Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Opowiedz mi tę historię.
- Znowu? - Tak.
To historia... księżniczki...
Gdzie jej królestwo?
Dobrze wiesz.
Powiedz.
Czas spać.
Chyba żartujesz!
Świat się kończy!
W ROLACH GŁÓWNYCH
To nie są żadne dzieci.
Koszmar.
BYSTRE KOBIETY
- Jak leci? - Dobrze.
Uważaj, gorące.
Jestem głodny.
Nie jadłeś kolacji?
Byłem zbyt zmęczony. Późno wróciłaś?
- Nie. - Wychodziłaś?
Zmieniałyśmy oponę Maryse.
Wy oponę?
Nie śmiej się.
Dałyśmy we czwórkę radę.
Umiem robić croissanty.
Wspaniale!
Przez szefa prawie spóźniłem się na pociąg.
Gnojek kazał nam jeszcze sprzątać.
Nie mów tak.
Gnojek ciągle chwali się kumplami w Paryżu.
Masz i jedz.
A moje włosy?
Podobają ci się?
Fajne?
Też potrzebujesz strzyżenia.
Jeszcze czego.
- Powiesisz pranie? - Tak.
Cześć.
Nie gotujesz kuskusu do tabbuli.
Moczysz go w oliwie.
Dopiero potem dorzucasz do reszty składników.
Jak to nie gotujesz?
W tabbuli cytryna i pomidor gotują kuskus.
Nie trzeba go gotować.
W wodzie jest szybciej.
Ale traci smak!
Jak człowiek głodny, to zje wszystko.
Racja. Kończysz?
- Tak. - Sprawdzę zaopatrzenie.
Adèle! Chodźmy.
Naprawdę? Rób to w domu.
Nie mogę.
Trzymaj.
- Nie masz rękawic? - W kieszeni.
Widzisz?
Umiesz.
Witajcie!
Dziś rano doszło do kolejnego protestu
żółtych kamizelek w Martigues.
Witam. Ach, pani tu pracuje, do sprzątania!
Musimy zmienić środek dezynfekujący na mniej śmierdzący.
Powie, że ich nie stać.
I nowe rękawice.
Dobrze by było.
Wszystko dobrze?
Pewnie.
To nie salon piękności.
Chciałam zrobić paznokcie.
Perez, Kachaf.
Borgel.
- Jak leci? - Dobrze.
- Wouters. - Co jest w kopertach?
W środku znajdziecie nowe umowy. Podpiszcie i oddajcie.
Myślałam, że po wykupie nic się nie zmieni.
Myśl dalej.
Miłej nocy.
Nie pożegnała się!
Co za głupia i bezczelna pinda!
Zapomniałam odłożyć buty.
Mogło być gorzej.
Muszę zrobić protestującym 25 kanapek i trzy termosy.
Dalej chcesz ubrania dla dzieci?
Lepiej sprzedaj.
Wolę dać tobie.
Muszę przeczytać tę umowę.
Skoro chcesz nas reprezentować.
Na razie!
Zacięło mi się!
Ziggy!
Nie rzucaj!
Ostryga!
Wszystkiego najlepszego!
Masz chusteczki, mamo?
Co to?
Nowa umowa.
Widzę.
Muszę podpisać.
Najpierw przeczytam.
Co wyczytałeś?
Chwila.
"Zgoda na pracę w innych miejscach".
To duży obszar. Oni mają wszędzie biura.
To dobrze.
Co?
Będziesz jeździła pięćdziesiąt kilometrów do pracy?
- Czemu nie? - Bo to niebezpieczne.
Maryse mnie podwiezie.
Absurd.
Jakoś trzeba sobie radzić.
Głupie gnoje.
Przesadzasz.
Robimy sobie miły spacer. Co się dzieje?
Praca, szkoła, ot co.
- Oddaj plecak. - Nie.
Wychodzę. Potem przeczytamy, dobrze?
Wyciągnąłeś pranie?
Leży na stole. Do soboty!
Poczekaj!
Spieszę się.
Nic pani nie jest?
- Nie widziała pani znaku? - Nie.
Jedziemy do szpitala?
Nie, muszę jechać do pracy.
Ja też.
Proszę wpisać dane, a potem podpisać.
Lepiej nie.
Firma zapłaci pani za naprawę skutera. Proszę tylko podpisać.
Proszę mnie nie dotykać. Słyszy pan?!
Dzwonię do pani pracodawcy.
Co się stało?
Upadłam.
Żyjesz?
Pani z NPS?
Dzień dobry.
Nie chce podać swoich danych.
Chce zrzucić winę na mnie.
Nie można tego tak zostawić.
- Wal się! - Gdzie raport?
Proszę.
Zapraszam.
Dziękuję.
Pan już wypełnił.
Teraz ty.
Ja to zrobię.
Podaj adres.
Paradis Saint-Roch.
Skup się, proszę. Nie mam całego dnia.
Proszę.
Paradis Saint-Roch.
Martigues.
Podpisz.
Śmiało.
Tutaj.
Dobrze.
Poczekaj na mnie w samochodzie.
Zapomniałam wpisać ubezpieczyciela.
Wróć szybko po skuter.
Lepiej nie zwracać uwagi policji.
Dobrze.
Syn ci pomoże?
- To tutaj? - Tak.
Zapłacę za naprawę.
Wrócimy do tematu.
Nie martw się.
To zostanie między nami.
Jesteś. Martwiłyśmy się o ciebie.
Upadłam.
Szefowa mówiła.
Chodź, opowiesz.
Nie chciałam obudzić Momo.
Opiekuje się dzieciakami.
Wejdź. -
- Wszystko dobrze? - Tak, a u ciebie?
Mało śpię, ale w porządku.
Macie ciepło?
Zamarzamy!
Widziałaś nowe warunki w umowie?
Czytałem, że mają wam też zredukować liczbę godzin.
Mówiłem Maryse, że jeśli się zgodzi...
Nie mamy wyboru. Wóz albo przewóz.
Nikt nie ma wyboru.
Myślisz, że protestujemy, bo mamy wybór?
Cierpią zawsze ci sami ludzie. Coś musi się zmienić.
Nie teraz. Spadła ze skutera.
- Żyjesz? - Nie jest źle.
Spokojnie.
Co się stało?
Nie widziałam, że są roboty drogowe.
Muszę wrócić po skuter.
Pojedziesz?
Tak. To kluczyki?
- Tak. - Gdzie został?
Blisko robót drogowych.
Dobra, jadę.
Nie martw się.
Zawsze o coś walczy.
- Nie umie żyć bez protestów. - Jest przemiły.
- Pokaż. - Nic mi nie jest.
Wiem, jak to jest spaść ze skutera.
Musisz wziąć wolne.
Nie mogę. Oby skuter nie był zniszczony.
- Momo ma kumpla, który go naprawi. - Naprawdę?
Pewnie.
Mam.
Nie miałam okładu z pizzy.
Nie mówi Ziggy'emu.
Dzisiaj cię zawiozę, dobrze?
Wiem, jaka jesteś uparta.
- Co bym bez ciebie zrobiła? - Wiem.
Patrz.
O wilku mowa.
Dzień dobry.
Nie wysyłaj maili, tylko najlepiej od razu dzwoń.
- Cześć. - Mocno upadłaś?
Wystraszyłaś nas.
Siebie też.
Patrz na to!
Na co?
Wysyła nas do świń.
Żarty sobie stroisz? Co za świnie?
Gdzie?
Perez i Wouters. Kup sobie okulary.
Powinni nam odpuścić.
Wie, że nie chcemy jechać, ale niech wam się nie wydaje,
że wstawi się za nami do nowego szefa.
Powiedzmy mu, że ona nas podgląda nago.
- Powiesz tak? - Pewnie.
Dzień dobry.
To nasza nocna ekipa.
Tam stoi Maryse.
Jest z nami od zawsze.
To Djamila.
Jak długo z nami jesteś?
Pięć lat.
Karine zajmuje się zaopatrzeniem.
Też długo z nami jest.
A to Adèle, nowa, była kelnerka.
Miło panie poznać.
Cieszę się, że panie przyjechały mimo blokad.
Wiem, że to trudna sytuacja.
Już nie odciągamy pań od pracy.
Witam w NPS.
Dziękujemy.
Karine, nie wychodź.
Serio nas "powitał"? To on jest tu nowy.
Wszystko dobrze?
Pewnie chodzi o skuter.
Powiedz, że naprawiony.
Jak trzeba, pomożemy.
Jeszcze tu jesteście?
- Porozmawiajmy. - Naprawiłam skuter.
Nie rozumiem.
Koleżanki pomagają ci w zaopatrzeniu?
Nie, to moja działka.
Sama robisz listy zaopatrzenia?
Tak.
Umiesz czytać czy nie?
Umiem.
Co tu jest napisane?
To ogłoszenie.
A dokładniej? Przeczytaj mi to, proszę.
Nie mam okularów. Są za drogie.
Jak to możliwe? Chodziłaś do szkoły?
Tak. Proszę zapytać Djamili.
One wszystkie wiedzą?
To moja sprawa.
Ty szkoliłaś Adèle, prawda?
Nie wierzę.
Zajmujesz się produktami niebezpiecznymi.
Nie mogę teraz udawać, że tego nie wiem.
Kurwa...
A jak dojdzie do wypadku?
Nie dojdzie.
Idź już.
Wrócimy do tematu.
Co chciała?
Dopisać kilka produktów do listy.
Proszę.
Dzięki.
Do widzenia.
Ładniutka.
Zamknąć paszczę, kurwiszony!
Daj swój numer.
Do pracy?
Tu masz pracę!
OBOWIĄZKOWE MYCIE RĄK
Nie wytrzymam tego smrodu.
Za każdym razem to samo.
Banda debili.
Co robisz?
Chwila.
Kurwa... Jak w chlewie. Macie, kurwy!
Boże jedyny!
Robimy przerwę?
Porzygam się, jak nie zrobię tego teraz.
Szoruj, dziewczyno! Uwaga!
Ohyda.
Weźmiesz Lili w poniedziałek?
- Wyjście dobrze jej zrobi. - Tak.
Dzięki.
Kiedyś dostaniemy własną łazienkę.
Ze złotymi kiblami.
I drogimi perfumami.
Ruszaj bioderkami!
Chodźcie do nas!
Nie umie tańczyć.
Koniec przerwy.
Nie obudziłeś mnie.
Spokojnie.
Podpisz rachunek za prąd.
Na tych nie trzeba. Tylko podpisz.
- Zrobiłeś listę zaopatrzenia? - Nie.
Wybierałaś gotówkę? Osiemdziesiąt euro.
Nie.
Ach tak, na naprawdę skutera.
Dlaczego ty za to płacisz?
Nagły wypadek.
Otwórz.
- Co? - Otwieraj!
Co robisz?
- Muszę podpisać umowę. - Później.
Zrób listę.
48,55. Karta czy gotówka?
Karta.
- Cześć, Bruno. - Jak leci?
Poznaj Karine.
Karine, poznaj Bruna.
Mam brudne ręce.
Skąd masz to cacko?
Od staruszka.
Trochę miałeś z tym roboty.
Trochę.
Na połów?
Na sprzedaż. Naprawiam silnik.
- Skuter naprawiony. - Widzę.
Tylko kilka wgnieceń.
I wymieniłem jedną część.
- Dziękuję. - Dobrze się sprzedają?
Nic już się dobrze nie sprzedaje.
Momo twierdzi, że tyle wystarczy.
Wszystko dobrze.
Bruno nie przejmuje się pieniędzmi.
Skoro tak mówisz.
Bardzo lubię łodzie z Prowansji.
Ta jest z Bretanii.
- Serio? - Powinieneś wiedzieć.
- Działa. - Jak nówka.
Jest geniuszem.
Wspaniały!
Uśmiech wrócił na twarz.
Jak nówka.
I tanio wyszło.
Zapłaciła uśmiechem!
Dzień dobry.
Macie umowy?
Nadal je rozważamy.
Rozważajcie je zatem szybciej i traktuje mnie poważnie.
Traktujemy.
Szef musi wiedzieć, na kogo może liczyć.
Wiemy.
Nie miałyśmy czasu przeczytać.
Zrobiłaś w końcu listę?
To nie kolonia!
Odwala jej. Co?
Nie mów tak do mnie.
Odwaliło jej.
- Po co ją prowokujesz? - To przeze mnie.
Przecież naprawiłaś skuter.
Ona i szef w końcu się doczekają.
Powiem im, co myślę o tej ich umowie.
- Przeczytałaś? - Tak.
Ty nie?
Karine?
Solidarność! Solidarność!
Solidarni razem!
Wszystko dobrze?
Tak.
Jestem zmęczona.
Przemyślałam, co powiedziałeś.
Co takiego?
Zrobisz mi croissanty?
Oczywiście. Nic ci nie jest?
Nic.
Żółte kamizelki wciąż protestują w Martigues.
Co to deficyt?
Nie wiem.
Żółte kamizelki zaczęły blokować drogi.
- Mama mówiła, gdzie idzie? - Nie.
Chodźmy.
Dobrze.
Pojedziemy...
razem na skuterze, dobrze?
Tak.
Będziemy pracować, a ty siądziesz sobie w kąciku.
I?
Pójdzie spać.
Trzeba ją było zostawić w domu. Musi się uczyć.
Ziggy też z nami pracował.
Dzieci zasną wszędzie.
Wrócił bezpiecznie.
W telewizji było ostro.
Napisał, że poszło dobrze.
- Nie ma Perez? - Nie.
Córka jej choruje. Zapomniałam przekazać
Choruje?
Co jest?
Chodź tu, kochanie.
Stój.
Proszę poczekać!
Jest samotną matką.
Odwiozę małą.
Nie, proszę.
Opieka społeczna się wkurzy. Znam ich.
Niech zostanie z nami. Tylko raz.
Przekaż matce, że szef nie chce takich pracownic.
Ta praca zawsze obrzydza nowe osoby.
Obrzydza?
Nie wierzę.
Jak tobie udało się wytrzymać?
Na dodatek z taką ułomnością!
Idź, kochanie. Zaraz przyjdę.
Chodź tu.
Co z wami jest?
Nadal nie dostałam umów.
Czekacie na wybory nowej przedstawicielki, żeby odkryć karty?
- Chcecie wybrać Djamilę? - Nie wiem.
Myślicie, że ona będzie w stanie coś zmienić?
Myślę, że tylko pogorszy sprawę.
Nie da się nic zmienić.
Może ty spróbuj.
- Ja? - Tobie chociaż ufam.
Nie mogłabym tego zrobić Djamili.
Mogłabyś.
Albo powiem im, że kłamiesz, a Adèle będzie musiała odejść.
Chcesz tego?
Mogę na ciebie liczyć?
Tak.
Wreszcie!
Gdzie byłaś?!
Mamusia się denerwuje.
Nie wymądrzaj się, tylko zaopiekuj córką.
Nie tobie ją zostawiłam.
Podziękuj koleżance, bo mała prawie trafiła do glin!
Mogłaś nam powiedzieć!
- Mówiłam. - Chociaż jej podziękuj!
Dziękuję.
Nie krzycz na mnie... okropne babsko.
Cholera...
Ciszej, moja malutka śpi.
Kocham moją córeczkę!
Śpisz, kochana?
Wylali mnie z pracy?
Nie.
Idź sobie. ^ Zostaw mnie.
Przestań!
Chcesz przytulić córeczkę?
Położysz się z nią?
Muszę umyć zęby i pościelić łóżko.
Nie rozumiem.
Chcesz szacunku, ale podlizujesz się szefowej?
Ciszej.
Przedstawicielki pracowników wypełniają kupę dokumentów.
A jeśli każą ci coś przeczytać?
Ośmieszysz się.
Idę spać.
Zostaw mi miejsce.
Powiedziała, że wiele nie wskórasz, jak cię wybiorą.
Otumaniła cię.
A co miała ci powiedzieć?
Czemu Karine nie może?
Mamy wybór?
Twoja kolej nadejdzie.
Zawsze wybierają miłe i uległe białe Francuzki.
Bo się nakręcasz.
Przynajmniej nie kłóćmy się między sobą.
Dzięki temu Adèle zostanie.
Wkurza mnie, że inne zawsze coś dostają,
a ja muszę czekać.
I co z tego mają? Szybciej je zwalniają.
Kurwa mać...
Widzimy się w niedzielę? Chciałabym raz mieć spokój.
Ale jest darmowy basen dla dzieci.
- Byłyście? - Tak.
Karine siedzi cicho.
Możesz raz się zamknąć?
To nie było zabawne.
Jest autobus.
Co to ma wspólnego z basenem?
Musisz trochę ochłonąć.
Zdzira!
Suka!
Ładny!
Co mówiłaś o barze?
Dziewięćdziesiąt euro za godzinę, napiwki i darmowy lunch.
Nie dam rady, mam wnuki.
Momo jest bezrobotny.
Nie mogę go o to prosić.
Mnie z tym nie wezmą.
Tego nie wiesz. A ty?
Czemu Ziggy nie dzwoni?
Nie wiem.
Drogie panie.
Ma pani fana.
Tam.
Masz koleżanki, nie tylko syna.
Chciałam rozluźnić atmosferę!
Teraz "Issues".
Chodźcie!
Patrzcie!
Wygrałaś!
Wiedziałam!
Podobno dostała pani awans.
Jestem przedstawicielką pracowników.
Daj spokój z tą skromnością!
Jest pani zadowolona?
Dostała pani prezent?
- Nie. - Szkoda.
Proszę usiąść.
Gdy coś się wygrywa, zwyczajowo dostaje się nagrodę.
Pieniądze?
Ja ci dam! Zasłużyłaś sobie.
Widzę tam gówno, posprzątajcie!
Tak jest, szefowo.
Gdzie jest ochrona?!
Ostatnie. Zgadza się?
Tak, dziękuję.
Zamówiłam stary środek dezynfekujący.
Nie było tego na liście, ale potrzebujemy grubszych rękawic.
W tych niszczą nam się dłonie.
Sprawdzę ceny.
Pamiętasz o spotkaniu z szefem?
Oczywiście.
- Przygotujemy razem pytania? - Pytania?
Wszystkie pytania należy
mu wysłać odpowiednio wcześniej.
Poproszę dziewczyny.
Jak chcesz, ale muszę je zatwierdzić.
- Dobrze. - To jedyna droga.
Mówiłaś, że nie wpisałaś rękawic na listę?
Stoi czarno na białym.
Przepraszam.
Za co?
Zapomniałam, że wpisałam.
Cześć.
Co się dzieje?
Weszli, żeby się ogrzać.
Skuter jeździ?
I to jak!
W sobotę woduję łódź. Przyjdziesz?
Czemu nie?
O której możesz?
W środku dnia.
Do zobaczenia.
W końcu!
- Mam cukierki dla Lili. - Też mogę?
Nie zatonęła.
Dzięki za zaproszenie.
To nie koniec.
Wchodzimy do środka. Masz buty na zmianę?
Trochę wieje.
Dobra pogoda.
Nigdy nie byłam na łodzi.
Mogłem zabrać szampana.
Tam!
- Płyń prosto. - "Zapobiega... próchnicy".
Spróbuję sama zrobić listę.
Już ją zrobiłem.
Nie możesz teraz zmieniać charakteru pisma.
A kiedy będę mogła?
Pomogę ci przed spotkaniami.
Nie zawsze będziesz mógł.
Nie zawiodę cię.
Szybciej!
Jeszcze raz! Nie myśl, jedź!
Co?
Jak elegancko!
Powinnaś częściej tak wychodzić.
Byle nie do sprzątania kibli.
Wyglądasz bosko.
- Nie zdzirowato? - Nie!
Właśnie, że tak!
Idealnie na spotkanie z szefem. Zrobisz herbaty?
Zaczynamy?
Daj.
Ja piszę.
Gdzie nasza przedstawicielka?
Woda musi się zagotować.
Ja to zrobię.
Coś wydaje ci się dziwne?
Nie. Wiesz, że się z tobą zgadzam.
Musicie się obudzić.
Boicie się szefowej?
Dla niej jesteśmy bandą sprzątaczek.
Zgadzacie się, że zaproponowane warunki są nie do zaakceptowania?
- Tak. - Nic się nie zmieni. Nie ma szans.
Nie mów tak.
Nie mają pieniędzy, a my nie mamy związku zawodowego.
Idziesz niedługo na emeryturę.
Jeszcze mi brakuje, kochana. Niestety. Przekonasz się za dwadzieścia lat.
Ręce odmówią ci posłuszeństwa. Nogi też.
Zniszczone plecy, zrujnowane dłonie.
Mam tego dość!
Przepraszam. Jesteś najlepsza z nas.
Będzie dobrze.
Więc?
Nie możemy jeździć tak daleko do pracy.
Czyli zgadzamy się?
Jak mamy wracać do domu o szóstej rano?
Ty masz chociaż skuter...
Nie mogę jeździć tak daleko.
Możemy jeździć na zmianę.
Nie poddawaj im pomysłów!
Przekaż, że nie podpiszemy, dopóki nie przystaną na nasze warunki.
Mam przekazać?
Że nie podpiszemy?
Albo w mordę.
Nie w tych słowach.
Bo jesteśmy kobietami?
Mamy ich może jeszcze przeprosić?
Mama musi to ładniej powiedzieć.
Dam radę.
Świetnie sobie poradzi.
Pomogę ci.
Napiszę pytania, przeczytasz je i wyślemy, dobrze?
Macie fioła na punkcie dokładności.
Djami? Dziękuję.
Skończyłyśmy? Na razie.
Idź, bo się spóźnisz.
Zadzwonię i przejdziemy przez pytania.
Byłaś super.
- Zadzwonisz? - Tak.
Właśnie.
- Przedstawicielka? - Dzień dobry.
Skąd?
Z Martigues.
Od skutera. Ma pani umowy?
Mamy sporo pytań na różne tematy.
Wszelkie pytania należy wcześniej przesłać.
Wysłałyśmy. Emailem.
To dla nas duża zmiana.
Czemu nic nie powiedziałaś?
Nieważne, porozmawiamy kiedy indziej.
Dostarczcie umowy do końca miesiąca.
Właśnie o tym chciałam porozmawiać.
O różnych miejscach...
do dojazdu.
Musimy za daleko jeździć.
Niektóre miejsca są za daleko.
To dla nas problem.
Wiem, że nie jest pani łatwo. Rozmawiałem z pani kierowniczką.
Ile godzin pani potrzebuje?
Trzy? Dziesięć?
Znajdziemy dobre godziny blisko domu.
Na przykład Arles... jest...
Nie chcę o tym rozmawiać. Omówimy to kiedy indziej, jasne?
Proszę podpisać...
powiemy, że nie było pytań. Zdarza się.
Ja mam pytania.
Sprawdź, czy możemy zapisać panią do jakiegoś programu.
Dla niepiśmiennych.
Proszę uspokoić koleżanki.
Specjalizuję się w ratowaniu upadłych biznesów.
Powodzenia.
Szklankę wody?
Kurwa mać!
Cześć!
I jak?
Załatwione.
Kamień z serca.
Tak.
Idź się bawić.
Co powiedział?
Nic nowego... Słuchał.
A jednak.
Kiedy odpowie?
Nie sprecyzował.
Musimy poczekać.
Wie, że nie damy się wykiwać. Dostali wiadomość.
Nie przepychajcie się!
Chcesz pogadać?
To Ziggy.
Tak, kochanie?
Nie martw się, świetnie poszło.
Później opowiem ci więcej.
Co u strażaków?
Na razie.
Poczęstujesz kawą?
Zamrozisz?
Co?
Ryby.
Nie.
Podziel się z koleżankami.
Inaczej się zepsują.
Wiesz, jak przyrządzić?
Szkoda, że nie przyszłaś rano.
Czekałem.
Umawialiśmy się dzisiaj na ryby, prawda?
Momo cię nie ostrzegał?
Nie. Nic nie mówił.
Masz ostry nóż?
Boisz się mnie. Już idę.
Nie, to nie to.
Nie boję się.
Może być?
Ideał.
Jak syn ma na imię?
Ziggy, przez "i".
Domyśliłem się.
Ile ma lat?
Siedemnaście.
Sama go wychowałam.
Słyszałem.
Nie...
nie słyszałeś. Nikt nie wie.
Nienawidziłam go po porodzie.
Jego ojca też.
Pielęgniarka zapytała, czy może go zabrać na badanie krwi.
Wiesz, co zrobiłam?
Nie musisz mówić.
Spakowałam się.
Chciałam wyjść bez niego.
Nie chciałam go znać.
Ale pomyślałam, że igła go zaboli.
Zaczęło lecieć mleko.
Pobiegłam do niego.
Stałam się jego matką.
Pokazać ci?
Pokażę.
Nie wysyłaj SMS-ów.
Po prostu zadzwoń, dobrze?
Tak.
Umyj ręce.
Że niby śmierdzę?
Dobry początek.
Jak leci?
Co myślisz o rybkach?
Wolę je oglądać na żywo.
Jaka empatyczna.
Nie mogłam wyrzucić.
Gdybym miała faceta, rzuciłabym robotę.
Jak masz dzieci, wszyscy traktują cię jak pokojówkę.
Wierzę w miłość.
Co to?
To moje. Oddawaj!
Daj poczytać.
To zadanie dla Lili!
"Detergenty". "Gąbki".
Oddawaj!
Dla mojej córki?
Przestańcie!
"Higiena". I tak dziesięć razy.
To psychopatka.
Opiekuje się moim dzieckiem.
Adèle by pisała o seksie.
Kurwa mać!
Co w ciebie wstąpiło? Przestań.
Oddaj jej.
Żartowałyśmy.
Przepraszam.
Cholera!
Pomarańczowy lub czerwony.
Dzięki.
Dobrze ci idzie.
"L" i "A" to "LA".
Lola lubi Lili.
Dziękuję Dasz długopis?
Dzięki.
Co napisałam?
Przeczytane i zaakceptowane.
Ziggy'emu to się nie spodoba.
Muszę lecieć.
Do zobaczenia.
Cześć, małpiątka! Jak leci?
Dobrze.
- A u ciebie? - Też.
Odstawisz je Momo?
Zadanie domowe?
Bystrzachy!
Tylko ty podpisałaś.
Sama nic nam nie dasz.
Zabierz to.
Wszędzie cię szukam.
Bruno prosił przekazać.
Przekaż, że nie chcę.
Oddaj mu to i pieniądze.
Dobrze.
Wszyscy mówią o klipie, który wrzuciłem.
Ma koło siedmiuset odsłon.
To tylko początek.
Pokażcie rodzinom, zakochają się!
Która godzina?
Szef dał mi nadgodziny.
Żeby kantować resztę?
- Brawo. - Potrzebujemy pieniędzy.
Serio?
- Nie umiesz liczyć. - Potrzebujemy.
Powinnaś stawać w obronie reszty, a nie brać nadgodziny!
Nie mamy szans.
Walcz!
Myślisz, że co robię?! Cały czas walczę.
Każdego dnia! Sama!
Nie jesteś sama! Rozmawiałaś z szefem?
Tak jak mnie prosiły!
A co ty myślisz?
Myślę, jak inne.
Nie jesteś jak inne matki.
Byłem z ciebie dumny.
Chciałem zrobić ci niespodziankę i świętować.
Wszystko zepsułaś. Tak jak zawsze!
Przepraszam.
Chcę wypłacić gotówkę.
Daj sobie siana.
Patrz! Magdalenki!
Gratulacje.
Mój szczęśliwy dzień.
Co mówi Momo?
Myślą o strajku.
Które dziewczyny?
W Avignon.
Zagadały do niego.
- Mówiłam. - Mamy plan B?
Czemu zmieniają zasady?
Dobrze wiesz.
Kosztujemy ich za dużo.
Będą stawiać nas pod murem, żebyśmy się zwolniły,
i zatrudnią na nasze miejsce bardziej uległe dziewczyny
albo nielegalne imigrantki.
Uspokój się.
Może uda się jeszcze raz.
Co sądzisz?
Podpiszmy.
- Co? - Podpiszmy.
Ma rację.
Jakoś to będzie.
Chcecie, żeby było gorzej niż jest teraz?
Teraz albo nigdy.
- Pomówię z szefową. - Nie wchodź jej w dupę!
Też boi się stracić robotę. Mieszka na kempingu.
Mąż ją widział. Pewnie śpi z szefem.
Skąd wiesz? Głupia suka!
Niech się pieprzy, z kim chce.
Nie chcę stracić pracy.
Tak cię kontrolują.
Boimy się pustej lodówki.
Jeśli wszystkie się postawimy, szefowie będą mieli przesrane.
Nie możemy się poddać!
Nie podpisujemy, to kwestia honoru. Dość się nacierpiałyśmy.
Ja też nie podpisze.
I co?
Strajk.
Wszystkie albo żadna.
Co ty na to?
Wszystkie tego chcecie?
Co?
Co jest? Znasz go?
Ten rybak.
Całkiem ładny.
Niezły tyłek.
- Co robisz? - Co?
Nie chcę go tu.
Wyluzuj.
Spokojnie.
Cześć. Ja stawiam.
Dzięki.
Mogę?
Pan złota rączka.
Wędkuje, naprawia, nieźle.
Zachowałem się nietaktownie.
Dzięki za piwo.
Czemu nie odbierasz?
Dzwonisz w złych momentach.
Martwiłem się.
Tak? Dlaczego?
Sama sobie nie poradzę?
Potrzebuję twoich pieniędzy...
i życiowych porad?
Źle wyszło.
Przepraszam. Wybaczasz?
Tyle innych kobiet.
Milszych, lepszych.
Chcę ciebie.
Było ci dobrze?
Było czy nie...
mam dość własnych problemów.
Nie jesteś problemem. Nie dla mnie.
Co się dzieje?
Syn nie lubi łowić? /
Zabiorę cię gdzie indziej.
Gdzie?
Gdzie chcesz.
Nie mogę odejść.
Dlaczego?
Nie zrozumiesz.
Możliwe.
Na razie.
Jest Maryse? Zostawiłam skuter.
Miała wypadek.
Co?
Gdy jechała po mnie wczoraj.
Co się stało?
Nie wiemy.
Może zasnęła. Kto wie?
Mocno oberwała.
Nie...
- Mogę ją odwiedzić? - Tylko rodzina.
Rozumiem.
Możesz popilnować dziś dzieci?
Pewnie.
To musiało się stać.
NIC
Dziś setny dzień naszego protestu.
Wciąż tu jesteśmy.
Idę.
Jesteśmy zdeterminowani.
Musimy wspierać wszystkich,
którzy wciąż protestują.
Cześć. Widzimy się w autobusie?
Co mamy zrobić? Zacząć śpiewać "Międzynarodówkę"?
Czemu nie?
Coś trzeba zrobić.
Nie da rady zmienić grafiku.
- Gnoje! - Powtórz to.
Przestańcie.
Nie damy tak dłużej rady.
Masz nas gdzieś!
Maryse prawie umarła!
To do mnie dzwonią w takich sprawach, nie do niego.
Nie może dłużej ignorować naszej przedstawicielki!
Nie jesteśmy gównem!
Oburzające!
Karine widziała, jaki on jest.
Nie odpowiada na pytania.
Trzeba było mu je zadać na spotkaniu.
Prawda jest taka, że boisz się szefa tak jak my.
Boisz się stracić swoją gównianą robotę.
Nie boję się.
Chcesz znać prawdę?
Karine nic dla was nie wskóra. Taka jest prawda.
Co to ma znaczyć?
Nie jest taka jak wy. Nie zauważyłyście?
Przyjaźnicie się.
Oburzające.
Nie jest taka jak my?
Gdzie idziesz?
- Nie zostawiaj nas. - Jestem bezużyteczna.
Nieprawda.
Mnie też by zastraszył.
- Podpisałam. - Co?
- Żartujesz? - Podpisałam.
Nie wierzę.
Potrzebuję tej pracy,
żeby odmienić swoje gówniane życie.
Nie mam innego wyjścia.
- Rozumiesz? - Nie sądziłam, że nas zawiedziesz.
Nie ty.
Nie miałam wyboru.
Skończyłyście?
Gdzie idziesz?
Spierdalaj harować w gównianej robocie!
Co z wami? Macie okresy?
Zamknij mordę i jedź!
Co jest?
Podpisała.
Podpisała...
Cholera...
Karine!
Bruno?
Co słychać?
Płaczesz?
Nie.
Nie płaczę.
Przyjedziesz?
To ja.
Nie w pracy?
Nie.
Jak leci?
A tobie?
Biorą magazynierów do marketu.
Zaczynam w poniedziałek.
Zaskoczona?
Nie musisz już pracować dla tego gnoja.
Nie możesz.
- Nie cieszysz się? - A praktyka?
Rzuciłem to.
Nie.
Zadzwonię do twojego szefa. Na pewno cię przyjmie.
Potrzebujesz mnie.
- Nie. - Nie?
Chcę być sama.
Nie wierzę.
Wracaj tam.
- Nie. - Każę ci!
- Chronię cię! - Nie, dusisz mnie!
Jesteś dokładnie taki, jak twój ojciec.
Też mi dyktował i odpowiadał za mnie.
Praca, szkoła, dom.
Nie miałam czym oddychać!
Duszę się!
Co ci powiedział szef?
Nieważne.
Jesteś już dorosły.
Przestań tak się zachowywać!
Jesteśmy drużyną.
Gdzie idziesz?
- Co robisz? Gdzie idziesz? - Wynocha stąd!
Nie pójdę.
Spadaj!
Czemu po ciemku?
Idziesz?
Będziemy rozmawiać z paniami indywidualnie.
Zaczniemy powoli,
a pod koniec miesiąca stworzymy ekipy na stałe.
Oznaczyliśmy obszary, każdy 50 kilometrów.
Pytania?
Co jeśli nie będzie środka transportu?
Pan Le Tac przyjrzy się każdej sprawie.
Jeśli będzie wam ciężko, możecie odmówić.
Chcę coś powiedzieć.
Jak pani się nazywa?
To przedstawicielka.
- Mam się z nią spotkać? - Tak.
- Umówimy się. - Za późno.
Co to ma znaczyć?
Długo tu pracuję.
Praca nie jest łatwa...
ale jesteśmy wszystkie razem.
Gdy posprzątamy, ładnie pachnie.
To głupie, ale lubię, jak ładnie pachnie.
Lubię pracować nocami z innymi kobietami.
Szkoda czasu.
Proszę poczekać. Mamy spotkanie rady...
Czternastego.
Wiem, jak produkty pachną, znam zaopatrzenie.
Wiem, czego brakuje.
Ja...
mam problem z czytaniem.
I pisaniem.
Chodziłam do szkoły, ale...
bałam się prosić o pomoc.
Wstyd mi.
Naprawdę wstyd.
Nie przeczytałam nowej umowy...
ani niczego innego.
Nie czytałam.
Podpisałam i żałuję...
że to zrobiłam, bo już za późno,
również dla Maryse.
Słusznie postąpiłaś, Karine.
Nie nazywaj mnie Karine. Jestem Wouters.
Skreślcie mnie z listy.
Nie zasługujecie na nas.
Wiesz, co to znaczy?
Rezygnujesz.
To głupie.
Proszę posłuchać...
porozmawiajmy o tym później.
Obecnie nie radzi sobie pani z własnymi emocjami.
Przepraszam.
Gdzie idziecie? Proszę je sprowadzić.
Te z pań, które chcą zostać...
Ja też idę.
I ja.
Co ja zrobiłam?
To, co już dawno należało zrobić.
To nie tak miało wyjść.
Co zrobisz?
Zawsze możemy pracować w barze.
Albo gdzie indziej. Jesteśmy tego warte!
Lepiej, żeby nowi szefowie się starali, bo jak nie...
Masz swój gówniany skuter.
- Umiecie rozpalać ogień? - Co?
Przyda się tej zimy.
Dzięki, Karine.
Jestem z ciebie dumna.
I nie wracajcie!
Macie zapalniczkę?
Tu mamy wasze umowy!
Pięknie!
Ziggy?
Mamo.
Wiem, że nie cierpisz listów...
ale ten przeczytaj, bo jest ode mnie.
Nie spiesz się. Jest dobrze. Mamy czas.
Wiedz, że kocham ciebie tak, jak ty mnie.
REŻYSERIA
BYSTRE KOBIETY
WYSTĄPILI
ZDJĘCIA
MUZYKA
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Dariusz Kuźma