Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[odgłos nadjeżdżającego samochodu]
[dźwięk dzwonka]
[piosenka „Santa Claus is Coming To Town” Binga Crosby’ego i Andrews Sisters]
[muzyka cichnie, po czym się urywa]
[stęknięcie]
[wydech]
Co, Maksiu? Wszystko okej?
Chce mi się siku.
Mmm, [z pełnymi ustami] ale bardzo?
Dobra, to wychodzimy.
[dzwonek windy]
[melodia „Oh, Christmas Tree” z windy]
[dzwonek windy]
Wesołych Świąt.
Wesołych Świąt!
- [po japońsku] Merrīkurisumasu. - [reakcja zrozumienia]
[mówi po japońsku]
[dźwięk łączenia]
[dziadek] Halo, Krzysiu?
Byłem u dziadka.
[dziadek sarkastycznie] Gratuluję. I czego chciałeś?
Dziadek wie. Babcia obiecała mi ten pierścionek.
[dziadek] A gadaj z nią, jak ci obiecała.
Jakby żyła, tobym gadał.
[otwieranie drzwi]
Krzysztof, inwestorzy.
Chwilkę, dobrze?
[dziadek wzdycha]
Halo?
[odgłos przerwanego połączenia]
Ha…?
[mówi po japońsku]
[tłumaczka] Wszędzie mokro. Wyciągnąć ręce. Szczęśliwym być.
[piosenka „Sleigh Ride” Andy’ego Williamsa]
Poradzisz sobie? Tylko zaczekaj tu na mnie, dobra?
[wzdycha]
A ty tu w ogóle to w jakim charakterze?
Aha.
A, no to [z wysiłkiem] jedziemy. [wzdycha z wysiłkiem]
[zgiełk biurowej imprezy świątecznej]
Cześć.
Jestem.
Eee… tak. To jest wszystko.
Aha.
- Tylko kod. - A.
[piosenka „Sleigh Ride”]
- Maks? - [mamrocze] Nie.
- Maksiu? - [mamrocze] Nie.
Pani do mnie?
[śmieje się] Nie, nie! Dziękuję bardzo! Yy, Wesołych Świąt!
[energiczna muzyka]
[biurowy zgiełk]
Przyjadę i tym razem niech dziadek nie udaje, że go nie ma.
- Słyszałem szuranie. - Nie dzwoń
do mnie, blokujesz telefon.
Karetki nie mógłbym wezwać, jakbym umierał.
Jak dziadek będzie umierał,
niech położy pierścionek w widocznym miejscu.
[dziadek] Dobrze. Przyjedź, to może dostaniesz.
[odgłos niszczarki]
Nie miałeś na mamę czekać?
[energiczna muzyka]
[biurowy zgiełk]
[energiczna muzyka]
Maks?
Maksiu?
[odgłos niszczarki]
Dziecka trzeba pilnować, a nie zostawiać go sam na sam z pisuarem.
Yy, no, to dziękuję, że się pan Maksem zaopiekował. [bezgłośnie do Maksa] Chodź.
Ten pan powiedział słowo na „ch”. Mogę powiedzieć?
Nie, nie, nie. Lepiej nie.
[niezręczny śmiech] Wesołych Świąt, nie?
Chodź, chodź, chodź.
[piskliwie] O nie.
Co nie?
Pani syn mi zniszczył dokumenty.
[smutny] Do nocy stąd nie wyjdę.
Aaa… Wie pan [wzdycha]… Bardzo mi przykro.
Pani się zajmuje odbieraniem rzeczy zawodowo?
[energiczna muzyka]
- Słucham? - Dzień dobry. Ja po przesyłkę.
Dla pana Krzysztofa.
Mmm, taki… w garniturze.
Mówił, że pan ma mu coś do przekazania.
Życzenia świąteczne przekażcie mu.
Mówił, że to naprawdę coś ważnego,
No jak tak ważne, to dlaczego… sam nie przyszedł?
Jakieś problemy w pracy, nie wiem.
Naprawdę nie chcę się wtrącać, ale mówił, że to jest sprawa… życia i śmierci.
[utwór „Cwał Walkirii” Ryszarda Wagnera gra w radiu]
Przepraszam. Właściwie to ja mam coś dla niego.
Chodźcie!
A, to Wilhelm. Członek rodziny.
[dziadek] Przebywał z moją żoną więcej niż ja, dlatego kazałem go uwiecznić.
Mama, fregata! Kliper!
- Najszybsze żaglowce! - [dziadek] [śmiech] Tak.
Ja cały świat tym opłynąłem. Pomoże mi pani ładnie zapakować?
Jasne.
I to jest dla pana Krzysztofa?
[dziadek] No tak. On… on lubi takie rzeczy.
Mm.
I kiedy to dojdzie?
Jeszcze przed świętami. Taka polityka firmy.
Maks!
Dziękuję, do widzenia!
Ahoj!
[energiczna muzyka]
[zgiełk w magazynie firmy kurierskiej]
- Co to? - A, drobiazg.
Ogarnę po drodze. Pst!
[mruczy wzruszona] [mówi po francusku]
[po francusku] Merci.
Kama, miał przyjść prezent dla Maksa.
Chłopaki mieli przekierować paczkę i widzę, że nie ma.
[Kama] A wiesz, nie wszyscy zjechali. Przyjdzie.
Siema!
- [śmiech] Siema, młody! - [wesoło syczy]
[piosenka „Sleigh Ride”]
[zgiełk imprezy biurowej]
Będzie robione ciasto dla ciebie.
- Raz, raz, raz… Raz… - [Kama] [szeptem] Przemowa.
[kierownik] Yyy… hm… Yy, witam wszystkich pracowników.
Tak że tak. Wigilia to jest yy…
No to jest, yym, mo… może to być taki moment podsumowań.
[niezręczne westchnienie]
[kierownik] Yyym, ja jestem z wami już kilka tygodni i bardzo dziękuję…
że obdarzyliście mnie zaufaniem.
Yy… [dyszy niezręcznie, śmieje się]
A zaufanie to jak wiadomo jest dźwięk…
- dźwig… - [sprzężenie]
[pisk głośnika]
- Yy… - [trzask głośnika]
[niezręczny śmiech] Ja dźwigam [przełyka] codziennie. Yyym…
[zakłopotany] Jak pokazują statystyki…
yyy… Wigilia to jest czas cudów!
I dlatego właśnie chciałem wam życzyć wszystkiego najlepszego.
- [kaszlnięcie w tle] - [wzdycha]
Chciałem wam jeszcze powiedzieć, yy… że…
[klaskanie]
- Że… [odchrząkuje] - [wiwatowanie i klaskanie]
[zgiełk imprezy biurowej]
[muzyka popowa]
[lektor z laptopa] Teraz wyobraź sobie lwa.
[pociąga nosem]
- Tak, jesteś nim. - [do siebie] Jestem lwem.
[lektor] Jesteś charyzmatycznym drapieżnikiem,
upartym ssakiem, który zawsze osiąga swój cel.
Tamtego sprzętu to nikt nie umie obsłużyć, tak że [rozbawiona] nie przejmuj się.
[przełyka ślinę]
Chodź się bawić.
Dyrektor nie ma czasu na zabawę. [odchrząkuje] Dyrektor prowadzi stado.
Mhm. Ee… stado jest… teraz tam.
Zespół mnie nie lubi.
Początki są zawsze trudne.
I… nie musisz być lwem cały czas.
Poza tym na pewno jest ktoś, kto cię lubi. Tam… lub gdzie indziej.
Zwariowałeś?
[półszeptem] Co to było?
No to ty do mnie przyszłaś.
Bo… zrobiło mi się ciebie żal.
[wydech]
[lektor z laptopa] …zawsze osiąga swój cel.
Czasem lew może być zaślepiony przez swoje sukcesy.
Ale to nie ty. Bo ty masz serce lwa.
[narastająca muzyka cichnie]
[ryczy jak lew]
[tajemnicza muzyka]
[krótki śmiech do siebie]
[odgłos klawiatury]
Zobaczymy… kogo będzie ci jutro żal.
[odgłos pracy drukarki]
[niepokojąca muzyka]
[odgłos pracy drukarki]
[usatysfakcjonowany wydech]
[wzdycha]
[spokojna muzyka fortepianowa]
[cicho stęka]
[senne mruczenie]
[szeptem] Tu, tu, tu.
[wzdycha]
[spokojna muzyka]
[mruczy cicho]
[kobieta] Cześć, motylku.
Piękna noc.
Tobie też jest tak gorąco? [śmieje się]
Mogę do was podrzucić jutro Maksa? Na dwie, trzy godzinki?
Mhm.
- Grażka. - [cichy śmiech]
[karcąco] Z mokrą głową? Bez majtek? Na mróz?
No weźże się przykryj chociaż.
[śmiejąc się] Ty szkarado. [śmiech]
Aaa, Marysia. Wszystko dobrze?
- Bardzo dobrze. Lepiej nie było nigdy. - [chichot]
- Skończ już tego papierosa i chodź. - [chichocze]
- Grażka! - Pa, dobra.
[Maria] Dobrej nocy.
[spokojna muzyka, gitara akustyczna i fortepian]
[odgłos budzika]
[mruczy zaspana]
[piosenka „It Looks a Lot Like Christmas” Boba Sakera i Billa Connora]
[Maria] Dzień dobry, mam paczkę dla pana Mirka.
To dla syna. Mogę odebrać.
Tak że wesołych świąt. Wszystkiego dobrego.
[dalej „It Looks a Lot Like Christmas” Boba Sakera i Billa Connora]
[stęka]
[dyszenie, krótki krzyk]
[stęka]
Dzień dobry. Przesyłka.
Ale… Paczka? Dla mnie?
Tak, do widzenia.
Do widzenia.
[dalej „It Looks a Lot Like Christmas” Boba Sakera i Billa Connora]
- Dzień dobry. - O, dzień dobry. Wspaniale.
Dziękuję bardzo.
- Nie było problemów? - Nie było.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
[szeptem] Okej. [normalnie] Yyy, dobra, no to, y…
Nie, nie trzeba.
- Wesołych świąt. - Nie, naprawdę, bo… Pani zaczeka.
[pociąga nosem, wzdycha]
Aha, bo no, nie mam jednak.
[chichot] Nic się nie stało. Do widzenia.
- [pociąga nosem] - [łączenie]
- [dziadek] Halo, Krzysiu? - Co mi dziadek wysłał?
[przez telefon] Nie dostałeś pierścionka? Czekaj, bigos mi się przypala!
[przerwane połączenie]
[odgłos komputera]
[piosenka z laptopa] ♪ Nie mogę czekać, przestań ranić mnie ♪
♪ Nie mogę walczyć z niespełnionym snem Nie mogę… ♪ [urywa się]
[piosenka „It Looks a Lot Like Christmas” Boba Sakera i Billa Connora]
- No i ciocia Gienia sypała mąkę. - Mhm.
Może zaczniesz ubierać choinkę, co?
Bo Graża powiedziała, że ciasto klejące i że może się przykleić.
A najgorzej, jak człowiek się przyklei tam,
gdzie nie trzeba, i jemu tak zostanie.
Maks, umyj się z tego ciasta.
Mama, prezent! Twój prezent!
[wydycha]
- Napisałaś list do Mikołaja? - [stęka cicho]
[wysila się] Nie napisałam. [stęka]
Mm. To ja napiszę za ciebie. Co byś chciała?
[wydech] Ja już wszystko mam. Mam ciebie. Mam pracę.
Mamo, ty powinnaś czegoś chcieć.
Chcę…
[stęknięcie]
O! [krótki chichot] Mapa Wigilii.
[śmiejąc się] Nie, no jak? Najpierw co?
- Co? - Ubieranie choinki?
No, właśnie.
Zbyszek. Suń się.
[pod nosem] Zbyszek, Zbyszek…
[dzwonek telefonu]
Mamo!
[Maria podśpiewuje w oddali, pod prysznicem]
Halo?
[Krzysiek] Maks, to ty?
Sikaliśmy wczoraj razem, pamiętasz?
Dasz mi mamę do telefonu?
Teraz nie może.
[przez telefon] Słuuuchaj… A gdzie mama jest?
Tutaj.
[Krzysiek] To znaczy gdzie?
[nuci] ♪ Chanson d'amour ♪
♪ La da da da da… ♪
[pukanie do drzwi]
[szczekanie psa]
[odległy płacz dziecka na klatce schodowej]
Yy, w… wesołych świąt Bożego Narodzenia.
Pan do mnie?
Yy, tak. [mamrocze] Paczka jest niedobra. To, co tu jest, nie jest dla mnie.
Człowiek nie zawsze dostaje to, czego chce.
Pani nie rozumie powagi sytuacji.
A… Przepraszam, jak pan mnie
- w ogóle znalazł, co? - Maks.
Ma pani bardzo inteligentne dziecko.
Mogłaby pani założyć ten swój mundurek,
bo jest praca do wykonania.
A wie pan, że jest Wigilia? Ja mam wolne.
[cicha muzyka pełna napięcia]
Nic z tym pani nie zamierza zrobić, tak?
[nie dowierzając] Są święta!
[poirytowany wydech]
[cicha muzyka trzymająca w napięciu]
[„Dziadek do orzechów” Czajkowskiego wybrzmiewa jako dzwonek telefonu]
Cześć, Kama!
[Kama] Mary, cześć, kochana. No jest jakaś amba totalna.
Aha…
[Kama] Klient zgłosił, że dostał złą paczkę.
Sprawdzam i okazuje się, że twoje dzisiejsze paczki są pomieszane.
Ale to znaczy, że co?
[przez telefon] Waga się nie zgadza. Paczki trafiły pod złe adresy.
Nie wiem, coś z etykietami.
Twoja paczka tak samo. Ta z prezentem…
Kama, jesteś na głośniku, wiesz?
[Kama] No wiesz, twoja najważniejsza paczka.
[muzyka trzymająca w napięciu]
No i chuj!
Mamo, no!
Ale jakim cudem?
[Kama] Bo święta to czas cudów.
Nie wiem, to gdzie może być prezent dla Maksa?
[Kama] Pod jednym z tych adresów?
Dobrze, że dzisiaj tylko cztery miałaś.
Ale to na spokojnie, po świętach. W końcu masz wolne.
Ogarnę to. Trzymaj się.
[Kama] Maryśka, co ty kombinujesz?
Następny punkt.
[łagodnie] Maksiu…
[energiczna muzyka]
Nareszcie!
Przepraszam?
Przeprosiny przyjęte.
- Możemy ruszać. - My?
Proszę to zwrócić komu trzeba i oddać moją paczkę.
Czemu mnie pani wykreśliła?
To pana adres. To mój adres.
Te paczki już mam. Zostały trzy adresy.
Ja muszę dostać tę paczkę jak najszybciej.
Domyśliłam się.
[wzdycha poirytowana] Ktoś tu coś namieszał.
Dobra.
Poradzę sobie.
[pod nosem] Wątpię.
- Proszę wysiąść. - Możesz jechać.
A to my jesteśmy na ty?
Krzysztof.
[odgłos uruchamiania silnika]
[energiczna muzyka]
Rewir kuriera nie powinien być blisko?
To nie jest mój rewir. Zastępstwo.
Benzyna.
Ropa.
No, kończy się, tak?
To? To jest wskazówka. Zepsuta jest.
Skąd wiesz… ile masz rezerwy?
Dzisiaj jest piątek…
Tankowałam we środę… nie, nie.
W poniedziałek. To myślę, że nie powinno zabraknąć.
Nie powinno zabraknąć? Jaką masz pewność?
To jest jak z gotowaniem jajek na miękko. Po prostu wiadomo, kiedy wyjąć.
[rozdrażniony] Nie. Tak się nie gotuje jajek na miękko.
Ja ufam swojej intuicji, dobra?
[Krzysiek] „Swojej intuicji”.
Przez tę intuicję będziemy stać w…
w tym polu albo ja będę biegł na stację z wiadrem po benzynę.
Ropę.
Wiejskie psy nas będą oszczekiwać.
A co? Ty się boisz psów?
Nie o tym mówię.
Trzeba mieć plan. Trzeba być przygotowanym, mieć coś przemyślane.
Mhm. Mam plan.
Jestem przygotowana na wszystko.
Właśnie widzę.
Ty teraz włączyłaś jakieś ogrzewanie na te fotele czy o co chodzi?
A, siedzisz na mojej suszarce.
[stęknięcie]
[mruknięcie]
- To twój plan? - [suszarka się wyłącza]
Masz łazienkę… w samochodzie.
[sarkastycznie] Mhm.
[normalnie] Tak sobie urozmaicam życie, żeby nie zostać nudziarą.
Zrozumiałem aluzję.
Dokąd jedziemy?
[ćwierkanie ptaków]
[kobieta nuci „Dzisiaj w Betlejem” razem z radiem]
[odgłosy gotowania]
[nuci] ♪ Pasterze śpiewają… ♪
[dzwonek do drzwi]
Michał! Otworzysz?
Dzień dobry, ja mam paczkę dla pana Mirka.
To dla syna. Mogę odebrać.
Tak że wesołych świąt. Wszystkiego dobrego.
[kobieta] Od jakiejś Mileny. Może to prezent?
Na pewno prezent.
O.
Odpakuję i położę pod choinkę!
Dorosły chłopak…
a ty mu rewizję robisz?
Misiek?
Omamy mam?
[spokojna muzyka]
Nie no, dobrze widzisz, Mariolka.
O, proszę. Stacja.
Ale ty pewnie wolisz zaryzykować, nie?
Zrobię to dla ciebie. Proszę bardzo.
[spokojna muzyka z radia]
[muzyka cichnie]
[wzdycha] Do pełna.
Co do pełna?
Chciałeś zatankować, to tankuj.
Wesołych świąt.
[lekceważąco] No, no.
Ja pomogę.
Nie, trzymaj pan końcówkę. Ja będę ciągnął.
[stęka]
Wąż jest za krótki.
Damy radę.
Mmm… Jakbyś pan się tak dołem z tym wężem zadał,
- ja bym podebrał. - [agresywnie] Jakim dołem?
Święta są. Można być miłym dla drugiego człowieka.
[puka w szybę]
Przeparkujesz?
[puka w maskę]
Przeparkuj.
- Jeszcze się naprzykrza. - Co?
Co się naprzykrza?
Normanie zaparkować nie potrafi, a ja mam… dołem się zadawać z wężem?
Masz. Tankuj pan ten samochód.
Sam se pan tankuj.
[piosenka „Home For The Holidays” Liz Bojanic i Danny’ego Tiegera]
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Wujek dorwał tego renifera,
a to dla mojego bratanka Jasia, lat cztery.
I jak to teraz skasować?
[maskotka] Ciocia Krysia to stara prukwa.
- Pocałuj mnie we włochatą dupę. - [chichot]
Dobra. Nie będziemy się z tym szarpać.
Z tym powinno być wszystko w porządku.
[krótki śmiech] Dziękuję.
Nie ma za co. Wesołych świąt.
Zapraszamy ponownie.
- Dzięki. - Do widzenia.
Do widzenia.
Cześć, tato. [zaskoczony] Co tu robisz?
No, dzwonimy, ale nie odbierasz.
No jestem w pracy.
Coś się stało czy…?
[mamrocze] Nie.
Kto to jest Milenka?
Koleżanka z pracy. A co?
No… Bo przyszło do ciebie…
O, właśnie…
O. Od tej, no… Mileny.
[rozbawiony wydech]
Tato, to jest jakiś żart.
Mirek… mnie to na poważną sprawę wygląda.
No tato, przecież to jest niemożliwe.
[energiczna muzyka]
Weź. Weź jedną, bo teraz ci będzie cukier spadał. Bierz.
Ja… ja… ja zapytam.
Poczekaj, ja zapytam.
Mirek, tu nie ma o co pytać! Mirek!
- [stęka] Jezu! - [zaskoczona] A, to ty.
- Jarasz? - No.
A co ty taki niewyraźny?
Yyy… Dostałem…
[mężczyzna] Ja pierdolę święta!
Próbowałem jednorożca na półce przestawić, to mnie bachor ugryzł.
[śmiech Mileny]
Niespodziankę od ciebie dostałem.
- Ooo… - Mogę zajarać?
I jak? Podobało się?
Trochę nie wiedziałem, co powiedzieć.
[krótki chichot Mileny]
- Ta impreza halloweenowa? - Mhm.
A jak? Był wściekły?
[wydycha dym] Ja zaraz kończę, ale może…
chcesz to obgadać?
No to wpadnij. Teraz to już chyba konieczne.
Kurwa, nienawidzę dzieci.
Do wesela się zagoi! [śmiech]
Dobra, idę zapłacić. Ile wyszło?
Chciałaś do pełna…
Sześćdziesiąt litrów.
Ropa. Miałeś zatankować ropę.
[spokojna muzyka]
[pociąga nosem]
Wesołych świąt! Dla pani.
Nawzajem.
Mała ta rezerwa.
[spokojna muzyka]
[syk pary]
Teraz to będziesz musiał sam sprzątać.
Spodnie masz wygniecione.
Dziadki czekają.
Jaka piękna choinka. Sam ubierałeś, Mireczku?
Yyy… z mamą, jak co roku, babciu.
No to co, kochani? Chyba czas na opłatek.
[kolęda z radia]
[jąka się niezręcznie] [cicho] Kiedy ona będzie?
Ale kto?
Koleżanka Mirka.
Jaka koleżanka?
Z pracy, babciu. To znaczy ona dostała adres, ale nie wiem, czy przyjdzie.
[podekscytowana] No to opowiedz. Opowiedz!
No… my się… bardzo słabo znamy.
[Mirek] Ledwo…
parę razy tylko gadaliśmy.
Tak?
Nawet nie wiem, jak do tego doszło.
Masz dziecko i nie wiesz, jak do tego doszło?
[podekscytowany] Dziecko zrobił?
[podekscytowana] Mireczek ma dziecko? A jakie?
Nie, yyy… Znaczy ja nie wszystko pamiętam.
Yyy… Może się jeszcze uda z tego jakoś wyplątać
Wyplątać? Co to znaczy „wyplątać”?
[mamrocze z pełnymi ustami, głęboko wzdycha]
[kolęda z radia]
[dźwięk dzwonka do drzwi]
[szeptem] Przepraszam.
[dźwięk dzwonka do drzwi]
[sapie w gniewie]
[dźwięk dzwonka do drzwi]
- [spokojna muzyka] - [dzwonek]
No… Mirek, idź.
Ale co ja mam jej powiedzieć?
No powiedz jej…
No?
[cicho] Co to się tam mówi?
Ty to same głupoty gadałeś.
- Jezu… - [dzwonek]
Ale od serca.
Powiedz jej… że będzie dobrze.
Że zawsze będziesz przy niej i o wszystkim pomyślisz.
W końcu w sklepie z zabawkami pracujesz, to będziesz małemu…
pluszaki przynosił.
[zakłopotana reakcja]
A jeszcze z nami mieszkasz, to pomożemy.
[dźwięk dzwonka do drzwi]
[spokojna muzyka cichnie]
- Dzień dobry panu, bardzo przepraszam. - Dzień dobry.
[Maria] Rano zostawiłam paczkę.
Tylko były problemy w sortowni i…
ta paczka jest dla państwa. Zaszła pomyłka.
Bo ma pan tę paczkę z rana, tak?
Tamto nie było dla mnie?
[chichocząc] Nie, nie. Przepraszam bardzo.
Sekundę, dobrze?
Tak, yy…
[wydech] O, super, dziękuję bardzo.
To ja dziękuję. Yy…
Wszystkiego dobrego. Do widzenia.
[łagodnie] Wesołych świąt. Do widzenia.
[kolęda z radia]
[wydycha z ulgą]
Nie ma żadnego dziecka.
To gdzie jest?
Kurierka się pomyliła. Niepotrzebnie się martwiliście.
Nie będzie dziecka?
Podasz śledzia?
[stęka]
[wydycha]
Ale… to nie jest to.
[wzdycha] Pasy.
[energiczna muzyka]
Dzień dobry. Przesyłka.
Paczka? Dla mnie?
[Maria] Tak. Do widzenia.
Do widzenia.
Od pani Estery?
[lektorka w telewizji] Przysmak żyrafy to soczysty miąższ liści akacji i balsamowca.
W poszukiwaniu źródła pożywienia żyrafa może pokonać wiele kilometrów.
[spokojna muzyka z telewizora]
Często wędruje za zapachem odległego deszczu.
[mężczyzna głęboko wzdycha]
[lektorka] Drzewa są wybawieniem.
Nawet jeśli samica musi
- wyciągnąć szyję, by dosięgnąć liści. - [gwiżdże]
Wiedziałem, że najpiękniejsze żyrafy są w Botswanie.
[mruczy]
[spokojna muzyka z telewizora]
[lektorka] Wydawałoby się, że kiedy żyrafa unosi głowę,
krew szybko odpływa z mózgu,
powodując utratę przytomności.
Tak jednak nie jest.
Esterko, przecież ty zmarzniesz. Okryj się.
[lektorka] Specjalne zastawki w naczyniach krwionośnych
powstrzymują krew przed gwałtownym spłynięciem w dół.
[spokojna muzyka z telewizora]
[z telewizora] O przetrwaniu w trudnych warunkach
przesądza strategia życiowa wykształcająca się w ciągi milionów lat.
[wzdycha] Co za gracja.
[spokojna muzyka]
[instrumentalny wstęp piosenki]
[śpiewa razem z piosenką, fałszując] ♪ Chanson l'amour… ♪
♪ Chanson, chanson… ♪
♪ L'amour ♪
- [Maria nuci] - [Krzysiek odchrząkuje]
- [wyłącza muzykę] - Nie tylko twoja przesyłka zaginęła.
Moja też.
Prezent dla Maksa.
Żaglowiec ręcznie malowany. Bardzo ciężko było go zdobyć.
No to współczuję chłopakowi.
No, pół pensji na to wydałam.
Dziecko trzeba kochać, a nie kupować mu drogie prezenty.
[wzdycha] [sarkastycznie] Dzięki, to mi poszerzyłeś horyzonty teraz. [wzdycha]
Rekompensujesz mu coś.
A co cię to obchodzi?
Nie chcesz – nie mów. Ja swoje wiem.
Co wiesz?
[wzdycha głęboko]
Nie no, znam takie… [odchrząkuje] dziewczyny jak ty.
Niezależne.
Samotne, z bagażem emocjonalnym.
Tak? Masz jeszcze jakąś radę dla mnie?
Żebyś się bardziej postarała?
Wydech mi odpadł.
Co?
Rura wydechowa się telepie.
Możesz sprawdzić?
- Ja? - Z tyłu.
Boże, co za rzęch.
[gwałtownie rusza]
[płaczliwie] Debil.
[piosenka z radia]
♪ Chanson d'amour ♪
[piosenka dalej w tle]
Nowa sukienka?
Podoba ci się?
Przyzwoita jest.
Tylko tyle?
Krawiec mówił, że… że jest idealna. No ale sama nie wiem.
Mówiłaś, że to dobry krawiec.
Nawet mu prezent chciałaś kupić, czy coś.
Kupiłam. Robi takie piękne rzeczy dla ludzi, a sam jest jakby…
przezroczysty.
Mhm.
Pomóc?
[piosenka dalej w tle]
Włosy.
[zmysłowe solo na saksofonie]
[muzyka się urywa, odgłos zerwanej tkaniny]
[zaskoczony] Dziękuję.
Wychodzimy już? Jeszcze jest wcześnie.
Szew mi się rozpruł. Może krawiec jeszcze nie zamknął.
Mhm.
[spokojna, smutna muzyka]
[odgłos wibrowania telefonu]
Aua!
[pociąga nosem]
[odgłos nadjeżdżającego samochodu]
[wzdychając] Telepie się?
Zostawiłaś mnie tu.
[spokojna muzyka]
Zamyśliłam się. Wsiadasz?
[pociąga nosem]
[kaszle]
Coś ci tam pikało w telefonie.
Tylko uważaj,
żebyś mi nie upaprał tapicerki.
[pociąga nosem]
Okej, no to może jedźmy już, bo… jest szesnasta.
Maks. Najpierw Maks.
Co?
Muszę go odebrać od cioteczek.
[jąkając się] Skąd?
Moim synem zajmują się sąsiadki.
Wychodzą na Wigilię. Czego nie rozumiesz?
Okej. [mamrocze niepewnie]
[dźwięk dzwonka]
[zaskoczony wydech]
Pani Estera.
Dostałem od pani prezent.
[rozbawiony wydech] Zaskakujący.
Znamy się tyle lat, może…
już najwyższy czas, żeby…
przestać traktować się tak oficjalnie.
No tak.
Mm, tu mi pękło.
[romantyczna muzyka]
Odczytałem przesłanie.
Jesteś piękną kobietą, Estero, i…
jeśli ty jesteś gotowa…
[romantyczna muzyka]
…to ja też.
[romantyczna muzyka]
Mmm, mnie chodziło tylko o rozdarcie.
[odgłos maszyny do szycia]
[piosenka „Am I the Only One Feeling Blue at Christmas?”]
Minuta-pięć jestem.
Mhm.
[odgłos łączenia]
[odchrząkuje]
- Kochanie… - [kobieta] Krzysiek, miałeś być w domu.
- No… - No?
Ja wiem, Zuzia, ale nie przez telefon, dobrze?
[Zuzia] A gdzie ty właściwie jesteś?
Tak. Gdzie jestem?
Gdzie?
- W polu. Znaczy z pracą jestem w polu. - W polu? [sfrustrowany wydech]
- Wszystko przygotowane. Obiecałeś mi. - No.
Rodzice już są. Wiesz, że to dla mnie ważne. Kiedy wrócisz?
[jąkając się] Za pół godziny będę.
Dziękuję wam bardzo. Bawcie się dobrze.
[wzdycha] Wizyta u rodziny. [sarkastycznie] Czekam na to cały rok.
[chichot] Serniczek sam się nie zje.
- No chodź. - [krótki chichot]
[stłumione szczekanie psa]
Mamo…
Tak, synku?
Kupę.
[spokojna muzyka pełna napięcia]
A chuj.
[mamrocze i stęka pod nosem]
[uruchamia silnik]
[energiczna muzyka]
Okej…
Dobra.
[energiczna muzyka]
Ważny dzień, a ja pierwszy raz na patrolu.
No.
Miasto puste, w sklepach nikogo i złodziejaszki grasują.
[odległe szczekanie psa]
Tylko że tu nie ma sklepów.
Nic tu nie ma.
[odległe wycie psa]
[odchrząkuje]
Wytrzeć tą szybę? Wytrę, co?
Fajne zadanie.
[pełna napięcia muzyka]
Kiedyś mieliśmy radiowozy… które nawet nawiewu nie miały.
Mhm.
[krótki wydech]
A roczniki ’95, ’96, ’98…
O, no to ja się wtedy urodziłam.
[pełna napięcia muzyka]
[długie westchnienie]
No, w taki dzień niełatwo utrzymać koncentrację, nie?
Mm.
[odgłos przejeżdżającego samochodu]
Pa.
[stukot zawieszenia samochodu]
[pełna napięcia muzyka]
[dźwięk syreny policyjnej]
[pukanie w szybę]
Starszy aspirant Bogdan Kolenda, kontrola drogowa.
Dokumenty poproszę.
Dobrze.
[niepokojąca muzyka]
[kaszlnięcie]
- O. [chichot] - [odchrząkuje]
Przepraszam, czy moglibyśmy to w miarę szybko załatwić? Ja mogę zapłacić mandat.
Kto jest właścicielem?
Ja.
Maria Kwiecień?
Nie. Znaczy tak!
Jan Maria Kwiecień. Tak się nazywam.
Tylko, że jest za długie i nie zmieściło się w dowodzie.
[niepokojąca muzyka]
Dobrze, to… ile?
[chichot] Pan próbuje nam wręczyć nielegalną korzyść majątkową…
[jąkając się] Nie, żadną nielegalną…
Proszę pana, ten pojazd nie posiada ważnego badania technicznego.
[niepokojąca muzyka]
[odchrząkuje]
Oczywiście, że nie posiada.
Bo tak formalnie…
Mhm?
…to auto nie należy do mnie.
- O? - A do kogo?
Znajomej.
Mhm?
Dalekiej znajomej,
tak naprawdę to jest dla mnie całkowicie obcy człowiek, tak?
Ile?
Proszę pana, ten samochód jest zatrzymany.
Proszę tutaj siedzieć, a my się skontaktujemy z dowództwem.
[niepokojąca muzyka]
[policjant z rozbawieniem] „Ile”? [chichot]
[szum radiostacji]
Halo? Halo?
- [szum] - Zepsute chyba.
Przycisk trzeba nadusić.
Aha.
[sygnał łączenia]
314, zgłoś 200.
[niepokojąca muzyka]
[odgłos uruchamiania silnika]
Ale auto to na pewno kradzione. Trzeba aresztować.
[muzyka nabiera tempa]
Ostro gra!
[wzdycha] Jezuniu.
[dźwięk syreny policyjnej]
- Widzę go. - O, no, no.
- Nie widzę go. - Dawaj w prawo.
- Czy w lewo? - Nie, nie, w prawo, w prawo.
[dźwięk syreny policyjnej]
[energiczna muzyka]
A tu?
- Tu w lewo. - Gdzie?
- A, że tu? Śmietnik. - No.
Jaki śmietnik?
[dźwięk syreny policyjnej]
[nuci do siebie, sapie]
[odgłos nadjeżdżającego samochodu]
Zastawiłaś kogoś. Musiałem przeparkować. Trąbił jak głupi.
[wzdycha] Co to jest?
Co? Już było takie rano.
- Obluzowane. - Maksiu, wsiadaj, dobra?
W środku ciepło.
Zniszczyłeś mi samochód!
Dobra, Marysia, zadzwonię po taksówkę. Nie ma czasu.
Ty do tego auta więcej nie wsiądziesz. Żegnam.
No, błagam cię!
[stęka]
Zostaw to!
To jest najgorszy dzień w moim życiu.
[wzdycha sfrustrowana]
Ja do pracy metrem jeżdżę, ja nie potrafię parkować.
I w ogóle byłem niemiły i…
[odległe szczekanie psa]
Myśmy od złej strony zaczęli.
Przepraszam cię.
[spokojna muzyka]
On jedzie z nami?
[wzdycha] Właśnie nie wiem.
Ja się chciałem dzisiaj…
oświadczyć, a kompletnie nic nie jest tak, jak być powinno.
[wzdychając] No, z tym się akurat zgodzę.
Babcia przed śmiercią obiecała,
że jak będę chciał się ożenić, to dziadek ma mi go dać na szczęście i…
ja tego szczęścia bardzo potrzebuję.
[spokojna muzyka]
Wsiadaj.
[Maria] Obym nie żałowała.
[spokojna muzyka nabiera tempa]
Mamo, a jak wrócimy, to będzie prezent?
Tak, synku.
Trochę głodny też jestem. Mogę awaryjne żelki „na czarną godzinę”?
Sorry, Maks, ale… zjadłam.
Ja mam baton.
Nie lubię rodzynek.
Mhm.
To ja… Spoko, to ja zjem rodzynki.
Okej?
Mhm.
- Stój! - Co?
Zatrzymaj się! Zgaś światła.
[Maria] Co?
[Krzysiek] Wyłącz silnik.
[Maria] Co się dzieje?
[Krzysiek] Tam jest radiowóz.
No i co z tego?
[Krzysiek] Nie masz ważnego przeglądu.
[wydech]
Skąd ty o tym wiesz?
Z nudów sprawdziłem ci schowek. [stłumione stęknięcie]
Maks, padnij!
Ja cię synku bardzo przepraszam.
My te plany to jeszcze zweryfikujemy, okej?
Mamo, to jest lepsze niż normalna Wigilia!
[odgłos uruchamiania silnika]
[cicho] Jadą.
[cicho] Wystajesz. Połóż się bardziej.
- Co? - No, połóż się.
- [odległe szczekanie psa] - [stłumiony śmiech]
[Maks] Co tam robicie? Już pojechali.
[wdech, odchrząkuje]
[zmęczony wydech]
- [krótki wydech] - [stęka]
[mruczy i podśpiewuje pod nosem] ♪ Dzisiaj w Betlejem ♪
♪ Wesoła… ♪
[„Dzisiaj w Betlejem” w tle]
[z radia] A ta Gwiazdka to czasami też muzyka,
która wprowadzi nas w świąteczny nastrój.
Posłuchajcie naszej świątecznej listy.
[spokojna muzyka świąteczna]
[ciche stęknięcie]
Michał?
[cicho stęka]
Co ty tam robisz?
Gaźnik?
Bo ja czasami myślę… że ty tu się przede mną chowasz.
[wydycha rozdrażniony]
Nie.
[spokojna muzyka]
Ja się nawet ucieszyłam, że to dziecko będzie.
Ale może dobrze.
Chłopak musi dojrzeć. Ten moment sam przyjdzie.
[wzdychając] Sama to tylko rdza wchodzi.
[spokojna muzyka]
[ojciec] Dla twojego dobra, Mirek.
[matka] Poradzisz sobie.
Ale dzisiaj?
Nie ma dobrego momentu.
[spokojna muzyka]
Maksiu, jeszcze tylko to i jedno miejsce, okej?
Mam iść z tobą?
Jak chcesz.
[pukanie do drzwi]
Dobra, no.
No, jest Wigilia.
No, poczekaj.
Albo moja, albo twoja przesyłka tu jest. O, światło się pali. Dobra.
Podsadź mnie.
- Jak? - Normalnie, kucaj.
Okej. [mamrocze]
No dobra, no.
[stęka]
[stęknięcie z bólu]
[wysila się]
- No, ale nie ruszaj się, no. - No, wstawaj teraz.
[pod nosem] Boże…
- [chichocze] - [stęknięcie z bólu]
- To nie jest śmieszne! - Obróć się!
Mam łaskotki… Nie w tę stronę!
Gdzie ty masz łaskotki?
- [śmiejąc się] Na… na udach mam! - Co?
Kto ma na udach łaskotki?
[piszcząco] No ja mam!
- [piszczy, chichocze, bełkocze] - [stęka z wysiłku]
- O, dzień dobry. [chichocze] - Wesołych Świąt.
To jest właściwa paczka.
A ta paczka otworzyła mi serce cudownej kobiety.
A państwo… od dawna razem?
- My? Nie. [śmiech] Nie… - [śmiech]
[śmiech] Nie, to nieporozumienie.
[chichot]
Od nieporozumień to się czasami wspaniałe rzeczy zaczynają.
[spokojna muzyka]
Powinnam już iść.
[spokojna muzyka]
[stęknięcie]
[wzdycha]
Jeszcze chwila… i Zuza cała twoja.
[spokojna muzyka]
A to nie miał być statek?
No, jak znajdę, to będzie.
No to co to jest?
Mm… twój talizman.
Jaki talizman?
Na szczęście.
Pierścionek po babci miał być dla Zuzy.
- To myśmy się… myśmy się nie zrozumieli… - No ale cze…
[szeptem] czego możesz nie rozumieć?
[cicho] No, nie wiem, może dziadek stwierdził, że…
jej się to bardziej przyda.
[chichocze cicho]
- Przepraszam, żart głupi, wiem… - Nie! To jest jakaś pomyłka.
Na pewno jeszcze gdzieś są jakieś paczki, które są… nie wiem, pomylone.
Byłam przy tym, jak dziadek go pakował.
Nie mogłaś powiedzieć, że cały dzień jeżdżę za jakimś chujem?
Nie wiedziałam, że chodzi o pierścionek.
A widziałaś, żebyś ktoś się kiedyś oświadczył kutasem?
[śmiejąc] Przepraszam cię, mi się to wydawało naprawdę bardzo prawdopodobne…
[chichot]
[parska, rozbawiony]
Nie…
To miała być wyjątkowa Wigilia.
No i jest.
[spokojna muzyka]
[dziecko] Mikołaj idzie!
Halo?
No i co? To nie jest Mikołaj.
To jakaś laska z kolesiem, może opłatek sprzedają.
Cześć. Jest w domu ktoś dorosły?
Mamie lot odwołali, a tata gdzieś pojechał, bo miał awarię.
Chwila. Ja jestem najstarsza.
Ja jestem z firmy kurierskiej. Tutaj rano pod drzwiami była przesyłka.
Proszę wejść. Ja zadzwonię do taty.
[muzyka świąteczna]
Okej.
[odgłosy zabawy]
[chichocze]
- Ale co mam powiedzieć? - Łiii!
[Maria] Eee…
Nic. Macie szczęście. Ten prezent trafił…
do właściwych osób. Ale ta paczka też jest dla was.
O! To paczka od mamy.
[spokojna muzyka]
- [sygnał awaryjny] - Nie. Cholera, Wituś, nie teraz!
Benzyna?
Ropa.
Jest tutaj jakaś… jakaś stacja?
W tamtą stronę, ale to kawałek drogi.
[cicho] Okej…
[dźwięk łączenia]
[Kama] Halo?
- Kama? - Cześć.
Przepraszam, że ci zawracam pupę w taki wieczór, ale jest problem.
Przyślesz kogoś z kanistrem?
E, jas… [urywa]
Halo?
Nie wierzę.
A. No to ja może zadzwonię, co? Ze swojego po taksówkę.
[dźwięk łączenia]
Nie, jest… Muzyka gra.
[melodia „Jingle Bells”]
Dobra, w cholerę z nim.
To znaczy?
Tam są moje bloki.
Spieprzyłam Maksowi Wigilię, to choć położę go spać.
Zamkniesz auto? Tylko pipnij, dobra?
Ja poniosę Maksa.
[stłumione sapanie]
[Krzysiek] Mogłabyś mi wyciągnąć tę figurkę z kieszeni?
[Maria] A co, uwiera cię?
[spokojna muzyka]
[cicho] Okej.
- [szept] Tam. - Kurtka.
[szeptem] Potem.
[spokojna muzyka]
Co będzie z prezentem dla młodego?
Nie wiem. Dam mu jakiś drobiazg. Coś tam mam pochowane.
Powiem, że statek nie dotarł, bo…
renifer dostał przepukliny i…
- Mikołaj miał opóźnienie. - [parska]
Człowiek nie zawsze dostaje to, czego chce, nie?
[spokojna muzyka]
Zaczekaj chwilę.
[Krzysiek] Wiesz, co? Bo…
Ty też już pewnie jesteś zmęczona, a… a ja mam…
mokre buty od kilku godzin, więc…
Daj go Zuzi.
[spokojna muzyka]
Nie.
Dasz go swojej Zuzi.
Nie, nie, przepraszam, nie mogę tego wziąć.
Może nie jest od babci, ale… całkiem fajny.
U mnie się kurzy i jakoś…
nie widzę dla niego perspektyw.
Oświadczysz się… i będzie super.
Znajomi będą do was przychodzić i mówić: „Wow… jaka idealna para”.
- [drży z obrzydzenia] - Mhm.
Słodko, a… aż się niedobrze robi.
Idź. Masz sprawę do załatwienia.
Dziękuję.
[krakanie wron]
[odgłos przejeżdżającego tramwaju]
[pukanie do drzwi]
- Cześć. - Cześć, młody. Mogę?
[spuszczanie wody w toalecie]
A. Yy… Jest mama?
Nie.
No.
[długie, zmęczone westchnienie]
Okej.
[jęknięcie z bólu]
[sapie z bólu]
[energiczna muzyka]
[spokojna muzyka]
[Grażyna] Kogo to upolowałaś?
[rozbawiona] Widziałyśmy, jak wychodził.
Nic się nie chwaliłaś. Przystojniak taki…
- [chichocze] - E tam. Takie miał jakieś włosy…
[chichocze]
Nie, to… nikt nie był.
A. Czyli nie masz żadnych…
planów na dalszy wieczór?
Mamy ciasto jeszcze. [chichocze]
- [chichot] - Chodźcie, chodźcie.
[mamrocze, chichocze]
A ja mu mówię, że to nieważne, jak to się nazywa.
Sama nie wiem. [chichocze]
[normalnie] Ale odkąd…
mieszkamy razem, to jest najpiękniejszy kawałek mojego życia.
- Wasze zdrowie! - [krótki chichot]
[pukanie do drzwi]
Spodziewamy się kogoś?
Kama? [wesoło] Chodź! [normalnie] Chodź!
[wzdycha z ulgą] Żyjesz.
No, żyję.
- No. - Kamilka.
A co się stało z twoim telefonem? Ja się martwię, dziewczyno!
Sorry! Ja zupełnie zapomniałam.
- Prezencik. [chichot] - [śmieje się]
- Co to? - Ropa!
[odgłos gry na fortepianie]
[cichy zgiełk przyjęcia]
[mąż Estery] W tym roku nie odpuszczę. Sprawdziłem.
Do Malawi doleci się samolotem, a potem wzdłuż Zambezi… aż do Botswany.
- O! - Botswany?
Najdziksze miejsce na świecie.
O! [chichot]
To jest główne postanowienie na Nowy Rok.
O, oby! [krótki śmiech]
[rozbawiona] Ten twój mąż to co roku gada to samo i nic!
[kobieta] A co z Sylwestrem? Macie jakieś plany?
Seks przez całą noc.
[chichot gości]
Esterko, co robimy? Nie kojarzę.
To ten krawiec?
[wzdycha]
Chcę czuć, że jeszcze żyję, Eryku.
[wzdycha] I co teraz?
[spokojna muzyka]
Całe życie do kosza.
Zawsze chciałeś podróżować.
Ale ty nie chciałaś.
[łagodnie] Jedź. Jedź do tych żyraf, antylop, surykatek…
[wzdycha] Tak myślisz?
Kocham cię i chcę, żebyś był szczęśliwy.
A ty?
A ja zamówię sobie sukienkę.
[kolęda „Dzisiaj w Betlejem” z radia]
[rozbawiony] Hm.
[nastrojowa muzyka]
[Milena] O, ty tu jesteś!
Bo ja tu wysiadłam, a potem poszłam tam i ciebie tam nie było, i…
- [chichocze] Mm. - Do moich starych jest tam.
A! [rozbawiona] Hm.
Ty mnie do swoich starych zaprosiłeś? [chichocze]
No mieszkam… W sensie…
no, mieszkałem z rodzicami.
A.
Ty, Milena, co ty mi właściwie wysłałaś, co?
No… A to ty tego nie widziałeś jeszcze?
[zaczyna się energiczna piosenka]
[wydmuchuje nos]
Ej, stary, założyłeś się ze mną i wygrałam.
[krótki chichot] Teraz to ty wykonujesz zadanie.
- [wzdycha rozbawiony] - [chichocze]
[kierownik krzyczy] Marysia! Marysia!
[odległe szczekanie psa]
[śpiewa po angielsku pijany] ♪ I wish you a Merry Christmas ♪
♪ Wish you a Merry Christmas ♪
♪ I wish you a Merry Christmas and… ♪
[głośniej] ♪ Happy New Year ♪
[odległe szczekanie psa]
[śpiewa, pijany] ♪ Oh, bring us some figgy pudding ♪
♪ And… bri… ♪
- Ej! - [beknięcie]
Ej! Ej! [sapie] Co ty tu robisz?
Szukam cię.
A nie powinieneś być w domu?
[wzdycha zmęczony]
[jękliwie] Nie mam domu.
Mieszkam z rodzicami. Nikogo nie mam.
[Kama] O Boże!
[Kama] Usiądziemy gdzieś.
Chodź, chodź – tam.
- [kierownik] Od 38 lat mieszkam… - Mhm.
[Maria mruczy współczująco]
…z nimi.
[Maria] Dobra. Siądziemy, pogadamy.
[Kama] Takie życie, no. Chodź.
- Marysia… Marysiu… - Siadaj, tak.
- No? - [sapie]
- Ja ci muszę coś powiedzieć. - Co? Dobra.
- [wzdycha] Mów. - To ja zamieniłem te paczki.
[wzdycha]
A po co ty to zrobiłeś?
Bo jest… Ja jestem lwem.
[cicho wyje jak wilk]
[spokojna muzyka]
- [odległe wycie psa] - [wydycha, pociąga nosem]
Między nami to, co było, to…
[spokojna muzyka]
…to był ogień.
- Co ty gadasz? - No jak mnie wtedy zostawiłaś, to…
Ty myślisz, że ja mam takich kobiet na pęczki.
[chichocze, rozbawiona]
A ja nie mam. Przepraszam.
[wzdycha głęboko]
Ty wiesz, co to znaczy być… samemu jak palec.
[melancholijna melodia „We Wish You a Merry Christmas”]
[jęczy z bólu]
[sapie]
Spotkałem Mikołaja na parkingu.
Pytał o ciebie i mówił, że…
renifer ma, ten…
przepuklinę ma.
Mama ci mówiła, nie?
A mówiła, że ma chore kopytko.
No. No. Kopytko ma chore.
Więc, no… nie zdążył zapakować. Proszę.
[dźwięk dzwonka do drzwi]
[opera „Czarodziejski Flet” W. A. Mozarta rozbrzmiewa z radia]
„Wesołych świąt” się nie mówi?
[Krzysiek] Nie oświadczyłem się. Rozstaliśmy się.
No… Baba z jachtu, żaglom lżej.
Tak… odrobinkę współczucia? Choć raz.
[wzdycha] Oj… jak mówią:
deszcz poranny, łzy panny.
Oba krótko trwają.
[długi wydech]
[dziadek] A, niezłe miałeś dzieciństwo, co?
[spokojna muzyka]
Co?
Który inny dzieciak miałby małpę w domu. [chichocze]
[odchrząkuje]
Jedni mieli w domu małpę, inni mieli normalnego dziadka, nie?
Wiesz o tym, że…
zawsze możesz tu zostać?
Przecież to jest ciągle twój pokój.
Dzięki.
[spokojna muzyka]
Skąd się to tu wzięło wszystko?
[z płaczem] Od Krzyśka.
Bo ja przedwczoraj ciebie okłamałem. Ciebie i pana… kapitana.
Co się stało, synek?
Też chciałem mieć taki stateczek, więc wziąłem najmniejszy.
Nie wiedziałem, że dzisiaj dostanę jeszcze więcej.
Zwędziłeś, mm?
[pociąga nosem] Mhm.
Chodź. Odeskortujemy Zbigniewa.
Po drodze mi wszystko wytłumaczysz i razem oddamy stateczek, hm? Hm?
[z płaczem] Mhm.
[pociąga nosem]
[Maria] Dzień dobry.
Dzień dobry.
My z takim specjalnym zadaniem.
[radośnie, zaskoczony] Jaki piękny szkuner. [chichocze]
Przepraszam, bo ja… zwędziłem.
A, to moje! A, nie przejmuj się.
Ja też kiedyś ukradłem kompas.
Ale tak nie powinno być, prawda?
Maksowi jest bardzo przykro.
Co pani! Człowiek musi dawać sobie radę w życiu. Masz!
Ode mnie w prezencie, wilku morski. Ja mam pełno tych gratów.
Chodźcie, pokażę wam. Herbaty?
Mm… My tylko na chwilę.
Zresztą pan też pewnie ma święta i…
Jakie tam święta!
Wnuk się do mnie wprowadza, żeby mnie uczyć na stare lata.
Krzysiek? A… od kiedy?
No…
od dziewczyny się wyprowadza.
Właśnie poszedł po rzeczy.
[spokojna muzyka]
[łagodnie] Ja może tego… serka.
Ty to będziesz szybko awansować.
- Mm? - Tak.
[mruczy]
I ja ci tego życzę.
Na Boże Narodzenie i…
na całe życie.
[rozbawiona reakcja]
[mruczy zadowolona]
- [chichocze] - [krótki śmiech]
[mruczy zadowolona]
[policjantka] Bogdan, to on!
Dobra, dawaj.
- Spokojnie, ale sprężyście. - Mhm, mhm.
No, działaj, no! Zalałem koguta.
[dźwięk klaksonu samochodowego]
[niepokojąca muzyka]
[„Dziadek do orzechów” P. Czajkowskiego jako dzwonek telefonu]
Halo?
Halo, cześć. Ja dzwonię, bo…
[Maria] A tak! Dziękuję, że zastąpiłeś renifera.
Nie.
Ja cię bardzo przepraszam, Marysia, ale…
za tobą jedzie radiowóz.
[klakson samochodowy]
Co ty masz z tymi radiowozami, co?
Bo ja tobie nie wszystko powiedziałem.
Masz poważne kłopoty.
Dlaczego ja mam mieć kłopoty?
[klakson samochodowy]
To ja ci to zaraz wszystko… Cholera!
Halo?
Oj.
[dźwięk klaksonu samochodowego]
[energiczna muzyka nabiera tempa]
Po… Ha… halo?
Chuj tam.
[dźwięk syreny policyjnej]
Jan Maria Kwiecień.
[energiczna muzyka]
Mamo!
[energiczna muzyka]
Posterunkowa Barbara Pasterz. Proszę opuścić pojazd.
Pan Jan Maria Kwiecień zeznaje, że zrobił to dla pani…
Maria Kwiecień!
Ta pani… ma niestety rację.
- I może chciałem pomóc, ale… - Mamo…
Zbyszek już się prawie nie rusza.
A dlaczego ta ryba nie ma wody?
Wychlapała się. Właśnie jechaliśmy nad rzekę.
Słuchajcie, on już długo nie wytrzyma.
Zwierzę wypuścić i wracać.
- [syczy z bólu] Aua. - I bez awantur.
Jesteście obserwowani.
[Maria] Maks, idziesz?
[przez megafon] Nie, zostaję tutaj.
[spokojna muzyka]
Co ty robisz?
Żeby się przyzwyczaił do temperatury.
To jest karp. On się po prostu odnajduje w nowych okolicznościach.
Tak? Tak jak ty.
Mam coś dla ciebie.
[spokojna muzyka]
[wzdycha] Wypuszczam.
[pociąga nosem]
[spokojna, wesoła muzyka]
[pociąga nosem]
[Krzysiek] Nie odpływa. Zawraca?
[Maria] Zbyszek, wszędzie mokro. Szczęśliwy bądź.
Czeka cię nowe życie. Dawaj.
[pociąga nosem]
[stęka] Aua!
[wydech]
[spokojna, wesoła muzyka]
[pociąga nosem, wzdycha]
[mruczy krótko, rozbawiona] Kurde.
Palce mi się… [stęka] …spasły. [wysila się]
Wyrzuciłaś pierścionek?
- Nie. Wypadł mi. - No.
Czemu to zrobiłaś?
To był mój bagaż emocjonalny.
I twój trochę też.
Mamy przed sobą carte blanche.
Carp blanche.
[piosenka „Another Day”]
- [śmieje się] - [chichocze]
[piosenka „Another Day” Jamiego Lidella]
[dziecko] Jeszcze nie odpakowałam.
[ojciec] „Cześć, tato!” [krótki śmiech]
O, taką mamy choinkę. Zobacz.
[rozpakowują prezenty]
[mama] Daj tatę.
Tato, mama.
[odgłosy rozpakowywania prezentów]
Czy my nie jesteśmy na to za starzy?
[ojciec] To jest najpiękniejszy prezent!
Chyba zwariowaliśmy na starość.
Widzisz? Będzie ślub!
Bardzo dobre.
Ma się doświadczenie.
[piosenka „Another Day” Jamiego Lidella]
[piosenka „Another Day” cichnie]
[spokojna muzyka na fortepianie]
Napisy: Krzysztof Ciunel