Heto.
Salamat.
Kung okay lang, kukuha ng litrato ang kasama ko para sa dokumento.
Financial statements ang mga ito
para sa nakalipas na dalawang taon.
Oo.
Ano'ng pinagkakakitaan mo?
Nagtuturo ako ng piano. Sa bahay.
Magaling.
"Sogedec," 'yan ang kompanyang kumuha sa 'yo?
Kompanya ko ito. Isang kompanyang may ulat ng aking kinita.
Malaki ang kinikita mo sa pagtuturo ng musika.
Paano mo nasabi 'yan?
Kita kong marami kang mamahaling bagay.
Gaya ng alam mo na, matagal-tagal din akong nagtrabaho.
-Chazelles Cognac ba 'yan? -Oo.
-Gusto mo bang tikman? -Hindi.
Salamat, pero nagtatrabaho ako.
Hindi ako hihindi.
Hindi, okay lang.
Pa, tawagan mo ako, pakiusap.
Kumusta na ang tita mo?
Mula nang dumating ako rito, gusto ko na siyang saksakin.
Lasing na siya sa pastis ng 11:00 a.m.
Kawawa ka naman.
-Mag-ingat ka. -Ikaw rin.
Paalam.
-Salamat, Ginoong Bisson. -Okay.
Hindi ko gustong itanong ito, pero...
Bihira kaming makakilala ng mga artist.
Maaari ka bang tumugtog para sa amin?
Hindi na kailangan, pero...
-Ginoong Bisson? -Oo?
Depende.
Ano'ng gusto mong tugtugin ko?
Kahit ano.
Klasikal na musika?
Maganda 'yan.
Atonal na musika ito.
Naririnig ko nga.
Kanino 'yan?
Béla Bartók.
Kilala mo siya?
Oo.
Kilalang-kilala ko siya.
Syempre, hindi. Nagbibiro lang ako!
Hindi ko talaga siya kilala.
Okay, may trabaho pa tayo.
Okay...
-Pasensiya na sa abala. -Walang problema.
Ano pang hinihintay mo?
-Tatapusin ko lang ito at aalis na. -Tara na.
Mamaya mo na tapusin. Sige na.
-Maaari ba? -Napakabait naman.
Salamat.
Voice mail ito ni Jacques Bisson.
Mangyaring mag-iwan ng mensahe at tatawagan kita.
Pakiusap, tawagan mo ako.
Nagkasagutan tayo.
Hindi ko sinasadya ang kalahati rito. Pakiusap, tawagan mo ako.
Tsaa? O kape?
Parehong mayroon.
Bakit ginagaya niya si Belmondo?
Hindi ko alam. Bakit mo ginagaya si Belmondo?
Kapag maaraw, ginagaya ko si Belmondo.
Tsaa o kape?
-Kape. -Tsaa.
Ano sa palagay n'yo,
mamangka kaya tayo?
Inimbitahan tayo ng kaibigan ko sa bangka niya.
Sige.
"Minsan, para sumaya, ang mga tauhan
"Ay manghuhuli ng mga albatross, Mga malalaking ibon sa dagat,
"Na malumanay na sumusunod sa barko,
"Habang lumilipad sa taas ng kailaliman."
Salamat.
Ngayon, magiging bahagi na ako ng karagatan.
Tara, Marguerite!
-Medyo mataas. -Hindi!
Tara na, ayos lang 'yan.
Magaling, Marguerite!
Ingat!
Mabuti at wala na ang nanay ko.
Magaling, Juliette!
Nasaan na siya?
-Nasaan na siya? Juliette? -Juliette?
Hayun siya!
Sige, idura mo lang.
Mag-asawa ba talaga kayo?
Hindi ko na alam.
Talentado ang lintik.
Kita mong gustong-gusto niya ito.
Gusto mo bang magpalipas ng gabi sa amin?
May 12 na kuwarto, mag-isa lang ako.
Matatanaw ba mula roon ang dagat?
Ang dagat ang tumatanaw sa aking bahay.
Gusto namin.
-9:30, 'ka mo? -Oo.
Magaling, Chantal, pupunta siya riyan bukas.
Okay na.
Bukas ng gabi, 9:30.
Salamat, hindi ko magagawa ito nang mag-isa.
Apat sa isang araw, marami 'yan.
Tama ka, bata.
Kailangan mong ipakita sa akin kung ano ang kaya mo.
'Yong lalaking papalitan mo,
kaya niya ang apat sa isang araw na nakatali ang isang kamay sa likuran.
Ang maganda,
magkakaiba silang lahat.
Baliw ang isa,
hindi makatayo ang isa at nasa 50 na ang isa.
Paano kung hindi ko magawa?
Kaya mo iyan, siyempre.
Heto.
At kalimutan mo na ang ari mo.
Mayroon kang ibang kagamitan.
Halimbawa,
ano'ng magagawa ng bibig mo?
Pangkaraniwan lang 'yan.
Wala nang iba? May espesyal ba?
Ilang dila ang mayroon ka?
-'Yan. -Salamat.
Ito ang tinatawag kong bakasyon.
Ang ganda ng tanawin, Diyos ko!
-Alphonse. -Papunta na.
-Sakit sa ulo. -Huwag ka nang magreklamo.
Tingnan mo ang dagat.
Halikan mo ako.
Hindi, huwag ganyan.
Paanong ganyan?
Hinahalikan mo ako nang totoo.
Alphonse. Papunta ka na ba?
-Ano'ng gagawin natin? Aalis na lang tayo? -Hindi.
Ano?
Hindi tayo magnanakaw.
Bilisan mo.
Nandito ako. Hinihintay kita.
Tara na, hindi kita pipiliting kumain.
Hindi ako nagugutom, Enzo.
Masyado ka nang payat, Laura.
Mukha ka nang kalansay.
Mabuti.
Hindi mo ako mapapaalis.
Papatayin kita.
Isinusumpa ko, papatayin kita.
Ano'ng magandang maidudulot niyan sa 'yo?
Papatayin ni Luigi ang anak mo kung may mangyari sa akin dahil sa 'yo.
Hindi siya immortal.
Magandang gabi, ma'am.
-Pasok ho kayo -Salamat.
Gusto mo ng tugtog?
Gusto mo ba ng jazz?
Ipagmamaneho ba ako na parang prinsesa?
Ikaw ang prinsesa ko.
Pinapaalala nito kung paano tayo nagkakilala.
Sa tingin ko, uupo ako sa likuran at gagawa ng isa pang anak.
Maging mabuting ama ka muna sa isang ito.
-Paano maging mabuting ama? -Palaging sumang-ayon sa nanay.
Nakaisip ka na ba ng pangalan?
Hindi ako makapili sa Cesare at Alfonso.
Mas gusto ko ang César.
-Kung gayon, Alfonso na lang. -Alphonse, sa Pranses.
Alphonse. Oo, Alphonse.
Gusto ko ang Alphonse!
-Puwede ka bang magpatugtog? -Oo naman.
'Yan.
Paumanhin. Hindi ko kaya. Pakiusap, ihinto mo ang sasakyan.
Talaga? Oo.
-Salamat. Paalam. -Paalam.
Makaka-isip tayo ng paraan.
Sandali lang, pakiusap.
-Naghihintay na siya, Ginang Drumont. -Salamat.
Paumanhin at nahuli ako, hindi ko alam ang lugar na ito.
Kakaiba 'yan.
Ano?
Magugulat ka nito, pero gustong-gusto ko ang kainang ito.
Sa sobrang dalas ng pagpunta natin dito para gumawa ng munting palabas,
pamilyar na ako lugar, sa pagpipilian.
Ngayon, tunay na ako na ang nagsasalita.
Nakikita ko nga.
Wala tayong paki sa dating kasintahan mo at sa miserable niyang singsing.
Heto.
Sukat mo ito, at dapat lang. Sobrang mahal nito.
Isa itong fire ruby.
Tulad ng mga mata mo kapag nagagalit ka.
Na 22 oras sa isang araw.
Napakaganda nito.
Hallelujah.
Para saan ang karangalang ito?
Hindi kanais-nais na pangyayari kapag tumayo na ang matabang lalaki,
lumuhod sa isang tuhod
at mabalian ng ilang buto dahil doon.
-Hindi mo na kailangang gawin ito. -Oo, kailangan.
O bubungangaan mo lang ako.
Nakikinig ako.
Sana, dahil hindi ko na uulitin.
Noong huling ginawa ko ito nang totoo, para sa nanay ni Alphonse.
Winasak niya ang puso ko.
Alam ko.
Okay...
Binibining Martha Drumont,
isang napakatalinong babae, isang napakalaking sakit ng ulo,
maaari bang mabaliw at maawa ka
na sirain ang mga huling taon na natitira sa ating buhay kasama ako?
Bilisan mo, mamamatay na ako.
Oo.
-Ano? -Oo.
Oo!
Mula ito sa ginoo roon.
-Binabati ka. -Salamat.
Paumanhin, maaari ba akong umupo?
-Mas pipiliin kong hindi. -Uupo pa rin ako.
Hayaan mo siyang magsalita.
Sino ka?
Isang tao na nagtatrabaho para sa isang tao
na gustong makuha ang ninakaw ni Ginoong Bisson mula sa kanya.
Ano'ng sinasabi mo?
Pakiusap, hindi ko gustong sirain ang magandang gabi na ito.
Hindi mo gugustuhing ikasal sa kulungan.
Matinding iskandalo ang maidudulot nito para kay Ginang Drumont.
Ano'ng sinasabi niya?
Hindi natin madalas makita ang pinuno ng ministeryo
-sa kamay ng bugaw. -Hindi ako...
Sige!
Nakalimutan ko, marunong ka rin palang tumugtog.
Alam mo,
nasa akin lahat ng ebidensya.
Kasama ang mga binigay mo tungkol sa iyong pekeng negosyo.
-Naiintindihan ko. -Mabuti.
Okay, aalis na ako. Magandang gabi.
Pero bukas, kailangan mong magpasya
kung pera o kulungan.
-Maganda 'yon, di ba? -Sobra.
Perpekto.
Ma'am.
Gusto ko ito.
Ano?
Seryoso ka ba?
Ano?
Ano'ng ginagawa mo?
Hindi ako makapaniwala.
Saan mo ako dinamay?
Pasensiya na.
Huwag muna tayong magkita.
Buwisit.
Sige na, pakiusap.
Ingat, nakakakiliti.
Magandang balita, nasa akin na ang pera mo.
Lintik, sa wakas! Ayos! Diyos ko!
-Sandali. -Ano? Ano 'yon?
50,000 lang ang nasa akin.
Ano?
'Yan na ang malaking balita mo?
Imposible 'yan.
Nakita ko ang pera sa kaha. Kahit ang katulong, nakita ito.
Niloko ka ng mga buwisit na 'yon, pare!
-Magkano? -Anim na raan at dalawampu.
-Libo? -Oo.
Sa totoo lang, sa tingin ko, hindi sila nagsisinungaling.
Masyado akong mahigpit sa kanila.
Mga buwisit na 'yun.
Ginastos na siguro ito ng lola mo bago siya mamatay.
-O baka may mga utang siya. -Buwisit siya.
Oo.
Nasaan na ang pera ko?
Sana alam ko.
-Mabuti 'yan. -Oo, talaga.
Okay...
Okay, para sa atin.
Pahinging whiskey.
-May magaganda ba? -Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi ko alam, babaeng hindi pangkaraniwan lang.
Wala.
Buwisit, kung kailan may pera ako.
Kalimutan mo na, tapos na. Nasa Internet na ang saya ngayon.
Okay, tatabihan ko pa rin si Charline.
Good luck, magsuot ka ng dalawang condom.
Sabihin mong ako ang pasimuno. Tingnan mo ako.
-Ikaw ang pasimuno. -Oo, ako.
-Sabihin mong mahal mo ako. -Mahal kita.
-Sabihin mong iniibig mo ako. -Iniibig kita.
Sabihin mong ako ang pinakamagaling.
Sa totoo lang, wala kang kuwenta.
Salamat.
-Dalawang minuto, sir. -Okay, walang problema.
Maganda 'yan.
Nagustuhan mo ba?
Ano sa tingin mo?
Hindi pa kita nakitang ganito.
Di pa rin kita nakikitang ganito.
Pwede ka bang makita ulit?
Tingnan natin.
Mag-ingat ka.
Alphonse.
-Puwede ba tayong mag-usap? -Sige.
Kumusta ka na?
-Nakauwi na ba ang asawa mo? -Oo.
Mabuti 'yan.
Siguro, may buhay pagkatapos ng kamatayan.
Masaya ka ba?
Hindi masyado. Talagang nagbago siya.
O baka nakalimutan ko na.
-Sobra akong nangungulila sa 'yo. -Hindi, sige na.
Pangako.
Sa susunod na linggo, pupunta siya sa Lyon para maglipat ng gamit.
Puwede ka bang pumunta ng Biyernes ng gabi?
Malaki ang ibabayad ko.
-Sige, babalitaan kita. -Okay.
-Hi. -Hello.
Okay. Ang address, pakiusap.
Salamat.
Ano'ng nangyayari?
Ikinagagalak kong makilala ka, Ludovic.
-Okay. -Alphonse.
-Nagtatrabaho ka kay Jacques? -Di siya nagtatrabaho kahit kanino.
Sino ang mga ito?
'Yan si Ludovic, Malik, at Bruno, nakilala mo na siya.
-Magaling sila, maaayos lahat. -Salamat, Jacques.
-Gumawa ka ng mga bagong kard? -Kailangan.
Nakalagay ang mukha mo rito. Ngayon, apat na kayo.
Malik, kailangan kitang kausapin tungkol kay Suzanne, ang 4:00 mo.
-Sige. -Medyo ulyanin siya.
Sinabi mo pa.
Huwag kang magpapaloko, napaka-demanding niya.
-Ano'ng sinasabi mo? -Plano sa dalawang oras.
Matatapos siya, makakalimutan niya, tatlong beses mo gagawin.
Kapag nakainom siya ng gamot.
-Napakabait niya. -Sobrang mapagbigay.
Huwag mo ring kalimutang manghingi ng maraming tseke.
Okay.
Nakapagpahinga ka ba?
-Kuwarto ko 'yan. -Noon.
Nawala lang ako rito, gumawa ka na ng kasa.
Kailangan kong magtrabaho.
Hindi ito papuri, pero mabilis ka magtrabaho.
Hindi sapat ang apat para pasiyahin sila.
Mayroon ka pang ipon.
Wala, walang natira.
Ginastos mo ba lahat sa isang linggo?
Wala akong ginastos.
-Ano'ng nangyari? -Mamaya na, pero para sa atin 'to.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Sige na, wala ka nang pakialam doon.
Mga pare, sino siya?
-Anak niya. -Kuha ko na.
Ano ang gagawin mo?
Hindi ko alam, baka ganoon din.
Pa.
Ang sinabi ko nakaraang gabi, hindi ito totoo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Tungkol sa ari mo.
Alam kong hindi 'yon totoo.
Malaki ang akin, tulad ng kabayo.
Pablo, maligo ka na, mayroon kang kliyente sa loob ng 45 minuto.
-Kanino? -Kay Carine.
'Yong driller? Good luck.
Hindi, gusto ko 'yon.
-Talaga? -Oo.
Naging maganda naman dito. Tumaas ng 20% mula noong umalis ka.
Hindi tulad mo, pinapasiya nila silang lahat.
-Hindi, umalis na ang babaeng Espanyol. -Sige.
Anong babaeng Espanyol?
Isang baliw na babae. Humiling siya ng limo.
Siguro hindi 'yon mangyayari sa akin.
-Napakayabang mo. -Magpa-appointment ka.
-Nandito ka? -Oo.
Paumanhin, nakalimutan ko nang nandito ka.
Sa pagpunta ko sa Nice.
Gusto kong salubungin ka.
Kumusta ang tita mo?
Makinig ka, hindi ito uubra.
Masyadong mabilis.
Para bang dito ka nakatira,
parang mag-asawa na tayo.
Hindi ko alam.
Nasaan na ang mga litrato ni Alphonse?
Naisip kong...
Tinanggal ko na.
Kaya...
Pinalitan mo ang lalaking hindi ko na mahal,
pero wala pa ring nagbago.
Ano'ng nangyayari, Margot?
May iba ba?
Pakiusap, pagod ako.
Sabihin mo sa akin.
May nakilala ka na bang iba?
Oo.
At...
Sino?
-Huwag mong sabihing lalaki ito. -Bakit hindi?
Hindi ako puwede sa lalaki?
Oo, lalaki ito.
Saan mo siya nakilala?
Sa Nice.
Sa bangka.
Paumanhin.
Hindi ka talaga nagbago.
Hindi. Hindi talaga.
Ang ibig kong sabihin, nagbago ako, pero kabaliktaran.
Talaga? Ano'ng ibig sabihin n'on?
Alam mo?
Gustong-gusto kita.
Gusto pa kitang makita,
pero paminsan-minsan na lang, tulad ng dati.
Paminsan-minsan. Maganda 'yan.
Sige.
Tama ka.
Nagiging tradisyunal ako kapag mayroon akong nararamdaman.
Aalis na ako.
Kumain ka na.
-Pasensiya na. -Oo.
Pasensiya na.
Gago ka, tarantado.
Salamat.
Isang minuto pa at babalatan niya na ako.
-Magandang gabi. -Gago ka.
Puwede kang manigarilyo kung gusto mo.
Maging komportable ka lang. Akin ang kotse buong gabi.
Salamat, pero hindi ako naninigarilyo.
Kaya pala ang ganda ng balat mo.
-Utang na loob. -Seryoso ako.
Napakaganda ng mukha mo.
Ikaw rin.
Hindi ka na ganoon kabata.
Hindi. Problema ba 'yon?
Hindi naman. Halos kaedad ng anak ko ang huli.
Naiintindihan ko.
Gusto ko ang punto mo. Tagasaan ka?
Saan sa tingin mo?
-Spain? -Hindi.
-Argentina? -Hindi.
Gusto mo ba ng tugtog?
Depende, makaluma ako.
Ako rin.
Gugustuhin kong mamuhay sa '60s...
Huwag mong sabihin 'yan. Puwersahan kaming pinapagawa ng mga di namin gusto noon.
Paano ka...
Paumanhin?
Paano mo nalaman na gusto ko ang kantang ito?
Hindi ko alam. Gusto mo ba?
Imposible.
Nakikinig kami dati sa kantang ito sa bahay noong maliit pa ako.
Klasiko ito.
-Heto. -Salamat.
Maraming salamat.
Pero panaginip siguro ito.
Salamat.
Pasensya, hindi ko dapat pinatugtog 'yon.
Huwag ka nang humingi ng paumanhin, mabuting bagay ang pag-iyak.
Minsan.
Nag-uusap tayo, pero hindi ko alam kung saan tayo pupunta.
Montmartre.
Montmartre. Orihinal 'yan.
Alam ko.
Mula dito, hindi nagbago ang siyudad.
Magaling ang Pranses mo. Tumira ka ba sa Paris?
Hindi. Pero tumira ako rito maraming taon na ang nakalipas.
-At nagsawa ka rito. -Hindi, kahit kailan.
Sa totoo lang, sobrang masaya ako na nakabalik na ako.
Nakakatawa ang paraan mo ng pagiging masaya.
Nakakalungkot ang mga masasayang alaala.
Alam mo, nitong mga huling buwan,
marami akong nakilalang taong namumuhay sa nakaraan.
Pero sa huli, gusto nilang lahat
na mahalin ang kasalukuyan.
Nagagawa mo ba 'yon?
Ano?
Tulungan ang taong naising mabuhay?
Sa tingin ko.
Napagtanto kong magaling-galing ako roon.
Binabati kita!
Sa tingin mo ba, mayabang ako?
Hindi.
Sa tingin ko, tapat ka.
Paumanhin. Huling order na. May maikukuha ba ako sa inyo?
-Marami na kaming nainom. -Oo.
-Isang vodka. -Vodka.
At para sa nanay niyo?
Hindi siya ang nanay ko. Bastos ang sinabi mo.
Pasensiya na talaga.
Okay lang. Wine para sa akin. Salamat.
Magaling, ma'am.
-Buweno... -Paumanhin.
Okay lang. Wala akong problema sa edad ko.
Alam mo, marami akong
nakilalang mga babae.
Oo, naiisip ko nga.
At masasabi ko sa 'yong totoong maganda ka.
Talagang maganda.
Hindi ako makapaniwala, binabayaran ka para paniwalaing gusto mo ako,
at gumagana ito.
Siya nga pala, nakakatawa ito, dahil sa wine at sa mga nangyayari,
pero para bang kilala kita.
Paumanhin, ako...
Parang gusto kitang halikan.
-Talaga? -Oo, halikan ka rito.
Gawin mo.
Puwede?
Buweno…
-Maaari ko rin bang halikan ang kabila? -Siyempre.
Ngayon, hahalikan na kita nang totoo.
Ayos 'yon!
Sobra.
Diyos ko.
Oo nga.
MAKALIPAS ANG 6 NA BUWAN
Basurang paaralan ang Stanislas. Gusto ng kaibigan ko sa Alsacienne.
-O, hindi. -O, hindi.
Hindi masyadong maganda roon. Pagawaan ng mga pilyo.
Kaya pinili ko ang pampublikong paaralan para sa kanila.
Seryoso ka ba?
Medyo pribado sa Pascal.
Sa katunayan, hindi lang ito paaralan para sa mga mayayamang bata.
Ang pinuno ng Carrefour ang tatay ng matalik niyang kaibigan.
'Yong supermarket chain?
Oo, Ma, 'yong supermarket chain.
Oo. Alin doon?
Gabi na pala.
Pagod ka na, nakikita ko sa mga mata mo.
Kaunti, siguro.
Umuwi na tayo.
-Ma, sa 'yo ito. -Oo.
-Sige na. -Salamat.
-Mag-ingat ka sa pag-uwi. -Ikaw rin.
Mahal kita, Lola.
-Magandang gabi, sir. -Magandang gabi.
Ihatid mo siya sa 117 Avenue de Wagram. Maaalala mo ba?
-Minsan, nakakalimutan niya. -Sa 117.
-Mag-ingat ka! -Oo.
Makakatulog siya nang mahimbing.
Buwisit talaga siya.
-Sino? -Ang anak ko.
Kung okay lang, gusto kong ibahin ang destinasyon.
Saan papunta?
Pupunta tayo sa...
Okay... 17 rue Cambronne.
-Okay, ma'am. -Binibini.
Hindi ka pa matutulog?
Gusto kong magbasa sa sala.
Okay.
Tulog ka na, mahal.
-Tulog na. -Ano?
Wala.
KANAE JAPANESE GROCERY
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Paumanhin.
-Magandang gabi. -Magandang gabi, Margot.
-Magandang gabi, Theresa. -Magandang gabi, ma'am.
-Magandang gabi, Margot. -Magandang gabi.
Malik. Kumusta na?
Mabuti. Medyo inaantok pa ako, pero okay lang ako.
Puntahan mo si Mama kung pagod ka. Mayroon pa akong magic pills.
Richard? Ano'ng ginagawa mo rito?
-Ikaw na sa hatinggabi. -Alam ko.
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Hi, kumusta?
Magandang gabi.
-Okay lang ba ang lahat? -Oo, naghihintay lang kami.
-Hi, Carole. Kumusta ka na? -Hi.
Anim na raan at tatlumpung…
Limang daan at dalawampu't lima...
Ano 'yan?
Hindi puwede!
Ano?
Talagang nagkamali ka.
-Hindi, naisulat ko lahat. -Hindi.
Maling hanay, tanga.
-Hindi. -Hinalo mo ang pera sa bar at dekorasyon.
-Oo. -'Yan.
At sa tingin mo, napakagaling mo na.
-'Yan ang trabaho ko. -O?
Ako dapat ang pinuno.
-Kumuha ka ng sekretarya. -Pinag-iisipan ko na.
Oo, tama, masyado kang kuripot.
-Kuripot ako? -Mamaya na lang ulit.
-Sandali, diyan ka lang! -Babalik ako.
-Natatakot ako! -Huwag kang matakot! Makikita mo.
Katulad mo ako noong una.
Madalas ka bang pumunta?
Hindi ko sasagutin 'yan.
Puwede mong sabihin sa kapatid mo.
Minsan kapag Huwebes, madalas kapag Biyernes,
at palagi akong nandoon kapag Sabado.
Maganda ang Biyernes, mayroong lottery.
Sa huli, may makakasama kang lalaki na magdadala sa 'yo sa kuwarto.
At kung hindi mo nagustuhan ang lalaki?
-Hindi pa ito nangyayari sa akin. -Talaga?
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
Ano'ng gusto mo?
-Isang kalabasa. -Pasok.
-Palagi bang "kalabasa?" -Hindi.
Binabago ang password bawat linggo. Pinapadala nila sa email.
-Oo? -Ako ito.
-Dalawang minuto at lalabas na ako. -Okay.
-Okay ka lang? -Oo.
Oo?
Natanggap ko ang text. Hindi ka pa gumagaling?
Hindi.
Huminga ka.
Huminga ka nang malalim.
Nasaan ka?
-Sa harapan ng salamin. -Mabuti.
-Tingnan mo ang sarili mo. -Matanda na ako.
Hindi!
Mahaba pa ang buhay mo.
Puno pa ng mga sorpresa.
Walang kasingsama tulad ng iniisip mo.
May mga bagay na gumagaling, nakakalimutan mo ang iba.
May mga bagay na pangit na nagiging maganda.
-Halikan mo ang sarili mo. -Ano?
Halikan mo ang sarili mo.
Sabihin mo, "Okay lang ang lahat."
Okay lang ang lahat.
Salamat.
-Okay ka lang ba? -Oo. Maganda ito, di ba?
Medyo bata pa sila, pero...
-Mas malambing. -Oo.
Magandang gabi.
Dalawang shot, pakiusap.
Akin na ang susi mo.
-Bakit? -Sige na.
Kailangan kong dalhin ang lalagyan ng pera sa bar.
-Heto. -Sige na!
Ayos.
Wala na tayong oras.
Okay.
Buwisit.
Ano 'yon?
Nangyayari na. Manganganak na ako.
Maganda 'yan.
SECOND CHANCE CABARET
Napakaganda niya
Hindi ko pinangarap na mahalin siya
Napakaganda niya
Hindi ko siya makalimutan
Napakaganda niya
Noong nilipad siya ng hangin
Tumakbo siya nang masaya
At sinabi ng hangin sa akin
Napakaganda mo
At kilala kita
Para mahalin siya magpakailanman
Ay hindi magiging posible
Oo, pero umalis siya
Sayang, pero totoo
Napakaganda niya
Ikaw rin.
Hinding-hindi ko makakalimutan.
Ngayon, taglagas na
At madalas akong umiiyak
Ngayon...
Wala na ang tagsibol
Sa parke, nanginginig ang mga dahon
Sa malamig na hangin
Sumasayaw ang damit niya
At pagkatapos, wala na siya
Napakaganda niya
Hindi ko pinangarap na mahalin siya
Napakaganda niya
Hindi ko siya makalimutan
Napakaganda niya
Noong nilipad siya ng hangin
Napakaganda niya
Hinding-hindi ako makakalimot.
Salamat.
Umalis na tayo rito!
-Magandang gabi. -Magandang gabi.
-Ang ganda ng boses mo. -Salamat.
May ginawa ba akong mali?
Wala. Bakit?
Bigla ka na lang umalis.
Nagsasaya tayo, di ba?
Pasensiya na.
Nasaan ang banyo?
Nasa sala, kumaliwa ka
at diretso lang sa dulo.
Huwag kang gagalaw.
Okay ka lang ba?
Magandang gabi, Françoise. Kumusta ka?
Kailangan nating mag-usap.
At hindi mo ito magugustuhan.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni TROYE
Mapanlikhang Superbisor Jessica Ignacio