Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Oto kilka przebojów dla naszych przebojowych słuchaczy.
Jak mijają mi dni...
Nie opłakuj, mojego samotnego serca...
Uspokój się, na--
Przysiągłem, aby sprawić byś była moja...
Za twoje przysługi, za twoją hojność...
A teraz czas na energiczny kawałek.
Ajju, bracie.
Rzadki biały gołąb pośród szarych -
To dla ciebie Ajju.
Tak magiczna osobowość,
przykuwa uwagę gdziekolwiek nie pójdzie
Kradnie spojrzenia wszystkich.
Ajju brachu, on jest z pewnością gwiazdą,
Ale czym się zajmuje, potrafisz odgadnąć?
Wysokiej rangi policjant?
Nie.
Komisarzem stanowym?
Nie.
Bankier inwestycyjny?
'Uh-uh.'
Prowadzący wiadomości?
Animator młodzieży?
Zapowiadający się aktor?
To czym właściwie się zajmuje?
Jest nauczycielem w liceum.
Proszę pana!
Proszę pana, zaparkuję w cieniu.
Więc możesz spytać, jak nauczyciel radzi sobie z egzekwowaniem aż takiego szacunku?
- Powiem ci jak. - Dzień dobry proszę pana!
Ajju zasiał ziarno kłamstw na świątobliwej ziemi Lucknow,
I udało mu się stworzyć swój wizerunek.
Wiesz, że pan Ajju omal nie dostał się do NASA
Gdyby nie ten przeklęty kierowca busa, który w niego uderzył.
I złamał mu kość ogonową?
To jakim cudem on wciąż pracuje?
Po prostu siła woli.
Wiesz, że pan Ajay omal nie został komisarzem stanowym? - Ale?
Olśniło go w czasie pisania egzaminu wstępnego
Że jeśli zostanie komisarzem,
Lucknow będzie miało tylko jednego komisarza,
Ale jeśli zostanie nauczycielem,
Może dać Lucknow stu komisarzy.
- A potem? - A potem co!
Podarł swój arkusz egzaminacyjny i opuścił salę.
W prawo zwrot!
Jeden... dwa, trzy, jeden!
Wiesz, że też omal nie został oficerem wojskowym?
Ale?
Złapał infekcję gardła w dniu rozmowy wstępnej.
Biegał szybko,
Ale nie mógł nic powiedzieć.
Musicie przyznać,
Ma świetną budowę ciała!
Zgadzam się.
Jeśli chcesz wzmocnić swoje ramiona,
Pracuj nad swoim tricepsem, zamiast nad swoim bicepsem.
Biceps ma jeden mięsień,
Ten,
Podczas gdy triceps ma trzy,
Ten, ten i ten.
Nie ma takiego miejsca, gdzie nie lubiłby dzielić się swoją wiedzą.
Dotknij. Twarde jak kamień.
Od jeżdżenia na rowerze bez bielizny,
Nabawisz się problemów.
Codzienne używanie żelu sprawi że twoje włosy wyschną jak szczotka.
Jest taki specjalny puder... którego używam.
Jeśli chodzi o taniec, wdzięk jest z pewnością ważny,
Ale mimika twarzy
Jest bardzo bardzo bardzo ważna.
Tak proszę pana.
A do miejsca, w którym w zasadzie powinien przekazywać wiedzę,
idzie dla zabicia czasu.
Druga wojna światowa miała miejsce w latach 1939 - 1945.
Większość krajów brała w niej udział,
Włączając wszystkie mocarstwa.
To niesprawiedliwe Papon!
Wziąłeś Hardika, a mnie poprosiłeś, żebym zabrał Krunala.
Poprosiłem, żeby poszedł pan po Pandya.
Wybrałeś niewłaściwego!
Racja, źle wybrałem!
- Czytaj dalej. - Tak, proszę pana.
- Ty pilnuj. - Tak, proszę pana.
A ty pisz dalej.
Pisz dalej, mój chłopcze.
Czy Dhoni ma naprawdę 16 rowerów?
18!
Proszę pana, dlaczego nie został pan krykiecistą?
Przez łokieć tenisisty.
- Jest wciąż trochę sztywny - - - Wszyscy myślą, że Ajju jest świetny.
Jest tylko kilku, którzy wiedzą, że jest--
Że jest beznadziejny, proszę pana.
Już dość, panie Pandey.
Proszę pana, chcę zakończyć tę dyskusję raz na zawsze.
To nie jest nauczyciel historii,
To nauczyciel tajemnic.
Nie wie czego uczy.
A ty wiesz wszystko?
Tak, wiem.
Jeśli mi nie wierzysz,
To chodź ze mną i zobacz sam.
Idzie!
Dalej! dalej! Z powrotem na miejsca!
Idź, idź...
Podczas drugiej wojny światowej, Hitler...
Hitler...?
Shobit!
Hitler...
Co zrobił?
Najechał najpierw na Polskę, proszę pana.
Bardzo dobrze.
Och, proszę pana?!
Dobrze.
Usiądź.
Potrzebowałeś mnnie?
Nie.
Kontunuuj.
Panie Pandey,
Mam nadzieję, że zrozumiał pan twierdzenie, które objaśniłem wczoraj.
Które twierdzenie?
Jak można zapomnieć tak szybko?
Nie ma problem zostanę z tobą p lekcjach.
Uwielbiam zostawać po szkole.
Dla ciebie też mogę poświęcić chwilę czasu.
Niech się pan czegoś od niego nauczy, panie Pandey.
On kłamie, proszę pana.
Nie nauczył mnie żadnego twierdzenia.
Niech już będzie.
Uwielbiasz wymyślać historie.
'Wszyscy byli całkowicie pod wrażeniem Ajju,'
Ale on jest całkowicie sobą załamany.'
Kojarzysz Vineeta Shajapurkara?
Vineet Shajapurkar?
Wlewałeś mu klej do bielizny.
- Jego klejnoty rodowe się skleiły. - Racja!
Co się stało? Umarł?
Nie.
Jest teraz grubą rybą.
Pracuje dla firmy farmaceutycznej.
Nie pamiętm jego funkcji,
ale jest drugi po szefie.
Co się stało?
Wiesz, ja też byłbym na szczycie,
Gdyby tylko mój ojciec wpłacił dotację.
Co ja teraz robię?
Bezsensowna praca w bezwartościowej szkole.
Ci, którym szło gorzej ode mnie, lepiej się ustawili.
Prateek Richchariya jeździ Hondą City,
gdy ja tymczasem jeżdżę motorem.
Ratan Ghanghoriya
ma 10 samochodów ciężarowych.
zarabia 20.000 na dzień,
Dawaj.
Ricky Lamba bierze ślub z panną Kanpur.
A moje małżeństwo... Przeklęte nie wypaliło.
Co ty mówisz?
- Prawdę. - To nieprawda.
Wiesz, że wszyscy w Lucknow cię podziwiają.
Podziwiają mnie przez wzgląd
na wizerunek jaki sobie stworzyłem.
Ludzie widzą tylko to, co im pokazuję.
W dniu, w którym ujrzą prawdę...
Nikt już na mnie nie spojrzy.
Ty i twój pesymizm.
Stary, negatywne myśli manifestują negatywne rzeczy.
Twój tata dzwoni. Odbierz.
Chcesz z nim porozmawiać?
- Tylko ci mówię. - Niech dzwoni.
Nie ma sprawy, niech dzwoni.
Twoja praca powinna sprawiać,
Że chce ci się do niej chodzić.
A twój dom powinien sprawiać, że
chce ci się do niego pędzić z powrotem.
W moim przypadk to się nie sprawdza.
Och Ajju...
- Jesteś w domu! - Nie, ja wciąż nie mam domu.
Wkrótce nie będziesz miał domu, chłopcze.
Widzisz, to w jaki sposób żyjesz...
Widzę to każdego dnia.
Więc zobacz również i to.
Twój rachunek za kartę kredytową.
Ureguluję to.
- Jest w końcu w domu. - Nie, jest wciąż poza nim.
Powinnam już podać obiad?
Wypił kilka drinków.
Jestem pewien, że coś zjadł...
Co, udko z kurczaka?
Powinieneś mi mówić wcześniej.
Bezpańskie psy tyją od jedzenia, które im dajesz.
Mamusiu... - A i powiedz nam również, kto ma zamiar zapłacić ten rachunek,
Ponieważ ja ci nie dołożę do tego ani grosza.
Nie oczekuję tego od ciebie.
- Co powiedziałeś? - Nie oczekuję tego od ciebie.
Hej... nie wymiotuj do zlewu. Idź zwymiotować do miski.
Nie wymiotuję.
Tylko myję twarz.
Potrafię kontrolować, mamusiu.
Nie masz żadnej kontroli.
Kurierzy z paczką w ręce dzwonią co dwie godziny do drzwi.
Buty.
Gogle.
Drogie majtki.
Komu pokazujesz te majtki, co?
Są moje. Co ciebie to obchodzi?
Dlaczego on ma problem z moimi majtkami?
Słuchaj... po prostu weź cytrynę.
Daj mu ją.
Zrzędzi od momentu gdy wszedłem.
To że będę miał cytrynę, nie sprawi, że się uspokoicie!
Próbując oszukać świat,
właściwie sam siebie oszukujesz.
Tak jest.
Hej... a może deser?
Nie chcę nic jeść.
Daj mi to albo się zmarnuje.
Masz wysoki cukier.
On jest powodem, przez który mój cukier wzrasta!
Tak, obwiń mnie za wszystko.
Idę.
Tylko nie rób hałasu.
Nisha śpi.
Dlaczego miałbym niby chcieć ją obudzić?
Żeby zatańczyć?
Słucham?
Nie wystarczyło mu nas męczyć, to teraz pójdzie jeszcze ją męczyć.
Kiedy on się zmieni?
Och, obudziłaś się?
Idź teraz spać na podłodze.
Jest wtorek.
To moja kolej spania na łóżku.
Idź, idź, szybko.
Minęło już 9 miesięcy od ich ślubu,
a jedyna rzecz, która zrodziła się między nimi to dystans.
Nisha była bardzo szczęśliwa zanim poślubiła Ajju.
Była niezależna.
towarzyska,
radosna,
ale trochę nieszczęśliwa,
ponieważ jako dziecko,
dostawała ataków padaczki.
Mimo to, udało jej się mieć przyjaciół,
Ale nigdy chłopaków.
Dlatego też Nisha zdecydowała,
Że spędzi resztę swojego życia,
z tym, który by ją całkowicie zrozumiał.
Wtedy Ajju pojawił się w jej życiu...
Z całym swoim urokiem.
Nisha dostrzegła w nim te wszystkie zalety...
które on chciał, aby zobaczyła.
Ciociu?
Mogę cię nazywać 'mamusią'?
Pełna szacunku do starszych.
Kochjająca dzieci.
Bystra i przyjazna.
Ajju zobaczył u Nishy wszystkie te zalety,
Którymi chciałby się pochwalić światu.
Pochodziła z rodziny przedsiębiorców.
Posiadała najlepszą wykształcenie.
Idealna żona.
Zanim sprawy poszły dalej,
Nisha ujawniła najważniejszą kwestię dotyczącą jej życia.
Choruję na epilepsję.
Epilepsję?
No nieźle.
Dostawałam ataków, gdy byłam dzieckiem.
Wiesz jak wyglądają te atakami?
Płynęło wiele korzyści z poślubienia Nishy,
praktycznie nie było żadnych minusów.
Wciąż je miewasz?
Ostatni raz miałam atak 10 lat temu.
Och.
Jako dziecko musiałam znosić upokorzenia.
Wciąż musisz?
Ostatni raz musiałam znosić obelgi 20 lat temu.
Znalazłem ciebie i znalazłem swoją przystań
Moje serce szukało tylko kropli,
a znalazło rzekę,
Po spotkaniu ciebie moje serce było pewne,
Że nie ma nikogo ważniejszego w moim życiu,
Wiesz, że bez ciebie moje życie jest niepełne,
Moje samotne serce wszędzie cię szukało,
Nasze samotne serca
Zostały połączone przez Boga
Och, moja ukochana,
Chcę się z tobą zestarzeć
Z tobą
Nasze samotne serca
Zostały połączone przez Boga
Och, moja ukochana
Chcę ci tylko powiedzieć, że jestem twój
Wołają mnie
Przyciągają mnie
Twoje subtelne gesty
Podporządkowałam mój świat tobie
Teraz nie będę mogła żyć bez ciebie
Po spotkaniu ciebie moje serce było pewne
Że nie ma nikogo ważniejszego w moim życiu
Wiesz, że bez ciebie moje życie jest niepełne,
Moje samotne serce wszędzie cię szukało,
Nasze samotne serca
Zostały połączone przez Boga
Och, moja ukochana,
Chcę się z tobą zestarzeć
Z tobą
Nasze samotne serca
Zostały połączone przez Boga
Och, moja ukochana
Chcę ci tylko powiedzieć, że jestem twój
Pokaż mi swoją twarz, moja piękna
Moje stęsknione oczy szukają wytchnienia,
Miej dla mnie litość
Moje oczy pragną zobaczyć ciebie
Nic już nie jest moje, wszystko co mam należy do ciebie
Jesteś moim światem
Nasze samotne serca
Zostały połączone przez Boga
Och, moja ukochana,
Chcę się z tobą zestarzeć
Wujku, spraw aby wkrótce już przysłali pannę młodą, bo inaczej zwariuję.
Dlaczego musiałeś zjeść tyle słodyczy?
Och daj spokój, to ślub mojego starszego brata.
Jak miałbym nie jeść słodyczy?
Dowiedz się, jak długo to jeszcze potrwa.
Pójdę i sprawdzę, tato.
- Ja... - Nie, ja pójdę.
Zostaw otwarte.
Nie martw się, synu.
Wkrótce będzie z nią wszystko dobrze.
Cóż...
Niepokoiłam się ślubem,
byłam zmęczona,
i oczywiście zdenerwowana.
Chyba zapomniałam wziąć lekarstwa.
To pierwszy raz od 10 lat, kiedy mi się to zdarzyło.
Gdyby to co się wydarzyło za zamkniętymi drzwiami,
zdarzyłoby się na oczach ludzi,
zrujnowałoby jego wizerunek.
Obawiając się tego
Ajju nigdy nigdzie nie zabierał Nishy.
Jak wyglądam?
To męski wieczór.
Zostań w domu. Będziesz się nudzić.
Mogę pójść z tobą?
Nie mogłaś wcześniej spytać?
Teraz się spóźnię.
Chodź, skarbie,
Zrobię ci herbaty.
Ajju,
dlaczego wy dwoje nie jedziecie na wakacje?
Jestem zajęty.
Dlaczego wy wszyscy nie jedziecie na wakacje?
W kinie wyświetlają nowy film.
Nie lubię oglądać filmów.
Ale z ciebie jest drań.
Tak samo mówi moja mama.
Co zrobiłam źle?
Dlaczego jesteś taki obojętny wobec mnie?
Czy kiedykolwiek cię uderzyłem?
Czy kiedykolwiek cię wyzywałem?
Wszystko jest w porządku. Nie rób z igły widły.
Ja robię?
Tak!
Czy kiedykolwiek zabrałeś mnie do kina?
Czy zabrałeś mnie do galerii?
Przedstawiłeś mnie swoim przyjaciołom?
Czy poszliśmy razem na zakupy?
Czy kiedykolwiek zrobiliśmy coś razem, Ajay?
Nie żyjemy jak mąż i żona.
W jaki sposób niby moglibyśmy?
A dlaczego by nie?
Sama wiesz dlaczego!
Powiedziałam ci o atakach padaczki zanim się pobraliśmy.
Również ci powiedziałam, dlaczego dostałam ataku w dniu naszego ślubu.
I od tego dnia już nigdy więcej nie dostałam.
Ale skąd ta pewność, że nie dostaniesz kolejnego ataku?
Możesz się szybko zmęczyć,
zapomnieć tabletki albo znów się zdenerwować,
a potem dostać ataku padaczki przy ludziach,
a ja bym stracił dobre imię.
Już bym cię zostawił,
gdybym nie obawiał się o swój wizerunek.
Teraz tylko żyją razem
i tylko tolerują siebie nawzajem.
Słuchaj, wracaj dziś szybko do domu.
Musisz podrzucić Nishę do jej rodziców.
Nigdzie nikogo nie podwożę.
Podwieź ją, dobrze?
Hej!
Dlaczego jej nie podwieziesz, co?
To jest pierwszy ślub po waszym w jej rodzinnym domu.
- No i? - Ludzie będą gadać.
Niech gadają. Nie obchodzi mnie to.
Dlaczego nie możesz pojechać?
Czym jesteś taki zajęty, co?
W przeciwieństwie do ciebie, nie jestem bankierem, który liczy pieniądze innych.
Racja, twoją pracą jest upijanie się i jeżdżenie motorem bez celu.
Egzaminy się zbliżają. Muszę ułożyć pytania.
Ułóż najpierw swoje życie.
To moje życie, poradzę sobie.
Spójrz, nie wiem jak innym,
ale moim rodzicom się to nie spodoba.
Możesz mnie w takim razie odebrać.
Nie zamierzam przyjechać i dobrze wiesz dlaczego.
Czemu w taki sposób się do niej odnosisz?
Jest twoją żoną!
Dlaczego każdy w tym domu zrzędzi?
Doprowadzacie mnie do szału.
Odsuń się i pozwól mi przejść.
- Hej... - Rusz się...
Naucz się stawiać czoła swoim problemom,
a nie uciekaj przed nimi. - Tak, uciekam.
Idiota.
Pan jest tutaj.
- Proszę pana... - Hmm?
Proszę pana, sądzę, że powinien pan zabrać Chahal.
Spadaj.
Na co się gapisz?
Otwórzcie swoje książki.
Proszę pana...
Hmm?
- Proszę pana, zastanawia mnie jedna rzecz. - Co takiego?
Dlaczego w czasie drugiej wojny światowej w obozach koncentracyjnych,
rozbierali więźniów przed wysłaniem ich do komór gazowych?
Tego pytania nie będzie na egzaminie.
Proszę pana, to proszę nam tylko powiedzieć, żebyśmy wiedzieli.
Powiedziałem, tego pytania nie będzie.
Usiądź.
Proszę pana, jeśli pan nie wie, to proszę po prostu powiedzieć.
Dlaczego pan tego unika?
Czy to objaśnia twoje pytanie?
Siadaj.
Nie ma znaczenia
jak bardzo twoja teściowa cię kocha,
ani jak bardzo twój teść o ciebie dba.
Ten związek jest bez sensu,
Jeśli twój mąż nie jest po twojej stronie.
To nie tak, mamo.
Zmieniłaś się odkąd wyszłaś za mąż, kochanie.
W dniu, w którym poczujesz, że
już dłużej nie wytrzymasz w tym związku...
Po prostu wróć do domu.
Nikt nie będzie pytał.
Rozwód to nic złego, skarbie.
Przerwanie związku nie trwa długo, mamo.
Chcę dać temu związkowi
trochę więcej czasu.
Jeszcze mam nadzieję.
Wrócę w dniu,
w którym nasz związek się rozpadnie.
Jak wyglądam?
Pięknie jak zawsze.
Słyszałem, że uderzyłeś ucznia?
Tobie się nigdy nie zdarzyło?
Zdarzyło, ale
nigdy nie syna legislatora.
Dobrze, że nie powiedziałem ci tego na zewnątrz,
bo byś zemdlał.
Stary, na pewno spowodowałeś katastrofę.
Kto ci powiedział?
Robisz coś, a czy potem wiadomości nie rozchodzą się w mgnieniu oka?
Czy to w ogóle możliwe?
Podpadłeś w całym mieście.
Ajju uderzył syna legislatora.
Masz z nim jakikolwiek kontakt?
Pomóż mi to załatwić.
Stary, ty jesteś w stanie to zrobić.
Daj mi znać, jeśli mogę ci pomóc z czymkolwiek innym.
Będę przy tobie. To nie będzie problem.
Ajju, słuchaj...
Ajju!
No, Ajju!
Ajay,
nie martw się.
Naprawię to.
Słuchaj, pan Bhadoriya jest na linii.
- Pan Bhadoriya? - Tak.
Pan Bhadoriya!
Witam panie Bhadoriya!
Tak, miewam się dobrze.
Potrzebowałbym drobnej przysługi.
Nie martw się Ajju.
Twój tata próbuje to naprawić.
Jeśli nic nie pomoże,
pójdę i będę błagać u stop legislatora.
Mamusiu, proszę nie.
Cóż innego mogę zrobić?
Pan Bhadoriya nie będzie w stanie nam pomóc.
Otwarcie odmówił.
Zatem porozmawiaj z panem Kurele.
Ma konto oszczędnościowe w twoim banku.
To, że ma konto, nie znaczy, że może ocalić mojego syna!
Mówisz bez zastanowienia.
A co z panem Malaiyyą?
Jest w partii opozycyjnej.
To by tylko pogorszyło sprawę.
Więc Ajju?
Tato, moja mama wysłała do ciebie kurty i...
Co się stało?
Popełnił błąd, proszę pana.
Zgadzam się
Nie powinien był podnosić na niego ręki.
Ajay Dikshit jest kompetentnym i utalentowanym nauczycielem.
Nigdy nie otrzymaliśmy na niego żadnej skargi, proszę pana.
Pan Ajay Dikshit?
Przepraszam, proszę pana.
Dyrektorze,
czy to będzie w porządku, jeśli pobiję pana przed wszystkimi,
a potem zaprowadzę do kąta i przeproszę?
Czy zna pan paragraf 17(1) i 17(2) ustawy o prawie do edukacji?
Uderzenie ucznia jest wykroczeniem podlegającym karze.
Albo pan podejmie wobec niego odpowiednie kroki,
albo ja będę musiał podjąć odpowiednie kroki wobec pana.
Cokolwiek pan chce.
Proszę utworzyć komisję dyscyplinarną,
która bezstronnie przeprowadzi dochodzenie i zdecyduje,
czy on nadaje się do pracy w tej szkole,
albo w jakiejkolwiek innej.
A do tego czasu...
proszę go zawiesić.
Ajay Dikshit, nauczyciel szkoły Horizon World w Lucknow, został zawieszony
na jeden miesiąc za spoliczkowanie ucznia.
Komisja dyscyplinarna przeprowadzi teraz dochodzenie w tej sprawie.
Wszyscy w mieście stanowczo potępiają jego czyn.
To poważna sprawa, stary.
Hmm.
Komisja może ci przysporzyć kłopotów.
Nie mogę tylko stracić pracy.
Nie brakuje dla ciebie pracy w tym mieście.
Nie byłoby problemu, jeśli sam bym zrezygnował.
Jeśli stracę tę posadę,
to ta cała ciężka praca, którą włożyłem w budowę mojego wizerunku,
legnie w gruzach.
Więc co planujesz zrobić?
Pamiętasz Turniej Krykieta o Złoty Puchar, w którym braliśmy udział w liceum?
Zmagaliśmy się z drużyną Hardoi w półfinałach.
Oczywiście, że pamiętam.
Tak wspaniale wszystko przygotowałeś.
Sprowadziłeś maty z Delhi.
Poprosiłeś zarząd miasta, aby przysłali cysterny
do nawodnienia murawy.
Miałeś nawet walce drogowe do wyrównania boiska.
Ustawiłeś reflektory wokół stadionu.
Dałeś zawodnikom 14 koszulek oraz czapki z ich imionami.
Znasz Bunty'iego?
- Ukradł dwie z tych koszulek. - No tak.
Cóż to był za mecz!
Pamiętasz, ile okrążeń zdobyłem?
Ty...
Ajju! Ajju! Ajju!
Nie pamiętam dokładnej liczby...
Ale na pewno zdobyłeś między 70 a 80 okrążeń.
Tylko 5.
- Nie! - Mhm.
Co ty mówisz?!
Powinno się stworzyć taki szum wokół siebie, że ludzie będą to pamiętać,
a nie jaki był wynik.
Będę musiał zrobić coś wielkiego.
Ale jesteś zawieszony,
jak zamierzasz wywołać szum wokół siebie?
Coś wymyślę.
Ty też pomyśl.
Na razie myślę o tym, że na pewno nie zdobyłeś tylko 5 okrążeń.
Mogę pomóc?
Nie.
Dobrze.
Dobranoc.
Jak leci, Papon?
Po staremu, proszę pana.
Pozostałe zajęcia odbywają się zgodnie z harmonogramem,
ale mamy dużo zabawy na pańskim przedmiocie.
Dlaczego?
Zmienili pana lekcje historii na lekcje gier.
Będziecie musieli ominąć część na temat drugiej wojny światowej.
Miał to pan omówić w tym miesiącu.
Nie będzie tego na egzaminie, prawda?
To rewolucyjny pomysł, Bipin.
Słuchaj mnie uważnie.
Co ci chodzi po głowie?
Coś, co wykracza poza twoją wyobraźnię.
Proszę pana, dużo o tym myślałem.
Uczniowie nie powinni cierpieć
przez mój mały błąd.
Nie dbam o to, jeśli nie dostanę wypłaty,
ale te dzieci zasługują na to, aby się czegoś nauczyć.
Ale jaki jest twój plan?
Wojna światowa!
Proszę pana, miałem omówić drugą wojnę światową w tym miesiącu.
Nie wiedziałem, że zostanę zawieszony.
Ale teraz, zamienię coś złego, w coś dobrego.
Zrobię coś takiego, czego nikt jeszcze w Lucknow nie zrobił.
Za własne pieniądze pojadę do Europy, żeby
nauczać o drugiej wojnie światowej z miejsc, w których się toczyła.
Proszę mnie nie zatrzymywać.
Dlaczego chcesz jechać do Europy?
Dla poklasku.
Myślisz, że ci uwierzą?
Nie sądzę, żeby on gdziekolwiek jechał, proszę pana.
On wciąż kłamie.
Jesteś okropny, jeśli tak myślisz!
Tu są moje bilety, proszę pana.
Proszę spojrzeć.
Paryż,
Normandia,
Amsterdam,
Berlin,
Auschwitz...
335 tysięcy,
plus podatek.
Naucz się czegoś od niego.
Pan Ajay wydaje swoje własne pieniądze
i jedzie za granicę,
tylko po to, aby kształcić swoich uczniów.
A ty,
nie uczysz niczego w szkole,
dlatego, żeby uczniowie płacili ci dodatkowo za korepetycje.
Nie sądzisz, że wydasz na to za dużo pieniędzy?
Nie wydam na to ani grosza.
Jak tylko będzie o mnie głośno...
Poproszę tatę, aby uregulował za to rachunek.
Och, wciąż mam tyle do nauczenia się od ciebie.
Tutaj.
- Super. - Przyniosę ci herbatę.
Bipin, mój motocykl został zakupiony w 2019 roku.
Jest w idealnym stanie.
Spróbuj sprzedać go za 150 tysięcy.
Porozmawiaj jeszcze z jubilerem Bhurą
i powiedz mu, że będę sprzedawał jeden, nie, dwa łańcuszki
i dwa pierścionki.
Nie, nie naszyjnik ślubny mojej żony!
Nie naszyjnik ślubny mojej żony!
Nie chcę ich dać w zastaw,
chcę je sprzedać.
Potrzebuję pieniędzy.
Postaraj się zrozumieć.
Na razie.
Dlaczego sprzedajesz te rzeczy?
Potrzebuję pieniędzy, tato.
Co chcesz teraz kupić?
Nowe życie.
A co jest nie w porządku z tym życiem?
A co jest z nim w porządku, tato?
Ani nie mogę być dobrym synem,
ani dobrym mężem,
ani dobrym nauczycielem.
Ajju?
Zostaw, poradzę sobie.
O czym myślisz? Powiedz mi wszystko.
Mam świetny pomysł, tato.
Ach tak.
Słuchaj uważnie.
Zamieniam się w słuch.
- Zobacz. - Nigdy nie zabrałem Nishy na wakacje.
Nigdy dobrze nie nauczyłem moich studentów.
Wciąż muszę omówić temat drugiej wojny światowej.
Zostałem zawieszony na miesiąc.
No i?
Dlatego myślę, żeby zabrać Nishę razem ze mną do Europy
i nauczać studentów o drugiej wojnie światowej na żywo z miejsc, gdzie się toczyła.
To będzie dobra lekcja dla moich uczniów
i dobre wakacje dla nas.
Te dzieciaki nauczą się kilku rzeczy,
a nasza relacja się trochę polepszy.
Więc staram się zebrać pieniądze, tato.
- Ile? - Nie, tato.
Nie mogę wziąć od ciebie pieniędzy.
- Nie. - W porządku.
8 do...
800 tysięcy do miliona...
Ach tak.
Mhm.
Mamusiu,
daj mi wszystko, cokolwiek zrobiłaś.
Wezmę to.
A czy wyjazd z Nishą nie będzie znacznie droższy?
Mój staruszek nie zapłaci, jeśli jej ze sobą nie wezmę.
Ach, o to chodzi.
No o to chodzi.
Mogę coś powiedzieć?
Ajju
robi z ciebie głupka.
Prawdopodobnie.
Ale jeśli to ma pomóc relacji Ajju i Nishy...
To jest to niewielka cena.
Racja, wydaliśmy przecież 500 tysięcy na ich wesele.
Tak, mamo.
Ajju podarował mi tak wspaniałą niespodziankę.
Jakie miejsca zobaczysz?
Paryż,
Amsterdam,
Berlin,
Normandię i Auschwitz.
Cieszysz się?
Tak, mamo.
Bardzo się cieszę.
Wow, Nisha,
w twoim paszporcie jest tyle pieczątek.
Spójrz na passport Ajju, jest pusty.
Cel wizyty?
Nasza pierwsza podróż poślubna się nie udała,
więc zdecydowaliśmy się pojechać na kolejną.
- Proszę posłuchać... - Hmm?
Mam również trochę oszczędności.
Proszę wymienić je na dolary.
Używają tam euro, nie dolary.
To proszę wymienić potem na walutę, w jakiej się tam płaci.
Wysyłam syna i jego żonę do Europy.
Twoja herbata.
Mhm.
Twoje euro.
Hej Nisha, posłuchaj...
To pierwszy raz, kiedy wybieram stąd euro.
Zatrzymaj je.
Na osobiste wydatki.
Zaobserwujcie mnie na Facebooku i Instagramie.
Będę dodawał filmiki, a wy w ten sposób też się czegoś nauczycie.
- Jasne? - Znasz jego nick, prawda?
Ajjurocks_253
- Okej. - Widzisz Bipin,
Tworzę taki rozgłos wokół siebie...
że ludzie zapamiętają to co się działo, a nie jaki będzie tego finał.
Zgadza się.
Dziękuję.
Jestem taka podekscytowana!
Nie ma się co tak ekscytować.
Nie interesuje mnie ani druga wojna światowa,
ani ta wycieczka, ani ty.
Robię to tylko, aby utrzymać swój wizerunek.
Tata nie dałby mi żadnych pieniędzy,
jeśli nie wziąłbym cię ze sobą.
Więc zrób mi przysługę i prosto z lotniska idź do swojego domu.
Wymyśl sobie jakąkolwiek wymówkę.
Zadzwonię do ciebie, jak wrócę.
Szlocha na zawołanie.
Mam jeszcze nadzieję.
Dzień, w którym się wszystko skończy,
wrócę.
Ale nie wrócę po cichu.
Wrócę tylko wtedy, jeśli dam mu nauczkę.
Idę.
Jest późno w nocy, nie rób scen.
Powiedziałem ci, możesz iść tam z lotniska.
Jadę do Europy.
Nie zabieram cię ze sobą.
Kim jesteś, żeby mnie zatrzymywać?
Nie jadę tam za twoje pieniądze.
Jadę tam za pieniądze moich teściów.
- Zwariowałaś? - Tak, zwariowałam, że ci zaufałam.
Nigdy nie spotkałam kogoś tak samolubnego i tak pozbawionego skrupułów jak ty.
Zostawałam w domu, ponieważ nie podobało ci się, gdy wychodziłam.
Nie podjęłam pracy.
Nie wychodziłam.
Mam dość życia wedle twoich zasad.
Teraz chcę być szczęśliwa.
Jeśli masz z tym problem, to nie jedź,
ponieważ ja jade na pewno.
Podaj mi rękę.
To pomoże ci zbudować mięśnie.
To zbyt ciężkie.
To zbyt duży bagaż na 15 dni.
Przestań, ona nie jest taka jak ty, żeby chodziła
w tym samym podkoszulku i spodniach przez tydzień.
Będzie się przebierać trzy raz w ciągu dnia, jeśli zechce.
- Nasza Nisha jest niczym gwiazda filmowa. - To prawda.
Stary, twój motor będzie zaparkowany przez 15 dni.
Silnik może się zatrzeć.
Jeśli chcesz...
Mam na myśli...
Mogę się nim przejechać.
Pamiętaj, żeby było o mnie głośno.
Nie martw się, stary. Ludzie będą o tobie mówili.
Do zobaczenia.
Niech cię Bóg błogosławi, moje dziecko.
Bezpiecznej podróży.
- Trzymajcie się. - Miłej podróży.
- Dobrze. - Ja też powinienem się zbierać.
Dobrze, idź, synu.
Trzymaj się.
Popraw swój szal.
Pa, Nisho.
Niech będzie pochwalona Bogini Narmada!
Kalpesh, brachu!
- Tak? - Podaj mi trochę chakli.
Chakli?
Słuchawki!
Podaj mu te chakli.
Dziękuję
- Masz. - Poślij też dhoklę.
Okej.
Brachu!
Poślij mu dhoklę.
Dzięki.
I tę paczkę pikantnych przekąsek.
Proszę.
- Ostatnie, - Ostatnie.
Mam też przesłać theplę?
Tak, proszę.
Podaj mu to.
Jest gorące. Proszę, weź to.
- Co do...! - Hej... on jest dzieckiem.
Zostaw go.
Jest dzieckiem?
Ma serce dziecka. Zostaw.
Podaj mu to. Spodoba mu się.
Dzięki.
Khakra z Gudźaratu.
Przyjacielu...
Dlaczego to robisz? Ech, brachu...
Proszę podaj to dalej.
Khakra? Khakra
Khakra.
To była specjalna khakra dla naszej matki.
Pościła od samego rana.
- Zjadłeś tylko po kawałku ze wszystkiego. - Opłata drogowa.
Opłata drogowa.
Co mam z tym teraz zrobić?
Zjadł po kawałku ze wszystkiego. Nie jedz tego.
Idź pewnie,
a nikt cię nie zatrzyma.
Patrz i ucz się. Oficerze, dzień dobry!
Proszę się odsunąć.
- Kto, ja? - Tak ty.
Pewność siebie, co?
Proszę otworzyć torbę.
Tak, tak.
Tak.
Jestem nauczycielem.
Ale będzie zabawa.
Został złapany.
To się nie dzieje.
Dzieje się ciągle.
Idiota.
Chodź.
To nie jest nasza torba.
A czyja?
Nie wiem.
Będziemy tańczyć garbę pod wieżą Eiffla.
Nic nie mów, bo skonfiskują torbę,
a jak znajdą w niej przemycany towar, to cię zaaresztują.
Jeśli mnie zaaresztują, to zaaresztują i ciebie.
Powiem im, że nie jestem z tobą.
Pokażę im wtedy nasze paszporty i udowodnię, że jesteś moją żoną.
W porządku, możesz iść.
Dziękuję.
Czyja to torba?
Kalpesha Shaha.
Co?
Gang z Gudźaratu!
- Masz chipsy. - Dzięki.
Przekąski.
I dhokla!
Tak mamo, dotarliśmy szczęśliwie.
Tak, z Ajayem wszystko w porządku.
Zadzwonię do ciebie później.
Dobrze.
Kto nosi takie haftowane koszule?
I kto je nasiona granatu?
I kto przywozi gotowe posiłki z Indii?
Czy on jest ślepy?
Powinien był sprawdzić, zanim zabrał torbę.
Okej, popełniłem błąd
ale mógł też sprawdzić, prawda?
Ale jak miałby niby to zrobić, był zajęty myśleniem o jedzeniu!
Zrujnował mój lot i wycieczkę.
Ludzie tacy jak on jeżdżą za granicę i przynoszą Indiom wstyd.
I kto dzisiaj używa perfum o zapachu wetiwerii?
Przeklęty łajdak!
Zdjęcia, które umieścili na stronie, sprawiają wrażenie, jakby to miejsce miało 5 gwiazdek,
ale co dostajemy - tego lizaka.
Chodź.
Witajcie uczniowie!
To co widzicie za mną, to nie jest wieża telefoniczna w Lucknow,
ale wieża Eiffla w Paryżu.
Wasz drogi profesor Ajju dotarł na front wojenny.
Lekcję z drugiej wojny światowej rozpoczną się jutro,
na żywo z Paryża.
Potem pojedziemy do Normandii,
Amsterdamu,
Berlina,
i Auschwitz.
Poruszę niebo i ziemię, aby was nauczyć.
Ucząc Lucknow,
Rozwijamy Lucknow.
Widziałeś to?
Jutro będzie fajnie.
Śmiej się!
Myślisz, że to jest zabawne?
Tutaj jestem nikim,
a jestem pewien, że u siebie sprawiam wrażenie bohatera.
Jakie ubrania on tam nosi?
Są takie zwyczajne!
Nie mają żadnych haftów ani wzorów.
Mogli dodać jakiś drobny wzór...
Geparda, biegnącego jelenia, krokodyla, cokolwiek.
Nie nosimy takich ubrań, nawet gdy jesteśmy w żałobie.
Dokąd idziesz?
Nie interesuje mnie to w ogóle,
ale to Paryż, a nie Lucknow.
Tutaj, złodzieje widząc samotną dziewczynę na pustej ulicy,
wyrywają jej pieniądze
i kradną telefon.
Idę zobaczyć wieżę Eiffla.
Już ją widziałaś z okna.
Masz zamiar obejrzeć Paryż przez okno?
W przeciwieństwie do ciebie, nie jestem turystą.
Jestem nauczycielem.
Idę do muzeum poświęconego wojnie.
Baw się dobrze.
Pyta się, czy mam zamiar zobaczyć Paryż tylko przez okno!
Excusez-moi.
Tak, proszę pana?
Macie może nasiona kopru?
Takie malutkie zielone?
Nie?
Przy okazji, jedzenie było okropne.
Hej,
Pamiętaj tutaj o dwóch rzeczach.
Gdy kogoś spotykasz, mów
bonjour.
To znaczy dzień dobry.
Jeśli ktoś ci pomoże, powiedz merci beaucoup.
To znaczy dziękuję.
Okej?
W takim razie mów tylko bonjour,
bo nigdy nikomu nie mówisz dziękuję.
Przy okazji, autobus jadący do muzeum, odjeżdża stamtąd.
Bonjour!
40 euro.
Tylko 40 euro?
3360 rupii!
Próbują mnie okraść, czy co?
Dziękuję.
Dzień dobry.
Mogę pomóc?
10 euro...
Hmm?
A zatem, moi drodzy uczniowie,
wasz profesor Ajju wydał 50 euro z własnej kieszeni,
aby oprowadzić was po muzeum wojny.
Do zobaczenia wkrótce.
Twoje dzecięce dni się skończyły, teraz będziesz gońcem
Masz przechlapane!
Chowasz się za lwem,
Ale jak schowasz swój ogon?
Masz przechlapane!
Broń aktywowana.
Stój.
Patrz.
Sprawdź.
Nic nowego.
Wygląda jakby gdzieś utknął.
Tracę zmysły.
Jadłeś wykwintny posiłek.
Jak sobie dasz radę, będąc słabym?
Masz przechlapane!
Jest mi tak smutno,
Moja przyszłość przepadła, mam tak mało możliwości,
Co robić?
Czuję się jak w zoo
Moje wszystkie plany są bez sensu.
Mam pecha,
Co zrobić?
Tracę zmysły.
Tylko bielizna, monsieur?
Nie krępuj się i weź ostatnie pieniądze.
Tak... ty nieszczęśniku.
Tracę zmysły.
- Więc... - Hmm?
Jaki był twój dzień?
Le Beautiful.
Byłem na zakupach, pozwiedzałem i poszedłem zjeść...
Dzień się skończył, więc wróciłem.
Hmm,
czy jedzenie i zwiedzanie
było tak samo dobre jak zakupy?
Nie mogę ci powiedzieć jak bardzo był zły mój dzień.
Taksówkarz wziął 40 euro za 4-kilometrową podróż.
Za taką kwotę można by pojechać z rodziną do Nainital.
Liczyli 500 rupii za bułeczkę z kilkoma liśćmi w środku.
Co my jemy?
A w muzeum sprzedają bilety na musical.
Jak to możliwe?! I ten język, którym mówią!
Brzmią jakby mieli
w buzi pełno cukru pudru.
To takie smutne.
Wyjdziesz ze mną jutro?
Jesteś w tym lepsza.
Nie.
To obcy kraj.
Ani nie znam ludzi,
ani nie rozumiem tego, w jaki sposób żyją.
Ty jesteś jedyną, którą tu znam.
Proszę.
Wiesz, że kiedy dziewczyna wychodzi za mąż i wprowadza się do męża,
to idzie do całkowicie nowego miejsca.
Nikogo tam nie zna,
nie zna ich zwyczajów,
Jedyna osoba, na której może polegać, to jej mąż...
A ja nigdy nie mogłam na tobie polegać.
W każdym razie, nie jestem taka jak ty.
Jutro pójdziemy razem.
Merci beaucoup.
Jak ci minął dzień?
Widziałeś jak.
Te ubrania wcale nie są takie złe.
Naprawdę?
Już je widziałaś, nieprawdaż?
Zatem dlaczego mnie tu przyprowadziłaś?
Chcesz, żebym była z tobą, prawda?
- Mhm. - Zatem nie dopytuj.
Ładny widok,
Ale jaki ma związek z drugą wojną światową?
Każdy zakątek Europy skrywa historie związane z drugą wojną światową.
Kiedy Hitler zaatakował,
Francuzi oddali miasto bez walki,
dlatego też, to piękne miasto nie zostało zniszczone w czasie wojny.
A ten widok, który teraz podziwiasz,
Hitler nie miał okazji go podziwiać, nawet po przejęciu Paryża.
Dlaczego?
Ponieważ przed opuszczeniem miasta, Francuzi poprzecinali przewody w windzie.
Skąd to wszystko wiesz?
Wszystkiego można się dowiedzieć, jeśli się chce.
To się tyczy zarówno
miejsc jak i ludzi.
Drodzy uczniowie,
z uwagi na techniczne utrudnienia, nie byłem wczoraj w stanie nic wam przekazać.
Ale dzisiaj się już uda.
W 1939 roku,
kiedy Hitler zaatakował Polskę,
Wielka Brytania i Francja wypowiedziały wojnę Niemcom.
I tak zaczęła się druga wojna światowa.
Dawniej ludzie ubierali się lepiej.
Spójrz,
wciąż śpią na oddzielnych łóżkach.
Gdy się do siebie zbliżą,
ich łóżka również się zbliżą.
Zastanawiam się kiedy.
Wspaniałe!
Piękna architektura!
Zasługuje na zdjęcie. Może razem?
Co powiedzieć?
Dzień dobry panu.
Bonjour.
- Bonjour. - Jedno zdjęcie w całości.
Tak, oczywiście.
- Daj mi swój telefon. - Jest drogi.
Jasne, nie ma problem.
Policzę do trzech,
patrzcie tam,
a jak powiem trzy, wtedy się obrócicie
- i uśmiechniecie, dobrze? - Zgoda.
- Mówi, że mamy patrzeć tam. - Rozumiem.
Jest dobrze.
Jeden.
Nie powiedziałeś dwa, trzy.
Ty złodzieju!
Złodziej!
To złodziej!
Ten, tam! Łapcie go!
Złodziej! Łapcie go!
Łapcie go! Łapcie go! Złodziej!
Nie stójcie tak! Łapcie go!
Jest szybki, łapcie go!
Złodziej! Łapcie go!
Łapcie go! Jest złodziejem!
Stop. Stop.
Bu!
Hej!
Stój!
To Paryż,
nie Lucknow.
Rozumiesz?
Nie masz już problemu, żeby ze mną wychodzić?
A co jeśli dostanę ataku padaczki?
Myślałem o tym dużo.
Mhm.
Doszedłem do wniosku, że nikt mnie tu nie zna.
Więc co za różnica.
Jeśli nikt cię tu nie zna, to dlaczego narzekasz na swoje ubrania?
Nisha,
Pamiętasz bransoletki, które ci dałam na ślub?
Masz je ze sobą?
Nie, są w mojej szafce.
Są w mojej szufladzie.
Dobrze, wezmę je stamtąd.
Dobrze, będę już kończyć.
Drodzy uczniowie, tak jak was uczyłem
historie związane z drugą wojną światową są w każdym zakątku Europy.
Tutaj kończymy nasz rozdział o Paryżu.
Do zobaczenia w Normandii.
Ucząc Lucknow,
Rozwijamy Lucknow.
On ciężko pracuje.
Porusza niebo i ziemię.
O Tobie tego nie można już powiedzieć.
Planujesz utworzyć komitet z tymi ludźmi?
Tak jest.
Ten komitet jest bardzo...
Mam na myśli, że to dobrzy ludzie.
Miej ten komitet po swojej stronie.
Teraz zrobię to, co trzeba.
Sądzisz, że twój Ajay robi dobrą robotę,
ucząc dzieci przez telefon?
Wkrótce się dowiemy, czego się nauczyły.
Prawdziwa wojna światowa.
Pismo od prawnika?
To pozew rozwodowy.
Rozwód!
Wiedziałeś?
Skąd miałbym wiedzieć?
Rozwód...
Dobry Boże!
Wiesz, co się wydarzyło w Normandii?
To co się wydarzyło w Normandii, to była katastrofa!
Katastrofa!
I prawdziwa wojna światowa zaczyna się teraz.
Co się zacznie?
My też jesteśmy zmartwieni, siostro.
Stracimy
taką dobrą dziewczynę, jaką jest Nisha.
Nie wiemy, co powiedzieć.
Winien jest nasz syn.
To nie tak, siostro.
Czasami po prostu, dwoje ludzi się nie dogaduje.
Cóż...
Ajay nie jest taki zły.
Co w nim jest dobrego?
Jest do niczego.
Nie wiem, co się stało.
Nisha wyglądała na szczęśliwą, zanim odjechała.
Bracie, Ajju powiedział, że chce pracować nad ich związkiem.
Dlatego właśnie wysłaliśmy ich tam razem.
Nie wiedzieliśmy, że rozważają rozwód.
Szczerze mówiąc,
naprawdę nie wiem, co robić.
Co możemy zrobić?
Powinniśmy do nich zadzwonić
i zapytać czego chcą, czy zostać razem, czy się rozstać.
Muszą zdecydować i nam powiedzieć.
Nie mogę już dłużej znieść tego napięcia.
Już mam zbyt wysoki cukier.
Nie, bracie.
Nie dzwoń do nich.
Są sami w obcym kraju.
Nie mają tam nikogo starszego, kto by im przemówił do rozsądku.
A jeśli zrobią coś nieprzewidywalnego?
Spowoduje to tylko więcej kłopotów.
Ma rację.
Tak czy siak, wracają za kilka dni, tak?
Możemy z nimi porozmawiać jak wrócą.
Może być.
Zaczekamy.
Zaakceptujemy wszystko zgodnie z wolą Bożą.
Największy brytyjski cmentarz w Normandii.
Tysiące bohaterów wojennych zostało tu pochowanych,
tych, którzy oddali życie, aby pokonać Hitlera
i zaprowadzić pokój na świecie.
Naprawdę zmarnowałeś 5 euro na tego audioprzewodnika.
Powiedz mi, czego się nauczyłeś.
Wielu zginęło, prawda?
Tu jest plaża, gdzie żołnierze oddali swoje życie.
Ładnie to utrzymali.
Tylko piasek i woda, nie widać żadnych ludzi.
Sekundkę, zaraz będę.
Excusez-moi...
Bonjour!
- Bonjour! - Budka?
Piwo? Gdzie?
Nie tutaj.
Nie? Kurczę.
Dlaczego płaczesz?
Ja powinienem być tym, który płacze.
Żadnego piwa, żadnej kukurydzy, żadnych relaksujących masaży...
I oni to nazywają plażą?
Nie chcę tego słuchać.
Wiesz, na którym kanale puszczają piosenki Badshaha?
Tylko żartuję.
Za bardzo się wzrusza.
6 czerwca 1944 roku,
na Plaży Omaha,
6:30 rano
wylądował pierwszy kontyngent sił alianckich,
gdzie czekało na nich
12 tysięcy niemieckich żołnierzy.
300 metrów otwartej przestrzeni.
Żadnego miejsca, gdzie można by się schować.
96% żołnierzy z pierwszego kontyngentu
zostało straconych w pierwszej godzinie.
Chodź.
Przejmij to.
Idź.
To była pewna śmierć,
ale to ich nie powstrzymało.
Ci dzielni żołnierze
z Plaży Omaha są przykładem odwagi.
Nie.
Nie jest łatwo
ponieść śmierć za wolność innych.
Niektórzy walczyli na wojnie pierwszy raz,
a niektórzy po raz ostatni.
Niektórzy mieli rodziny, które czekały na nich w domach,
a niektórzy nie mogli już więcej spotkać się ze swoimi rodzinami.
Wojna nigdy nikomu nie przyniosła korzyści.
W podręczniku jest tylko jedna linijka na temat Normandii.
Mówi o tym, że ponad 10 tysięcy żołnierzy zginęło w bitwie o Normandię.
Coś co można łatwo pominąć w czasie lekcji.
Było tam wielu 17-stu, 18-sto latków.
To nie wiek, w którym się umiera.
Nigdy nie widziałam Ajju tak wzruszonego.
Nikomu nie mów.
Dlaczego?
Bo to zepsuje mój wizerunek.
Bo mężczyźni nie płaczą?
Nie przed ludźmi.
Drodzy uczniowie,
łatwo jest komentować, gdy ogląda się wojnę w telewizji.
Ale tylko ludzie, którzy walczyli,
albo byli świadkami, znają prawdziwe skutki wojny.
Jedyny sposób, w jaki można oddać hołd tym bohaterom,
którzy oddali swoje życie za ojczyznę,
to pamięć o ich poświęceniu,
ale nie tylko dlatego, że będę o to pytał na egzaminie.
Dlaczego twój wizerunek jest dla ciebie taki ważny?
Nigdy nie byłem w niczym dobry.
Ale też nigdy nie byłem w niczym zły.
Zawsze byłem przeciętny.
Ludzie tacy jak ja
Niczym się nie wyróżniają.
Ich obecność niewiele znaczy.
A ja nie chciałem być takim niewyróżniającym się.
Dlatego zawsze musiałem tworzyć swój wizerunek,
żebym nie wyglądał przeciętnie
przy zdolnych osobach takich jak ty.
Co tam Bipin?
Zostałem niesłusznie wykluczony.
Przeklęty sędzia jest z nimi w zmowie.
Dlatego do mnie dzownisz?
Nie, tylko mnie poniosło.
Musisz wziąć głeboki oddech.
Dlaczego? Co się stało?
Będzie gorzej.
Legislator planuje wyciszyć szum, jaki tworzysz wokół siebie
na mediach społecznościowych.
Co dokładnie ma zamiar zrobić?
To jeszcze niepotwierdzone,
ale wiem, że planuje coś dużego.
Dobra, powiedz mi, jak czegoś się dowiesz.
Nie martw się, już się za to zabieram.
Mam kilku chłopaków, którzy już nadstawiają uszu.
Muszę kończyć.
Myślałem, że rozgłos, jaki stworzę wokół siebie sprawi, że legislator się wycofa.
Ale zamiast tego, on planuje atak.
Nie wiem, czy ta podróż może mi przynieść jakiekolwiek korzyści.
Lepiej będzie wrócić.
Przestań,
jest na pewno coś, co robisz dobrze.
To dlatego właśnie legislator nie wie, co robić.
W jaki sposób powrót może pomóc?
Tak czy inaczej, zrobi to, co będzie chciał.
Powinieneś kontynuować to, co robisz.
Zacząłeś coś, więc nie porzucaj tego.
Mógłbym wrócić,
ale nikt nigdy nie powinien porzucać niczego w połowie drogi.
Może kontynuować swój atak,
a ja będę kontynuował nauczanie.
Powinniśmy zostać.
Racja.
Ojej, ile krów!
Baw się dobrze.
Amsterdam!
Alpesh!
Jignesh! Znalazłem swoją torbę!
Szybko! Moja torba!
Znalazłem swoją torbę!
Gang z Gudźaratu!
Ty przeklęty złodzieju!
Jesteś przeklętym złodziejem!
- Ja jestem złodziejem? - Tak.
Hej, nie nazywaj mojego brata złodziejem!
Jak inaczej mam go nazwać - król khakry?
Hej... spokojnie.
Do kogo należy ta torba?
Do ciebie.
To kto jest złodziejem?
- A czyją masz torbę? - Twoją.
Więc kto jest teraz złodziejem?
- Hej! - Hej!
Hej!
Ty wziąłeś tę torbę, tak?
Tak, popełniłem błąd.
Zatem on też popełnił błąd.
Ale to ja na tym tracę, siostro.
Patrz na niego,
nosi moje ubrania i paraduje w nich jak pan.
Wiesz co mam w jego torbie,
ubrania, które ludzie noszą w domu.
Nie założyłbym ich nawet do spania!
- To droga koszulka. - Ta?
- Tak. - Czekaj chwilkę.
Więc daj mu jego torbę i zabierz swoją z powrotem.
Ale jego torba jest w Berlinie.
Co moja torba robi w Berlinie?
Cóż...
Wysłaliśmy nasze torby z naszymi dziewczynami.
Widzisz, chłopcy tutaj przyjechali
na wypad kawalerski.
Jest tutaj taka dzielnica, gdzie wiesz...
- Nie możesz zabrać ze sobą żon. - Racja.
Dlaczego nie możecie tam zabrać swoich żon?
Widzisz siostro,
mają tam duże przeszklone okna,
gdzie stoją dziewczyny w skąpych ubraniach.
Możemy się z nimi przywitać ot tak.
Powiedz mi, czy nie stracę swojej reputacji, jeśli pójdę tam w takich zwykłych ubraniach?
Proszę bracie, oddaj mi moją torbę.
Nasza rodzina naśmiewa się z jego ubrań.
- Tak. - Proszę bracie, spróbuj zrozumieć.
Chcesz, żebym chodził tu nago?
Oddaj mi moją torbę i zabierz swoją. Proste.
- Chodźmy. - Nie!
Proszę! Zaczekaj!
Mogę mieć chociaż parę?
Proszę?
Och bracie,
Daj mi świeżą parę z mojej torby.
Dajesz mi świeżą parę?
Nieważne... Daj.
Co za narwaniec?
Narwaniec? Co ty powiedziałeś?
Nic, nic.
Moje majtki!
To są moje majtki.
Nie miałem innego wyboru.
Nie mogę tu kupić nowej bielizny.
Za drogo.
A bez majtek,
przycina się w zamku, więc...
- Tak, tak. - Prawda?
- Bierzesz kapsułki? - Nie.
- Bierzesz, czyż nie? - Nie!
- Bierzesz, bierzesz. - Och...
Papużki nierozłączki!
Lećcie wolno!
Co masz na myśli, mówiąc papużki nierozłączki, co?
Daj mu skorzystać.
On nas nazywa papużki nierozłączki! O co mu chodzi, co?
On nie rozumie. Daj mi moje ubrania.
Po prostu daj mi moje ubrania.
Tu masz.
- Weź też to. - Dobra.
Co ty robisz?
- To tak długo trwa. - Tak.
O piękny chłopcze,
O wytworny młodzieńcze,
O panie, pełen wdzięku,
Twoi przyjaciele czekają na ciebie!
O piękny chłopcze,
O wytworny młodzieńcze
O panie, pełen wdzięku,
Twoi przyjaciele czekają na ciebie!
Winda nie działa.
Musimy iść schodami.
- Które piętro? - Ostatnie.
Ty nieś tę. A ja poniosę te.
Nie, poradzę sobie.
Daj spokój...
Chcesz mi pomóc?
Nie, już idę,
idę.
Zmęczony?
Tak. Nie.
Są lekkie.
Nie byłem na siłowni od tygodnia.
Więc...
Dziękuję.
Mogę jeszcze jedną szklankę wody?
Wniosłem dwie walizki.
Umieram z głodu,
ale nie mam już siły wyjść.
W torbie Kalpesha są gotowe posiłki.
Chcesz spróbować?
Mogę, ale jak je odgrzejemy?
Powiedz tylko, co chciałbyś zjeść.
Soczewicę z ryżem czy smaczną fasolkę?
Fasolkę z ryżem.
W łazience?
Smakuje ci?
Bywałem już w łazience po zjedzeniu fasolki.
Ale to jest pierwszy raz, kiedy jem fasolkę z łazienki.
Najlepsza fasolka jaką kiedykolwiek jadłem.
Legislator ma ciężkie zadanie.
Ajju zostanie złapany.
Tylko ci, którzy nie mają odwagi trafić szóstki w krykiecie, martwią się o ustawienie pola.
Rozumiesz?
Ajju jest gwiazdą.
Jaśniejącą gwiazdą.
Gdzie on jest, Papon?
W Amsterdamie.
Wiesz gdzie jedzie dalej?
Nie wiesz, prawda?
Gdzie jedzie, Papon?
Do domu Anny Frank.
Znasz Annę Frank... Wiesz kim był?
Była.
Racja, ona.
Kim była?
Nie wiesz, prawda?
Więc zajmij się smażeniem przekąsek.
Nigdy niczego się nie nauczył...
Przeklęty analfabeta.
Jak wygląda Anna Frank?
Zapytałem tylko z ciekawości.
Dom Anny Frank jest ogromny.
Hej, możesz, proszę, przetłumaczyć, to co mówi przewodnik po angielsku?
Ale znasz angielski, czy nie?
Tylko angielski Bipina.
Cześć Ajju.
Dzień dobry. Dobranoc.
Dobra, pa.
Ci ludzie mówią z dziwnym akcentem.
Dzień dobry!
Jak się masz? Miło cię poznać.
To wszystko co potrafię
Tędy, proszę.
Zgoda, będę tłumaczyć.
Anna miała zaledwie 13 lat,
kiedy zaczęła pisać swój dziennik.
Anna miała zaledwie 13 lat, kiedy zaczęła pisać swój dziennik.
To była ich kryjówka.
Kiedy niemieccy żołnierze ścigali I mordowali Żydów,
Anna Frank i jej rodzina
musieli się schować w tym domu.
Na dole był magazyn,
Więc musieli kończyć wszystkie poranne prace, zanim się otwierał.
Po jego otwarciu musieli być całkowicie cicho,
aby ich nie złapano.
Nie mieli wiele,
ale cieszyli się tym,
co mieli.
Była w twoim wieku.
Chciała zostać pisarką.
Dlatego prowadziła swój dziennik nawet w tak trudnych warunkach,
ponieważ wiedziała,
że każdy dzień może być jej ostatnim.
Anna Frank nie przeżyła wojny,
ale poprzez swój dziennik,
Jest wciąż obecna w sercach milionów ludzi.
Z drugiej strony,
nie zagraża nam takie niebezpieczeństwo,
a jednak jesteśmy nieszczęśliwi,
bo zapomnieliśmy jak żyć.
Jeśli dziś miałoby być ostatnim dniem twojego życia...
Co byś zrobiła?
Skąd takie przemyślenia?
Wizyta w domu Anny Frank,
potrafi skłonić do przemyśleń.
Powiedz mi,
co byś zrobiła?
Ubrałabym suknię podobną do tej,
poszłabym, do miejsca podobnego do tego
i napiłabym się tamtego piwa.
Powinienem był cię zabrać wcześniej do domu Anny Frank.
Chodźmy.
Ona podstępnie...
Och, ten twój rozgłos...
Jeśli poszłabyś tak ubrana...
To ja nie mógłbym pójść ubrany w ten sposóv!
Łysy, nie gap się... Ona jest zajęta.
Jest zajęta.
Jest moja.
Siadaj. Pójdę przynieść.
Tak dużo?
Trwają happy hours.
Dwie minuty spóźnienia i musiałbym zapłacić drugie tyle.
Och.
Wypijesz dwa, tak?
Nie wiem. Zobaczymy.
W każdym razie, napij się,
a ja zobaczę.
Jesteś sprytny.
Zaoszczędziłeś trochę pieniędzy.
Nie jestem sprytny,
jestem zaradny.
Ty jesteś bystra.
- Ach tak. - Potrafisz walczyć ze złodziejami,
łagodzić sprzeczki.
gotować w łazience
i rozumieć różne akcenty.
Nie wiedziałem, że jesteś aż tak bystra.
Naprawdę.
Poznajmy się trochę lepiej.
To pierwszy raz, kiedy piję alkohol.
Wiedziałem.
Po twojej minie, gdy wzięłaś pierwszy łyk.
Po prostu wiedziałem.
To pierwszy raz, kiedy piję z dziewczyną.
- Naprawdę? - Spytałem kilka,
ale stanowczo odmówiły.
Obraziły się.
Nikt mnie nigdy nie zapytał.
Dobrze, ja spytam.
Ulubiony film?
Zapach kobiety
Życie jest piękne
Buntownik z wyboru
Nieźle!
Daj spokój!
A twoje?
Park Jurajski
Spiderman i Titanic.
Utonął po tym, jak uderzył...
Chcę znać ulubione filmy Ajaya, a nie Ajju.
Hero No. 1, Jodi No. 1,
i Aunty No. 1.
Fan Govindy!
Zawsze.
a ty?
Farukh Shaikh,
Amol Palekar,
i Smita Patil.
Wow!
Jeszcze dwa, poproszę!
Ulubiony piosenkarz?
Kishore Kumar,
Arijit Singh,
Shreya Ghoshal.
Altaf Raza,
Shabbir Kumar,
Mohammad Aziz,
nie Devang Patel.
Devang Patel?
Robię to, co mi się podoba!
Tołstoj, Shakespeare,
Rabindranath Tagore.
Super Commando Dhruv,
Chacha Chaudhary,
Billu Aur Pinky.
Smażony chleb z ostrym nadzieniem.
Płatki ryżowe ze słodkimi precelkami.
Soczewica, ryż i okra.
Miks warzyw z czosnkowym naan.
Uwierz mi, co to jest za danie.
Bawli Handi?!
Jak Bóg mi świadkiem... Bawli Handi!
Bawli Bundi...
Handi?
Dziękuję bardzo.
Dziękuję.
Podkoszulek i jeansy.
Długa spódnica i crop top.
Virat Kohli.
Rahul Dravid.
Ferrari.
Skuter.
Nasiona kminu rzymskiego.
Sztuczne papierosy.
Zima.
Monsun.
Plaża.
Góry.
Nie mamy ze sobą nic wspólnego.
Czy to ma jakieś znaczenie?
Moje oczy są pełne łez,
wzbudziłaś we mnie podziw,
Zamieszkałaś w moim samotnym sercu.
Moje oczy są pełne łez,
Wzbudziłaś we mnie podziw,
Zamieszkałaś w moim samotnym sercu.
Połączyłaś poplątane ścieżki,
Nadałaś wiatrom nowy bieg,
Doprowadziłaś nieskończone rozmowy do końca,
W ten sposób powstała miłość tak idealna,
Wiąże twoje serce z moim
Dawniej nic nie czułem,
Nie odpoczywałem,
Tylko egzystowałem
Miłość sprawiła, że rozkwitam,
Miłość sprawiła, że czuję, że żyję
Wiąże twoje serce z moim
Jesteś odpowiedzią na moją modlitwę
Moje dni zaczynają się i kończą przy tobie,
Nawet, gdy nie jestem wart niczego,
Moje serce zawsze będzie cię kochać nad wszystko.
Połączyłaś krótkie noce przeszłości,
Przyozdobiłaś krótkie dni, które upłynęły zbyt szybko,
Doprowadziłaś nieskończone rozmowy do końca,
W ten sposób powstała miłość tak idealna,
Wiąże twoje serce z moim
Dawniej nic nie czułem
Nie odpoczywałem,
Tylko egzystowałem
Miłość sprawiła, że rozkwitam
Miłość sprawiła, że czuję, że żyję
Zatraciłem swoje serce w tobie,
Mój świat z tobą jest czysty i prawdziwy
Wiąże twoje serce z moim
W końcu dotarliśmy do Berlina, miasta Hitlera.
To tu się zaczął cały ten zamęt.
Ci ludzie sprawiają kłopoty.
Nie wiń całego miasta za czyny jednego człowieka.
Dlaczego?
To nie tu rozpoczęła się druga wojna światowa?
Tu się również skończyła.
Ale musisz się zgodzić, Hitler był złym człowiekiem.
Żył w pięknym kraj,
a pragnął jeszcze zagarnąć sąsiednie państwa.
Przez jego zachłanność połowa świata wiele wycierpiała,
a on stracił życie.
My wszyscy też jesteśmy trochę jak Hitler, czyż nie?
Nie jesteśmy zadowoleni z tego, co mamy.
Chcemy tego, co mają inni.
Mamy rower,
Mając rower, chcemy samochód.
Mając samochód, chcemy kolejny.
Ta zachłanność nigdy się nie kończy.
Wojna się skończyła, ale...
Nikt nie wie, kiedy dobiegnie końca wojna, w której sami walczymy.
- Przepraszam? - Tak?
Może mi pan powiedzieć, gdzie jest to muzeum?
Musi pan tylko przejść przez ulicę,
- Tam jest przystanek autobusowy... - Chwileczkę.
Dobrze.
Tak Bipin, powiedz mi.
Pojechałeś tam, aby dać kres tej nieprzyjemnej sytuacji w szkole, a nie żeby tworzyć kolejne każdego dnia!
Powiedz mi co się stało!
Ten filmik, gdzie ty i Nisha tańczycie pijani...
Wywołał zamieszanie.
Dotarł do wszystkich.
Każde dziecko w Lucknow go widziało.
Sam wyrwałem telefony kilku dzieciakom z rąk i usunąłem ten filmik.
Legislator tylko na ciebie czeka,
a ty dolałeś oliwy do ognia.
Halo?
Nisha!
Chodźmy.
Czy udostępniłaś ten filmik?
- Jaki filmik? - Ten, na którym tańczymy.
- Tak, a co? - Zwariowałaś?
Postradałaś zmysły?
Pracuję tutaj tak ciężko,
Ale wszyscy myślą, że tylko się bawię.
To był nasz pierwszy wspólny filmik.
Myślisz, że jesteśmy tu w podróży poślubnej?
Jestem tu, aby oczyścić swoje dobre imię,
a ty wszystko zniszczyłaś.
Ajay,
To był pierwszy raz, kiedy dobrze się z tobą bawiłam,
chciałam się tym podzielić ze wszystkimi.
Chciałam wszystkim powiedzieć, że ja też mam normalne życie.
Przepraszam, że ściągnęło to na ciebie tyle kłopotów. Usunę go.
Usunięcie filmiku nie oczyści mojego dobrego imienia.
Myślisz tylko o sobie!
Nie widzisz nic poza sobą!
Tak, myślę tylko o sobie.
- I dobrze mi z tym. - Nie, wcale nie.
Cały czas tylko szukasz powodów, żeby się dąsać.
Robiłeś dosłownie wszystko, żeby zachować swoje dobre imię, czyż nie?
Zaznałeś szczęścia?
To dlatego, że nigdy nie otrzymałem od życia tego, czego chciałem.
I dostałem ciebie jako życiową partnerkę.
Wadliwa część!
Ajay...
Nie miałem tego na myśli.
Jesteś niemożliwy.
Nisha, zaczekaj...
Wiesz, że moje papiery rozwodowe są już gotowe?
Poprosiłaś o papiery rozwodowe?
Podpisałabym je już,
ale miałam nadzieję, że między nami będzie lepiej.
Że się zmienisz.
Że będziemy żyć zwyczajnie jak mąż i żona.
Ale się myliłam.
Podpiszę papiery jak tylko wrócę i odejdę z twojego życia.
Jedna ważna rzecz, której uczymy się z życia Hitlera, to taka, że
wizerunek, który buduje się na kłamstwach i propagandzie
nie trwa długo
To dlatego
widzimy parkujący samochód,
a nie tablicę informacyjną o miejscu, gdzie umarł Hitler.
Ma to sens?
Ostatecznie ludzie pamiętają tylko prawdę,
a nie kłamstwa, którymi byli karmieni.
Tak Kalpesh, powiedz mi.
Ajju!
Nie chcesz swojej torby z powrotem?
Przepraszam, ale wylał mi się sos czosnkowy na twoje dwie koszulki.
Gdzie chcesz się spotkać?
Wracam jutro do Indii.
Ta zachłanność nigdy się nie skończy.
Druga wojna światowa się skończyła,
Ale nikt nie wie, kiedy dobiegnie końca wojna,
w której sami walczymy.
Mamy to z powrotem!
Ajju,
Nie ukradłeś nic z torby, prawda?
- Nie. - Wyglądasz dziś nieswojo, Ajju.
Dlaczego jesteś taki smutny?
Musi taki być.
Też by mi było smutno, gdybym stracił takie kolorowe ubrania.
No dalej, chodźmy zobaczyć muzeum, Ajju.
Ajju,
pomyśl tylko jakbyś pomylił swoją torbę z tą torbą.
Co byś wtedy nosił?
Misia pluszowego?
Dla nas to tylko pluszowy miś,
dla niej był całym dzieciństwem.
Kłóciliśmy się o błahe rzeczy w naszych torbach.
Naziści dawali im tylko pół godziny,
aby mogli zmieścić całe swoje życie w takiej małej walizce,
a potem wysyłali ich na śmierć.
Ta mała walizka?
Tam nie zmieściłyby się nawet przekąski na kilka dni.
Żeby zmieścić całe swoje życie w takiej małej walizce...
Niemożliwe.
Ajju,
A jeśliby padło na ciebie,
Co byś zapakował?
Szybko!
Szybciej!
Szybko!
Proszę, jeszcze minutę.
Szybciej!
Nie!
- Nie! - Jedno... proszę jedno zdjęcie.
Proszę, jeszcze chwilkę.
Proszę pana, jeszcze minutka.
Stop!
Szybciej!
Proszę pani, pani bagaż.
Dziękuję.
Przez 10 miesięcy,
myślałem, że nie jesteś dla mnie wystarczająco dobra.
Ale w ciągu ostatnich 10 dni,
zrozumiałem, że to ja nie jestem wystarczająco dobry dla ciebie.
Zawsze cię źle traktowałem.
A ty zawsze robiłaś to,
co było właściwe.
Wczoraj, zaatakowałem cię w gniewie.
Nie chciałem tego powiedzieć.
To mi się wyrwało.
Przepraszam.
Ajay, problem nie leży w tym, że coś ci się wyrwało,
tylko w tym, że to nigdy nie wypływało z twojego serca.
Mam padaczkę.
To moja rzeczywistość.
Ale strach przed nią, nie może mi zabrać życia.
Ani też nie chcę, abyś ty żył w strachu.
Więc będzie lepiej, jeśli się rozstaniemy.
Możesz odejść,
Nie będę cię zatrzymywał.
Ale jedyną dobrą rzeczą, jaka wydarzyła się w naszym związku,
to była ta wycieczka.
Zostały jeszcze tylko 3 dni.
Dokończmy ją.
Proszę.
Posłuchaj.
Ajju dzwoni.
Odbierz.
Nie ma mowy,
Boję się.
A co jeśli znów się wygłupia?
Już mam dość.
- Porozmawiaj z nim. - Daj mi tutaj.
- Halo? - Halo?
- Słuchaj, telefon jest... - Halo?
- Tata? - Zepsułeś telefon.
- Halo, tata? - Daj na głośnomówiący.
Halo?
Halo, synu?
Co się stało?
Nic.
Skończyły ci się pieniądze?
Nie, nie.
Aresztowali cię?
Nie!
Czy ktoś ukradł twój bagaż?
Możesz przestać?
Synu, Nisha jest z tobą, prawda?
Tak, jest ze mną.
Chwała Bogini Narmadzie!
Dlaczego mówicie tak, jakbyście byli spięci?
Nie, to tylko przez to, że jesteś w obcym kraju,
całkiem sam, ale razem z...
Po prostu się martwimy.
Kiedy dojechaliście?
I kiedy
wracacie?
Dotarliśmy do Krakowa.
A potem jedziemy do Auschwitz.
Do Lucknow dotrzemy za 3 dni.
Masz, porozmawiaj z nią.
Tato.
Witam!
- Halo? - Halo?
Halo... moja żona.
- Cześć, mam na imię Maroosh. - Cześć.
- Piękny dom. - Dziękuję bardzo.
Zatem Mroosh, wiesz, długa podróż...
Jak daleko do Auschwitz?
Drodzy uczniowie,
To jest najokrutniejszy
i najstraszniejszy rozdział w historii drugiej wojny światowej.
Największy na świecie
i najniebezpieczniejszy obóz koncentracyjny
Auschwitz.
Ponad 1.3 miliona ludzi było tu więzionych,
a spośród nich 250 tysięcy stanowiły dzieci.
Byli przetrzymywani w małych pomieszczeniach,
Stłoczeni jak zwierzęta.
Dostawali taką porcję jedzenia, która tylko utrzymywała ich przy życiu
i otrzymywali tylko pół litra wody dziennie.
Odmowa wykonania polecenia była karana śmiercią.
Niemożność wykonania polecenia też była karana śmiercią.
Nawet najmniejsze przewinienie było karane śmiercią.
Spośród 1.3 miliona ludzi
1.1 miliona zostało zamordowanych.
Smutki, które my doświadczamy w życiu są niczym
w porównaniu z cierpieniem, jakie oni przeżywali każdego dnia.
Żyjemy, rozczulając się nad drobnostkami.
To się nie udało, tamto się nie udało.
Jak minęła dziś twoja wycieczka?
Była przerażająca.
Oh...
Poszłaś zobaczyć komorę gazową?
Nie, nie mogliśmy dziś pójść.
Jutro tam pójdziemy.
To jest jeszcze bardziej przerażające.
Jak jedzenie?
Pyszne.
Bardzo dobrze gotujesz.
Szczęściarz.
Gotowanie, śpiewanie, taniec, nauka, walka...
Wszystko bardzo dobrze.
Zabawny facet...
I szczęśliwa dziewczyna.
Dobra, bawcie się dobrze.
A ja muszę iść na spotkanie.
Jakie spotkanie?
Mężczyzna, który ocalał z Auschwitz jest tutaj, żeby
podzielić się swoją historią.
Ocalały z Auschwitz jest tutaj.
- Czy tak powiedział? - Właśnie tak!
Jesteś zainteresowany?
- Tak! - Tak!
- Chcesz iść? - Tak!
Tak proszę!
Proszę państwa...
Alex Grasenfiled.
Dziękuję.
Wziąłem ślub w bardzo młodym wieku.
Wydaje mi się, że byłem przyzwoitym mężem,
takim jakim większość z nas jest.
Wydaje mi się, że byłem przyzwoitym mężem,
takim jakim większość z nas jest.
Nigdy na nią nie podniosłem głosu.
Nigdy jej nie uderzyłem.
Nigdy na nią nie podniosłem głosu.
Nigdy jej nie uderzyłem.
Nigdy jej nie zdradziłem.
Ale również
nigdy jej nigdzie nie zabrałem.
Ale również nigdy jej nigdzie nie zabrałem.
Nigdy nie przynosiłem jej kwiatów,
Nigdy nie mówiłem dziękuję.
Kiedyś, pewnego dnia
przywieziono nas tutaj,
Do Auschwitz.
Kiedyś, pewnego dnia
przywieziono nas tutaj,
Do Auschwitz.
Zostaliśmy rozdzieleni.
Nic już nie było tak jak dawniej.
I wiecie za czym najbardziej tęskniłem?
Za budzeniem się
obok niej.
Najbardziej tęskniłem za swoją żoną.
Za budzeniem się obok niej,
za jej perfumami,
za jej jedzeniem.
Nawet tęskniłem za naszymi drobnymi sprzeczkami.
Mogliśmy spędzić tylko jedną godzinę razem.
Mogliśmy spędzić tylko jedną godzinę każdego dnia,
ale ta jedna godzina wystarczała,
aby mnie zmotywować do przetrwania kolejnych 23 godzin,
żebym mógł ją spotkać następnego dnia.
Ale pewnego dnia
nie zobaczyłem jej
Ale pewnego dnia, nie zobaczyłem jej
i wiedziałem, że już nigdy jej nie zobaczę.
Każdy związek
ma swoje tragiczne chwile.
Każdy związek ma swoje tragiczne chwile.
Tylko w ten sposób poznajemy jego wartość.
Zbyt długo mi zajęło zrozumienie tego.
Było już za późno, gdy zrozumiałem znaczenie związku.
Mam nadzieję i modlę się, aby wasze związki nie zakończyły się tak jak mój.
Drodzy uczniowie,
tysiące ludzi było wysyłanych do tej komory gazowej każdego dnia.
Któż zdawał sobie sprawę z tego, co strasznego miało się zaraz wydarzyć.
Co się dzieje?
Nie mam pojęcia.
Nikt nie wiedział, co się miało wydarzyć.
Więc dzieci,
jak idą wasze lekcje historii?
Profesor Ajju
nagrał dla was kilka filmików.
Wszystko dobrze.
Podobają się nam.
Dobrze.
Bardzo dobrze.
W takim razie co powiedzie na niezapowiedzianą kartkówkę?
Hmmm, panie dyrektorze?
Panie Pandey?
Tak proszę pana.
Więźniowie, byli tu wysyłani pod pretekstem
wzięcia prysznica.
Jak tylko tu przychodzili po zdjęciu ubrań
byli zabijani gazem.
Nisha!
Ajay!
Nisha!
Ajay!
Nisha!
Odsunąć się! Ruchy, ruchy!
Nisha! Nisha...
Nisha! Nisha!
Spokojnie...
Proszę wody!
Nisha?
Będzie dobrze.
Nisha... w porządku.
Moja żona.
Jest z nią wszystko dobrze.
Lód... poczujesz się lepiej.
Czujesz się lepiej?
Nisha, napij się trochę wody.
Oddam swoje serce tobie.
Zostaw, ja to zrobię.
- Daj mi to zrobić. - Oddam swoje życie tobie.
Weź swoją tabletkę, Nisha.
Jeśli pozwolisz mi ciebie pokochać,
Będę cię kochać na wieki.
Dziś ja gotuję, a ty jesz.
- Jeśli pozwolisz mi ciebie pokochać, - Szczęściarz. - Ratuj mnie, Boże.
Będę cię kochać na wieki.
Dziękuję.
Powitanie. Miłej podróży.
Idziemy?
Każdą porę roku,
Przemienię w wiosnę dla ciebie.
Jeśli mi pozwolisz cię kochać.
Razem.
Będę cię kochać na wieki,
Jeśli mi pozwolisz cię kochać.
Przepraszam, możesz mu podać te samosy?
Będę cię kochać na wieki.
Przepraszam,
wysłał ci je.
Będzie dobrze.
Patrząc w twoje piękne oczy,
Będę często recytował wiersze
Chodźmy.
Patrząc w twoje piękne oczy,
Będę często recytował wiersze
Dokąd?
Każdego dnia będę ci mówił, że jestem tylko twój.
Każdego dnia będę ci mówił
- Niezliczoną ilość razy - Nishadganj!
- będę cię wychwalał, - Wracasz do domu?
- Jeśli pozwolisz mi ciebie pokochać. - Dlaczego? Nie idziesz?
- Chodźmy zanim zmieni zdanie. - Będę cię kochał na wieki.
Będę cię kochał na wieki.
Zatem Ajju,
- wróciłeś już? - Tak, tato.
Nie martwcie się, wszystko będzie dobrze.
Masz mnie.
i...
I Nishę też.
Tak.
Sarita!
Tak?
Oboje tu są!
Chwała Bogini Narmada!
Moje dziecko!
Mamo!
Niech ci Bóg błogosławi.
Oboje schudliście w ciągu tych 15 dniu!
To nakarm nas.
Przygotowałam bakłżana.
Nie lubisz go.
Zjem cokolwiek mi dasz.
Nisha!
Kto to?
To ja!
Bakłażan!
Sprytny, nie?
Cudownie.
Mamusiu, to też dla ciebie.
Ach!
Tato, to pieniądze, które udało nam się zaoszczędzić.
Oh.
To pierwszy raz, kiedy dostaję z powrotem jakieś pieniądze.
Myślisz o pracy?
Tak,
ale o twojej, nie o mojej.
Przyjmę wszystko, co los mi zgotował
i już nigdy nie powstrzymam cię, żebyś pracowała.
Chciałbym coś powiedzieć,
zanim ty to zrobisz.
Wiem, co o mnie myślicie.
Myślicie, że nie jestem dobrym nauczycielem.
Macie rację.
Tak naparawdę jestem fatalnym nauczycielem.
Nigdy nie potrafiłem dobrze nauczać swoich uczniów,
ponieważ nigdy mnie to nie interesowało.
Udawałem.
To co mówiłem,
moje ubrania, mój status,
to wszystko oszustwo.
Dawałem uczniom dobre oceny
i upewniałem się, że żaden z nich nie poniesie porażki,
aby moje dobre imię na tym nie ucierpiało.
Ale proszę pana, przez ostatnie 15 dni nauczałem uczniów najlepiej jak potrafiłem.
Ale te 15 dni nie zmażą moich grzechów.
Te dzieci zasługują na więcej.
Oto moja rezygnacja.
Przepraszam za to, co się stało.
Gagan Mathur,
38 na 50.
Shobhit Upadhyay,
41 na 50.
Meenakshi Gupta,
45 na 50.
Panie Ajay,
Zrobiliśmy pańskim uczniom niezapowiedzianą kartkówkę,
żeby sprawdzić, czy się panu udało, czy też nie.
Zdobył pan wyróżnienie.
Historia istnieje, żebyśmy się mogli uczyć na własnych błędach
i je naprawiać.
Nie chciałem złego nauczyciela w tej szkole.
Ale nie chcę również, aby
dobry nauczyciel opuszczał tę szkołę.
Papon Chatterjee,
32 na 50.
Tina Pandey,
33 na 50.
Rizwaan Ahmed,
35 na 50.
Riya Anand,
37 na 50.
Gurmukh Singh,
39 na 50.
Aaditya Diwedi,
34 na 50.
Anjali Singh,
32 na 50.
Atul Raghuvanshi,
48 na 50.
Savio Joseph,
45 na 50.
Ryan Mendosa,
39 na 50.
Mam wciąż tyle do nauczenia się od ciebie.
Kluczyki.
Nisha.
To jest życie.
Jeśli będziesz w smutku rozmyślać
o tym, co mają inni...
Nigdy nie będziesz szczęśliwy.
Jeśli odnajdziesz szczęście
w tym co masz,
Wtedy nie będzie lepszego,
nad szczery uśmiech na twojej twarzy.
I nic poza tym.