ขอเชิญฟังเรื่องราวของดิ๊ก เทอร์พิน
โจรทางหลวงที่ "เป็นตํานาน" เลื่องลือที่สุดในเอสเซ็กซ์
เขาปะทะกับผู้จับโจร หลอกล่อแม่มด
จนกลายเป็นฮีโร่ ในสายตาทุกคนที่เคยได้ยินชื่อเขา จนกระทั่ง...
เขาโดนเปิดโปงว่าเป็นคนขี้ขลาดตาขาว
ผู้เกลียดเฮมสเต็ดและเกลียดพวกท่านทุกคน
โดยเฉพาะผู้หญิงกับเด็ก
โกหกทั้งเพ
ดิ๊กรักผู้หญิงและเด็ก
และมิเคยยืนเหยียบเรา
ข้าคิดถึงตอนมิมีผู้ใดเหยียบ
แต่ไม่ต้องกลัว เพราะข้าทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์ส
เป็นโจรทางหลวงของประชาชน
อย่าจับ
เห็นไหม
มิทันไรก็แปรพักตร์จากเทอร์พินแล้ว
มิได้แปรพักตร์
พวกเขาเพียงโดนทอมมี่หน้าโง่
รูปงาม เกินห้ามใจทําให้เขวเท่านั้นเอง
ลูกต้องรักษาสภาวะนั้นไว้
หากลูกทํา แม่ห้ามฆ่าดิ๊กนะคะ
- สัญญาๆ เราคุยกันแล้วนะ - ห้ามทรมานด้วย
ลูกเอ๋ย เขาอยู่ในห้องทรมาน
ต้องโดนทรมานเล็กน้อยสิ
สัญญาก่อน
แม่สัญญาว่าจะไม่ทรมานหรือฆ่าดิ๊ก เทอร์พิน
- พอใจไหม - ค่ะ ขอบคุณ
ดีใจจังที่แม่กับลูกได้ใช้เวลาร่วมกัน
ไปสปากันดีกว่า
หยุดก่อน ข้าเขินนะ พอแล้ว
ไชโยสามครั้งให้โจรทางหลวงคนใหม่
- ไชโย - น่ารักที่สุด
ไปไกลๆ หันกลับไป ข้าไม่ชอบให้ใครสัมผัส
(ประกาศจับ แก๊งเอสเซ็กซ์)
(เรือนจําซินดิเคต หลังมื้อสาย)
ดูดีขึ้นแล้ว
เฮ้อ เจ้าอีกแล้ว
เจฟฟรีย์ เจ้ามาเยี่ยมข้าคนแรกเลย
เอาเค้กยัดไส้ตะไบเหล็กมาเป็นของเยี่ยมไหม
หาใช่เพื่อแหกคุก เล็บข้ายาวแล้วน่ะ
ข้าเป็นผู้คุม
หลังวุ่นเรื่องแม่มดนั่น
ข้าก็ย้ายมาทําภาคเอกชนหนีพวกโง่ๆ อย่างเจ้า
โชคร้ายชะมัด
เจฟฟรีย์ ข้าดีใจนะที่พบเจ้า เขาจองคุกนี้ใหข้าโดยเฉพาะรึ
ขอย้ายไปห้องใหญ่ๆ มีห้องน้ําในตัวมิได้รึ
ห้องน้ําก็มีนะ ถังหลังห้องนั่นไง ดูสิ
ยามฝนตก เพดานรั่ว ก็กลายเป็นห้องอาบน้ํา
- ข้าได้อาบผู้เดียวรึ - ไม่ๆ ผู้อื่นก็มี
อาหารเป็นอย่างไร
มีมอสแห้งบนกําแพง กินได้เลย
ดีแท้ เดี๋ยวจะไปลองเลีย
แก๊งข้าต้องกําลังมาช่วยข้าแน่
แต่ว่ามีทางหนีไหม
ไม่ๆ หนีไม่ได้เลยเทอร์พิน
เขาจึงเรียกที่แห่งนี้ว่า "งานแต่งเรื่องมากของญาติห่างๆ"
เพราะต่อให้พยายามอย่างไร ก็หนีไม่รอด
- ไปก่อนนะ - ไปไหนรึ
ไม่อยากบอกเลยว่าไปงานแต่งญาติห่างๆ
ข้าเลย...
(ยุคทองของทอมมี่)
นี่เป็นการประชุมประเมินครั้งแรก
พวกเจ้าได้เครื่องแบบใหม่แล้ว
พวกเจ้าจะดูดีมาก เมื่อยืนหลังข้า โดยเฉพาะเนลล์
พอเถิดทอมมี่
ต่อให้ชมข้าไม่หยุดปาก
จ้องข้าด้วยแววตาหยาดเยิ้ม
หรือว่าจะจุมพิตข้า
ก็มิได้ผลหรอก
แน่จริงก็จุมพิตข้าเลย
จุมพิตข้าสิ
- จุมพิตข้า ตรงนี้ - เนลล์ เพี้ยนแล้ว
ท่านซิลเวอร์ไซด์ส ทอมมี่
ท่านซิลเวอร์ไซด์ส
หาใช่ว่าเครื่องแบบไม่งาม...
แต่ท่านมีชุดโคร่งๆ ไหม
ดิ๊กชอบบอกว่าเสื้อผ้าคือการแสดงตัวตน ใช่ไหม
ใยข้าจึงอยากให้พวกเจ้าแสดงตัวเล่า ไม่
ข้าอยากให้เจ้ารับบทตามที่ได้รับมอบหมาย
มูส สมุนหัวรุนแรง
ออเนสตี้ โรคจิตไร้สมอง
ส่วนเนลล์ หญิงสาว
โอเค ข้าหาใช่ไร้สมอง ส่วนเนลล์ก็หาใช่ผู้หญิง
คือ... ข้าเป็นผู้หญิงนะ
แต่มิใช่ผู้หญิง
คืองี้... เอาละ โอเค ตามหลักแล้วข้าเป็นผู้หญิงคนเดียว
เพราะงั้นจะว่าไปข้าจึงเป็นผู้หญิง แต่... หมายความว่าอย่างไร
หมายความว่าเจ้ากลอกตา เวลาพวกผู้ชายพูดอะไรน่าขัน
งั้นข้าคงไม่ค่อยได้กลอก
เจ้าได้กลอกแน่ ฝึกซิ
อ๊ะๆ อีก
ไม่ อีก เอาให้รอบเลย
ถ้าทํายิ่งกว่านี้ลูกตาข้าก็หลุดละ
ก็ปล่อยให้หลุดมา
- ฮะ - ขอร้องละท่านซิลเวอร์ไซด์ส
เราไม่เคยทําเช่นนี้ตอนมีดิ๊ก
เขาสอนให้เรามีน้ําใจ รักอิสระ และจริงใจต่อตนเอง
แต่ข้าเกลียดเจ้า
- ไม่ได้เกลียดเป็นการส่วนตัวนะ - แต่เหมือนส่วนตัวนะ
โอ๊ะ เจ้าคิดถึงเขารึ
- ใช่ - อยากไปไหม
- นิดหน่อย - โอเค ไปเลย
แต่เจ้าคิดว่าคนโง่เง่าอย่างเจ้า จะเอาตัวเองรอดไปได้สักกี่น้ํา
จนกว่าจะตายหยังเขียด
โง่รึ
เนลล์ พูดอะไรหน่อยสิ
ทําตามที่เขาบอกเถิด
ทอมมี่เป็นหัวหน้าแล้ว
ขอบคุณนะผู้หญิง
ดีขึ้นมากเนลล์
โอเค จ้องตาเข้าไว้
ห้า หก เจ็ด แปด
หมุน ดันสะโพกให้สุด เส้นต้องตึง
กดลงไปลึกๆ
เด้งหน้า เด้งหลัง
หนึ่ง เร็วขึ้น
เร็วอีกๆๆ
- ยกมือขึ้น - อย่าขยับ
- นี่เป็นการปล้น - ส่งของมีค่ามา
เร็ว มาดต้องดี พูดให้ดัง
มันคือการแสดง
เล่นใหญ่หน่อย
คือทอมมี่ ทอมมี่ๆ ทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์ส
ผิดคีย์ๆ
ผิดคีย์
มิได้ยินเสียงตัวเองรึ
อีกรอบ
จะทําอะไรน่ะ สหาย หยุดนะ
อะไรกัน อย่าบอกนะว่าจะปล้นข้าอีก
อ้าว เราเป็นสหายกันนี่
ขอโทษนะเครก หัวหน้าสั่ง
นี่ อย่ารื้อเก๊ะนั้น ข้าเก็บของส่วนตัวไว้
- ของส่วนตัว - ไม่ใช่แล้ว
ข้าแจ้งสภาจอมเวท ว่าเจ้าใช้เวทมนตร์โดยไม่มีใบอนุญาต
งั้นรึ มิเป็นไร
ราตรีสวัสดิ์สหาย
ระเบิดหลับปุ๋ย
รอสักพัก อาจจะเห็นผลช้า
- ลากคอไป - มูส! ออเนสตี้!
จะให้ข้าเอาอะไรมาแลก
ทําเช่นนี้มิได้นะ ดิ๊กอยู่ที่ใด
(แผนการหนีอันแยบยลของดิ๊ก)
(เรื่องราวของทอมมี่)
ขอบคุณที่มา
คนเช่นเจ้านี่แล ที่เป็นแรงบันดาลให้ข้าเอาเปรียบคนเช่นเจ้า
พบเป้าหมายคนต่อไปแล้ว
เจ้าก็น่าจะรู้ตัว ว่าสุดท้ายโจรทางหลวงจะต้องติดคุก
พ่อ ลูกอยู่ที่นี่จริงๆ
รึนี่เป็นภาพหลอน
ลูกกินมอสมาอาทิตย์เดียวเอง
ลูกฝันไป
พ่อเป็นเพียงก้อนเนื้อในจินตนาการ
ใช่แล้ว นี่เป็นความฝัน
ชีวิตจริงพ่อมิกินแครอทหรอก
ลูกปล่อยให้ชื่อเสียงเข้าครอบงํา
มิฟังคําเตือนให้ระวังภัยของคนในแก๊ง
บัดนี้พวกเขาจึงต้องโดดเดี่ยว
- ใช่ ลูกก็ห่วงพวกเขาเช่นกัน - อย่าห่วงเลย
หากรักกันจริง พวกนั้นต้องมาช่วยลูกแล้ว
หาได้ง่ายเช่นนั้นพ่อ พวกเขาไม่รู้ว่าลูกอยู่ไหน
หากรักกันจริง ต้องรู้แล้วว่าลูกอยู่ไหน
ให้เวลาพวกเขาหน่อยได้ไหม
- ได้ หากรักกันจริง... - พอแล้วพ่อ
พวกเขาไม่รักลูกจริง รู้แล้ว
เดี๋ยวพวกเขาก็เจอ แล้วมาช่วยลูกเอง
แล้วดิ๊ก เทอร์พินจะกลับมาคึก
อาจจะยากขึ้นนะ
เหลือเพียงหัวแล้ว แต่ลูกจะหาทาง
แครอลกับซู
เบนนี่ เจ้ามาทําอะไรนี่
ถึงช่วงแปลกๆ ก่อนลืมตาตื่นแล้ว
ร้านรูอิน ศูนย์กลางเศรษฐกิจของเฮมสเต็ด
เป็นเป้าหมายที่เหมาะสม
เงินสะพัด รายได้หลายทาง เจ้าของเป็นเด็ก
ใช่ แต่ปล้นร้านรูอินมิได้ แถวนี้ไม่มีร้านเหล้าดีๆ แล้ว
อีกอย่าง แม่หนูแคเรนก็สหายเรา
ใช่ไหมพวกเรา
วันก่อนเจ้าพูดถูกแล้วเนลล์
เราควรจะเชื่อฟังทอมมี่
ทอมมี่ ผู้นําที่ปราดเปรื่อง
อะ นี่เจ้าทําอะไรพวกเขา
ความเป็นผู้นําของข้า ทําให้พวกเขาเลื่อมใส
แล้วพวกเขาก็มิได้นอน
แต่มูสต้องนอน 16 ชั่วโมงจึงจะมีสติ
เฉกเช่นหมาบาสเซตฮาวด์
ไม่ เขาต้องทําตามที่ข้าสั่ง
นี่อะไรเอ่ยมูสซี่ เก่งมากลูก นั่นแหละ
เบาๆ อย่างนั้น
เห็นไหม เจ้ายักษ์เชื่อฟังข้าแล้ว
นูเมโรอุน ภาษาฝรั่งเศส
เร็วๆ น่า ยอมเถิด
ปล่อยใจให้พลังของซิลเวอร์สูบเดี๋ยวนี้
ไม่
ข้าไม่ยอมโดนซิลเวอร์สูบหรอก
เราเป็นเหล่าโจรทางหลวงแสนดีมีขนนก
ไม่รุนแรง รายได้สูง
เฮ้อ ข้าเป็นอะไรไปแล้วนี่
รู้ตัวไหมเนลล์
เจ้ามีปัญหา ไปสะสางกับมารดาเสียนะ
แม่ ลูกขอคุยด้วยค่ะ
อย่าย่ํา ใครๆ ก็รู้ว่านั่นพรมราคาสูงลิบ
เฮ้อ
ทอมมี่สั่งให้เราไปปล้นร้านรูอิน
- อย่าตะโกน พูดอย่างสงบ - โอเค
ทอมมี่สั่งให้เราไปปล้นร้านรูอิน
แม่มิได้ยินแล้ว
ทอมมี่สั่งให้เราไปปล้นร้านรูอิน
อย่าตกใจนะลูก
แต่อาชญากรต้องออกปล้นน่ะ
ร้านนั้นเป็นหัวใจของคนทั้งหมู่บ้านนะ
แอลกอฮอล์ก็คือเลือดเนื้อ
อะ...
ลูกจะพูดเพียงนี้แหละ
แต่... หากปล้นที่นั่น เฮมสเต็ดก็เป็นอันสลาย
ใช่ เราจะได้ปล้นที่อื่นต่อ
ลูกคิดว่าเราจะจบเพียงที่เฮมสเต็ดรึ
ไม่นาน ทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์สจะไปทุกประเทศ
เครือข่ายโจรทางหลวงชื่อดัง ได้สมญานามว่าวีรบุรุษของชาวบ้าน
ทั้งที่ปล้นประชาชนชาวอังกฤษหน้าตาเฉย
ต่อให้แม่มีโจรทางหลวงกี่คนก็ทํางานมิพอ
แม่มิต้องการโจรทางหลวงจ้ะ
คิดว่าแม่ได้ทอมมี่มาจากไหน
เอ๊ะ เขา...
ใช่แล้ว แม่จึงต้องการลูกไง
ลูกมิอยากทํางานให้ใครทั้งนั้น นอกจากดิ๊ก เทอร์พิน
ใช่ แต่พรุ่งนี้เขาก็ตายแล้ว เพราะ...
แม่พลั้งปากไป
แม่สัญญาแล้วไงว่าจะไม่ฆ่าเขา
ไม่แฟร์เลยนะ
แต่มันจําเป็นน่ะลูก
เขามีอิทธิพลที่ดีต่อลูกมากเกินไป
ดูซิเนี่ย ลูกกลายเป็น คนอ่อนไหว ใจบุญ มีศีลธรรม
แม่กังวล
แม่ทําแบบนี้มิได้นะ
โถ ลูกแม่
ลองห้ามแม่ดูสิ
โอ้ ตายจริง
นั่นแหละ
เฮ้ย เทอร์พิน ตื่น
เจ้าเป็นอะไรไปนี่
ใยจึงปลูกเคราได้เร็วเช่นนี้ ผ่านมาเพียงหนึ่งสัปดาห์แท้ๆ
นี่รึ เคราปลอมต่างหาก
ข้าทํามาจากขนตาหนู
โดยทั่วไปแล้ว คนจะคิดว่าหนูเป็นสัตว์ที่น่าเกลียด
แต่หากมองใกล้ๆ จะเห็น ว่าพวกมันมีขนตาที่ยาวงดงาม
ช่างเถิด เอาไปอ่านเล่นเสีย
ท่าทางสหายเจ้าจะไม่คิดถึงเจ้าเลยนะ
ตายอยู่ในนี้แล
ไม่มีอะไรเลวร้ายไปกว่านี้แล้ว
อาบน้ําได้แล้วพวกชั่ว
เข้ามาทีละล็อกนะ
ไปกันแล้ว
ข้าพูดจริงๆ ทอมมี่ปิดบังตัวตนของตัวเอง
โธ่ เนลล์
ก่อนจะยอมรับความจริง เราก็เคยต่อต้าน
ดิ๊กมิได้รักพวกเราถึงเพียงนั้น
เงียบไปเลยนะ
ดูซะ
ทําแบบนี้มันผิดนะ
เจ้าตีลังกาขึ้นไปบนต้นไม้ จับกิ่งไม้ แล้วหย่อนข้าลงมา
เจ้าต้องหลบให้มิด
มิเช่นนั้นทุกคนจะเห็นว่ามิใช่ข้า
ขอประทานโทษขอรับ ขอโทษครับท่านซิลเวอร์ไซด์ส
ยังไม่ดีพอ ทีมหน้าทีมผม มาเร็วๆ
ฟังนะ วิกนี่คันมาก
ไม่พอดี และหาได้โฉบเฉี่ยวพอ
ข้าต้องโฉบเฉี่ยวเท่าดิ๊ก
ทําให้ข้าโฉบเฉี่ยวเท่าดิ๊ก
ไปได้ อิซาเบลล์ เรจินัลด์ พริสซิลล่า
พวกเจ้าต้องดูประหลาดใจ เมื่อเราไปถึงหมู่บ้านต่อไป
ร้องเฮือกเมื่อเห็นข้า
ไหนขอดูซิ ทําซิ
- ว้าว - นั่นใครรึ
- โอ้ ว้าว - ยอดเยี่ยม
ไม่ได้ๆๆ เฮ้อ ข้าจ้างพวกเจ้าไปใยนี่
ไม่สมจริงเลย ดูข้านะ
ข้าแสดงมา 25 ปี
ผู้ชาย เด็กชาย และทารก
เมื่อก่อนเขาเรียกข้าว่าอะไรรู้ไหม ข้ายังจําได้ดี
"นักแสดงเด็กเฉิดฉายในบททารกตาย"
ข้ารู้เรื่องการแสดงดี
พักห้านาที
ข้าอยู่ที่รถนะ
เขามิได้ชื่อทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์สด้วย
อัลเบิร์ท ครัมบ์ต่างหาก
หากเขาเป็นนักแสดง แปลว่าดิ๊กมิได้ทิ้งเราสิ
เขายังรักเรา
- ใช่ - ทอมมี่โกหกทั้งเพ
- ใช่ ๆ - ทั้งแฟนคลับ ทั้งฉากผาดโผน
- ทั้งแกล้งพิสมัยเจ้า - ใช่
มิได้แกล้ง
เขาประทับใจข้าจริงๆ
ใช่ ผู้ชายเป็นเช่นนี้กับข้าบ่อยมาก
ทําไงได้เล่า
แต่เดี๋ยวนะ เจ้ารู้ได้อย่างไร
ข้ามีเรื่องต้องบอกอีกมากมาย มานี่สิ
ขอโทษนะ ใครก็ได้เอาข้าลงไปทีได้ไหม
(ร้านรูอิน)
มารดาเจ้าเป็นผู้นําซินดิเคตรึ
เจ้าโกหกเรา
เจ้าหักหลังแก๊งของตัวเอง
กว่าข้าจะไว้ใจเจ้าได้อีก คงอีกนานเลยนะเนลล์
- โอเค ข้าพร้อมแล้ว ดิ๊กอยู่ไหน - อยู่ในคุกลับของซินดิเคต
ลับถึงขั้นต้องปิดตาม้าที่วิ่งเข้าไปในนั้นเชียว
แต่เราก็ยังควรจะถามม้านะ เผื่อพวกมันรู้อะไรบ้าง
พวกเจ้าน่าจะต้องใช้คนในนะ
นี่เป็นชื่อค็อกเทลที่ข้าเพิ่งคิดขึ้น
เพราะมันมีชายตัวน้อยอยู่ในแก้ว
นั่นกบต่างหาก
รอดูก่อน
- เจ้ามาทําอะไรที่นี่เครก - ข้ารึ
แม่หนูแคเรนจ้างข้า หลังพวกเจ้ากับทอมมี่ทําให้ข้าตกงาน
ข้าทํางานที่นี่แล้ว
อ้อ รู้ใช่ไหมว่าที่จริงข้าหาได้ชื่อเครก
ข้าเรียกตัวเองเครกเพราะชื่อนี้ "ดูจอมเวท" ดี
ชื่อจริงข้าน่าเบื่อมาก
ชื่อ บัลธาซาร์ผู้เลอเลิศ
อ้อ
กลับไปทํางานได้แล้วเครก นี่ฝึกงานอยู่นะ
ประทานโทษครับ
นี่ หากพวกเจ้าอยากหาดิ๊กให้เจอ ต้องใช้คนใน
เหมือนที่ข้ามาทํางานกับแม่หนูแคเรน
เพราะข้ามีเส้น ใช่ไหมหัวหน้า
ใยร้านข้าจึงมีกบเต็มไปหมดเลยเครก
ขอโทษขอรับหัวหน้า
ข้าก็ไม่อยากพูดเช่นนี้นะ แต่บัลธาซาร์พูดถูก
- ข้าชื่อ "เครก" - เราต้องใช้คนใน
เนลล์ เราไม่รู้จักใครในซินดิเคตแล้ว
มีเพียง... ก็...
ใช่แล้ว
- ใช่ - ไปกันเถิด
มูส
บอกข้าระหว่างทางด้วยนะ ข้าไม่รู้เลย
เอาละเทอร์พิน ไปโดนทรมานได้แล้ว
ทรมานรึ เพื่ออะไร
มันเป็นของขวัญอําลาจากเฮเลน กวิเนียร์
ทุกคนรู้จักเขาในนามคนมีชื่อเสียง
เพราะฉะนั้นขอให้ดูแลเขาเป็นอย่างดี
"ทรมานแสนโหดดี"
ตามสบาย
บัดนี้ข้าไม่สะดวกจริงๆ เอาไว้นัดกันใหม่ได้ไหม
สวัสดีเทอร์พิน
ห้องขังเท่ห์มากดิ๊ก
เพื่อนเจ คริสโตเฟอร์ เซอร์ไพรส์มากๆ
เพื่อนในแก๊งเจ้าไปหาข้า บอกว่าเจ้าโดนจับกุม
ข้าดีใจมากที่เจ้าอาจจะเป็นศพในเรือนจํา
รู้แล้วมันอิ่มอกอิ่มใจ
แต่ ณ บัดนี้ ข้าอยากจะกล่าวว่า
- ดีใจมากที่ได้พบเจ้า - พ่อ
สะโอดสะองเชียว น้ําหนักลดรึ
- พ่อ - ข้าหันมากินมอสน่ะ
- พ่อ - สักครู่นะ ว่าไงลูกพ่อ
- ซากเต่าทองขอรับ - โอ้ ดูซิเนี่ย
ใช่จริงด้วย เก่งมาก
พ่อรักลูกนะ
หลังจากเราเริงร่ากันในลอนดอน
ข้าก็เริ่มเจริญสติและดูแลตัวเอง
แล้วความสัมพันธ์ของข้ากับคริสโตเฟอร์ก็ดีขึ้นมาก
ต้องขอบใจเจ้านะ
ว่าแต่เจ้าช่วยร้องคร่ําครวญเป็นระยะได้ไหม
- พวกเขาจะได้คิดว่าข้าทํางาน - ได้สิ
โอ้ ตาข้า อย่านะ
แล้ว เพื่อตอบแทนน้ําใจ ขากลับข้าจะเปิดประตูค้างไว้ให้นะ
ข้าชอบให้ปิดมากกว่าน่ะ
ปิดแล้วรู้สึกอบอุ่นมากกว่า
ข้าช่วยปล่อยให้หนีโว้ยเจ้าโง่ ดิ๊ก
จะดีรึ
ข้าอาจจะไม่อยากหนีน่ะ
หนีไปทําไม
ออกไปก็แพ้ทอมมี่ เขาดีไปหมดเลย
ตอนนี้ผมข้าเริ่มดูแห้ง แข็ง ไม่พลิ้วแล้ว
ไม่เห็นต่างจากเดิมเลย
เจ้าทําได้อย่างไรนี่
แก๊งข้าอยู่กับทอมมี่ดีแล้วกระมัง
ข้าอาจมิใช่โจรทางหลวงที่ดี
ฟังนะเทอร์พิน เจ้าเป็นโจรทางหลวงที่ไม่ได้เรื่อง
อ้อ นึกว่าจะปลอบใจกันเสียอีก
แต่เจ้าปล้นรถม้าที่ปล้นไม่ได้สําเร็จ...
- ขโมยทองคําของซินดิเคต - จริง
และเจ้าเป็นโจรทางหลวงผู้เดียว ที่มิโดนข้าแขวนคอ
เจ้าจึงอาจเป็นโจรทางหลวงยอดแย่ ที่ดีที่สุดก็เป็นได้
อย่าสลับหัวนมข้า
เจ้าเป็นทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์ส ที่เหนือกว่าทอมมี่ ซิลเวอร์ไซด์สมิได้
หากต้องการชนะเขา เจ้าต้องเป็น...
ดิ๊ก เทอร์พิน
จริงของเจ้า
ดิ๊ก เทอร์พินยอดเยี่ยม
และข้าคือดิ๊ก เทอร์พิน
ข้าจะไปแย่งสหายคืนละ
ถึงเวลานั้น...
ปิดหูสักครู่สิคริสโตเฟอร์ลูกพ่อ
เจ้าต้องจับเฮเลน กวิเนียร์ ผู้เย่อหยิ่งและจอมปลอมให้ได้นะ
ข้าอยากกลับมาทําผิดกฎหมายอีก
เจ้าต้องทําให้นางชดใช้
ดีใจจริงๆ ที่ได้คุยกันอีก
เจ้าเข้าใจยากจริงๆ เลยไวลด์
แต่ขอบคุณนะ
คริสโตเฟอร์
ดีใจที่ได้กลับมาเจอกัน แล้วพบกันใหม่นะ
โอ้ อย่างอเข่าข้าไปทางนั้น
อย่าๆ
ดิ๊ก เดี๋ยวก่อน
ดิ๊ก เจ้าโง่ ขังพวกเราเสียแล้ว ดิ๊ก
เย่
เขาหนีไปได้อย่างไร
มิควรมีใครหนีได้ เจ้าหายไปไหน
ไปงานวิวาห์
ข้าก็หนีมิได้เช่นกัน
ไสหัวไปเจฟฟรีย์
ผู้คุม ไปเตรียมรถม้า ข้าจะไปเฮมสเต็ด
อย่าขี่เร็วนะ ข้าเมารถ
โอ๊ย แมงมุม... อุ้มข้าหน่อยซิ
เขาได้... เขาแยกขยะหรือไม่
ตื่นได้แล้ว ไปถล่มร้านรูอินกัน
เตือนตัวเอง รับบทตลกเพิ่ม
สหาย
ตื่นได้แล้ว
วันสําคัญเชียวหนา
(ยุคทองของเทอร์พิน เรือนลอร์ด รูควูด บ่ายสอง)
มาตามคําเชิญของข้ารึ มิเช่นนั้นคงจะบังเอิญน่าดูชม
นั่นแก๊งของข้านะเทอร์พิน
งั้นรึ มาดวลชิงแก๊งกันไหมเล่า
ไม่อยากได้ปืนใหญ่ๆ แน่รึ
ข้าเริ่มผูกพันกับมันแล้ว
มันมีชื่อแล้วด้วย ชื่อ "พีทตัวจิ๋ว"
เออ ยิงมันให้หน้าแหกเลยดิ๊ก รู้ไหม เอาให้หน้าแหก
- ข้าจะพยายาม - ดี
ตามสัญญาไม่มีดวลรอบสองนะ
ข้าจะฟ้องสหภาพ
หากมิทํางานให้เสร็จ ข้าจะเก็บเจ้าเอง
จําไว้นะ ห้ามแพ้
ทุกท่านๆ ฟังทางนี้
ขอให้ดวลกันอย่างยุติธรรม
ห้ามลอบยิง
และข้าอยากได้แซนด์วิช ตัดขอบ ใส่มัสตาร์ดเดี๋ยวนี้
ขนมปังขาวนะ ข้ามิใช่ชาวนา
คิดว่าจะชนะรึ
ข้าจะยิงเจ้า ทําให้คนฮือฮา แล้วก็ร้องเพลงประจําตัวข้า
- เพลงนั้นเพราะดีนะ - ร้องคู่กันไหมเล่า
เดี๋ยวนะ แต่เจ้าตายพอดีนี่
ข้าอาจจะไม่ตาย เพราะเจ้าไร้ซึ่งนักแม่นปืนแล้ว
อะไรนะ นักแม่นปืนไหน
นักแม่นปืนที่ยิงแทนเจ้ามาตลอด
คนที่ต้องซ่อนอยู่ในต้นไม้
เพราะเมื่อคืนมูสพาพวกเขาไปดื่ม
สอนให้พวกเขารู้จักข้อดีของชุดหลวมๆ
บัดนี้พวกเขาจึงดูดีขึ้นเป็นพะเรอเกวียน
ส่วนทีมผาดโผน
ที่ออกปล้นแทนเจ้าทั้งหมด
ออเนสตี้อ่านบทกวีให้ฟัง
พวกเขาไม่ชอบ
แต่เขายังติดสินบนก้อนใหญ่ด้วย
ส่วนเหล่านักร้อง เนลล์คุยด้วยไม่รู้เรื่อง
แต่ด้วยความเป็นนักร้อง พวกเขาจึงไม่สนใจนัก
เรายังอยู่เคียงข้างทอมมี่
พวกเขารู้ความลับของเจ้าแล้ว
สหายทําให้เจ้าดูดี เฉกเช่นเดียวกับข้า
ต่างเพียงสหายของข้าชอบข้าจริงๆ
ถึงแม้ขาดคนช่วยไป ข้าก็ยังดวลชนะเจ้าได้
อาจจะใช่
แต่ข้ายอมตายเพื่อหาคําตอบ แล้วเจ้าล่ะ
หันหลังชนกันได้แล้ว
พอข้านับ ก้าวสิบก้าว แล้วยิง
หนึ่ง สอง...
ขอมัสตาร์ดอีก...
สาม...
สี่...
ห้า...
หก
เจ็ด...
แปด
เก้า...
ไอ้กระจอกจ้อยร้อย
- ไปเลยนะ - ไอ้ทึ่มหน้ามึน
ผลออกมาแล้ว
ดิ๊ก เทอร์พินเป็นผู้ชนะ
มิได้ใส่กระสุนด้วยซ้ํา
ก็ได้
ข้าทําเองก็ได้
- หลบไปลูก - ไม่
อย่ายุ่งกับดิ๊ก
เขาเป็น...
สหายลูก
สหายที่ดี
แต่แม่เป็นคนในครอบครัวนะเอเลนอร์
เลือกมาเลยว่าลูกจะเข้าข้างใคร
ถามได้ ก็... เลือกแก๊งไง
ลูกชัดเจนมากนะ
งั้นก็ได้
แต่ลูกเข้าใจนะว่าเราจะกลายเป็นศัตรูกัน
และศัตรูของแม่ทุกคน จะติดนิสัยต้องกลายเป็นผุยผง
อีกไม่นานเราได้พบกันอีกแน่
ก็หวังเช่นนั้น
ขอโทษ ก็เราถูกคอกันน่ะ
เมื่อกี้ข้าเห็นเจ้า...
ข้าตรึกตรองดูแล้ว
จึงรู้ตัวว่าเจ้าเหมือนลูกของข้าเลยดิ๊ก
"เหมือน" รึ ข้าเป็นลูกพ่อนะ
เจ้ามีความเริงร่า มีพลัง
และ ข้าภู... ในตัวเจ้า
- อะไรนะ - ข้า "ภุม"
- พ่อจะพูด "ภูมิใจ" รึ - ใช่
ขอบคุณครับพ่อ
- ข้าก็ภูมิใจในตัวเจ้านะดิ๊ก - รักนะเบนนี่
- กอดกันไหม - เอาสิ
เข้ามาเลย
แผ่นพับฉบับนี้ขายดีที่สุด
และข้าคิดว่าเจ้าต้องพอใจมากด้วย
(แก๊งเอสเซ็กซ์รวมพลังขับไล่ทอมมี่)
ข้าได้ขึ้นปก ดังแล้ว
แล้วเครกล่ะ จะได้ขึ้นปกบ้างไหม
ไม่
จะว่าไป เจ้าต้องทํางานมิใช่รึ
ไม่ทําแล้ว ข้าเพิ่งรู้ตัวนะ
ข้าชงค็อกเทลเก่ง แต่ควรเอาพรสวรรค์ไปทําอย่างอื่น
ข้าหาใช่บัลธาซาร์ผู้ชงเหล้า
ข้าคือจอมเวทเครก
- เจ้าไล่เขาออกใช่ไหม - แทบจะทันใด
แล้วไงต่อหัวหน้า
ไม่รู้สิ คงต้องรอให้ การผจญภัยใหม่ๆ ปรากฏขึ้นกระมัง
การผจญภัยไม่ปรากฏขึ้นเองหรอกดิ๊ก
เจ้าต้องออกผจญภัยไม่เว้นวาง
อาจใช้เวลาหลายเดือน
หลายปีก็เป็นได้
ชาวไร่จงฟัง
ค่ําคืนนี้จะมีรถม้าหลวงบรรทุกมงกุฎประดับอัญมณี
ขับผ่านหมู่บ้านอันข้นแค้นของเจ้า
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ห้ามปล้นเด็ดขาด
หากปล้นอัญมณีเหล่านั้น เจ้าจะกลายเป็นโจรชื่อก้องที่เป็นที่ต้องการตัว
ทั่วทั้งแผ่นดิน
หรือกลายเป็นตํานานเดินได้นั่นเอง
ห้ามท้าทายเด็ดขาด
ลาก่อน
ไม่นะ
ไม่ปล่อย
ยอดเยี่ยม
พวกเจ้ารู้ไหมว่าเราจะไปไหนกัน
ปล่อยเรานะ ปล่อยเดี๋ยวนี้
ปล่อย... จะบ้ารึ เรามิใช่ดิ๊ก เทอร์พินนะ
แล้วข้าจะรู้ได้อย่างไร
อย่างแรกคือเรามีกันสองคน
ก็เรื่องของเจ้า
อาทิตย์นี้ธนาคารหยุด แล้ว ข้าจะไปว่ายน้ํา
ไม่ได้นะ ปล่อยเราก่อน
แล้วเจ้าจะต้องเสียใจ
ทุกคนจะต้องเสียใจ
(ดิ๊ก)
ข้าจะแก้แค้นเจ้าให้จงได้ ดิ๊ก เทอร์พิน
คําบรรยายโดย Navaluck K.