Powiedzieli, że...
że był jakiś wybuch.
Że nie wrócisz, że nie żyjesz.
A potem był pogrzeb...
Prawie go nie pamiętam.
Chyba też umarłam na jakiś czas.
Przepraszam.
To było parę dni temu,
jak powiedziałaś, że mnie kochasz, przed startem.
Niko...
To nie było parę dni.
Mam męża.
I córkę.
Jesteście szczęśliwi?
Jesteśmy 30 lat ze sobą.
Bogdan.
Skurwysyn.
Był ze mną.
Dotrzymał słowa.
A ja nie?
Jestem.
Po prostu dokończmy to, co zaczęliśmy.
Daj mi trochę czasu.
Potrzebuję cię.
Tu będziesz bezpieczny.
Karolina się tobą zajmie.
A ja muszę sobie to wszystko poukładać.
Widok z satelity.
Kontrola systemów.
Systemy gotowe.
Zaczynamy test.
Jestem gotowy.
Po aktywacji stracimy kontakt.
Musisz sam kontrolować system jak podczas szkolenia, jasne?
Tak jest.
- Powodzenia. - Do zobaczenia wkrótce.
Operacja znikania z radarów aktywowana.
Utracono połączenie.
Co z Niko?
Wszystko dobrze. Nie martw się.
- Odczyty z radarów? - Z USA go nie widać.
- Z Indii też nie. - Ani Australii i Hiszpanii.
I?
Ostatnie parametry w normie.
Na pewno wciąż tam jest.
Przekonamy się za sześć godzin.
Chodź.
Rozprasza mnie.
Mnie też.
Przepraszam cię, Bogdan.
Tak wybrałam.
Wróci do ciebie.
Wyląduje z zamkniętymi oczami.
To co?
Nie.
Tańczymy.
Nie ma szans.
Będziesz tego żałować.
Wolę żałować, niż nie spróbować.
Jeden kawałek.
Odbierz.
Znalazłeś Niko?
Szukam.
Chcesz, by FSB nas ubiegli?
Robię, co mogę. Masz notatki dziadka?
Jeszcze nie.
Znajdź kosmonautę.
Dzień dobry, JJ.
BŁĄD ODCZYTU
Nie mogę go otworzyć.
Ten jest z 2029 roku.
Najstarszy, jaki znalazłem.
BŁĄD ODCZYTU
Kurwa!
Mam znajomego. Pomoże nam.
Nic się nie udaje.
Nadia, hej.
Już dobrze.
Znajdę Borowskiego. Wyleczymy cię.
Znalazła notatki?
Nie.
Ale mamy coś innego.
Pendrive Dawidowa. Druga część notatek.
Brawo, JJ.
Dobra robota.
Jedziesz do Polski.
Pomożesz naszym służbom.
Masz wolną rękę.
Ale Borowski...
musi przeżyć.
Jego ciało jest warte miliardy.
Jasne?
Musisz uratować Nadię.
Wtedy dostaniesz kosmonautę.
Masz moje słowo.
Grasz na dwa fronty?
A ty szpiegujesz?
- Już widzę reakcję Nadii. - Zabiję cię, jeśli jej powiesz.
Karolina.
Karo...
Niko...
O mój Boże!
Wiktor rozmawiał z Rewicz.
SkyCom wysłał kopię umowy. Mają cię na wyłączność.
Nie mają. Kłamią, skurwysyny.
Jadę do jednostki.
Nie istnieje.
Co?
Twoja jednostka nie istnieje.
Nic już nie jest takie, jak było.
Dasz zajarać?
Ty palisz?
No weź, młoda.
- 35 sekund.
30 sekund.
25 sekund.
- Boję się. - Ćwiczyli to milion razy.
20 sekund.
Ja nie mogę, nie wytrzymam.
Ja chyba muszę stąd wyjść.
15 sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden, zero.
Koniec procedury znikania z radarów.
Halo, Ziemia? Widzicie mnie?
Połączenie aktywne.
Tak, kapitanie. Witamy z powrotem.
- Jak się czujesz? - Jak młody bóg.
Skurwysynu.
- Systemy? - Działają.
Nadia. Jesteś tam?
Tak.
Obiecałem ci coś,
prawda?
Jesteś w kosmosie.
Dziękuję, że zapamiętałeś.
W końcu obiecałem.
Niko.
Czas na drugi etap testów.
Gotowy?
Tak jest.
Zaczynamy.
Kod zero.
Osoby bez upoważnienia muszą wyjść.
Won!
Ustaw czas.
Ustawiony na 24 godziny.
Podłącz blok drugi jak na szkoleniu.
Spokojnie, kapitanie.
Aktywuj system.
Rozpoczęto proces subhibernacji.
AKTYWACJA SUBHIBERNACJI
Pięćdziesiąt procent!
Sześćdziesiąt.
Czemu tu jest woda?
Niko, licz dalej.
Kurwa.
Trzy, zero...
CZAS SUBHIBERNACJI
Znikanie z radarów.
BRAK DANYCH
Ostrzeżenie. Utracono połączenie.
- Co się stało?
Coś nie tak?
Przerwało przesył danych. Nie wiem, co się stało.
Subhibernacja aktywowana. Czas: 30 lat.
Straciliśmy połączenie.
Kapitanie?
Niko!
Odbiór!
Masz go, profesorze?
Przerwało przesył danych. Nie wiem, o co chodzi.
Nic.
Nie ma go tam.
Zaczekamy dobę.
Tyle ma trwać subhibernacja.
Oby wrócił na radary.
A jeśli nie wróci?
Co, jeśli nie odzyskacie łączności?
Złożymy raport.
Co?
Musicie go uratować!
Pamiętaj o dezynfekcji przed wejściem do stref zielonych
na terenie całego szpitala.
Byłam w szpitalu. Po ciebie.
Mogliście chociaż zadzwonić.
Marta, a gdzie my jesteśmy?
Stary Bogdan czy młody Niko?
Nie mogę go zostawić.
Nie teraz.
Nie możesz czy nie chcesz?
Masz rację. Nie chcę.
Hej.
Tobie nie chodzi o mnie.
- Ty po prostu nie chcesz znowu przegrać. - Zawsze mi chodziło tylko o ciebie.
To czemu tego nie czułam?
Myślisz, że ci pozwolę tam jechać do niego?
Że cię puszczę?
Ja nie potrzebuję pozwolenia.
Marta, kurwa! Kocham cię.
Odjechali.
I już tu nie wrócą.
Te skurwysyny będą ścigać Niko do skutku.
Zrób coś.
A co ja mogę?
Co ja mogę zrobić?
Nie obchodzi mnie, jak to zrobisz.
Wiedziałem, że cię tutaj znajdę.
Zestarzałeś się trochę, co?
Byłem wtedy w mission control.
Wszystko widziałem, kurwa.
To oni zjebali.
Ja nie miałem wcześniej takich halucynacji.
Ukradłeś mi ją.
Dlaczego to tyle trwa?
Niko zniknął z radarów.
Był wybuch. Tak wskazują pomiary.
Niko nie żyje.
Przykro mi.
- Nie. - Marta... Mar...
Ukradłem?
Byliśmy razem.
Chciałem wrócić i...
stworzyć z nią rodzinę.
Odpierdol się od mojej żony.
Marta była i jest moja.
Rozumiesz?
Federalni u nas byli. Rozumiesz?
Chcę ci pomóc zniknąć.
Poradzę sobie.
SkyCom ci nie odpuści.
Rozumiesz?
I co? Chcesz, żebym zniknął, tak?
O to ci chodzi?
Co?
Porucznik...
Nikodem Borowski,
„Niko”...
...był nie tylko najlepszym pilotem, jakiego znałem...
ale przede wszystkim był
człowiekiem bez skazy.
Prawdziwym bohaterem.
Patriotą.
Dlatego nie mówię: „Żegnaj”.
Mówię: „Do zobaczenia,
synu”.
Nie jestem już taka jak kiedyś.
- Homie. - Tak?
Pokaż zdjęcia z lipca 2022.
Są 24 zdjęcia. Wyświetlić chronologicznie?
Tylko te z Martą.
Wyświetlam.
Gdzie Niko?
W dupie.
Jest z twoją żoną?
- Tato!
Twoja mama ma kłopoty.
Wszystko wam powiem, tylko go puśćcie!
Muszę porozmawiać z ojcem.
Obudź go.
To może chwilę potrwać.
Poczekam.
Co robisz?
Która godzina?
Nieważne.
No ważne, bo muszę wziąć tabletki.
Homie mi przypominał, ale...
wyłączyłam całą elektronikę, żeby było bezpieczniej.
Ale...
jesteś chora na coś?
Zaopiekuję się tobą.
Boże, jaki ty jesteś młody.
Trzy lata starszy od ciebie,
gówniaro.
Ty i te twoje teksty.
Jedźmy.
Tutaj nie jest bezpiecznie.
Piękna jesteś, wiesz?
- Tak? - Mhm.
Tak.
I stęskniłem się.
Za mną? Czy za seksem?
No...
a to nie to samo?
Pamiętaj, by nie udostępniać klucza dostępu.
Borowski...
jedzie na Hel.
Do strefy bez wi-fi.
Jest jakiś problem z Polakami?
Mamy ostatnie zapiski Dawidowa.
Świetnie.
Wcale nie.
Spójrz.
Pomyliłem się, Nadia.
Komórki macierzyste kosmonauty nie mają cudownych właściwości.
Nie wyleczę cię.
Wysłaliśmy go w kosmos na próżno.
Taka jest prawda,
Nadieżdo Petrówno.
Subhibernacja nie daje pożądanego efektu.
Borowski nie jest pieprzonym Złotym Graalem.
Był w kosmosie 30 lat!
Jako pierwszy w historii. To za mało?
Przebadaliśmy go. Mamy wszystkie dane.
Nie potrzebujemy go.
Ja go potrzebuję!
Wciąż nie rozumiesz, kurwa?
Jest zagrożeniem dla bezpieczeństwa kraju.
Zna nasze tajne technologie.
I chętnie opowie o nich innym.
Nie rób tego, Boris.
Chcesz mojej pomocy?
To nie wchodź mi w drogę.
Słuchajcie!
Wynocha stąd!
Pozbędziemy się kosmonauty.
Witaj, Siergiej.
Musimy pogadać.
Kolejność była taka:
ojciec szedł do więzienia, a ja do rodziny zastępczej.
Wychodził, wyciągał mnie,
przyjeżdżaliśmy tutaj,
było fajnie.
Potem odzywali się znajomi,
ojciec wracał za kratki,
a ja do obcych.
Początki zawsze były cudowne.
Ciąg dalszy...
to już różnie.
Dwa piwka prosimy.
A ty nigdy nie opowiadałaś mi o swoim ojcu.
A kiedy ci miałam opowiadać?
Ile się znaliśmy? Miesiąc?
No ale wystarczająco, żebym się zdążył zakochać, tak?
Jak to szło? Stara beczka dobrze kisi, co nie?
Olej to.
Co ty powiedziałeś?
„Stara beczka dobrze kisi”.
Niko.
To było ekstremalnie głupie.
A co, miałem nie zareagować?
Tak.
Obrażali cię.
Obrażali. No.
Takie jest życie.
Nic na to nie poradzisz.
Czyli co? Przez 30 lat tyle się zmieniło,
a nic się nie zmieniło.
Mogłem umrzeć tam na górze.
A jestem tutaj.
Bo dotrzymałem słowa.
Aua.
Boli. Bardzo.
No trzeba to czymś przyłożyć.
Przydałoby się coś chłodnego.
- Chłodnego? - No.
- O nie! Nie! - Chodź! No chodź!
Nie!
Marta, kocham cię!
Wariat!
- Dzień dobry.
O Boże.
Oliwia jest do ciebie taka podobna, Marta.
Co jej zrobiłeś?
Nic.
Skuj ją.
- Wszystko będzie dobrze. - Mhm.
Ruchy, Romeo!
Puść go!
Wykonuję rozkazy.
Zaufałam ci!
Jesteście na terytorium Polski.
- Rzućcie broń. - Na kolana.
Ręce do góry!
Naprzód.
- Na kolana! - Wylegitymować się!
Dajcie medyka, może pomóc.
Gdzie Marta?
Bezpieczna w przyczepie.
Jest remis dzisiaj.
Chyba żartujesz.
A co? Zajebał mnie?
No wiesz, gdyby nie ja...
Marta?
Gdzie ona jest?
Trzydzieści lat, Niko.
Tyle się zmieniło.
Ty nie zmieniłeś się w ogóle, ale ja jestem już inna.
Chciałeś, żebym podjęła decyzję, Bogdan.
Wybieram siebie.
Może popełniam błąd,
ale nawet jeśli, to...
to jest to mój błąd i chcę go popełnić.
To dopiero początek.
A początki zawsze są najlepsze.
Zapisz notatkę, Homie.
Krzysztof Zając