SERIAL NETFLIX
Cholera.
Ja cię pieprzę!
Clare?
Noro?
Clare?
Noro? Clare?
Tu jesteśmy!
Co?
Chodźcie tu.
- Nic wam nie jest. Przepraszam. - Ktoś tam był.
Światła zgasły.
- Przepraszam. - Ktoś był w ogrodzie.
Wszystko gra. Byłam tam już.
Co to było?
Zostawiłam włączony laptop.
To wszystko.
- Chodźcie. Dacie radę. - Rochelle.
Wstańcie, proszę.
- Musicie tu na mnie zaczekać. - Rochelle.
Jeśli nie wrócę za kilka minut, idźcie do Cath i Toma.
Powiedzcie, że muszą mi pomóc.
Wszystko dobrze.
Ktoś przeszedł po moim grobie.
SZACUNEK – MAMA
Dlaczego tu śpimy?
Dla frajdy.
Co robimy?
Bawimy się w kościół.
Już, kładźcie się.
- Dobranoc. - Dobranoc.
Dobrej nocy.
Kocham was.
My ciebie bardziej.
Kocham cię.
Walić to!
Wierzysz w duchy?
Nie, ale twoja mama wierzyła.
Dlaczego to zrobiła?
Twoja mama
funkcjonowała w świecie, który nie pasował do naszego.
Męczyły ją demony.
Jakie?
Problemy, skarbie.
O niektórych mi mówiła, o innych nie.
Dlaczego?
Twoja matka była...
cudowną, choć skomplikowaną kobietą.
Ale kochała cię.
Najbardziej na świecie.
Mam pracę w Manchesterze, ale mogę ją odwołać.
Zostanę z tobą, jeśli chcesz.
Nie. Po prostu...
czasem myślę o tych rzeczach.
Poradzę sobie.
I tak mam się spotkać z przyjaciółmi.
Nigdzie się nie wybieram, Roch.
Poza Manchesterem.
Zmykam, zajmij się swoim oddechem.
POWITAJ NOWĄ TY
KTOŚ CHCE Z TOBĄ POROZMAWIAĆ NIE – TAK
Cześć, skarbie.
Mamo?
Wróciłam, bo wiem, jak ci smutno.
To niemożliwe.
Towarzyszę ci wszędzie.
Widzę to, co ty.
- Nigdy nie jesteś sama. - Nie.
Pomogłam ci, gdy mnie potrzebowałaś. Rozświetliłam życie.
Przyniosłam sukienkę.
Czuwam nad tobą.
I nad twoimi tak zwanymi przyjaciółmi. Nigdzie się nie wybieram.
ROCHMAS ZAISKRZYŁO
NOAH TELEFON PRZYCHODZĄCY...
Nie idę dziś do pracy.
Chcesz o tym pogadać?
Nie ma o czym. Rochelle jest chytra. Pocałowała Noaha.
Ignoruje mnie, jak dzwonię, po czym wrzuca coś takiego.
Nie rozumiem jej.
Nic jej nie zrobiłam.
Czuję się gówniano.
Czujesz, jakby ci świat wywrócono do góry nogami.
Dorastałaś razem z Roch.
Zrobicie to, co dla was słuszne.
Do tego czasu
najlepiej jest robić swoje.
Wszystko się ułoży. Zobaczysz.
Liamie, popsujesz sobie cholerne...
Zabiję cię.
Puszczaj!
- Zawstydzasz mnie. - Bądź grzeczny i się przyłóż.
Noro, spóźnisz się.
Roch, zaczekaj.
Wszystko gra?
Nie wiem, czemu zraniłaś Wren,
a Noah nie wie, o co biega z tym pocałunkiem.
Ale po co ignorujesz esemesy od reszty?
O czym ty mówisz?
Pisałam do was wszystkich.
Przeprosiłam Wren, do cholery.
Roch, nie dostałem nic od ciebie.
Inni też nie.
Wiesz co? Zostawcie mnie w cholerę.
Muszę iść.
Roch, co się dzieje?
Powiedz Wren, że to rozwiążę.
Widziałem Roch.
Coś z nią jest nie w porządku.
Kazała powiedzieć Wren, że to rozwiąże.
Nie. Skłamała.
- Jakim cudem dopiero na to wpadliśmy? - Jesteś geniuszem, Tazie.
Rodzice Ashley prowadzą ten lokal od roku i nie pomyślałaś o tym?
Nawet mi nie płacą. To wyzysk dzieci.
Męczy mnie sytuacja z Roch. Dziwnie się zachowuje.
Dobrze mówisz. Chce mi zaszkodzić.
Jak? Pocałowałeś ją.
Ona mnie. Niespodziewanie.
Byłem w szoku. Zaniemogłem.
- Myślę, że... - Nikt nie pytał.
...to typowy pucz.
Wren próbuje objąć przywództwo,
więc Rochelle dybie na jej faceta.
Co ty pieprzysz?
Pomyśl o tym. Wren wykorzystała drobną przewinę Rochelle...
Drobną? Pocałowała Noaha.
Wezwijcie media. Dzieciaki się całują...
Nie piernicz.
Jesteśmy z Wren blisko,
ale to nic nie zmienia między nią a Roch. Przyjaźnimy się.
Destrukcyjność związków w gronie przyjaciół to znany fakt.
Ja i Wren nie jesteśmy nawet razem!
To wciąż pucz!
Nie ma puczu. A Roch nie jest naszą przywódczynią.
- Kto układa wam plany? - Roch.
Zabawne. Kto założył czat grupowy Fiutów?
Wypadło mi z głowy. Sorki.
- Roch. - Roch.
Rany! Jeśli chodzi jak kaczka i mówi jak kaczka...
Dobra, Rochelle jest liderką. A my kim jesteśmy? Plebsem?
Noah jest generałem.
A ja?
Ministrem rozrywki.
- Tak. - Naprawdę?
- Jasne. - Pasuje.
Co z Ash?
Minister propagandy.
Herr Goebbels.
Gdybym była ministrem propagandy, pozbyłabym się ciebie
i upozorowała wypadek.
Nie odpuściłbym jej tego.
Cześć!
Jak tam, skarbie?
Jak było w mieście?
Byłem w klubie.
Nie chcę tego.
To tylko woda. Nawadniaj się, żeby skóra nie sflaczała.
Ale jesteś pyskaty.
Chyba sporo miałaś na głowie. Może idź odpocząć.
Dokończę za ciebie.
Prawie skończyłam.
Piłam to.
Posprzątam, zanim tata wróci do domu.
Skoro tak, skoczę do sklepu.
Pójdę, gdy skończę tutaj.
- Widziałeś kluczyki do auta? - Nie. Mamo, jest piękny dzień.
Przejdź się. Dobrze ci to zrobi.
No to się przejdę.
Niedługo wrócę.
Mamo, muszę skoczyć do...
Cześć. Wren?
Tak. A pan?
Simon. Jestem...
randką twojej mamy.
Miło cię w końcu poznać.
Cieszysz się z końca szkoły?
No jasne.
Ślicznie wyglądasz.
Dziękuję, drogi panie.
Pan też wygląda wytwornie.
Słuchaj cioci. Wrócę później.
Miłego wieczoru filmowego beze mnie.
Miło było poznać.
I wzajemnie.
Czyli to Simon.
Według Rach wykłada na uczelni. Nazwałam go „Całkiem Simon”.
Mama wciąż mówi: „Jest całkiem miły,
całkiem przystojny i całkiem niezły w łóżku”.
- Nie gadaj. Tak nie mówiła. - Nie, ale tak zakładam.
Dobra, wstawię do piekarnika.
Od rana męczę te kotleciki de volaille.
Drama z Rochelle trwa?
Tak.
Muszę ją odwiedzić.
Mogę?
Śmiało. Kotleciki będą czekać.
Dziękuję.
Oglądam dziś klasykę. Carrie.
- Tak? - Tak.
Ach te nastoletnie dramaty.
Szybko, póki jestem młoda.
Jaka pyskata. Możemy cię zwolnić, nawet jeśli jesteś naszą córką.
Żal byłoby stracić pracę, za którą mi nie płacicie.
Wszystko dla dobra rodziny.
Twoje ubrania, jedzenie, Netflix.
No i zaczęliśmy dawać ci napiwki.
- Przepraszam. - Sekundkę, skarbie.
Proszę bardzo. Funt każde. Pierwsza runda to runda obrazkowa.
- Wasza drużyna? - Zagadka w gatkach.
- Jest na liście zakazanych. - Za ordynarne?
Za oczywiste. Wybierzcie nową.
Nieźle jak na dzień pracy.
NAPIWKI ZA PIWKA?
BOJĘ SIĘ, NIE ESEMESUJ, PROSZĘ, WREN, PRZYJDŹ DO MNIE – ROCH XXX
Wren, nie wiedziałem, że wpadniesz.
Zastałam Rochelle? Muszę z nią pogadać.
Tak, tu jestem.
- Idę na spacer. - Dobra.
Roch.
Ten list jest naprawdę niepokojący.
Co?
Co? Co mi pokazujesz?
O Boże. Nie ma go.
Wie.
Kto taki?
Wren, nie przeczytałaś tego?
Jeśli coś z tego jest prawdą, Roch,
musimy wezwać księdza.
Twoją mamę spotkało coś strasznego, ale wiesz, że to brzmi bez sensu.
Myślę, że napisałaś to, bo nie możesz przyznać, że byłaś palantką.
Nic nie rozumiesz.
Po co robisz i mówisz te bzdury, Rochelle?
Nie masz pojęcia.
Zna mnie.
Podąża za tobą.
- Co? - Jebana Red Rose!
Żadna Red Rose. Roch, to wszystko ty.
Wren.
Wren!
Rochelle, puść mnie!
Złaź ze mnie! Nie!
Wren, proszę cię!
Dlaczego mi nie wierzysz? To Red Rose!
- Wszystko dobrze? - Tak. Idę na górę.
...mogą temu towarzyszyć lekkie opady.
Maksymalnie 18 stopni Celsjusza...
ZAMIESZCZONO POST
Co do cholery?
Nie zamieściłam tego.
Puszczaj mnie!
Nie pamiętasz, skarbie?
Chciałaś pokazać, jak gównianych masz kumpli.
Nie zamieściłam tego.
Ludzie tak uznają.
Zamknij się.
Kumple cię porzucili. Już ich nie odzyskasz.
Mieliby ci wierzyć?
Odwal się, fiucie.
Tato, słyszałeś, że sąsiad ma nowego psa?
Możemy...
Muszę załatwić parę spraw.
Jakbyś zmieniła zdanie, daj mi znać i wrócę po ciebie.
- Jasne. - Wezmę to.
Dziękuję.
Kocham cię, tato.
Ja ciebie też.
Bądź grzeczna.
- Pozdrów ciocię Christinę. - Jasne.
- Kocham was. - A my ciebie.
Drogie panie, zapnijcie pasy. Dziękuję.
GLORIA MASON UKOCHANA ŻONA I MATKA
MAMA ZAWSZE KOCHANA, NIE ZOSTANIE ZAPOMNIANA
Czyli to nie ty.
To nie byłaś ty.
Mogę przybrać różne postacie.
Wal się!
Mogę przybrać różne postacie.
Łącznie z twoją.
Spróbuj.
Jebana Red Rose.
Zapłaciła w ogóle za to?
- O co biega z Roch i Wren? - Nie można zjeść w spokoju?
- To pucz. - To skomplikowane.
Dość już napsułyście. Wren dostaje przykre wiadomości.
Okropnie zrobiła, tak ją popychając.
Szuka porządnych kumpel? Niech się odezwie, przyjmiemy ją.
Nikomu bym tego nie życzyła. Nie testujcie nas. Pasztecik mi stygnie.
To cisza przed burzą.
Zbierzmy się razem i zróbmy im interwencję.
Całego lata z wami nie spędzę. Potrzebuję odmiany od niego.
Bez obrazy.
- Ale obraziłaś. - Dobra. Atak zamierzony.
Możecie przestać? Wystarczy dramy.
EGZORCYZM OPĘTANIE JEST PRAWDZIWE
Cześć!
Ja pierniczę.
CO ROBISZ?
Rochelle!
Nie, Rochelle!
Kurwa!
Dlaczego mi to robisz?
Nie chcesz mnie w swoim życiu?
Nie rób tego.
Jestem przy tobie. I zawsze będę.
Ale nie rób tego.
Nie kochasz mnie?
Rochelle? Nigdy mnie nie kochałaś, prawda?
Telefon Rochelle jest niepodłączony.
Gotowy do łączenia.
Do kogo zadzwonisz? Do mnie! Roch-e-elle!
Odbija jej i wyżywa się na nas.
Próbowałam jej pomóc.
Serio.
- Ktoś się z nią kontaktował? - Tak.
Zignorowała was, prawda?
- Wyżywa się na nas... - Bo ją popchnęłaś.
Złapała mnie.
Zraniła mnie i chciałam ją odgonić.
Nagrała to i wrzuciła jak jakaś świruska.
Ciągle zrzuca winę na Red Rose.
Co takiego?
Co?
Gdy Roch mnie pocałowała, powiedziała, że musiała to zrobić.
Przez Red Rose.
W liście do mnie obwiniła Red Rose za swoje jazdy.
Co to jest Red Rose?
Jakieś bzdury.
Co jeszcze napisała?
Nie pamiętam.
Że to wszystko sprawka jej telefonu.
W sklepie powiedziała mi,
że widzi różne rzeczy w telefonie.
Mówiła, że nie otrzymywała wiadomości.
Na pewno kłamie.
Wspomniała o mamie.
To nie może być prawdziwe.
Co się stało z jej mamą?
Odebrała sobie życie.
Nieważne, czy mówi prawdę.
Brzmi to jak wołanie o pomoc.
Rochelle?
Rochelle!
Roch?
Roch!
Ja pierniczę.
Rochelle!
Roch!
- Co zrobimy? - Nie wiem.
Hej! Co wy wyprawiacie?
Sorki, kumpela ma kłopoty. Próbujemy ją znaleźć.
Wyjechali dziś rano.
Znasz numer Vinny’ego Masona?
Tak. 0121-WAL-SiĘ.
- Nie ma jej w domu. - Nie odbiera.
Wrzuciła coś w sieć.
POTRZEBUJĘ NOWYCH KUMPLI. PRZESŁUCHANIA JUTRO
Idę do domu.
Się nagraj, albo spadaj.
Hej, Roch.
Napisz coś. Martwię się o ciebie.
Kocham cię.
Rochelle, wróciliśmy. Mam nadzieję, że czujesz się lepiej.
Roch, musimy siku.
Roch, wpuść nas.
Tato, Rochelle nie wpuszcza nas do łazienki.
Rochelle, szybciej. Siostry muszą się wysikać.
Tato, ona nas nie wpuszcza!
Rochelle.
Szybko. Siostry muszą się wysikać.
Otwieraj. Muszą siusiu.
Rochelle.
Dziewczyny, idźcie do siebie.
Rochelle.
Proszę.
Otwórz drzwi.
Proszę usiąść.
Nie zabiła się.
Wren, usiądź, kochanie.
- Mamo, nie zabiła się. - Chodź.
- Wierzę ci. - Nie zabiła się.
- Już dobrze. - Nie zabiła się.
Usiądź.
Chodź.
Wren, skarbie.
Wiem, że to trudne
i najłatwiej uwierzyć,
że coś innego skrzywdziło Rochelle.
A nie ona sama.
Nie widziałaś jego twarzy.
Po tym, co mówiłaś w kościele,
wyglądał na zagubionego.
Bardziej niż powinien.
Po śmierci Glorii i Rochelle
tylko pogarszasz jego ból.
Nie mów tego przy Vinnym.
Dość już przeszedł.
Wieczny odpoczynek racz jej dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj jej świeci.
Niech spoczywa w pokoju. Amen.
ROCHELLE GLORIA MASON 15 MARCA 2006 R. - 10 CZERWCA 2022 R.
Wren.
Czemu tak powiedziałaś?
Lepsze to niż milczenie.
Nieprawda.
Przegapiliśmy znaki. Woleliśmy nie wiedzieć.
To nie stało się przez nas.
To nie wina Wren. Nieważne, co mówią ludzie.
Wszyscy jesteśmy współwinni.
Utknęliśmy na linii ognia między Wren a Rochelle...
Stul japę, Tazie. To nie film wojenny.
- Co tu robisz? Nawet nie znałeś Rochelle. - Znałem.
Nie trzymałem z wami, ale się przyjaźniliśmy.
Wstawiła się za mną, gdy inni mnie gnoili.
- Była moją przyjaciółką. - Nas wszystkich.
Trzeba było jej pomóc, zamiast ją całować czy popychać.
Próbowałam. Poszłam do niej.
Zachowywała się jak świrnięta, dziwnie,
ale nigdy by tego nie zrobiła.
Nie po śmierci mamy. W życiu. Znam Rochelle. Ona...
- Ludzie tak mówią, gdy ktoś... - Nic z tego nie ma sensu.
Wren, o co chodzi?
NA GÓRZE RÓŻE, NA DOLE BEZ, TU W OGRODZIE SPOTKASZ MNIE TEŻ.
To jakiś chory żart?
O rety.
Co do cholery?
Ale jej telefon...
Wiem.
Co robisz?
Dowiem się, co jej się stało.
WITAJ W RED ROSE
POWITAJ NOWĄ TY
Napisy: Przemysław Stępień