Sto lat, koleżko.
Cieszysz się?
Tato, mamo.
Dostanę Szalonego Krokodyla?
Wiesz, że nas nie stać, Victorze.
Idziemy.
Szalony Krokodyl?
Dopiero wstałeś? Gdzie twoi klienci, Jimenez?
A co cię to obchodzi?
Sprzedaj mi atrakcje!
Twoje churrosy są niejadalne!
Nigdy się nie poddam.
Teren, na którym jest pociąg widmo, nawet nie należy do ciebie.
Czyli kłamię?
Zabieraj łapy, draniu!
- Sprzedaj mi je, do cholery! - Ścierwo!
Dupek!
Stul pysk!
To dzieciak.
Zabiliśmy dziecko.
ZABÓJCZE MIASTECZKO
A to co?
Identyfikator twojego sezonowego. Znalazłem go tam, gdzie zabiłaś Véronique.
Nie rozumiesz.
- On to znów zrobi. - Widziałem twoją tablicę.
- Zdjęcia trupów. - To Victor Claudel.
Znów się pojawił. To musi mieć związek z pociągiem widmo.
Prowadzę śledztwo od tygodni. Musisz mi uwierzyć.
Żeby tak oskarżać martwe dziecko. Wstyd.
Wrócę, gdy będziesz gotowa mówić.
Nie próbuj uciec. To węzeł ósemkowy.
Jest najmocniejszy.
Trzeba zrobić wielką pętlę i przełożyć obie...
...te małe końcówki dwa i pół raza.
Chwila, co ja gadam?
Dwa i pół raza i końcówki...
Masz. Nie zapomnij.
To majdan twojej przyjaciółki.
Zajrzyj tu czasem.
Do mnie!
Tutaj!
Podobno wyjeżdżasz.
Naprawdę?
Tak.
Co zamierzasz?
Nie wiem.
Przykro mi, mały.
Brawa dla Królowej Lunaparku 1981 roku,
Barbary Peroni!
Brawo!
Fraco, przestań mnie filmować!
- Nie kręcę. - Widzę, że jest włączona.
Czerwone światełko to słaba bateria.
Jak się czujesz?
Nie chcę, żebyś mnie taką oglądał.
Jest śliczna.
Dobrze spałaś?
Nie.
Gdy zachorowała, zamknęła się w sobie.
Nie chciała się tak pokazywać, bo...
Magda Jimenez była najpiękniejszą z dziewczyn.
Tak uważała.
Że może szczycić się jedynie urodą.
Wygrana konkursu była jej jebanym celem życiowym.
Tak bardzo się nienawidziła, że...
odeszła w samotności.
Bez pożegnania.
Tato...
Dlatego nie chcę, żebyś brała w tym udział.
Nie tylko ciebie chcę chronić.
Ochraniam też siebie.
Kto wykopał ciało agenta? Carmen? Yvanne?
Tylko one wiedziały.
Kto wykopał ciało?
Tylko Carmen i Yvanne wiedziały, gdzie jest. Ale dlaczego...
Dziś Yvanne nauczyła mnie sikać na stojąco.
Kto by pomyślał, że to takie fajne?
Nie wiem czemu, ale bardzo ją lubię.
Sporo klnie, fakt.
Ale to odważna i inspirująca kobieta.
Bardzo chciałabym mieć taką siostrę.
WITAMY W PALAVAS-LES-FLOTS
KRÓLOWA LUNAPARKU 1998
Witam Palavas!
Dobry wieczór państwu!
Jesteście gotowi?
Palavas-les-Flots jest gotowe!
Palavas-les-Flots jest...
Gotowe!
Tak!
Dzisiejszym wydarzeniem jest koronacja Królowej Lunaparku.
Ślicznotki czekają za kulisami...
Powodzenia, skarbie.
Będę twoim królem.
Wiesz... Nie.
Nie będę miała króla.
Lubię cię, ale nie kocham.
Rozumiesz?
Tak, rozumiem.
- Nie będzie ślubu? - Nie pobierzemy się.
Ale dobry z ciebie chłopak.
- Z ciebie też. - Co?
Będę cię wygwizdywał, nie złość się. Muszę wspierać kuzynkę.
- Co? Jest tu Pati? - Tak.
Jej chłopak ją namówił. Jordan. Znasz go?
Powodzenia w konkursie.
- Dziękuję. - Opiekuj się nim.
Co ty wyrabiasz? Zaraz twoja kolej.
Od kiedy palisz?
Co z tobą?
Stresujesz mnie tym swoim spokojem!
- Wróć do środka. Zaraz przyjdę. - Dobrze.
Pamiętaj. Korona należy się tobie.
Cholera!
- Dolorès, co ty tu robisz? - Jestem Sandrine.
Niech będzie. Czemu wróciłaś?
- Wiem, kto jest mordercą... - Ojciec Yvanne. Wiemy.
Co? To nie jej ojciec.
- Dolorès. - Nie, Sandrine!
Nie. Dolorès.
Co tu robisz, zawszona glino?
W końcu mi się udało.
Co robisz?
Tak? No to dawaj.
No chodź. Ale uważaj, bo zaraz...
Tylko jedna z nich zostanie Królową Lunaparku 1998 roku.
- I jak? - Bez bramki.
- Jebania Brazylia. - Kto?
- Już dziś nie wyrabiam. - Dowiemy się.
Gromkie brawa dla czarujących kandydatek!
Przepiękne!
Co za powitanie!
Spokojnie, przyjdzie.
Błagam o wybaczenie.
Już dość, puść ją! Wygrałaś!
- Widzisz, że nie ma mięśni! - Możesz poluzować...
Hasta la vista, baby.
Zajebałaś swoją kuzynkę.
Ona jest moją kuzynką.
Zabieraj łapy.
Cudowna!
Bardzo ładna.
No dalej...
A teraz powitajcie Pati Peroni!
Fenomenalna!
Rzut rożny.
...pole karne, piłka do Zidane'a i gol!
Tak!
Victor Claudel, dzieciak, który zaginął w miasteczku 30 lat temu.
- Co? - Jego widziałaś, jak byłaś mała.
Według listu zabili go mój ojciec i Miguel.
Nie, tak tylko myśleli. On żyje!
To czemu ojciec się postrzelił?
Wspomniałam o Victorze w hospicjum. Ojciec myślał, że nie żyje...
I że znajdziemy ciało w pociągu widmo.
- Zgadza się. - Tam go pochował.
- Właśnie. - Nie ma żadnego ciała.
Nie, bo Victor przeżył i postanowił się zemścić.
Czemu tak wygląda? To maska?
Nie wiem. Ale odtworzył pociąg widmo.
Agent był wampirem, Tony dinozaurem,
Hector Frankensteinem, a Véro zombie-policjantką.
- A co z wiedźmą? - A co ma być?
Mówiłaś o automatach. Brakuje wiedźmy.
Ta starucha!
A teraz Carmen Jimenez!
Carmen.
Carmen? Jimenez?
Sprawdzę.
Jimenez?
Jak się wymawia twoje nazwisko?
- Enez? - „Hi-menes”!
Hi-menes! Carmen Hi-menes!
Nie rozumem. Identyko, co nie?
Tak, widzę to.
To prawda.
To ona jest wiedźmą.
Czemu nas zaatakował z Pati?
Fakt, to bez sensu.
Może myśli, że jesteś brzydka.
- Niemożliwe. - Nie, to jest możliwe.
Gusta się różnią.
Królową Lunaparku 1998 roku zostaje...
Pati Peroni!
Brawo!
Gratuluję, kuzynko!
A teraz nasza królowa wybierze króla, z którym odbędzie romantyczną przejażdżkę.
Victor! Wiemy, że to ty!
Przyjdź po mnie!
Co robisz?
Muszę zatańczyć ze śmiercią.
„Zatańczyć ze śmiercią”? To jakaś metafora?
Wielkie brawa dla naszej Królowej Lunaparku!
Gdzieście były? Wygrała Peroni!
Co mnie to? Widziałeś coś dziwnego?
- Jak co? - Jak potwora.
Potwora?
Pogięło cię?
Co oni wyprawiają?
Kurwa.
Tam jest jebany potwór!
Cholera!
Paco!
To nie jest śmieszne!
Jedźmy już!
Zadziałaj wreszcie!
- To on! - O co chodzi?
- To on! - Że kto?
Paco, zrób coś, do cholery!
Próbuję!
Jedźmy! Włączaj!
Pomocy!
- Nie! - Nie!
Paco, puść kolejkę, do chuja!
Szybko, do cholery!
Proszę!
Puszczaj! Nie!
Pomocy!
- Uruchom kolejkę! - Szybko!
Zostaw nas!
Dajesz, Poissonnet.
Wyłaźcie!
Już dobrze.
Yvanne, zaopiekuj się nimi.
- Zajmę się tym. - Nie sama.
Zaufaj mi.
Chcesz się pobawić?
Szalony Krokodyl.
Rodzice dali ci go na urodziny.
Co oni ci zrobili?
Sandrine!
Nie dotykaj jej, gnoju!
Fraco!
Fraco.
Nie wyjmuj go.
Nie...
Biegiem. Szybko.
Co zrobimy?
Zaczekamy.
Na co?
Cicho.
Co robisz?
- Zdrętwiały mi nogi. - Siadaj na dupie!
Usiądź, na litość boską.
Zadowolony?
Pati?
Co ty odwalasz?
Wiem, gdzie ona jest!
Carmen!
Pati!
Tato!
Paco, zostań z ojcem.
Dzwoń po karetkę.
Policja Palavas-les-Flots.
Nie ruszać się. Zwłaszcza ty.
- Czemu ja? - Rzuć broń.
Rzuć ją.
Ręce w górze.
Bez urazy, Laplace.
Powinienem był cię słuchać.
Bercot sprawdził odciski palców, które nam dałaś, i dziwnym trafem
pasują do Yvanne Poissonnet.
Choćby zastrzyż szczurzym uchem, to cię zastrzelę.
Victor.
To mnie chcesz, nie ją.
To ja, Carmen. Znasz mnie.
Pamiętasz?
Te odciski to ściema. Pobrałam je z puszki w jej domu.
- Co? - Przepraszam.
Miałam cię za wariatkę.
Zostanę z tobą. Obiecuję.
Dobrze.
Pati, uciekaj stąd.
Carmen...
Biegnij, teraz!
Szefie, wsiądziemy do tego pociągu widmo.
Jeśli chcesz strzelać, to proszę.
Carmen! On zabije Carmen!
Puść ją, Victorze.
No dalej, zrób to.
Jestem gotowa.
Wybacz, że cię zapomniałam.
Kazałam ci ją puścić!
Puść ją i się poddaj!
Nie podda się.
Wybacz, Victorze.
Dla mnie jesteś Królową Lunaparku.
Wszystkie jesteśmy.
To koniec...
Czemu to zrobił?
Na pewno.
Witamy w wydziale zabójstw, inspektor Laplace!
Palavas-les-Flots. Miasto, które spało spokojnie.
Miasto, w którym ziszczały się marzenia.
Nareszcie cię dorwałam.
Już po gangu Solex.
Było nam wolno popełniać błędy i zawsze można było je naprawić.
Ale bywa, że spełnienie ambicji wymaga czasu.
A czasem trzeba mieć odwagę.
Czy to umowa o pracę?
Nie, papiery adopcyjne.
Kretyn z ciebie.
No dobra.
Odwaga, by pogodzić się z przeszłością, to warunek pójścia naprzód.
Patoche, co robisz? Rusz dupsko!
Dobrze już.
Przepraszam.
Nawet jeśli to przeraża.
To wariat.
Ale czasami strach jest dobry.
Zamierzałam nadal czuwać nad Palavas-les-Flots.
Tyle że teraz miałam rodzinę, która się mną opiekowała.
Bez popity byś nie wypiła.
Mowy nie ma.
No dalej.
Słusznie wybrałeś. Uśmiechnij się.
Dlaczego nam to robisz?
Albo pan, panie Peroni, albo oni.
Tego pan chciał, prawda? Zostać Królem Lunaparku? Proszę o uśmiech.
Nie.
Nie w ten sposób.
Uśmiech!
Nie wiesz, jak to było.
Wybacz, ale to tylko akwarium...
Są bardzo drogie. Zapłacisz za nie.
Ile kosztują?
Nie wiem. Sto, może 200 franków.
- Dwieście franków? - Cóż...
Jest drogie, ale można je wszędzie zabierać.
Zaraz przyjdę.
Pośpiesz się.
- Ale z ciebie kutwa. - Nigdy nie był w aucie.
Potrzebuje naturalnego środowiska.
Woda to jego naturalne środowisko.
Napisy: Marcin Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk