Posłuchajcie opowieści o Dicku Turpinie,
„najlegendarniejszym” rozbójniku, jakiego widziało Essex.
Odważnie walczył z łowcami, przechytrzał wiedźmy
i został bohaterem dla wszystkich, którzy o nim słyszeli. Dopóki...
nie okazało się, że jest tchórzliwym mięczakiem,
który nienawidził Hemstead i was wszystkich.
Zwłaszcza kobiet i dzieci.
Absolutne kłamstwo.
Dick kochał kobiety i dzieci.
I nigdy na nas nie stał. Tęsknię za tym.
Ale bez obaw, bo ja, Tommy Silversides,
jestem prawdziwym ludowym rozbójnikiem.
Nie dotykaj mnie.
Widzisz?
Szybko obrócili się przeciw Turpinowi.
Nie obrócili się,
tylko ich uwagę odwrócił ten głupi,
piękny, zniewalający idiota, Tommy.
A ty masz utrzymać ten stan rzeczy.
Jeśli to zrobię, obiecaj, że go nie zabijesz.
- Już obiecałam. - Ani nie skatujesz.
Skarbie, to loch przeznaczony do tortur.
Musi ich trochę być.
Obiecaj mi, mamo.
Obiecuję, że nie będę torturować ani zabijać Dicka.
- Zadowolona? - Tak, dziękuję.
Tęsknię za naszymi wspólnymi chwilami.
Powinnyśmy pójść do spa.
No już, zawstydzacie mnie. Wystarczy.
Wiwat nasz nowy, bohaterski rozbójnik!
- Hura! - Ale miło.
W tył zwrot. Nie cierpię, jak mnie dotykają.
POSZUKIWANI GANG Z ESSEKSU
WYMYŚLNE PRZYPADKI DICKA TURPINA
WIĘZIENIE SYNDYKATU TUŻ PO BRUNCHU
Od razu lepiej.
O rajuśku. Znowu ty.
Geoffrey, odwiedzasz mnie jako pierwszy.
Przyniosłeś mi tort z pilnikiem?
Nie do krat. Paznokcie mi urosły.
Jestem strażnikiem.
Po tej całej wiedźmie
uciekłem przed takimi idiotami jak ty do sektora prywatnego. Co za pech.
Cieszę się, że tu jesteś. Na pewno tę celę mi zarezerwowałeś?
A nie większą, z łazienką?
Masz łazienkę. Tamto wiadro.
W czasie deszczu przecieka sufit, więc masz w sumie prysznic.
- Tylko dla mnie? - Nie, dla innych też.
A co z jedzeniem?
Na ścianie jest suchy mech, jeśli masz ochotę.
Bosko. Liznę sobie.
Na pewno mój gang mnie uratuje,
ale na wszelki wypadek, jest droga ewakuacyjna?
Nie. Nie ma jak uciec, Turpin.
Dlatego mówią na to „Wesele wkurzającego kuzyna”.
Choćbyś bardzo się starał, nie ma jak się wymigać.
- Pa. - A ty dokąd?
Jak na ironię, na wesele kuzyna.
CZAS NA TOMMY’EGO!
Witam na zebraniu ewaluacyjnym. Widzę, że macie mundury.
Będziecie tworzyć świetne tło. Zwłaszcza ty, Nell.
Daruj sobie. Możesz mi schlebiać, ile wlezie.
Możesz trzepotać tymi pięknymi rzęsami.
A nawet mnie pocałować.
To nie zadziała.
No już, pocałuj mnie.
- Pocałuj mnie, proszę. - Nell, to dziwne.
Panie Silversides. Tommy.
Panie Silversides.
Te mundury są wspaniałe,
ale ma pan może coś luźniejszego?
Dick zawsze mówi, że ubraniami wyrażamy swoją indywidualność, prawda?
Po co miałbym chcieć, żebyście wyrażali swoją indywidualność? Nie.
Macie odegrać swoje wyznaczone role.
Moose, brutalny osiłek.
Honesty, bezmózgi psychopata.
No i Nell, Kobieta.
Nie jestem bezmózgi, a Nell nie jest kobietą.
No, jestem kobietą.
Ale nie Kobietą.
No dobra, oficjalnie jestem jedyną kobietą tutaj.
Więc jakoś tam jestem Kobietą, ale co to w ogóle znaczy?
To znaczy, że przewracasz oczami, kiedy chłopaki żartują.
Za często nie będę tego robić.
Będziesz, więc spróbuj.
Bardziej.
Nie. Bardziej. Pełen obrót.
Wtedy odkleję sobie siatkówkę.
To sobie odklej.
- Co? - Proszę pana.
Nie tak działaliśmy z Dickiem.
Uczył nas, żebyśmy byli dobrzy, wolni i żebyśmy byli sobą.
Ale mnie się nie podoba to, kim jesteście.
- Nie bierzcie tego do siebie. - Chyba się nie da.
Tęsknisz za nim?
- Tak. - Chcesz iść?
- Trochę. - No to idź.
Ale jak sądzisz, ile taki tuman jak ty przetrwa sam,
zanim nie przemielą go na karmę dla świń?
Tuman?
Nell, powiedz coś.
Lepiej róbcie, co mówi.
Tommy teraz rządzi.
Dziękuję, Kobieto.
O wiele lepiej.
Utrzymujcie kontakt wzrokowy.
Pięć, sześć, siedem, osiem.
Kręcimy bioderkami! Niech zaboli.
Zjeżdżamy na dół.
Do przodu. Do tyłu. Do przodu. Do tyłu.
Raz. Tempo.
Szybciej, szybciej, szybciej.
- Ręce do góry. - Stop!
- To napad. - Stać!
No już! Wizja! Dykcja!
To jest występ.
Więcej ikry.
Tommy, Tommy, Tommy Silversides
Nieczysto!
Nieczysto.
Nie słyszycie tego?
Jeszcze raz.
Co wy robicie? Stop.
Co wy robicie? Znowu mnie łupicie? Hej! Przecież się przyjaźnimy!
Sorry, Craig. Szef kazał.
Hej, to moja prywatna szuflada!
- Prywatna! - Już nie.
Doniosłem na ciebie do Rady Czarowników za nielegalne rzucanie uroków.
Ach tak? Nie szkodzi.
Dobranoc, przyjacielu.
Senna bomba!
Może jeszcze zadziała.
- Zabrać go. - Moose! Honesty!
Jak ja będę zarabiał?
Nie możecie tego robić. Gdzie jest Dick?
Dziękuję.
To tacy jak wy inspirują mnie, żebym rabował takich jak wy.
Znalazłem właśnie swój nowy cel.
Mogłem się domyślić, że jako rozbójnik skończysz za kratkami.
Tato, naprawdę tu jestem?
Czy to halucynacje? Od tygodnia jem tylko mech.
Śnisz, synu.
Jestem tylko wyrobem twojej wyobraźni.
Tak, to na pewno sen.
Nigdy nie zjadłbyś marchewki.
Sława uderzyła ci do głowy.
Nie słuchałeś gangu, kiedy cię ostrzegali, a teraz zostali sami.
- Wiem. Martwię się o nich. - Po co?
Gdyby naprawdę im zależało, już by cię uratowali.
Ale nie wiedzą, gdzie jestem.
Gdyby im zależało, to by wiedzieli.
Damy im więcej czasu?
- Gdyby im zależało... - Jasne. Nie zależy im. Łapię.
Słuchaj, mój gang mnie znajdzie, uratuje
i Dick Turpin znów będzie działać.
Będzie trochę trudniej. Jestem tylko głową. Ale coś wymyślę.
Carol i Sue.
Benny, co ty tu robisz?
To ten dziwny fragment przed przebudzeniem.
Ruina. Ekonomiczne centrum Hempstead.
To idealny cel.
Spory obrót gotówką, dużo strumieni dochodów, dziecko za ladą.
Nie możemy złupić Ruiny. To jedyny dobry pub w okolicy.
A Mała Karen to nasza przyjaciółka.
Prawda?
Miałaś wcześniej rację.
Powinniśmy słuchać Tommy’ego.
Tommy to mądry szef.
Co ty im zrobiłeś?
Przekonałem ich do siebie swoją charyzmą.
No i nie daję im spać.
Ale Moose musi spać 16 godzin, żeby funkcjonować. Jest jak basset.
Nie, musi mnie słuchać.
Co to, Moosey? Grzeczny piesek, tak.
Powoli. O tak.
Widzisz? Jestem bossem.
Numéro un. To znów po francusku.
No już, daj się namówić.
Niech obmyje cię Silver-fala.
Nie.
Nie dam się obmyć Silver-falą.
Jesteśmy miłymi rozbójnikami z polotem. Mało przemocy, dużo kasy.
Boże. Co się ze mną stało?
Wiesz jak jest, Nell.
Jeśli masz problem, idź do mamusi.
Mamo, musimy pogadać.
Buty! To dywan Axminster. Wiesz o tym.
O Boże.
Tommy chce złupić Ruinę.
Nie krzycz. Po cichu, proszę.
Tommy chce złupić Ruinę.
Teraz nic nie słyszę.
Tommy chce złupić Ruinę.
Nie chcę cię szokować,
ale przestępcy popełniają czasem przestępstwa.
Ten pub jest sercem wioski.
Alkohol jest krwią.
To już koniec metafory.
Ale bez tego pubu nie ma Hempstead.
To pójdziemy dalej. Naprawdę myślałaś, że nasze plany kończą się na Hempstead?
Wkrótce w każdym hrabstwie będzie jakiś Tommy Silversides.
Sieć rozbójników-celebrytów, okrzykniętych bohaterami ludu,
którzy będą ogałacać Brytyjczyków.
Nie ma tylu rozbójników skłonnych dla ciebie pracować.
Nie potrzebuję ich. Jak myślisz, skąd mam Tommy’ego?
Chwila, on jest...
Tak. Dlatego potrzebuję ciebie.
Chcę pracować tylko dla Dicka Turpina.
Ale jutro będzie już martwy.
Miałam tego nie mówić.
Obiecałaś, że go nie zabijesz.
To nie fair!
Ale muszę, skarbie. Ma na ciebie za dobry wpływ.
Popatrz na siebie. Wrażliwa, empatyczna, moralnie czysta. Martwię się.
Nie pozwolę ci na to.
Och, kochanie.
Powstrzymaj mnie.
Ojej.
Tak.
Ej, Turpin, pobudka!
A tobie co się stało?
Już zapuściłeś brodę? Siedzisz tu dopiero tydzień.
To? Nie jest prawdziwa.
Zrobiłem ją z rzęs szczurów.
Tradycyjnie ludzie uważają szczury za brzydactwa,
ale z bliska widać, że mają piękne, długie rzęsy.
Tak czy siak, masz tu przyjemną lekturę.
Twój gang chyba za tobą nie tęskni, co?
Nigdzie się nie ruszysz.
Gorzej być nie może.
Czas na prysznic, potwory!
Jedna sala na raz!
Już idą.
Mówię wam, że Tommy nie jest tym, za kogo się podaje.
Och, Nell.
My też wcześniej nie mogliśmy zaakceptować prawdy.
Dick za bardzo nas nie lubił.
Zamknijcie się, idioci.
Patrzcie.
To nie tak ma być.
Koziołkujesz na drzewo, łapiesz gałąź i wtedy ja spadam.
Musisz być ukryty. Inaczej zobaczą, że to nie ja.
Najmocniej przepraszam.
Niedobrze. Włosy i makijaż, chodźcie.
Ta peruka gryzie,
jest niedopasowana i za mało powiewa.
Muszę mieć powiew Dicka.
Zróbcie mi go.
Precz. Isabelle. Reginald. Priscilla.
W następnej wiosce chcę zobaczyć szczery podziw.
Gwałtowne wdechy na mój widok. Pokażcie mi to.
- O rety. - Kto to?
- Ojej! - Super!
Nie, nie, nie. Boże, za co ja wam płacę? Gdzie prawda? Patrzcie na mnie.
Gram już 25 lat.
Od dzieciństwa.
Wiecie, co o mnie mówili? Wciąż to słyszę.
„Dziecięca gwiazda błyszczy w roli zamordowanego niemowlęcia”.
Więc znam się na rzeczy.
Pięć minut przerwy.
Będę w przyczepie.
Nie nazywa się Tommy Silversides, tylko Albert Crumb.
Jeśli jest aktorem, to znaczy, że Dick tak naprawdę nas nie zostawił.
Wciąż nas kocha.
Tommy wszystko sfałszował.
- Tak. - Fanów, popisy,
miętę do ciebie.
Tego nie.
Nie, tak naprawdę zwaliłam go z nóg.
Tak. Faceci często tak na mnie reagują.
Co na to poradzę?
Ale chwila. Skąd to wszystko wiesz?
Muszę wam wiele powiedzieć. Chodźmy.
Halo? Czy ktoś pomoże mi zejść?
RUINA
Twoja mama rządzi Syndykatem?
Okłamałaś nas.
Zdradziłaś własny gang.
Minie dużo czasu, zanim znów będę mógł ci zaufać, Nell.
- Dobra, jestem gotowy. Gdzie jest Dick? - W tajnym więzieniu Syndykatu.
Tak tajnym, że zawiązują oczy koniom, które tam jeżdżą.
I tak je spytajmy. Może coś słyszały.
Wygląda na to, że potrzebujecie człowieka w środku.
To nazwa koktajlu, który wymyśliłem, bo ma w środku człowieczka.
To chyba żaba.
Poczekajcie chwilę.
- Co ty tu robisz, Craig? - Ja?
Po tym, jak pozbawiliście mnie pracy, zatrudniła mnie Mała Karen.
Teraz pracuję tutaj. Wiecie, że moje imię to nie Craig?
Wybrałem je, bo jest czarowniejsze.
Moje prawdziwe imię jest nudne: Baltazar Wspaniały.
No tak.
Wracaj do roboty, Craig. To okres próbny.
Sorry, szefowo.
Jeśli naprawdę chcecie znaleźć Dicka, potrzebujecie wtyki.
Tak dostałem pracę u Małej Karen. Nie, szefowo?
Czemu wszędzie są żaby?
Sorry, szefowo.
Nie wierzę, że to mówię, ale Baltazar ma rację.
- Craig. - Musimy mieć wtykę.
Nie znamy w Syndykacie nikogo innego.
Poza... No...
Oczywiście!
- Tak! - Chodźmy!
Powiedz mi po drodze, bo nie wiem, o co chodzi.
Dobra, Turpin. Czas na tortury.
Tortury? Za co?
Mały prezent pożegnalny od Helen Gwinear.
Z tego, co mówią, to celebryta,
więc postaw na usługi klasy VIP.
Vademecum Intensywnego Pastwienia.
Miłej zabawy.
To dla mnie nie najlepsza pora. Możemy przełożyć?
Witaj, Turpin.
Hej, Dick. Spoko cela.
J-dog? Christopher? Co za niespodzianka!
Odwiedził mnie twój gang. Powiedzieli mi, że tu siedzisz.
Zachwyciła mnie wizja ciebie gnijącego w celi.
Zrobiło mi się miło i ciepło.
Ale teraz, kiedy tu jestem, powiem tylko,
- że cudownie cię widzieć. - Tato.
Wyglądasz bardzo smukło. Schudłeś?
- Tato! - To ta dieta z mchu.
- Tato! - Chwila. O co chodzi, skarbie?
- Znalazłem martwego żuka. - No proszę.
Faktycznie. Brawo.
Tatuś cię kocha.
Widzisz, po naszych igraszkach w Londynie
zacząłem stawiać na uważność i troskę o samego siebie.
Moje relacje z Christopherem są lepsze niż kiedykolwiek.
Wszystko dzięki tobie.
Swoją drogą, mógłbyś co jakiś czas boleśnie zawyć?
- Żeby wiedzieli, że coś robię. - Jasne.
Moje oczy! Proszę!
Żeby ci się odpłacić, wychodząc, mogę zostawić otwarte drzwi.
W sumie wolę, jak są zamknięte. Czuję się wtedy przytulniej.
Pomagam ci uciec, idioto. Dick.
No nie wiem.
Może nie chcę uciekać.
No bo po co?
I tak nie pokonam Tommy’ego. Jest niezwykły.
Nawet moje włosy zaczęły przypominać zwiędłe, smutne strąki.
Wyglądają tak samo.
Jak to w ogóle możliwe?
Może jest im lepiej z Tommym. Może nie jestem dobrym rozbójnikiem.
Słuchaj, Turpin, jesteś okropnym rozbójnikiem.
Myślałem, że mnie pocieszysz.
Ale złupiłeś Niezłupialną karetę,
- okradłeś Syndykat... - Racja.
...i jako jedyny rozbójnik uniknąłeś mojego stryczka.
To chyba sprawia, że jesteś najlepszym rozbójnikiem w historii.
Nie podmieniaj mi sutków!
Nie pokonasz Tommy’ego Silversidesa, będąc Tommym Silversidesem.
Pokonasz go tylko, będąc...
Dickiem Turpinem.
Masz rację.
Dick Turpin jest super.
I to ja nim jestem.
Odzyskam mój gang.
I wtedy...
Zakryj na chwilę uszy, kochanie.
Znajdziesz tę nadętą harpię Helen Gwinear i ją załatwisz.
Codziennie tęsknię za przestępczym życiem.
Musisz sprawić, żeby za to zapłaciła.
Miło było się zobaczyć.
Jesteś skomplikowany, Wilde-style.
Ale dzięki.
Christopher.
Świetnie było znów się spotkać. Do zobaczyska.
Kolana nie zginają się w tę stronę!
Nie!
Dick, zaczekaj!
Dick, ty idioto, zamknąłeś nas! Dick!
Jak mógł uciec? To miało być niemożliwe. Gdzie byłeś?
Na weselu. Tak. Niestety stamtąd nie mogłem uciec.
Zwalniam cię, Geoffrey.
Straż, przygotować powóz. Pojadę do Hempstead.
Ale nie za szybko, bo mnie zemdli. Pająk. Przenieście mnie!
Czyżby segregował śmieci?
Pobudka, wstawać. Czas zrujnować Ruinę.
Muszę zapamiętać: więcej ról komediowych.
Hej!
Pobudeczka.
To mój ważny dzień.
CZAS NA TURPINA U LORDA ROOKWOODA O DRUGIEJ
Dostałeś moje zaproszenie? Jeśli nie, to duży zbieg okoliczności.
To mój gang, Turpin.
Ach tak? Chcesz się o niego pojedynkować?
- Na pewno nie chcesz większej broni? - Zżyłem się z tą.
Nadałem jej imię – Piotruś.
Odstrzel mu twarz, Dick. Jasne? Równiutko.
Spróbuję.
Nie miałem w umowie rewanżu.
Zgłoszę się do związku.
Skończysz to albo ja skończę z tobą.
Pamiętaj, nie możesz przegrać.
Panowie, słuchajcie.
Pojedynek ma być uczciwy.
Żadnych tanich chwytów.
I proszę przynieść mi kanapkę. Z musztardą i bez skórki.
Na białym chlebie. Nie jestem wsiokiem.
Myślisz, że wygrasz?
Zastrzelę cię, oczaruję ludzi i znów zaśpiewam moją piosenkę.
- Lubię ją. - To może duet?
Chwila. Będziesz martwy.
Może i nie będę, skoro nie masz już swoich strzelców.
Co? Jakich strzelców?
Tych, którzy za ciebie strzelają? Którzy mieli się chować między drzewami?
Moose zabrał ich wczoraj na kielicha.
Wyjaśnił im zalety przewiewnych strojów.
I popatrz, jak zadają szyku.
A twoi dublerzy?
Którzy za ciebie łupią?
Honesty poczytał im poezję.
Nie podobała im się. Ale dał im też wysoką łapówkę.
A twoi śpiewacy? Za bardzo zirytowali Nell.
Ale to tylko śpiewacy, więc spokojnie.
Wciąż jesteśmy z tobą, Tommy
Rozpracowali twój sekret.
To dzięki ekipie wypadasz dobrze. Ja tak samo.
Tylko że moja mnie lubi.
Nawet bez nich mogę pokonać cię w pojedynku.
Być może.
Ale ja jestem gotów umrzeć, żeby się przekonać. A ty?
Plecami do siebie.
Na mój znak przejdźcie dziesięć kroków, a potem strzelcie.
Raz, dwa...
więcej musztardy...
trzy...
cztery...
pięć...
sześć...
siedem...
osiem...
dziewięć...
Ty rozmemłana gnido!
- Uciekaj! - Ty seksowny idioto!
No i proszę.
Zwycięzcą jest Dick Turpin.
Nawet nie był naładowany.
No pięknie. Wszystko muszę robić sama.
- Z drogi, skarbie. - Nie.
Daj Dickowi spokój.
Jest moim...
przyjacielem.
Od serca.
A ja jestem twoją rodziną.
Musisz wybrać, po której stronie jesteś.
No... wybieram mój gang. Myślałam, że to oczywiste.
Świetnie.
Ale wiesz, co to znaczy. Będziemy wrogami, kochana.
A moich wrogów znajdują często porąbanych na kawałeczki.
Zobaczymy się naprawdę wkrótce.
Mam nadzieję.
Sorry, mamy trochę chemii.
Widziałem, co zrobiłeś.
Trochę porozmyślałem.
Zrozumiałem, Dick, że jesteś dla mnie jak syn.
„Jak”? Jestem twoim synem.
Masz polot, werwę
i jestem dum... z ciebie.
- Co? - Jestem „dumry”.
- Mówisz „dumny”? - Tak.
Dzięki, tato.
- Ja też jestem. - Kocham cię, Benny.
Tulimy się?
Dawajcie.
Moja bestsellerowa broszura.
Myślę, że będziecie z niej zadowoleni.
GANG OGRYWA TOMMY’EGO
Jestem na okładce! Jestem sławny!
A stary Craig? Jest dla mnie miejsce?
Nie.
Nie powinieneś pracować?
Nie. Wiecie co? Coś sobie uświadomiłem.
Robię ekstra koktajle, ale mój talent przyda się gdzie indziej.
Nie jestem Baltazar Barman.
Jestem Craig Czarownik.
- Wylałaś go, nie? - Prawie od razu.
Co teraz, szefie?
Nie wiem. Poczekamy, aż pojawi się następna przygoda.
Przygody ot tak się nie pojawiają.
Trzeba niestrudzenie ich szukać.
To może trwać miesiącami. A nawet latami.
Uwaga, wieśniacy!
Dziś królewska kareta z klejnotami koronnymi
przejedzie przez waszą skromną wioskę.
Pod żadnym pozorem nikt nie może jej obrabować.
Kto ukradnie te klejnoty, zostanie najbardziej poszukiwanym złodziejem
w całym kraju.
W zasadzie żywą legendą.
Więc nawet tego nie próbujcie.
Miłego dnia.
O nie.
O tak.
Ale super.
Czy ktoś wie, dokąd jedziemy?
Wypuśćcie nas stąd!
Na litość boską, nie jesteśmy Dickiem Turpinem.
Skąd mam to wiedzieć?
Jest nas dwóch.
Nie mój problem.
Jest długi weekend, więc idę popływać.
Nie! Wypuść nas!
Zapłacisz za to!
Wszyscy za to zapłacicie!
Dorwę cię za to, Dicku Turpinie.
Napisy: Marzena Falkowska