Wstawaj.
Pieniądze albo... Geoffrey.
To nie najlepszy dzień.
Załatwiłem sobie plecy,
więc nie mogę wstać.
To może „kucaj”? Ktoś to już robił?
Nell, może kucnąć?
Kucnąć, przysiąść, poskakać, wszystko jedno.
- Otwieraj wóz. - Lepiej nie. Nie radzę wam go łupić.
Przewożę Reddlehag.
Reddlehag? Kto to?
To zła wiedźma, która wysysa dusze mężczyzn i kobiet.
Nie jest zbyt wybredna.
No weź. Wiedźmy nie istnieją.
To tylko miks zabobonu, mizoginii i strachu przed nieznanym.
Nie, to prawdziwa wiedźma.
Albo wolnomyślicielka, jak ja.
Nie, wiedźma.
Szefie, szybka narada.
Wiesz, że popieram cię w 1000%,
ale na całym świecie najbardziej boję się wiedźm.
Ja też. Kiedy miałem 12 lat, jedna mnie przeklęła.
Głos mi się obniżył.
Urosłem. Wszędzie pojawiły się włosy.
Mam taki radykalny pomysł.
Może zamiast przeżywać dziwną przygodę z wiedźmą,
ukradniemy trochę... Boże, jak im tam było?
- A tak. Pieniądze. - Nie.
Moose, musisz się przemóc. Honesty, dorastałeś.
Nell, liczy się nie tylko kasa. Może trzeba jej pomóc.
Zostawcie to mnie.
Nie mogę oddychać.
Uratowaliście mnie. Dziękuję.
Bardzo się bałam.
Naprawdę bardzo.
Ale macie miny.
„O nie, nie może oddychać”.
Jasne, że mogę.
Ogień!
Co to miało być?
Dobra, rewiduję moją ocenę.
Chyba jednak jest wiedźmą.
Tak, tak. Mówiłem.
POSZUKIWANI GANG Z ESSEKSU
WYMYŚLNE PRZYPADKI DICKA TURPINA
Zachowajcie spokój!
To rutynowa magiczna kwarantanna.
- Zostań w domu, ocal życie. - Panikujemy!
Zabije nas wielka, czerwona, ognista wiedźma!
Nie wiem, co się dzieje.
Powtarzam. Nie wiem, co tu się wyrabia.
Mięsne smakołyki, otwarty bufet.
Steki tak krwiste, że ociekają smakiem.
Tato, musisz się schować. Grasuje Reddlehag.
Tak ci tylko wmawiają, synu.
Reddlehag to tylko fortel sfabrykowany przez władzę,
żeby mogła nas zniewolić.
Ten idiota ją uwolnił.
Wierz, w co chcesz.
Żadna klątwa wiedźmy nie szkodzi tak jak niemożność przytulenia wnuków.
Nie masz wnuków.
A czyja to wina?
Zawsze marzyłem, żeby wnuk odziedziczył moje tasaki.
Szybko, do Ruiny.
Kiełbasa dla wolności.
Wyjdźcie i jedzcie.
A do tego nie trzeba być w środku?
O nie. Teraz to dopiero się naraziłem.
RUINA
Magiczne kamienie ją odstraszą,
pentagramy uświęcą pomieszczenie, a paprykowy hummus nas ochroni.
Każdy wie, że wiedźmy go nie znoszą.
A ja powieszę na drzwiach ten znak i zmienię „otwarte” na „zamknięte”.
Co? Na wiedźmy to nie działa.
- Przecież umieją czytać. - Wszyscy zginiemy.
Nie umieją?
Zamykamy z powodów nadprzyrodzonych.
Minimum pięć drinków na głowę.
To unhappy hour. Ceny są podwójne.
Dzięki, że pozwalasz nam zostać.
Jak się odpłacimy? Pieniędzmi nie możemy. Nadal kiepsko łupimy.
Możecie schwytać tę wiedźmę.
Sprzedaż spadła.
Nawet Alf nie uczy już rysunku.
Przykro mi, Alf.
Tony ma gorzej.
Kryjemy się w pubie.
Świetna strategia dla imprezy-niespodzianki,
a nie dla walki z wiedźmą.
Nie musimy z nią walczyć. Możemy ją przekonać.
Jest stylowa. Pogadamy o modzie.
Nie.
Nie przekonasz jej, Turpin.
Pracuje dla samego diabła.
Mam tu jej akta procesowe.
Podobno kiedy wybiera jakąś wioskę,
to wysysa dusze wszystkich jej mieszkańców.
Nie wiedziałem o tym.
Nie wyglądasz na zmartwionego.
Nie.
Oficjalnie mam meldunek w Jersey ze względu na podatki.
Więc mnie to nie dotyczy.
- No tak. - Może nie wybrała naszej wioski.
Może ją obleciała i zamiast tego udała się na wakacje na Seszele.
Chociaż to chyba ona.
Dzięki. Co byśmy bez ciebie zrobili?
Reddlehag.
Ona istnieje.
PIEKARZ
Witaj.
O Boże. Czy ona wyparowała George’a?
- Co? - A tak.
Zmienia też ludzi w kury.
Kury?
Inne nieloty też, tak naprawdę.
Emu, dodo, pawie, pingwiny, pingwiny cesarskie, martwe gołębie.
Ale tak jak mówię, głównie kury.
Nie cierpię kur.
Drgające potwory o oczach jak paciorki.
Robi się coraz gorzej.
Spokojnie.
Piszą tu, że nie może wejść, póki 27 razy nie wymówimy jej imienia.
Świetnie. Wystarczy 27 razy nie powiedzieć Reddlehag.
- Reddlehag to rzadkie słowo. - Mało kto mówi Reddlehag.
A co znaczy Reddlehag?
Ciekawostka.
Reddle w słowie Reddlehag znaczy „ochra”,
a „hag” to, no wiecie, jędza.
Czyli Reddlehag to ochrowa jędza.
Reddlehag.
Zauważyliście, że zaczęliśmy dużo mówić Reddlehag?
Nie mówimy Reddlehag aż tyle. Ja powiedziałem Reddlehag. Moose też.
Honesty, powiedziałeś Reddlehag. Geoffrey parę razy.
- Potem ty. - A ty powtórzyłeś parę razy Reddlehag.
O Boże.
Co my robimy?
To już z kilkanaście razy.
Bez paniki. Przestańmy mówić Reddlehag.
Powiedziałeś Reddlehag.
Ty powiedziałeś Reddlehag.
To przykład na to, czego nie możemy robić.
Czego nie możemy robić?
Mówić Reddlehag.
Nie mów Reddlehag.
Czemu mi każesz, jeśli mam nie mówić Reddlehag?
Nie każę ci mówić Reddlehag. Sam powiedziałeś Reddlehag.
Boże. Nie mogę przestać.
Osiągnęliśmy punkt krytyczny.
Nikt nie mówi już Reddle...
Nikt już nie mówi tego słowa.
To nie takie trudne.
Musicie uważać. Na zewnątrz jest wiedźma.
- Nazywa się... - Nie.
Nie pamiętam.
Uważajcie.
Dzięki Bogu.
Myślałem, że powie Reddlehag.
Czy usłyszałam swoje imię?
Łap ją, Nell!
Co?
Masz coś w zębach.
Miło, prawda?
Od lat nie byłam w knajpie.
Co mam zamówić?
O, już wiem.
Zamówię kufel dusz!
Spokojnie, zajmę się tym.
Cześć. Dick Turpin. Już się spotkaliśmy.
No tak.
Niechcący usłyszałem, że szukasz dusz.
Uwielbiam je. Są pyszne.
Ale może skusiłabyś się na coś innego?
Drinka z szampanem?
Nie robimy takich.
- Wódka z colą? Dobre są. - Wiesz, że mamy tylko piwo.
Zabij mnie.
Dobrze, to może piwo?
Zimne piwko, wygodny boks, pełen relaks.
No i pijemy.
Nie całą noc. Rano mam robotę.
No dobra.
Serio?
Mała Karen, dwa piwa.
- Ty za nie zapłacisz? - Tak, dopisz mi do rachunku.
Jakiego? Nie masz rachunku.
- Przełożymy to? - Nie.
Muszę się czymś zająć.
Proszę. Pyszne, zimne piwo. Zdrowie.
- Słodkie. - Ja czy piwo?
Jest wstrętne. Fuj!
Znowu zmienię beczki.
Czemu dałeś mi zwykłego lagera?
Przepraszam.
Sam nie wiem. Spanikowałem.
Może zmieńmy podejście. Masz ochotę na latte?
Zostanę w swojej strefie komfortu!
Wiem, czym się uraczę. Twoją duszą.
Twoją duszą. Twoją duszą.
Twoją nie.
Do tego poproszę paczkę chrupek.
Widzicie? Wiedziałem, że działa na wiedźmy.
Słuchajcie, mamy problem.
Łaskoczesz.
Wiecie, że mogłabym się uwolnić, tylko mi się nie chce.
Cicho.
Zmień Dicka z powrotem w Dicka, bo będziesz Reddle-trup.
Sorry. A Dick to?
Ten biedny, piękny mężczyzna, którego zamieniłaś w ohydnego potwora.
Nie udawaj, że to nie on, bo widzimy, jakie znosi jajka.
To ten. Twój chłopak.
Zmieniłam twojego ukochanego w kurę i jesteś zła. Rozumiem.
To nie mój chłopak. Ani ukochany.
- Ale ci się podoba, prawda? - Nie.
- Tak. - Nie.
- Właśnie że tak. - Nie!
Przecież to widać, nie? Wyraźnie.
- Może trochę. - Przestań.
- Nie. - Zabawmy się.
Kiedy mnie spalicie? Pogonicie widłami? Utopicie, skatujecie?
Ej, młotku. Mam coś dla ciebie.
Nell, ona robi straszne oczy.
O Boże, ale z niego delikatniś.
Znowu je robi.
Dick, nie patrz.
Strasznie się boję.
Uspokój się. Przysięgam, że nic nie robię. No spalcie mnie.
Spalcie mnie, spalcie mnie,
- spalcie mnie. - Ale jesteś wkurzająca.
Spalcie mnie.
Powinniśmy ją zabić.
Tam jest kominek.
Trochę mały, ale włóżmy tam jej stopy i podsyćmy ogień.
Wolnego. Nie radzę tego robić.
Przy okazji zabijecie jej magię i twój chłopak na zawsze będzie kurą.
To nie mój chłopak.
Na zawsze?
Będzie nieśmiertelną kurą?
Nie, na zawsze w sensie tyle, ile żyją średnio kury.
To znaczy ile?
Od pięciu do dziesięciu lat na wolności i do dwóch w niewoli.
Zależnie od tego, czy to nioska, czy brojler.
Czyli zabijając ją, stracimy Dicka.
Ale inaczej pośle nas do piekła.
Sprawa jest prosta.
Do ognia z nią.
Właśnie.
Szef przemówił.
No dobra.
Odzyskamy Dicka i ją spalimy.
Ale jeśli trafię do piekła, będę rozwścieczona.
Mam pomysł. Chodźmy do Craiga.
- Poradzi nam. - Tak.
Na pewno nie, ale spróbować można.
To idźcie i weźcie Gdaka Turpina.
Miał być przecież Dick Ćwirkin.
To i to pasuje. Szybko.
A co z nami? Wciąż mamy wiedźmę w spiżarni.
Nie szkodzi. Tylko nikt nie może jej zabić, póki nie wrócą.
I tak nikt nie wie, że tu jest.
Wiemy, że trzymacie tam Reddlehag.
Macie dwie minuty, żeby wynieść ją na spalenie.
Spalić wiedźmę!
Szybko, Craig. Czas leci.
Proszę bardzo.
Oko ropuchy, nos borsuka, kropla sosu sojowego.
Trzy łzy prawiczka. Nie moje, mojego kumpla.
I voilà!
Kiepsko nalewasz.
Trochę to szare.
Słaby ten eliksir miłości. To raczej eliksir przyjaźni.
Ale jakoś przejdzie.
- Ledwo. - Dziękuję.
A teraz chwila prawdy.
Jedno z nas musi go spróbować.
Może być niezręcznie.
Zbliż się, a cię obleję.
- Sorry. - Craig! Musisz nam pomóc.
A wy to kto? Trwa egzamin.
Tak, ale wiedźma chce wyssać nam dusze.
Co gorsza, zmieniła Dicka w straszną kurę.
To nie najlepsza pora.
To Maureen z Rady Czarowników.
Zdaję egzamin na licencję magiczną.
Tak, po raz siódmy. Twój wujek zdał za pierwszym razem. Wstyd.
Licencja magiczna? Jak to?
Cały czas czarujesz.
- Widzieliśmy. - Wybuchy...
- Uroki. Eliksiry. - ...dym, płomienie.
Cicho! To tylko insynuacje.
Nie praktykowałbym magii bez licencji.
Co zapisujesz? Nie zapisuj.
Chętnie bym pomógł,
ale czas Maureen jest ważniejszy, więc...
W sumie to idealna okazja, żeby ocenić twoje magiczne zdolności.
Lub ich brak.
Odmień przyjaciela, złap wiedźmę.
- Czas start. - Jasne.
To pestka. Miotła z masłem.
Wiem, co robić.
Nie wiem, co robić.
Spalić wiedźmę!
WIEDŹMY NA STOS
Spalić wiedźmę!
- Zamknięte! - Tak. Mamy wesele.
- I stypę. - I chrzciny.
- Jedna rodzina. Kupa emocji. - Nie.
Gdzie jest Reddlehag?
- Reddlehag? - Kto?
- Nie ma jej tu. - Nie znam takiej.
Halo!
Ktoś mnie tu obgaduje!
Spalić wiedźmę!
Tam w ogóle niczego nie ma. Nie wiem, po co tam idziecie.
Siema.
Wiem, jak to wygląda,
ale to nie Reddlehag.
To czemu jest czerwona?
To teraz bardzo modny kolor.
Czemu jej oczy lśnią demonicznie jak u wiedźmy?
- Jakaś alergia. - Ma konszachty z diabłem!
Hej, wcale nie mam!
Jest między nami chemia? Puknęliśmy się w Hadesie?
Musicie spytać jego.
Spalić jędzę!
W końcu.
- Spalić wiedźmę! - Czekajcie.
Nie możecie spalić wiedźmy bez procesu.
To prawda. Niech będzie.
No to... najpierw wytoczymy proces,
a potem spalimy jędzę!
Kto zamawiał Dicka?
No proszę. Jesteśmy blisko.
Blisko?
To cholerny spaniel.
Przynajmniej jest wegański.
To jest napad!
Tyle dobrze, że to na pewno on.
Całkowita niekompetencja.
Słuchajcie, nigdy nie widziałem niczego lepszego.
Widzę Hempstead. Widzę Nell.
Uważaj z tą kulą. Wciąż ją spłacam.
Pokaż.
To nie Hempstead, tylko gra w piłkę nożną!
Tak, akurat jest mecz. Przełączałem między nimi.
To przełącz z powrotem na Reddlehag!
- Chce ją zobaczyć! - Chwila.
Co ty robisz?
Reddlehag?
Mam schwytać Reddlehag?
Cóż, to będzie ciekawe.
Rozpoczynam obrady sądu.
Jestem lord Alistair Montgomery Nigel Dephefil Rookwood XXXIII.
Będę dziś sędziował.
Co on tu robi?
Chce przewodzić każdemu procesowi o czary. Takie ma hobby.
Naszym zadaniem jest ustalić, czy ta kobieta,
która na pewno jest Reddlehag, naprawdę jest Reddlehag.
Chyba chodzi o nią.
Tak, tamta kobieta.
Słucham.
Proszę, nie zabijajcie mnie.
Proszę, zlitujcie się.
Nie wiem. To mój pierwszy raz.
Winna czy niewinna?
Winna. No ba!
Chciała powiedzieć: niewinna.
To ma być niby sprawiedliwy proces?
W ławie zasiada ten sam tłum.
I zaraz ją skażemy!
WIERZCIE KUROM
Spalić jędzę!
Bez obaw.
Nikomu nie zależy na sprawiedliwości bardziej niż mnie.
Dlatego postawiłem się w roli obiektywnego i bezstronnego sędzi.
Oraz oskarżyciela.
Zaczynamy proces.
Proszę podać nazwisko, zawód i miejsce pracy.
Geoffrey Więziennik, więziennik, więzienie.
Może pan zidentyfikować Reddlehag?
Ta, która powtarza, że jest Reddlehag.
To ja. Mówi o mnie.
Nie mam więcej pytań.
Dobrze, proszę dalej.
Oczywiście. Następny świadek!
To ona. Zmieniła się w ogień i zaczęła latać.
- Poczułem się urażony. - Był zachwycony.
Narysowałem ją.
Ma obsesję.
Pozowałem tylko do aktu.
To ona! Jest wiedźmą! O tutaj!
Mała Karen, próbujemy ratować Dicka.
Sorry, poniosło mnie. Nigdy nie byłam świadkinią.
Podsumowując, zdecydowanie jest wiedźmą i zdecydowanie powinniśmy ją spalić.
Zalecam też zniżki na mięsne smakołyki.
Podjadajcie kebab przy pieczeniu Reddlehag.
Sprzeciw. Przekupstwo.
Odrzucam.
Dziękuję, Wysoki Sądzie. Ależ proszę.
Nie mam nic więcej do dodania.
Nie za dobrze to wygląda, co?
Z darmową kiełbasą nie wygrasz.
Może nie muszę wygrywać. Wystarczy, że zasieję ziarno wątpliwości.
Wzywam na świadka Johna Turpina.
WIELKA KSIĘGA WIEDŹM
Reddlehag nie może zabrać niewinnej duszy, więc wpada do miasta i trochę czaruje.
Kura tutaj, kura tam.
Wtedy ludzie chcą ją spalić.
I kiedy to robią...
Zakryj mu uszy.
Przybiera postać demona i zbiera dusze dla diabła.
Więc jeśli ją spalą, już po Hempstead.
Czemu od tego nie zacząłeś, szajbusie?
Odgrywałem rolę dla...
- I jak, Maureen? Dobrze? - Niezbyt.
Musimy ostrzec Nell.
Nie odmieniłem Dicka.
- Zrobisz to po drodze. - Uważaj, gnieciesz jedwab.
Wybacz, szefie.
Johnie Turpinie, oskarżyłeś moją klientkę o to, że jest Reddlehag, tak?
Znam się na wiedźmach i umiem je poznać.
Przez osiem lat byłem mężem wiedźmy.
Dobre.
- Czyli oskarżałeś już wcześniej wiedźmy? - Hej, nie wypominaj mu tego.
To co?
Moje podejrzenia mogły być już rozbudzone.
Ręka do góry, kto został oskarżony o bycie wiedźmą przez Johna Turpina.
Użył rozmarynu do kiełbasy.
- Wiedźmy uwielbiają zioła. - Racja, jestem maniaczką przypraw.
Czyli przygodnie oskarżałeś ludzi, że są wiedźmami.
Ale dlaczego?
Może dlatego, że przy każdym stosie rośnie sprzedaż kiełbasy?
To tylko „przepadek”. Kiełbaski są w sam raz do pieczenia.
Albo celowo oskarżasz niewinne, choć pozornie winne kobiety
o czary, żeby podnieść sprzedaż i podstępnie opchnąć mięso!
To nikczemne pomówienie!
Spotkamy się w sądzie!
Jesteśmy w sądzie.
Racja. W takim razie kontynuujmy.
Cóż, to dość przekonujące.
Ale wszyscy chcemy spalić wiedźmę,
więc orzekam, że jest winna.
Tak. Zwycięża sprawiedliwość i kiełbasa!
Która, swoją drogą, wciąż jest dostępna ze zniżką.
Ją też spalcie.
- Dla pewności. - Co?
Kto broni wiedźmy, sam musi nią być.
Logiczne jak wiedźma.
Co ja zrobiłam?
Czas na stos!
Spalić wiedźmę!
POMYŚLCIE O KURACH
SPALIĆ REDDLEHAG
Zostawcie mnie!
Nie jestem wiedźmą!
Nie jestem...
- Spalić wiedźmę! - Dzień bez stosu to dzień stracony!
Stop!
Nie możecie jej zabić.
A tyś to kto?
Dick Turpin, no przecież.
Sorry, prawie mi wyszło.
Przed chwilą był dzieckiem. Przesadziłem w drugą stronę.
Ciepło ci, szefie?
Chcesz może termofor?
Pośpiesz się! Zaraz mnie tu spalą.
Sorry. Dajcie mi spróbować jeszcze raz.
Musi zostać mężczyzną?
Na litość boską, trzymaj.
Ale potworność.
Normalnie ohyda.
- Dzięki, Maureen. - Gotowe.
- Nie obniżysz mi oceny, nie? - Na pewno nie podniosę.
- Wróciłem. - Tak.
Słuchajcie.
Nie możecie zabić wiedźmy. Próbuje nas oszukać.
Chce zostać spalona, prawda?
Jeśli ją spalimy, stanie się jeszcze potężniejsza.
Serio. Jeśli chcecie przeżyć, musicie pozwolić jej żyć.
Wiem, że to dziwne, ale musicie mi uwierzyć.
Spalić wiedźmę!
Poszło dość nieźle.
Tak, wprost genialnie.
Przepraszam. To stresujący dzień. Większość spędziłem jako kura.
Spalić jędzę!
Nie! Nie stracę znów Dicka. Dopiero co wrócił!
Spokojnie. Wygłosi natchnioną mowę.
Już wygłosił.
Chyba jest opóźnienie.
- Craig, zrób coś. - Nie umiem.
Żeby złapać wiedźmę, potrzebny jest... prawdziwy czarownik, a ja nim nie jestem.
Współczuję, ale raz już pomogłam. Musisz radzić sobie sam.
Nie pozwolę, żeby spalili najwspanialszego człowieka na świecie!
Ani Nell.
Słuchaj, może i nie jesteś prawdziwym czarownikiem.
Może jesteś żałosnym, samotnym dziwakiem z wystającymi zębami.
Ale jesteś naszym przyjacielem i z jakiegoś powodu w ciebie wierzymy.
Więc się ogarnij
i powstrzymaj tę wiedźmę!
Powiem tylko, że wasza wioska jest urocza.
Jestem zaszczycony, że mogę zapalić inauguracyjny stos dla Reddlehag.
To jakiś koszmar. Tato, możesz pomóc?
Za chwilę, synu.
- Próbuję zmaksymalizować zysk. - Za chwilę mogę już nie żyć.
Rozpoczynamy palenie.
Potrzebuję kopyta kozy, 12 płatków róży i trzech łyżeczek szałwii. I to już!
Mam wieprzową nóżkę, dwa zwiędłe żonkile i zioła prowansalskie.
Dobra, musi wystarczyć.
I na miłość boską, niech ktoś przyniesie mój paprykowy hummus!
Wiedziałem, że działa na wiedźmy!
To nie do czaru, po prostu słabo mi, kiedy nie jem.
Reddlehag, mogę zadać ci ostatnie pytanie?
Latasz sobie, wysysasz ludziom dusze. Nie wyglądasz na szczęśliwą.
Jak się czujesz?
Nie wiem. Jestem demoniczną wiedźmą. To całe moje życie.
Rozumiem, ale co z tego masz?
Sławę, potęgę, okazje do podróży, świetny kostium.
Nie hamują mnie fizyczne granice wszechświata.
No tak.
Normalnie bym nie prosił, ale mogłabyś nas uwolnić?
Nie wierzę, że to robię.
Dobra, Dicku Turpinie i jak jej tam,
wasze dusze są bezpieczne.
Naprawdę?
Jasne, że nie, jełopy!
Jestem czystym złem!
Stój!
Puść moich przyjaciół!
- Już się ciebie nie boję! - Ja to zrobię, bo jestem czarownikiem.
- Jasne, sorry. - Dziękuję.
Precz, wiedźmo!
- Nie! - Mam cię!
Mam ją!
Czuję ją tam!
Drepcze sobie!
Tak, Craig!
Dawaj!
Kurczy się! Kurczy! Nie ma jej.
Dobra robota. Dobra...
Mam tu opóźnienie.
Gratuluję, jeszcze będzie z ciebie czarownik.
Czyli dostałem licencję?
O Boże, nie. Popełniłeś 173 poważne błędy.
Najlepszy wynik jak dotąd. Widzimy się za rok na poprawce.
Idiota.
Wezmę to.
Zabiorę ją z dala od głąbów.
Dokąd?
Tam, gdzie nie skrzywdzi już niewinnych.
Może gdzieś na Baleary.
Tylko nie na Ibizę.
Jestem z was dumny. Zwłaszcza z ciebie, Moose.
Przemogłeś się.
Myślałem, że bez ciebie nie dam rady.
Ale jestem silnym, niezależnym rozbójnikiem.
Nigdy już nie znikaj.
Jak ci było, Dick? Jako kurze?
Bardzo podobnie. Znoszenie jaj trochę boli.
À propos...
Tato, chyba jednak masz wnuka.
A więc Turpin pokonał Reddlehag.
Imponujące.
Jego legenda wciąż rośnie.
Oczywiście żeby poznać wroga,
trzeba mieć szpiega w jego obozie.
Ale może mógłbyś się ubrać, zanim przedstawisz raport?
Tak się czuję swobodnie.
Nie musisz na to patrzeć.
Zabawne, nie?
Czego to można się dokopać.
Cześć, Nell.
POSZUKIWANA
Miło znów cię widzieć.
KU PAMIĘCI DAVIDA THACKERA
Napisy: Marzena Falkowska