SERIAL NETFLIX
Mówiłam, że trzeba to naprawić.
- Spójrz, w jakim jest stanie. - Wystarczy wymienić żarówkę.
Istny Upiór w operze.
- Pewnie sprawka ducha. - Przestań.
Nie wydurniaj się. Powiedz Glorii.
Znając ją, już się tym zajęła.
- O wilku mowa. - Tutaj.
Nie ma sprawy. Przyniosę narzędzia z vana.
Pa, skarbie.
Glorio?
Wszystko gra, Glorio?
Od tygodni mówiłam, aby to ogarnęli.
Weź mnie ze sobą do kafejki.
Jasne, będę gotować, ty podawać, a Rachel będzie pilnować duchów.
Ty stałaś za tą tablicą Ouija?
Jaką tablicą?
- Widać nie. - Jaki kretyn bawiłby się tablicą Ouija?
Co to za badziewna tablica Ouija?
Litery są takie same, nie?
Nie podoba mi się to.
To odejdź.
Powinnyśmy to robić?
Położna zakazała mi małży, a nie rozmów ze zmarłymi.
Potrzebuję ochotniczki.
Śmiało, Glorio. Jesteś kierowniczką.
Dobrze.
Proszę o ochronę przed złowrogimi duchami.
Chroń uczestników tej sesji
zbroją prawości, dobroci i miłości.
Odpędź wszelkie złe moce od tej pobłogosławionej przestrzeni
i od wszystkich tu obecnych.
Mogłam to zrobić Rickowi.
Każdy duch, chcący się komunikować, musi to robić przez tablicę Ouija.
Jest tu dziś ktoś z nami?
Ujawnijcie się.
Tak. Prowadzona przez duchy.
Jak masz na imię?
Tom.
Czy to coś znaczy?
Mój dziadek miał na imię Tom.
Tomie.
Chcesz porozmawiać z Glorią?
Ja pierniczę.
Glorio?
Chcesz coś powiedzieć?
Jest ci przykro?
Ja pieprzę!
Chwila, nie możecie!
Musimy prawidłowo to zamknąć!
Glorio!
- Mamo! - Co?
Żadne z was nie mogło wiedzieć, co się stanie.
Nikt tu nie jest winny.
Widzimy się później.
Wren, powiesz mu?
Wczoraj słyszeliśmy Roch. Ona... To rozmawiało z Wren przez telefon.
Brzmiała tak samo. Aż czułem dreszcze.
Prawie się zsikałam. Oka nie zmrużyłam, stąd źle wyglądam.
- Chyba mało sypiasz. - Jest upał i wisi mi to.
Co to mówiło?
Że widziała mnie w ogrodzie.
Roch mówiła, że słyszała mamę.
- Co ma do tego Alyssa? - Nie wiem.
Mało to budujące. Z kim się spotykamy w Manchesterze?
Z możliwym sojusznikiem. Widzimy się przy wiadukcie.
Spotkanie z nieznajomym w miejscu idealnym do ukrycia ciał.
Nie musicie z nami iść.
- Idziemy. - Nie czułeś się pewnie.
Idziemy, więc posłuchaj mnie i odpuść.
Proszę państwa,
niestety dotrzemy z opóźnieniem do stacji Manchester Picadilly.
Przepraszamy za niedogodności.
Brytyjska kolej jak zwykle w formie.
Co?
- Nic. - To tylko mem.
Palanty.
„Jaki ojciec, taka córka”?
Twój tata pierze nastolatki czy co?
Co?
Ignoruj takie bzdury.
Tak? Ściągnij sobie apkę i zobaczymy, jak to zniesiesz.
- Przygłup z ciebie? - Nie powiedziałem niczego złego.
Przecież jej ojciec nie bije nastolatek.
A co on zrobił?
Trafił do więzienia. Za nieumyślne spowodowanie śmierci.
Ta grupa przyjaciół ma jakąś instrukcję obsługi?
Bum. Prosto w pysk.
Odwal się, Tazie.
Rocky Balboa.
NOWE POWIADOMIENIE
JEDZIESZ NA WYCIECZKĘ?
NIE WYŁĄCZAJ TELEFONU
Księżniczka Di odwiedziła Bolton?
Tak, 17 marca 1993 roku.
Odwiedziła hospicjum.
Mogła po prostu odjechać, ale uściskała wszystkim rękę.
- Miała klasę. Ciężko jej dorównać. - Dziękujemy państwu za cierpliwość.
Niebawem dotrzemy do Manchester Picadilly.
Chodźmy.
Mamy spotkanie z nieznajomym,
który być może chce naszej śmierci.
To tutaj.
Przyszliśmy za wcześnie?
„Ani spóźnieni, ani zbyt wcześnie. Przybyliście wtedy, kiedy chcieliście”.
- Gandalf. - Jaya.
- Z tobą mamy się spotkać? - Co?
- To jakiś żart? - Żart?
Wren, czekaj...
Wiecie, czym jest Red Rose? Mówiliście o tym.
Możemy jej zaufać?
Nie wiem. Dziwna sytuacja.
To pogadajmy.
Powinniśmy pójść do...
O ile powiesz nam, co wiesz o Red Rose.
- Ściągnęłaś ją? - Ściągnęłam?
Tak, Roch przysłała mi...
Twój telefon.
Ukrywa się.
Chodzi o to?
Ukryło się przed moim rodzicami.
Boże.
- Rochelle? - Co jest?
O mój Boże.
Nie podoba mi się to.
Co?
Wren, pokaż.
- Odsuńcie się. - Róbcie, co każe.
Tędy, Wren.
Nie podoba mi się to.
Wren.
- Chodź, Wren. - Roch prowadzi nas w miejsce schadzek.
Już wkrótce dowiesz się, co się stało.
Zrobimy to.
Nie podoba mi się to.
Robi się ciepło.
Coraz cieplej.
Rany, prawie że skwierczy!
Wren, co robisz?
Trzymajcie się z tyłu.
Posłuchajcie jej.
Wren!
- Roch? - Dasz radę.
Boski pomysł, by iść ciemnym tunelem.
Co?
O co chodzi?
Wren?
Chodź.
Wren?
Zostańcie tam.
- Co robisz? - Nie zostawiajmy jej. Idziemy.
Wren, chodź do mnie.
Dołącz do mnie.
- Słyszysz to? - Dołącz do mnie.
- Dołącz! - Wren!
Co to za miejsce?
Cześć, Jayo.
Witajcie, strudzeni wędrowcy.
Jestem sensei Douglas. Witamy w koderskim dojo.
- Mogę w czymś pomóc? - Ożeż.
Sensei Douglas?
Są ze mną. To moi kumple.
Fajnie, Jayo. Ładnie dziś wyglądasz.
Bez protekcjonalności.
Śmiało, Jayo. Odwrócę jego uwagę.
Miłego kodowania.
Czemu do nas napisałaś, Jayo?
Bo to nie ma sensu.
Gdyby Rochelle miała się zabić, zrobiłaby to podczas egzaminów.
Z jakiej racji potem?
Wspomniałaś o Red Rose, gdy starłaś się z Jennami.
Piękne, prawda?
Pewnie zostałby artystą, gdyby tak dobrze nie kodował.
- Kto? - Jacob Taylor.
Nikt inny nie chciał jego biurka.
Jacob Taylor? Kim on jest? Co on ma z tym wspólnego?
Dużo. Nie był przyjacielem, raczej znajomym.
Zmienił się.
Red Rose jest zamieszana w jego samobójstwo.
Czyli nie spotkało to tylko Rochelle?
Nic nie łapię. Co my tu robimy, Jayo?
- Chce pomóc. - Coś próbowało mnie zabić.
Wybacz, że od ręki nie ufam komuś, kto nie cierpiał Rochelle.
Nieprawda, że jej nie cierpiałam. Jasne, nie lubiłam, ale to nie nienawiść.
Dobra, wyłącz telefon.
Co robisz?
- Muszę go podpiąć. - Nie. Kazało mi go nie wyłączać.
To ci nie pomogę.
Zgoda. Zrób to.
Hej, skarbie. Jak Manchester?
Wren?
Wren, słyszysz mnie?
PRZESTAŃ ROBIĆ MI ŻARTY
NIEWINNA ZABAWA XXX
Ile zajmie ta sprawa z telefonem?
- Wygląda jak Matrix. - To nie Matrix.
To komputery, nie?
Mylisz się na tylu poziomach.
Noah, ona się boi. Pogadaj z nią.
- Widzę, że nie jest w nastroju. - A ja widzę, że jest.
Idź do niej.
Gapiąc się, peszysz pasek postępu.
Ktoś musi.
POSTĘP 77%, 78%
Przepraszam za...
Przepraszam.
Tym się nie przejmuję.
Mam wrażenie, że czegoś mi nie mówisz.
Gdybym ci wspomniała o cmentarzu, kazałbyś mi nie iść.
Próbowałbym.
Mogę część z większą ilością czekolady?
Nie zasługujesz na to.
- Miałam ciężki dzień. - Kawałki czekolady to rozwiążą?
Tak.
POSTĘP 100%
Skończyło się.
Niesamowite.
Nie tylko nasłuchuje.
Ma dostęp do wszystkiego.
Do wiadomości, zdjęć, filmów.
Wie o tobie wszystko, Wren.
Ale co to jest?
Dlaczego atakuje Wren tak jak Rochelle i Jacoba?
Nie wiem.
Przed śmiercią zachowywał się dziwniej niż zwykle.
- Dokąd ona idzie? - Skończyliśmy.
I tyle? Poddajemy się?
Mam wrócić do Boltoni próbować przeżyć?
Wracaj, jeśli chcesz, ale ominie cię wizyta w domu Jacoba Taylora.
Trochę wcześnie. Nie spodziewałam się...
To ty.
Wren wysłała mi wiadomość.
- Jest w Manchesterze. - Prosiłaś, żebym wpadł.
Nieprawda.
Zastawiła na nas pułapkę.
Wierzysz, że Wren wykręciłaby nam taki numer?
Na co liczyłeś?
- Myślałem, że może ty... - Że poudajemy szczęśliwą rodzinkę?
- A w soboty pochodzimy do kina? - Nie.
Nie.
Myślałem, że pozwolisz, by znów miała ojca.
- Zaraz sobie pójdziesz. - Dobra.
Pomówię z nią tak jak ja teraz z tobą.
Zostaw ją w spokoju i nie przychodź do mojego domu.
Wren, oddzwoń, nie wiem, co się dzieje.
Dlaczego zaprosiłaś tatę? I czemu masz wyłączony telefon?
Zadzwoń, jak tylko odsłuchasz.
Spójrz na te żywopłoty.
To kort tenisowy? Cholera, chyba za skromnie się ubrałem.
Tutaj.
Co? Jego mama lubi postować zdjęcia ogrodu.
Którego?
Rety, Jaya to stalkerka.
Witam. Mogę jakoś pomóc?
Ma pani piękny dom. Niczym w magazynie.
Dziękuję. To miło z twojej strony...
- Antony. - Antony.
Mam teraz więcej wolnego czasu.
To pewnie Marks & Spencer. Są szykowni.
Chodziliście z Jacobem do Świętego Augustyna?
- Tak. - Do tej prywatnej szkoły.
Tak.
- Mamy stypendia. - Tak.
Co za łut szczęścia.
Przykro nam z powodu pani straty.
Dziękuję, Antony.
Mnie też.
Dlaczego tu jesteście?
Rozmawialiśmy dziś o Jacobie
i dotarło do nas, że nie złożyliśmy kondolencji.
Szczerze mówiąc, nie poznaję żadnego z was.
Spotykaliśmy się z nim tylko w szkole.
Szkoda.
Rzeczy Jacoba dalej tu są?
Próbowałam je spakować,
ale miałam wrażenie, że w ten sposób go wykasowuję.
Czasem wyobrażam sobie, że siedzi w swoim pokoju.
To na pewno brzmi dziwnie.
Nie.
Nie...
Niełatwo pożegnać się z kimś, kogo się kocha.
Przepraszam.
Rozumiemy. Naprawdę.
Straciliśmy przyjaciela.
Pójdę do łazienki.
Sprawdzę, co z nią.
Czy mogę...
Jego komputer nie działa.
Cholera.
Co?
O co chodzi?
Nie wiem.
Zniszczony. Po co Jacob to zrobił?
Szukaj dalej.
Przykro mi, że Roch cię zdenerwowała.
Jesteś wporzo.
Bo jestem przydatna?
Nie to miałam na myśli.
W porządku, Wren. Nie przejmuj się.
Rozumiem.
Przywykłam do tego, choć wcale mi to nie pasuje.
Byliśmy razem na castingu Jezus Chrystus Superstar...
Nie miałam pojęcia, że lubił musicale.
O tak.
Na komputerze uwielbiał puszczać Lloyda Webbera.
To Alyssa. Dziewczyna, którą znalazł Taz.
WOJNA RÓŻ
Boże, Wren.
To są plany.
Jacob nie był ofiarą Red Rose.
Stworzył ją.
Kim jesteście?
Co robicie w pokoju mojego syna?
Szukamy, czemu odebrał sobie życie,
ale teraz sama jestem w kropce.
Czasami zapominał wyłączyć komputer.
On...
nie był miłym chłopcem,
prawda?
Teraz tego nie wyjaśnię, ale potrzebuję tej książki.
Przyniesie to coś dobrego?
Mam nadzieję.
Boże, Jacob miał piękny śmiech.
Dziękuję za niespodziewaną wizytę.
Cudownie znów gościć kogoś w domu.
Proszę. Odwiedźcie nas jeszcze.
- Jasne. Jacob byłby... - Wiem, że go nie znaliście.
Czego bardzo żałuję.
Miło jest czasem poudawać.
Dlaczego ktoś taki jak Jacob stworzyłby Red Rose?
Co ważniejsze, dlaczego działa po jego śmierci?
- Mówiłaś, że zniszczono komputery. - Tak. Może nie potrzebuje Jacoba?
- Super, więcej martwych nastolatków. - To coś może być wszędzie.
Jest w telefonie Wren.
Usunę apkę.
JACOB WAM NIE POMOŻE JEST W OGRODZIE Z ROCH
Wren, proszę, nie kasuj. Chyba mogę rozgryźć, co to jest.
Nie, zrobimy to, co tylko zechcesz.
Roch, tak mi przykro.
Już jadę do ciebie. Chciałem spytać, jakie kupić wino.
I też posłuchać twego melodyjnego głosu.
Simonie, zaczekaj.
Wren?
Rachel?
Rachel, jesteś tam?
Roch, tak mi przykro.
Halo, Rachel?
Nie mogę się doczekać.
Tak, ja też.
MÓJ POKÓJ MOJE ZASADY
Wszystko dobrze?
Tak...
Co?
Rach?
Halo?
Roch, tak mi przykro.
Nic ci nie jest?
Rachel.
Rach?
Nic ci nie jest?
Rach?
Roch, tak mi przykro.
Co to było?
- Boże. - Rachel.
Wybacz, to nic takiego.
Nic? Nie tak to zabrzmiało.
To nic takiego.
Co za dzień.
- Potrzebuję wakacji. - Co powiesz na Blackpool?
Roch, tak mi przykro.
Tak mi przykro.
Jayo, dlaczego nie powiedziałaś, że to ty pisałaś?
Przyjechalibyście?
Inaczej wyobrażałem sobie lato.
Tak. Mało powiedziane.
Szanowni podróżni, wkrótce dotrzemy do stacji Bolton.
Następna stacja to Bolton.
Rach?
Ricku, odejdź.
Rach, chodzi o Wren.
Mówiłam, że pojechała do Manchesteru z ekipą.
- Też wysłała ci filmik? - Teraz czepiasz się nagrania?
Tak, myślałem, że tu będzie.
Mówiłam, że jest w Manchesterze.
Ricku, nie mam czasu na te enigmatyczne pierdoły.
- Spójrz. - Na co?
Spójrz na nagranie.
Wren!
Przestań!
Złaź ze mnie!
Nie wiem, dlaczego mi to wysyła.
Chce pokazać ojcu, czego ją nauczył.
To nieuczciwe.
Nie gadaj mi tu o byciu uczciwą.
Odkąd wróciłeś, zachowuje się jak cielę.
- Ach tak? - Tak.
Wiem, że jest dobra. To dobry dzieciak.
Ale teraz...
Zachowuje się tak jak ty.
Jasne. Istna powtórka z rozrywki, co?
Nasza córka ma kłopoty, a ty to zlewasz.
- Żegnaj, Ricku. - Nie!
Wszystko w porządku?
Tak, rozmawiamy o naszej córce, jeśli pozwolisz.
NOWE POWIADOMIENIE
NA TWOIM MIEJSCU POPĘDZIŁABYM DO DOMU
Mam go przegonić?
Nie traktujesz mnie serio. Nasza córka ma kłopoty.
- Odkąd wtrąciłeś się znów w jej życie. - Ani ja, ani ona cię tu nie chcemy.
Spędź gdzie indziej miły wieczór.
Nie dotykaj mnie.
Poprosiła, żebyś odszedł, więc idź!
Ricku! Przestań!
Przestań!
- Złaź ze mnie! - Tato!
- W porządku? - Tak!
- Przepraszam. - Nie.
Co się stało?
Mamo, co się stało?
Nawet nie próbuj, Wren.
Ostrzegałam cię przed nim, ale mnie olałaś.
Za moimi plecami zaprosiłaś go znów do naszego życia.
Wysłałaś mu wiadomość. Zaprosiłaś go tu.
Wysłałaś film, na którym tłuczesz dwie dziewczyny.
Jesteś z tego dumna? Że krzywdzisz ludzi?
Niczego mu nie wysłałam. Musisz mi uwierzyć!
Nie znowu! Nie mogę już.
Nie mogę. Najpierw tata, a teraz ty? Nie.
- Mamo? - Nie.
Mamo!
Hej.
Już dobrze.
Wejdź.
Napij się tego, skarbie.
Dzięki.
Nie martwi mnie, gdzie będziesz spać,
ale dajcie znać, jakbyście potrzebowali drugiego koca.
Albo jeśli trzeba pościelić kanapę.
To ja poproszę.
Wren, twoja mama dzwoniła.
Chyba musicie od siebie odpocząć.
Zostań, jak długo zechcesz.
Dzięki, Shel.
Sprawdzała, gdzie jesteś. Czy jesteś bezpieczna.
Dzięki, mamo.
To dobranoc, kochani.
Dobranoc.
Dodała tu gorzały.
Co myślisz o Jayi?
Jest mądra.
Ale bezpośrednia.
Lubię ją.
A ja lubię ciebie.
Jayo? To do ciebie.
Kto dzwoni?
Przedstawił się imieniem Jacob.
Halo?
Hej, Jayo. Mówi Jacob. Liczę, że znalazłaś to, czego szukałaś.
Bo czas Wren się skończył.
Dobranoc.
Napisy: Przemysław Stępień