во полиција!
Можеше барем да ни кажеш! -Кажав!
Мариз... -Или да кажеш фала. -Фала. -Супер!
Долго време ти требаше! -Престани да викаш!
Колку е злобна!
Боже!
Потивко. Детето спие.
Моето детенце.
Си го сакам моето детенце.
Нели? Спиеш ли?
Ме избркаа од работа, нели? -Не.
Остави ме на мира. -Дојди... -Не. -Престани!
Нема.
Сакаш да ја погалиш?
Мојата ќерка?
Сакаш да спиеш со неа? -Ќе си ги измијам забите.
Ќе ти го подготвам креветот.
Не те сфаќам.
Сакаш да те почитуваат, а и се улизуваш на шефицата?
Потивко.
Знаеш ли што значи да бидеш претставник на работниците?
Има еден куп документи.
Што ако треба да прочиташ нешто? Ќе изгледаш глупава.
Одам на спиење.
Не зафаќај ја целата соба!
Ми рече дека нема да има корист ако ти бидеш претставничка.
Навистина те навлекла. Нормално дека така ќе каже!
Зошто Карин да не биде претставничка? -Имаме ли избор?
Ќе бидеш подобра кога ќе дојдеш на ред.
Секогаш сакаат мала, фина Французинка...
Затоа што секогаш се жалиш. -Доста!
Нема да се караме сега! Доста беше!
Така ќе остане Адел.
Е, сега навистина сакам да ги налутам!
Доста само другите добиваат нешто!
А што добиваат?
Само побрзо остануваат без работа.
Боже!
Па, се гледаме в недела?
Сонувам за слободна недела.
На базенот влезот е бесплатен за деца...
Си била, нели? -Да.
Карин молчи како риба.
Доста! Затвори ја устата!
Има право, Џамила. Не е смешно.
Еве го автобусот.
Каква врска има тоа со базенот?
Би сакала да се оладам малку.
Кучко! -Гнасо!
Згоден е.
Што? -Што рече за ресторанот?
Платата е 90 евра со вклучен ручек, плус бакшиш.
Јас не можам преку ден. Имам внуци.
Нека ги чува Момо. Невработен е.
Не можам да го барам тоа од него.
Мене нема да ме земат со овие. -Не можеш да знаеш. -Знам.
А ти, Карин?
Зошто не ме побара Зиги?
Не знам, душо.
Мои дами...
Вечерва имате среќа. -Каде? -Онде.
Зиги не ти е единственото момче.
Ајде, не лути се! Се шегував.
Оваа песна се вика "Проблеми". -Ја обожавам.
Ајде!
Види ја Мариз!
Имаме девет!
Тоа!
Тоа! Честитам! Знаев.
Чув дека си унапредена, малечка моја.
Не, сега сум претставничка на работниците.
Не биди толку скромна. Кажи ни нешто друго!
Среќна ли си? -Па, да...
Доби ли подарок? -Не.
Штета.
Седни, те молам.
Знаеш, кога се освојува нешто, се добива награда.
Награда.
Подарок. -Пари?
Еве ти го подарокот.
Ете. Го заслужи.
Исчисти и онде, целото е гнасно.
Само момент, шефе... -Престани! Обезбедување!
Ова се последните. Да ги ставам овде? -Да, благодарам.
Го нарачав стариот дезинфициенс. Подобар е.
Не запишав,
но ни требаат и подебели ракавици.
Вака не болат рацете.
Ќе видиме колку чинат.
Не заборавај го првиот состанок со шефот. -Нема.
Сакаш заедно да ги подготвиме прашањата?
Прашањата? -Да.
Запишуваме се што ни треба и го испраќаме на шефот.
Ќе ги прашам колешките. -Добро, но јас морам да одобрам.
Ќе видиме. -Нема да видиме.
Пишува "ракавици", а велиш дека не си напишала.
Чудно!
Така пишува.
Жал ми е.
Зошто ти е жал?
Заборавив дека го напишав тоа.
Здраво.
Што се случува овде?
Ништо. Дојдоа да се стоплат.
Вози ли скутерот?
Како гром.
В сабота го ставам чамецот во вода. Ќе дојдеш?
Да. Зошто не?
До кога си на работа?
До пладне, мислам.
Супер.
Се гледаме в сабота.
Тука си!
Имам слатки за Лили. -Навистина?
Ќе ми дадеш малку?
Добро е, не потона!
Фала што ми го покажа.
Тоа не е се. -Што?
Да се качиме на него. Само овие чевли ги имаш?
Така.
Малку е брановито. -Не, водата е мирна.
Првпат се возам во чамец. -Да знаев, ќе донесев шампањско.
Да одиме онде!
Ајде! -Држи го право!
"Помага... во спречување на
кариес..."
Кариес...
Ќе се обидам сама да направам попис.
Веќе го направив. На масата е.
Не можеш да го смениш ракописот. Вака е поедноставно.
А кога ќе се смени тоа?
Ќе ти помагам пред состаноците.
Што ако веќе не можеш?
Никогаш нема да те оставам на цедило.
Ајде, одиме!
Уште еднаш!
Се е во главата.
Ајде!
Опа!
Што е?
Колку си елегантна!
Почесто облекувај се вака. Многу си убава!
Но, не за чистење тоалети.
Прекрасно изгледаш. -Еј!
Не е малку оросписки? -Не!
Гледаш? Изгледам глупаво.
Како не! Ова е совршено за средба со шефот.
Свари ни чај. -Добро.
Може?
Дај ми го тоа.
Јас можам. -Не, јас.
Каде ни е претставничката? -Мамо! -Чекам да зоврие водата.
Јас ќе го правам тоа.
Ајде!
Добро.
Нешто ти е чудно?
Се ти е нормално? -Да.
Самите знаете, го мислиме истото.
Разбудете се.
Се плашите од шефицата?
За неа сме само куп чистачки.
Така е.
Овие услови се неприфатливи. Инаку ќе нафркаме.
Вистина е.
Ништо нема да се смени.
Премногу барате.
Како можеш да велиш така? -Нема пари. Ова нема смисла.
Немаме ни синдикат.
Ти и онака наскоро одиш во пензија. -Во пензија? -Да.
Имам уште многу, мила.
За жал.
Да можев да бирам...
Ќе видите за 20 години. Ќе ви попуштат рацете и нозете.
Грбот уништен, дланките...
И...
Уморна сум, не можам веќе!
Извини, Мариз.
Најдобра си на светот.
Извини. -Во ред е, Мариз.
Добро сум.
Значи?
Јасно е дека не можеме да патуваме 50 км до работа.
Фала. Се согласуваме?
Како да се враќаме дома во 6 наутро? Ти имаш скутер...
Не можам со него толку далеку.
Можеме сите на скутерот.
Ќути, оти и тоа ќе ни го предложат!
Кажи им дека не потпишуваме додека не ни ги прифатат барањата.
Така да им кажам? -Да.
Дека не потпишуваме?
Или ќе ги претепаме. -Не со тие зборови!
Затоа што сме жени?
А што треба?
Да им се извиниме?
Не знам, но мајка ми треба да им го каже.
Добро.
Карин ќе биде одлична, како и секогаш.
Чекај, ќе ти помогнам.
Јас ќе го исчистам ова.
Ти прочитај го ова,
па ќе им го испратиме.
Сите сте лудачки опседнати со чистота!
Не можам веќе.
Нон-стоп!
Џами...
Што е? -Фала.
Завршивме ли? -Да. -Чао.
Остави го тоа.
Ќе задоцниш.
Ќе повториме се по телефон.
Беше супер.
Ќе ми се јавиш? -Да.
А, да.
Претставничката. -Да. -Од каде сте? -Мартиг, ноќна смена.
А, таа со скутерот.
Ги донесовте договорите?
Имаме многу прашања за различни теми.
Требаше да ми ги испратите однапред. Белким знаете.
Ги испративме.
По е-пошта.
Ова е голема промена за нас.
Мораме да разговараме. -Не ми кажа, Елена.
Нема врска, ќе разговараме другпат.
Вашата претпоставена ќе ги испрати до крајот на месецот.
Но...
За тоа сакав да разговараме.
За повеќето...
Повеќето локации.
На пример...
На пример, треба премногу да патуваме.
Зависи, но некои локации се далеку.
Комплицирано ни е.
И... -Карин, знам дека ви е тешко. Ми кажа вашата шефица.
Колку часа ви требаат?
Три? Четири? Десет?
Ќе ви најдеме некаде во центарот. Ќе ви помогнеме, без грижа.
На пример, Арл е предалеку. -Не сакам да зборувам за тоа!
Реков, следниот пат за тоа. Не бев јасен?
Сега потпишете
и ќе кажеме дека немавте прашања. И тоа се случува.
Но, имам прашања.
Елена, побарај некаков курс да и помогнеме.
Некој курс за неписмени. Мора да има нешто.
Пренесете им на колешките
дека знам да се справам со пропаднати фирми.
Секогаш е тешко на почетокот.
Среќно!
Сакате вода?
Ебате!
Здраво!
Па?
Готово.
Браво! Сега е полесно? -Да.
Оди, играј си, душо.
И, што рече?
Па, ништо баш...
Слушаше. -Ете, ја слушал.
И што одговори? -Ништо конкретно, но наскоро ќе каже.
Па, ќе мораме да почекаме.
Сега знаат дека не се предаваме.
Сега сфатија.
Еј!
Не превртувај се! Да ти помогнам?
Сакаш да разговараме?
Зиги е.
Да, мили? Да...
Одлично поминав. Не грижи се.
Добро беше. Ќе ти раскажам.
Се забавува пожарникарот?
Чао, злато.
Еден, два, три!
Се смрзнав. Имаш кафе?
Можеш да ги замрзнеш? -Кои? -Рибите. -Не.
Не?
Па, подели ги со некого.
Со пријателките. Инаку ќе се расипат.
Знаеш да ги подготвуваш?
Штета што не дојде утрово.
Те чекав.
Нели се договоривме? Сакаше да одиш на риболов.
Не ти кажа Момо дека не можеш да сметаш на мене? -Не.
Имаш ли остар нож?
Извини, те плашам. Ќе си одам. -Немој.
Не ме плашиш.
Добро е вака? -Тамам.
Како се вика син ти?
Зиги. З-И-Г-И.
Сфатив. Зиги.
Колку години има? -17.
Сама го одгледувам.
Чув. -Не.
Не чу.
Никој не знае.
Го мразев кога се роди.
Како и татко му.
Кога дојде сестрата да му земе крв,
и реков: "Тргнете ми го!". И знаеш што направив?
Не мораш да ми кажуваш. -Си ја спакував торбата.
Сакав да заминам без него.
Не го сакав детето.
Но, помислив колку ќе го боли од иглата
и ми протече млекото.
Истрчав по него.
Му станав мајка.
Не сакаш да ти покажам?
Еве, ќе ти покажам. -Не.
Не пишувај ми веќе пораки.
Јавувај ми се.
Добро.
Измиј ги рацете.
Смрдам? Извини.
Да.
Не сум многу гламурозен.
Може? -Да.
Каков ви беше уловот? -Не беше лош.
Јас ги сакам додека се свежи, кога мрдаат.
Барем не е себична. -Не сакав да ги фрлам.
Да имав момче, ќе дадев отказ.
Тоа може да биде полошо.
Кога си во брак и имаш деца, на сите им си слугинка.
Јас верувам во љубовта.
Што е ова?
Врати ми го!
Што е?
Престани!
Домашната задача на Лили. -Само момент...
"Детергент, сунѓер..."
Така пишува! -Дај ми го!
За ќерка ми е? -Доста!
Дај ми го! -"Хигиена?"
Десетпати го напишала. Лудачка е!
И таа ми ја чува ќерката!
Адел би напишала: "секс, секс, секс..."
Врати ми го веднаш! -Полека! Луда ли си?
Дај го.
Дај го!
Еве.
Само се шегувавме.
Извини.
Срање!
Дај ми портокалова или црвена. Благодарам.
Баш е убаво.
Супер!
Л и О е "ло". Л и А е "ла".
"Лола ја сака Лили."
Да седнам, злато.
Фала.
Ќе ми го дадеш моливот?
Фала.
Што пишува овде?
"Прочитал и одобрил".
Зиги не сака да му ги фаќаме документите.
Отидов, девојки.
Се гледаме наскоро. -Добро.
Здраво, џуџиња! Добро сте? -Да.
Како си? -Добро.
Ќе ги одведеш кај Момо?
Пишувате домашна задача?
Многу сте паметни.
Само ти се потпиша. -Па, што?
Тоа не ми вреди ништо.
Земи го.
Насекаде те барав.
Заборавив во целата мешаница. Бруно ми го даде ова за тебе.
Кажи му дека не го сакам.
Врати му го. И парите.
Добро.
Сите зборуваат за моето видео.
Но, нема многу прегледи. Околу 700.
Тоа е само почеток! Покажи им го на твоите.
Ќе се одушеват.
Ќе го види целото семејство.
Колку е часот?
Шефот бара да работам прекувремено.
И да ги насамариш другите?
Успеа, секоја чест. -Немој така!
Ни требаат пари.
Навистина?
Не знаеш ни да боиш. -Ние знаеме.
Треба да ги браниш другите, а не да работиш прекувремено!
И Мариз вели дека тоа нема смисла. -Барем се бори! -Престани!
И јас се борам! Што мислеше?
Само тоа го правам!
Секој ден! Цело време. Сама!
Не си сама!
Не се виде со шефот. -Се видов! Направив како што бараа.
Те прашувам што мислиш.
Мислам како и другите. -Но, не си како нив, тоа е работата.
Знаеш што? Се гордеев со тебе. Сакав да те изненадам со прослава.
Но, упропасти се.
Како и секогаш!
Извини.
Сакам да повлечам пари.
Адел, престани! Ме нервираш.
Ама...
Погледни!
Кекси!
А ништо не направив! -Браво!
И мене нека ми се посреќи!
Што вели Момо? -Зборуваат само за штрајкот. -Срање!
Со кои жени? -Оние од Авињон.
Дојдоа кај него да протестираат. -Ви реков.
Штрајк! Имаме ли план Б?
Зошто сега ги менуваат правилата? -Знаеш зошто.
Прескапи им сме.
Со овие барања сакаат да не избркаат,
за да вработат жени кои ќе прифатат. Или мигрантки.
Имаат право што штрајкуваат.
Престани веќе! -Можеби пак ќе ми се посреќи.
Што мислиш, Карин?
А да потпишеме?
Што? -Можеме да потпишеме.
Добро вели.
Па, ќе видиме. -Сега е тешко, а вие би прифатиле уште потешко?
Сега или никогаш. -Морам да разговарам со шефицата.
Доста и се улизуваш!
И таа се плаши за своето место. Знаеш каде живее? Во камп!
Ја видел мажот ми.
И сигурно спие со шефот. -Како знаеш? -Знам. -Курва!
Нека спие со кој сака.
Само не сакам да ја изгубам работата.
Така ќе нафркаме.
Затоа што се плашиме од празен фрижидер.
Но, ако сите заедно кажеме: "Доста!", ќе се најдат во неволја.
Нема попуштање!
Се работи за гордост! Нема да потпишеме!
Барем јас нема. Доволно страдав.
Ни јас нема.
Што ќе правиме?
Штрајк. Немаме избор.
Но, мораме сите, инаку ништо од тоа.
Што велиш?
Сите сакате да штрајкуваме?
Што е?
Што е? Го познаваш?
Типот со рибите. -Не е лош.
Сладок е.
И има убаво газе. Среќничке!
Што правиш? -Ништо. -Престани! Не сакам да ме види.
Олабави се.
Дојди!
Смири се.
Здраво. -Здраво.
Ја плаќам оваа тура. -Фала.
Слободно е? -Секако.
Слушам дека за се те бидува.
Риболов, поправки... Заинтересирана сум!
Слушај, не го изведов она добро.
Фала за пивото. -Чао.
Зошто не ми одговори на повиците?
Не можев. Ми беше незгодно.
Се загрижив.
Да?
Зошто?
Мислиш дека не можам самата?
Мислиш дека ми требаат
твоите пари, твоите лекции за животот...
Не мислев така.
Жал ми е.
Ми простуваш?
Има толку девојки.
Поубави,
подобри.
Тебе те сакам.
Ни беше добро, нели?
Добро или не,
моментно имам доволно проблеми во животот.
Не си никаков проблем. Барем не за мене.
Што стана?
Син ти не сака риби?
Ќе те одведам на друго место.
Каде ќе ме одведеш?
Каде што сакаш.
Мислиш дека тукутака ќе заминам?
Што те спречува?
Не знаеш ништо.
Можеби.
Момо, тука е Мариз? И го оставив скутерот... -Имаше несреќа.
Што?
Синоќа,
додека доаѓаше по мене.
Како се случи? -Не знаеме.
Можеби заспала, којзнае?
Целата е искршена.
Не!
Може да ја видам? -Не, само семејството.
Се разбира.
Можеш вечерва да ги чуваш децата? -Секако.
Беше прашање на време.
Фала.
"Неважечко"
"Денеска е стотиот ден од нашата кампања.
Сакате да го одбележите? -Да. Нека видат дека уште сме тука."
Отидов.
"Порешителни сме од кога било.
Да ги поддржиме сите кои денеска се на улиците.
Излегуваме секој ден."
Здраво. -Влези во автобусот.
Да ве чекам внатре? -Да.
А што да правиме?
Да ја пееме интернационалата надвор?
Може да ни користи. -Заборави!
Ама сте лајачки!
Се обидов да составам нов распоред.
Вие шефовите сте гадови.
Молам? Не чув добро. -Престанете!
Доста!
Не можеме веќе вака, како ништо да не се случило.
Не ви е грижа за нас!
Мариз за малку ќе загинеше поради вас. -Се грижам.
Мене ми се јавуваат за такви работи, не на шефот.
Не може веќе да ја игнорира нашата претставничка!
Зарем сме обични гомна?
Тоа е скандалозно!
Прашајте ја Карин. Ништо не можеш да извлечеш од него.
Требаше барем да одговори на прашањата.
Требаше да ги поставите.
Бевте ли на состанокот? Не би рекла.
Нема да не заобиколите.
Работата е што се плашите од шефот.
Се плашите за вашата посрана работа.
Не се плашам.
Да ви ја кажам вистината?
Вистината е дека...
Карин не може да ви помогне.
Жал ми е, но така е.
Како мислите? Зошто не може да ни помогне?
Затоа што не е како вас.
Не забележавте?
Мислев дека сте пријателки.
Ова е страшно. -Како мислите?
Карин!
Каде одиш?
Не можеш да си одиш сега.
Има право, нема корист од мене. -Не е точно.
И мене ме плаши. Нормално е.
Потпишав. -Што?
Потпишав.
Се шегуваш? -Не. Го потпишав договорот.
Не е можно! -Многу ја сакав работата,
за да се извлечам од посраниот живот!
Немав избор! Не знам да работам ништо друго.
Разбираш ли? -Не изневери.
Не го очекував тоа.
Не од тебе.
Немав избор.
Заврши ли претставата?
Каде одиш?
Карин!
Носете се сите со вашата посрана работа!
Што ви е на сите вечерва?
Сите добивте менструација? -Ќути и вози!
Што е?
Потпишала.
Срање.
Карин
Погледни!
Бруно!
"Што се случи?
Плачеш?
Не.
Не плачам.
Сакаш да дојдеш кај мене?"
Јас сум.
Не си на работа? -Не.
Се е во ред?
Да. Што се случува?
Бараат магационери во супермаркет.
Во понеделник почнувам со работа.
Изненадена си?
Сега можеш да дадеш оставка.
Не мораш веќе да работиш за таа свиња.
Не сакам така.
Нели си среќна? -А твојата пракса?
Ја завршив. -Не, не.
Веднаш ќе му се јавам на твојот шеф. Ќе те врати.
Ти требам.
Не. -Не?
Сакам да бидам сама.
Не мислиш така.
Врати се веднаш. -Нема.
Уште си малолетен. -Те штитам! -Не!
Ме задушуваш!
Постојано ми кажуваш што да правам. Ист си како татко ти.
И тој ми наредуваше, зборуваше место мене.
А пред него училиштето, семејството. Немав кога да дишам!
Задушена сум, разбираш?
Задушена сум.
Што се случи со шефот? -Остави го тоа. Ајде!
Сега си пораснат.
Доста беше!
Но, сме добар тим.
Што правиш?
Што правиш? -Остави ме, си одам! -Престани!
Оди си!
Надвор!
Не си одам. -Оди си!
Што правиш во мракот?
Доаѓаш?
Мои дами...
Јас и г. Ле Тек ќе разговараме со вас поединечно.
Не грижете се.
Ќе почнеме постепено.
На крајот на месецот ќе ги одредиме екипите, нели?
За да биде појасно, одредивме област од 50 км.
Имате ли прашања?
Што ако немаме превоз? Особено сега.
Реков дека г. Ле Тек го разгледува секој случај.
Ако ви е премногу сложено, можете да одбиете.
Јас би сакала да кажам нешто.
Извинете, како се викате? -Претставничка е на работниците.
Добро.
Да ја примам? -Да. -Добро, ќе ве примам.
Не, веќе е доцна. -Не можете така. Нема смисла.
Одамна работам овде.
Ми се допаѓа. Работата е тешка, но...
Ми се допаѓа заедништвото.
И убаво мириса кога ќе исчистиме. Звучи глупаво, но...
Ми се допаѓа кога мириса убаво.
Си ја сакам работата.
Ноќе, со девојките.
Не можам да го слушам ова.
Застанете!
Слушајте, имаме состанок за безбедноста... Кога?
На 14-ти. -Освен тоа,
знам како мириса секое средство и што треба.
Знам што недостига.
По боја, зашто...
јас... јас...
Не знам добро да читам.
Не знам ни да пишувам.
Се школував, но ми беше тешко. Не сакав да барам помош.
Не сум горда на тоа.
Не е нешто за гордеење.
Не го прочитав додатокот на договорот.
Со години ништо не сум прочитала.
Не сум се ни обидела.
Потпишав и сега се каам.
Се каам што го направив тоа.
И сега е предоцна.
Предоцна е и за Мариз.
Добро направивте, Карин.
Ни требаат луѓе како вас. -Не викајте ме Карин!
Се викам Вутерс.
И можете да ме избришете од списокот.
Не не заслужувате.
Знаете ли што значи тоа?
Давате оставка.
Тоа ви е глупаво.
Слушајте, госпоѓо,
да разговараме подоцна,
зашто сега
ве обзеле емоции.
Жал ми е.
Каде одите?
Г. Ле Тек, соберете ги.
Тие што остануваат нека застанат лево...
Ако си одиш ти, си одам и јас.
И јас.
Што направив?
Она што сите требавме одамна. Да им треснеме врата!
Не сакав да испадне вака.
Каде ќе одиш сега?
Знаете што? Ќе работиме во ресторанот покрај автопатот.
Или на друго место. -Така е.
Вредиме многу повеќе.
Овој пат шефовите ќе бидат чесни инаку си одиме!
Дај ми го.
Еве ви го мочаниот скутер!
Знае ли некој да запали оган? -Зошто?
Да се загрееме зимава.
Фала, Карин. -Фала, мила.
Горда сум на тебе.
Одете си и не враќајте се!
Види ги!
Има некој запалка?
Еве што мислиме за вашиот договор!
Еве го!
Зиги!
"Мамо,
знам дека мразиш писма,
но ова мораш да го прочиташ зашто првпат ти пишувам јас.
Дај си време.
Во ред е.
Имаме време.
Сакам да знаеш
дека те сакам исто колку што ме сакаш ти."
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС