Wio!
Mój pierwszy napad zbójecki.
Ostatnio się tak cieszyłem, patrząc w lustro.
- Twoja broń, Dick. - Dziękuję.
Tym strzelasz do ludzi.
Rany. Dość mała, nie?
Wygląda, jakby twoja broń urodziła moją.
Mam zatrzymać tym dyliżans?
Może wolisz, żebyśmy my to zrobili?
Nie masz doświadczenia, a twoja broń jest maleńka.
Dam radę, Nell. Zaufaj mi.
Wio!
- Dobra, już czas. - Wio!
Tworzymy historię.
Uderzamy na trzy. Raz, dwa...
Złapiemy następny.
Są dość szybkie, nie?
Dobra, jeszcze raz.
Wyciągnęliśmy naukę.
Tym razem uderzamy na dwa.
Nie. Ty zostań tutaj, niczego nie psuj i sobie popatrz.
A kiedy użyję mojej brońki?
- Stać! - Ręce do góry!
To napad!
Kim jesteś? Co wieziesz?
Gadaj albo zjem ci twarz!
Proszę, nie. Jestem Craig Czarownik.
Wiozę tylko zwykłe czarownicze manele.
Tak? Otwórz wóz!
Co to? Gdzie pieniądze?
Jestem prostym czarownikiem.
- Zarabiamy mniej niż pielęgniarki. - Mówię głośne, straszne słowa!
Proszę, tylko mnie nie zabijajcie.
Boże, mam atak paniki. Potrzebuję inhalatora.
Potrzebuję...
To okropne.
POSZUKIWANI GANG Z ESSEKSU
WYMYŚLNE PRZYPADKI DICKA TURPINA
Co się dzieje? Nie jesz szczura.
Nie chodzi o szczura.
To znaczy chodzi. Sorry, Moose.
Ale to było okropne. Zabraliśmy mu wszystko.
Przestępcy tak robią.
Łupimy ludzi i chowamy się w kryjówce.
Nie jest zbyt ukryta. Tam ktoś wyprowadza psa.
Dzień dobry.
Dobry, Linda.
Jesteś nowym szefem, Dick. Jaką masz wizję?
„Oddajcie nam pieniądze, jeśli możecie”?
Jeszcze tego nie przemyślałem,
ale prawdopodobnie przyda nam się więcej polotu.
Ułudy.
- Iluzji. - Tak.
Możemy olśniewać ludzi naszą wyobraźnią.
A kiedy będą olśnieni, umkniemy konno, puszczając oczko.
Ale zawadiacko.
Nie musielibyśmy nic zmieniać,
gdybyś nie zadarł z Wilde’em.
To było lekkie niedopatrzenie.
Mówił nam, kogo łupić.
A przez ciebie chce nas teraz... No tak. Zabić.
Nie chce nas zabić, Nell.
Trochę się zezłościł, ale pewnie już o nas zapomniał.
POSZUKIWANY
Chcę go, Christopher.
Żadnego mężczyzny nigdy aż tak nie chciałem.
Kiedyś chciał tak mnie.
Slake, jak sytuacja z Turpinem?
Dicka widziano ostatnio tutaj.
Liczni świadkowie zauważyli go tutaj, tutaj i tutaj.
Niesamowite.
Udało mu się pojawić w czterech krańcach kraju.
Nie, panie. Te pinezki trzymają tylko mapę.
Nie mogłaś użyć pinezek w innych kolorach?
To bardzo niejasne.
- Tak. Przepraszam. - Niech szukają dalej.
Chcę jak najszybciej pochwycić tego Dicka.
Dorośnij, Christopher.
Rany, ale nas wytrzęsło.
Jak się je parkuje?
WIECZÓR ROZBÓJNIKÓW
Czyli organizują wieczór dla samych rozbójników?
Tak. Spodoba ci się, Dick.
Robią je co drugi wtorek.
Rozbójnicy piją, handlują bronią i opowiadają o swoich napadach.
Mają też loterię.
Pamiętajcie, że mamy zbierać cele do napadów,
więc łowmy uchem.
Nie dosłownie, Honesty.
Ale frekwencja.
Są tu wszyscy poszukiwani.
Gang Graysona.
Fajkowi marzyciele.
A te bestie to Straszne loki.
Dick, postaraj się nas nie zawstydzić przed innymi gangami, dobrze?
Nie martw się, Nell. Umiem rozmawiać z przestępcami.
Odznaczam się charyzmą.
Patrz tylko.
Hej, mocarzu. Ładne pończochy.
Dick Turpin, Gang z Esseksu. Pewnie o mnie słyszałeś.
Odczep się.
Może poczekaj do trzeciego dnia, zanim nas zabijesz?
Nell!
Dostanę pieniądze na loterię?
Proszę. Błagam cię.
Możecie przestać nas zawstydzać?
Chodźcie tutaj!
Znalazłem nam boks.
Boże, co za gang.
- Dick Turpin! - Eliza.
Twoja ucieczka z Tyburn zachwyciła mojego czytelnika.
- I to tak, że mam już czytelników. - Rany.
SZALONA UCIECZKA
- Ludzie mnie lubią? - Uwielbiają cię.
Ryzykujesz życie w pełnych wrażeń przygodach.
Wkrótce ta broszura będzie bestsellerem. Przynajmniej we wsi.
Będę sławny.
O Boże. A to co?
Pracuję nad tą obiecaną kominiarką.
To kluczowy etap. Chcesz jeden czy dwa otwory na oczy?
Chcę, żebyś nie przyciągał uwagi.
Rozbójnicy mordują i łupią. Nie robią na drutach.
To może powinni się nauczyć, bo robótki ręczne czasem się przydają.
- Dick, żyjesz! - Mała Karen.
Ja stawiam. Co podać?
No dobrze... Cztery kufle najmocniejszego ale, dziewojo,
- i wielką misę wieprzowiny. - Świetnie.
Dla mnie ziółka. Mięta, jeśli masz.
Dla mnie też. Może weźmiemy dzbanek?
I moje ulubione włoskie ciasteczko.
Już podaję.
A co to jest?
Tabela rozbójników.
Sumuje skradzione dobra, liczbę zabójstw i współczynnik strachu.
A potem klasyfikuje gangi od najlepszego...
do nie najlepszego.
- Które mamy miejsce? - Teraz? 49.
Jesteśmy w górnej 50. To świetnie.
Na 50 miejsc.
Pod nami jest tylko jeden gang?
- Jaki? - Bracia Dooberry.
Idioci.
Kto jest pierwszy?
Oni. Diabły wcielone.
A to ich szef, Leslie Duval.
Najgroźniejszy rozbójnik na świecie.
Jest super.
To mój rozbójniczy idol.
Jest przeciwieństwem ciebie.
Powinienem więc poprosić go o radę.
- Hej, Lezza! Tutaj! - Nie, Dick!
Faux pas?
Hej. Dick Turpin, nowy szef Gangu z Esseksu.
Wiem, kim jesteś, złamasie.
Widziałem, jak hasasz w śmiesznej koszuli.
Tak? W której? Tej z żabotem?
Może mówi o tej pięknej bluzce?
Tej z kokardą.
- Robisz na drutach? - Tak, a co? Chcesz coś?
Mógłbym machnąć ci getry.
Szybko śmigam igłą.
O rany, Nell.
Jak możesz pracować z taką fają?
Faja mi się podoba.
W sumie to zabił Toma Kinga. No i teraz jest naszym szefem...
Pierdzielisz.
Taki wyskrobek nie załatwiłby Toma Kinga.
Ale tak było. Strzeliłem mu w twarz.
Tak. Odstrzelił mu facjatę.
Właśnie.
Prosto z czaszki.
Wylądowała na drzewie.
Wyglądało, jakby miało twarz.
Wyobrażasz sobie?
Jezu, Nell. Co za żenada.
Przyjdź pracować dla prawdziwego gangu.
Już pracuje dla prawdziwego gangu. Dla Gangu z Esseksu.
Jesteśmy równie groźni, co pozostałe gangi.
Twoja mięta, Dick.
Dodałam trochę miodu.
- Wiem, że boli cię gardło. - Dzięki.
Chryste, żałosny z ciebie szef.
Słyszałem, że złupiłeś drobnego czarownika imieniem Craig.
Cóż, to była pomyłka.
Teraz mamy nową wizję.
Większe, seksowniejsze rozboje.
- Jesteś gotowy na duży rozbój? - I seksowny.
Tak? Jak duży?
Największy z możliwych.
To może złupisz... Niezłupialną karetę?
Szaleństwo.
Może. Co to jest Niezłupialna kareta?
Podobno wiezie szmaragd wielkości małpiej pięści.
To znaczy? Małpy są różne.
Mniej więcej taka.
Małpa? Mała.
Pięść, ty zjebie. Nie małpa. Pięść.
To już lepiej. Dobra, zrobimy to.
O taki rozbój mi właśnie chodziło.
Superseksowny jak małpie pięści.
Kareta przejeżdża co noc o północy obok dużego klonu.
Zobaczymy, czy macie do tego jaja.
Mamy jaja.
Zobaczymy.
- Zobaczymy. - Na pewno?
- Na pewno. - No to idźcie.
- Który to klon? - Ten duży przy kościele.
Wiedziałem.
No to do zobaczenia.
Podobno ta kareta jest przeklęta. To źle, co?
Oby nie była. Dołączając do gangu, zastrzegłem, że nie chcę klątw.
Jasno powiedziałem, że wolałbym ich uniknąć.
Zaufaj mi. Nie będzie przeklęta.
Kolejny traf, Dick. Wygląda zupełnie normalnie.
- Proszę przodem. - Dam radę.
Stać! To jest napad.
Proszę?
Honesty, chodź.
Wypas.
Jak tam, długa zmiana?
Były w tym roku wakacje?
Rany. Jest cudowny.
Serio ma rozmiar małpiej pięści. Patrz.
DLA PORÓWNANIA
O tak.
Dick! Co się dzieje?
Dick!
O Boże.
Dick. Co się dzieje?
Głupcy.
Nikt nie złupi Niezłupialnej karety.
Kto dotknie szmaragdu, będzie nią powoził.
Co? Dick?
Powoziłem nią przez 43 lata, ale teraz jestem wolny.
Mogę kochać się z twoją śliczną żoną, bić twoje dzieci
- i wyjeść cały twój ser. - Dick!
Zatrzymaj karetę! Musisz coś zrobić.
Nic nie można zrobić.
Jest uwięziony. Tylko imbecyl próbuje złupić Niezłupialną karetę.
Ty też ją kiedyś złupiłeś.
No tak, ale wtedy mało kto o tym wiedział.
Żeby zrobić to teraz, trzeba być imbecylem.
Absolutnym imbecylem.
Już to mówiłeś.
Imbecylem.
I jak wam poszło?
W sumie nie za dobrze.
Kiedy Honesty dotknął szmaragdu, został woźnicą.
No pewnie, ty ciołku.
Tak się dzieje z Niezłupialną karetą.
Tylko imbecyle tego nie wiedzą.
Możecie już przestać?
Widziałem już w życiu partackie gangi.
Ale wy jesteście najgorsi.
Drudzy od końca.
Już nie.
BRACIA DOOBERRY GANG Z ESSEKSU
Cholerni Bracia Dooberry.
Nell, ile razy dasz się jeszcze poniżyć?
Chodź do nas. Nasza strzelczyni, Szalona Rosie, straciła oko.
Zupełnie nie orientuje się w przestrzeni.
No weź.
Ja? Diabłem wcielonym?
Zawsze tego pragnęłam.
Nie możesz odejść z gangu. Nie skończyłem twojej kominiarki.
Nie chcę kominiarki.
To może przerobi ją na saszetkę
na różne drobiazgi.
Nie jesteś rozbójnikiem. Im szybciej to pojmiesz, tym lepiej.
Do boju, Diabły!
Gdzie ten ptaszek?
O tutaj.
Masz opcję wegańską?
Według tej „borszury” jesteś teraz rozbójnikiem,
przestępcą o najniższym statusie.
Jak ci idzie?
Całkiem dobrze. Dajemy czadu.
Straciliśmy połowę gangu, panie Turpin, i jesteśmy na szarym końcu tabeli.
Wyprzedzili nas nawet Bracia Dooberry. Kompletna porażka.
No dobra, Moose.
Po co tyle szczegółów?
Czyli wpakowałeś się w jakąś kabałę?
Tak, to było dziwne.
Chcieliśmy złupić przeklętą karetę i Honesty został woźnicą.
- Chcieliście złupić Niezłupialną karetę? - Tak.
Tylko imbecyl by się na to porwał.
Benny! Słyszysz to? Próbował złupić Niezłupialną karetę.
Tylko imbecyl by się na to porwał.
Skąd w ogóle o niej wiecie?
Każdy o niej wie.
Czy każdy o niej wie?
Tak, każdy o niej wie.
- Jest przeklęta. - Przeklęta.
- Jest przeklęta. - Wiem.
Kto ją tknie, zostaje woźnicą.
Tak, wiem. Właśnie to się stało. Musimy odzyskać Nell i Honesty’ego.
Albo ich zostawmy i stwórzmy nowy gang.
Tylko we dwóch.
Możemy się nazwać... Najlepsi przyjaciele.
Nie możemy zostawić tak Honesty’ego.
Dlaczego? Może mu się podoba.
No już, zastanówcie się. Ktoś musi wiedzieć, jak zdjąć klątwę.
Może ten chomik, którego złupiliśmy?
- Craig. Czarownik. - Craig?
- Z lasu Wiglow? - Tak.
Ten od tych sztuczek?
To nie czarownik.
To szarlatan.
Widziałem, jak lewituje.
Skakał, Benny.
Nie daj się wplątać w to całe „hoklus-poklus”.
Wróć do rzeźni i pracuj dla mię... sa.
Nie. Muszę uratować Honesty’ego.
Może potem wróci Nell i dam jej kominiarkę.
Liczę, że otwory na oczy będą dwa.
Pamiętaj, co zawsze mówiłem: jeden otwór, wyjdzie potwór.
Dobrze. To już chyba wszystko. Chodźmy, Moose.
- Nieźle, Toby! - Prosto w środek!
Cholernie dobry ten gang.
Oczywiście.
Werbuję tylko najwredniejszych i najpodlejszych łotrów.
Ten zjadł swojego tatę.
Ta kopie sieroty.
A ten nigdy nie stawia kolejki.
- Kanalia. - Tak.
A ta kryjówka jest bardzo ukryta. Pewnie nikt tu nie wyprowadza psa.
Każdego, kto tu trafi, torturujemy i zabijamy.
No tak. Spoko.
- Tak. - A co robicie z psami?
Znajdujemy im dom. Nie jesteśmy potworami.
Tak. Oczywiście.
To kiedy nasz pierwszy napad, szefuniu?
Nieładnie.
Wolnego, nowicjuszko. Nie jesteś jeszcze Diabłem.
O miejsce Szalonej Rosie powalczysz z nimi.
OTWARTY NABÓR
Zostawiłam swój gang.
To nie był gang, tylko koło gospodyń.
Nie. Muszę sprawdzić, czy masz wprawę.
Mam wprawę, jasne?
Mam ogromną wprawę.
To brzmi, jakbyś nie miała.
Dobra, faktycznie.
Ale wierz mi, wszystkich tych cwaniaków... ocwanię.
Las Wiglow jest olbrzymi.
Na pewno go nie znajdziemy.
- To on, nie? - Tak, to on.
Dobra. Pewnie nas nienawidzi, więc musimy go oczarować.
Zostaw to mnie.
- Kto tam? - Spokojnie, to my.
To my cię złupiliśmy.
- Moose. - Zostawcie mnie.
Straszyliście, że zjecie mi twarz.
- Pomocy! - Spokojnie.
Znowu się zmoczysz.
Nie zmoczyłem się. To był żółty eliksir. Trochę wyciekło. Pomocy!
Zablokowałeś się. Pomogę ci.
Porwiesz materiał.
Jesteś wolny.
Ale zanim pryśniesz... piękna peleryna.
Podoba mi się.
Tylko ciut za długa. Może ci ją skrócę?
Mam ze sobą maszynę.
Jasne. Czemu nie?
Chyba śnisz, dziwaczny gocie!
Znowu to samo.
Skróciłem ci ją do połowy łydki,
co jest optymalną długością peleryny.
Dodałem też nową klamrę, żeby się nie rozerwała.
A to niby ja jestem magikiem.
Teraz możesz założyć na nią amulet.
Na pewno zaplątywał się w zapięcie.
Wiesz co? Faktycznie się zaplątywał.
Cały, kurde, czas.
Czyli najpierw peleryna, potem amulet, a na końcu poroże.
Peleryna, amulet, poroże.
Naprawdę mi pomogłeś.
- Wybaczam ci. - Dzięki.
Nie chcę się narzucać, ale mógłbyś się odwdzięczyć?
Witam w mojej pracowni, Czarodziejskim dębie.
Rany. To dopiero kryjówka.
Nikt jej nie znajdzie.
Dzień dobry, Craig.
Hejka, Linda!
Wtedy to on został woźnicą i kareta odjechała w noc.
Te mityczne pojazdy to zmora.
Zobaczmy, co znajdę.
Mam tu gdzieś chyba książkę.
Ale zarąbiste miejsce.
Pełno tu magii.
PRZEKLĘTE POJAZDY OD A DO Z
Dobrze. Zobaczmy.
„Opętana furmanka”. Nie.
„Zaczarowana wrotka”.
„Nawiedzone kanoe”. Nie.
Jest. „Niezłupialna kareta”.
Pozwólcie, że powiem to jak czarownik.
„Był sobie baron,
który kupił żonie zielony szmaragd wielkości małpiej pięści.
- Lecz zanim”... - Mogę ci przerwać?
- Tak? Dzięki. - Świetny głos.
Tylko ciutkę mnie rozprasza. Nie przyswajam wszystkich informacji.
Więc użyję normalnego głosu. W sumie to... bolało mnie gardło.
Jeśli możesz.
„Był sobie baron, który kupił żonie zielony szmaragd
wielkości małpiej pięści.
Lecz zanim go jej dał,
zamordował ją rozbójnik, który szukał kamienia”.
„Wściekły baron wynajął czarnoksiężnika, żeby przeklął szmaragd,
uwięził rzeczonego rozbójnika”...
...„i ukarał go na całą wieczność”.
Świetna opowieść, ale czy jest coś o tym, jak uwolnić woźnicę?
Jest napisane, że baron zrobił też specjalne rękawiczki,
które pozwalają dotknąć szmaragdu i nie zostać przy tym uwięzionym.
Musimy je zdobyć.
Mogą pomóc uratować Honesty’ego.
Albo sprzedamy szmaragd i osiądziemy w Shropshire.
Tylko we dwóch.
Gdzie są te rękawiczki?
Pochowane w rodzinnej krypcie
strzeżonej przez ducha samego barona.
Nie baw się tym. Ma dziwne baterie.
Trudno je znaleźć.
Próby są cztery.
Zwycięzca zostanie pełnoprawnym członkiem Diabłów wcielonych.
- To miejsce jest moje. - Po moim gnijącym trupie.
Tym lepiej.
Próba pierwsza. Celujcie, jakby zależało od tego wasze życie.
Bo zależy.
Próba druga.
Naładujcie broń i strzelcie, zanim ja strzelę.
Próba trzecia. Łapcie łup i w nogi. Ostatnia osoba oczywiście umiera.
Pa, pa, Kevin.
I zostałyście tylko dwie.
To chyba tutaj.
Dick, słyszałeś, że wolałbym uniknąć klątw, prawda?
Po prostu to miejsce mocno trąci klątwą.
No weź. Nie aż tak mocno.
Mocno trąci klątwą.
No dobra, to lekko trąciło klątwą.
Dick. Coraz mocniej trąci klątwą.
Nie podoba mi się to, Dick.
Dostaję gęsiej skórki.
Pomóż mi to ściągnąć.
To pewnie rzeczy barona.
Lubi krykieta.
Na długie podróże.
Ale rękawiczek brak.
Kto śmie zakłócać mój wieczny sen?
Dick, rękawiczki.
Jesteś baronem. Zbudowałeś Niezłupialną karetę.
Żeby zniewolić łajdaka, który zabił moją ukochaną.
Gardzę rozbójnikami. Niech zaznają wiecznego potępienia.
Niech spoczną w nieoznaczonych grobach. Niech ich genitalia zwiędną i odpadną.
- A wy to kto? - Rozbójnicy.
Co?
Powiedział: „podróżnicy”.
- Jest z Newcastle. - Nie.
Właśnie tak.
Gotujcie się na śmierć.
Chwila. Zaraz to złapię i wtedy się zemszczę.
Co robisz, Gerald?
Znowu chcesz mnie pomścić?
Oczywiście. Nie spocznę, póki ci przeklęci rozbójnicy...
Boże. Minęło 150 lat. Odpuść sobie, człowieku.
- Masz obsesję. - Nie. To namiętność.
Ciągle nawijasz o rozbójnikach i tym głupim rubinie.
To był szmaragd. Wiesz o tym.
Wielkości małpiej pięści, bo uwielbiasz małpy.
Raz tak powiedziałam.
Próbuję zrobić dla ciebie coś miłego.
Pozwól mi ich zamordować.
Na litość boską.
Przestańcie. Widzę, co się dzieje.
Baronowo, ma obsesję na punkcie zemsty, bo mu na tobie zależy.
Tak wyraża swoją miłość.
Baronie, baronowa nie potrzebuje teatralnych gestów.
Chce, żebyś był bardziej obecny i zapomniał o przeszłości.
Więc mówisz, że powinienem zostawić rękawiczki.
Kiedy on mówi, to rozumiesz?
Może dasz je mnie? Będziesz mógł w końcu odpuścić.
W sumie trudno się w nich chwyta.
Poza tym próbuję straszyć.
A w rękawiczkach to niemożliwe.
- Może dam ci jedną? - Są połączone.
Jeśli nie chcesz z nami iść, to będzie trudne.
No już.
O Boże.
Nell.
Co tak długo?
Robię tak od dwóch godzin.
Co ty tu robisz? Jaki to miał być ptak?
Ogólny leśny nastrój.
Wiem, że zawaliłem, ale mam plan, jak uwolnić Honesty’ego
i zdobyć ten duży szmaragd.
Ale cię potrzebuję.
Mam już gang, Dick.
Prawdziwy, któremu przewodzi morderczy psychopata.
Zawsze tego pragnęłam.
- Nie wyglądasz na szczęśliwą. - Taką mam twarz.
Żegnaj, Dick.
Hej, Nell. Byłbym zapomniał. Skończyłem twoją kominiarkę.
Zrobiłem dwa otwory. Jeden wyglądał idiotycznie.
No tak. Dzięki.
Nell.
Uważaj na siebie, dobra?
- Pa. - Pa.
Pa.
P... Nie zrobię tego.
Kolejne wyzwanie. Do mnie, robaki.
Idę, Leslie! To jest szefie!
Ostatnia próba to informacja.
Połowa sukcesu to wiedza, kogo złupić.
Każdy dobry cel zapisuję tutaj. Tak jak i swoje opowiadania o miłości.
Która coś doda, załapie się.
Posłuchajmy.
Był starszym, niedostępnym lordem,
a ona wiejską mleczarką.
Ale kiedy na nią spojrzał, mój Boże,
płonęła goręcej niż kuźnia.
Podoba mi się.
Frywolny początek.
- Zapisuję. - Tak!
Nell?
No dobrze...
On jest silnym grabarzem,
a ona...
dorodną strażniczką.
Pracują w tych samych godzinach, więc nie mogą się pocałować.
To okropne.
Zero romantyzmu.
- Lepiej podaj dobry cel. - Niech pomyślę.
Tak. W sumie to... Czekaj.
A jeśli załatwię ten wielki szmaragd?
- Jak poszło? - Kiepsko. Nie wróci.
No to Najlepsi przyjaciele.
Honesty, nie martw się. Uwolnimy cię.
- Tak w ogóle, to wyglądasz świetnie. - Tak?
Ja je wezmę.
Uda mi się to, co nie udało się trzem pokoleniom Duvalów.
Co?
Mój pradziadek zabił baronową, szukając tego... szmaragdu.
Z drogi.
Chodź tu, mój piękny.
Co? Co się dzieje?
Ale miałem rękawiczki.
To nie są prawdziwe rękawiczki. Wydziergałem je.
To są prawdziwe rękawiczki.
Tylko imbecyl wziąłby moje rękawiczki, myśląc,
że są prawdziwe.
Ej, Turpin. Puść szmaragd.
Nie tak szybko.
To dopiero się spisałam.
- Dostałaś wiadomość. - Jaką?
- Komunikowaliście się za moimi plecami? - Wyszytą w kominiarce.
Mówiłem, że to się przyda.
I tak nie będę jej nosić.
Idź skończ swój romans.
- Honesty. - Tak?
- Jak się czujesz? - Muszę się napić.
I posmarować usta.
DICK I PRZEKLĘTA KARETA
Brawo, Dick. To było niesamowite.
Potroiłam sprzedaż. Mam już sześcioro czytelników.
Ale szybko to wydałaś.
Podglądałam cię z krzaków.
- To trochę dziwne. - Patrzcie.
Uaktualniają tablicę rozbójników.
Dziewiętnaści!
- Super! - Pierwsza dwudziestka!
Nie jest źle.
To dopiero początek, Dick.
- Musicie za nie zapłacić. - Co?
Twój sweterek, Siekaczu.
Dzięki, Dick. Ale milusi.
Ktoś coś jeszcze chce?
Gruby golf na wieszanie? Lina się nie ociera.
- Ja poproszę. - Dla mnie też!
No dobra, może i jesteś rozbójnikiem.
- Słucham? - Nie, nic.
Proszę pana, znalazłam.
- Gang z Esseksu? - Nie.
Różnokolorowe pinezki do mapy.
Na miłość boską.
- Slake, przygotuj mojego konia. - Dobrze.
Chcesz, żeby coś było zrobione dobrze? Zrób to sam.
Nie spocznę, póki nie pochwycę tego Dicka.
To nie jest takie śmieszne.
Napisy: Marzena Falkowska